Komenda Powiatowa Policji w Opocznie zwróciła się z apelem o pomoc w ustaleniu miejsca pobytu 39-letniej Anny Chrobak.

Jak wygląda zaginiona Anna Chrobak?

Zgodnie z opublikowanym apelem kobieta ma 172 cm wzrostu, a jej włosy są koloru ciemny blond i sięgają ramion.

W chwili zaginięcia ubrana była w granatowe spodnie jeansowe, żółtą koszulkę oraz szarą bluzę z białym napisem z przodu.

Charakterystycznym szczegółem, który może pomóc w rozpoznaniu kobiety, są ślady po oparzeniu na lewej dłoni.

Policja apeluje o pomoc. Gdzie przekazywać informacje?

Osoby, które widziały Annę Chrobak lub posiadają jakiekolwiek informacje mogące pomóc w ustaleniu jej miejsca pobytu, proszone są o kontakt z dyżurnym Komendy Powiatowej Policji w Opocznie pod numerem telefonu 47 846 32 11.

Informacje można również przekazywać, dzwoniąc pod numer alarmowy 112.

Apel kierujemy także do mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu tomaszowskiego. W takich sytuacjach granice administracyjne nie mają znaczenia, a jeden telefon może okazać się niezwykle ważny.

Udostępnijmy informację o zaginięciu. Nie rozpowszechniajmy jednak niesprawdzonych wiadomości ani domysłów. Każdą konkretną informację należy przekazać bezpośrednio policji

Był wtorek, 25 sierpnia 2026 roku. Dochodziła godzina 4.23. Większość mieszkańców powiatu tomaszowskiego jeszcze spała. Na drodze ekspresowej S8, w rejonie miejscowości Lechów w gminie Czerniewice, ruch ciężarówek trwał jednak nieprzerwanie. To jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych przecinających nasz powiat, codziennie przemierzana przez tysiące samochodów osobowych i pojazdów transportowych.

Jeden z kierowców, 34-letni Sebastian, prowadzący zestaw ciężarowy przewożący piasek, musiał przerwać podróż. W jego pojeździe uszkodzeniu uległa opona. Zatrzymał się na pasie awaryjnym i powiadomił pracodawcę o problemie. Firma transportowa Knaptrans dysponowała własnym zapleczem technicznym, dlatego na miejsce wysłano samochód serwisowy. Pomoc miała nadejść szybko. Nikt nie przypuszczał, że zwyczajna awaria zakończy się dramatem.

Fordem Transitem przyjechali 65-letni Ireneusz, związany z przedsiębiorstwem, oraz jego zięć Piotr Maciągowski. Chcieli pomóc Sebastianowi w wymianie uszkodzonego koła. Według relacji ocalałego, przedstawionej dziennikarzom BRD24.pl, samochód serwisowy był wyposażony w oznakowanie ostrzegawcze i żółte światła błyskowe. Włączono światła awaryjne, a trójkąt ostrzegawczy został przeniesiony za busa. Mężczyźni przygotowywali się do pracy, poruszając się w pobliżu naczepy i bariery ochronnej.

Wtedy nadjechało Volvo prowadzone przez 37-letniego kierowcę. Ciężarówka uderzyła w stojący samochód serwisowy, który przemieścił się z ogromną siłą i uderzył w osoby znajdujące się przy unieruchomionym zestawie.

Ireneusz i Sebastian zginęli na miejscu. Piotr Maciągowski został ranny.

To najbardziej przejmujący fragment całej historii. Trzy osoby znalazły się niemal w tym samym miejscu i czasie. Jedna z nich przeżyła. Dwie pozostałe nie miały tej szansy.

Dwie sekundy, których nie da się odzyskać

W reportażu opublikowanym 6 listopada przez Łukasza Zboralskiego z BRD24.pl głos zabiera człowiek, który przeżył zderzenie. Piotr Maciągowski opowiada o wydarzeniach z perspektywy kogoś, kto znajdował się zaledwie kilka kroków od śmierci.

Według jego relacji po uderzeniu busa ciała obu mężczyzn zostały odrzucone na znaczną odległość. Sam Maciągowski uniknął bezpośredniego uderzenia, ponieważ zdążył wejść w przestrzeń osłoniętą przez naczepę. Podjął próbę reanimacji poszkodowanych. Bezskutecznie.

„Sekunda uratowała mnie od śmierci” — mówi w rozmowie z BRD24.pl.

W tych kilku słowach mieści się cały dramat. Nie tylko fizyczny ból i pamięć o wypadku, ale również świadomość, że o życiu mogło zadecydować dosłownie jedno przesunięcie stopy, jeden krok, jeden ułamek sekundy.

W filmie można zatrzymać obraz, powtórzyć scenę, zmienić zakończenie. Życie takich możliwości nie daje. Dla Ireneusza i Sebastiana tamten sierpniowy poranek stał się ostatnim rozdziałem ich historii. Dla ich rodzin rozpoczął się czas, którego nie sposób zamknąć w policyjnym komunikacie czy prokuratorskich aktach.

Śmierć człowieka nie jest przecież wyłącznie rubryką w statystyce wypadków drogowych. To również puste miejsce przy rodzinnym stole, telefon, który już nigdy nie zadzwoni, i rozmowy, których nikt nie zdążył dokończyć.

Gra na smartfonie. Nowy trop, który może zmienić spojrzenie na wypadek

Bezpośrednio po tragedii pojawiła się hipoteza, że 37-letni kierowca ciężarówki mógł zasnąć podczas prowadzenia pojazdu. Taką możliwość sygnalizowano w pierwszych doniesieniach medialnych, między innymi RMF24. Badanie wykazało, że mężczyzna był trzeźwy.

Najnowsze ustalenia BRD24.pl wskazują jednak na inny możliwy czynnik — korzystanie ze smartfona.

Według informacji zdobytych przez Łukasza Zboralskiego w materiale dowodowym zgromadzonym przez śledczych ma już znajdować się opinia dotycząca danych z telefonu kierowcy. Analiza aktywności urządzenia miała wykazać, że w dniu tragedii przez ponad trzy godziny korzystano z aplikacji przypominających gry na automatach kasynowych. Co ważniejsze, jedna z nich miała pozostawać uruchomiona również w okresie bezpośrednio poprzedzającym zderzenie.

To ustalenia, których znaczenia nie sposób lekceważyć. Nie oznaczają jednak, że udowodniono kierowcy aktywne granie dokładnie w chwili wypadku. Sam fakt uruchomienia aplikacji nie przesądza, czy użytkownik dotykał ekranu, patrzył na wyświetlacz albo wykonywał określone czynności w momencie uderzenia. Program mógł również działać w tle. Rozstrzygające znaczenie będą miały szczegółowe dane techniczne, ich interpretacja i powiązanie z rekonstrukcją zdarzenia.

Dla śledczych kluczowe pozostaje więc ustalenie, czy w krytycznych sekundach uwaga kierowcy była skupiona na drodze, czy została skierowana na telefon. Jeżeli potwierdziłaby się druga możliwość, mogłoby to istotnie wpłynąć na ocenę mechanizmu tragedii.

Nie chodzi bowiem o samą obecność telefonu w kabinie. Chodzi o możliwe rozproszenie uwagi kierowcy prowadzącego wielotonowy zestaw ciężarowy, który w ciągu kilku sekund może pokonać dziesiątki metrów.

Były współpracownik opowiada o niebezpiecznych zachowaniach

Jeszcze bardziej niepokojący jest kolejny fragment reportażu BRD24.pl. Dziennikarze dotarli do mężczyzny, który wcześniej pracował z podejrzanym i odbywał z nim długie, międzynarodowe trasy.

Rozmówca portalu twierdzi, że korzystanie ze smartfona podczas prowadzenia ciężarówki nie było incydentalnym zachowaniem jego dawnego współpracownika. Według tej relacji kierowca miał oglądać filmy, pisać wiadomości i korzystać z gier, nie przerywając jazdy. Dochodziło między nimi do konfliktów, a były współpracownik miał nawet odbierać mu telefon. Ostatecznie, jak opowiada, zrezygnował ze wspólnego podróżowania.

Mężczyzna opisuje również sytuacje, w których rozmowa telefoniczna miała negatywnie wpływać na sposób prowadzenia pojazdu — utrzymywanie toru jazdy i jednostajnej prędkości.

To poważne twierdzenia, ale trzeba je traktować jako relację jednej osoby, a nie jako ustalone procesowo fakty. Nie wiadomo, czy zostały już zweryfikowane przez śledczych, czy rozmówca składał zeznania i czy istnieją inne dowody potwierdzające opisywane przez niego sytuacje.

Jeśli jednak te informacje znalazłyby potwierdzenie, należałoby postawić również pytanie o odpowiedzialność szerszą niż tylko odpowiedzialność jednego kierowcy. Jak reagowano na wcześniejsze sygnały o niebezpiecznych zachowaniach? Czy ktokolwiek informował o nich pracodawców? Czy istniała realna możliwość wyeliminowania zagrożenia, zanim doszło do tragedii?

Nie można dziś zakładać, że takie ostrzeżenia rzeczywiście docierały do odpowiednich osób. Nie można też obciążać kogokolwiek odpowiedzialnością bez dowodów. Można natomiast pytać, czy system kontroli bezpieczeństwa w transporcie drogowym dostatecznie skutecznie rozpoznaje problem rozpraszania uwagi kierowców zawodowych.

Prokuratura postawiła zarzut. Na ostateczne ustalenia trzeba poczekać

Sprawę prowadzi Prokuratura Rejonowa w Tomaszowie Mazowieckim. Jak wynika z oficjalnego komunikatu Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim z 28 sierpnia, śledczy już na wczesnym etapie postępowania uznali, że kierujący ciężarówką naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez niewłaściwą obserwację sytuacji przed pojazdem.

26 sierpnia 2026 roku 37-latkowi przedstawiono zarzut z art. 177 § 2 Kodeksu karnego, dotyczący spowodowania wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym. Prokuratura poinformowała również o zastosowaniu środków zapobiegawczych, nie precyzując w opublikowanym komunikacie ich rodzaju.

Przepis ten przewiduje karę od sześciu miesięcy do ośmiu lat pozbawienia wolności. Przedstawienie zarzutu nie jest jednak równoznaczne z prawomocnym stwierdzeniem winy. To istotne rozróżnienie, zwłaszcza gdy do opinii publicznej docierają nowe, obciążające podejrzanego informacje.

Dziennikarze BRD24.pl zwrócili się do prokuratury o potwierdzenie doniesień dotyczących telefonu. Rzecznik Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim, prokurator Łukasz Ociepa, odmówił ujawnienia szczegółów bieżących ustaleń dowodowych, powołując się na dobro prowadzonego postępowania.

Z reportażu wynika ponadto, że śledczy oczekują na opinię biegłego zajmującego się rekonstrukcją wypadków drogowych.

To właśnie taka opinia, zestawiona z oględzinami miejsca zdarzenia, śladami na pojazdach, danymi technicznymi i ewentualną aktywnością telefonu, może pozwolić na odtworzenie ostatnich sekund przed zderzeniem.

Na 7 listopada 2026 roku brak publicznego potwierdzenia prokuratury, że podejrzany grał na telefonie w momencie wypadku. Nie ma też podstaw do twierdzenia, że sam telefon był już procesowo ustaloną przyczyną tragedii.

Warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden szczegół. W komunikacie prokuratury z 28 sierpnia jako datę zdarzenia wskazano 24 sierpnia, podczas gdy komunikaty policyjne i doniesienia medialne z dnia wypadku jednoznacznie odnoszą się do wtorku, 25 sierpnia. Ta rozbieżność wymaga wyjaśnienia, choć nie zmienia dotychczas opisanych okoliczności tragedii.

Pas awaryjny. Miejsce ratunku, które może stać się pułapką

Wypadek pod Czerniewicami otwiera również dyskusję, która powinna wykraczać poza samo postępowanie karne. Jak bezpiecznie prowadzić naprawy pojazdów na pasach awaryjnych dróg ekspresowych?

Pas awaryjny daje kierowcy możliwość zatrzymania uszkodzonego samochodu, ale nie stanowi fizycznej ochrony przed innymi pojazdami. Nie ma tam betonowej ściany oddzielającej człowieka od ruchu ciężarówek. Często jedyną granicą pozostaje namalowana na asfalcie linia.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przypomina, że w przypadku awarii na drodze ekspresowej należy włączyć światła awaryjne, oznaczyć miejsce trójkątem ostrzegawczym ustawionym 100 metrów za pojazdem i niezwłocznie zorganizować pomoc. Osoby oczekujące na jej przyjazd powinny pozostawać poza jezdnią i pasem awaryjnym.

Jednak w przypadku dużego zestawu ciężarowego samo wezwanie pomocy nie zawsze rozwiązuje problem. Niektóre awarie wymagają specjalistycznego sprzętu, pracy przy kołach lub naczepie, a niekiedy również przeprowadzenia dodatkowych działań zabezpieczających.

Z relacji Piotra Maciągowskiego wynika, że serwisanci korzystali z oznakowanego samochodu, świateł awaryjnych i dodatkowych sygnałów ostrzegawczych. Czy to zabezpieczenie było wystarczające? Czy w danych warunkach naprawę należało przeprowadzać przy utrzymanym ruchu? Czy potrzebne były dodatkowe środki ochronne albo czasowe ograniczenie ruchu?

To pytania wymagające analizy konkretnej sytuacji drogowej, a nie ocen wydawanych po fakcie. Nie ma podstaw, by bez takich ustaleń przerzucać odpowiedzialność za tragedię na osoby, które przyjechały pomóc kierowcy.

Najważniejsze jest to, że każdy człowiek pracujący przy unieruchomionym pojeździe pozostaje narażony na błąd innego uczestnika ruchu. Nawet najlepiej oznakowany samochód serwisowy nie zatrzyma ciężarówki, której kierowca odpowiednio wcześnie nie dostrzeże zagrożenia.

Telefon w ręku, odpowiedzialność na drodze

Obowiązujące w Polsce przepisy nie pozostawiają wątpliwości co do podstawowej zasady. Art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zabrania kierującemu korzystania podczas jazdy z telefonu w sposób wymagający trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku.

Nie oznacza to, że każda interakcja z telefonem umieszczonym w uchwycie jest automatycznie tym samym wykroczeniem. Nie oznacza też jednak, że kierowca może bezkarnie odrywać wzrok od drogi. Art. 3 tej samej ustawy nakłada na uczestników ruchu obowiązek zachowania ostrożności i unikania zachowań mogących sprowadzić zagrożenie. Rozproszenie uwagi może więc mieć znaczenie dla odpowiedzialności również wtedy, gdy nie dochodzi do naruszenia zakazu trzymania telefonu w ręku.

Kierowca zawodowy powinien szczególnie dobrze rozumieć konsekwencje takich zachowań. Prowadzi pojazd o wielkiej masie, którego droga hamowania i możliwości wykonania manewru obronnego są nieporównywalne z możliwościami samochodu osobowego.

Tymczasem współczesna kabina ciężarówki staje się coraz bardziej cyfrowa. Nawigacja, komunikatory, aplikacje transportowe, multimedia i serwisy społecznościowe walczą o uwagę użytkownika. Smartfon potrafi być jednocześnie narzędziem pracy i źródłem niebezpiecznego rozproszenia.

I tu pojawia się pytanie o charakterze nie tylko prawnym, lecz także społecznym. Czy naprawdę potrzebujemy kolejnych tragedii, aby zrozumieć, że patrzenie w ekran podczas prowadzenia pojazdu może odebrać komuś życie?

Nie każda chwila nieuwagi kończy się wypadkiem. Nie każdy kierowca korzystający z telefonu doprowadza do zderzenia. Ale każde odwrócenie wzroku od drogi oznacza czas, w którym człowiek przestaje w pełni kontrolować sytuację przed sobą.

Prawda o ostatnich sekundach musi zostać ustalona

Od tragedii na S8 minęły ponad dwa miesiące. Śledztwo trwa, a nowe informacje dotyczące telefonu kierowcy otwierają kolejny ważny kierunek ustaleń.

Czy w chwili poprzedzającej zderzenie kierowca był świadomy obecności samochodu serwisowego? Czy obserwował drogę? Czy zasnął? Czy uwagę odwróciła aplikacja uruchomiona na smartfonie? A może przebieg zdarzenia był bardziej złożony i wymaga uwzględnienia kilku współistniejących czynników?

Odpowiedzi nie powinny zależeć od medialnych przypuszczeń, ale od rzetelnie przeprowadzonych badań i oceny dowodów.

Dla rodzin zmarłych żadna opinia biegłego nie cofnie czasu. Żaden wyrok nie przywróci im Ireneusza i Sebastiana. Ustalenie prawdy ma jednak znaczenie fundamentalne — nie tylko ze względu na sprawiedliwość wobec ofiar, ale również ze względu na bezpieczeństwo wszystkich, którzy każdego dnia korzystają z trasy S8.

Bo tragedia pod Czerniewicami nie jest anonimowym zdarzeniem z odległej autostrady. Rozegrała się tutaj, w powiecie tomaszowskim, na drodze, którą wielu mieszkańców podróżuje do pracy, do rodziny, na wakacje czy w służbową trasę.

Tamtego sierpniowego poranka trzech mężczyzn próbowało poradzić sobie ze zwyczajną awarią. Dwóch z nich zapłaciło za to życiem.

Nie wiemy jeszcze, czy to właśnie gra na telefonie odebrała kierowcy uwagę w najważniejszym momencie. Wiemy natomiast, że zabrakło skutecznej reakcji pozwalającej uniknąć zderzenia.

I wiemy również, że w takich historiach najstraszniejsza nie jest sama siła uderzenia.

Najstraszniejsze jest to, jak niewiele czasu dzieli niekiedy zwyczajny poranek od tragedii, której skutki pozostają na zawsze.

Weryfikacja redakcyjna: Artykuł opiera się na reportażu Łukasza Zboralskiego z 6 listopada 2026 r.

Dzieci pod ochroną. A może tylko pod nadzorem?

Szkolna brama, internetowe komunikatory, plaża nad Pilicą i dom dziecka. Różne miejsca, różne historie, ale jedno fundamentalne pytanie: czy dorośli i instytucje naprawdę potrafią chronić najmłodszych?

W bajkach braci Grimm dzieci przestrzegano przed wilkiem ukrywającym się w lesie. W rzeczywistym świecie zagrożenia bywają znacznie trudniejsze do rozpoznania. Czasami zaczynają się od pozornie niewinnej rozmowy, poczęstunku, obietnicy prezentu. Innym razem od  wiadomości w komunikatorze, internetowej znajomości, prośby o fotografię. Zdarza się, że za ekranem siedzi człowiek, który doskonale wie, jak zdobywać zaufanie młodych ludzi, wykorzystując ich samotność, ciekawość i naturalną potrzebę akceptacji.

Wykorzystywanie seksualne dzieci jest jednym z najbardziej odrażających przejawów ludzkiej przemocy. Nie zawsze zaczyna się od fizycznego kontaktu. Niekiedy poprzedza je wielotygodniowe oswajanie ofiary, przekraczanie kolejnych granic, manipulacja emocjonalna i budowanie poczucia zależności. Specjaliści nazywają taki proces groomingiem.

Nie oznacza to, że każda dorosła osoba rozmawiająca z dzieckiem ma nieuczciwe zamiary. Nie oznacza również, że wszystkie opisane poniżej sprawy dotyczą przestępstw seksualnych. Łączy je jednak zasadnicze pytanie: czy instytucje odpowiedzialne za bezpieczeństwo dzieci potrafią reagować odpowiednio wcześnie, zanim niepokojący sygnał zamieni się w tragedię

Szkoła Podstawowa nr 10. Cukierki, nieproszone kontakty i prokuratorskie śledztwo

Z relacji rodziców i przedstawicieli szkoły wynika, że w okolicach SP nr 10 na Niebrowie pojawiała się dorosła osoba, która wielokrotnie nawiązywała kontakty z uczniami. Miała częstować dzieci słodyczami i wręczać im materiały dotyczące tożsamości płciowej. Według świadków nie były to pojedyncze, przypadkowe spotkania. Sytuacje miały powtarzać się na tyle często, że zaczęły budzić poważny niepokój rodziców, nauczycieli i dyrekcji placówki. Niektórzy rodzice twierdzili, że podobne zachowania obserwowano już w poprzednim roku szkolnym.

Dyrektorka szkoły Izabela Śliwińska potwierdziła, że placówka informowała policję o kolejnych zdarzeniach. Interwencje funkcjonariuszy potwierdziła również rzeczniczka tomaszowskiej policji, asp. sztab. Aleksandra Cieślak. Ostatecznie zgromadzony materiał stał się podstawą do wszczęcia śledztwa w kierunku uporczywego nękania, czyli przestępstwa określonego w art. 190a Kodeksu karnego. Waldemar Szymański, zastępca prokuratora rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim, informował na początku października, że postępowanie trwa, a zarzutów jeszcze nie przedstawiono. Obecnie pojawia się informacja, że ma się to zmienić. Jej oficjalne potwierdzenie, podobnie jak dokładna kwalifikacja prawna ewentualnych zarzutów, pozostaje jednak kwestią otwartą.

Nie chodzi tutaj o to, jakiej płci jest osoba budząca niepokój ani jakie poglądy prezentuje. Tożsamość płciowa, orientacja seksualna czy samo przekazywanie informacji na ich temat nie stanowią dowodu przestępstwa. Problemem są powtarzające się, nieproszone kontakty z dziećmi oraz ewentualne naruszanie ich bezpieczeństwa i prywatności.

Rodzice mają prawo wiedzieć, kto i dlaczego usiłuje nawiązywać znajomości z ich dziećmi. Szkoła ma obowiązek reagować, gdy zachowania osoby postronnej budzą uzasadnione obawy. A organy ścigania powinny ustalić, czy przekroczono granicę odpowiedzialności karnej.

W tej sprawie pojawiły się również medialne spekulacje dotyczące możliwych powiązań z tragiczną śmiercią 13-letniej Roksany z Warszawy. Z doniesień medialnych wynika, że tomaszowski transwestyta jest osobą mają związek ze śmiercią dziewczynki. 

Internet. Miejsce, w którym dorosły drapieżnik może udawać przyjaciela

Przypadek z „dziesiątki” dotyczy kontaktów nawiązywanych w świecie rzeczywistym. Jednak współczesne zagrożenia nie kończą się przy szkolnej bramie. Przenoszą się na ekran telefonu, do komunikatorów, gier internetowych i grup społecznościowych. Tam osoba dorosła może podawać się za rówieśnika, proponować przyjaźń, oferować prezenty albo pieniądze. Początkowo rozmowy bywają zupełnie niewinne. Później mogą pojawić się żądania intymnych fotografii, próby wymuszenia kolejnych materiałów, groźby ich upublicznienia albo propozycje spotkania.

To właśnie jeden z mechanizmów internetowego uwodzenia i wykorzystywania dzieci, przed którym od lat ostrzegają organizacje zajmujące się ochroną małoletnich.

Tomaszów Mazowiecki miał już okazję przekonać się, że nie jest to wyłącznie problem wielkich miast.  3 kwietnia 2016 roku tomaszowscy policjanci zorganizowali zasadzkę na 25-letniego mężczyznę, który według policyjnych ustaleń przez internet namawiał 14-letnią dziewczynkę do kontaktów seksualnych. Mężczyzna przyjechał na umówione spotkanie. Zamiast dziewczynki czekali na niego funkcjonariusze. Zabezpieczono również elektroniczne nośniki danych. O zatrzymaniu informował wówczas NaszTomaszow.pl.

W sierpniu 2021 roku głośno było o zatrzymaniu 64-letniego mieszkańca Tomaszowa Mazowieckiego. Mężczyzna miał prowadzić korespondencję o charakterze seksualnym z rozmówcami podającymi się za 11-letnią dziewczynkę. W rzeczywistości byli to członkowie grupy zajmującej się ujawnianiem podejrzanych zachowań wobec dzieci. Policja potwierdziła zatrzymanie mężczyzny i zabezpieczenie materiałów do dalszej analizy.

W obu przypadkach działania funkcjonariuszy miały ustalić, czy doszło do przestępstwa. Samo zatrzymanie nie przesądzało jeszcze o winie.

Te historie pokazują jednak, jak istotne jest wczesne rozpoznawanie zagrożeń. Człowiek próbujący seksualnie wykorzystać dziecko nie musi zaczynać od przemocy. Często zaczyna od zdobywania jego zaufania.

Tomaszów pamięta sprawę pięciu dziewczynek. I skazanego, który później został świętym Mikołajem

Jedną z najbardziej bulwersujących historii opisanych przed laty przez NaszTomaszow.pl była sprawa Michała R. 19 października 2000 roku Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim uznał go za winnego przestępstw seksualnych wobec pięciu dziewczynek w wieku od 10 do 12 lat. W pierwszej instancji wymierzono mu karę czterech lat pozbawienia wolności, którą następnie sąd odwoławczy złagodził do trzech lat.

Sprawa powróciła w 2009 roku, kiedy wyszło na jaw, że wcześniej skazany mężczyzna uczestniczył w wydarzeniu sportowym z udziałem dzieci. Publikacje naszego portalu zainteresowały również media ogólnopolskie. Jeszcze bardziej szokujący był kolejny rozdział tej historii.

W grudniu 2017 roku redakcja otrzymała fotografie z jednego z tomaszowskich przedszkoli. Okazało się, że mężczyzna skazany za przestępstwa seksualne wobec dzieci występował podczas przedszkolnej uroczystości w roli świętego Mikołaja. Według ówczesnych informacji decyzję o jego udziale podjęła rada rodziców, nieświadoma kryminalnej przeszłości mężczyzny.

Nie informowano wówczas o nowym przestępstwie popełnionym podczas tej uroczystości. Problem dotyczył jednak czegoś fundamentalnego — procedur bezpieczeństwa, wiedzy  dorosłych i odpowiedzialności za dopuszczanie osób do bezpośredniego kontaktu z najmłodszymi.

Czy naprawdę trzeba czekać na kolejne nieszczęście, żeby zrozumieć, że ochrona dzieci nie może ograniczać się do dobrych intencji?

Szesnastu podejrzanych i śledztwo, które zaczęło się w Tomaszowie

W 2015 roku tomaszowscy policjanci wspólnie z funkcjonariuszami Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi rozpoczęli wielowątkowe postępowanie dotyczące posiadania i rozpowszechniania materiałów przedstawiających seksualne wykorzystywanie dzieci. Początkiem sprawy było zatrzymanie 32-letniego mieszkańca Tomaszowa Mazowieckiego. Kolejne czynności doprowadziły śledczych do osób mieszkających w różnych częściach Polski.

W komunikacie z października 2017 roku łódzka policja informowała już o 16 zatrzymanych mężczyznach, spośród których 15 zostało tymczasowo aresztowanych. Funkcjonariusze zabezpieczyli komputery, telefony i elektroniczne nośniki zawierające zakazane materiały. Sprawa miała zasięg ogólnopolski, ale jej początek związany był właśnie z Tomaszowem.

To ważne przypomnienie. Internet nie zna granic administracyjnych. Materiał wytworzony w jednym miejscu może być rozpowszechniany przez osoby oddalone o setki kilometrów. A ofiara często nie ma pojęcia, kto ogląda jej wizerunek i gdzie trafiają kolejne kopie.

Młody działacz Koalicji Obywatelskiej i zdjęcia dzieci nad Pilicą. Pytania, które nie zniknęły

W sierpniu 2024 roku Tomaszów Mazowiecki żył kolejną historią. Tym razem chodziło o wydarzenia na dzikiej plaży nad Pilicą. Według relacji świadków 21-letni mężczyzna miał obserwować i fotografować wypoczywające dzieci, również wtedy, gdy były przebierane przez rodziców. Zachowanie młodego człowieka wzbudziło niepokój plażowiczów, którzy podjęli interwencję i zawiadomili policję.

Sprawa stała się głośna także dlatego, że mężczyzna kilka miesięcy wcześniej kandydował do Rady Miejskiej z listy Koalicji Obywatelskiej.

W odpowiedzi na pytania naszej redakcji policja potwierdziła wówczas podjęcie interwencji i zabezpieczenie materiału dowodowego. Postępowanie prowadzono w kierunku art. 202 § 4a Kodeksu karnego, dotyczącego posiadania lub uzyskiwania dostępu do materiałów pornograficznych z udziałem małoletnich. Była to jednak wstępna kwalifikacja, a nie ustalenie, że podejrzewany czyn rzeczywiście popełniono.

Późniejsze informacje wskazywały, że postępowanie zostało umorzone. Nie przedstawiono zarzutów i nie zapadł wyrok skazujący.

Tego faktu nie wolno pomijać. Młodego mężczyzny nie można nazywać sprawcą przestępstwa seksualnego tylko dlatego, że jego zachowanie wzbudziło podejrzenia.  Ale nie oznacza to, że zniknęły wszystkie pytania o sposób wyjaśnienia zdarzenia. Tym bardziej, że młody człowiek pochodzi z tego samego środowiska, z którego wywodzi się też transseksualna osoba, o której wspominamy. 

Czy rodzice dzieci otrzymali wyczerpujące informacje? Jakie były najważniejsze ustalenia opinii dotyczących zabezpieczonego sprzętu? Jakie przesłanki zadecydowały o umorzeniu? Czy wyjaśniono wszystkie okoliczności wskazywane przez świadków?

W przestrzeni publicznej pojawiały się sugestie, że  polityczne i towarzyskie znajomości mogły mieć wpływ na los postępowania. Nie przedstawiono jednak wiarygodnych dowodów potwierdzających taką ingerencję. Nie wolno utożsamiać podejrzeń z faktami.

Polityczna przynależność nie może być ani okolicznością obciążającą, ani ochronnym parasolem. Odpowiedzialność za czyny powinna być oceniana według jednakowych zasad, niezależnie od tego, czy ktoś należy do KO, PiS, Lewicy czy pozostaje poza polityką.

Tak samo przejrzyste powinny być decyzje kończące postępowania w sprawach wzbudzających poważny społeczny niepokój.

Dom Dziecka „Słoneczko”. Zdjęcia za pieniądze i nagranie, którego prokuratura miała nie zabezpieczyć

Jest jednak jeszcze jedna historia, która szczególnie domaga się wyjaśnienia. Dotyczy wychowanek tomaszowskiego Domu Dziecka „Słoneczko”.

Podczas posiedzenia Komisji Zdrowia, Rodziny i Spraw Społecznych Rady Powiatu Tomaszowskiego miała paść wypowiedź ówczesnej dyrektorki placówki dotycząca sprzedaży roznegliżowanych fotografii i filmów przez podopieczne. Według ustaleń opublikowanych przez NaszTomaszow.pl dziewczęta miały otrzymywać pieniądze za zdjęcia poprzez system BLIK.

W publikacji z września 2025 roku wskazywaliśmy, że intymny charakter tych materiałów pozostawał przypuszczeniem wymagającym sprawdzenia. W późniejszym tekście, opublikowanym w październiku 2026 roku, redakcja opisała wypowiedź dyrektorki jako dotyczącą fotografii.

Nie znamy publicznie zweryfikowanej zawartości tych zdjęć, tożsamości ich odbiorców ani pełnych okoliczności ewentualnych transakcji. Właśnie dlatego sprawa wymagała rzetelnego postępowania dowodowego.

Jeżeli bowiem małoletnie rzeczywiście przekazywały intymne fotografie w zamian za pieniądze, należało ustalić, kto je kupował, czy osoby te były pełnoletnie, czy dochodziło do manipulacji, nacisków lub szantażu oraz czy fotografie były dalej rozpowszechniane.

Szczególną uwagę powinien zwracać fakt, że mowa była o wychowankach placówki opiekuńczo-wychowawczej. A więc dzieciach, wobec których państwo i samorząd ponoszą szczególną odpowiedzialność.

Wątpliwości wzbudza również sposób udokumentowania całej sprawy. Według wcześniejszych ustaleń naszej redakcji istotna wypowiedź dyrektorki nie znalazła odzwierciedlenia w protokole posiedzenia komisji.

Redaktor naczelny NaszTomaszow.pl informował, że dysponuje nagraniem zawierającym tę wypowiedź i złożył zawiadomienie do prokuratury.

I właśnie tutaj rozpoczyna się najbardziej niepokojący rozdział tej historii.

Według relacji przedstawionej przez naszą redakcję w październiku 2026 roku prokuratura zakończyła postępowanie, nie występując nawet o zabezpieczenie nagrania komisji ze Starostwa Powiatowego. Nie zwróciła się również po jego kopię do zawiadamiającego, który deklarował, że posiada ten materiał.

To ustalenia redakcyjne, których nie mogliśmy skonfrontować z pełnymi aktami postępowania. Nie przesądzają więc, że nie przeprowadzono żadnych innych czynności. Wymagają natomiast jednoznacznej odpowiedzi ze strony prokuratury.

Bo jeżeli przed podjęciem decyzji kończącej postępowanie nie zapoznano się z dostępnym nagraniem, pojawia się zasadnicze pytanie: na jakiej podstawie oceniono wypowiedź, która stała się jednym z powodów zawiadomienia organów ścigania?

Nie chodzi o to, by oskarżać wychowanki albo publicznie roztrząsać ich prywatność. Przeciwnie — chodzi o ich ochronę. W sytuacjach potencjalnego wykorzystywania seksualnego małoletni wymagają wsparcia, a nie moralizowania czy zawstydzania.

Nie można też uznawać za udowodnione przestępstwa czegoś, co na razie wynika z niezweryfikowanej relacji. Weryfikacja jest zadaniem właściwych organów.

Dlaczego więc, według informacji redakcji, nie zabezpieczono najważniejszego dostępnego nagrania? Dlaczego relacja z posiedzenia nie znalazła pełnego odzwierciedlenia w protokole? Czy sprawdzono elektroniczne płatności, jeżeli istniały podstawy prawne do takich działań? Czy ustalono, komu i jakie materiały mogły być przekazywane?

I wreszcie: czy ktokolwiek zadbał o to, aby wychowanki otrzymały pomoc, jeżeli rzeczywiście znalazły się w sytuacji zagrożenia?

Prawo nie pozwala lekceważyć sygnałów o możliwym wykorzystaniu dzieci

Polskie przepisy przewidują odpowiedzialność nie tylko za bezpośrednie seksualne wykorzystywanie małoletnich, lecz również za określone formy działań podejmowanych za pośrednictwem internetu.

Art. 200a Kodeksu karnego dotyczy internetowego nawiązywania kontaktu z dzieckiem poniżej 15. roku życia w określonych celach seksualnych, przy spełnieniu dodatkowych ustawowych przesłanek. Z kolei art. 202 Kodeksu karnego penalizuje między innymi posiadanie i rozpowszechnianie materiałów pornograficznych z udziałem małoletnich.

Nie każda fotografia dziecka, nawet wykonana w sytuacji budzącej zastrzeżenia, jest automatycznie materiałem pornograficznym. Ocenę prawną należy opierać na konkretnych okolicznościach i dowodach.

Równie istotne są przepisy proceduralne. Art. 304 § 2 Kodeksu postępowania karnego nakłada na instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swoją działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, obowiązek niezwłocznego zawiadomienia policji lub prokuratury oraz podjęcia niezbędnych działań służących ochronie śladów i dowodów.

Natomiast art. 308 k.p.k. pozwala organom ścigania w pilnych przypadkach zabezpieczać dowody jeszcze przed formalnym wszczęciem postępowania.

Przepisy te nie oznaczają, że każde podejrzenie automatycznie uzasadnia przeszukanie czy zatrzymanie. Pokazują jednak, jak dużą wagę ustawodawca przywiązuje do ochrony materiału dowodowego.

Nagranie wypowiedzi osoby odpowiedzialnej za opiekę nad dziećmi mogłoby mieć w takim postępowaniu istotne znaczenie. W szczególności wtedy, gdy później powstaje spór o to, co rzeczywiście zostało powiedziane.

Największym zagrożeniem bywa również obojętność dorosłych

Wszystkie przywołane historie różnią się pod względem prawnym i faktycznym. W jednej mamy prawomocne skazanie, w innych policyjne zatrzymania, śledztwa albo zakończone postępowania, które nadal budzą pytania. Nie wolno stawiać między nimi znaku równości ani sugerować, że dotyczą tych samych osób czy powiązanych grup.

Ale jest coś, co powinno łączyć reakcję instytucji na każdą z nich: bezpieczeństwo dziecka musi być ważniejsze niż polityczna wygoda, urzędniczy spokój czy reputacja dorosłych.

Dziecko zaczepiane przez nieznajomą osobę powinno mieć pewność, że może o tym powiedzieć nauczycielowi i rodzicom. Nastolatka nakłaniana w internecie do wysyłania intymnych fotografii powinna wiedzieć, że otrzyma pomoc, nawet jeżeli wcześniej uległa manipulacji. Wychowanek domu dziecka powinien mieć pewność, że dorośli odpowiedzialni za jego opiekę potraktują każdy niepokojący sygnał poważnie.

A rodzice powinni wiedzieć, że ich zgłoszenia nie znikają gdzieś między szkolnym gabinetem, policyjnym biurkiem i prokuratorskimi aktami.

Dlatego wracamy do historii z tomaszowskiej „dziesiątki”. Jeżeli rzeczywiście mają zostać przedstawione zarzuty, będzie to ważny etap postępowania. Nadal jednak nie wyrok, lecz początek kolejnej części procesu ustalania odpowiedzialności.

Wracamy również do sprawy znad Pilicy, w której nie stwierdzono podstaw do dalszego ścigania, oraz do niewyjaśnionych pytań dotyczących Domu Dziecka „Słoneczko”

Nie po to, by urządzać publiczny lincz, wskazywać winnych bez dowodów albo budować  polityczny spektakl na krzywdzie dzieci.

Wracamy do nich, ponieważ o dojrzałości społeczeństwa nie świadczy liczba deklaracji o trosce o najmłodszych, lecz sposób, w jaki reaguje ono na realne zagrożenia i podejrzenia krzywdy.

Tomaszów Mazowiecki nie potrzebuje kolejnych zapewnień, że wszystko jest pod kontrolą. Potrzebuje sprawnie działających instytucji, jasnych procedur, skutecznego zabezpieczania dowodów i odpowiedzi na niewygodne pytania.

Przede wszystkim zaś potrzebuje przekonania, że kiedy dziecko znajdzie się w niebezpieczeństwie, ktoś potraktuje jego bezpieczeństwo poważniej niż spokój dorosłych.

Bo dzieciństwo nie powinno być poligonem dla cudzych patologicznych zachowań. A milczenie instytucji nigdy nie może zastępować rzetelnego wyjaśnienia sprawy.

🟢 Nasz artykuł w skrócie

🚴 Co się wydarzyło? 6 listopada 2026 roku wszyscy uczniowie Szkoły Podstawowej w Lipiu, w gminie Czerniewice, otrzymali kaski ochronne w ramach wojewódzkiej akcji „Jedź z głową… w kasku”.

🏫 Dlaczego Lipie? Według tomaszowskiej policji to najmniejsza szkoła w powiecie tomaszowskim. Dzięki temu wyposażono wszystkich 53 uczniów, a nie tylko wybraną grupę.

👮 Nie tylko rozdawanie kasków. Policjanci z Tomaszowa Mazowieckiego i Czerniewic rozmawiali z dziećmi o bezpiecznej jeździe rowerem i hulajnogą, odpowiedzialności oraz ochronie głowy.

⚠️ Dlaczego to ważne? Akcja zwraca uwagę na bezpieczeństwo dzieci, szczególnie w mniejszych miejscowościach, gdzie często brakuje wydzielonych dróg rowerowych i bezpiecznej infrastruktury.

Kask dla każdego, nie tylko dla wybranych

W tej akcji wsparcie objęło całą szkołę. Jak poinformowała Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, 6 listopada 2026 roku kaski ochronne otrzymało wszystkich 53 uczniów Szkoły Podstawowej w Lipiu w gminie Czerniewice. Przekazaniu wyposażenia towarzyszyło spotkanie dotyczące bezpieczeństwa na drodze.

Wizyta była częścią wojewódzkiej akcji profilaktycznej „Jedź z głową… w kasku”. Jej celem jest zwiększanie bezpieczeństwa dzieci korzystających z rowerów i hulajnóg oraz budowanie nawyku zakładania ochrony głowy przed wyruszeniem w drogę.

Dlaczego wybrano placówkę w Lipiu?

Według tomaszowskiej policji szkoła w Lipiu jest najmniejszą szkołą w powiecie tomaszowskim. Wybór jednej niewielkiej placówki pozwolił wyposażyć wszystkich jej uczniów, zamiast przekazywać kaski tylko części dzieci.

Organizatorzy kierują przedsięwzięcie przede wszystkim do małych szkół w miejscowościach, w których infrastruktura służąca bezpieczeństwu pieszych i rowerzystów jest słabo rozwinięta albo jej brakuje. W policyjnym komunikacie zwrócono uwagę na codzienne dojazdy dzieci po drogach bez wydzielonych tras rowerowych czy ciągów pieszo-rowerowych. To ogólne uzasadnienie akcji — materiał nie opisuje szczegółowo tras, którymi do szkoły docierają poszczególni uczniowie z Lipia.

Rozmowa o rowerach, hulajnogach i odpowiedzialności

Z dziećmi spotkali się młodszy aspirant Natalia Cieślak, zajmująca się profilaktyką, oraz młodszy aspirant Bartosz Kulis z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim. W działaniach uczestniczyli również funkcjonariusze z Komisariatu Policji w Czerniewicach.

Policjanci omawiali zasady bezpiecznego poruszania się po drogach, ze szczególnym uwzględnieniem jazdy rowerem i hulajnogą. Zwracali uwagę na odpowiedzialne zachowanie oraz używanie kasków ochronnych. Przekazany sprzęt ma służyć dzieciom podczas codziennych przejazdów.

Kask pomaga chronić głowę, ale nie usuwa zagrożeń

Kask nie zapobiega wszystkim urazom i nie zastępuje ostrożności. Może jednak ograniczyć skutki urazu głowy podczas upadku lub zdarzenia drogowego. Dlatego istotne jest nie tylko jego posiadanie, lecz także regularne używanie.

Dla rodziców i opiekunów przekazanie kasków jest okazją, by przed kolejną jazdą sprawdzić ich dopasowanie i prawidłowe zapięcie. Rozmowa o ochronie głowy powinna iść w parze z przypominaniem zasad ruchu drogowego i wyborem możliwie bezpiecznej trasy.

Wyposażenie wszystkich uczniów placówki w Lipiu to konkretny efekt lokalnej odsłony akcji. Nie zastępuje ono jednak bezpiecznej infrastruktury drogowej — ochrona dziecka zależy zarówno od jego nawyków, zachowania kierowców, jak i warunków na drodze.

Gabriel Widera ma 15 lat, około 168 cm wzrostu, krępą budowę ciała oraz ciemne włosy.

W chwili zaginięcia ubrany był w czarne spodnie dresowe, ciemnoniebieską bluzę, ciemnoszarą kurtkę oraz czarne buty sportowe. Miał przy sobie również czarny plecak.

Policja apeluje o pilny kontakt

Funkcjonariusze proszą o kontakt wszystkie osoby, które mogły widzieć Gabriela po godzinie 7.00 w poniedziałek, 2 listopada, lub posiadają jakiekolwiek informacje mogące pomóc w ustaleniu miejsca jego pobytu.

Informacje należy przekazywać dyżurnemu Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim pod numerem 47 846 22 11.

Można również skontaktować się z najbliższą jednostką Policji, a w sytuacji wymagającej natychmiastowej interwencji zadzwonić pod numer alarmowy 112.

Każda informacja, nawet pozornie nieistotna, może pomóc w poszukiwaniach. Policja prosi o przekazywanie wszelkich ustaleń bezpośrednio funkcjonariuszom.

Prosimy mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu tomaszowskiego o udostępnianie policyjnego komunikatu.

Jeszcze w maju informowaliśmy na łamach NaszTomaszow.pl o podpisaniu umowy na zakup dwóch ciężkich samochodów ratowniczo-gaśniczych dla OSP Twarda i OSP Chorzęcin. Dziś wiadomo już, że zapowiedzi stały się rzeczywistością. Nowe pojazdy dotarły do swoich jednostek.

Nie chodzi przy tym wyłącznie o wymianę samochodów na nowsze modele. Obie jednostki otrzymały ciężkie wozy ratowniczo-gaśnicze z napędem 4×4, przystosowane do prowadzenia działań również w trudnych warunkach terenowych.

Samochody mają służyć przede wszystkim podczas pożarów, wypadków, katastrof i akcji związanych z usuwaniem skutków gwałtownych zjawisk atmosferycznych. Ich zakup zwiększa potencjał ratowniczy nie tylko samej gminy, ale również pozostałych miejscowości powiatu tomaszowskiego.

W sytuacjach zagrożenia o powodzeniu akcji decydują często minuty. Sprawny, niezawodny pojazd z odpowiednim wyposażeniem może mieć równie duże znaczenie jak doświadczenie i wyszkolenie ratowników.

Ponad 3,6 mln zł. Ile dołożyła Unia Europejska, a ile gmina?

Zakup zrealizowano w ramach projektu „Zakup pojazdów ratowniczo-gaśniczych do prowadzenia akcji ratowniczych oraz usuwania skutków klęsk żywiołowych i katastrof”, współfinansowanego z programu Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021–2027.

Całkowita wartość projektu wynosi 3 636 322,24 zł, z czego 1 917 796,35 zł stanowi dofinansowanie unijne. Pozostałe 1 718 525,89 zł to środki własne gminy Tomaszów Mazowiecki.

Warto przypomnieć, że wykonawcą zamówienia została firma MOTO-TRUCK z Kielc. Wartość podpisanej umowy na dostawę dwóch samochodów wynosiła 3 173 400 zł brutto. Jest to kwota odrębna od całkowitej wartości projektu.

Przedsięwzięcie realizowane jest w ramach działania FELD.02.29, obejmującego dostosowanie do zmian klimatu oraz zapobieganie klęskom i katastrofom na obszarze Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych Tomaszów Mazowiecki – Opoczno.

Bezpieczeństwo nie kończy się na granicy miejscowości

Twarda i Chorzęcin to dwie miejscowości, ale zasięg działania tamtejszych strażaków jest znacznie szerszy. Jednostki OSP uczestniczą w systemie ratowniczym, w którym pomoc kierowana jest tam, gdzie jest potrzebna, niezależnie od administracyjnych granic poszczególnych miejscowości.

W przypadku gminy Tomaszów Mazowiecki znaczenie ma również specyfika terenu. Rozległe kompleksy leśne, obszary rekreacyjne, drogi o dużym natężeniu ruchu i rozproszona zabudowa powodują, że strażacy muszą być przygotowani na bardzo różne rodzaje zagrożeń.

Nowoczesny samochód ratowniczo-gaśniczy jest więc nie tyle symbolem prestiżu jednostki, ile narzędziem, od którego w krytycznej chwili może zależeć ludzkie życie.

Kolejny samochód dla Twardej w planach

Na tym nie kończą się inwestycje w wyposażenie miejscowych strażaków. Gmina pozyskała również dofinansowanie na osobny projekt dotyczący zakupu lekkiego pojazdu technicznego dla OSP Twarda.

Wartość tego przedsięwzięcia wynosi 715 763,09 zł, a wsparcie unijne 357 881,54 zł. Zgodnie z przedstawionym harmonogramem zadanie ma zostać zrealizowane do końca 2027 roku.

Oznacza to dalsze wzmacnianie zaplecza technicznego jednostki, która uczestniczy w zabezpieczaniu jednego z ważnych turystycznie i rekreacyjnie obszarów powiatu.

Najważniejsze, żeby wracały z akcji w komplecie

Nowe wozy są powodem do satysfakcji dla druhów i druhen z Twardej oraz Chorzęcina. To także efekt zaangażowania samorządu w pozyskiwanie środków na lokalne bezpieczeństwo.

Jednak o rzeczywistej wartości tej inwestycji nie będą świadczyć uroczyste fotografie, przecięte wstęgi ani liczba koni mechanicznych pod maską.

Będzie nią każda skuteczna akcja, uratowany człowiek, ocalony dom i każda sytuacja, w której pomoc nadejdzie na czas.

Oby nowe samochody jak najczęściej pozostawały w remizach. Ale kiedy zawyją syreny, niech zawsze dowożą strażaków bezpiecznie na miejsce i pozwalają im wrócić do swoich rodzin.

Weryfikacja: wartość projektu i dofinansowania potwierdza dokumentacja Gminy Tomaszów Mazowiecki. Kwota umowy na dostawę pojazdów pochodzi z informacji o rozstrzygnięciu zamówienia. O odrębnym projekcie zakupu lekkiego samochodu dla OSP Twarda gmina informowała 3 czerwca 2026 r.

Obrona kwestionuje ocenę dowodów

Już po ogłoszeniu orzeczenia mecenas Katarzyna Hebda mówiła, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem i zamierza je zaskarżyć. Podtrzymywała stanowisko, zgodnie z którym Sebastian M. nie spowodował wypadku.

– Przedstawiliśmy zupełnie inny przebieg wypadku. Mój klient wielokrotnie podkreślał, że nie spowodował tego wypadku – powiedziała wówczas obrończyni.

Adwokatka przekonywała także, że jej klient żałuje śmierci trzyosobowej rodziny, ale nie uznaje swojej odpowiedzialności za doprowadzenie do tragedii. W jej ocenie sąd nie dokonał całościowej oceny materiału dowodowego. To stanowisko obrony, która podczas procesu domagała się uniewinnienia. Takiego samego rozstrzygnięcia oczekiwał oskarżony.

Co oznacza wniosek o uzasadnienie

Wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku nie jest jeszcze apelacją. Pozwala poznać szczegółowe motywy rozstrzygnięcia: jakie fakty sąd uznał za udowodnione, którym dowodom dał wiarę i dlaczego odrzucił inne. Procedurę złożenia wniosku reguluje art. 422 Kodeksu postępowania karnego, a zawartość uzasadnienia określa art. 424.

Zgodnie z art. 445 § 1 k.p.k. termin na wniesienie apelacji wynosi 14 dni od doręczenia uprawnionemu wyroku wraz z uzasadnieniem. Informacja przekazana PAP dotyczy złożenia wniosku, a nie wniesienia samego odwołania.

Osiem lat więzienia i 2,5 mln zł dla bliskich

Wyrok ogłoszony 21 października obejmuje osiem lat pozbawienia wolności – najwyższą karę przewidzianą za zarzucany Sebastianowi M. czyn. Sędzia Renata Folkman przychyliła się w tej kwestii do wniosku prokuratora. Sąd orzekł także 15-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Na rzecz bliskich ofiar zasądzono łącznie 2,5 mln zł zadośćuczynienia. Po 500 tys. zł przyznano każdemu z rodziców zmarłego małżeństwa oraz bratu jednej z ofiar. Sebastian M. został również obciążony kosztami postępowania przekraczającymi 250 tys. zł. Wszystkie te rozstrzygnięcia są częścią nieprawomocnego wyroku.

Sąd określił ponadto, że o warunkowe przedterminowe zwolnienie Sebastian M. będzie mógł ubiegać się dopiero po odbyciu trzech czwartych orzeczonej kary, czyli sześciu lat. Samo osiągnięcie tego progu nie oznacza automatycznego zwolnienia – wymaga ono decyzji sądu i spełnienia ustawowych przesłanek. Na poczet kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie. 

Tragedia na autostradzie pod Piotrkowem

Do wypadku doszło 16 września 2023 roku na autostradzie A1, na wysokości Sierosławia, na jezdni w kierunku Katowic. BMW prowadzone przez Sebastiana M. zderzyło się z Kią, którą podróżowała trzyosobowa rodzina. Kia uderzyła w bariery energochłonne i stanęła w płomieniach. Małżeństwo i ich pięcioletni syn zginęli na miejscu.

Według ustaleń biegłych BMW jechało z prędkością od 315 do 329 km/h. Kia poruszała się z włączonym tempomatem z prędkością około 140 km/h. Ustalenia dotyczące przebiegu wypadku były kwestionowane przez obronę.

Proces przed piotrkowskim sądem trwał rok. Sebastian M. został sprowadzony do Polski w maju 2025 roku ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, dokąd wyjechał po wypadku. Od tego czasu przebywa w areszcie.

Opracowanie na podstawie depeszy PAP, z uzupełnieniem o przepisy Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego.

Według wstępnych ustaleń policji, przekazanych Radiu Łódź przez asp. sztab. Aleksandrę Cieślak z Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim, kierująca Renault podczas włączania się do ruchu nie ustąpiła pierwszeństwa kierowcy Opla, który poruszał się od strony Zaosia w kierunku Ujazdu. Doszło do gwałtownego zderzenia, którego skutki okazały się dramatyczne.

Uwięzieni we wrakach samochodów

Szczegóły akcji ratowniczej ujawnili w poniedziałek strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Ujeździe. Ich relacja pokazuje, jak poważna była sytuacja, z którą musiały zmierzyć się służby przybyłe na miejsce zdarzenia.

Do wypadku zadysponowano dwa zastępy OSP Ujazd – ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy Scania GCBA oraz lekki samochód ratowniczy Iveco GLBM-RT. Na miejscu działały również zastępy Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej z Tomaszowa Mazowieckiego.

Strażacy zastali dwa samochody osobowe po czołowym zderzeniu. W obu pojazdach znajdowali się poszkodowani, którzy na skutek odniesionych obrażeń i znacznej deformacji karoserii nie mogli samodzielnie opuścić samochodów.

Rozpoczęła się trudna akcja ratownictwa technicznego. Aby dotrzeć do kierującego Oplem, konieczne było wykorzystanie sprzętu hydraulicznego. Równocześnie strażacy podejmowali działania zmierzające do uwolnienia kobiety z Renault. W jej przypadku zastosowano technikę tunelowania, umożliwiającą ewakuację osoby poszkodowanej z uszkodzonego pojazdu.

Każda z tych czynności wymagała szczególnej ostrożności. Ratownicy musieli zapewnić dostęp do uwięzionych osób, jednocześnie ograniczając ryzyko pogłębienia odniesionych obrażeń.

Dramatyczna walka o życie

Po uwolnieniu poszkodowanych przekazano ich pod opiekę zespołów ratownictwa medycznego. Akcja nie zakończyła się jednak na wydobyciu kierowców z rozbitych samochodów.

Jak poinformowała OSP Ujazd, strażacy wspierali ratowników medycznych podczas prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej jednego z uczestników wypadku. Była to walka o przywrócenie podstawowych czynności życiowych.

Niestety, pomimo podjętych działań ratowniczych, mężczyzna uczestniczący w wypadku zmarł. Informację o jego śmierci przekazali strażacy z Ujazdu w poniedziałkowym komunikacie.

Wcześniejsze doniesienia, opublikowane jeszcze w niedzielę wieczorem, mówiły o dwóch poważnie rannych osobach przewiezionych do Tomaszowskiego Centrum Zdrowia. Najnowsza relacja OSP Ujazd potwierdza jednak tragiczny bilans zdarzenia.

Pięć godzin działań ratowniczych

Na miejscu wypadku pracowali strażacy OSP Ujazd, Państwowej Straży Pożarnej z Tomaszowa Mazowieckiego, zespoły ratownictwa medycznego oraz policjanci.

Po zakończeniu czynności policyjnych strażacy usuwali z jezdni rozbite fragmenty samochodów oraz płyny eksploatacyjne. Konieczne było również zabezpieczenie uszkodzonych pojazdów i przywrócenie bezpieczeństwa na drodze.

Akcja trwała kilka godzin. Jak relacjonują druhowie z Ujazdu, do jednostki powrócili po około pięciu godzinach od wyjazdu do zdarzenia.

W niedzielę wieczorem droga była całkowicie zablokowana. Policja wyznaczyła objazd przez rondo w Ujeździe oraz Wykno. Nie ma obecnie potwierdzenia, aby te utrudnienia nadal obowiązywały.

Co było przyczyną tragedii?

Wstępne ustalenia policji wskazują na nieustąpienie pierwszeństwa podczas włączania się do ruchu. Kierująca Renault, jak przekazała tomaszowska policja Radiu Łódź, była trzeźwa. Ze względu na obrażenia kierowcy Opla nie przeprowadzono badania alkomatem bezpośrednio po zdarzeniu.

Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym kierujący pojazdem, włączając się do ruchu, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu.

Ostateczne okoliczności i przyczyny niedzielnego wypadku będą jednak przedmiotem dalszych ustaleń prowadzonych przez właściwe służby. Na tym etapie nie można przesądzać o odpowiedzialności prawnej żadnego z uczestników zdarzenia.

Niedzielna tragedia jest kolejnym bolesnym przypomnieniem, jak dramatyczne konsekwencje może mieć zaledwie jeden niebezpieczny manewr na drodze. Za policyjnymi ustaleniami, liczbami i informacjami o działaniach ratowników kryje się przede wszystkim śmierć człowieka i tragedia jego bliskich.

Źródła: OSP Ujazd – komunikat z 26 października 2026 r.; Radio Łódź – informacja z 25 października 2026 r., oparta na ustaleniach KPP w Tomaszowie Mazowieckim

Nie była to klasyczna pogadanka o tym, że na czerwonym świetle należy stać, a przed przejściem spojrzeć w lewo i w prawo. Organizatorzy postawili przede wszystkim na praktykę. Dzieci i młodzież rozmawiały o przewidywaniu niebezpiecznych sytuacji, odpowiedzialnym zachowaniu w ruchu drogowym oraz sposobach reagowania, kiedy dochodzi do zdarzenia wymagającego udzielenia pomocy.

W zajęciach uczestniczyli przedstawiciele Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim, ratownik medyczny, przedstawiciel Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Piotrkowie Trybunalskim oraz funkcjonariusze Straży Miejskiej.

Szczególne miejsce poświęcono pierwszej pomocy. Bo bezpieczeństwo na drodze nie kończy się w momencie, gdy uda się uniknąć wypadku. Równie ważna może okazać się umiejętność zachowania zimnej krwi, wezwania służb i podjęcia podstawowych czynności ratunkowych.

Jesień sprawdza naszą widoczność

Podczas spotkań powrócił także temat odblasków. Jesienią ma on znaczenie szczególne. Dzień staje się coraz krótszy, częściej pada deszcz, a pieszy ubrany w ciemną kurtkę może zostać zauważony przez kierowcę znacznie później niż osoba posiadająca element odblaskowy.

Prawo nakłada obowiązek używania odblasków na pieszego poruszającego się po zmierzchu drogą poza obszarem zabudowanym, z określonymi w ustawie wyjątkami. Wynika to z art. 11 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

W mieście obowiązek ten nie jest tak szeroki, ale zdrowy rozsądek bywa ważniejszy od kodeksowego minimum. Odblask przypięty do plecaka czy kurtki może zdecydować o tym, czy kierowca zobaczy dziecko odpowiednio wcześnie.

Projekt za ponad 175 tysięcy złotych

„Mobilni i Bezpieczni” to większe przedsięwzięcie realizowane przez Miasto Tomaszów Mazowiecki. Jego całkowita wartość wynosi 175,5 tys. zł, z czego 120 tys. zł stanowi dofinansowanie z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a 55,5 tys. zł wkład własny miasta. Projekt otrzymał pieniądze w ramach rządowego programu „Razem bezpieczniej im. Władysława Stasiaka na lata 2025–2028”.

Jednym z jego elementów jest remont miasteczka ruchu drogowego przy ZSP nr 2. Zaplanowano tam odnowienie około 1100 metrów kwadratowych nawierzchni, odtworzenie oznakowania oraz montaż 56 znaków pionowych. Kupowane są również rowerki, hulajnogi, mobilny sygnalizator świetlny i materiały służące do praktycznej nauki bezpieczeństwa.

Jednak, jak pokazują kolejne spotkania, projekt wychodzi również poza teren jednej placówki. Jego najważniejszym „wyposażeniem” nie są bowiem znaki, rowery ani sygnalizatory, lecz wiedza, która ma zostać w głowie młodego człowieka wtedy, kiedy naprawdę będzie potrzebna.

Bo bezpieczeństwo na drodze bardzo często zaczyna się od drobiazgu: założonego odblasku, zdjęcia słuchawek przed przejściem przez jezdnię, spojrzenia znad telefonu. A czasami od jednej właściwej decyzji podjętej kilka sekund wcześniej.

W naszym regionie odbyła się IX edycja międzynarodowych ćwiczeń RAILEX 2026, organizowanych pod egidą europejskiej sieci RAILPOL. Po raz pierwszy gospodarzem i organizatorem przedsięwzięcia była polska Straż Ochrony Kolei. Oficjalne informacje opublikowane w piątek, 23 października, pozwalają już dokładniej odtworzyć skalę oraz przebieg manewrów.

Sześć zespołów i ponad 90 uczestników

Ćwiczenia oficjalnie rozpoczęto 20 października w Spale. RAILPOL informował o ponad 90 uczestnikach oraz zespołach z pięciu krajów: Polski, Wielkiej Brytanii, Słowacji, Czech i Niemiec. Komenda Główna SOK podaje natomiast, że w praktycznych działaniach uczestniczyło sześć zespołów reprezentujących Straż Ochrony Kolei, Policję oraz zagraniczne służby.

W uroczystym otwarciu uczestniczyli m.in. Komendant Główny Straży Ochrony Kolei Jarosław Garstka i Sekretarz Generalny RAILPOL Olaf Sacherer. Ćwiczenia obserwowali także przedstawiciele kierownictwa SOK, w tym zastępca komendanta głównego Sylwester Wesołowski oraz komendanci regionalni SOK z Warszawy i Łodzi.

RAILEX nie był jednak konferencją, podczas której o bezpieczeństwie mówi się przy stoliku z mikrofonem i butelką wody. Funkcjonariuszy wysłano tam, gdzie stres, ograniczona przestrzeń i niepełna informacja potrafią w ciągu kilku sekund zmienić rutynową interwencję w walkę o ludzkie życie.

Napastnik z bronią. Noże. Ranni funkcjonariusze

Jedna z sytuacji zakładała zatrzymanie uzbrojonego napastnika. Funkcjonariusze musieli opanować zagrożenie, zabezpieczyć miejsce zdarzenia i przeprowadzić ewakuację rannych.

W innym scenariuszu poszukiwano dwóch niebezpiecznych mężczyzn podejrzewanych o udział w poważnym przestępstwie z użyciem noży. Ćwiczono również udzielanie pomocy rannym funkcjonariuszom SOK w warunkach ratownictwa taktycznego.

Był też zadymiony tunel. W jego wnętrzu funkcjonariusze mieli odnaleźć ukrywające się osoby i pomóc poszkodowanym z ciężkimi oparzeniami.

To już nie jest klasyczne szkolenie, podczas którego instruktor zatrzymuje akcję i spokojnie tłumaczy kolejny ruch. W realnym zadymieniu, przy ograniczonej widoczności, hałasie, krzykach i konieczności podejmowania decyzji pod presją każda sekunda działa przeciwko uczestnikom.

I właśnie o to chodziło.

Pseudokibice zaatakowali w pociągu

Osobnym elementem RAILEX 2026 były scenariusze dotyczące bezpieczeństwa w pociągach.

W jednym z nich grupa agresywnych kibiców zaatakowała kierownika pociągu. Najbardziej rozbudowany scenariusz przewidywał natomiast bójkę pomiędzy dwiema grupami pseudokibiców w pociągu pasażerskim.

Funkcjonariusze musieli rozdzielić walczących, zatrzymać najbardziej agresywne osoby i jednocześnie zapewnić pomoc poszkodowanym. Wykorzystywali łączność radiową, środki przymusu bezpośredniego oraz tarcze przeciwuderzeniowe.

Wagon kolejowy jest przy tym wyjątkowo niewygodnym miejscem prowadzenia interwencji. Wąskie przejścia, drzwi, siedzenia, ograniczona możliwość obejścia napastnika, obecność przypadkowych pasażerów i praktycznie zerowa przestrzeń do manewru powodują, że rozwiązania sprawdzające się na ulicy mogą okazać się zupełnie nieprzydatne.

Dlatego RAILPOL określa te ćwiczenia nie tylko jako trening interwencji taktycznej, ale również zarządzania tłumem. Zadaniem funkcjonariuszy nie jest bowiem wyłącznie obezwładnienie agresora. Muszą jeszcze ochronić pasażerów, personel kolejowy i siebie samych, a użyte środki powinny być proporcjonalne do zagrożenia.

Bunkier w Jeleniu stał się poligonem

Z punktu widzenia mieszkańców powiatu tomaszowskiego najciekawszym miejscem ćwiczeń był jednak kolejowy schron w Jeleniu w gminie Tomaszów Mazowiecki.

Ten potężny betonowy obiekt, zwykle kojarzony przede wszystkim z historią II wojny światowej, eksploratorami i militarną przeszłością okolic Spały, tym razem stał się naturalnym poligonem dla współczesnych służb.

SOK oficjalnie potwierdziła, że właśnie tam realizowano część scenariuszy RAILEX 2026. Drugim głównym obszarem działań był tabor kolejowy PKP Intercity Remtrak w Opocznie. Ćwiczono również interwencję w nieczynnej nastawni kolejowej.

Trudno o bardziej symboliczne zestawienie. Obiekt powstały w epoce, w której o bezpieczeństwie kolei myślano w kategoriach wojny totalnej, osiemdziesiąt kilka lat później służy do ćwiczenia reakcji na zupełnie współczesne zagrożenia.

Historia zatoczyła tu osobliwe koło.

Dlaczego właśnie kolej?

RAILEX odbywa się w okresie, w którym bezpieczeństwo transportu kolejowego nie jest już problemem interesującym wyłącznie specjalistów.

Kolej przewozi każdego dnia ogromną liczbę ludzi, ale jest również elementem systemu transportowego państwa wykorzystywanym do przewozu towarów, zaopatrzenia i — w określonych sytuacjach — transportów o znaczeniu strategicznym.

Nieprzypadkowo do 30 listopada 2026 roku do godz. 23.59 na obszarach linii kolejowych zarządzanych przez PKP Polskie Linie Kolejowe oraz PKP Linię Hutniczą Szerokotorową obowiązuje trzeci stopień alarmowy CHARLIE. Na pozostałym terytorium kraju obowiązuje drugi stopień BRAVO oraz BRAVO-CRP.

Podstawą wprowadzenia stopni alarmowych jest ustawa z 10 czerwca 2016 roku o działaniach antyterrorystycznych. W przypadku obecnego okresu obowiązywania stopnia CHARLIE chodzi o zarządzenie nr 48 Prezesa Rady Ministrów z 25 sierpnia 2026 roku.

Trzeba jednak bardzo wyraźnie zaznaczyć: nie ma informacji, aby ćwiczenia w Jeleniu, Spale i Opocznie były reakcją na konkretne zagrożenie dotyczące Tomaszowa Mazowieckiego albo naszego regionu. RAILEX jest przedsięwzięciem szkoleniowym i elementem międzynarodowej współpracy służb kolejowych.

SOK ma znacznie szersze zadania niż pilnowanie torów

Warto przy tej okazji przypomnieć, że Straż Ochrony Kolei nie jest zwykłą „ochroną” dworców.

Zgodnie z art. 60 ustawy o transporcie kolejowym do jej ustawowych zadań należy m.in. ochrona życia i zdrowia ludzi oraz mienia na obszarze kolejowym, w pociągach, innych pojazdach kolejowych oraz — na określonych zasadach — w pomieszczeniach przeznaczonych do obsługi podróżnych na dworcach. Formacja kontroluje również przestrzeganie przepisów porządkowych.

Scenariusze takie jak zatrzymanie uzbrojonego napastnika, ratowanie rannych czy tłumienie brutalnej bójki w wagonie nie są więc jedynie widowiskowym dodatkiem do szkolenia. Dotykają sytuacji, z którymi funkcjonariusze mogą rzeczywiście zostać skonfrontowani.

A co z Rumunią?

W pierwszych zapowiedziach wydarzenia pojawiła się pewna rozbieżność.

Urząd Miejski w Opocznie, informując 19 października o planowanych na 20–21 października ćwiczeniach w zakładzie PKP Intercity Remtrak, zapowiadał udział funkcjonariuszy z Polski oraz m.in. Wielkiej Brytanii, Rumunii, Czech i Niemiec.

Po zakończeniu RAILEX zarówno Komenda Główna Straży Ochrony Kolei, jak i sam RAILPOL wymieniają jednak Polskę, Wielką Brytanię, Słowację, Czechy i Niemcy. Rumunii w ostatecznym zestawieniu nie ma.

Najbardziej prawdopodobne jest więc, że pomiędzy zapowiedzią a rozpoczęciem przedsięwzięcia zmienił się skład zagranicznych delegacji.

Zagraniczne radiowozy nie oznaczały alarmu

Dla mieszkańców Tomaszowa najbardziej widocznym śladem RAILEX były jednak po prostu samochody służb z innych państw.

W normalny październikowy dzień taki widok musi zwracać uwagę. Zwłaszcza kiedy z radiowozu wysiadają umundurowani funkcjonariusze, a na pojeździe zamiast polskiej szachownicy widnieją oznaczenia zagranicznej służby.

Tym razem nie było jednak powodów do niepokoju.

Za nietypowym ruchem służb stało jedno z większych międzynarodowych przedsięwzięć szkoleniowych dotyczących bezpieczeństwa na kolei. Polska Straż Ochrony Kolei po raz pierwszy wystąpiła w roli organizatora RAILEX.

A stary kolejowy bunkier w Jeleniu, który przez dziesięciolecia był niemym świadkiem historii, na kilka godzin znów wypełniły komendy, odgłosy biegnących ludzi i działania uzbrojonych formacji.

Tym razem na szczęście była to tylko próba.

Napastnik w pociągu. Zakładnicy. Bójka kibiców

Nie były to ćwiczenia polegające na ustawieniu kilku radiowozów i przeprowadzeniu pokazowej interwencji.

Funkcjonariusze działali w ośmioosobowych zespołach. Musieli rozpoznać zagrożenie, zatrzymać sprawców, dotrzeć do poszkodowanych i udzielić im pierwszej pomocy. Jeden ze scenariuszy zakładał pojawienie się uzbrojonego napastnika. Inny – sytuację zakładniczą. Kolejny odtwarzał starcie dwóch agresywnych grup kibicowskich w pociągu.

To sytuacje, w których nie wystarczy znać procedurę zapisaną w instrukcji. W wagonie nie ma szerokiego placu manewrowego. Są wąskie przejścia, przedziały, pasażerowie, ograniczona widoczność i tłum, który w ciągu kilku sekund może zamienić się w dodatkowe źródło zagrożenia.

I właśnie takie warunki mieli przećwiczyć uczestnicy szkolenia.

Ćwiczyli także w bunkrze w Jeleniu

Jednym z najbardziej niezwykłych miejsc wykorzystanych podczas manewrów był schron kolejowy w Jeleniu pod Tomaszowem Mazowieckim. Radio Łódź potwierdza, że część scenariuszy realizowano właśnie w tym obiekcie.

Dla mieszkańców naszego regionu Jeleń to przede wszystkim niezwykły pomnik wojennej historii. Potężny, liczący około 355 metrów żelbetowy schron powstał podczas II wojny światowej jako część kompleksu „Anlage Mitte”. Miał chronić niemieckie pociągi sztabowe. Dziś ten sam obiekt posłużył europejskim służbom do szkolenia reakcji na współczesne zagrożenia. Historia zatoczyła więc osobliwe koło: budowla stworzona ponad 80 lat temu z myślą o wojnie stała się poligonem ćwiczeń dotyczących bezpieczeństwa dzisiejszej kolei.

Niemcy, Czesi, Brytyjczycy i Słowacy w Tomaszowie

Według relacji Radia Łódź w ćwiczeniach uczestniczyli funkcjonariusze z Polski, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Czech i Słowacji. Szkolenie prowadziła grupa robocza „Porządek Publiczny” działająca w ramach RAILPOL – europejskiego stowarzyszenia skupiającego służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo na kolei.

Jest tu jednak drobna zagadka. Urząd Miejski w Opocznie, zapowiadając ćwiczenia 19 października, wymienił Polskę, Wielką Brytanię, Rumunię, Czechy i Niemcy. Rumunii nie ma natomiast w późniejszej relacji Radia Łódź, w której pojawia się Słowacja. Ostateczny skład delegacji powinno więc rozstrzygnąć podsumowanie organizatora – Komendy Głównej Straży Ochrony Kolei.

RAILPOL od lat prowadzi podobne międzynarodowe działania. Grupa „Public Order” zajmuje się między innymi problemami związanymi z demonstracjami, wydarzeniami sportowymi i przemieszczaniem się dużych grup ludzi koleją. Podczas wcześniejszych europejskich ćwiczeń funkcjonariusze trenowali już m.in. reakcję na eksplozję w pociągu, uzbrojoną osobę na stacji czy blokowanie dworca.

Ćwiczenia w czasie trzeciego stopnia alarmowego

Tegoroczne manewry odbywają się w szczególnym momencie.

Na obszarach linii kolejowych zarządzanych przez PKP Polskie Linie Kolejowe oraz PKP LHS do 30 listopada 2026 roku obowiązuje trzeci stopień alarmowy CHARLIE. Na pozostałym terytorium Polski obowiązuje drugi stopień BRAVO. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa wskazuje, że stopnie alarmowe zostały przedłużone zarządzeniami premiera z 25 sierpnia.

To ważny kontekst. Kolej jest dziś nie tylko środkiem transportu, ale jednym z kluczowych elementów infrastruktury państwa. Dlatego reakcja na człowieka z bronią, sytuację zakładniczą, agresywny tłum czy próbę zakłócenia funkcjonowania infrastruktury musi być ćwiczona, zanim wydarzy się naprawdę.

Zadania Straży Ochrony Kolei wynikają z ustawy o transporcie kolejowym. Obejmują między innymi ochronę życia i zdrowia ludzi oraz mienia na obszarach kolejowych, w pociągach i innych pojazdach kolejowych.

Co ciekawe, okolice Tomaszowa i Spały kolejny raz stają się miejscem dużych ćwiczeń związanych z bezpieczeństwem kolei. W maju odbywały się tutaj międzynarodowe manewry TAC MED Railway Exercises SPAŁA 2026, w których uczestniczyli m.in. funkcjonariusze SOK, policyjne pododdziały kontrterrorystyczne, Straż Graniczna, Służba Ochrony Państwa oraz żołnierze 25. Brygady Kawalerii Powietrznej. Wówczas trenowano między innymi działania po aktach dywersji wymierzonych w infrastrukturę kolejową.

Tym razem mieszkańcy zobaczyli przede wszystkim zagraniczne radiowozy. Za ich obecnością kryło się jednak coś więcej niż niecodzienny widok na tomaszowskich ulicach. Przez cztery dni okolice Tomaszowa były jednym z miejsc, w których europejskie służby próbowały odpowiedzieć na bardzo konkretne pytanie: co zrobić w pierwszych minutach, kiedy spokojna podróż pociągiem zamienia się w sytuację kryzysową?

Osiem jednostek z naszego powiatu

Najwyższe możliwe dofinansowanie – po 20 tys. zł – otrzymają OSP Chorzęcin, OSP Inowłódz, OSP Królowa Wola oraz OSP Strzemeszno. Kolejne środki trafią do OSP Wąwał – 19 650 zł, OSP Tomaszów Mazowiecki – 19 440 zł, OSP Twarda – 15 488 zł oraz OSP Wiaderno – 14 800 zł. Łącznie daje to 149 378 zł dla jednostek z powiatu tomaszowskiego.

Nie są to pieniądze na efektowne dodatki. Podczas pożaru, wypadku drogowego czy poszukiwań w terenie łączność pomiędzy ratownikami bywa równie istotna jak sprawny samochód czy pompa. Urząd Marszałkowski wskazuje, że dzięki programowi jednostki w województwie kupią m.in. radiotelefony przenośne i samochodowe, radiostacje, ładowarki oraz elementy systemów alarmowania.

Program obejmuje również wyposażenie służące bezpośredniej ochronie ratowników. W dokumentacji konkursowej wymieniono m.in. ubrania specjalne, rękawice, obuwie i hełmy strażackie, aparaty powietrzne czy sygnalizatory bezruchu. Celem konkursu jest uzupełnienie braków sprzętowych i zwiększenie gotowości operacyjnej OSP.

Dotacja nie pokrywa całego wydatku

Maksymalna wartość pojedynczej dotacji została ustalona na 20 tys. zł, a środki województwa mogą pokryć najwyżej 80 proc. kosztów zadania. Regulamin przewiduje więc także wkład własny jednostek – finansowy, osobowy lub rzeczowy. Zadania mają być realizowane do końca 2026 roku.

Sama publikacja listy beneficjentów nie oznacza jeszcze, że sprzęt stoi już w strażnicach. Teraz najciekawsze będzie to, co dokładnie kupią poszczególne OSP z powiatu tomaszowskiego. W przypadku jednostek, które regularnie wyjeżdżają do pożarów, wypadków drogowych i innych miejscowych zagrożeń, nawet kilkanaście czy kilkadziesiąt tysięcy złotych na nowoczesne wyposażenie może przełożyć się bezpośrednio na bezpieczeństwo zarówno ratowników, jak i mieszkańców.

Sprawa rozstrzyga się w sąsiednim Piotrkowie Trybunalskim, dlatego ma również szczególny wymiar dla mieszkańców naszego regionu. Przez niemal rok sala tamtejszego Sądu Rejonowego była miejscem sporu o to, co dokładnie wydarzyło się wieczorem 16 września 2023 roku na A1 w Sierosławiu.

Biegli: Kia nie zajechała BMW drogi

Jednym z najważniejszych momentów procesu było przesłuchanie zespołu ekspertów zajmujących się rekonstrukcją wypadków.

Według ich ustaleń BMW przed zderzeniem poruszało się z prędkością od 315 do 329 km/h. Kia jechała z prędkością około 140 km/h, z włączonym tempomatem.

Biegli mieli również odpowiedzieć na jedno z najważniejszych pytań całego procesu: czy kierujący Kią zmienił pas i zajechał drogę nadjeżdżającemu BMW?

Eksperci stwierdzili, że samochód rodziny cały czas poruszał się środkowym pasem i nie zmieniał toru jazdy tuż przed zderzeniem. To podważa podstawową wersję przedstawianą przez obronę Sebastiana M.

Proces był wyjątkowo obszerny. Akta sprawy liczą blisko 30 tomów. Sąd przesłuchał świadków wypadku, policjantów, strażaków, pasażerów BMW, osoby związane z firmą zajmującą się poprawianiem osiągów samochodu oskarżonego oraz biegłych.

Prokurator: osiem lat więzienia

Prokuratura nie pozostawiła w mowie końcowej miejsca na wątpliwości co do swojej oceny zachowania kierowcy.

Oskarżyciel, prokurator Aleksander Duda z Prokuratury Okręgowej w Katowicach, zażądał dla Sebastiana M. ośmiu lat pozbawienia wolności – najwyższej kary możliwej przy przyjętej w akcie oskarżenia kwalifikacji prawnej.

Zażądał również 15-letniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, ograniczenia możliwości ubiegania się przez oskarżonego o warunkowe przedterminowe zwolnienie oraz łącznie 2,2 mln zł zadośćuczynienia dla rodzin ofiar.

W mowie końcowej prokurator porównał jazdę oskarżonego do rozpoczęcia na autostradzie „rosyjskiej ruletki z życiem innych uczestników ruchu”.

Pełnomocnik bliskich ofiar, adwokat Łukasz Kowalski, mówił z kolei, że gdyby prawo dawało taką możliwość, wnosiłby nawet o karę 20 czy 30 lat więzienia.

I właśnie tutaj pojawia się pytanie, które od miesięcy powraca w publicznej dyskusji.

Dlaczego tylko osiem lat?

Trzeba podkreślić, że osiem lat nie jest wynikiem łagodnego stanowiska prokuratury.

Sebastian M. został oskarżony o spowodowanie wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym. Art. 177 § 2 Kodeksu karnego, według przepisów właściwych dla czynu z 2023 roku, przewidywał za takie przestępstwo karę od sześciu miesięcy do ośmiu lat pozbawienia wolności.

Od tamtego czasu polskie prawo zostało zaostrzone. Od 29 stycznia 2026 roku obowiązują nowe rozwiązania wymierzone między innymi w skrajnie brawurową jazdę, nielegalne wyścigi oraz kierowców rażąco naruszających zasady bezpieczeństwa. Ministerstwo Sprawiedliwości wskazywało wprost, że nowe przepisy mają umożliwiać znacznie ostrzejszą reakcję państwa na zachowania stwarzające bezpośrednie zagrożenie dla życia innych osób.

Nie można jednak po prostu zastosować późniejszych, surowszych przepisów do zdarzenia z 2023 roku.

Art. 4 § 1 Kodeksu karnego stanowi, że jeżeli pomiędzy popełnieniem przestępstwa a orzekaniem zmieniła się ustawa, należy zastosować przepisy względniejsze dla sprawcy. To jedna z fundamentalnych zasad prawa karnego – państwo nie może po fakcie zwiększyć kary za czyn, którego oskarżony miał dopuścić się wcześniej.

Dlatego właśnie osiem lat jest dziś granicą, do której może dojść sąd w ramach zarzutu przedstawionego Sebastianowi M.

Obrona: powinien zostać uniewinniony

Zupełnie inaczej materiał dowodowy ocenia obrona.

Adwokat Katarzyna Hebda domaga się uniewinnienia swojego klienta. Kwestionowała przed sądem ustalenia biegłych dotyczące mechanizmu zderzenia i przekonywała, że nie udowodniono w sposób wystarczający, że to BMW uderzyło w prawidłowo poruszającą się Kię.

Jeszcze przed ogłoszeniem wyroku przyznała jednak w rozmowie z Radiem Łódź, że ma wątpliwości, czy sąd podzieli stanowisko obrony.

Sam Sebastian M. również prosił o uniewinnienie. Przyznał natomiast, że przekroczył dopuszczalną prędkość.

W ostatnim słowie mówił o tragedii, która zmieniła życie wielu rodzin, i przeprosił. Jednocześnie przekonywał, że materiał dowodowy pozostaje – w jego ocenie – sprzeczny z ustaleniami biegłych.

Tragedia na A1

Do wypadku doszło wieczorem 16 września 2023 roku na autostradzie A1 na wysokości miejscowości Sierosław, niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego.

Po zderzeniu Kia uderzyła w bariery energochłonne i stanęła w płomieniach. Zginęli podróżujący nią rodzice oraz ich pięcioletni syn.

Kilka dni później Sebastian M. wyjechał z Polski. Według informacji prokuratury przedostał się przez Niemcy i Turcję do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Był poszukiwany przy pomocy czerwonej noty Interpolu i został zatrzymany w Dubaju.

Po długiej procedurze ekstradycyjnej w maju 2025 roku został sprowadzony do Polski. Prokuratura przedstawiła mu zarzut spowodowania śmiertelnego wypadku, a sąd zdecydował o jego tymczasowym aresztowaniu.

Od tego czasu pozostaje w areszcie.

Dziś pierwszy wyrok, ale prawdopodobnie nie koniec sprawy

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim ma zostać ogłoszony dziś, 21 października, o godz. 12.00.

Będzie to jednak dopiero wyrok sądu pierwszej instancji. Jeżeli Sebastian M. zostanie skazany, jego obrona będzie mogła zaskarżyć orzeczenie. Prawo do apelacji będzie miała również prokuratura oraz oskarżyciele posiłkowi – zależnie od treści wyroku.

Trzy lata temu na autostradzie A1 wydarzenie trwało zaledwie kilka sekund.

Proces, który miał odpowiedzieć na pytanie o odpowiedzialność za te kilka sekund, trwał niemal rok.

Dziś o godzinie 12.00 po raz pierwszy odpowiedź na to pytanie ma dać sąd.

Siła uderzenia była ogromna. Na zdjęciach udostępnionych przez strażaków widać pojazd z niemal całkowicie zniszczoną przednią częścią nadwozia. Elementy karoserii zostały oderwane, a samochód zatrzymał się poza jezdnią, tuż przy drzewach.

Na miejsce skierowano strażaków z OSP Inowłódz i Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim, policję oraz zespół ratownictwa medycznego. Poszkodowana osoba została przewieziona do szpitala.

Na razie nie podano szczegółowych informacji o jej stanie zdrowia ani okolicznościach, w jakich doszło do wypadku.

Dwa wypadki dzień po dniu. Strażacy wracali w to samo miejsce

Dzisiejsze zdarzenie przywołuje wspomnienia innych niebezpiecznych sytuacji na DK48. Szczególnie wymowne są wydarzenia z lipca tego roku.

12 lipca 2026 roku na odcinku między Inowłodzem a Teofilowem samochód osobowy wypadł z drogi i dachował w przydrożnym rowie. Kierujący zdołał samodzielnie opuścić pojazd.

Zaledwie dobę później, 13 lipca, strażacy ponownie zostali wezwani na tę trasę. Kolejny samochód znalazł się poza jezdnią. Jak informowaliśmy wówczas na NaszTomaszow.pl, do zdarzenia doszło dokładnie w tym samym miejscu, w którym służby interweniowały poprzedniego dnia.

Dwa zdarzenia w ciągu dwóch dni, w jednym miejscu. Trudno przejść nad takim zbiegiem okoliczności obojętnie. Nie przesądza on oczywiście o wadach drogi, ale daje podstawy do postawienia pytań o jej bezpieczeństwo.

Teofilów pamięta znacznie tragiczniejsze wypadki

Historia tego fragmentu drogi jest niestety zapisana również dramatami, których nie udało się zakończyć szczęśliwie.

22 lipca 2020 roku w Teofilowie zginął 33-letni motocyklista. Mężczyzna jechał drogą krajową nr 48 w kierunku Inowłodza. Według ówczesnych informacji stracił panowanie nad motocyklem, zjechał z jezdni i uderzył w przydrożne drzewo. Jego życia nie udało się uratować.

Jeszcze wcześniej, w październiku 2017 roku, w okolicach Teofilowa doszło do tragicznego zderzenia trzech samochodów. Z ustaleń policji wynikało, że 26-letnia kierująca Fiatem Punto straciła panowanie nad pojazdem i zjechała na przeciwny pas ruchu. Zginęły dwie osoby: 26-letnia kierująca oraz 73-letnia pasażerka Skody. Kolejne dwie osoby zostały przewiezione do szpitala.

Rok wcześniej, 4 października 2016 roku, na DK48 w Teofilowie doszło do zderzenia Opla ze Skodą. Według relacji z tamtego dnia 19-letnia kierująca Oplem wpadła w poślizg. Pięć osób trafiło do tomaszowskiego szpitala. Warunki drogowe były trudne: mokra nawierzchnia, mgła i zalegające na jezdni liście.

Z kolei 7 maja 2023 roku między Spałą a Inowłodzem, w rejonie Teofilowa, samochód dostawczy wypadł z jezdni. Dwie osoby zostały ranne, a droga została zablokowana.

To zdarzenia z różnych lat, przy odmiennej pogodzie i nie zawsze w identycznym miejscu. Łączy je jednak jeden odcinek krajowej trasy, przebiegającej przez tereny leśne, oraz powtarzający się problem utraty panowania nad pojazdami.

Drzewa przy drodze. Gdzie kończy się błąd kierowcy, a zaczyna pytanie o bezpieczeństwo?

Droga krajowa nr 48, łącząca Tomaszów Mazowiecki ze Spałą i Inowłodzem, miejscami przebiega w bezpośrednim sąsiedztwie lasu. Przy opuszczeniu jezdni margines błędu bywa więc niewielki.

Drzewo nie musi być przyczyną wypadku, aby decydowało o jego tragicznych konsekwencjach. Samochód, który na otwartym poboczu mógłby wytracić prędkość, po uderzeniu w masywny pień może zostać niemal doszczętnie zniszczony.

Nie oznacza to, że rozwiązaniem musi być wycinka przydrożnego drzewostanu. W miejscach szczególnie niebezpiecznych można rozważać odpowiednie bariery ochronne, poprawę oznakowania, zabezpieczenie poboczy czy inne rozwiązania wynikające z analizy bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Nie można jednak przesądzać, które z nich byłyby zasadne w Teofilowie, bez znajomości dokładnej lokalizacji i przyczyn poszczególnych wypadków.

Tysiące samochodów każdego dnia

DK48 nie jest lokalną drogą o niewielkim znaczeniu. To ważny ciąg komunikacyjny wykorzystywany przez mieszkańców powiatu tomaszowskiego, turystów odwiedzających Spałę oraz kierowców podróżujących między regionami.

Według danych Generalnego Pomiaru Ruchu za 2025 rok średni dobowy ruch na odcinku Tomaszów Mazowiecki–Inowłódz wynosił 7848 pojazdów.

Oznacza to tysiące kierowców i pasażerów każdego dnia. Każdy z nich korzysta z trasy, na której w przeszłości wielokrotnie dochodziło do poważnych zdarzeń drogowych.

We wrześniu tego roku GDDKiA prowadziła również prace remontowe na odcinku Spała–Teofilów. Warto zatem ustalić, czy poza poprawą nawierzchni analizowano również potrzebę dodatkowych zabezpieczeń.

Czy potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia?

Nie ma podstaw, by bez szczegółowych danych nazywać odcinek Spała–Teofilów–Inowłódz oficjalnym „czarnym punktem”. Takie stwierdzenie wymagałoby analizy liczby zdarzeń, ich lokalizacji, natężenia ruchu i przyczyn.

Jednak przedstawione przypadki uzasadniają pytania kierowane do zarządcy drogi oraz policji.

Ile wypadków i kolizji odnotowano na tym odcinku w ostatnich pięciu latach? W których miejscach dochodziło do nich najczęściej? Czy analizowano powtarzające się przypadki wypadania samochodów z jezdni? Czy rozważano zastosowanie barier energochłonnych w sąsiedztwie przydrożnych drzew?

To pytania, na które mieszkańcy i kierowcy powinni poznać odpowiedzi.

Dzisiejszy wypadek zakończył się przewiezieniem jednej osoby do szpitala. Oby jej obrażenia nie okazały się poważne.

Ale historia tej drogi przypomina, że nie każdy miał tyle szczęścia.

Na DK48 w Teofilowie syreny strażackie rozlegały się już wielokrotnie. Warto sprawdzić, czy można zrobić więcej, by w przyszłości było ich mniej.

Fot. OSP Inowłódz

Nie teoria, lecz konkretne zachowania w sytuacji zagrożenia mają być osią spotkania, które samorząd organizuje dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego. 17 października 2026 roku w godzinach od 10.00 do 12.00 na terenie Szkoły Podstawowej nr 1 imienia Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 4 przy ulicy L. W. May'a 11/13 zostanie uruchomiony oznakowany Punkt Akademii Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Jako miejsce wydarzenia wyznaczono halę sportową szkoły.

To element Krajowego Treningu Rodzinnego Akademii Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Z zapowiedzi wynika, że wydarzenie ma charakter edukacyjny i zostało przygotowane przede wszystkim z myślą o dzieciach, rodzicach oraz całych rodzinach. Taki format nie jest przypadkowy. W sytuacjach kryzysowych liczą się bowiem nie tylko działania służb, ale także to, czy mieszkańcy wiedzą, jak zachować się w pierwszych minutach zagrożenia.

Czego mieszkańcy mają się nauczyć

Program spotkania ma koncentrować się na najbardziej podstawowych, a zarazem najważniejszych kwestiach związanych z bezpieczeństwem. Chodzi między innymi o zasady postępowania po usłyszeniu sygnału alarmowego, rozpoznawanie bezpiecznych miejsc, znaczenie alertów Rządowego Centrum Bezpieczeństwa oraz przygotowanie rodzinnego planu bezpieczeństwa.

To właśnie ten ostatni element może mieć dla mieszkańców szczególne znaczenie. Rodzinny plan bezpieczeństwa nie jest urzędowym dodatkiem do wydarzenia, lecz narzędziem, które może pomóc uporządkować reakcję domowników w stresującej sytuacji. Kto odbiera dzieci, gdzie się spotkać, jak kontaktować się przy problemach z siecią, co mieć przygotowane pod ręką – podobne pytania zwykle pojawiają się dopiero wtedy, gdy dzieje się coś niepokojącego. Taki trening ma sprawić, by odpowiedzi padły wcześniej.

Zapowiedziano także omówienie procedur obowiązujących w szkole w sytuacjach zagrożenia. W komunikacie wskazano, że część ta ma pozostawać w związku z ostatnimi atakami na terenie szkół z użyciem ostrych narzędzi. To sygnał, że organizatorzy chcą odnieść się nie tylko do ogólnych zasad obrony cywilnej, ale również do obaw, które coraz częściej pojawiają się w debacie o bezpieczeństwie dzieci i placówek oświatowych.

Na miejscu pojawią się służby i specjaliści

Wydarzenie ma odbyć się z udziałem przedstawicieli kilku formacji i instytucji. Według zapowiedzi w trening zaangażują się Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, Państwowa Straż Pożarna, zabezpieczenie medyczne Ochotniczej Straży Pożarnej oraz specjaliści z Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Monitoringu Urzędu Miasta.

To ważne, bo podobne spotkania są najbardziej wartościowe wtedy, gdy mieszkańcy mogą nie tylko wysłuchać ogólnych zaleceń, ale też skonfrontować je z praktyką służb, które rzeczywiście reagują na zagrożenia. Dla rodziców i opiekunów może to być okazja, by uporządkować wiedzę o alarmach, procedurach szkolnych i podstawach reagowania, a dla dzieci – by oswoić temat bezpieczeństwa bez niepotrzebnego straszenia.

Z miejskiej zapowiedzi wynika również, że przygotowano materiały instruktażowe i poradnikowe dotyczące reagowania, bezpieczeństwa oraz prewencji terrorystycznej. To pokazuje, że wydarzenie ma być nie tylko jednorazowym spotkaniem, ale również punktem wyjścia do dalszego samodzielnego przygotowania rodzin.

Dlaczego ta inicjatywa może być ważna dla Tomaszowa

Z perspektywy lokalnego mieszkańca najistotniejsze jest to, czy po takim wydarzeniu pozostanie coś więcej niż lista obecności i kilka zdjęć. Jeśli trening rzeczywiście skupi się na praktycznych umiejętnościach, może stać się użytecznym narzędziem budowania codziennego bezpieczeństwa. W czasach, gdy ostrzeżenia, alarmy i sytuacje kryzysowe przestają być abstrakcją, nawet podstawowa wiedza o tym, jak reagować, może mieć realne znaczenie.

Dla Tomaszowa ważny jest także sam wybór odbiorców. Skierowanie spotkania do rodzin oznacza, że bezpieczeństwo nie jest tu przedstawiane wyłącznie jako zadanie instytucji, lecz również jako wspólna odpowiedzialność mieszkańców. To podejście praktyczne: służby mogą reagować, ale pierwsze decyzje w domu, szkole czy na ulicy podejmują zwykli ludzie.

Jeżeli frekwencja dopisze, trening może być także sygnałem, że mieszkańcy oczekują podobnych działań częściej i w różnych częściach miasta. W przypadku tematów związanych z obroną cywilną i zarządzaniem kryzysowym najwięcej warte są bowiem nie deklaracje, lecz przygotowanie sprawdzone wcześniej, zanim pojawi się realny problem.

Bezpieczeństwo w szkole zaczyna się na długo przed momentem, w którym pojawia się realne zagrożenie. Właśnie temu miało służyć spotkanie zorganizowane 15 października w sali obrad Urzędu Miasta w Tomaszowie Mazowieckim. Do rozmów zaproszono dyrektorów i nauczycieli Zespołów Szkolno-Przedszkolnych oraz Szkół Podstawowych, a także przedstawicieli Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim, Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej i Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Monitoringu Urzędu Miasta.

Jak wynika z miejskiej informacji, spotkanie miało charakter profilaktyczno-konsultacyjny. Jego głównym celem było zacieśnienie współpracy między służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo a środowiskiem oświaty oraz wypracowanie skuteczniejszych mechanizmów reagowania na współczesne zagrożenia.

Nie tylko procedury, ale codzienna praktyka

Tego typu narady nie są wyłącznie formalnością. W praktyce chodzi o to, by szkoły i służby działały według jasnych zasad, wiedziały, kto za co odpowiada i jak reagować w sytuacjach kryzysowych. Mowa nie tylko o pożarach czy ewakuacjach, ale także o zdarzeniach wymagających szybkiego kontaktu z policją, wsparcia psychologicznego czy koordynacji działań w budynku i jego otoczeniu.

Rozmowy były okazją do wymiany doświadczeń oraz omówienia najważniejszych wyzwań związanych z bezpieczeństwem w środowisku szkolnym. To ważne, bo szkoła nie działa w próżni. Zmieniają się zagrożenia, zmieniają się też oczekiwania wobec dyrektorów, nauczycieli i instytucji publicznych. Dlatego samo posiadanie procedur nie wystarcza, jeśli nie idzie za tym regularna współpraca i praktyczne przygotowanie.

Co to oznacza dla Tomaszowa

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego najważniejsze jest to, że temat bezpieczeństwa dzieci i młodzieży został potraktowany jako wspólna odpowiedzialność kilku instytucji. W miejskim komunikacie podkreślono, że współpraca służb z przedstawicielami oświaty jest istotnym elementem tworzenia bezpiecznego środowiska dla uczniów.

Z lokalnej perspektywy znaczenie ma nie tylko samo spotkanie, ale to, czy przełoży się ono na konkretne działania w szkołach: sprawniejsze procedury, lepszą komunikację i szybsze reagowanie w trudnych sytuacjach. To właśnie ten praktyczny wymiar będzie dla rodziców, nauczycieli i uczniów najważniejszy.

Profilaktyka zamiast reakcji po fakcie

W sprawach dotyczących szkolnego bezpieczeństwa najcenniejsze są działania wyprzedzające. Im lepiej szkoły, policja, straż pożarna i urzędnicy znają swoje role, tym większa szansa, że w sytuacji zagrożenia nie będzie miejsca na chaos. Takie spotkania nie rozwiązują wszystkich problemów od razu, ale mogą stać się podstawą do budowania systemu, który działa zanim wydarzy się coś poważnego.

Właśnie dlatego warto patrzeć na podobne inicjatywy nie jak na jednorazowy punkt w kalendarzu, lecz jako element szerszej polityki bezpieczeństwa w lokalnej oświacie. Dla miasta to sygnał, że temat jest traktowany poważnie. Dla mieszkańców pozostaje pytanie, jakie konkretne rozwiązania i ustalenia będą z tego wynikały w kolejnych miesiącach.

Około godziny 10:00 na drodze krajowej nr 48, na odcinku pomiędzy Cyganem a Spałą, doszło do śmiertelnego wypadku z udziałem dwóch pojazdów. Jak wynika z przekazanych informacji, w zdarzeniu brały udział samochód osobowy marki Jeep oraz dostawczy Mercedes Sprinter.

Według wstępnych ustaleń kierujący Jeepem 68-letni mieszkaniec powiatu nowosądeckiego z nieustalonych przyczyn zjechał na przeciwległy pas ruchu, gdzie czołowo zderzył się z jadącym z naprzeciwka Mercedesem. Mimo podjętej reanimacji życia kierowcy Jeepa nie udało się uratować. Kierowca Mercedesa, 21-letni mieszkaniec powiatu piotrkowskiego, został przetransportowany do szpitala.

Droga zablokowana, wyznaczono objazdy

Po wypadku droga krajowa nr 48 na odcinku między Cyganem a Spałą została całkowicie zablokowana. Kierowcy muszą liczyć się z utrudnieniami i wydłużonym czasem przejazdu.

Objazd wyznaczono przez Glinnik i Królową Wolę. Służby apelują do kierowców o ostrożność, stosowanie się do poleceń osób pracujących na miejscu oraz wybieranie tras alternatywnych, jeśli to możliwe.

Na miejscu pracują służby

Na miejscu zdarzenia działają policja oraz inne służby ratunkowe. Tomaszowscy policjanci pod nadzorem prokuratora zabezpieczają ślady i wyjaśniają dokładne okoliczności oraz przyczynę wypadku.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i osób jadących w kierunku Spały to jedna z ważniejszych tras wyjazdowych, dlatego utrudnienia mogą być odczuwalne także na drogach dojazdowych. Kierowcy powinni zachować szczególną ostrożność i śledzić bieżące komunikaty dotyczące przejezdności tego odcinka.

Apel do kierowców

Dzisiejsze zdarzenie to kolejny tragiczny sygnał, jak niebezpieczny potrafi być ruch na trasach wylotowych z Tomaszowa Mazowieckiego. W miejscach, gdzie ruch lokalny miesza się z tranzytem, chwila nieuwagi może mieć dramatyczne skutki.

Jeżeli planują Państwo podróż w stronę Spały lub powrót do Tomaszowa, warto wcześniej sprawdzić możliwość przejazdu i przygotować się na objazd. W rejonie wypadku należy bezwzględnie ustępować miejsca służbom i nie utrudniać ich pracy.

W rejonach szkół na terenie powiatu tomaszowskiego pojawili się policjanci prowadzący wzmożone działania prewencyjne. Informację przekazała Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, wskazując, że jest to odpowiedź na ostatnie niebezpieczne zdarzenia, do których doszło na terenie placówek oświatowych.

Jak wynika z komunikatu, funkcjonariusze patrolują okolice szkół, zwracają uwagę na niepokojące sytuacje i podejmują działania ukierunkowane na zapewnienie bezpieczeństwa uczniom, nauczycielom oraz pozostałym pracownikom. Obecność patroli ma też uspokoić rodziców i samych uczniów, dla których atmosfera niepewności bywa równie dotkliwa jak samo zagrożenie.

Komunikat jest jasny: spokój i oficjalne źródła

Policja zaapelowała o zachowanie spokoju i rozwagi. W przekazie wyraźnie podkreślono, by korzystać wyłącznie z oficjalnych źródeł informacji, takich jak komunikaty Policji oraz serwisy instytucji publicznych. To ważne zwłaszcza wtedy, gdy wokół szkół zaczynają krążyć niesprawdzone relacje, pogłoski i emocjonalne komentarze.

Służby zwracają uwagę, że rozpowszechnianie niepotwierdzonych informacji może wywoływać niepotrzebny niepokój. W praktyce oznacza to, że mieszkańcy powinni ostrożnie podchodzić do wiadomości przekazywanych w mediach społecznościowych i komunikatorach, szczególnie jeśli nie pochodzą one od instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo.

Co to oznacza dla mieszkańców Tomaszowa i powiatu

Dla rodziców i opiekunów najważniejsza jest dziś odpowiedź na proste pytanie: czy szkoły są pod nadzorem? Z policyjnego komunikatu wynika, że tak, a obecność funkcjonariuszy ma charakter prewencyjny. Celem jest nie tylko reagowanie na ewentualne incydenty, ale również ich zapobieganie.

Sprawa ma także lokalny wymiar społeczny. Szkoła to miejsce, które powinno kojarzyć się z nauką i codziennym rytmem miasta, nie z napięciem i domysłami. Dlatego każda informacja dotycząca bezpieczeństwa w placówkach oświatowych naturalnie budzi duże zainteresowanie w Tomaszowie Mazowieckim i okolicach.

W sieci pojawiły się pytania i emocje

Pod policyjnym komunikatem pojawiły się liczne komentarze mieszkańców. Część z nich wyrażała poparcie dla działań służb, inni pytali, których konkretnie szkół dotyczą patrole. Pojawiły się też głosy wskazujące, że nie wszyscy mieszkańcy zauważyli zwiększoną obecność funkcjonariuszy przy swoich placówkach.

Takie reakcje pokazują, jak wrażliwy jest to temat. Z jednej strony mieszkańcy oczekują widocznych i szybkich działań, z drugiej chcą wiedzieć, jak szeroki jest zakres policyjnego zabezpieczenia. Na ten moment oficjalny komunikat mówi o rejonach szkół na terenie powiatu tomaszowskiego, bez wskazywania listy konkretnych placówek.

Najważniejsze pozostaje bezpieczeństwo

W swoim komunikacie policja podkreśliła, że bezpieczeństwo dzieci, młodzieży i pracowników szkół jest priorytetem. To zdanie w obecnej sytuacji wybrzmiewa najmocniej. Dla mieszkańców liczy się dziś przede wszystkim to, by zagrożenia były traktowane poważnie, a działania służb były szybkie i widoczne.

W praktyce najrozsądniejsze pozostaje śledzenie oficjalnych komunikatów oraz unikanie powielania niesprawdzonych informacji. W sytuacjach dotyczących szkół każda plotka może rozchodzić się szybciej niż fakty, a to nie pomaga ani uczniom, ani rodzicom, ani nauczycielom.

Po tragicznych wydarzeniach na Mazowszu państwo uruchomiło działania obejmujące praktycznie cały kraj.

35 tysięcy placówek pod kontrolą

W piątek, 9 października, do działań skierowano około 24 tysięcy policjantów, wspieranych przez straże miejskie. Funkcjonariusze monitorowali szkoły i ich najbliższe otoczenie, sprawdzali zgłoszenia oraz reagowali na informacje o potencjalnych zagrożeniach.

Skala akcji rosła z godziny na godzinę.

Minister spraw wewnętrznych i administracji Marcin Kierwiński informował, że do południa policjanci skontrolowali około 15 tysięcy szkół, a zatrzymanych zostało 19 osób.

Pięć godzin później liczby były już znacznie wyższe.

Według komunikatu policji do godziny 17.00 skontrolowano blisko 35 tysięcy placówek, odnotowano 172 zdarzenia wymagające czynności związanych z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego, a liczba zatrzymanych wzrosła do 59.

Nie oznacza to jednak, że doszło do 172 ataków na szkoły. Policyjne statystyki obejmują różne zdarzenia i podejrzenia wymagające sprawdzenia. Samo zatrzymanie nie przesądza również o winie.

Szkolne tragedie uruchomiły lawinę działań

Bezpośrednim tłem operacji są dramatyczne wydarzenia z 7 i 8 października.

W Ostrołęce 19-latek zaatakował nożem dziewięć osób. W Leszczydole-Nowinach w powiecie wyszkowskim 15-letni były uczeń szkoły podstawowej zaatakował trzy osoby. Jedna z nich, pracowniczka placówki, zmarła mimo reanimacji.

W Sierpcu zatrzymano natomiast 17-latka podejrzewanego o planowanie ataku na szkołę.

Wydarzenia te wywołały ogromny niepokój społeczny. Dla wielu rodziców bezpieczeństwo dzieci przestało być abstrakcyjnym zagadnieniem omawianym podczas szkolnych zebrań.

Stało się pytaniem zadawanym każdego ranka: czy moje dziecko jest bezpieczne?

Zagrożenia nie kończą się przy szkolnej bramie

Ważnym elementem policyjnej operacji jest monitoring internetu.

Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości, współpracując z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, analizuje aktywność w sieci i reaguje na zgłoszenia dotyczące potencjalnych zagrożeń.

Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy media społecznościowe zalewają alarmujące wiadomości, niepotwierdzone ostrzeżenia i fałszywe łańcuszki.

Granica między rzeczywistym zagrożeniem a internetową plotką bywa coraz trudniejsza do rozpoznania.

Nie oznacza to jednak, że groźby publikowane w sieci można lekceważyć. Nawet wpis przedstawiany później jako żart może wymagać interwencji policji i oceny prawnej.

A co ze szkołami w Tomaszowie Mazowieckim?

Ogólnopolska operacja rodzi również pytania dotyczące placówek w Tomaszowie Mazowieckim i powiecie tomaszowskim.

Czy wszystkie szkoły objęto dodatkowymi kontrolami? Ilu funkcjonariuszy skierowano do zabezpieczenia placówek? Czy miejscowa policja otrzymywała zgłoszenia dotyczące gróźb, niepokojących zachowań lub fałszywych alarmów?

W przekazanych dotychczas danych ogólnopolskich nie ma odrębnego zestawienia dotyczącego powiatu tomaszowskiego. Nie ma więc podstaw, aby przypisywać którekolwiek z 59 zatrzymań naszemu regionowi.

Warto natomiast przypomnieć, że właściwym źródłem informacji o sytuacji w miejscowych szkołach są Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, dyrekcje placówek i organy prowadzące szkoły.

Bezpieczeństwo potrzebuje spokoju, a nie paniki

Policja zapowiada kontynuowanie działań oraz całodobowe monitorowanie internetu. Funkcjonariusze mają reagować na zgłoszenia i wyjaśniać okoliczności odnotowanych zdarzeń.

W całej tej sytuacji potrzebne są dwie rzeczy, które tylko pozornie mogą wydawać się sprzeczne: maksymalna czujność i zachowanie spokoju.

Nie wolno lekceważyć prawdziwych sygnałów zagrożenia. Nie można również pozwolić, by niesprawdzone informacje sparaliżowały codzienne życie szkół.

Każda wiarygodna informacja o możliwym zagrożeniu powinna trafić do odpowiednich służb. W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia należy dzwonić pod numer 112.

Szkoła musi pozostać miejscem nauki, a nie strachu. I właśnie temu powinny służyć działania państwa — nie tylko dziś, gdy emocje są największe, lecz także wtedy, gdy radiowozy przestaną stać przy szkolnych bramach.

Policjanci zatrzymali kilkadziesiąt młodych osób, które groziły atakami w szkołach (synteza)

Po atakach, do których w ostatnich dniach doszło w szkołach na Mazowszu, policjanci w całej Polsce zatrzymali kilkadziesiąt młodych osób, które w opublikowanych w sieci filmikach groziły użyciem przemocy. Do południa w piątek funkcjonariusze skontrolowali 15 tys. szkół.

W ostatnich dniach na Mazowszu doszło do dwóch aktów przemocy w szkołach. Z tego powodu w piątek mazowieckie szkoły i przedszkola zostały objęte dodatkowym monitoringiem przez policję wspieraną przez straże miejskie. Działania zintensyfikowali także policjanci w innych regionach, weryfikując wszystkie informacje o możliwych zagrożeniach, w tym te publikowane w sieci, o których – jak zapewnił w serwisie X wicepremier, minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski – na bieżąco służby informuje NASK.

W piątek po południu minister SWiA Marcin Kierwiński wziął udział we wspólnej konferencji prasowej z szefową Ministerstwa Edukacji Narodowej Barbarą Nowacką, wiceszefem MSWiA Czesławem Mroczkiem oraz szefem Komendy Głównej Policji gen. insp. Markiem Boroniem.

Kierwiński przekazał, że w piątek do godziny 12.00 skontrolowano 15 tys. szkół. W akcję zaangażowanych było 24 tysiące policjantów. Podkreślił, że działania będą kontynuowane do czasu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości.

Od rana policjanci informowali także o zatrzymaniach młodych osób. Funkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji w Pruszkowie przekazali, że zatrzymali dwóch 15-latków, mieszkańców powiatu pruszkowskiego, którzy mieli zamieścić w mediach społecznościowych nagranie z groźbami pozbawienia życia innych osób.

Do podobnego zatrzymania doszło również w Warszawie. Policjanci z komisariatu Nowe Bemowo zatrzymali 13-latka, który miał opublikować w komunikatorze na grupie klasowej zdjęcie noża i grozić innemu uczniowi. Nastolatek tłumaczył, że „zrobił to z głupoty”.

Komenda Powiatowa w Otwocku poinformowała w serwisie X o zatrzymaniu 14-latka, który planował przynieść do szkoły nóż, a jego zachowanie mogło zagrozić bezpieczeństwu innych osób. Reakcja nastąpiła po zgłoszeniu od innego ucznia.

Żyrardowscy funkcjonariusze zatrzymali w trakcie praktyk szkolnych w Mszczonowie 15-letniego mieszkańca gminy Wiskitki, który miał w internecie grozić innym osobom. Nastolatek miał przy sobie ostre narzędzie.

Na warszawskim Mokotowie policjanci zatrzymali na terenie szkoły 14-latka, który miał przy sobie nóż, a także 11 petard hukowych.

Policjanci z Płocka zatrzymali 13-latkę, która na zamkniętą grupę wrzuciła film, w którym groziła śmiercią uczniom z kilku płockich szkół. Informując o zatrzymaniu, policjanci przekazali, że zabezpieczyli strój nastolatki, w którym pokazała się na filmie, nożyczki jej telefon.

Z kolei na komendę w Ciechanowie zgłosiło się dwóch 15-latków wraz z rodzicami, którzy przyznali się, że są autorami filmików zamieszczonych przez siebie na zamkniętych grupach w mediach społecznościowych. Nastolatkowie oświadczyli, że zamieścili je dla żartu.

Na komendzie w Przasnyszu policjanci przesłuchali 16-letniego ucznia szkoły w Jednorożcu, który informował rówieśników, że przyniesie do szkoły maczetę. W miejscu, w którym mieszka, zabezpieczono trzy noże i dwie maczety.

Policjanci z Sochaczewa znaleźli 13-letnią mieszkankę powiatu sochaczewskiego, która na grupie klasowej zamieściła informację, że przyniesie do szkoły maczetę. Nastolatka stwierdziła, w obecności rodziców, że był to głupi żart.

W Ostrowi Mazowieckiej policjanci zlokalizowali 15-latka, który poprzez komunikatory internetowe zamieścił zdjęcie w masce, zrobione w ubiegłym roku, a teraz pisał do znajomych, że planuje pozbawić życia inne osoby.

Do zatrzymań młodych osób i interwencji policji doszło także w innych regionach Polski.

Pierwszego w piątek zatrzymania, chwilę po godz. 6.00, dokonali policjanci ze Szczytna – 16-latek został przewieziony na komendę po tym, jak w nocy opublikował w sieci nagranie, na którym groził, że dokona ataku na terenie jednej ze szkół w Szczytnie.

W woj. warmińsko-mazurskim policja zatrzymała łącznie czworo uczniów – poza Szczytnem także w Ełku i Bartoszycach. Wszyscy w internecie grozili przeprowadzeniem ataków. Najmłodszy z uczniów ma 11 lat i przyniósł do szkoły atrapę noża.

Zatrzymanie 16-letniej uczennicy jednej z legnickich szkół potwierdziła PAP asp. Anna Tersa z Komendy Powiatowej Policji w Legnicy. Nastolatka przesłała groźby za pośrednictwem komunikatora internetowego. Podczas przesłuchania przyznała, że był to tylko głupi żart.

Rzeczniczka Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu poinformowała, że wyjaśniane są okoliczności zdarzenia w jednej ze szkół w Nysie, w której uczeń przesłał informację z grafiką przedstawiającą bombę.

Policjanci ze Zduńskiej Woli zatrzymali w piątek 16-latka, który dzień wcześniej w mediach społecznościowych opublikował animowany film sugerujący niebezpieczną sytuację w jednej ze szkół. Nastolatek tłumaczył, że zrobił to dla żartu.

Pięciu nastolatków z Poznania, Konina, Międzychodu i Wrześni, w wieku od 14 do 16 lat, zostało zatrzymanych w związku z groźbami publikowanymi w sieci. Na nagraniach byli zamaskowani, z nożami i maczetami.

– Tragiczne w skutkach wydarzenia w Polsce wywołują wiele emocji i mają też wpływ na to, co się dzieje w przestrzeni internetowej. Nasze zatrzymania są tego efektem. Młodzi ludzie na nagraniach są zamaskowani, mają w ręku np. maczetę i kierują groźby w stronę placówek oświatowych. Poprzez swoje działanie chcą wywołać poczucie strachu, co niewątpliwie im się udaje – i poniosą tego konsekwencje. Zapowiadali wejście do szkół z niebezpiecznymi przedmiotami. To jest przestępstwo – powiedział, informując o zagrożeniach, szef wielkopolskiej policji nadinsp. Tomasz Olczyk.

Na Lubelszczyźnie policjanci zatrzymali 15-latka z Chełma i 13-latka z Tomaszowa Lubelskiego, którzy mieli publikować w internecie niepokojące treści. Informując o zatrzymaniu starszego z chłopców, policjanci przekazali, że swoje relacje zamieszczał on, będąc w domu i w szkole. Na trop jego aktywności w internecie wpadli funkcjonariusze z Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości.

W kolejnych godzinach zatrzymani zostali 18-latek i 16-latka, którzy mieli publikować w internecie groźby i nawoływanie do ataków. Po wstępnych czynnościach policjanci przekazali, że „były to głupie zachowania, niezapowiadające jakichś działań ze strony tych osób, po prostu chęć pokazania się, zaistnienia w internecie i zdobycia dużego zainteresowania ze strony innych osób”.

W następnych godzinach lubelscy policjanci zatrzymali trzy kolejne młode osoby.

Na Podkarpaciu policja interweniowała po zgłoszeniach o internetowych wpisach z groźbami przemocy w pięciu szkołach. Sprawdzone sygnały okazały się żartami. Obawy rodziców i uczniów wpłynęły jednak na mniejszą frekwencję.

W woj. podlaskim, w Dąbrowie Białostockiej, jeden z uczniów przyniósł do szkoły nóż i z kolegami robili zdjęcia, mając ubrane kominiarki. Policja w związku z tym incydentem wykonuje czynności z trzema uczniami.

– Na ten moment nie mamy zdefiniowanych zagrożeń i we wszystkich podlaskich szkołach są policjanci, którzy dbają o bezpieczeństwo uczniów, nauczycieli i personelu tych placówek – poinformował rzecznik podlaskiej policji mł. inspektor Tomasz Krupa.

W woj. małopolskim 12-latek straszył kolegę nożem – do incydentu doszło w piątek rano przed szkołą podstawową w Choczni. Sprawa trafi do sądu rodzinnego.

Około godz. 13.00 policjanci otrzymali zgłoszenie od dyrekcji jednego z zespołów szkół w powiecie krakowskim dotyczące 16-latka, który miał kierować groźby karalne i zapowiadać działania zagrażające bezpieczeństwu placówek oświatowych. Nastolatek został zatrzymany, a funkcjonariusze zabezpieczyli jego telefon i komputer. Sąd skierował go do młodzieżowego ośrodka wychowawczego.

Z kolei policjanci z Wadowic otrzymali zgłoszenie o 12-latku, który przyniósł do szkoły nóż kuchenny i miał grozić innemu uczniowi. Sprawą zajmuje się sąd rodzinny. Podobne zdarzenie zanotowano w Krakowie, gdzie dwóch uczniów w wieku 13 i 14 lat przyniosło do szkoły noże.

W Gorlicach 16-letni uczeń jednej ze szkół średnich za pomocą wiadomości SMS miał kierować groźby karalne wobec uczniów swojej szkoły.

Funkcjonariusze prowadzą także czynności wobec innego 16-latka z Nowego Sącza, który wraz z rodzicem sam zgłosił się na policję. Uczeń nagrał film z groźbami, a następnie miał go umieścić na zamkniętej grupie komunikatora. Treści zostały potem rozpowszechnione w mediach społecznościowych. Ta sprawa również trafiła do sądu rodzinnego.

O losach młodych osób zadecyduje sąd rodzinny.

Wszystkie groźby i informacje o planowanych atakach należy zgłaszać policji, a w sytuacji bezpośredniego zagrożenia dzwonić pod numer 112. Nielegalne i szkodliwe treści internetowe można zgłaszać do Dyżurnet.pl. Wsparcie psychologiczne dzieci i młodzież mogą uzyskać m.in. pod numerem: 116-111, a dorośli na stronie 116sos.pl. (PAP)

Źródło: PAP, komunikaty Policji z 9 października 2026 r. Opracowanie: NaszTomaszow.pl.

Na stadionie lekkoatletycznym Powiatowego Centrum Sportu w Bełchatowie odbyły się XXIV Mistrzostwa Województwa Łódzkiego Strażaków Państwowej Straży Pożarnej w Lekkoatletyce. W rywalizacji wzięli udział strażacy z całego województwa, a wśród nich reprezentanci Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim.

Tomaszowska ekipa zaznaczyła swoją obecność bardzo wyraźnie. Adam Sobczak zajął pierwsze miejsce w biegu na 100 metrów w kategorii wiekowej do 35 lat, a także drugie miejsce w tej samej konkurencji w kategorii open. Damian Ksyta wywalczył drugą lokatę w biegu na 1000 metrów w kategorii 36-40 lat. Z kolei Sylwester Sońta stanął na najniższym stopniu podium dwa razy: w biegu na 1000 metrów w kategorii do 35 lat oraz w kategorii open.

Nie tylko indywidualnie. Mocny występ drużyny

Zawody obejmowały pięć konkurencji: bieg na 100 metrów, bieg na 1000 metrów, sztafetę 4 x 100 metrów, skok w dal oraz pchnięcie kulą. O końcowym obrazie rywalizacji decydowały więc nie tylko indywidualne starty, ale też siła całego zespołu.

W tym ujęciu strażacy z Tomaszowa również pokazali się z dobrej strony. Drużynowo zajęli drugie miejsce w biegu na 100 metrów oraz drugie miejsce w sztafecie 4 x 100 metrów. W klasyfikacji generalnej drużyn reprezentacja tomaszowskiej komendy uplasowała się na siódmym miejscu w województwie.

To wynik, który warto odczytywać szerzej niż tylko przez pryzmat sportowej tabeli. W zawodach tego typu liczy się regularność, przygotowanie i zespołowość, a właśnie te cechy na co dzień decydują także o jakości służby.

Sprawność, która ma znaczenie poza stadionem

Lekkoatletyczne mistrzostwa strażaków nie są zwykłą rekreacją. Dla funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej dobra kondycja, szybkość i wytrzymałość to element zawodowej gotowości. Bieg na krótkim dystansie sprawdza dynamikę, dystans 1000 metrów pokazuje wydolność, a sztafeta przypomina, jak wiele w tej służbie zależy od współpracy.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu takie wyniki są też sygnałem, że lokalni strażacy potrafią skutecznie łączyć codzienną służbę z utrzymywaniem wysokiej formy fizycznej. To ważne, bo za medalami stoi coś więcej niż sportowa satysfakcja. Stoi za nimi przygotowanie ludzi, którzy w sytuacjach zagrożenia mają działać szybko, pewnie i pod dużą presją.

Z Bełchatowa wrócili z konkretnym dorobkiem

Bilans startu reprezentantów Tomaszowa jest wyraźny: indywidualne miejsca na podium, drużynowe sukcesy w konkurencjach biegowych i solidna pozycja w klasyfikacji końcowej całych mistrzostw. To występ, który pokazuje, że tomaszowska komenda miała w Bełchatowie swoich mocnych przedstawicieli.

Najmocniej wybrzmiewa nazwisko Adama Sobczaka, który zwyciężył na 100 metrów w swojej kategorii wiekowej, ale cały dorobek zespołu pokazuje, że nie był to sukces jednego zawodnika. Tomaszowscy strażacy przywieźli z wojewódzkiej imprezy sportowej kilka ważnych wyników i potwierdzili, że potrafią skutecznie rywalizować z najlepszymi w regionie.

Nasz artykuł w skrócie

• Masowe zatrzymania w trzech województwach – w wyniku skoordynowanych działań służby zatrzymały łącznie 58 osób podejrzanych o udział w przestępczym procederze.
• Zarzuty dla liderów i likwidacja szarej strefy – siedem osób usłyszało już oficjalne zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz prowadzenia nielegalnych gier hazardowych.
• Przejęcie maszyn i ogromnej gotówki – podczas przeszukań funkcjonariusze zabezpieczyli 287 nielegalnych automatów do gier oraz gotówkę w kwocie przekraczającej 598 tys. zł.
• Proceder trwał od lat, planowane są kolejne ruchy – według ustaleń śledczych nielegalna sieć funkcjonowała bezkarnie od kilku lat. Prokuratura zaznacza, że sprawa ma charakter rozwojowy i możliwe są kolejne zatrzymania.

Hazardowy biznes miał swoich kierowników, pracowników i kuriera

Na pierwszy rzut oka niewielkie lokale z automatami do gier. W rzeczywistości, jak wynika z ustaleń śledczych, elementy znacznie większego mechanizmu, w którym niczego nie pozostawiano przypadkowi.

Byli ludzie odpowiedzialni za zarządzanie punktami, zatrudnianie personelu, ustalanie grafików i wypłacanie wygranych. Był również kurier, którego zadaniem miało być odbieranie zarobionych pieniędzy oraz dostarczanie gotówki potrzebnej do regulowania wygranych.

Prokuratura Regionalna w Łodzi bada działalność zorganizowanej grupy przestępczej, która przez kilka lat miała czerpać korzyści z organizowania nielegalnych gier hazardowych.

Jak poinformował PAP prokurator Krzysztof Kopania, rzecznik łódzkiej Prokuratury Regionalnej, podczas ostatnich działań zatrzymano dziewięć osób w wieku od 23 do 65 lat. Siedem z nich, pięć kobiet i dwóch mężczyzn, usłyszało zarzuty związane z udziałem w grupie przestępczej oraz nielegalnym hazardem.

Łącznie wobec pięciu spośród dziewięciu podejrzanych sąd zastosował tymczasowe aresztowanie.

51 punktów pod lupą służb. Od Łodzi po Włocławek

Operacja objęła trzy województwa: łódzkie, mazowieckie i kujawsko-pomorskie.

Funkcjonariusze przeszukali 51 punktów, w których prowadzono nielegalne gry. Działania odbywały się między innymi w Łodzi, Łowiczu, Skierniewicach, Brzezinach, Ozorkowie, Zgierzu, Konstantynowie Łódzkim, Włocławku i Sochaczewie.

Wśród wymienionych przez prokuraturę miejscowości nie ma Tomaszowa Mazowieckiego.

Skala przedsięwzięcia była ogromna. W działaniach uczestniczyli policjanci Komendy Wojewódzkiej i Komendy Miejskiej Policji w Łodzi oraz funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej z 15 urzędów.

Zabezpieczono 287 nielegalnych automatów do gier, komputery, nośniki danych, narkotyki i ponad 598 tys. zł.

W samych kontrolowanych punktach zatrzymano dodatkowo 49 osób. Byli wśród nich pracownicy obsługujący automaty oraz klienci lokali. Policja poinformowała również o przedstawieniu zarzutów dotyczących przestępstw skarbowych.

Narkotyki jako dodatkowe źródło dochodu

Śledztwo odsłoniło również narkotykowy wątek działalności przestępczej.

Wśród zatrzymanych znalazła się 38-letnia kobieta, której prokuratura zarzuca posiadanie znacznych ilości środków odurzających oraz ich odpłatne udzielanie.

Według śledczych kobieta miała sprzedawać narkotyki klientom i pracownikom lokali hazardowych. Proceder miał stanowić jej stałe źródło dochodu.

Podejrzanej grozi do 15 lat pozbawienia wolności. Decyzją sądu została tymczasowo aresztowana.

Zatrzymano także 32-letniego mężczyznę podejrzanego o prowadzenie samochodu pod wpływem środka odurzającego i posiadanie substancji psychotropowych.

To nie pierwsze uderzenie. W kwietniu były kolejne zatrzymania

Obecna operacja nie jest początkiem całej historii.

W kwietniu 2026 roku łódzcy policjanci informowali o rozbiciu grup przestępczych związanych z nielegalnym hazardem. Jedna zajmowała się prowadzeniem punktów z automatami, druga dokonywała napadów na ich pracowników.

W tamtym postępowaniu siedem osób trafiło do tymczasowego aresztu. Policjanci zabezpieczyli również 91 automatów, ponad 885 tys. zł i narkotyki.

To pokazuje szczególnie niebezpieczny wymiar procederu. Nielegalny hazard staje się nie tylko sposobem zarabiania pieniędzy, ale również przestrzenią, wokół której rozwijają się kolejne formy przestępczości.

Nawet 100 tysięcy złotych kary za jeden automat

Polskie prawo przewiduje surowe sankcje za organizowanie nielegalnych gier hazardowych.

Artykuł 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego przewiduje za urządzanie lub prowadzenie gier wbrew przepisom grzywnę do 720 stawek dziennych, karę pozbawienia wolności do trzech lat albo obie kary łącznie.

Z kolei art. 258 § 1 Kodeksu karnego przewiduje za udział w zorganizowanej grupie przestępczej karę pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do ośmiu lat.

Do tego dochodzą administracyjne kary pieniężne wynikające z art. 89 ustawy o grach hazardowych. W określonych ustawą przypadkach kara wynosi 100 tys. zł od każdego nielegalnego automatu.

Śledztwo trwa. Mogą być kolejne zatrzymania

Prokuratura nie ukrywa, że ostatnia operacja nie musi oznaczać końca sprawy.

Zabezpieczone komputery, nośniki danych, dokumentacja i pieniądze będą analizowane w ramach dalszego postępowania.

Pytanie pozostaje otwarte: jak rozległa była sieć nielegalnych punktów i ilu ludzi rzeczywiście uczestniczyło w jej funkcjonowaniu?

Na odpowiedź trzeba jeszcze poczekać. Jedno jest pewne — śledczy nie wykluczają kolejnych zatrzymań.

Źródła: Polska Agencja Prasowa, Prokuratura Regionalna w Łodzi, Komenda Wojewódzka Policji w Łodzi, Krajowa Administracja Skarbowa.

Osoby podejrzane korzystają z domniemania niewinności do czasu prawomocnego wyroku sądu.

Nasz artykuł w skrócie

• Potężne BMW na tomaszowskich drogach – lokalna drogówka otrzymała nowoczesne, nieoznakowane BMW M340i xDrive. Samochód wyposażono w zaawansowany laserowy miernik prędkości oraz system kamer do precyzyjnego dokumentowania wykroczeń.
• Milionowy zakup dla trzech komend – zakup trzech pojazdów przeznaczonych dla jednostek w Tomaszowie Mazowieckim, Rawie Mazowieckiej oraz Sieradzu pochłonął łącznie 1 076 856 zł.
• Szacunkowy koszt jednego pojazdu – statystyczny podział tej kwoty daje średnią wartość 358 952 zł za samochód, jednak nie stanowi to jeszcze oficjalnie potwierdzonej ceny konkretnego egzemplarza, który trafił do Tomaszowa.

BMW trafiło do Tomaszowa

Nowe radiowozy zostały oficjalnie przekazane 1 października podczas uroczystości łódzkiego garnizonu Policji. Łącznie do służby skierowano 11 nowych pojazdów, ale właśnie trzy nieoznakowane BMW M340i xDrive przeznaczono dla wydziałów ruchu drogowego komend powiatowych w Tomaszowie Mazowieckim, Rawie Mazowieckiej i Sieradzu.

Tomaszowski samochód ma być narzędziem pracy drogówki, a nie wyłącznie autem do pomiaru prędkości. Policja informuje, że pojazdy wyposażono również w kamery służące do dokumentowania wykroczeń. Szczegóły dotyczące modelu laserowego miernika oraz zakresu działania systemu kamer nie zostały podane w komunikacie.

Trzy samochody za ponad 1,07 mln zł

Za trzy BMW zapłacono łącznie 1 076 856 zł. Z tej kwoty 1 mln zł pochodził ze środków samorządu województwa łódzkiego, a pozostałe 76 856 zł sfinansowała Komenda Wojewódzka Policji w Łodzi.

Proste podzielenie całkowitej wartości zakupu przez trzy daje 358 952 zł na samochód. To jednak jedynie średnia arytmetyczna. Bez dokumentacji zakupowej nie można przesądzić, że dokładnie tyle kosztował egzemplarz przekazany Tomaszowowi.

381 KM i napęd na cztery koła

Obecna europejska specyfikacja BMW M340i xDrive obejmuje sześciocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 2998 cm³, mocy 381 KM, napęd na cztery koła xDrive oraz ośmiostopniową skrzynię automatyczną. Producent podaje przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 4,3 sekundy i prędkość maksymalną 250 km/h.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że policyjny egzemplarz ma dokładnie identyczną konfigurację wyposażenia dodatkowego. Samochody przeznaczone do służby zostały przystosowane do potrzeb ruchu drogowego, a Policja nie opublikowała pełnej specyfikacji tomaszowskiego auta.

Gdzie będzie jeździł nowy radiowóz?

To właśnie pozostaje najciekawszym lokalnym pytaniem. Komunikat KWP nie precyzuje, czy BMW będzie wykorzystywane wyłącznie na drogach powiatu tomaszowskiego, czy również podczas działań prowadzonych wspólnie z innymi jednostkami.

Warto więc ustalić w KPP Tomaszów Mazowiecki, od kiedy samochód będzie regularnie wyjeżdżał do służby, jaki dokładnie miernik prędkości otrzymał, jakie wykroczenia może dokumentować jego system kamer oraz ile nieoznakowanych radiowozów ma obecnie tomaszowski WRD.

Warto też odróżnić tę partię od kolejnych sześciu BMW M340i xDrive, które tego samego dnia trafiły do łódzkiego garnizonu w ramach centralnego zaopatrzenia. To odrębny zakup i inne źródło finansowania. 

Meta description: 

Fraza kluczowa: BMW M340i Tomaszów Mazowiecki policja

Zapowiedź na Facebooka

🚓 Nowe BMW M340i xDrive trafiło do tomaszowskiej drogówki.

Nieoznakowany radiowóz ma laserowy miernik prędkości i kamerę do dokumentowania wykroczeń. Tomaszów dostał jeden z trzech takich samochodów zakupionych za łącznie ponad 1,07 mln zł.

Sprawdzamy parametry auta, sposób finansowania i to, gdzie będzie wykorzystywane.

Projekt „Ochrona przed pożarami poprzez zakup niezbędnego wyposażenia dla OSP z terenu Gminy Ujazd” ma wartość 1 397 779,52 zł. Dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi 1 188 112,58 zł, czyli około 85 proc. wartości przedsięwzięcia. Pozostała różnica to 209 666,94 zł. Umowę o dofinansowanie podpisano 17 grudnia 2025 r.

Program obejmuje OSP Ujazd i OSP Przesiadłów. Według gminy jego celem jest zwiększenie gotowości operacyjnej strażaków oraz możliwości prowadzenia działań ratowniczych i usuwania skutków katastrof.

Dziewięć pakietów sprzętu

Pierwszy duży przetarg ogłoszono 30 września. Gmina podzieliła go aż na dziewięć części, dzięki czemu wykonawcy mogą składać oferty na poszczególne grupy wyposażenia. Termin składania ofert wyznaczono na 9 października, godz. 9.30.

Lista jest długa. Znajdują się na niej m.in. pompy i motopompy, dwa mniejsze agregaty prądotwórcze, sprężarki do napełniania butli, sprzęt medyczny z defibrylatorami AED, wyposażenie ochronne, sprzęt ratownictwa technicznego, radiotelefony oraz urządzenia pomiarowe. 

Jedna z części obejmuje szczególnie zaawansowane wyposażenie: kamerę termowizyjną, detektor wielogazowy, maszt oświetleniowy LED, radiotelefony przeznaczone także do stref zagrożonych wybuchem oraz drona z kamerą termowizyjną. 

Dron może być wykorzystywany m.in. do obserwowania terenu z powietrza, poszukiwania osób czy lokalizowania miejsc o podwyższonej temperaturze. Dokumentacja przetargowa potwierdza sam zakup urządzenia; szczegóły dotyczące przyszłego sposobu jego wykorzystania powinny wynikać z decyzji jednostek i przeszkolenia operatorów.

Teraz dwa duże agregaty na przyczepach

Drugie postępowanie Gmina Ujazd ogłosiła 2 października. Tym razem zamówienie obejmuje dwa fabrycznie nowe agregaty prądotwórcze zamontowane na przyczepach. Oferty można składać do 12 października, godz. 9.00, a ich ocena będzie oparta w 60 proc. na cenie i w 40 proc. na długości gwarancji.

Ogłoszenie wskazuje, że urządzenia mają zapewniać niezależne źródło zasilania i służyć jednostkom ochrony przeciwpożarowej podczas działań ratowniczych, awaryjnych i zabezpieczających.

To istotna różnica wobec dwóch mniejszych agregatów ujętych w pierwszym przetargu. W tym przypadku sprzęt ma być mobilny – dzięki przyczepom będzie można przemieszczać go tam, gdzie w danej chwili potrzebne jest awaryjne zasilanie.

Co trafi do Ujazdu, a co do Przesiadłowa?

Dokumenty pokazują już skalę zakupów, ale pozostaje ważne pytanie praktyczne: jak wyposażenie zostanie podzielone pomiędzy obie jednostki.

Warto również ustalić dokładną moc mobilnych agregatów, czy po jednym otrzyma każda OSP oraz czy poza działaniami ratowniczymi będą mogły być wykorzystywane do awaryjnego zasilania obiektów publicznych lub urządzeń komunalnych.

Do wyjaśnienia pozostaje także kwestia szkoleń – przede wszystkim operatorów drona termowizyjnego oraz użytkowników specjalistycznego sprzętu technicznego.

W Powiatowym Centrum Animacji Społecznej w Tomaszowie Mazowieckim odbyły się uroczyste obchody 100-lecia dzielnicowych w Policji. Wydarzenie miało nie tylko symboliczny charakter, ale było też okazją do przypomnienia, jak ważną rolę pełnią funkcjonariusze pierwszego kontaktu, którzy na co dzień pracują najbliżej mieszkańców.

Dzielnicowy to dla wielu osób ten policjant, z którym najłatwiej skontaktować się w sprawach dotyczących bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania, sąsiedzkich konfliktów, porządku publicznego czy codziennych problemów zgłaszanych przez lokalną społeczność. Właśnie dlatego jubileusz miał wymiar znacznie szerszy niż tylko rocznicowy.

Byli przedstawiciele służb i samorządu

W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele służb, samorządu oraz zaproszeni goście. Władze Powiatu Tomaszowskiego reprezentowali Członek Zarządu Michał Czechowicz oraz Wiceprzewodniczący Rady Powiatu Marek Olkiewicz.

Obecność reprezentantów samorządu pokazała, że bezpieczeństwo mieszkańców pozostaje sprawą wspólną dla wielu instytucji. To właśnie na styku pracy policji, samorządu i lokalnej społeczności najczęściej rozwiązywane są problemy, które nie zawsze trafiają na pierwsze strony ogólnopolskich serwisów, ale mają duże znaczenie dla codziennego życia mieszkańców Tomaszowa i powiatu.

Dzielnicowy blisko mieszkańców

Podczas jubileuszu przypomniano znaczenie pracy dzielnicowych jako funkcjonariuszy, którzy znają potrzeby lokalnych społeczności, dbają o bezpieczeństwo i pozostają blisko mieszkańców. To właśnie ta formuła służby od lat stanowi jeden z fundamentów policyjnej obecności w terenie.

W praktyce rola dzielnicowego wykracza poza samą reakcję na zgłoszenia. To również rozpoznawanie problemów w poszczególnych rejonach, kontakt z mieszkańcami, współpraca z instytucjami oraz budowanie zaufania. W mniejszych społecznościach i na osiedlach taka relacja ma szczególne znaczenie, bo często to od szybkiego przepływu informacji zależy skuteczność działania.

Jubileusz jako forma podziękowania

Obchody 100-lecia były także formą wyrażenia uznania dla wszystkich funkcjonariuszy pełniących służbę dzielnicowych. Podkreślano ich codzienną pracę, zaangażowanie oraz troskę o bezpieczeństwo mieszkańców.

Takie rocznice przypominają, że za policyjnym mundurem stoją konkretni ludzie, którzy mierzą się z codziennymi wyzwaniami lokalnych społeczności. W Tomaszowie Mazowieckim jubileusz stał się więc nie tylko okazją do świętowania, ale również do docenienia służby, która najczęściej odbywa się bez wielkiego rozgłosu, za to bardzo blisko spraw mieszkańców.

15-latek po lekcjach poszedł z koleżanką do Parku Solidarności. Dziewczyna mieszka poza Tomaszowem Mazowieckim, dlatego chłopak czasami odprowadza ją później na autobus. Tego dnia przed odjazdem młodzi usiedli na jednej z parkowych ławek i rozmawiali.

W pewnej chwili ich uwagę zwrócił przechodzący w pobliżu młody mężczyzna. Rodzina ocenia jego wiek na około 17–18 lat. Jak relacjonuje ojciec pobitego chłopca, nieznajomy poruszał się chwiejnie. Nie ma jednak żadnych podstaw, by na tej podstawie twierdzić, że znajdował się pod wpływem alkoholu lub innych substancji.

Kiedy nastolatkowie spojrzeli w jego stronę, miał zareagować agresywnie.

– „Co się patrzysz? Jeb... ci?” – takie słowa, według relacji przekazanej przez ojca chłopaka, miał skierować do młodych.

Potem odszedł. Mogło się wydawać, że na tym zakończy się nieprzyjemny incydent.

Tak się jednak nie stało.

Według relacji rodziny około dziesięciu minut później mężczyzna wrócił. Miał podejść do siedzącego 15-latka od tyłu, szarpnąć go i zaatakować. Rodzina twierdzi, że chłopak wcześniej nie znał napastnika i między nimi nie było żadnego konfliktu.

To na razie relacja bliskich pokrzywdzonego. Dokładny przebieg wydarzeń, motyw działania sprawcy i kolejność poszczególnych zdarzeń będą ustalać funkcjonariusze.

To nie były tylko siniaki. Złamania twarzoczaszki

NaszTomaszow.pl zapoznał się z kartą informacyjną Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Tomaszowskiego Centrum Zdrowia z 22 września 2026 roku. Ze względu na to, że pokrzywdzony jest osobą małoletnią, nie publikujemy jego nazwiska, adresu, numeru PESEL ani innych danych umożliwiających identyfikację.

Dokumentacja pokazuje, że skutki ataku są znacznie poważniejsze niż powierzchowne obrażenia.

W SOR wykonano tomografię komputerową głowy i twarzoczaszki. Dobra wiadomość jest taka, że nie stwierdzono świeżego krwawienia wewnątrzczaszkowego.

Badanie wykazało jednak obrażenia kostne. W dokumentacji opisano m.in. złamania ścian lewej zatoki szczękowej – przedniej, tylnej i bocznej – oraz przemieszczone złamanie w okolicy szwu czołowo-jarzmowego po stronie lewej. W lewej zatoce szczękowej stwierdzono również obecność krwi.

15-latek otrzymał skierowanie do dalszego leczenia w Oddziale Chirurgii Szczękowo-Twarzowej w Łodzi.

To poważnie brzmiący opis medyczny, nie oznacza jednak automatycznie prawnego „ciężkiego uszczerbku na zdrowiu”. W postępowaniu karnym znaczenie będzie miała opinia biegłego, który oceni charakter obrażeń, czas naruszenia czynności narządów oraz ewentualne trwałe następstwa.

Kamery patrzyły na park. Czy zarejestrowały napastnika?

To może być najważniejszy element całej sprawy.

Park Solidarności jest monitorowany, a system został stosunkowo niedawno dodatkowo rozbudowany. W oficjalnym Raporcie o stanie miasta za 2025 rok zapisano, że miasto doprowadziło okablowanie do słupa w rejonie amfiteatru, przeniosło kamerę stacjonarną na bramę wjazdową oraz zamontowało kamerę obrotową Q6135. Sam ten etap rozbudowy kosztował 18 573 zł.

Monitoring był również jednym z elementów kompleksowej rewitalizacji Parku Solidarności, zakończonej przed jego ponownym otwarciem dla mieszkańców w kwietniu 2025 roku.

Według informacji przekazanych rodzinie policja ma już dysponować wizerunkiem osoby mogącej mieć związek z napaścią. Na razie nie znajdujemy oficjalnego potwierdzenia tej informacji w komunikacie Komendy Powiatowej Policji. W chwili sprawdzania serwisu KPP rano 23 września najnowsze opublikowane informacje pochodziły z 22 września i nie dotyczyły tej sprawy.

Jeżeli jednak zapis monitoringu obejmuje miejsce ataku albo drogę, którą przemieszczał się napastnik, i pozwala rozpoznać jego twarz, ustalenie jego personaliów może być kwestią czasu.

Trzeba przy tym zachować jedno ważne zastrzeżenie: sama obecność kamer w parku nie przesądza jeszcze, że moment napaści został nagrany ani że jakość materiału pozwala na jednoznaczną identyfikację sprawcy.

Nie byłby to pierwszy poważny incydent w tym miejscu. W sierpniu 2017 roku informowano o pobiciu nastolatków w Parku Solidarności i zatrzymaniu dwóch sprawców. Dwa lata później, 30 września 2019 roku, w parku zaatakowany został 62-letni mężczyzna, któremu zabrano pieniądze. Tomaszowscy kryminalni zatrzymali później dwóch podejrzanych o rozbój.

Za takie obrażenia można trafić do więzienia

Ostatecznej kwalifikacji prawnej nie sposób dzisiaj przesądzić. W dużej mierze zależy ona od opinii biegłego lekarza.

Jeżeli zostanie stwierdzone naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwające dłużej niż siedem dni, zastosowanie może znaleźć art. 157 § 1 Kodeksu karnego, przewidujący od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Przy obrażeniach trwających nie dłużej niż siedem dni art. 157 § 2 przewiduje grzywnę, ograniczenie wolności albo do 2 lat więzienia.

Znacznie surowszą odpowiedzialność przewiduje art. 156 § 1 k.k. – od 3 do 20 lat pozbawienia wolności – ale dotyczy on ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, m.in. ciężkiego kalectwa, choroby realnie zagrażającej życiu czy trwałego i istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała. Sam fakt złamania kości twarzoczaszki nie pozwala jeszcze powiedzieć, że ten przepis zostanie zastosowany.

Osobnej ocenie może podlegać wcześniejsza słowna groźba. Art. 190 § 1 k.k. przewiduje do 3 lat pozbawienia wolności, jeśli grożenie popełnieniem przestępstwa wzbudziło u osoby, do której było skierowane, uzasadnioną obawę, że zostanie spełnione.

W opisanych okolicznościach organy ścigania mogą również badać, czy czyn spełnia przesłanki występku o charakterze chuligańskim. Kodeks zalicza do niego m.in. umyślny zamach na zdrowie dokonany publicznie, bez powodu albo z oczywiście błahego powodu i przy okazaniu rażącego lekceważenia porządku prawnego. Jeśli taka kwalifikacja zostałaby przyjęta przez sąd, art. 57a nakazuje podwyższenie dolnej granicy kary o połowę i przewiduje również zastosowanie środka kompensacyjnego wobec pokrzywdzonego.

Co grozi sprawcy?

Najbardziej prawdopodobne przepisy, które mogą być analizowane na obecnym etapie, to art. 157 § 1 k.k. – do 5 lat więzienia, ewentualnie art. 190 § 1 k.k. w zakresie groźby. Art. 156 § 1 k.k. – od 3 do 20 lat – może znaleźć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy biegły stwierdzi ciężki uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu ustawy. Osobno badany może być ewentualny chuligański charakter czynu.

A jeśli napastnik ma 16 lat?

Także tutaj jeden rok może oznaczać ogromną różnicę.

Zasadą jest, że na podstawie Kodeksu karnego odpowiada osoba, która popełniła czyn po ukończeniu 17 lat.

Jeżeli napastnik okaże się młodszy, sprawa co do zasady będzie prowadzona według regulacji dotyczących nieletnich. Jest jednak istotny wyjątek. Nieletni, który ukończył 15 lat, może w określonych prawem okolicznościach odpowiadać na zasadach Kodeksu karnego m.in. za spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu z art. 156 § 1. Nie jest to automatyczne – sąd bierze pod uwagę okoliczności czynu, rozwój sprawcy, jego właściwości i dotychczas stosowane środki.

Dlatego zarówno dokładny wiek napastnika, jak i kwalifikacja obrażeń 15-latka będą miały zasadnicze znaczenie.

Na razie najważniejsze są dwie rzeczy: zdrowie chłopaka i ustalenie człowieka, który miał go zaatakować. Jeżeli relacja rodziny oraz informacje o utrwaleniu wizerunku znajdą potwierdzenie w materiale dowodowym, kamera może okazać się najważniejszym świadkiem tego poniedziałkowego popołudnia.

Wystarczyło zaledwie kilka minut, by właścicielka straciła elektryczną hulajnogę pozostawioną przed sklepem przy ulicy Strzeleckiej w Tomaszowie Mazowieckim. Jak wynika z informacji przekazanych przez Komendę Powiatową Policji w Tomaszowie Mazowieckim, pojazd był wart 1900 złotych. Gdy kobieta wyszła ze sklepu, hulajnogi już nie było.

To kolejna sytuacja pokazująca, że nawet krótkie pozostawienie jednośladu bez właściwej ochrony może skończyć się stratą. Z perspektywy mieszkańców to nie tylko policyjny komunikat, ale także praktyczne przypomnienie, że okazja dla złodzieja może pojawić się dosłownie na kilka chwil.

Monitoring pomógł szybko ustalić podejrzanego

Sprawą zajęli się tomaszowscy kryminalni oraz policjanci prewencji. Według relacji policji kluczowe znaczenie miał zapis monitoringu, który pozwolił szybko ustalić, kto może stać za kradzieżą.

Podejrzany 50-letni mężczyzna został zatrzymany jeszcze tego samego dnia. Funkcjonariusze odzyskali również skradzioną hulajnogę. Jak się okazało, pojazd był zabezpieczony kluczykiem, dlatego mężczyzna nie mógł na nim odjechać. Ostatecznie porzucił hulajnogę w krzakach.

W chwili zatrzymania 50-latek miał w organizmie ponad 3 promile alkoholu. Po wytrzeźwieniu usłyszał zarzut kradzieży. Policja poinformowała, że za ten czyn grozi mu do 5 lat pozbawienia wolności.

Co ta historia mówi mieszkańcom

Choć w tej sprawie finał okazał się dla pokrzywdzonej korzystny, bo mienie udało się odzyskać, okoliczności zdarzenia są czytelnym ostrzeżeniem. Elektryczne hulajnogi i rowery to sprzęt o znacznej wartości, a pozostawienie ich bez dodatkowego zabezpieczenia, nawet na krótko, może prowadzić do kradzieży.

Policyjny apel jest prosty: zawsze odpowiednio zabezpieczaj hulajnogę lub rower. Blokada, przypięcie do stałego elementu i wybór dobrze widocznego miejsca mogą znacząco zmniejszyć ryzyko. W praktyce to właśnie takie podstawowe środki ostrożności najczęściej decydują o tym, czy złodziej zrezygnuje, czy wykorzysta okazję.

Zarzut to nie wyrok

Na obecnym etapie 50-latek usłyszał zarzut kradzieży. Oznacza to, że sprawa ma swój dalszy bieg procesowy, a o odpowiedzialności karnej ostatecznie rozstrzyga sąd. Z policyjnych ustaleń wynika jednak, że szybka reakcja funkcjonariuszy pozwoliła nie tylko zatrzymać podejrzanego, ale również odzyskać pojazd, zanim zniknął na dobre.

Nasz artykuł w dużym skrócie

• Milionowy budżet programu szkoleniowego MON – Ministerstwo Obrony Narodowej uruchomiło w 2026 roku dedykowany program „Specjalistyczne szkolenia dronowe” o łącznym budżecie do 1 mln zł, w którym maksymalna dotacja na pojedynczy projekt wynosi 170 tys. zł.
• Współpraca JS 1002 z tomaszowską Policją – Jednostka Strzelecka 1002 posiada oficjalne porozumienie z Policją, które reguluje m.in. czynny udział strzelców oraz wykorzystanie specjalistycznego sprzętu w akcjach poszukiwania osób zaginionych.
• Konkursowy limit to nie przyznana dotacja – na ten moment brak podstaw prawnych lub dokumentów potwierdzających, że kwota 170 tys. zł zasiliła konto JS 1002. Wskazana suma stanowi jedynie górną granicę finansowania w konkursie, a nie ostateczną wartość tomaszowskiego projektu.

Jednostka poinformowała, że realizuje szkolenie dronowe „w ramach zadań zleconych przez Ministerstwo Obrony Narodowej”. Wskazuje cztery główne obszary: rozpoznanie terenu, termowizję, poszukiwanie osób i wsparcie działań ratowniczych.

To znacznie więcej niż kolejny kurs obsługi nowoczesnego gadżetu. W przypadku JS 1002 kompetencje te mogą znaleźć bardzo konkretne zastosowanie.

MON postawiło na drony. Cztery rodzaje szkoleń

14 maja Ministerstwo Obrony Narodowej ogłosiło konkurs nr 12/2026/WD/DEKiD „Specjalistyczne szkolenia dronowe”. Resort wskazał wprost, że jednym z jego celów jest szkolenie społeczeństwa w wykorzystaniu bezzałogowych statków powietrznych do rozpoznania oraz działań poszukiwawczo-ratowniczych. Na cały program przewidziano do miliona złotych. Jedno zadanie mogło otrzymać najwyżej 170 tys. zł. 

Program został podzielony na cztery ścieżki: pilotaż wielowirnikowców, pilotaż maszyn FPV, prowadzenie działań z wykorzystaniem wielowirnikowców oraz przygotowanie instruktorów do prowadzenia szkoleń BSP. Zajęcia praktyczne mają prowadzić osoby posiadające wymagane prawem kwalifikacje, grupy praktyczne nie powinny przekraczać 10 uczestników, a kurs kończy się egzaminem i imiennym certyfikatem. Resort wymagał również co najmniej 10-procentowego wkładu finansowego oraz wkładu osobowego.

Zakres podany przez tomaszowskich Strzelców – rozpoznanie, termowizja, poszukiwanie ludzi i wsparcie ratownictwa – szczególnie mocno wpisuje się w trzeci z ministerialnych modułów, dotyczący prowadzenia działań z użyciem BSP. Sam komunikat JS 1002 nie pozwala jednak przesądzić, który dokładnie kurs realizują jej członkowie.

Nie tylko nauczyć się latać

Jak wygląda taki program w praktyce, pokazują inne przedsięwzięcia realizowane w ramach tego samego konkursu MON. W przypadku kursu wielowirnikowcowego organizowanego przez Stowarzyszenie Polska–Świat przewidziano 21 godzin lekcyjnych, teorię i intensywną praktykę. Uczestnicy poznają przepisy, zasady bezpieczeństwa, przygotowanie maszyny, obsługę kontrolera, starty, lądowania i manewry. Później przechodzą do zadań: pracują jako pilot i nawigator, planują lot, prowadzą obserwację wskazanego terenu i wykonują misje rozpoznawcze w sekcji BSP. 

To ważne rozróżnienie. Umiejętność poderwania drona w powietrze nie czyni jeszcze z jego operatora członka zespołu poszukiwawczego. Podczas realnej akcji trzeba wiedzieć gdzie szukać, jak podzielić teren, jak przekazać współrzędne, jak interpretować obraz i jak współpracować z ludźmi działającymi na ziemi.

Ile pieniędzy trafiło do Tomaszowa?

Tu potrzebna jest precyzja.

170 tys. zł nie jest kwotą dotacji dla JS 1002. To wyłącznie maksymalna wartość dofinansowania pojedynczego zadania w całym konkursie. Pula programu wynosi do miliona złotych. MON opublikowało 2 lipca wykaz ofert dofinansowanych. (Gov.pl)

Jednocześnie w aktualnym wykazie Partnerskich Umów Proobronnych MON znajduje się Związek Strzelecki „Strzelec” Organizacja Społeczno-Wychowawcza z siedzibą w Nowym Sączu, którego struktury działają w kraju. Odrębna tomaszowska JS 1002 nie jest na tej liście wymieniona, choć konkurs dopuszczał również organizacje posiadające inne porozumienie o współpracy z MON lub jednostką wojskową.

Dlatego na podstawie obecnie potwierdzonych informacji można napisać, że tomaszowscy Strzelcy uczestniczą w szkoleniu realizowanym w ramach zadań zleconych przez MON, ale nie można bez dodatkowego dokumentu wskazać, jaka część dotacji przypada na szkolenie osób z JS 1002 ani czy bezpośrednim zleceniobiorcą jest tomaszowskie stowarzyszenie, struktura krajowa Związku czy inny wykonawca programu.

To istotne rozróżnienie, bo mówimy o pieniądzach publicznych.

Gdy człowiek naprawdę znika

Dla JS 1002 poszukiwania nie są teorią z prezentacji.

25 października 2024 roku komendant tomaszowskiej Policji insp. Tomasz Jędrzejczyk i prezes-dowódca JS 1002 Monika Malczewska podpisali porozumienie dotyczące współpracy na rzecz ochrony życia i zdrowia. Dokument wprost przewiduje wspomaganie Policji w poszukiwaniu osób zaginionych poprzez kierowanie członków stowarzyszenia i wykorzystywanie posiadanego przez nich sprzętu. 

Kilka miesięcy wcześniej Strzelcy uczestniczyli w wielkiej akcji poszukiwawczej 76-letniej mieszkanki Wykna. W działania zaangażowano policjantów, strażaków, ochotników i JS 1002. W powietrzu pracowały policyjny śmigłowiec i drony, na ziemi quady, psy i konie. Kobietę odnaleziono żywą, wyczerpaną i zdezorientowaną w polu kukurydzy.

To właśnie w takich sytuacjach technologia przestaje być efektownym dodatkiem do munduru.

Od „Razem na Ratunek” do prawdziwej akcji

31 maja tego roku JS 1002 ćwiczyła w Tomaszowie razem z Policją, strażakami, 9 Łódzką Brygadą Obrony Terytorialnej, ratownikami i innymi podmiotami podczas przedsięwzięcia „Razem na Ratunek”. Scenariusze obejmowały m.in. katastrofę budowlaną, ewakuację i poszukiwanie zaginionych. W programie znalazły się także rozpoznanie zagrożeń oraz prezentacja wojskowych systemów bezzałogowych i sprzętu optoelektronicznego.

Sama JS 1002 figuruje również w publicznym Rejestrze Jednostek Współpracujących z systemem Państwowe Ratownictwo Medyczne jako organizacja społeczna działająca w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy i ratownictwa poszukiwawczego na terenie województwa łódzkiego. Rejestr wskazuje całoroczną gotowość i liczebność pięciu osób w ramach zgłoszonej jednostki ratowniczej. (e-Zdrowie)

Nie oznacza to oczywiście, że Strzelcy stają się Policją, PSP czy zawodowym pogotowiem ratunkowym. Są społecznym zasobem, który może zostać wykorzystany do wsparcia działań służb.

Nowe prawo daje takim organizacjom miejsce w systemie

Od 2025 roku obowiązuje ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej. Jej art. 19 wprost przewiduje możliwość zawierania przez właściwe organy porozumień z organizacjami pozarządowymi wykonującymi zadania z tego zakresu. Ustawa wymaga przy tym określenia zadań, finansowania, sposobu współpracy, dostępności zasobów i dyspozycyjności personelu. Sam fakt działalności społecznej nie nadaje więc automatycznie organizacji statusu podmiotu ochrony ludności – potrzebna jest odpowiednia podstawa formalna. (Eli)

I właśnie dlatego szkolenia takie jak obecne mogą mieć znaczenie większe niż zdjęcie drona na Facebooku. Tworzą ludzi, którzy w chwili alarmu potrafią nie tylko nacisnąć przycisk „start”, ale pracować w zespole, odczytywać obraz, prowadzić rozpoznanie i przekazać informację tym, którzy kierują akcją.

Dron nie zastąpi policjanta, strażaka ani ratownika. Nie przejrzy przez każdy dach lasu, nie pokona każdej pogody i po kilkudziesięciu minutach będzie potrzebował kolejnej baterii. Może jednak dać rzecz w ratownictwie bezcenną – czas.

A czas, gdy ktoś zaginął, bywa najcenniejszą walutą ze wszystkich.

70 skontrolowanych pojazdów i 72 ujawnione wykroczenia – tak wygląda bilans działań „Prędkość”, które 17 września przeprowadzili tomaszowscy policjanci. Najbardziej wymowna jest jednak inna liczba: 61 przypadków przekroczenia dozwolonej prędkości. To właśnie ten rodzaj naruszeń zdecydowanie dominował podczas kontroli prowadzonych w ramach ROADPOL Safety Days 2026.

Policyjna akcja miała charakter kontrolno-prewencyjny. Funkcjonariusze sprawdzali zachowania kierowców i reagowali tam, gdzie zbyt szybka jazda mogła stwarzać zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Tego typu działania nie są jedynie rutynową kontrolą. To także czytelny sygnał, że nadmierna prędkość wciąż pozostaje jednym z najpoważniejszych problemów na drogach.

Prędkość to nie tylko liczba na liczniku

Za każdym podobnym statystycznym podsumowaniem stoi znacznie poważniejsza sprawa niż sam mandat. Nadmierna prędkość skraca czas na reakcję, wydłuża drogę hamowania i zwiększa siłę uderzenia w razie zderzenia. W praktyce oznacza to, że nawet pozornie niewielkie przekroczenie limitu może zdecydować o tym, czy kierowca zdąży wyhamować przed przejściem dla pieszych, ominąć przeszkodę albo uniknąć najechania na inny pojazd.

Policja od lat zwraca uwagę, że prędkość należy dostosowywać nie tylko do znaków drogowych, ale również do warunków panujących na jezdni. Inaczej prowadzi się samochód na suchej, przejrzystej drodze, a inaczej w deszczu, przy ograniczonej widoczności czy w miejscu o dużym natężeniu ruchu. Bezpieczna jazda zaczyna się tam, gdzie kierowca zostawia sobie margines na błąd, a nie tam, gdzie jedzie dokładnie tyle, ile pozwala znak.

To część szerszej akcji w Polsce i Europie

Działania tomaszowskiej drogówki wpisywały się w ROADPOL Safety Days 2026, czyli międzynarodową kampanię poświęconą bezpieczeństwu ruchu drogowego. W wielu miastach w Polsce i Europie policjanci prowadzili wzmożone kontrole prędkości, wykorzystując zarówno pomiary statyczne, jak i dynamiczne. Szczególną uwagę zwracano na miejsca, w których najczęściej dochodzi do niebezpiecznych zdarzeń.

Z danych publikowanych przy podobnych akcjach w innych częściach kraju wynika, że problem jest powszechny. W województwie łódzkim podczas jednej z tegorocznych akcji „Prędkość” ujawniono setki przypadków zbyt szybkiej jazdy, a w innych miastach liczba naruszeń również szła w dziesiątki lub setki. Tomaszowski wynik wpisuje się więc w szerszy obraz: wielu kierowców nadal traktuje ograniczenia prędkości bardziej jako sugestię niż obowiązujący przepis.

Co to oznacza dla kierowców z Tomaszowa i okolic

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu ten komunikat powinien być przede wszystkim ostrzeżeniem, a nie tylko policyjną statystyką. 61 przekroczeń prędkości przy 70 skontrolowanych pojazdach pokazuje, że skala problemu jest duża. To również przypomnienie, że kontrole nie dotyczą wyłącznie dróg krajowych czy tras przelotowych, ale także codziennych przejazdów po lokalnych ulicach i drogach powiatowych.

W praktyce stawka jest prosta: nie chodzi wyłącznie o mandat czy punkty karne, ale o bezpieczeństwo własne, pasażerów, pieszych i innych kierowców. Na drodze nie wygrywa ten, kto jedzie szybciej. Wygrywa ten, kto bezpiecznie dociera do celu. I to właśnie ten prosty wniosek wraca po każdej kolejnej akcji „Prędkość”.

Nasz artykuł w dużym skrócie

• Kolejny apel tomaszowskiej policji do grzybiarzy – 17 września funkcjonariusze ponownie przypomnieli o podstawowych zasadach ostrożności podczas wyjść do lasu.
• Słupki oddziałowe kluczową wskazówką ratunkową – w przypadku utraty orientacji w terenie warto szukać przecinek (linii oddziałowych) oraz betonowych słupków z numerami, które precyzyjnie określają pozycję dla służb ratunkowych.
• Brak nowoczesnego systemu lokalizacji AML w kraju – na automatyczne namierzanie telefonu przez nowoczesny system AML w Polsce musimy poczekać, ponieważ jego pełne wdrożenie zaplanowano dopiero na 2027 rok.
• Natychmiastowe zgłoszenie bez zbędnej zwłoki – policja kategorycznie obala mit o konieczności odczekania 24 lub 48 godzin przed zgłoszeniem zaginięcia bliskiej osoby. Reagować należy od razu.

Las nie ma adresu

„Rozpoczyna się sezon grzybowy” — napisała 17 września Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim. Wśród zaleceń znalazły się naładowany telefon, jasna odzież, poinformowanie rodziny o miejscu wyprawy oraz niewchodzenie samotnie do nieznanego lasu. Najciekawsza wskazówka dotyczy jednak sytuacji, kiedy orientację już straciliśmy. Policja radzi dojść do drogi albo linii oddziałowej, znaleźć słupek z numerem, zatrzymać się przy nim i zadzwonić po pomoc.

Dlaczego właśnie słupek?

Lasy Państwowe dzielą większe kompleksy na ponumerowane oddziały. Na betonowych lub drewnianych słupkach znajdują się numery oddziału oraz sąsiednich sektorów. Te same oznaczenia widnieją na mapach leśnych. Jeżeli na słupku znajdują się cztery liczby, każda odnosi się do odpowiedniego przylegającego fragmentu lasu — numer jest zwrócony w stronę oznaczanego oddziału.

Dla dyspozytora czy leśnika „słupek 176/177” jest więc informacją nieporównanie lepszą od „drogi między sosnami”.

Telefon do 112. Co dzieje się dalej?

Zgłoszenie pod numerem 112 przyjmuje Centrum Powiadamiania Ratunkowego, które przekazuje zebrane informacje właściwej służbie — m.in. Policji lub Państwowej Straży Pożarnej. Operator zapyta przede wszystkim o miejsce i okoliczności zdarzenia.

I tu ważne zastrzeżenie. W 2026 roku telefon nie jest jeszcze magiczną pinezką pokazującą służbom miejsce z dokładnością do kilku metrów. Z informacji przedstawionych w maju w Sejmie wynikało, że obecny system lokalizacji może wskazywać dzwoniącego z dokładnością około 0,8–2,5 km. Precyzyjniejszy AML – Advanced Mobile Location – ma być w pełni uruchomiony w Polsce w 2027 roku.

Dlatego nadal znaczenie mają własne współrzędne GPS, nazwa miejscowości, pozostawiony samochód, charakterystyczna droga — i właśnie numer oddziału leśnego.

Tomaszów już zna takie poszukiwania

Policyjne archiwum pokazuje, jak daleko można odejść, będąc przekonanym, że idzie się w dobrą stronę. W lipcu 2016 roku w rejonie Stanisławowa Lipskiego zaginęła 58-letnia grzybiarka. Zgłoszenie wpłynęło około 13.15, kobietę znaleziono około 18.15. Jak ustalili policjanci, pomyliła kierunek, wyszła w rejonie Rawy Mazowieckiej i podczas całej wędrówki pokonała około 20 kilometrów.

Publicznie dostępne materiały KPP i PSP nie dają obecnie pełnej statystyki takich akcji w powiecie za sezony 2024–2026. Warto więc uzyskać od obu służb dane o liczbie poszukiwań w lasach, wykorzystaniu dronów, psów, termowizji i jednostek OSP. Policja potwierdza ogólnie, że przy poszukiwaniach może korzystać m.in. z dronów, kamer termowizyjnych, psów i wsparcia innych służb.

Kiedy nie wiemy już, gdzie jesteśmy

Najważniejsze jest pięć rzeczy:

• nie przemieszczaj się chaotycznie i spróbuj ustalić ostatni pewny punkt;
• zadzwoń pod 112, jeśli nie potrafisz bezpiecznie wrócić;
• jeśli widzisz słupek oddziałowy, podaj operatorowi wszystkie widoczne na nim numery;
• oszczędzaj baterię telefonu i po zgłoszeniu pozostaw możliwość kontaktu ze służbami;
• jeśli masz mapę offline lub GPS, podaj współrzędne lokalizacji. Lasy Państwowe rekomendują również mapy Banku Danych o Lasach, które mogą działać po wcześniejszym zapisaniu danych w telefonie. 

Nie czekaj do rana

Jeżeli ktoś wyszedł do lasu i nie wrócił, nie istnieje zasada 24 czy 48 godzin oczekiwania na zgłoszenie zaginięcia. Policja podkreśla, że przy obawie o życie lub zdrowie trzeba działać natychmiast. Przydadzą się aktualne zdjęcie, opis ubrania, numer telefonu, informacja o samochodzie, planowanej trasie oraz stanie zdrowia i przyjmowanych lekach.

Ma to szczególne znaczenie przy osobach starszych. Sama tomaszowska policja zaleca, by seniorzy — jeśli to możliwe — nie wybierali się do lasu samotnie.

Przed weekendową wyprawą warto sprawdzić jeszcze jedną rzecz. Gmina Tomaszów Mazowiecki 17 września opublikowała nowe obwieszczenie o planowanych polowaniach zbiorowych Nadleśnictwa Smardzewice w obwodach 189 i 190. Nadleśnictwa przypominają również o sprawdzaniu aktualnej mapy okresowych zakazów wstępu i terminów polowań.

Las rzeczywiście nie ma ulic. Ma jednak swoją siatkę, numery i punkty odniesienia. Czasem warto patrzeć nie tylko pod nogi w poszukiwaniu borowika, ale również na niepozorny betonowy słupek stojący przy leśnej drodze.

Nasz artykuł w dużym skrócie

• Ogólnopolskie kontrole drogowe „PRĘDKOŚĆ” – 17 września na drogach w całym kraju, w tym na terenie województwa łódzkiego, trwa zmasowana akcja policji.
• Szeroki zakres weryfikacji kierowców – oprócz pomiarów prędkości funkcjonariusze szczegółowo sprawdzają stan trzeźwości, zapinanie pasów bezpieczeństwa, korzystanie z telefonów oraz prawidłowość manewrów wyprzedzania.
• Surowe kary poza obszarem zabudowanym – przypominamy, że od marca 2026 roku prawo jazdy można stracić za przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h również na jednojezdniowej drodze dwukierunkowej poza terenem zabudowanym.

Dziś szczególnie dużo kontroli prędkości

To właśnie 17 września jest najważniejszym dniem trwającej od 16 do 22 września kampanii ROADPOL Safety Days. Komenda Główna Policji zapowiedziała na dziś ogólnopolskie działania kontrolno-prewencyjne „PRĘDKOŚĆ”. Do akcji włączone są również policyjne grupy SPEED. Pomiary mają być prowadzone zarówno przez patrole stojące przy drogach, jak i w sposób dynamiczny.

Łódzka policja potwierdza udział funkcjonariuszy ruchu drogowego garnizonu łódzkiego. Szczególnym nadzorem mają być objęci kierowcy niestosujący się do obowiązujących ograniczeń prędkości.

A co z powiatem tomaszowskim?

Do chwili przygotowania tego materiału KPP w Tomaszowie Mazowieckim nie opublikowała odrębnej informacji, z której wynikałaby liczba skierowanych dziś do działań patroli, miejsca kontroli czy pierwsze wyniki akcji. Nie podajemy więc niesprawdzonych „lokalizacji radarów”.

Wiadomo natomiast, że tomaszowski Wydział Ruchu Drogowego regularnie uczestniczy w działaniach dotyczących nadmiernej prędkości. We wrześniu funkcjonariusze włączyli się również w kampanię „Mistrzu, zwolnij”, skierowaną przeciwko brawurze i przecenianiu własnych umiejętności za kierownicą.

Skalę problemu pokazują wyniki wcześniejszej wojewódzkiej akcji „Prędkość”. 7 czerwca policjanci w Łódzkiem skontrolowali 1360 pojazdów i ujawnili 1183 przypadki przekroczenia dopuszczalnej prędkości. Za jazdę o ponad 50 km/h za szybko zatrzymano wówczas 21 praw jazdy – 16 w obszarze zabudowanym i pięć poza nim.

Policja patrzy nie tylko na prędkościomierz

Dzisiejsza akcja nie ogranicza się jednak do radaru. Łódzcy policjanci mają reagować także na nieprawidłowe wyprzedzanie, wymuszanie pierwszeństwa, niezapinanie pasów czy korzystanie z telefonu podczas prowadzenia samochodu. Sprawdzana będzie również trzeźwość kierujących.

ROADPOL zwraca w tym roku szczególną uwagę na bezpieczeństwo pieszych. Organizacja przypomina, że wraz ze wzrostem prędkości maleje czas kierowcy na reakcję, a konsekwencje potrącenia stają się znacznie poważniejsze. Tegoroczna kampania odbywa się pod znakiem „Vision Zero” – dążenia do wyeliminowania śmiertelnych ofiar ruchu drogowego.

Mandat to nawet 2500 zł. Przy recydywie – 5000 zł

Taryfikator pozostaje bolesny dla portfela. Przekroczenie prędkości o 31–40 km/h oznacza 800 zł mandatu, o 41–50 km/h – 1000 zł, o 51–60 km/h – 1500 zł, a o co najmniej 71 km/h – 2500 zł. Przy ponownym popełnieniu określonego wykroczenia w ciągu dwóch lat część stawek jest podwajana – najwyższa sięga 5000 zł.

Od 3 marca 2026 roku działa przy tym ważna zmiana. Prawo jazdy na trzy miesiące można stracić za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h nie tylko w obszarze zabudowanym, lecz również na jednojezdniowej drodze dwukierunkowej poza obszarem zabudowanym. Zmiana wynika z nowelizacji ustawy i jest już stosowana przez policję.

ROADPOL potrwa do poniedziałku

Safety Days kończą się 22 września. Dzisiejsze działania „PRĘDKOŚĆ” mają jednak szczególny charakter. Jeśli tomaszowska policja poda po zakończeniu akcji lokalne wyniki – liczbę kontroli, wykroczeń, mandatów czy zatrzymanych praw jazdy – materiał warto będzie uzupełnić.

Nasz artykuł w skrócie

• Milionowe wsparcie dla strażaków z Rokicin – gmina realizuje projekt modernizacji bazy ratowniczej o wartości ponad 1,53 mln zł, przy wsparciu unijnym wynoszącym 766,7 tys. zł.
• Nowy wóz strażacki i zaawansowany sprzęt – główną inwestycją będzie średni samochód ratowniczo-gaśniczy GBA 3/16 dla OSP Janków. Zakup obejmie też terenowego quada ATV oraz profesjonalny zestaw hydrauliczny.
• Krótkie terminy składania ofert przetargowych – firmy mogą zgłaszać propozycje na dostawę wozu bojowego do 22 września, natomiast na quada i hydraulikę ratowniczą do 23 września.
• Wzmocnienie gotowości i kwestie do ustalenia – nowy sprzęt podniesie efektywność działań OSP podczas usuwania skutków wichur, powodzi i wypadków drogowych. Docelowe przypisanie quada i nożyc wymaga jeszcze oficjalnego potwierdzenia.

Projekt nosi nazwę „Zwiększenie odporności na zmiany klimatu poprzez doposażenie w sprzęt strażacki jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych na terenie Gminy Rokiciny”. Jego całkowita wartość to 1 533 310 zł, a dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wynosi 766 655 zł, czyli 50 proc. kosztów.

Nasz artykuł w skrócie

Gmina Rokiciny kupuje nowy samochód GBA 3/16 dla OSP Janków, terenowego quada ATV oraz hydrauliczne narzędzia ratownicze. Projekt jest wart ponad 1,53 mln zł. Oferty na samochód można składać do 22 września, a na quada i hydraulikę do 23 września.

Największy zakup: wóz dla OSP Janków

Najważniejszym elementem projektu będzie fabrycznie nowy, średni samochód ratowniczo-gaśniczy GBA 3/16 z napędem 4x4 dla OSP Janków.

Pojazd ma być kompletny, gotowy do służby i przekazany wraz z dokumentacją. Wykonawca będzie musiał także przeszkolić wskazane osoby z jego obsługi.

Postępowanie było już korygowane. Po ostatniej zmianie termin składania ofert wyznaczono na 22 września, godz. 10.00. Dopiero po otwarciu ofert będzie wiadomo, czy ceny mieszczą się w założonym budżecie.

Quad do trudnego terenu

Drugie postępowanie obejmuje zakup fabrycznie nowego quada ATV z wyposażeniem ratowniczym.

Taki pojazd może być szczególnie przydatny podczas działań na polnych i leśnych drogach, przy podtopieniach, poszukiwaniach osób czy w miejscach trudno dostępnych dla ciężkiego samochodu.

Gmina wymaga również przeszkolenia osób, które będą korzystały ze sprzętu. Oferty można składać do 23 września, godz. 10.00.

Nożyce i rozpieracze do ratownictwa technicznego

Druga część tego samego zamówienia dotyczy sprzętu hydraulicznego.

Gmina chce kupić:

• nożyce hydrauliczne,
• rozpieracz ramieniowy,
• rozpieracz kolumnowy.

To wyposażenie używane przede wszystkim podczas wypadków drogowych i innych akcji, gdy trzeba szybko dostać się do osób uwięzionych w zdeformowanym pojeździe lub konstrukcji.

W dokumentacji przetargowej nie wskazano jednak jednoznacznie, do której jednostki trafi quad, a do której zestaw hydrauliczny. To jedna z informacji, które warto jeszcze doprecyzować w urzędzie.

Ponad 1,5 mln zł na lokalne ratownictwo

Skala projektu pokazuje, że nie chodzi o kosmetyczne doposażenie remiz.

Gmina inwestuje jednocześnie w trzy różne obszary: podstawowy samochód ratowniczo-gaśniczy, lekki pojazd terenowy i specjalistyczny sprzęt do ratownictwa technicznego.

Program, z którego pochodzą środki, dotyczy przygotowania samorządów i służb do reagowania na skutki zmian klimatu, klęski żywiołowe, katastrofy i poważne zdarzenia. Maksymalny poziom dofinansowania wynosił 50 proc. kosztów kwalifikowanych i Rokiciny wykorzystały ten poziom w pełni.

To oznacza, że druga połowa kosztów musi zostać pokryta z innych źródeł po stronie beneficjenta.

OSP coraz częściej robią znacznie więcej niż gaszenie pożarów

Dziś ochotnicze straże pożarne wyjeżdżają nie tylko do pożarów. Są potrzebne przy wypadkach drogowych, podtopieniach, wichurach, powalonych drzewach, poszukiwaniach osób i usuwaniu skutków gwałtownych zjawisk pogodowych.

Dlatego zestaw zakupów w Rokicinach układa się w logiczną całość: duży wóz do podstawowych działań, quad do trudnego terenu i hydraulika do ratownictwa technicznego.

Najbliższe dni pokażą ceny

Kluczowe będą teraz dwa terminy.

22 września mają zostać otwarte oferty dotyczące samochodu dla OSP Janków. 23 września mija termin w postępowaniu na quada i sprzęt hydrauliczny.

Dopiero wtedy będzie można ocenić, czy wszystkie zakupy uda się zrealizować w zaplanowanych ramach finansowych.

Pozostaje też pytanie lokalne: które konkretnie jednostki otrzymają quada i narzędzia hydrauliczne?

Samochód ma jasno wskazanego odbiorcę — OSP Janków. W przypadku pozostałego sprzętu warto, by gmina podała dokładny podział.

Bo projekt wart ponad 1,53 mln zł to już nie drobne doposażenie. To realne wzmacnianie systemu bezpieczeństwa w całej gminie.

4 września w Dziennym Domu Pobytu III odbyło się spotkanie edukacyjne z udziałem przedstawicielki Policji, pani Natalii. W wydarzeniu uczestniczyli seniorzy związani z placówką prowadzoną przez Tomaszowskie Centrum Usług Środowiskowych. Tematem rozmowy były nowoczesne metody oszustw, w tym zagrożenia wynikające z rozwoju sztucznej inteligencji.

Jak wynika z przekazanych informacji, celem spotkania było przede wszystkim uświadomienie uczestnikom, że współczesne przestępstwa coraz częściej wykorzystują technologie pozwalające podszywać się pod inne osoby. Szczególną uwagę zwrócono na sytuacje, w których oszuści próbują wzbudzić zaufanie, wywołać pośpiech i skłonić do przekazania pieniędzy lub poufnych danych.

Fałszywy głos, prawdziwe ryzyko

Jednym z najważniejszych wątków spotkania było ostrzeżenie przed wykorzystywaniem sztucznej inteligencji do podrabiania ludzkiego głosu. Dla wielu starszych osób może to być szczególnie niepokojące, ponieważ telefon z pozoru od bliskiej osoby może brzmieć bardzo wiarygodnie. Właśnie dlatego policjanci i pracownicy instytucji społecznych coraz częściej podkreślają, że nie wolno działać pod presją emocji.

Z relacji organizatorów wynika, że część uczestników nie zdawała sobie wcześniej sprawy, jak realistycznie technologia potrafi odtworzyć czyjś sposób mówienia. To pokazuje, że edukacja cyfrowa nie dotyczy już wyłącznie korzystania z urządzeń, ale również rozpoznawania zagrożeń, które pojawiają się wraz z rozwojem nowych narzędzi.

Seniorzy aktywnie uczestniczyli w rozmowie

Spotkanie nie miało wyłącznie wykładowego charakteru. Seniorzy z dużym zaangażowaniem zadawali pytania i dzielili się własnymi doświadczeniami. Taka formuła jest szczególnie cenna, ponieważ pozwala osadzić ogólne ostrzeżenia w codziennych sytuacjach, z jakimi mieszkańcy mogą zetknąć się naprawdę.

W lokalnym wymiarze podobne inicjatywy mają duże znaczenie. Tomaszów Mazowiecki, podobnie jak inne miasta, mierzy się z wyzwaniem budowania bezpieczeństwa informacyjnego i cyfrowego wśród osób starszych. Im większa świadomość mieszkańców, tym trudniej oszustom wykorzystać zaufanie, samotność czy niewiedzę swoich potencjalnych ofiar.

Profilaktyka ważniejsza niż reakcja po fakcie

Takie działania pokazują, że skuteczna profilaktyka zaczyna się od rozmowy i praktycznej wiedzy. W przypadku seniorów kluczowe jest przypominanie podstawowych zasad ostrożności: weryfikowania tożsamości rozmówcy, nieprzekazywania pieniędzy pod wpływem nagłej prośby oraz konsultowania podejrzanych sytuacji z rodziną lub odpowiednimi służbami.

Spotkanie w DDP III można traktować jako przykład potrzebnej i aktualnej edukacji, odpowiadającej na realne zagrożenia. W czasach, gdy technologia rozwija się szybciej niż przyzwyczajenia wielu użytkowników, świadomość staje się jedną z najskuteczniejszych form ochrony.

Rysopis Izabeli Bąbol

17-latka ma około 172 cm wzrostu, jest szczupłej budowy ciała. Ma czarne włosy sięgające do ramion.

Każda, nawet pozornie mało istotna informacja może pomóc policjantom w ustaleniu miejsca pobytu nastolatki.

Masz informacje? Zadzwoń

Osoby, które widziały Izabelę Bąbol po godzinie 19:00 w piątek 11 września albo wiedzą, gdzie obecnie może przebywać, proszone są o pilny kontakt z policją:

Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim: 47 846 22 11

Numer alarmowy: 112

Można również zgłosić się do najbliższej jednostki Policji.

Prosimy o udostępnianie informacji o zaginięciu. Zasięg publikacji może mieć w takich sytuacjach realne znaczenie.

Dlatego bezpieczeństwo cyfrowe warto traktować podobnie jak ochronę lokalu, samochodu czy wyposażenia przedsiębiorstwa.

Największym zagrożeniem nie zawsze jest zaawansowany haker

Wiele incydentów zaczyna się bardzo niewinnie. Pracownik otrzymuje wiadomość przypominającą e-mail od kontrahenta, firmy kurierskiej lub banku. Kliknięcie w link prowadzi do fałszywej strony logowania albo uruchamia złośliwe oprogramowanie.

Popularnym zagrożeniem pozostaje phishing, czyli podszywanie się pod zaufaną osobę lub instytucję. Atakujący mogą próbować zdobyć hasło do poczty, dane dostępowe do systemu firmowego albo nakłonić pracownika do wykonania przelewu.

Problemem może być również ransomware, czyli oprogramowanie szyfrujące dane. W takim przypadku przedsiębiorstwo może stracić dostęp do dokumentów, systemu sprzedażowego, bazy klientów albo innych informacji potrzebnych do codziennego funkcjonowania.

Nawet jeśli dane uda się odzyskać, firma może przez pewien czas nie być w stanie normalnie pracować.

Dane klientów mają konkretną wartość

W małym przedsiębiorstwie baza danych może zawierać nazwiska klientów, numery telefonów, adresy e-mail, informacje o zamówieniach czy dokumenty związane z realizowanymi usługami.

Ich wyciek może oznaczać nie tylko problem techniczny. Pojawiają się również kwestie prawne, organizacyjne i wizerunkowe.

Firma musi ustalić, jakie informacje zostały ujawnione, jak doszło do zdarzenia i jakie działania należy podjąć. W niektórych przypadkach konieczne może być również poinformowanie odpowiednich osób lub instytucji.

Dlatego ochrona danych nie powinna ograniczać się do zainstalowania programu antywirusowego. Ważne są także procedury, aktualizacje, kopie zapasowe i sposób zarządzania dostępem do firmowych systemów.

Kopia zapasowa może uratować firmę

Jednym z najprostszych zabezpieczeń jest regularny backup danych.

Problem w tym, że samo wykonywanie kopii nie wystarczy. Trzeba jeszcze upewnić się, że można ją rzeczywiście wykorzystać.

Dobra praktyka polega na przechowywaniu kopii w taki sposób, aby awaria komputera, serwera albo atak na główny system nie spowodowały jednocześnie utraty wszystkich backupów.

Warto również okresowo sprawdzać możliwość odtworzenia danych. Kopia, której nigdy nie przetestowano, daje tylko pozorne poczucie bezpieczeństwa.

Dla przedsiębiorstwa kluczowe pytanie brzmi: "Jak długo firma może funkcjonować bez dostępu do swoich danych?".

Jeżeli odpowiedź brzmi "kilka godzin" albo "jeden dzień", sposób wykonywania kopii zapasowych powinien być traktowany bardzo poważnie.

Hasła nadal są jednym z podstawowych zabezpieczeń

Pracownicy często korzystają z wielu systemów jednocześnie. Poczta, panel sklepu internetowego, system księgowy, media społecznościowe i usługi chmurowe wymagają kolejnych loginów i haseł.

Naturalną pokusą jest stosowanie jednego hasła w wielu miejscach. To jednak znacznie zwiększa ryzyko. Jeśli dane dostępowe wyciekną z jednego serwisu, przestępca może próbować użyć ich również w innych systemach.

Dobrym rozwiązaniem jest korzystanie z unikalnych haseł oraz uwierzytelniania wieloskładnikowego tam, gdzie jest ono dostępne.

Ważne jest także szybkie odbieranie dostępu osobom, które przestają pracować w firmie.

Cyberbezpieczeństwo to również kwestia finansowa

Atak może spowodować koszty związane z pomocą informatyczną, odzyskiwaniem danych, przywracaniem systemów i analizą zdarzenia. Do tego dochodzą potencjalne straty wynikające z przestoju.

Jeżeli sklep internetowy nie działa przez kilka dni, firma może stracić część sprzedaży. Jeżeli biuro nie ma dostępu do dokumentów klientów, może mieć problem z realizacją bieżących usług. W zakładzie produkcyjnym awaria systemu informatycznego może natomiast zakłócić pracę urządzeń albo obsługę zamówień.

Dlatego przedsiębiorcy coraz częściej analizują cyberzagrożenia razem z innymi ryzykami związanymi z prowadzeniem działalności.

Przy przeglądzie ubezpieczeń dla firm warto zwrócić uwagę nie tylko na ochronę budynku, wyposażenia czy odpowiedzialność cywilną, ale także na zagrożenia wynikające z coraz większego uzależnienia przedsiębiorstwa od technologii.

Czy ubezpieczenie cyber może zastąpić zabezpieczenia techniczne?

Nie. Te dwa obszary należy traktować jako uzupełniające się elementy.

Ubezpieczenie cyber nie powinno być usprawiedliwieniem dla braku aktualizacji systemów, słabych haseł czy braku kopii zapasowych. Podobnie jak ubezpieczenie samochodu nie zwalnia kierowcy z obowiązku dbania o sprawność pojazdu.

Najważniejsze pozostaje ograniczanie prawdopodobieństwa wystąpienia incydentu.

Dopiero kolejnym etapem jest zastanowienie się, jak firma poradzi sobie finansowo i organizacyjnie, jeśli mimo zastosowanych zabezpieczeń dojdzie do poważnego zdarzenia.

Mała firma powinna zacząć od prostych pytań

Nie każda działalność potrzebuje rozbudowanego działu IT. Każda może jednak przeprowadzić podstawową analizę swojego bezpieczeństwa.

Warto sprawdzić:

• gdzie przechowywane są najważniejsze dane,
• kto ma do nich dostęp,
• czy wykonywane są kopie zapasowe,
• czy pracownicy korzystają z unikalnych haseł,
• czy systemy są regularnie aktualizowane,
• co firma zrobi w pierwszych godzinach po wykryciu ataku,
• jak długo przedsiębiorstwo może działać bez swoich systemów.

Już odpowiedzi na te pytania pozwalają zauważyć największe słabości.

Przy analizowaniu szerszego zabezpieczenia działalności pomocne może być również skonsultowanie różnych obszarów ryzyka z Fides Finanse, które zajmuje się ochroną przedsiębiorstw, ich majątku, flot oraz innych elementów związanych z prowadzeniem biznesu.

Zagrożenia cyfrowe będą coraz bardziej zwyczajne

Technologia w małych firmach przestała być dodatkiem. Dzisiaj nawet niewielki przedsiębiorca może prowadzić sprzedaż przez internet, wystawiać faktury w chmurze, przechowywać dokumenty online i kontaktować się z klientami za pomocą kilku różnych systemów.

To ogromne ułatwienie, ale jednocześnie nowe źródło ryzyka.

Cyberatak nie musi doprowadzić do spektakularnego paraliżu całej firmy, aby okazał się kosztowny. Czasem wystarczy przejęte konto pocztowe, zaszyfrowany komputer albo utrata dostępu do ważnych dokumentów.

Dlatego cyberbezpieczeństwo najlepiej traktować tak samo jak inne elementy prowadzenia działalności. Najpierw należy ograniczyć ryzyko, przygotować procedury i zadbać o techniczne zabezpieczenia. Następnie warto zastanowić się, jakie finansowe konsekwencje miałoby zdarzenie, którego mimo wszystko nie udałoby się uniknąć.

Im bardziej firma zależy od komputerów i danych, tym ważniejsze staje się to pytanie.

Nasz artykuł w skrócie

• Prezentacja specjalistycznego sprzętu ratowniczego – podczas wydarzenia „Lokalni Niebanalni” Sekcja pokazała drony, głośniki do nawoływania, tablety oraz mobilne stacje zasilania używane w kryzysowych poszukiwaniach.
• Trening pierwszej pomocy i edukacja – uczestnicy akcji mieli okazję wziąć udział w praktycznych ćwiczeniach z ratownictwa oraz poznać zasady właściwego reagowania podczas alarmów.
• Nagroda „Partnerstwo Lokalne 2026” dla służb – Sekcja wraz z Komendą Powiatową Policji w Tomaszowie Mazowieckim została uhonorowana wyróżnieniem za wzorową współpracę przy odnajdywaniu zaginionych osób.
• Trzy filary skutecznych akcji poszukiwawczych – zarówno organizatorzy, jak i uczestnicy zgodnie zaznaczyli, że kluczem do sukcesu są wyszkoleni ludzie, nowoczesny sprzęt oraz płynne współdziałanie jednostek.

 W przypadku zaginięcia nie ma czasu na improwizację. Każda godzina, a niekiedy każda minuta może mieć znaczenie. Dlatego działania poszukiwawcze zaczynają się znacznie wcześniej niż w chwili ogłoszenia alarmu – od szkoleń, przygotowania sprzętu, podziału zadań i wypracowania współpracy pomiędzy ludźmi, którzy później spotkają się w terenie.

Właśnie tę mniej widoczną stronę działań pokazano mieszkańcom podczas wydarzenia „Lokalni Niebanalni”.

Na stoisku Sekcji można było zobaczyć m.in. drony wykorzystywane podczas poszukiwań, głośniki służące do nawoływania, tablety oraz mobilne stacje zasilania. Sprzęt jest jednak tylko narzędziem. O jego skuteczności decydują osoby, które potrafią odpowiednio wykorzystać go w terenie.

Dlatego podczas wydarzenia nie zabrakło również treningu pierwszej pomocy oraz rozmów dotyczących właściwego zachowania podczas alarmów i innych sytuacji kryzysowych.

Partnerstwo z tomaszowską policją

Szczególnym momentem wydarzenia było przyznanie Sekcji wspólnie z Komendą Powiatową Policji w Tomaszowie Mazowieckim nagrody „Partnerstwo Lokalne 2026”. Wyróżnienie związane jest ze współpracą podczas poszukiwań osób zaginionych.

To właśnie podczas takich akcji najbardziej widoczne jest znaczenie współdziałania. Policjanci, ratownicy, operatorzy dronów i wolontariusze nie mogą funkcjonować jak osobne wyspy. Muszą wymieniać informacje, dzielić teren, reagować na zmieniającą się sytuację i – co najważniejsze – ufać sobie nawzajem.

Bo człowiek, którego szukają, nie może czekać.

Przedstawiciele Sekcji podziękowali tomaszowskim policjantom za zaufanie i partnerską współpracę.

„Kiedy liczy się czas, działamy razem – z jednym celem: odnaleźć człowieka” – podkreślono.

Podziękowania skierowano również do organizatorów „Lokalnych Niebanalnych” za możliwość spotkania z mieszkańcami oraz zaprezentowania sprzętu i sposobu przygotowania do akcji.

Najlepiej sens takich działań oddają słowa, które pojawiły się po wydarzeniu:

„Gotowość to nie słowa. To ludzie, szkolenie, sprzęt i współpraca”.

I trudno znaleźć lepszą definicję. Dron może dostrzec to, czego nie zobaczy człowiek. Radiostacja może przekazać informację w kilka sekund. Samochód może dowieźć ratowników w najtrudniejszy teren. Ale ostatecznie za każdym z tych urządzeń stoi człowiek, który musi wiedzieć, co zrobić wtedy, gdy ktoś inny właśnie czeka na pomoc.

W Tomaszowie Mazowieckim doszło do kolejnej interwencji związanej z przestępczością narkotykową. Jak wynika z informacji przekazanych przez miejscową policję, funkcjonariusze prowadzili działania w rejonie dworca kolejowego po ustaleniach, że pociągiem relacji Łódź – Drzewica może podróżować osoba posiadająca środki odurzające.

Po opuszczeniu składu przez wytypowanego mężczyznę i przejściu w kierunku peronów został on wylegitymowany przez policjantów oczekujących na miejscu. Według relacji służb zachowywał się nerwowo, co zwróciło uwagę funkcjonariuszy podczas wykonywanych czynności.

Przy mężczyźnie znaleziono biały kryształ

Podczas kontroli odzieży i bagażu podręcznego policjanci mieli znaleźć foliową torebkę z zawartością białej, krystalicznej substancji. Wstępne badanie wykonane narkotestem wskazało, że zabezpieczony środek to mefedron. Łącznie, jak podano, chodzi o blisko 290 gramów tej substancji.

Mężczyzna został zatrzymany i trafił do policyjnej celi. Zgromadzony materiał dowodowy przekazano następnie do Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie sprawie nadano dalszy bieg procesowy.

Sąd zdecydował o tymczasowym areszcie

Na podstawie przedstawionych zarzutów oraz wniosku prokuratora sąd zdecydował o zastosowaniu wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. To oznacza, że mężczyzna będzie odpowiadał za sprawę z izolacji, do czasu dalszych decyzji procesowych.

Policja przypomina, że posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych jest przestępstwem. W przypadku posiadania narkotyków grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności, natomiast gdy chodzi o znaczną ilość substancji, sankcja może wynieść od roku do 10 lat więzienia.

Lokalny kontekst i znaczenie sprawy

Sprawa pokazuje, że okolice dworców i głównych punktów komunikacyjnych pozostają miejscami szczególnego zainteresowania służb. Z perspektywy lokalnej to również sygnał, że działania operacyjne prowadzone na podstawie wcześniejszych ustaleń mogą szybko przełożyć się na konkretne zatrzymania.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego istotne jest przede wszystkim to, że sprawa została ujawniona na wczesnym etapie, a podejrzany nie uniknął odpowiedzialności. O dalszym przebiegu postępowania oraz ostatecznej kwalifikacji prawnej czynu zdecydują już prokuratura i sąd.

Dzielnicowy z Komisariatu Policji w Rokicinach nie pełnił wówczas służby. Przebywał w centrum handlowym prywatnie. W pewnym momencie, wśród klientów galerii, zauważył mężczyznę, którego wygląd wydał mu się znajomy.

Nie była to jednak przypadkowa znajomość.

Policjant skojarzył twarz z wizerunkiem osoby poszukiwanej przez wymiar sprawiedliwości. Wiedział, że mężczyzna powinien odbywać karę pozbawienia wolności.

Z galerii prosto w ręce patrolu

Dzielnicowy ruszył za podejrzewanym mężczyzną i dokonał jego ujęcia. Następnie skontaktował się z dyżurnym policji i poprosił o skierowanie na miejsce umundurowanego patrolu.

Po jego przyjeździe mężczyzna został przekazany funkcjonariuszom.

Sprawdzenie danych potwierdziło, że policyjny instynkt dzielnicowego nie zawiódł. Mężczyzna był poszukiwany przez Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim. Miał do odbycia karę 88 dni pozbawienia wolności, m.in. za kradzieże.

Został przewieziony do jednostki penitencjarnej, gdzie ma odbyć zasądzoną karę.

Poszukiwany najwyraźniej nie spodziewał się, że podczas zwykłego pobytu w zatłoczonej galerii handlowej zostanie rozpoznany przez policjanta, który tego dnia nawet nie był na służbie.

Ta historia przypomina, że w pracy dzielnicowego ogromne znaczenie mają nie tylko interwencje podejmowane po zgłoszeniach mieszkańców. Liczy się także znajomość ludzi, terenu i osób pozostających w zainteresowaniu wymiaru sprawiedliwości. Tym razem wystarczyło jedno spojrzenie w tłumie.

Dla poszukiwanego zakupy w centrum Łodzi zakończyły się znacznie inaczej, niż zapewne zakładał. Zamiast wyjścia z galerii – był patrol policji, weryfikacja danych i droga do więzienia.

Nasz artykuł w skrócie

• 27 lat więzienia za zabójstwo – taki nieprawomocny wyrok usłyszał Bartosz T. za śmierć 25-letniej Oliwii R. z Tomaszowa Mazowieckiego. Kara łączna wynosi 28 lat więzienia.
• Tragedia przy ul. Browarnej – do zbrodni doszło 27 lutego 2026 roku. W mieszkaniu znajdował się około dwuletni syn kobiety, który później próbował obudzić matkę.
• Zadośćuczynienie i niejawny proces – sąd zasądził od oskarżonego po 100 tys. zł dla każdego z rodziców zmarłej. Sprawa toczyła się z wyłączeniem jawności.
• Cudem przeżyła wypadek na S8 – niespełna rok przed śmiercią Oliwia przeszła około dziesięciu operacji po ciężkim wypadku drogowym, walcząc o powrót do dzieci.
• Wyrok nie jest prawomocny – stronom przysługuje prawo do złożenia apelacji od ogłoszonego orzeczenia.

Był piątkowy wieczór, 27 lutego 2026 roku. Osiedle Browarna w Tomaszowie Mazowieckim, zamknięte, monitorowane, przez mieszkańców postrzegane jako spokojne. W jednym z mieszkań była 25-letnia Oliwia R. i jej mały syn.

Według informacji Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim do zabójstwa doszło około godziny 22.40. Prokuratura ustaliła, że kobieta została zaatakowana nożem. Ciosy zadano w okolice głowy, szyi i górnej części pleców. Obrażenia były śmiertelne. 

Nie ma potrzeby szczegółowo ich opisywać. Dla zrozumienia tego, co wydarzyło się w mieszkaniu, wystarczy jedno słowo: kilkanaście. W relacjach z późniejszego procesu pojawia się liczba 16 uderzeń nożem, inne materiały mówią o co najmniej 12 ciosach. Niezależnie od sposobu liczenia obrażeń sąd nie miał wątpliwości co do charakteru i intensywności ataku.

Następnego dnia nikt nie mógł się do niej dodzwonić

W sobotę rodzina próbowała skontaktować się z Oliwią. Bezskutecznie. Bliscy pojechali więc na Browarną.

Przed godziną 14 tomaszowska policja otrzymała zgłoszenie o znalezieniu w mieszkaniu ciała młodej kobiety. Na miejsce przyjechali policjanci, prokurator oraz biegły z zakresu medycyny sądowej. 

W mieszkaniu znajdowało się także małe dziecko Oliwii. Według relacji opublikowanych po procesie chłopiec, mający około dwóch lat, znalazł matkę i próbował ją obudzić. Drugiego dziecka kobiety nie było wówczas w domu.

Ten fragment sprawy jest być może trudniejszy do opisania niż samo zabójstwo. Dwuletnie dziecko nie rozumie śmierci tak jak dorosły. Nie zna słów „zbrodnia”, „śledztwo”, „wyrok”. Widzi mamę, która się nie rusza. I próbuje ją obudzić.

Kilka miesięcy później właśnie do tego obrazu wróci sąd.

Zatrzymanie dwa dni później

Śledztwo ruszyło natychmiast. Tomaszowskich policjantów wspierali funkcjonariusze Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi. Wieczorem 1 marca zatrzymano 22-letniego mieszkańca Piotrkowa Trybunalskiego — Bartosza T.

Następnego dnia został doprowadzony do Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim. Usłyszał zarzut zabójstwa. Nie przyznał się wówczas do jego popełnienia. Tego samego dnia Sąd Rejonowy zdecydował o jego tymczasowym aresztowaniu na trzy miesiące.

W pierwszych dniach po tragedii śledczy nie ujawniali motywu. W przestrzeni publicznej pozostawały więc pytania: dlaczego? Co wydarzyło się tamtego wieczoru? Co poprzedziło atak?

Na odpowiedzi trzeba było czekać do procesu.

Sam proces przed Sądem Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim został wyłączony z jawności. Oznacza to, że opinia publiczna nie poznała wszystkich zeznań świadków, opinii biegłych ani materiału dowodowego zgromadzonego w aktach. Relacje z tej sprawy należy więc budować przede wszystkim z oficjalnych komunikatów organów ścigania oraz informacji ujawnionych przy ogłaszaniu wyroku. 

Nie 28 lat za zabójstwo. To ważna różnica

27 sierpnia Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wydał wyrok.

I tutaj trzeba uporządkować informację, która w części późniejszych publikacji została sprowadzona do krótkiego hasła: „28 lat za zabójstwo”. 

Za zabójstwo Oliwii R. Bartosz T. został nieprawomocnie skazany na 27 lat pozbawienia wolności.

Nie był to jednak jedyny czyn objęty wyrokiem.

Przed tragedią na Browarnej, 9 i 14 stycznia 2026 roku, Bartosz T. wraz z inną osobą uczestniczył również w kradzieżach w dwóch bełchatowskich drogeriach. W tamtym czasie bełchatowska policja poszukiwała dwóch młodych mężczyzn, którzy ukradli perfumy o łącznej wartości blisko 6200 zł.

Za te czyny sąd wymierzył dodatkowe kary. Dopiero po ich połączeniu z karą za zabójstwo zapadła kara łączna 28 lat pozbawienia wolności.

To nie jest wyłącznie prawniczy szczegół. Między zdaniem „28 lat za zabójstwo” a „27 lat za zabójstwo i 28 lat kary łącznej” istnieje konkretna różnica wynikająca z sentencji wyroku.

Sąd zasądził ponadto od Bartosza T. po 100 tys. zł zadośćuczynienia dla każdego z rodziców Oliwii. Wyrok pozostaje nieprawomocny. 

SMS, złość i decyzja

Dopiero podczas ogłaszania wyroku publicznie pojawiło się więcej informacji o tym, co poprzedziło atak.

Sędzia Magdalena Zapała-Nowak mówiła, że Oliwia wysłała wiadomość SMS do ojca jednego ze swoich dzieci. Według ustaleń sądu wywołało to złość Bartosza T. i stało się bezpośrednim impulsem poprzedzającym jego działanie.

Trzeba tu zachować precyzję języka. SMS nie „spowodował” zabójstwa. Wiadomość wysłana przez kobietę nie może być przedstawiana jako usprawiedliwienie ani przerzucenie choćby części odpowiedzialności na ofiarę. Była okolicznością poprzedzającą czyn — odpowiedzialność za podjętą decyzję i jej konsekwencje sąd przypisał sprawcy.

Sąd nie dopatrzył się istotnych okoliczności łagodzących. Zwrócił także uwagę, że po ataku oskarżony nie podjął działań, które mogłyby pomóc ciężko rannej kobiecie. Sędzia mówiła, że — w ocenie sądu — oskarżonego należy odizolować od społeczeństwa „na bardzo długo”. 

Szczególne miejsce w ustnym uzasadnieniu zajęła obecność małego dziecka.

Bartosz T. wiedział, że chłopiec znajduje się w mieszkaniu. Nie wiadomo i prawdopodobnie nigdy nie będzie wiadomo, ile dziecko widziało i zapamiętało. Sąd wskazał jednak, że sam kontakt ze zmarłą matką może pozostawić ślad na całe życie.

Za liczbami w sądowej sentencji — 27 lat, 28 lat, 100 tysięcy — kryje się więc coś, czego żaden wyrok nie jest w stanie odwrócić. Dwoje dzieci dorastać będzie bez matki.

Wyrok z 27 sierpnia nie kończy jeszcze sprawy prawomocnie. Strony mogą go zaskarżyć. W przypadku wniesienia apelacji orzeczenie Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim będzie kontrolowane przez Sąd Apelacyjny w Łodzi.

Rok wcześniej walczyła, żeby wrócić do dzieci

Jest w tej historii jeszcze jeden rozdział. Bez niego pozostaje ona niepełna.

Niespełna rok przed nocą na Browarnej Oliwia również znalazła się na granicy życia i śmierci.

W marcu 2025 roku wracała samochodem ze znajomymi. Na trasie S8 auto odmówiło posłuszeństwa. Zatrzymała się, włączyła światła awaryjne i wysiadła, żeby ustawić trójkąt ostrzegawczy.

Wtedy uderzył w nią przejeżdżający bus.

Obrażenia były bardzo poważne. Kobieta trafiła do szpitala, przez pierwsze doby była utrzymywana w śpiączce i oddychała przy pomocy respiratora. Spędziła w szpitalu około ośmiu tygodni i przeszła dziesięć operacji. Na jej leczenie oraz rehabilitację zorganizowano zbiórkę. 

Oliwia pisała wtedy:

„Miałam i mam w głowie tylko jeden cel – wrócić w pełni sił do moich dzieci! Nie mogę się poddać”.

I wróciła.

Po tygodniach szpitala, kolejnych operacjach i rehabilitacji wróciła do życia, którego tak bardzo chciała — przede wszystkim do swoich dzieci.

Niespełna rok później, 28 lutego, jedno z nich próbowało obudzić ją w mieszkaniu na Browarnej.

Tym razem nie mogła już odpowiedzieć. 

W Łowiczu odbyły się VII Wojewódzkie Zawody Sportowo-Pożarnicze Ochotniczych Straży Pożarnych Województwa Łódzkiego. Na starcie stanęło 45 najlepszych drużyn wyłonionych wcześniej w eliminacjach powiatowych, w tym 23 zespoły męskie i 22 kobiece. W tym mocnym gronie OSP Smardzewice okazała się najlepsza w grupie męskiej, potwierdzając bardzo wysoki poziom wyszkolenia i przygotowania.

Powiat tomaszowski reprezentowały również drużyny OSP Twarda, zarówno żeńska, jak i męska. Dla lokalnego środowiska strażackiego był to więc występ o szczególnym znaczeniu, bo na arenie wojewódzkiej swoje umiejętności pokazały jednostki dobrze znane mieszkańcom gminy Tomaszów Mazowiecki.

Rywalizacja wymagająca siły, precyzji i współpracy

Zawody sportowo-pożarnicze to nie tylko widowisko, ale przede wszystkim sprawdzian praktycznych umiejętności. Drużyny rywalizowały w ćwiczeniu bojowym, gdzie decydowały współpraca zespołowa, tempo działania i bezbłędne wykonanie zadań. Liczyło się prawidłowe rozwinięcie linii wężowych, skuteczne operowanie wodą oraz precyzja pod presją czasu.

Drugą konkurencją była sztafeta pożarnicza 7x50 metrów z przeszkodami. To próba, która wymaga nie tylko sprawności fizycznej, ale również koncentracji i doskonałej organizacji pracy całego zespołu. Właśnie w takich konkurencjach najlepiej widać, że sukces jednostki ochotniczej nie jest dziełem przypadku, lecz efektem wielu godzin treningów i konsekwentnego przygotowania.

Wyniki dające powody do dumy

W klasyfikacji kobiet zwyciężyła OSP Chajew z powiatu sieradzkiego, przed OSP Radwan z powiatu opoczyńskiego i OSP Wola Krzysztoporska z powiatu piotrkowskiego. Drużyna OSP Twarda zajęła 10. miejsce. W rywalizacji mężczyzn triumfowała OSP Smardzewice z powiatu tomaszowskiego, wyprzedzając OSP Stok z powiatu opoczyńskiego oraz OSP Wolbórz z powiatu piotrkowskiego. Męska drużyna OSP Twarda uplasowała się na 6. pozycji.

To jednak nie koniec dobrych wiadomości. OSP Smardzewice zajęła również 1. miejsce w klasyfikacji musztry. Taki wynik pokazuje, że zwycięska jednostka wyróżniała się nie tylko skutecznością w konkurencjach bojowych, ale także dyscypliną, zgraniem i wysoką kulturą organizacyjną.

Co ten sukces oznacza dla gminy i mieszkańców

Wynik osiągnięty przez druhów ze Smardzewic ma wymiar znacznie szerszy niż sam sportowy triumf. Zawody tego typu są sprawdzianem umiejętności, które później mają realne znaczenie podczas codziennej służby. Dla mieszkańców to czytelny sygnał, że lokalne jednostki ochotniczych straży pożarnych dysponują dobrym przygotowaniem, odpowiednią kondycją i wysokimi kompetencjami.

Warto też podkreślić, że obecność drużyn z powiatu tomaszowskiego w ścisłej wojewódzkiej czołówce wzmacnia pozycję lokalnego środowiska strażackiego. To kapitał społeczny, który buduje zaufanie do druhów i przypomina, jak ważną rolę pełnią oni w systemie bezpieczeństwa, zwłaszcza na terenach gminnych i wiejskich.

Kolejny etap przed mistrzami

Uroczyste wręczenie medali, pucharów i dyplomów było symbolicznym zwieńczeniem wydarzenia, ale dla zwycięzców to zarazem początek kolejnego wyzwania. OSP Smardzewice po mistrzostwie województwa zyskała prawo, by myśleć o jeszcze ambitniejszych celach i przygotowaniach do rywalizacji na szczeblu krajowym w 2027 roku.

Dla Smardzewic, Twardej i całego powiatu tomaszowskiego to moment, który warto zapamiętać. Sukces druhów nie jest wyłącznie powodem do lokalnej dumy. To także dowód, że ochotnicze straże pożarne pozostają jedną z najmocniejszych i najbardziej zaangażowanych wspólnot działających na rzecz mieszkańców regionu.

Prokuratura Rejonowa w Tomaszowie Mazowieckim nadzoruje śledztwo dotyczące wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym, do którego doszło 24 sierpnia 2026 roku na drodze ekspresowej S8. Miejscem zdarzenia był odcinek na wysokości miejscowości Lechów w gminie Czerniewice, na terenie powiatu tomaszowskiego.

Jak wynika z oficjalnie przekazanych informacji, postępowanie prowadzone jest przeciwko mężczyźnie podejrzanemu o spowodowanie tego wypadku. Sprawa ma poważny charakter, ponieważ w następstwie zdarzenia śmierć poniosły dwie osoby, a trzecia doznała obrażeń ciała.

Ustalenia śledczych: ciężarówka uderzyła w pojazd obsługi technicznej

Z dotychczasowych ustaleń wynika, że kierujący samochodem ciężarowym miał naruszyć zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz nienależycie obserwować przedpole jazdy. W efekcie doszło do zderzenia ze stojącym na pasie awaryjnym samochodem obsługi technicznej.

Siła uderzenia spowodowała przemieszczenie tego pojazdu. Następnie uderzył on w naczepę stojącego samochodu ciężarowego oraz w osoby, które przystąpiły do naprawy koła naczepy. To właśnie ten ciąg zdarzeń doprowadził do tragicznych skutków, które dziś są przedmiotem szczegółowego postępowania karnego.

Zarzut i dalsze czynności procesowe

26 sierpnia 2026 roku w siedzibie Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim podejrzanemu przedstawiono zarzut z art. 177 paragraf 2 Kodeksu karnego. Przepis ten dotyczy spowodowania wypadku drogowego, którego następstwem jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu.

Tego samego dnia wykonano z udziałem mężczyzny czynności procesowe. Jak poinformowano, wobec podejrzanego zastosowano również środki zapobiegawcze. Na obecnym etapie nie podano szerszych informacji o ich charakterze.

Sprawa pozostaje w toku

Śledztwo nadal trwa, a prokuratura prowadzi kolejne niezbędne czynności procesowe. Oznacza to, że śledczy w dalszym ciągu analizują okoliczności zdarzenia, gromadzą materiał dowodowy i odtwarzają pełny przebieg wypadku.

Dla mieszkańców powiatu tomaszowskiego to kolejna tragiczna wiadomość pokazująca, jak niebezpieczne mogą być sytuacje na drogach szybkiego ruchu, zwłaszcza w rejonie postoju pojazdów i prac serwisowych. W takich miejscach nawet chwila nieuwagi może prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji.

• w ostatni weekend wakacji policja spodziewa się zwiększonego ruchu na drogach,
• funkcjonariusze będą kontrolować prędkość i trzeźwość kierujących,
• do działań skierowane zostaną policyjne grupy SPEED oraz patrole z laserowymi miernikami prędkości,
• tomaszowska policja apeluje, by nie ruszać w drogę zmęczonym i nie próbować „nadrobić czasu” szybką jazdą,
• od marca 2026 roku prawo jazdy można stracić za przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h również na określonych drogach poza obszarem zabudowanym.

Wakacyjne powroty. Policja zapowiada więcej patroli

Sobota i niedziela, 29 i 30 sierpnia, będą dla wielu kierowców ostatnimi dniami wakacyjnych podróży. Tysiące rodzin ruszą w drogę powrotną znad morza, z gór czy jezior. Większego natężenia ruchu należy spodziewać się przede wszystkim na głównych trasach.

Komenda Główna Policji zapowiada, że funkcjonariusze będą patrolować główne ciągi komunikacyjne, drogi prowadzące z miejscowości wypoczynkowych oraz najbardziej uczęszczane odcinki. Kontrolowana będzie między innymi prędkość, trzeźwość kierowców i stan techniczny samochodów. Na drogach pojawią się również grupy SPEED, przeznaczone do walki z najbardziej niebezpiecznymi zachowaniami kierujących.

Policjanci mają zwracać uwagę także na przewożenie dzieci, korzystanie z pasów bezpieczeństwa oraz zachowanie kierujących w rejonie przejść dla pieszych, przejazdów rowerowych i skrzyżowań.

Tomaszowska policja: „to już tylko kawałek drogi” może być pułapką

Do apeli Komendy Głównej dołączyli policjanci z Tomaszowa Mazowieckiego. 28 sierpnia KPP w Tomaszowie opublikowała specjalny komunikat dotyczący ostatniego weekendu wakacji.

Jak przypomina asp. szt. Aleksandra Cieślak z tomaszowskiej policji:

„Pośpiech, zmęczenie i przekonanie, że „to już tylko kawałek drogi”, mogą mieć poważne konsekwencje”.

To szczególnie ważne właśnie podczas powrotów z urlopu. Kilkaset kilometrów jazdy, wysoka temperatura, późna pora i chęć jak najszybszego dotarcia do domu potrafią stworzyć mieszankę równie niebezpieczną jak nadmierna prędkość.

Tomaszowscy policjanci radzą, aby jeszcze przed wyjazdem sprawdzić stan samochodu, zaplanować trasę, upewnić się, że wszyscy pasażerowie korzystają z pasów, a przede wszystkim nie rozpoczynać podróży będąc zmęczonym lub po alkoholu. Podczas dłuższej jazdy należy robić przerwy. 

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu oznacza to również konieczność zachowania szczególnej ostrożności podczas lokalnych powrotów z weekendowego wypoczynku, również z rejonu Zalewu Sulejowskiego.

Grupy SPEED i laserowe mierniki prędkości

Szczególna uwaga policjantów będzie skierowana na kierowców przekraczających dopuszczalną prędkość i wykonujących niebezpieczne manewry.

Do kontroli wykorzystywane będą laserowe mierniki prędkości, a na trasach pojawią się samochody policyjnych grup SPEED. Ich zadaniem jest przede wszystkim reagowanie na agresywną jazdę, znaczące przekroczenia prędkości i zachowania stwarzające bezpośrednie zagrożenie dla innych uczestników ruchu. 

Warto pamiętać, że od 3 marca 2026 roku przepisy zostały zaostrzone. Zatrzymanie prawa jazdy na trzy miesiące za przekroczenie dopuszczalnej prędkości o ponad 50 km/h nie dotyczy już wyłącznie obszaru zabudowanego. Sankcję rozszerzono również na drogi jednojezdniowe dwukierunkowe poza obszarem zabudowany

To istotna zmiana właśnie w kontekście wakacyjnych powrotów, podczas których znaczna część trasy przebiega drogami poza miastami.

Policjanci sprawdzą również trzeźwość

Drugim z priorytetów będą kontrole trzeźwości. I tutaj statystyki nie pozostawiają wielkiego pola do optymizmu.

Od początku tegorocznych wakacji, czyli od 27 czerwca do 27 sierpnia, policjanci zatrzymali na polskich drogach ponad 18 tysięcy nietrzeźwych kierujących.

Przepisy są jednoznaczne. Stężenie alkoholu od 0,2 do 0,5 promila oznacza stan po użyciu alkoholu i jest wykroczeniem. Powyżej 0,5 promila mamy już do czynienia ze stanem nietrzeźwości i przestępstwem

Szczególnie zdradliwy jest poranek po wieczornym spotkaniu czy imprezie. Dobre samopoczucie nie jest żadnym dowodem trzeźwości – alkohol może nadal znajdować się w organizmie.

295 osób nie wróciło z wakacyjnych podróży

Tegoroczne wakacyjne statystyki pokazują wprawdzie poprawę bezpieczeństwa, ale nadal za każdą liczbą stoi czyjeś życie.

Według danych przekazanych PAP, od 27 czerwca do 27 sierpnia na polskich drogach doszło do 4405 wypadków, o 63 mniej niż rok wcześniej.

Zginęło 295 osób, czyli o 58 mniej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku. Rannych zostało 5195 osób – o 96 mniej niż rok temu.

To właśnie dlatego ostatnie kilometry wakacyjnej podróży nie powinny przypominać finałowej sceny filmu drogi, w której za wszelką cenę trzeba zdążyć przed napisami końcowymi. Lepiej dojechać godzinę później, niż nie dojechać wcale.

Ostatni weekend nad wodą również pod znakiem ostrożności

Tomaszowska policja przypomina także mieszkańcom korzystającym z ostatnich wakacyjnych dni nad wodą, aby wybierali strzeżone kąpieliska, nie przeceniali własnych umiejętności i nie wchodzili do wody po alkoholu.

Szczególną opieką powinny być objęte dzieci. Policjanci przypominają również o kamizelkach podczas korzystania z kajaków, łodzi, rowerów wodnych czy desek SUP. W razie zagrożenia należy dzwonić pod numer 112, a numer alarmowy WOPR to 601 100 100 

– Jeśli weźmiemy najmniejszy z oferowanych plecaków, takich za ok. 100 zł, który ma pojemność ok. 20 l, a sytuacja zmusi nas do wyjścia jesienią z domu, to gdy zapakuje się odzież na październik, nic więcej się nie zmieści – uczulił.

Jak ocenił, jeśli mówimy o zagrożeniach wywołanych sytuacją kryzysową, to w sklepach stacjonarnych nie widział gotowych, sensownych zestawów, a w sklepach internetowych ceny kompletów, które są w miarę zgodne z rekomendacjami, zaczynają się od 2,9–3 tys. złotych. – Niewłaściwym założeniem i nadużyciem reklamowym byłoby jednak twierdzenie, że to zestawy kompletne. One takie będą dopiero po uzupełnieniu ich o własne rzeczy: dokumenty i ich cyfrową kopię, przyjmowane na stałe leki czy zapasowe okulary. W rejonie ewakuacji otrzymamy pomoc medyczną, wodę czy jedzenie, ale okularów o odpowiedniej korekcji z pewnością już nie – zastrzegł.

Cieślak podkreślił, że niezależnie od ceny, nie ma jednego uniwersalnego zestawu – inny będzie miał zastosowanie w razie powodzi, a inny w przypadku ewakuacji spowodowanej dużym pożarem. – To, o czym mówi się dzisiaj najczęściej, to zestaw na wypadek zdarzenia o charakterze militarnym – czyli na przykład ogłoszonej administracyjnie ewakuacji, bo na jakimś terenie toczą się walki powietrzne. Nasze wojsko, zestrzeliwując rosyjskie rakiety, spowoduje, że ich destrukty – a nie są to odłamki wielkości kostki do gry, tylko lodówki – będą niszczyć jakiś obszar. I ten obszar się ewakuuje – wskazał.

W przypadku ewakuacji militarnej – jak kontynuował – krzesiwo może okazać się zbędne. W kolumnie ludzi eskortowanej przez wojsko, policję czy siły paramilitarne, nie będzie się rozpalać ognisk, żeby być widocznym w czasach, gdy wojnę prowadzi się z wykorzystaniem dronów, czy w przypadku zdarzeń o charakterze terrorystycznym.

– Jeśli temperatura spadanie do zera, a my zechcemy skorzystać z figurującego na liście rekomendowanego wyposażenia filtra do wody, to nie pojawi się na nim napis „już nie filtruję”. Natomiast cztery do sześciu godzin później pojawi się biegunka – przestrzegł rozmówca PAP.

Za najlepsze rozwiązanie ekspert uważa samodzielne skompletowanie plecaka ewakuacyjnego, ale tylko pod warunkiem, że zostaniemy w tym zakresie przeszkoleni przez fachowców lub przynajmniej starannie przeanalizujemy rekomendacje i zestawimy je z własnymi potrzebami oraz okolicznościami typu pora roku czy charakter zagrożenia.

– Każda gotowa lista nie jest wykazem spersonalizowanym – ona nie jest „nasza”, tylko jest „czyjaś”. Musimy sami przemyśleć i zdecydować, jakie mamy priorytety i co na pewno będzie potrzebne – zaznaczył Cieślak. To właśnie te unikalne, osobiste rzeczy stanowią o ciężarze i pojemności zestawu. Jak dodał, z przeprowadzonych w 2022 r. w zespole złożonym z ekspertów z Collegium Civitas oraz weteranów służb mundurowych pomagających w misjach humanitarnych wynika, że plecak powinien mieć przynajmniej ok. 40 l pojemności, aby stanowił zwartą całość. To jednak – jak zastrzegł – nie zwalnia nas od przeprowadzenia oceny, czy nasza postura pozwoli nam nieść taki bagaż kilka kilometrów np. w czasie ewakuacji kolumny z centrum dużego miasta.

Jak podsumował ekspert, dobrze przygotowany plecak ewakuacyjny to taki, który zaspokaja potrzeby, które w domu realizujemy rzeczami z szaf czy szuflad, a których nie zabierzemy ze sobą. Zaznaczył przy tym, że nie da się go skompletować ani stworzyć listy zaleceń raz na zawsze, ponieważ zmienia się technologia i charakter zagrożeń. – Kiedyś w wyposażeniu była świeczka, potem jedna latarka. Dzisiaj standardem są minimum dwie latarki, z czego jedna to czołówka posiadająca czerwone światło pozwalające widzieć na krótkim dystansie pozostając niewidocznym z dużej odległości. Coś, co miało zastosowanie pod koniec wojny w Wietnamie, niekoniecznie zachowa je w 2026 r. – podkreślił.

Na pytanie, czy wprowadzenie certyfikacji ograniczyłoby ryzyko, że w razie zakupu gotowego zestawu, staniemy się posiadaczami iluzji, że mamy plecak ewakuacyjny, ekspert wyraził wątpliwość, kto miałby je wydawać. – Nawet Rządowe Centrum Bezpieczeństwa nie ustrzegło się błędów. Na jego stronie dalej jest porada, że należy mieć między innymi multitool i łom. Jak w Polsce słyszy się „łom”, to większość osób rozumie, że chodzi o długi i ciężki stalowy przedmiot. Tymczasem to efekt wadliwego tłumaczenia angielskiego terminu „mini pry bar” – to takie niewielkie narzędzie, którym można na przykład podważyć bagażnik w samochodzie, bo po wypadku często się nie otwiera – wyjaśnił.

Kolejny przywołany przez niego przykład dotyczy zalecanej w „Poradniku bezpieczeństwa” apteczki włożonej do plecaka. – Właśnie to czyni ją nieużyteczną. O ile leki mogą być w środku, o tyle apteczka pierwszej pomocy przy ranach powinna być na pasie. Jeśli zostawimy plecak, żeby uciec i się schronić, a potem nie będzie możliwości, żeby po niego wrócić, to środki do zabezpieczenia ran dobrze mieć przy sobie – podkreślił.

Jak wyjaśnił, kwestia ewentualnej certyfikacji również potwierdza konieczność odpowiedniego przeszkolenia. – Obywatel nie potrzebuje wiedzy, kto certyfikował zestaw, na którym się zawiódł. Potrzebuje zrozumieć, czego potrzebuje. Jestem wrogiem wszelkich nadregulacji, a to byłaby nadregulacja czegoś, co i tak ureguluje życie – przyznał.

Jak podsumował ekspert, funkcję plecaka ewakuacyjnego można rozłożyć na trzy podstawowe zadania. Pierwsze: móc go wziąć i od razu wyjść z nim z domu. A zatem trzeba móc go unieść. Drugie: ma zaspokoić potrzeby, które słabo albo wcale nie zaspokoją nam służby albo zgrupowania humanitarne. Czyli na przykład warto mieć pojemnik na wodę, bo jak ktoś ją będzie rozdzielał, nie zawsze będzie miał butelki. I wreszcie trzecia: trzeba móc bezpiecznie wrócić, czyli ma umożliwić zabezpieczenie funkcji życiowych typu opatrzenie rany oraz zapewnić komunikację z bliskimi.

– Nade wszystko trzeba zacząć od pogodzenia się z myślą, że taki plecak należy mieć. Jeżeli ktoś dojdzie do tego poprzez ścieżkę szkolenia, to prawdopodobnie zdecyduje, że woli skompletować większość wyposażenia samodzielnie. Jeżeli kupił gotowy zestaw i nauczy się, co w nim jest, to go uzupełni o to, czego tam nie ma. A jeśli ktoś go kupi i włoży do szafy, to tak jakby go nie miał – przestrzegł Grzegorz Cieślak. (PAP)

gru/ agz/

Do zdarzenia doszło 27 sierpnia o godzinie 22:31. Jak poinformowała Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, funkcjonariusze wydziału ruchu drogowego zatrzymali kierującego Audi, który poruszał się ulicą Warszawską z prędkością 113 kilometrów na godzinę.

W miejscu kontroli obowiązuje ograniczenie do 50 kilometrów na godzinę. Oznacza to, że kierowca przekroczył dopuszczalną prędkość o 63 kilometry na godzinę, i to w terenie zabudowanym, gdzie margines bezpieczeństwa jest szczególnie niewielki.

Surowe konsekwencje dla kierowcy

Zatrzymanym był 38-letni mężczyzna. Policjanci nałożyli na niego mandat w wysokości 2000 złotych oraz dopisali 14 punktów karnych. Funkcjonariusze zatrzymali mu również prawo jazdy.

To przykład sytuacji, w której przepisy zadziałały natychmiast i zdecydowanie. Przekroczenie prędkości o ponad 50 kilometrów na godzinę w obszarze zabudowanym należy do najpoważniejszych naruszeń zasad ruchu drogowego, ponieważ znacząco zwiększa ryzyko tragicznych skutków ewentualnego wypadku.

Dlaczego taka prędkość jest tak niebezpieczna

Jazda z prędkością 113 kilometrów na godzinę w centrum miasta oznacza realne zagrożenie dla kierowcy, pasażerów, pieszych i innych uczestników ruchu. Przy takiej prędkości droga hamowania wyraźnie się wydłuża, a czas na reakcję skraca się do minimum. W praktyce o bezpieczeństwie decydują wtedy sekundy.

W terenie zabudowanym kierowca musi liczyć się z wieloma zmiennymi: przejściami dla pieszych, samochodami wyjeżdżającymi z podporządkowanych ulic, rowerzystami czy nagłą zmianą sytuacji na jezdni. Nadmierna prędkość odbiera możliwość skutecznego reagowania, nawet jeśli warunki na pierwszy rzut oka wydają się dobre.

Mieszkańcy zwracają uwagę na problem

Pod policyjną informacją pojawiły się komentarze mieszkańców, którzy zwracają uwagę, że podobnych przypadków może być więcej. Część osób wskazuje na potrzebę częstszych patroli i kontroli, inni podnoszą temat monitoringu oraz widocznej obecności służb w miejscach, gdzie kierowcy regularnie łamią przepisy.

Takie głosy pokazują, że kwestia bezpieczeństwa na lokalnych drogach budzi w Tomaszowie Mazowieckim duże emocje. Niezależnie od ocen dotyczących skali kontroli, sam przypadek z ulicy Warszawskiej przypomina, że nadmierna prędkość w obszarze zabudowanym nie jest drobnym wykroczeniem, lecz zachowaniem, które może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji.

Apel o rozsądek za kierownicą

Policja przypomina, że bezpieczna jazda to nie tylko przestrzeganie znaków i limitów prędkości, ale także odpowiedzialność za życie i zdrowie innych. Nawet krótki odcinek przejechany z rażąco nadmierną prędkością może zakończyć się tragedią.

W lokalnym kontekście to kolejny sygnał, że problem brawury drogowej pozostaje aktualny. Dla kierowców powinno to być jasne ostrzeżenie: w terenie zabudowanym nie ma miejsca na lekceważenie ograniczeń prędkości.

Jak poinformowała PAP asp. szt. Aleksandra Cieślak z tomaszowskiej policji, z dotychczasowych ustaleń wynika, że dwaj mężczyźni zginęli podczas wymiany koła. W wypadku uczestniczyły dwa samochody ciężarowe i bus.

– Kierujący cysterną przewożącą piasek zatrzymał się, aby wymienić koło. Dojechali do niego jego dwaj znajomi podróżujący Fordem Transitem, aby pomóc mu przy awarii. Kiedy mężczyźni wymieniali oponę, uderzył w nich 37-letni mężczyzna kierujący ciągnikiem siodłowym marki Volvo. Śmierć na miejscu poniósł 34-letni kierowca piaskarki oraz 65-latek, który przyjechał, aby pomóc w wymianie opony – przekazała.

Z powodu obrażeń do szpitala w Tomaszowie Maz. trafił także 42-letni mężczyzna obecny na miejscu wypadku, a wcześniej podróżujący busem.

Kierowca ciężarówki, który doprowadził do wypadku, był trzeźwy.

S8 w miejscu wypadku, czyli między węzłami Czerniewice i Lubochnia, może być zablokowana do ok. godz. 11. Utrudnienia są związane z koniecznością opróżnienia cysterny wypełnionej ok. 30 tonami piasku.

Policja wyznaczyła objazd przez miejscowości Czerniewice, Lechów i Emilianów. (PAP)

W niedzielę, 23 sierpnia 2026 roku, na terenie COS OPO Spała rozegrano XIX Powiatowe Zawody Sportowo-Pożarnicze OSP Powiatu Tomaszowskiego. Wydarzenie przygotował Zarząd Oddziału Powiatowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej w Tomaszowie Mazowieckim. Na starcie stanęły drużyny uznawane za najlepsze w powiecie, a rywalizacja od początku toczyła się w szybkim tempie i przy dużym zaangażowaniu zawodników.

Zawody przyciągnęły mieszkańców, kibiców oraz zaproszonych gości. Obserwatorzy mogli śledzić nie tylko sportową walkę o miejsca na podium, ale też pokaz sprawności, dyscypliny i współpracy, które w codziennej służbie strażaków ochotników mają znaczenie znacznie wykraczające poza sam wynik. Tego typu wydarzenia od lat są ważnym elementem lokalnego życia społecznego, bo łączą aspekt szkoleniowy z integracją środowiska strażackiego i mieszkańców.

Najlepsi w poszczególnych kategoriach

Najmocniej tegoroczne zawody może wspominać OSP Twarda, która zwyciężyła w dwóch najważniejszych klasyfikacjach. W grupie A, czyli wśród seniorów, pierwsze miejsce zajęła właśnie OSP Twarda, przed OSP Smardzewice i OSP Przesiadłów. To rozstrzygnięcie potwierdziło wysokie przygotowanie drużyny oraz skuteczność w konkurencjach wymagających zarówno szybkości, jak i precyzji.

Równie dobrze OSP Twarda zaprezentowała się w grupie C, czyli w kategorii kobiet. Tutaj również zajęła pierwsze miejsce. Drugą lokatę wywalczyła OSP Przesiadłów, a trzecią OSP Lubochnia. Wyniki pokazują, że w kilku jednostkach powiatu rozwijane są silne składy kobiece, które coraz wyraźniej zaznaczają swoją obecność podczas strażackiej rywalizacji.

Osobną częścią zawodów była rywalizacja Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. W kategorii chłopców wygrała MDP Lubochnia, przed MDP Łaznów i MDP Przesiadłów. W kategorii dziewcząt najlepsza okazała się MDP Przesiadłów, drugie miejsce zajęła MDP Strzemeszna, a trzecie MDP Łaznów. To ważny sygnał dla całego powiatu, bo dobre wyniki młodzieży pokazują ciągłość szkolenia i rosnące zainteresowanie działalnością strażacką wśród najmłodszych.

Nie tylko sport, ale także sprawdzian gotowości

Powiatowe zawody sportowo-pożarnicze mają dla jednostek ochotniczych podwójne znaczenie. Z jednej strony są widowiskiem i okazją do zdrowej rywalizacji, z drugiej stanowią praktyczny sprawdzian wyszkolenia, organizacji i współdziałania. W konkurencjach liczą się detale, a o końcowym sukcesie często decydują ułamki sekund oraz bezbłędne wykonanie poszczególnych elementów.

W lokalnym kontekście takie zawody wzmacniają też pozycję jednostek OSP jako ważnych ogniw bezpieczeństwa publicznego. Strażacy ochotnicy są obecni przy pożarach, wypadkach drogowych, podtopieniach i wielu innych zdarzeniach, dlatego każda okazja do doskonalenia umiejętności ma realne znaczenie dla mieszkańców powiatu tomaszowskiego. Rywalizacja w Spale była więc nie tylko sportowym świętem, ale również potwierdzeniem, że w powiecie działa silne i dobrze przygotowane środowisko strażackie.

Powiat kibicuje zwycięzcom przed kolejnym etapem

Tegoroczne wyniki oznaczają dla najlepszych drużyn nie tylko satysfakcję i lokalne uznanie, ale także perspektywę startu na zawodach szczebla wojewódzkiego. To kolejny poziom rywalizacji, na którym liczyć się będą już nie tylko ambicja i doświadczenie, ale również odporność na presję oraz jeszcze wyższy poziom wykonania.

Dla mieszkańców szczególnie istotne jest to, że sukcesy odnoszą zarówno zespoły seniorskie, jak i kobiece oraz młodzieżowe. Taki przekrój wyników pokazuje, że potencjał strażacki w powiecie tomaszowskim nie opiera się na pojedynczych nazwiskach, lecz na trwałej pracy całych jednostek. Największe brawa zebrała OSP Twarda, ale uznanie należy się wszystkim drużynom, które stanęły do rywalizacji i pokazały wysoki poziom przygotowania.

Policjanci zajmujący się zwalczaniem przestępczości narkotykowej zatrzymali 29-letniego mieszkańca powiatu opoczyńskiego. Jak wynika z przekazanych informacji, funkcjonariusze wcześniej zdobyli dane wskazujące, że mężczyzna może mieć związek z posiadaniem zabronionych substancji. Do działań doszło 17 sierpnia 2026 roku na terenie miejscowości Januszewice.

Podczas interwencji mundurowi ujawnili przy podejrzewanym środki odurzające. Na tym jednak czynności się nie zakończyły. W toku dalszych działań policjanci sprawdzili także miejsce zamieszkania 29-latka, gdzie znaleźli słoik z kolejną porcją substancji.

Wstępne badanie i zabezpieczone substancje

Według wstępnych ustaleń zabezpieczony materiał to marihuana. Łącznie funkcjonariusze przejęli ponad 36 gramów środków odurzających. Tego rodzaju sprawy są standardowo przedmiotem dalszych czynności procesowych, które mają dokładnie potwierdzić rodzaj i ilość zabezpieczonych substancji.

Z policyjnego komunikatu wynika, że mężczyzna został zatrzymany i trafił do policyjnej celi. To kolejna sprawa pokazująca, że działania operacyjne oraz wcześniejsze rozpoznanie mogą prowadzić do szybkiego ujawnienia i zabezpieczenia nielegalnych środków.

Zarzuty i możliwe konsekwencje

29-latek usłyszał już zarzuty dotyczące posiadania środków zabronionych. Za tego rodzaju przestępstwo grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności. O dalszym biegu sprawy będą decydować organy prowadzące postępowanie.

Z lokalnej perspektywy tego typu interwencje są istotne nie tylko z punktu widzenia statystyk policyjnych, ale również poczucia bezpieczeństwa mieszkańców. Eliminowanie narkotyków z lokalnego obiegu pozostaje jednym z ważnych elementów działań służb, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach i na terenach powiatowych.

Znaczenie lokalnych działań służb

Sprawa z Januszewic wpisuje się w szerszy kontekst pracy wydziałów kryminalnych, które reagują zarówno na zgłoszenia, jak i na wcześniej zdobyte informacje operacyjne. W praktyce to właśnie konsekwentne, często mniej widoczne działania przygotowawcze pozwalają na skuteczne ujawnianie przestępstw narkotykowych.

Dla mieszkańców regionu to sygnał, że służby prowadzą regularne działania wymierzone w nielegalny obrót i posiadanie substancji odurzających. Choć każda taka sprawa dotyczy konkretnej osoby i konkretnych zarzutów, jej znaczenie wykracza poza pojedynczy incydent, bo dotyka kwestii bezpieczeństwa publicznego w całym lokalnym otoczeniu.

• Do dramatycznej interwencji doszło 11 sierpnia w Tomaszowie Mazowieckim, w bloku przy ul. Polnej.
• Według prokuratury 31-latek wyrwał przewód doprowadzający gaz do kuchenki, zabarykadował się i groził wybuchem.
• Oficjalny komunikat prokuratury mówi o ewakuacji 54 osób. W pierwszych informacjach policji i mediów była mowa o około 90 mieszkańcach.
• Mężczyzna był nietrzeźwy. Badanie wykazało 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
• Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim zastosował wobec niego trzymiesięczny tymczasowy areszt. Grozi mu do 8 lat więzienia.

Wyrwany przewód z gazem. Prokuratura ujawnia, co wydarzyło się w mieszkaniu

Dramatyczna akcja służb przy ulicy Polnej w Tomaszowie Mazowieckim rozegrała się 11 sierpnia. Pierwsze informacje mówiły o agresywnym mężczyźnie, który zabarykadował się w mieszkaniu i groził jego wysadzeniem. Dopiero późniejsze ustalenia śledczych pokazały, jak poważna mogła być sytuacja.

Prokuratura Okręgowa w Piotrkowie Trybunalskim poinformowała 19 sierpnia, że prowadzone przez tomaszowską prokuraturę śledztwo dotyczy podejrzenia sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa eksplozji paliwa gazowego w bloku mieszkalnym.

Według śledczych mężczyzna miał wyrwać przewód doprowadzający gaz do kuchenki gazowej. Następnie zabarykadował się w mieszkaniu i zagroził doprowadzeniem do eksplozji.

Prokuratura podkreśla, że groźby potraktowano jako realne, a zagrożenie dotyczyło zarówno życia ludzi, jak i ich mienia.

W budynku nie znajdował się przecież wyłącznie człowiek stojący za drzwiami własnego mieszkania. Za ścianami, piętro wyżej i piętro niżej byli inni ludzie. Rodziny, dzieci, osoby starsze. W przypadku eksplozji gazu granica mieszkania przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie.

Mieszkańcy musieli opuścić blok

W pierwszych godzinach po zdarzeniu policja informowała media o ewakuacji około 90 mieszkańców dwóch klatek schodowych. Taką liczbę podały m.in. Radio Łódź i TVN24.

Późniejszy i oparty już na materiałach śledztwa komunikat prokuratury mówi natomiast o 54 ewakuowanych osobach.

Ta rozbieżność zapewne wynika z różnicy między pierwszymi informacjami przekazywanymi podczas dynamicznej akcji a liczbą ostatecznie ustaloną w postępowaniu. Dla porządku należy jednak odnotować obie wartości – szczególnie że pierwsza informacja o 90 osobach była szeroko rozpowszechniana przez media bezpośrednio po wydarzeniu.

Najważniejsze pozostaje jedno: dziesiątki tomaszowian musiały opuścić swoje mieszkania, ponieważ istniało ryzyko eksplozji gazu.

Służby weszły do środka siłą

Sytuacja była na tyle poważna, że ostatecznie zdecydowano się na siłowe wejście do mieszkania.

31-latek został następnie przekazany ratownikom medycznym. Jak ustaliła prokuratura, znajdował się w stanie nietrzeźwości. Urządzenie pomiarowe wskazało 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Dzień później, 12 sierpnia, mężczyzna został formalnie zatrzymany. W Prokuraturze Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim przeprowadzono z jego udziałem czynności procesowe, po których śledczy skierowali do sądu wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania.

Sąd nie miał wątpliwości. Trzy miesiące aresztu

13 sierpnia Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim, II Wydział Karny, w całości uwzględnił wniosek prokuratury.

Podejrzany został tymczasowo aresztowany na trzy miesiące.

To istotna decyzja. Tymczasowe aresztowanie jest najsurowszym środkiem zapobiegawczym przewidzianym przez polską procedurę karną. Nie oznacza oczywiście przesądzenia o winie – o niej może zdecydować dopiero sąd po przeprowadzeniu procesu – oznacza jednak, że sąd uznał argumentację prokuratury dotyczącą potrzeby izolacji podejrzanego.

Prokuratura informuje, że czyn, którego dotyczy postępowanie, zagrożony jest karą do 8 lat pozbawienia wolności.

Opis przedstawiony przez śledczych odpowiada konstrukcji sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu wielu osób, o którym mowa w art. 164 Kodeksu karnego w związku ze zdarzeniami wymienionymi w art. 163 k.k. Do takich zdarzeń ustawodawca zalicza między innymi eksplozję materiałów łatwopalnych. Za umyślne sprowadzenie samego bezpośredniego niebezpieczeństwa takiego zdarzenia kodeks przewiduje karę od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

Mogło skończyć się znacznie gorzej

W tej historii najważniejsze jest jednak coś innego niż paragrafy.

Nie doszło do eksplozji. Nikt nie został ranny.

Kilka słów, wyrwany przewód gazowy i zamknięte drzwi mieszkania wystarczyły jednak, żeby uruchomić potężną operację służb i zmusić dziesiątki ludzi do opuszczenia własnych domów.

Mieszkańcy przy Polnej mogli tamtego wieczoru patrzeć na swój blok z zewnątrz i czekać na odpowiedź na pytanie, którego nikt nie chciałby sobie zadawać: czy będzie jeszcze do czego wracać?

Na szczęście służby zdołały opanować sytuację.

Teraz sprawa przenosi się z ulicy Polnej do sal sądowych. 31-latek jest podejrzanym i zgodnie z prawem należy uważać go za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie prawomocnie stwierdzona. Prokuratura będzie natomiast musiała wykazać przed sądem, że zagrożenie nie było jedynie pijacką deklaracją, lecz – jak wynika z dotychczasowych ustaleń śledczych – realnym niebezpieczeństwem dla mieszkańców całego budynku.

Policjanci tomaszowskiej drogówki zatrzymali przed południem 19 sierpnia 2026 roku kierowcę samochodu marki KIA, który na drodze wojewódzkiej numer 726 poruszał się z prędkością 130 kilometrów na godzinę w miejscu, gdzie obowiązuje ograniczenie do 70 kilometrów na godzinę. Oznacza to, że 50-letni mężczyzna przekroczył dopuszczalną prędkość o 60 kilometrów na godzinę.

Skutki kontroli były natychmiastowe. Funkcjonariusze zatrzymali kierującemu prawo jazdy na okres trzech miesięcy. Dodatkowo został on ukarany mandatem w wysokości 3000 złotych.

Co mówią przepisy

Jak przypomina policja, obowiązujące przepisy przewidują zatrzymanie prawa jazdy na trzy miesiące w przypadku przekroczenia prędkości o więcej niż 50 kilometrów na godzinę. Co istotne, dotyczy to nie tylko obszaru zabudowanego, ale także dróg jednojezdniowych dwukierunkowych poza obszarem zabudowanym.

W praktyce oznacza to, że zbyt szybka jazda może mieć poważne konsekwencje nie tylko finansowe, ale również codzienne. Utrata uprawnień do kierowania na kilka miesięcy dla wielu osób oznacza problem z dojazdem do pracy, wykonywaniem obowiązków zawodowych czy organizacją życia rodzinnego. W przypadku recydywy kara finansowa może być jeszcze wyższa, ponieważ mandat liczony jest podwójnie.

Nadmierna prędkość wciąż pozostaje realnym zagrożeniem

Sprawa z drogi wojewódzkiej nr 726 to kolejny przykład sytuacji, w której pośpiech i lekceważenie ograniczeń mogą prowadzić do bardzo niebezpiecznych skutków. Policja od lat podkreśla, że nadmierna prędkość należy do głównych przyczyn najtragiczniejszych wypadków drogowych.

Zbyt szybka jazda wydłuża drogę hamowania i ogranicza czas na reakcję w przypadku nagłego pojawienia się przeszkody, innego pojazdu czy pieszego. Nawet poza obszarem zabudowanym, gdzie wielu kierowców czuje się pewniej, margines błędu bywa niewielki. Wystarczy chwila nieuwagi, by zwykła trasa zamieniła się w miejsce groźnego zdarzenia.

Lokalny apel o rozsądek za kierownicą

W lokalnym kontekście takie interwencje są ważnym sygnałem dla wszystkich użytkowników dróg w Tomaszowie Mazowieckim i okolicach. Drogi regionalne, w tym trasy prowadzące w stronę terenów rekreacyjnych i wypoczynkowych, szczególnie w sezonie letnim bywają intensywnie uczęszczane. To właśnie wtedy odpowiedzialna jazda ma szczególne znaczenie.

Przestrzeganie ograniczeń prędkości nie jest jedynie formalnym obowiązkiem. To podstawowa zasada bezpieczeństwa, która chroni życie i zdrowie kierowców, pasażerów, rowerzystów oraz pieszych. Każda podobna kontrola przypomina, że na drodze liczy się nie tylko cel podróży, ale przede wszystkim bezpieczne dotarcie na miejsce.

Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim poinformowała o kolejnej próbie oszustwa wymierzonej w starszą mieszkankę miasta. Do 80-letniej kobiety zadzwoniła osoba podająca się za wnuczkę. W rozmowie przekazała, że miała spowodować wypadek i pilnie potrzebuje pieniędzy na kaucję.

To dobrze znany scenariusz, w którym oszuści próbują wywołać silne emocje, presję czasu i poczucie rodzinnego obowiązku. Chwilę później telefon przejął mężczyzna przedstawiający się jako prokurator. Zapowiedział, że po gotówkę przyjedzie kurier, który odbierze pieniądze od seniorki.

Czujność sąsiadów przerwała plan oszustów

W tej historii najważniejsze jest to, że do przekazania pieniędzy ostatecznie nie doszło. O sytuacji dowiedzieli się sąsiedzi seniorki, którzy ostrzegli kobietę i spłoszyli osobę mającą odebrać gotówkę. Dzięki ich reakcji oszustwo nie zostało doprowadzone do końca.

To przykład, jak dużą rolę w bezpieczeństwie seniorów odgrywa najbliższe otoczenie. Nie zawsze sama rozmowa telefoniczna wystarcza, by rozpoznać zagrożenie, szczególnie gdy przestępcy posługują się dramatyczną opowieścią o wypadku, chorobie lub zatrzymaniu bliskiej osoby. Jedna szybka reakcja sąsiada, członka rodziny lub znajomego może uchronić przed utratą oszczędności życia.

W internetowych komentarzach po komunikacie pojawiły się głosy mieszkańców zwracających uwagę zarówno na potrzebę skutecznych interwencji, jak i na fakt, że spłoszeni sprawcy mogą próbować działać gdzie indziej. To ważna uwaga, bo podobne przypadki zwykle nie są incydentami odosobnionymi, lecz elementem szerszego procederu.

Jak działa metoda „na legendę”

Policja określa takie działania mianem oszustwa „na legendę”. Chodzi o przygotowaną wcześniej historię, która ma uwiarygodnić żądanie natychmiastowego przekazania pieniędzy. Przestępcy podszywają się pod członków rodziny, policjantów, prokuratorów lub inne osoby zaufania publicznego i próbują przekonać ofiarę, że tylko szybka wpłata może rozwiązać nagły problem.

W opisywanym przypadku legendą była opowieść o wypadku i rzekomej kaucji. Warto podkreślić, że policjant, prokurator ani żaden funkcjonariusz nie żąda przez telefon przekazania pieniędzy, oszczędności czy kosztowności w związku z rzekomym zdarzeniem drogowym lub sprawą karną. Taki sygnał powinien natychmiast wzbudzić podejrzenia.

Oszuści liczą przede wszystkim na zaskoczenie. Rozmowę prowadzą szybko, często nie dając czasu na spokojne zastanowienie się i weryfikację informacji. Właśnie dlatego tak ważne jest, by po odebraniu podobnego telefonu przerwać połączenie i samodzielnie skontaktować się z bliską osobą, której dotyczy rzekomy wypadek.

Co robić, gdy zadzwoni oszust

Zasady bezpieczeństwa są proste, ale wymagają konsekwencji. Przede wszystkim należy zachować spokój, nie przekazywać pieniędzy ani kosztowności oraz nie podejmować decyzji pod wpływem presji. Kolejny krok to rozłączenie się i telefon do członka rodziny, aby potwierdzić, czy opisywana sytuacja w ogóle miała miejsce.

O każdej próbie oszustwa trzeba też powiadomić Policję. Nawet jeśli pieniądze nie zostały przekazane, samo zgłoszenie może pomóc w ostrzeżeniu innych mieszkańców i rozpoznaniu sposobu działania sprawców. W lokalnych społecznościach szczególne znaczenie ma również rozmowa z seniorami. Wcześniejsze uprzedzenie rodziców i dziadków o takich metodach często okazuje się najskuteczniejszą formą ochrony.

Sprawa z Tomaszowa Mazowieckiego kończy się szczęśliwie, ale jest zarazem kolejnym przypomnieniem, że oszuści nie rezygnują z prób wyłudzeń. Dlatego ostrożność, weryfikacja informacji i szybka reakcja otoczenia pozostają podstawą bezpieczeństwa.

Według badania przeprowadzonego przez IMAS International na zlecenie serwisu ChronPESEL.pl i Krajowego Rejestru Długów 17 proc. osób w wieku 25–34 lata zadeklarowało stratę finansową w następstwie takiego oszustwa. W grupie 18–24 lata było to 14 proc. W starszych grupach odsetki były wyraźnie niższe. Badanie wykonano w czerwcu 2026 roku metodą CAWI na reprezentatywnej próbie 1011 osób w wieku 18–74 lata. Trzeba więc pamiętać, że są to deklaracje ankietowanych, a nie policyjna statystyka wszystkich stwierdzonych przestępstw.

Paradoks jest jeszcze większy. 25–34-latkowie jednocześnie najczęściej próbowali sprawdzać, czy kontaktująca się z nimi osoba rzeczywiście reprezentuje daną instytucję. Taką próbę weryfikacji deklarowało 39 proc. osób z tej grupy, które zetknęły się z próbą oszustwa. Mimo to właśnie wśród nich odnotowano największy udział deklarowanych strat finansowych.

„Przecież ja się na tym znam”

Jeszcze ciekawiej wygląda sytuacja najmłodszych dorosłych. 43 proc. osób w wieku 18–24 lata deklaruje, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy otrzymało wiadomość albo telefon będący próbą podszycia się pod instytucję publiczną. Tymczasem w grupie powyżej 65. roku życia podobny kontakt wskazywało 16 proc. badanych. Równocześnie aż 66 proc. najmłodszych uważa, że głównymi ofiarami cyberoszustów są właśnie seniorzy.

To trochę cyfrowa wersja starego motywu z kryminałów: najbardziej narażony bywa nie ten, kto boi się pułapki, ale ten, kto jest przekonany, że natychmiast ją rozpozna.

Ekspert ChronPESEL.pl Bartłomiej Drozd wskazuje, że młodzi użytkownicy często sprawnie poruszają się w świecie aplikacji, bankowości elektronicznej czy komunikatorów, ale jednocześnie funkcjonują w rytmie błyskawicznych SMS-ów i powiadomień. Oszuści wykorzystują więc nie tyle brak wiedzy, ile rutynę, pośpiech, presję czasu i przekonanie o własnych cyfrowych kompetencjach.

SMS z urzędu. Dopłata. Mandat. Zwrot podatku

Scenariusz nie musi być skomplikowany. Wiadomość może dotyczyć rzekomej zaległości, dopłaty, zwrotu podatku, świadczenia z ZUS, przesyłki albo dokumentu wymagającego „natychmiastowego potwierdzenia”.

W marcu 2026 roku administracja rządowa ostrzegała przed kampanią, w której przestępcy podszywali się pod Krajową Administrację Skarbową i Ministerstwo Finansów. W lipcu Ministerstwo Finansów ponownie informowało o wykorzystywaniu wizerunku instytucji państwowych do wyłudzania pieniędzy i danych.

Mechanizm jest niemal teatralny: najpierw autorytet — urząd, policja, bank. Potem emocja — strach albo wizja szybkiego zwrotu pieniędzy. Na końcu zegar tykający nad głową: „zrób to teraz”.

Tomaszów także zna ten problem

To zagrożenie nie omija Tomaszowa Mazowieckiego. Lokalna policja wielokrotnie ostrzegała mieszkańców przed fałszywymi wiadomościami dotyczącymi rzekomego zadłużenia oraz przed spoofingiem, czyli sytuacją, gdy na ekranie telefonu może pojawić się numer lub nazwa sugerująca, że dzwoni bank, urząd albo policja.

Tomaszowscy funkcjonariusze ostrzegali również przed przestępcami podszywającymi się nawet pod funkcjonariuszy Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości. Oszuści próbują wówczas przekonać rozmówcę m.in. do przekazania pieniędzy na rzekome „bezpieczne konto”.

I właśnie tutaj znajduje się najważniejsza zasada: numer widoczny na ekranie nie jest już dowodem tożsamości osoby dzwoniącej.

Urząd każe się spieszyć? Właśnie wtedy trzeba zwolnić

W przypadku podejrzanej wiadomości najlepszą reakcją jest przerwanie narzuconego przez oszusta scenariusza:

• nie klikaj w link z SMS-a lub e-maila i nie otwieraj podejrzanego załącznika;
• nie podawaj loginów, haseł, kodów BLIK ani danych karty;
• samodzielnie znajdź oficjalną stronę instytucji i skontaktuj się z nią przez podany tam numer;
• podejrzanego SMS-a z linkiem można przekazać do CERT Polska na numer 8080;
• jeżeli pieniądze zostały już przesłane, należy jak najszybciej skontaktować się z bankiem i zawiadomić policję. 

Wyłudzenie pieniędzy poprzez świadome wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd może wypełniać znamiona oszustwa z art. 286 § 1 Kodeksu karnego. Podstawowy typ tego przestępstwa zagrożony jest karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

Badanie burzy więc wygodny stereotyp. Cyberoszust nie sprawdza metryki. Szuka człowieka, którego uda się zmusić do działania o kilka sekund szybciej, niż zdąży pomyśleć. I w świecie, w którym telefon co chwilę domaga się kliknięcia, potwierdzenia i odpowiedzi, właśnie te kilka sekund może kosztować najwięcej.

Żeglarz nie mógł wydostać się z wody

Kierujący jednostką 50-latek znalazł się w wodzie. Nie był w stanie samodzielnie wrócić na jacht ani postawić go ponownie.

Na pomoc ruszyli tomaszowscy policjanci z sezonowej komórki wodnej oraz ratownicy WOPR. Mężczyznę bezpiecznie wydobyto z wody, następnie ratownicy i funkcjonariusze postawili żaglówkę, a później odholowali ją do pobliskiej przystani. Żeglarz nie odniósł obrażeń i nie wymagał hospitalizacji.

To nie pierwsza taka akcja tego lata

Sierpniowe interwencje na Zalewie Sulejowskim pokazują, jak szybko warunki na tym akwenie potrafią się zmienić. Już 1 sierpnia policjanci pomagali załodze wywróconej żaglówki w rejonie Karolinowa. Tego samego dnia, podczas gwałtownego załamania pogody, mundurowi musieli również odholować cztery osoby znajdujące się na rowerze wodnym, które nie były w stanie samodzielnie wrócić do brzegu.

Niedzielne zdarzenie zwraca uwagę także na problem fal wytwarzanych przez szybkie jednostki motorowe. Policja wodna przypomina kierującym skuterami o konieczności zachowania bezpiecznej odległości od innych jednostek, kąpielisk i brzegu oraz dostosowania prędkości do miejsca i natężenia ruchu. Fala pozostawiona przez szybko płynący skuter może być szczególnie niebezpieczna dla niewielkich łodzi i żaglówek.

W przypadku zdarzenia z Zatoki Łan policja nie informuje jednak o ukaraniu ani postawieniu zarzutów kierującemu skuterem, dlatego nie należy przesądzać jego odpowiedzialności. Z komunikatu wynika jedynie, że fala po skuterze była jednym z czynników, obok silnego wiatru i pogarszającej się pogody, które doprowadziły do przewrócenia jachtu.

Na wodzie margines błędu bywa bardzo mały

Zalew Sulejowski w letnie weekendy jednocześnie przyciąga żeglarzy, motorowodniaków, kajakarzy i osoby korzystające ze skuterów. Im większy ruch, tym większe znaczenie mają przewidywanie zachowania innych użytkowników akwenu i zwyczajna odpowiedzialność.

Silny wiatr może nadejść w ciągu kilku minut, a fala, która dla ciężkiej jednostki motorowej jest niemal niezauważalna, dla niewielkiej żaglówki może stać się poważnym zagrożeniem.

Niedzielna historia skończyła się szczęśliwie. Tym razem wystarczyła szybka pomoc policjantów i ratowników WOPR. Na wodzie jednak niewiele potrzeba, by scenariusz wyglądał zupełnie inaczej.

Zaginiony ma około 165 cm wzrostu, jest szczupłej budowy ciała. Ma krótkie, siwe i łysiejące włosy oraz zielone oczy.

W chwili zaginięcia ubrany był w koszulę w czarno-szare pionowe pasy, niebieskie spodnie jeansowe, ciemne sportowe buty z białymi podeszwami oraz jasnobrązową kurtkę.

Kazimierz Ziętek ma 68 lat. Opuścił miejsce zamieszkania w niedzielę, 16 sierpnia, i od tamtej chwili nie nawiązał kontaktu z najbliższymi.

Widziałeś go? Zadzwoń

Policjanci proszą wszystkie osoby, które widziały zaginionego albo posiadają informacje pozwalające ustalić, gdzie może obecnie przebywać, o pilny kontakt z Komendą Powiatową Policji w Tomaszowie Mazowieckim.

Informacje można przekazywać pod numerem:

47 846 22 11

lub pod numerem alarmowym:

112

Można również zgłosić się do najbliższej jednostki Policji. Oficjalne strony tomaszowskiej komendy potwierdzają, że numer 47 846 22 11 prowadzi do Powiatowego Stanowiska Kierowania KPP w Tomaszowie Mazowieckim.

Udostępnijmy tę informację. W przypadku poszukiwań zaginionej osoby zasięg komunikatu może mieć realne znaczenie.

Na scenie zlokalizowanej na Przystani nad Pilicą doszło do aktu wandalizmu, który może oznaczać bardzo kosztowne konsekwencje dla miejskiej infrastruktury. Jak wynika z przekazanych informacji, membrana sceny została pocięta nożem. Uszkodzenie nie ma więc charakteru przypadkowego, lecz było działaniem celowym.

Miejsce zostało już zabezpieczone, aby zapobiec dalszemu rozrywaniu konstrukcji. To jednak rozwiązanie tymczasowe. Skala zniszczeń jest na tyle duża, że najbardziej prawdopodobnym scenariuszem pozostaje wymiana całej membrany, a nie jedynie miejscowa naprawa.

Monitoring pomógł ustalić sprawców

W sprawie istotną rolę odegrał monitoring, dzięki któremu udało się ustalić osoby odpowiedzialne za zniszczenie. Sprawa została zgłoszona Policji, która zna już sprawców. Według podanych informacji są to osoby małoletnie.

To ważny element całej sprawy, ponieważ pokazuje, że miejski monitoring może wspierać identyfikację sprawców i przyspieszać działania służb. Jednocześnie sam fakt ustalenia odpowiedzialnych nie kończy problemu, bo przed zarządcą obiektu pozostaje jeszcze kwestia naprawy szkód oraz ustalenia ścieżki dochodzenia roszczeń.

Koszty mogą być bardzo wysokie

Wstępnie koszt wymiany membrany oszacowano na około 200 tysięcy złotych. Ostateczna wycena ma zostać przygotowana przez firmę wykonującą prace do końca tygodnia. Dopiero wtedy będzie można precyzyjnie określić finansowy wymiar zniszczeń.

Zapowiedziano również zgłoszenie szkody do ubezpieczyciela. To standardowa procedura w przypadku tak poważnych uszkodzeń, ale nie zmienia ona faktu, że zniszczony został obiekt służący mieszkańcom i organizacji wydarzeń plenerowych. W praktyce oznacza to nie tylko koszt naprawy, lecz także ryzyko utrudnień w korzystaniu z przestrzeni publicznej.

Końcówka wakacji to w powiecie tomaszowskim czas wzmożonych działań służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo na drogach. Policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim prowadzą lustrację tras w rejonach szkół i przedszkoli, aby przed 1 września sprawdzić, czy dzieci wracające do nauki będą mogły dotrzeć do placówek w możliwie bezpiecznych warunkach.

Funkcjonariusze koncentrują się przede wszystkim na miejscach, w których ruch pieszy i samochodowy przecina się w godzinach porannych oraz popołudniowych. To właśnie okolice przejść dla pieszych, szkolnych wejść i głównych dojazdów do placówek są uznawane za newralgiczne, zwłaszcza w pierwszych dniach nauki, gdy natężenie ruchu wyraźnie rośnie.

Co sprawdzają policjanci

Zakres kontroli obejmuje między innymi widoczność i czytelność znaków drogowych, ich prawidłowe ustawienie oraz to, czy nie zostały przysłonięte przez gałęzie lub inną roślinność. Mundurowi zwracają też uwagę na oznakowanie przejść dla pieszych oraz ogólną organizację ruchu w pobliżu szkół i przedszkoli.

Jak wynika z informacji przekazanych przez policję, podczas tegorocznych działań przy kilku szkołach stwierdzono braki w wymaganym oznakowaniu. Uchybienia zostały odnotowane i przekazane właściwym zarządcom dróg. Według zapowiedzi, niezbędne poprawki mają zostać wykonane jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego.

Tego typu działania mają znaczenie nie tylko porządkowe, ale również prewencyjne. Dobrze widoczne znaki, właściwie oznaczone przejścia i uporządkowane otoczenie szkół zwiększają szanse na to, że kierowcy odpowiednio wcześnie zredukują prędkość i zachowają większą ostrożność.

Większy nadzór od pierwszego dzwonka

Policja zapowiada, że wraz z początkiem roku szkolnego w rejonach placówek oświatowych pojawi się więcej patroli. Funkcjonariusze będą nie tylko nadzorować ruch, ale również przypominać kierowcom o obowiązku zachowania szczególnej ostrożności tam, gdzie na drogach pojawiają się dzieci.

To ważne, ponieważ najmłodsi uczestnicy ruchu często reagują spontanicznie i nie zawsze potrafią prawidłowo ocenić odległość czy prędkość nadjeżdżającego pojazdu. Z tego powodu znak ostrzegający o obecności dzieci nie powinien być traktowany wyłącznie formalnie. To wyraźny sygnał, że w danym miejscu trzeba zwolnić i uważniej obserwować otoczenie.

Bezpieczeństwo to wspólna odpowiedzialność

Przedwrześniowe kontrole pokazują, że bezpieczeństwo w okolicach szkół zależy od współpracy kilku stron. Policja wskazuje nieprawidłowości, zarządcy dróg odpowiadają za ich usunięcie, ale równie istotna pozostaje codzienna postawa kierowców. Nawet najlepiej oznakowana droga nie zastąpi rozsądku za kierownicą.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i całego powiatu to sygnał, że temat bezpieczeństwa dzieci w drodze do szkoły wraca na pierwszy plan jeszcze przed rozpoczęciem nauki. W praktyce najbliższe dni będą testem skuteczności podjętych działań oraz tego, czy wszystkie wskazane braki rzeczywiście zostaną usunięte na czas.

W minioną niedzielę po godzinie siedemnastej dyżurny Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim otrzymał niepokojące zgłoszenie od mieszkańca. Z przekazanych informacji wynikało, że podczas spaceru natknął się on na mężczyznę, który miał powiedzieć, że zamierza odebrać sobie życie, a następnie oddalił się w głąb pobliskiego lasu.

Na miejsce natychmiast skierowano patrol Wydziału Prewencji. Funkcjonariusze po przybyciu we wskazany rejon zebrali wstępne informacje od osoby zgłaszającej i bez zwłoki rozpoczęli sprawdzanie terenu. Jak wynika z relacji policji, przeszukiwano nie tylko główne ścieżki, ale również gęste zarośla, co przy rozległym obszarze i trudnych warunkach miało kluczowe znaczenie dla powodzenia akcji.

Spokojna rozmowa, która zapobiegła tragedii

W trakcie działań policjanci zauważyli poszukiwanego mężczyznę. W tej fazie interwencji najważniejsze stały się opanowanie, ostrożność i umiejętność prowadzenia rozmowy. Funkcjonariusze natychmiast podjęli próbę dialogu i negocjacji, a do akcji dołączył także patrol Ruchu Drogowego.

Rozmowa trwała kilkanaście minut. Policjanci cierpliwie i spokojnie przekonywali mężczyznę do przyjęcia pomocy. Ostatecznie udało się go odwieść od dramatycznej decyzji. Następnie został on bezpiecznie przekazany zespołowi ratownictwa medycznego, a decyzją lekarza trafił pod specjalistyczną opiekę medyczną.

Znaczenie szybkiej reakcji i lokalnej czujności

Ta interwencja pokazuje, jak duże znaczenie ma szybkie zgłoszenie i odpowiedzialna postawa przypadkowego świadka. Gdyby nie czujność mieszkańca, który potraktował słowa mężczyzny poważnie i natychmiast zaalarmował służby, finał tej historii mógłby być tragiczny.

Równie istotny był profesjonalizm samych funkcjonariuszy. W sytuacjach kryzysu emocjonalnego liczy się nie tylko czas reakcji, ale także sposób działania. Spokojna obecność, rozmowa i cierpliwość często okazują się równie ważne jak procedury ratunkowe. To właśnie połączenie szybkiej interwencji i skutecznych negocjacji sprawiło, że tym razem udało się uratować ludzkie życie.

Kryzys emocjonalny może dotknąć każdego

Opisana sytuacja jest także ważnym przypomnieniem, że kryzys emocjonalny może dotknąć osoby w różnym wieku i w różnych życiowych okolicznościach. Problemy osobiste, rodzinne czy zdrowotne mogą prowadzić do stanu, w którym człowiek przestaje widzieć wyjście. W takich momentach szczególnie ważne jest, by nie pozostawać samemu ze swoimi myślami.

Jeżeli ktoś z naszego otoczenia wysyła niepokojące sygnały, mówi o bezradności, rozpaczy albo zamiarze zrobienia sobie krzywdy, nie wolno tego lekceważyć. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia należy jak najszybciej wezwać pomoc. Warto też pamiętać, że dostępne jest wsparcie specjalistów, a rozmowa i szybka reakcja mogą mieć znaczenie decydujące.

Ostatnie dni w Tomaszowie Mazowieckim i powiecie tomaszowskim pokazały, jak niewiele potrzeba, by codzienna podróż zamieniła się w sytuację zagrożenia zdrowia lub życia. Z policyjnych informacji wynika, że funkcjonariusze ruchu drogowego interweniowali zarówno na terenie miasta, jak i w miejscowościach powiatu, reagując na zdarzenia z udziałem kierowców, motocyklistów, rowerzystów oraz pieszych.

Wśród odnotowanych sytuacji znalazło się zdarzenie z udziałem ośmioletniego chłopca jadącego na rowerze w Tomaszowie Mazowieckim. Dziecko, przestraszone nadjeżdżającym samochodem, straciło panowanie nad rowerem i przewróciło się, uderzając w stojący pojazd. Na szczęście nie doszło do ciężkich obrażeń, a po udzieleniu pomocy chłopiec trafił pod opiekę matki.

Do kolejnego incydentu doszło na leśnym odcinku drogi między Tomaszowem Mazowieckim a Białą Górą. Kierujący motocyklem marki Yamaha stracił panowanie nad pojazdem na zakręcie i przewrócił się na jezdnię. Sprawa zakończyła się mandatem, ale sam przebieg zdarzenia jest kolejnym przypomnieniem, że chwila nieuwagi lub niedostosowanie stylu jazdy do warunków może mieć poważne konsekwencje.

Prędkość i alkohol wciąż należą do głównych zagrożeń

Szczególnie niepokojąco wyglądają przypadki skrajnie nieodpowiedzialnej jazdy. W Łazisku policjanci zatrzymali 33-letniemu kierowcy Volkswagena prawo jazdy po tym, jak w obszarze zabudowanym jechał z prędkością 103 kilometrów na godzinę przy ograniczeniu do 50. To ponad dwukrotne przekroczenie dopuszczalnej prędkości, które w terenie zabudowanym znacząco zwiększa ryzyko tragedii.

Jeszcze poważniejszym problemem pozostaje prowadzenie pojazdów pod wpływem alkoholu. W centrum Tomaszowa Mazowieckiego 53-letnia kobieta kierująca Nissanem doprowadziła do kolizji z dwoma innymi pojazdami. Badanie wykazało u niej ponad dwa promile alkoholu. Policjanci zatrzymali jej prawo jazdy, a samochód został zabezpieczony.

Do podobnie bulwersującej sytuacji doszło na drodze ekspresowej S8. Dzięki reakcji innego uczestnika ruchu funkcjonariusze zatrzymali 33-letniego kierowcę Mercedesa. Mężczyzna miał w organizmie ponad dwa i pół promila alkoholu, a dodatkowo prowadził samochód bez jakichkolwiek uprawnień. Tego rodzaju przypadki pokazują, że zagrożenie na drodze często nie wynika z przypadku, lecz z świadomego łamania podstawowych zasad bezpieczeństwa.

Najgroźniejsze zdarzenie i ważny apel do wszystkich uczestników ruchu

Najpoważniejsza sytuacja rozegrała się również w Łazisku. Według policyjnych ustaleń 26-letni pieszy wtargnął na jezdnię bezpośrednio przed nadjeżdżający samochód osobowy marki Volkswagen, którym kierowała 72-letnia kobieta. W wyniku potrącenia mężczyzna doznał ciężkich obrażeń i został przetransportowany do szpitala śmigłowcem Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.

To zdarzenie pokazuje, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo na drogach spoczywa nie tylko na kierowcach. Również piesi i rowerzyści muszą zachowywać ostrożność, przewidywać sytuacje i unikać ryzykownych zachowań. Droga jest przestrzenią wspólną, a błąd jednej osoby może w jednej chwili dotknąć wielu innych uczestników ruchu.

Tomaszowska policja przypomina, że każdy uczestnik ruchu drogowego ma realny wpływ na bezpieczeństwo swoje i innych. Przestrzeganie limitów prędkości, trzeźwość za kierownicą i zachowanie ostrożności pozostają podstawowymi warunkami bezpiecznego poruszania się po drogach. Seria ostatnich zdarzeń to kolejny sygnał ostrzegawczy, którego nie warto lekceważyć.

Prokuratura chce przede wszystkim ustalić, jak dokładnie doszło do rozszczelnienia gazociągu oraz czy powstały wybuch i pożar stanowiły realne zagrożenie dla życia i zdrowia wielu ludzi albo dla mienia znacznej wartości. W tym celu do sprawy został powołany biegły z zakresu pożarnictwa.

Przepust pod drogą, przyłącze wodociągowe i uszkodzony gazociąg

Do zdarzenia doszło 30 lipca 2026 roku przy ulicy Zawadzkiej w Tomaszowie Mazowieckim. Według informacji Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim prowadzono tam prace ziemne związane z wykonaniem przepustu pod drogą, który miał umożliwić wykonanie przyłącza wodociągowego do prywatnej posesji. Podczas robót doszło do rozszczelnienia gazociągu.

To właśnie ten szczegół ma dziś podstawowe znaczenie dla śledztwa. Nie chodzi już wyłącznie o odpowiedź na pytanie, co się stało, bo przebieg zdarzenia jest w ogólnych zarysach znany. Trzeba ustalić, dlaczego gazociąg został uszkodzony, czy prace były właściwie przygotowane i prowadzone oraz czy zachowano wszystkie wymagane zasady bezpieczeństwa.

Lokalne ustalenia wskazują, że przy wykonywaniu przyłącza pracowali dwaj mężczyźni w wieku 28 i 29 lat. Policja informowała, że prawdopodobnie podczas tych robót doszło do uszkodzenia znajdującej się pod ziemią rury gazowej. To jednak nadal ustalenia dotyczące przebiegu zdarzenia, a nie rozstrzygnięcie o odpowiedzialności karnej którejkolwiek osoby.

Gazociąg średniego ciśnienia. Ogień dotarł do domu

Mł. kpt. Artur Malinowski z Komendy Powiatowej PSP w Tomaszowie Mazowieckim przekazywał, że uszkodzony został gazociąg średniego ciśnienia. Uwalniający się gaz zapalił się, a pożar objął część pobliskiego jednorodzinnego budynku mieszkalnego.

Skala zagrożenia była ogromna. Z okolicznych posesji ewakuowano około 150 osób. Radio Łódź informowało o skierowaniu na miejsce 13 zastępów straży pożarnej, policji, ratowników medycznych oraz pogotowia gazowego.

Z domu objętego pożarem ewakuowano dwie osoby. Jedna z mieszkanek źle się poczuła i została przewieziona do szpitala. W późniejszej relacji Tomaszowskiego Informatora Tygodniowego podano, że kobieta ma 92 lata. Policja informowała jednocześnie, że w wyniku samego zdarzenia nikt nie odniósł obrażeń.

To ważne uzupełnienie pierwszych informacji. W pierwszych godzinach po wybuchu wiek kobiety szacowano na około 80 lat, dlatego takie dane pojawiły się również w relacjach regionalnych mediów.

Półtorej godziny do odcięcia gazu

Jednym z najbardziej dramatycznych elementów akcji była walka nie tylko z ogniem, ale również z samym źródłem zagrożenia. Dopóki gaz wydobywał się z uszkodzonego przewodu, strażacy musieli jednocześnie chronić sąsiednią zabudowę i kontrolować płomienie.

Według Radia Łódź dopływ gazu udało się odciąć po około półtorej godzinie działań. Później strażacy nadal wykonywali pomiary stężenia gazu w rejonie awarii, aby upewnić się, że nie ma ryzyka kolejnego zapłonu.

Skalę akcji dobrze pokazuje ilość wykorzystanej wody. Według informacji przekazanych przez tomaszowskich strażaków zużyto jej około 300 metrów sześciennych. Część tłoczono z Wolbórki, znajdującej się około 550 metrów od miejsca pożaru, za pomocą zbudowanej przez strażaków magistrali wodnej.

W działaniach uczestniczyli strażacy z JRG Tomaszów Mazowiecki i JRG nr 4 w Łodzi oraz jednostki OSP między innymi z Ujazdu, Nagórzyc, Ludwikowa, Białobrzegów, Lubochni i Przesiadłowa. Na miejscu pojawili się także przedstawiciele władz miasta, nadzoru budowlanego i zarządzania kryzysowego.

W pierwszych minutach informowaliśmy z miejsca zdarzenia

NaszTomaszow.pl informował o wybuchu już 30 lipca. Świadkowie opisywali wówczas ogromne płomienie widoczne z dużej odległości. Radny Piotr Koziorowski mówił naszej redakcji, że pomagał wraz z innymi osobami policji i strażakom w zabezpieczeniu ulicy, gdzie ruch samochodowy był bardzo intensywny. Na miejsce przyjechał również prezydent Tomaszowa Marcin Witko.

Zamknięcie ulicy Zawadzkiej miało zresztą dodatkowe znaczenie komunikacyjne. Trasa w tym okresie pełniła istotną rolę jako objazd w związku z remontem mostu na ulicy Legionów.

Prokuratura: sprawa zagrożona karą do 10 lat

To właśnie komunikat Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim z 7 sierpnia nadaje sprawie nowy wymiar.

Prokuratura Rejonowa w Tomaszowie Mazowieckim nadzoruje śledztwo dotyczące sprowadzenia zdarzenia w postaci pożaru oraz gwałtownego wyzwolenia energii w wyniku rozszczelnienia gazociągu. Według oficjalnego komunikatu zdarzenie zagrażało zdrowiu i życiu wielu osób. Prokuratura poinformowała również, że czyn będący przedmiotem prowadzonego postępowania jest zagrożony karą do 10 lat pozbawienia wolności.

Opis użyty przez śledczych odpowiada materii regulowanej przez art. 163 Kodeksu karnego, dotyczący sprowadzenia zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach. Przepis wprost wymienia między innymi pożar oraz eksplozję materiałów łatwopalnych lub inne gwałtowne wyzwolenie energii. W podstawowym typie przestępstwa ustawowe zagrożenie wynosi od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Przy działaniu nieumyślnym kodeks przewiduje natomiast karę od trzech miesięcy do pięciu lat.

To rozróżnienie jest bardzo istotne. Sam fakt prowadzenia śledztwa nie oznacza, że komukolwiek udowodniono winę ani nawet że konkretna osoba usłyszała już zarzut z art. 163 §1 Kodeksu karnego. Z opublikowanego komunikatu prokuratury nie wynika, by przedstawiono takie zarzuty. Właśnie dlatego tak duże znaczenie będzie miała opinia biegłego.

Co będzie musiał ustalić biegły?

Najważniejsze będzie odtworzenie mechanizmu zdarzenia. Trzeba określić miejsce i sposób uszkodzenia gazociągu, przebieg wycieku, źródło zapłonu oraz skalę zagrożenia, jakie powstało po rozszczelnieniu instalacji.

Prokuratura wprost wskazuje, że zadaniem eksperta będzie ustalenie bezpośredniej przyczyny zdarzenia oraz ocena, czy wybuch i pożar stwarzały rzeczywiste zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla mienia znacznej wartości.

Dopiero po zgromadzeniu materiału dowodowego będzie można oceniać odpowiedzialność poszczególnych osób. Kluczowe mogą okazać się dokumentacja robót, informacje o przebiegu sieci podziemnych, sposób wytyczenia miejsca prac, używany sprzęt oraz to, jakie informacje o gazociągu posiadali wykonawcy.

Gaz pod ziemią nie wybacza pomyłek

Polska Spółka Gazownictwa od dawna przypomina, że uszkodzenie gazociągu podczas prac ziemnych może stworzyć poważne zagrożenie dla wykonawców i mieszkańców. Operator apeluje, aby miejsca prowadzenia robót kolidujących z siecią gazową zgłaszać właściwym jednostkom terenowym PSG. W spółce można również uzyskać informacje dotyczące dokładnego przebiegu sieci gazowej.

Nie oznacza to oczywiście, że na Zawadzkiej te procedury zostały naruszone. Tego właśnie nie wolno dziś przesądzać. Odpowiedź ma przynieść śledztwo.

Przypadek z Tomaszowa pokazuje jednak brutalnie prostą zasadę: infrastruktura biegnąca pod ulicami jest niewidoczna tylko dla oka. Dla koparki, wiertnicy czy innego ciężkiego sprzętu istnieje bardzo realnie, a pomyłka liczona czasem w kilkudziesięciu centymetrach może w jednej chwili zmienić spokojną ulicę w teren wielkiej akcji ratowniczej.

Nie pierwszy taki przypadek w regionie

Jesienią ubiegłego roku do groźnego wybuchu gazu doszło również w Rawie Mazowieckiej. Mechanizm był inny — podczas podłączania zewnętrznej butli LPG nastąpiła eksplozja, która poważnie uszkodziła budynek mieszkalny. Fragmenty ścian i elewacji zostały wyrzucone na zewnątrz, a część domu nadawała się do rozbiórki. Wtedy szczęśliwie mieszkańcy zdołali opuścić budynek.

Na Zawadzkiej również można mówić o ogromnym szczęściu. Mimo gwałtownego pożaru, płonącego domu, wydobywającego się gazu i konieczności ewakuowania około 150 ludzi nikt nie zginął.

Teraz zaczyna się jednak druga część tej historii — znacznie mniej widowiskowa niż słup ognia widoczny nad miastem, ale być może ważniejsza.

Śledczy będą musieli odpowiedzieć na pytanie, czy wydarzenie przy Zawadzkiej było nieszczęśliwym wypadkiem, skutkiem ludzkiego błędu, niewłaściwego przygotowania robót czy naruszenia konkretnych zasad bezpieczeństwa.

I dopiero wtedy będzie można odpowiedzialnie powiedzieć, kto — jeśli ktokolwiek — ponosi za nie odpowiedzialność karną.

7 sierpnia 2026 roku funkcjonariusze Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim prowadzili działania kontrolno-prewencyjne pod nazwą „Prędkość”. Była to część ogólnopolskiej akcji realizowanej w ramach międzynarodowej współpracy służb zajmujących się bezpieczeństwem ruchu drogowego.

Cel działań pozostawał jednoznaczny: poprawa bezpieczeństwa wszystkich uczestników ruchu poprzez egzekwowanie obowiązujących limitów prędkości. To właśnie nadmierna prędkość od lat należy do najczęściej wskazywanych przyczyn najpoważniejszych zdarzeń drogowych, których skutki bywają tragiczne zarówno dla kierowców, jak i pieszych czy pasażerów.

Wyniki kontroli mówią same za siebie

Do działań na drogach powiatu tomaszowskiego skierowano 16 funkcjonariuszy. W trakcie akcji skontrolowali oni łącznie 103 pojazdy i ujawnili 112 wykroczeń. Najwięcej, bo aż 99 przypadków, dotyczyło przekroczenia dozwolonej prędkości.

Te liczby pokazują, że problem nie ma wyłącznie charakteru incydentalnego. Skala stwierdzonych naruszeń wskazuje, że część kierowców wciąż lekceważy ograniczenia, mimo wieloletnich kampanii informacyjnych i regularnych kontroli. Z perspektywy lokalnej to ważny sygnał, bo każda zbyt szybka jazda na drogach powiatu zwiększa ryzyko wypadku także w miejscach codziennego ruchu mieszkańców.

Nie tylko prędkość była pod lupą

Podczas akcji policjanci prowadzili pomiary statyczne z wykorzystaniem ręcznych mierników prędkości. Kontrole nie ograniczały się jednak wyłącznie do sprawdzania wskazań urządzeń. Funkcjonariusze zwracali również uwagę na trzeźwość kierujących, stosowanie pasów bezpieczeństwa, sposób przewożenia dzieci oraz stan techniczny pojazdów.

Szczególny nacisk położono na miejsca uznawane za bardziej zagrożone występowaniem zdarzeń drogowych, a także na odcinki, gdzie mieszkańcy zgłaszają problem zbyt szybkiej jazdy. To istotny element takich działań, ponieważ bezpieczeństwo drogowe nie opiera się wyłącznie na statystykach, lecz również na lokalnych doświadczeniach i sygnałach płynących od społeczności.

Bezpieczna prędkość to coś więcej niż znak

W praktyce bezpieczna jazda nie oznacza jedynie trzymania się wartości zapisanej na znaku drogowym. Kierowca powinien dostosować prędkość także do warunków atmosferycznych, stanu nawierzchni, natężenia ruchu oraz własnych umiejętności. Nawet jazda formalnie zgodna z limitem może okazać się niebezpieczna, jeśli droga jest śliska, widoczność ograniczona, a ruch wzmożony.

Z punktu widzenia mieszkańców powiatu tomaszowskiego podobne akcje mają podwójne znaczenie. Z jednej strony są formą egzekwowania przepisów, z drugiej przypominają, że codzienna ostrożność za kierownicą przekłada się bezpośrednio na bezpieczeństwo lokalnej społeczności. Policyjny apel o zdjęcie nogi z gazu pozostaje więc nie tylko hasłem, ale konkretnym wezwaniem do odpowiedzialności na drodze.

Z przekazanych informacji wynika, że Michał Szczepaniak 6 sierpnia około godziny 12.00 opuścił swoje mieszkanie w Tomaszowie Mazowieckim.

Od tamtej chwili nie powrócił do miejsca zamieszkania. Nie nawiązał również kontaktu z rodziną. Policjanci prowadzą działania mające doprowadzić do ustalenia miejsca jego pobytu.

Jak wygląda Michał Szczepaniak?

Zaginiony ma 37 lat i około 185 centymetrów wzrostu. Ma ciemne włosy oraz niebieskie oczy. Nosi okulary korekcyjne.

Osoby, które widziały Michała Szczepaniaka po 6 sierpnia, rozmawiały z nim, wiedzą, gdzie może obecnie przebywać albo posiadają jakiekolwiek informacje mogące pomóc policjantom, proszone są o kontakt.

Policja apeluje o informacje

Informacje można przekazywać bezpośrednio Komendzie Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim pod numerem 47 846 22 00.

Można również skontaktować się z najbliższą jednostką Policji albo zadzwonić pod numer alarmowy 112.

W przypadku zaginięcia czas potrafi mieć ogromne znaczenie. Czasem pozornie drobna informacja — spotkanie na ulicy, rozmowa, zauważenie kogoś w autobusie, sklepie czy innym miejscu — może pomóc odtworzyć drogę zaginionej osoby.

Prosimy o udostępnianie komunikatu.

Według danych Policji opisanych przez „Rzeczpospolitą” w pierwszych sześciu miesiącach 2026 roku odnotowano około 108 tys. kradzieży sklepowych. To o 18,6 proc. mniej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku.

Za wyraźnym spadkiem stoją jednak przede wszystkim czyny klasyfikowane jako wykroczenia. Ich liczba zmniejszyła się z 114,3 tys. do 90,65 tys., czyli o 20,9 proc. Znacznie słabiej spadła liczba przestępstw – z 18,4 tys. do 17,5 tys., a więc zaledwie o 4,9 proc.

W efekcie udział przestępstw we wszystkich ujawnionych kradzieżach sklepowych wzrósł z 13,9 proc. w pierwszym półroczu 2025 roku do 16,2 proc. rok później. Innymi słowy: kradzieży jest mniej, ale poważniejsze prawnie przypadki stanowią coraz większą część całego problemu.

To ważne zastrzeżenie: przedstawione dane nie pokazują średniej wartości skradzionego towaru. Nie można więc na ich podstawie stwierdzić, że każda przeciętna kradzież stała się droższa. Można natomiast powiedzieć, że znacznie szybciej ubywa drobnych wykroczeń niż czynów przekraczających granicę odpowiedzialności karnej.

Duże sklepy nadal dominują w statystykach

Spadek widoczny jest zarówno w małych placówkach, jak i w supermarketach, dyskontach oraz hipermarketach. Liczba wykroczeń w sklepach małopowierzchniowych zmniejszyła się o 21,8 proc., a w wielkopowierzchniowych – o 20,7 proc.

Mimo tego duże sklepy nadal odpowiadają za ponad 83 proc. wszystkich ujawnionych wykroczeń kradzieży sklepowej. Nie musi to oznaczać wyłącznie większej aktywności sprawców. Znaczenie ma również skala sprzedaży, liczba klientów oraz skuteczność monitoringu, ochrony i systemów rejestrujących podejrzane zachowania. Im dokładniejsze zabezpieczenia, tym więcej zdarzeń trafia do oficjalnych statystyk.

Robert Biegaj ze Shopfully Poland zwraca uwagę, że sprawcy mogą częściej koncentrować się na towarach droższych, niewielkich i łatwych do dalszej sprzedaży. W policyjnych komunikatach regularnie pojawiają się alkohol, perfumy, kosmetyki, odzież i niewielka elektronika – przedmioty, które można szybko wynieść i stosunkowo łatwo spieniężyć.

800 zł – granica między wykroczeniem a przestępstwem, nie między karą a bezkarnością

Od 1 października 2023 roku obowiązuje podwyższony próg rozdzielający wykroczenie od przestępstwa kradzieży. Zgodnie z art. 119 § 1 Kodeksu wykroczeń, zabranie cudzej rzeczy ruchomej o wartości nieprzekraczającej 800 zł jest wykroczeniem. Sprawcy grozi areszt, ograniczenie wolności albo grzywna.

Dopiero przekroczenie tej wartości powoduje co do zasady kwalifikację czynu jako przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 Kodeksu karnego, zagrożonego karą od trzech miesięcy do pięciu lat pozbawienia wolności. Dokładnie 800 zł nadal mieści się więc w granicy wykroczenia; przestępstwo zaczyna się powyżej tej kwoty.

Nie istnieje jednak żaden „bon na kradzież do 800 zł”. Wykroczenie również jest czynem zabronionym i może zakończyć się postępowaniem, karą oraz obowiązkiem zapłaty równowartości skradzionego mienia.

Co więcej, powtarzanie kradzieży o wartości niższej niż 800 zł nie zawsze oznacza, że każda sprawa będzie rozpatrywana oddzielnie. Art. 12 § 2 Kodeksu karnego pozwala potraktować jak jedno przestępstwo serię umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, jeżeli zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej lub podobnej sposobności albo w podobny sposób, a łączna wartość mienia przekracza próg odpowiedzialności karnej. Nie dzieje się to automatycznie – każdorazowo muszą zostać spełnione przesłanki ustawowe.

Tomaszowska sprawa pokazała, jak działa seria kradzieży

Ten mechanizm nie jest abstrakcyjnym zapisem z prawniczego podręcznika. W lutym 2024 roku kierownik jednego z dyskontów w Tomaszowie Mazowieckim ujął 29-letniego mężczyznę, który ukradł dwie butelki markowego alkoholu o wartości przekraczającej 300 zł.

Gdyby spojrzeć wyłącznie na to jedno zdarzenie, chodziłoby o kwotę znacznie niższą niż ustawowy próg. Dalsze czynności tomaszowskich kryminalnych wykazały jednak, że od 25 listopada 2023 roku mężczyzna miał dokonać łącznie dziesięciu podobnych kradzieży, a suma strat przekroczyła 2 tys. zł. Podejrzany usłyszał zarzut zagrożony karą do pięciu lat pozbawienia wolności.

Lokalny przypadek dobrze pokazuje, dlaczego pojedynczej ceny nie można odrywać od całego sposobu działania sprawcy. Kradzież to nie gra, w której wystarczy pilnować, aby każdorazowo nie przekroczyć liczby zapisanej w kodeksie. Monitoring, dokumentacja kolejnych strat i porównywanie sposobu działania mogą połączyć pozornie drobne incydenty w jedną znacznie poważniejszą sprawę.

Mniej zdarzeń nie oznacza końca problemu

Spadek o niemal 19 proc. jest zauważalny i dla handlu niewątpliwie pozytywny. Trudno jednak otwierać szampana, skoro cięższa część statystyki pozostaje odporna na gwałtowną poprawę.

Dane mogą oznaczać, że skuteczniejsze zabezpieczenia ograniczają przypadkowe i impulsywne kradzieże. Mogą też wskazywać na zmianę zachowań części sprawców: rzadsze działanie, ale wybór droższego towaru, powtarzalność oraz nastawienie na późniejszą sprzedaż. Na podstawie samych liczb nie można rozstrzygnąć, jak duży udział mają w tym bieda, uzależnienia, przypadkowy impuls czy chłodna kalkulacja.

Jedno jest pewne: liczba kradzieży spada szybciej niż ich ciężar prawny. Dla właścicieli sklepów, pracowników ochrony i policjantów oznacza to, że coraz ważniejsze staje się nie tylko zatrzymanie sprawcy przy jednej kasie, ale również odtworzenie całej historii jego wcześniejszych wizyt. Czasami dopiero wtedy pozornie mały ubytek z półki układa się w znacznie większą opowieść.

Ratownicy WOPR w Tomaszowie Mazowieckim podsumowali sobotni dyżur na Zalewie Sulejowskim, który trwał do godziny 22.00. Zabezpieczenie akwenu realizowały dwa trzyosobowe zespoły. W ciągu dnia odnotowano pięć interwencji, w tym dwie techniczne. Z przekazanych informacji wynika, że część zdarzeń miała charakter medyczny, a część była związana z problemami jednostek pływających na akwenie.

To kolejny sygnał, że wakacyjny wypoczynek nad wodą wymaga nie tylko rozwagi, ale też stałego dostosowania się do warunków panujących na zbiorniku. Ratownicy zwracają uwagę, że nasila się liczba interwencji technicznych, co w dużej mierze ma związek z obniżonym poziomem wody.

Jak wyglądały interwencje

Pierwsze zgłoszenie wpłynęło o godzinie 11.00 z plaży przy molo. Poszkodowany doznał rozcięcia stopy o ostry element znajdujący się w wodzie. Ratownicy udzielili kwalifikowanej pierwszej pomocy, a następnie odnaleźli przyczynę zdarzenia. Było nią denko szklanej butelki.

O godzinie 12.15 pomocy wymagał rower wodny z trzema osobami na pokładzie w rejonie Borek w Swolszewicach Małych. Sprzęt osiadł na mieliźnie przy trzcinach i został odholowany na pływalną wodę. Kolejna interwencja techniczna miała miejsce o godzinie 16.31 w Zatoce Łan, gdzie łódź motorowa również utknęła na mieliźnie. Ratownicy pomogli jej zejść z płycizny.

O godzinie 17.45 pomoc wezwał użytkownik deski SUP, który znajdował się na środku zbiornika i nie miał siły, by ponownie wejść na deskę. W tym przypadku ratownicy ponownie przypomnieli o konieczności posiadania i zakładania kamizelek asekuracyjnych. Ostatnie zgłoszenie, o godzinie 19.40, dotyczyło ukąszenia na plaży w Smardzewicach. Także tutaj udzielono kwalifikowanej pierwszej pomocy.

Niski stan wody to realne zagrożenie

W komunikacie ratownicy wyraźnie podkreślili, że zwiększona liczba interwencji technicznych nie jest przypadkowa. Niski stan wody powoduje, że na zbiorniku łatwiej natknąć się na mielizny, płycizny i inne utrudnienia, które w normalnych warunkach są mniej odczuwalne dla użytkowników łodzi, rowerów wodnych czy desek.

Ma to znaczenie zwłaszcza na akwenie o dużym natężeniu ruchu. WOPR przypomina, że na Zalewie Sulejowskim jest dużo jednostek silnikowych, dlatego potrzebne są wzmożona czujność, rozwaga i przewidywanie sytuacji. Nieostrożność może skończyć się nie tylko uszkodzeniem sprzętu, ale też zagrożeniem dla zdrowia i życia osób wypoczywających nad wodą.

Apel do wypoczywających nad Zalewem Sulejowskim

Z sobotnich zdarzeń płynie prosty wniosek: nawet pozornie drobna sytuacja może szybko przerodzić się w problem wymagający interwencji ratowników. Ostre przedmioty w wodzie, osiadanie na mieliźnie, zmęczenie na desce czy urazy na plaży to zdarzenia, których często można uniknąć dzięki podstawowym zasadom bezpieczeństwa.

Ratownicy apelują, by odpowiednio wyposażać jednostki pływające w sprzęt asekuracyjny i ratunkowy oraz środki komunikacji. Ważne jest także bieżące obserwowanie warunków na wodzie i zachowanie szczególnej ostrożności przy obniżonym lustrze wody. W sezonie letnim, gdy nad Zalew Sulejowski przyjeżdża wielu mieszkańców regionu, odpowiedzialne zachowanie każdego użytkownika akwenu ma znaczenie dla bezpieczeństwa wszystkich.

W razie zagrożenia nad wodą można korzystać z numeru ratunkowego 601 100 100 lub numeru alarmowego 112.

23 lipca 2026 roku na terenie Zakładu Pielęgnacyjno-Opiekuńczego Tomaszowskiego Centrum Zdrowia przy ulicy Niskiej 14 odbyły się ćwiczenia z praktycznego sprawdzenia organizacji i warunków ewakuacji. W działaniach uczestniczyły służby ratownicze oraz przedstawiciele placówki, a głównym założeniem było zweryfikowanie, jak personel i współpracujące jednostki reagują w sytuacji zagrożenia pożarowego.

Jak podkreślono w komunikacie placówki, bezpieczeństwo pacjentów i personelu pozostaje priorytetem. Tego typu działania nie są więc formalnością, ale elementem przygotowania do sytuacji, które wymagają szybkich decyzji, sprawnej komunikacji i ścisłego przestrzegania procedur.

Scenariusz obejmował ewakuację i zadymienie

Przygotowany scenariusz zakładał ewakuację pacjentów i personelu z parteru budynku, a także wystąpienie zadymienia w piwnicy. To właśnie takie warunki pozwalają sprawdzić nie tylko znajomość zasad postępowania, ale również praktyczną organizację działań w obiekcie o szczególnej specyfice, jakim jest placówka opiekuńczo-medyczna.

W ćwiczeniach uczestniczyli strażacy z Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim, Zespół Ratownictwa Medycznego oraz przedstawiciele i obserwatorzy Tomaszowskiego Centrum Zdrowia. Istotnym elementem było także zapoznanie strażaków z układem obiektu i jego funkcjonowaniem, co może mieć znaczenie w przypadku rzeczywistej interwencji.

Współpraca wszystkich służb zgodnie z obowiązującymi procedurami była jednym z kluczowych punktów całego przedsięwzięcia. W praktyce to właśnie koordynacja działań między personelem placówki, strażą pożarną i ratownikami medycznymi decyduje o skuteczności reakcji w kryzysie.

Dlaczego takie ćwiczenia są ważne

W przypadku obiektów medycznych i opiekuńczych ewakuacja należy do najbardziej wymagających działań. Pacjenci często potrzebują wsparcia personelu, a każda minuta ma znaczenie. Regularne ćwiczenia pozwalają więc nie tylko odświeżyć wiedzę, ale przede wszystkim wychwycić ewentualne słabsze punkty organizacyjne i poprawić przebieg przyszłych działań.

Z perspektywy lokalnej takie wydarzenia pokazują również, jak ważna jest codzienna gotowość instytucji publicznych i służb działających na terenie Tomaszowa Mazowieckiego. Choć ćwiczenia mają charakter kontrolowany, ich sens pozostaje bardzo praktyczny: chodzi o to, by w razie realnego zagrożenia każdy uczestnik wiedział, co robić i z kim współpracować.

Według informacji przekazanych przez Tomaszowskie Centrum Zdrowia, regularne sprawdzanie procedur ma służyć zwiększaniu bezpieczeństwa pacjentów i personelu oraz doskonaleniu reakcji w sytuacjach kryzysowych. To podejście, które w placówkach ochrony zdrowia ma szczególne znaczenie, bo przygotowanie organizacyjne bywa równie ważne jak wyposażenie techniczne.

Wspólna gotowość ma znaczenie

Po zakończeniu ćwiczeń placówka podziękowała wszystkim uczestnikom za profesjonalizm, zaangażowanie i sprawny przebieg działań. Tego rodzaju podsumowanie nie jest jedynie kurtuazją. W praktyce pokazuje, że skuteczne bezpieczeństwo buduje się zespołowo, poprzez powtarzalne szkolenia, sprawdzanie procedur i współpracę różnych instytucji.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego to sygnał, że lokalne służby oraz personel medyczny przygotowują się nie tylko do codziennej pracy, ale również do sytuacji nadzwyczajnych. A właśnie w takich momentach sprawdzone procedury i szybka współpraca mogą decydować o zdrowiu i życiu ludzi.

Miniona sobota nad Zalewem Sulejowskim pokazała, jak szybko warunki pogodowe mogą zagrozić osobom wypoczywającym na wodzie. Policjanci pełniący służbę na akwenie interweniowali dwukrotnie wobec osób, które nie były w stanie samodzielnie poradzić sobie w trudnej sytuacji. Oba zdarzenia zakończyły się szczęśliwie, ale ich przebieg stanowi wyraźne ostrzeżenie dla wszystkich korzystających z letniego wypoczynku w regionie.

Pierwsza interwencja miała miejsce około godziny piętnastej w rejonie Zatoki Trzebiatów. Do funkcjonariuszy podpłynął mężczyzna poruszający się skuterem wodnym i poinformował o wywróceniu łodzi żaglowej w pobliżu Karolinowa. Patrol natychmiast udał się we wskazane miejsce.

Na miejscu policjanci zastali wywróconą jednostkę oraz dwie osoby znajdujące się w wodzie. Zostały one bezpiecznie podjęte na pokład policyjnej łodzi. Jak wynika z przekazanych informacji, żeglarz i pasażerka mieli założone kamizelki asekuracyjne, nie odnieśli obrażeń i nie wymagali pomocy medycznej. Przy wsparciu ratowników wodnych żaglówkę postawiono na wodzie, a następnie odholowano do portu, z którego została wypożyczona.

Załamanie pogody i poszukiwania roweru wodnego

Drugie zgłoszenie wpłynęło około godziny osiemnastej od właściciela wypożyczalni sprzętu wodnego przy plaży Omega w Smardzewicach. Z jego relacji wynikało, że wypożyczony rower wodny z czteroosobową załogą nie wrócił do portu. W tym samym czasie nad Zalewem Sulejowskim doszło do gwałtownego pogorszenia pogody.

Pojawił się silny, porywisty wiatr, intensywne opady deszczu oraz grad. W takich warunkach nawet z pozoru bezpieczny sprzęt rekreacyjny może stać się trudny do opanowania. Funkcjonariusze niezwłocznie rozpoczęli poszukiwania zaginionej załogi. Rower wodny został odnaleziony za Smardzewickim Molo, w rejonie zatoki.

Osoby znajdujące się na pokładzie przyznały, że z powodu bardzo trudnych warunków atmosferycznych nie są w stanie samodzielnie wrócić do brzegu. Policjanci bezpiecznie odholowali rower wodny do wypożyczalni. Następnie kontynuowali patrol akwenu, sprawdzając, czy kolejne osoby przebywające na wodzie nie potrzebują wsparcia.

Kamizelki i rozsądek mogą zdecydować o życiu

Choć obie interwencje zakończyły się bez tragedii, trudno nie zauważyć, że o szczęśliwym finale zadecydowały szybka reakcja służb i podstawowe zasady bezpieczeństwa. W pierwszym przypadku szczególne znaczenie miało to, że osoby z wywróconej żaglówki miały na sobie kamizelki asekuracyjne. To prosty środek ochrony, który w krytycznej chwili może odegrać kluczową rolę.

Zdarzenia z Zalewu Sulejowskiego są też przypomnieniem, że pogoda nad wodą bywa wyjątkowo nieprzewidywalna. Nawet jeśli dzień zaczyna się spokojnie, warunki mogą zmienić się bardzo szybko. Silny wiatr, burza, ulewa czy grad potrafią w krótkim czasie uniemożliwić bezpieczny powrót do brzegu.

Przed wypłynięciem warto sprawdzić prognozę pogody, obserwować niebo i nie lekceważyć pierwszych sygnałów pogorszenia warunków. Gdy zbliża się burza lub nasila się wiatr, najrozsądniejszą decyzją jest jak najszybszy powrót na ląd. Wypoczynek nad wodą daje wiele przyjemności, ale wymaga także odpowiedzialności za siebie i innych.

Lekcja ważna także dla wypoczywających w regionie

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i okolic Zalew Sulejowski pozostaje jednym z najważniejszych miejsc letniego wypoczynku. Tym bardziej każde takie zdarzenie ma wymiar nie tylko informacyjny, lecz także praktyczny. Pokazuje, że lokalne służby są gotowe do działania, ale jednocześnie przypomina, że bezpieczeństwo zaczyna się jeszcze przed wejściem na pokład.

W sezonie letnim nad wodą nie wystarczy dobry humor i chęć relaksu. Potrzebne są rozwaga, odpowiednie wyposażenie oraz umiejętność szybkiej oceny ryzyka. Sobota na Zalewie Sulejowskim była dowodem na to, że odpowiedzialne decyzje i sprawna interwencja mogą zapobiec dramatowi.

W nocy z 1 na 2 sierpnia, po godzinie 1:00, Sekcja Poszukiwawczo-Ratownicza Jednostki Strzeleckiej 1002 z Tomaszowa Mazowieckiego otrzymała dyspozycję do wsparcia działań poszukiwawczych. Zgłoszenie, przekazane przez Komendę Powiatową Policji w Opocznie, dotyczyło osoby zaginionej w rejonie położonym przy granicy województw.

Z opublikowanych informacji wynika, że ratownicy niezwłocznie przystąpili do działań terenowych. Tego typu akcje wymagają szybkiej mobilizacji, dobrej orientacji w terenie oraz ścisłej współpracy pomiędzy służbami i zespołami wspierającymi poszukiwania. W praktyce liczy się nie tylko czas, ale też sprawna organizacja i podział zadań.

Specjalistyczny sprzęt i koordynacja w terenie

W czasie nocnej akcji wykorzystano specjalistyczne wyposażenie, w tym drony z kamerami termowizyjnymi, ręczne kamery termowizyjne oraz system wspomagania działań poszukiwawczych SIRON. Jak podano, użyto także funkcji LOC-ME, która pozwala przekazywać i monitorować lokalizację w czasie rzeczywistym.

Takie rozwiązania mają szczególne znaczenie podczas działań prowadzonych nocą lub na rozległym obszarze. Termowizja może pomóc w wykryciu obecności człowieka mimo ograniczonej widoczności, a bieżące śledzenie położenia zespołów zwiększa bezpieczeństwo ratowników i poprawia koordynację całej akcji. W działaniach poszukiwawczych nowoczesna technologia coraz częściej staje się realnym wsparciem, a nie jedynie dodatkiem.

Szczęśliwy finał poszukiwań

Najważniejsza informacja jest taka, że dzięki współpracy wszystkich zaangażowanych osób zaginiona osoba została odnaleziona cała i zdrowa. To finał, na który w podobnych sytuacjach liczą zarówno rodziny, jak i służby prowadzące poszukiwania.

Jednostka podkreśliła, że za każdym zgłoszeniem może kryć się ludzki dramat, samotność, kryzys emocjonalny albo poczucie braku wyjścia z trudnej sytuacji. To ważny głos, który wykracza poza sam meldunek z akcji. Przypomina bowiem, że szybka reakcja otoczenia, zainteresowanie losem drugiego człowieka czy zwykła rozmowa mogą mieć ogromne znaczenie.

Lokalny wymiar wspólnego bezpieczeństwa

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i regionu to kolejny przykład, że lokalne formacje i grupy ratownicze odgrywają istotną rolę w systemie bezpieczeństwa. Choć akcja prowadzona była na terenie związanym z powiatem opoczyńskim, udział ratowników z Tomaszowa pokazuje, że w sytuacjach kryzysowych granice administracyjne schodzą na dalszy plan, a najważniejsze staje się szybkie i skuteczne działanie.

W komunikacie podziękowano policjantom oraz wszystkim służbom i ratownikom za wspólne działania. To podkreślenie znaczenia współpracy, bez której skuteczne poszukiwania byłyby znacznie trudniejsze. Ta nocna interwencja zakończyła się pomyślnie, ale pozostawia też ważne przypomnienie: pomoc zaczyna się od człowieka, od czujności, empatii i gotowości do reagowania.

W podpisaniu porozumienia uczestniczył również zastępca komendanta powiatowego PSP w Tomaszowie Mazowieckim mł. bryg. Ernest Lech.

Potwierdzenie gotowości jednostki

Dalsza obecność OSP Chorzęcin w Krajowym Systemie Ratowniczo-Gaśniczym jest potwierdzeniem wysokiego poziomu przygotowania jednostki. Uczestnictwo w KSRG wiąże się z koniecznością utrzymywania odpowiedniego wyposażenia, wyszkolenia strażaków oraz stałej gotowości do podejmowania działań ratowniczych.

Druhowie z Chorzęcina mogą być kierowani nie tylko do zdarzeń na terenie swojej miejscowości i gminy Tomaszów Mazowiecki. Jako część krajowego systemu jednostka może brać udział również w większych akcjach prowadzonych na terenie powiatu tomaszowskiego, województwa łódzkiego, a w szczególnych przypadkach także w innych częściach kraju.

OSP ważnym ogniwem systemu ratowniczego

Krajowy System Ratowniczo-Gaśniczy łączy siły Państwowej Straży Pożarnej oraz wybranych jednostek ochotniczych straży pożarnych. Jego zadaniem jest zapewnienie sprawnego reagowania między innymi podczas pożarów, wypadków drogowych, katastrof budowlanych, podtopień, gwałtownych zjawisk pogodowych oraz innych miejscowych zagrożeń.

Dla mieszkańców gminy Tomaszów Mazowiecki obecność OSP Chorzęcin w KSRG oznacza wzmocnienie lokalnego bezpieczeństwa. Strażacy ochotnicy często jako pierwsi docierają na miejsce zdarzenia, szczególnie na terenach wiejskich, gdzie odległość od zawodowych jednostek ratowniczych może mieć znaczenie dla czasu rozpoczęcia akcji.

Działalność w KSRG nakłada jednak na jednostkę również dodatkowe obowiązki. Strażacy muszą regularnie uczestniczyć w szkoleniach, ćwiczeniach i badaniach lekarskich, a sprzęt oraz samochody ratowniczo-gaśnicze muszą pozostawać w pełnej gotowości.

Porozumienie do końca 2031 roku

Podpisane porozumienie będzie obowiązywało od dnia formalnego włączenia jednostki do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego na podstawie decyzji komendanta głównego Państwowej Straży Pożarnej do 31 grudnia 2031 roku.

To kolejne lata intensywnej służby druhen i druhów z Chorzęcina, którzy wielokrotnie uczestniczyli w działaniach związanych z pożarami, wypadkami, powalonymi drzewami i skutkami gwałtownych zjawisk atmosferycznych.

Podpisanie porozumienia jest nie tylko formalnością, ale przede wszystkim wyrazem zaufania do ludzi, którzy często kosztem własnego czasu, pracy i życia rodzinnego pozostają gotowi, by ruszyć z pomocą mieszkańcom.

Druhnom i druhom z Ochotniczej Straży Pożarnej w Chorzęcinie należą się gratulacje oraz życzenia bezpiecznej służby, skutecznych działań i szczęśliwych powrotów z każdej akcji.

W poniedziałek, 3 sierpnia 2026 roku, o godzinie 20.57, Ochotnicza Straż Pożarna w Glinniku została zadysponowana przez Stanowisko Kierowania Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim do miejscowego zagrożenia w Nowym Jasieniu.

Ze zgłoszenia wynikało, że silny wiatr zerwał dach z budynku gospodarczego. Jednocześnie powalone drzewo oparło się o budynek mieszkalny. Konary znalazły się również w bezpośrednim sąsiedztwie linii energetycznej, co dodatkowo zwiększało ryzyko prowadzenia akcji.

Drzewo zagrażało domowi i instalacji energetycznej

Po przybyciu na miejsce strażacy zabezpieczyli teren i przystąpili do usuwania drzewa. Działania wymagały zachowania szczególnej ostrożności ze względu na bliskość budynku mieszkalnego oraz przewodów energetycznych.

Strażacy usunęli drzewo z domu i linii energetycznej, eliminując zagrożenie dla mieszkańców oraz ryzyko dalszych uszkodzeń obiektu. Następnie skoncentrowali się na zabezpieczeniu budynku gospodarczego, z którego zerwana została część dachu.

Zboże trzeba było ochronić przed zalaniem

W uszkodzonym budynku gospodarczym znajdowało się zboże. Strażacy zabezpieczyli obiekt przed opadami, aby uchronić zgromadzone plony przed zalaniem i dalszymi stratami.

Takie interwencje pokazują, że działania jednostek ochrony przeciwpożarowej nie ograniczają się wyłącznie do gaszenia pożarów. Podczas gwałtownych zjawisk atmosferycznych strażacy usuwają powalone drzewa, zabezpieczają uszkodzone dachy, chronią mienie mieszkańców i likwidują zagrożenia związane z liniami energetycznymi.

Akcja została zakończona o godzinie 22.07. Na miejscu pracowali druhowie z Ochotniczej Straży Pożarnej w Glinniku oraz strażacy z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej PSP w Tomaszowie Mazowieckim.

Był to 19. alarm OSP Glinnik w 2026 roku.

Pierwsze zgłoszenie dotyczyło miejscowego zagrożenia w Chorzęcinie. Na jezdnię przewróciło się drzewo, uniemożliwiając lub znacznie utrudniając przejazd samochodów.

Do działań skierowano dwa zastępy Ochotniczej Straży Pożarnej w Chorzęcinie – samochód ratowniczo-gaśniczy GLBARt oraz ciężki samochód gaśniczy GCBA. W akcji uczestniczyli również druhowie z OSP Wolbórz.

Zadaniem strażaków było przede wszystkim zabezpieczenie miejsca zdarzenia, usunięcie drzewa z jezdni oraz przywrócenie bezpieczeństwa uczestnikom ruchu drogowego. Tego rodzaju interwencje, choć często wyglądają niepozornie, wymagają sprawnego działania. Powalone konary mogą bowiem stwarzać zagrożenie nie tylko dla kierowców, lecz także dla pieszych i osób próbujących samodzielnie usunąć przeszkodę.

Dla druhów z Chorzęcina był to już 26. wyjazd w 2026 roku.

Alarm po raz drugi. Płonęła stolarnia w Łazisku

Jeszcze tego samego dnia syreny alarmowe zabrzmiały ponownie. Tym razem zgłoszenie było znacznie poważniejsze. Strażacy zostali skierowani do pożaru stolarni w Łazisku.

Do akcji ponownie wyjechały dwa zastępy OSP Chorzęcin: ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy GCBA oraz lekki samochód ratowniczo-gaśniczy GLBARt.

Ze względu na charakter obiektu i potencjalnie szybkie rozprzestrzenianie się ognia do działań skierowano również zastępy z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim, a także strażaków z OSP Łazisko, OSP Przesiadłów i OSP Ujazd.

W przypadku pożarów zakładów stolarskich jednym z największych zagrożeń jest obecność dużej ilości materiałów łatwopalnych. Drewno, trociny, pył drzewny, lakiery, kleje oraz pozostałe substancje wykorzystywane podczas produkcji mogą sprawić, że ogień rozwija się bardzo szybko. Dlatego kluczowe znaczenie ma natychmiastowe podjęcie działań gaśniczych oraz zaangażowanie odpowiedniej liczby ratowników i pojazdów.

Był to 27. wyjazd OSP Chorzęcin w 2026 roku.

Ochotnicy znów potrzebni

Oba zdarzenia pokazują, jak różnorodne zadania wykonują obecnie jednostki ochotniczych straży pożarnych. Jednego dnia druhowie mogą usuwać skutki silnego wiatru i zabezpieczać drogę, a kilka godzin później uczestniczyć w wymagającej akcji gaśniczej prowadzonej wspólnie z zawodowymi strażakami.

OSP Chorzęcin, podobnie jak inne jednostki działające na terenie powiatu tomaszowskiego, pełni ważną rolę w systemie bezpieczeństwa mieszkańców. Szybki wyjazd, znajomość lokalnego terenu i możliwość wsparcia Państwowej Straży Pożarnej często decydują o sprawnym przebiegu akcji.

Poniedziałkowe interwencje były kolejnym potwierdzeniem, że strażacka służba nie kończy się wraz z ugaszeniem ognia. To również usuwanie skutków gwałtownych zjawisk pogodowych, zabezpieczanie dróg i reagowanie wszędzie tam, gdzie zagrożone jest życie, zdrowie lub mienie mieszkańców.

3 sierpnia 2026 roku w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim odbyła się uroczysta zbiórka z okazji ślubowania nowo przyjętych funkcjonariuszy. Wydarzenie miało oficjalny i podniosły charakter, a jego oprawa podkreślała znaczenie momentu wejścia do służby w jednej z najważniejszych formacji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne.

Z udostępnionych informacji wynika, że ceremonia została przygotowana zgodnie z zasadami strażackiego ceremoniału. W tle widoczne były symbole państwowe i emblematy Państwowej Straży Pożarnej, a nowi funkcjonariusze składali rotę ślubowania w obecności przełożonych oraz strażaków pełniących już służbę. Tego rodzaju uroczystości mają nie tylko wymiar formalny, ale również silny wymiar symboliczny.

Ślubowanie jako początek służby i odpowiedzialności

Złożenie ślubowania to jeden z najważniejszych etapów rozpoczęcia służby. Dla nowo przyjętych funkcjonariuszy oznacza ono wejście w rolę, która wymaga dyscypliny, gotowości do działania i odporności na sytuacje skrajnie trudne. Straż pożarna pozostaje formacją, której mieszkańcy powierzają swoje bezpieczeństwo w momentach zagrożenia życia, zdrowia i mienia.

W lokalnym kontekście takie wydarzenie ma szczególne znaczenie. Tomaszów Mazowiecki i powiat tomaszowski potrzebują sprawnie działających służb ratowniczych, zdolnych reagować zarówno na pożary, jak i miejscowe zagrożenia czy skutki gwałtownych zjawisk pogodowych. Każde wzmocnienie kadrowe komendy można więc odczytywać jako realne wsparcie dla bezpieczeństwa mieszkańców.

Znaczenie dla mieszkańców i lokalnej wspólnoty

Choć ślubowanie ma charakter wewnętrzny i służbowy, jego znaczenie wykracza poza mury komendy. To sygnał, że formacja rozwija swoje zasoby osobowe i przygotowuje kolejne osoby do odpowiedzialnej służby. Dla mieszkańców ważne jest nie tylko to, ilu strażaków pełni dyżury, lecz także to, że za mundurem stoją ludzie gotowi podjąć ryzyko w imię ochrony innych.

Uroczystość w tomaszowskiej komendzie przypomina, że bezpieczeństwo publiczne buduje się codziennie: przez szkolenie, dyscyplinę, procedury i gotowość do działania o każdej porze. Nowo przyjęci funkcjonariusze dopiero rozpoczynają swoją drogę, ale już sam moment ślubowania stanowi deklarację służby wobec państwa i lokalnej społeczności.

Podniosła tradycja i praktyczny wymiar służby

Wizerunki z uroczystości pokazują strażaków w umundurowaniu wyjściowym i służbowym, obecność sztandaru oraz starannie przygotowaną oprawę wydarzenia. Takie elementy budują ciągłość instytucji i przypominają, że służba w Państwowej Straży Pożarnej opiera się zarówno na tradycji, jak i na nowoczesnym podejściu do ratownictwa.

Dla nowych funkcjonariuszy to początek etapu, w którym symboliczne słowa ślubowania będą musiały znaleźć potwierdzenie w codziennej praktyce. Z perspektywy mieszkańców powiatu najważniejsze jest jednak to, że tomaszowska komenda zyskuje kolejne osoby gotowe nieść pomoc tam, gdzie liczy się czas, opanowanie i profesjonalizm.

Najtrudniejsza sytuacja panowała między innymi w Stasiolasie, Maksymowie, Olszowej, Kolonii Olszowa, na Osiedlu Niewiadów oraz w Łazisku. Mieszkańcy obserwowali, jak wiatr łamie drzewa, zrywa konary i przewraca je na jezdnie oraz linie energetyczne. W wielu miejscach drogi zostały zablokowane. Część gospodarstw została pozbawiona prądu.

Drzewa spadały na drogi i linie energetyczne

Strażacy byli kierowani przede wszystkim do usuwania powalonych drzew i połamanych konarów. Niektóre z nich całkowicie blokowały przejazd. Inne zawisły na przewodach energetycznych, stwarzając dodatkowe zagrożenie dla mieszkańców i ratowników.

Każda taka interwencja wymagała zabezpieczenia miejsca, zatrzymania ruchu i ostrożnej pracy pilarkami. Po zmroku działania stawały się jeszcze bardziej niebezpieczne. Strażacy musieli pracować w deszczu, przy ograniczonej widoczności i w otoczeniu uszkodzonych linii energetycznych.

W jednym z miejsc doszło również do zderzenia pojazdu z drzewem powalonym na drogę. Nawałnica pozostawiała po sobie przeszkody pojawiające się niemal z minuty na minutę. Droga, która chwilę wcześniej była przejezdna, po kolejnym silnym podmuchu mogła zostać całkowicie zablokowana.

Do usuwania skutków żywiołu skierowano trzy zastępy miejscowej jednostki. W działaniach wykorzystywano ciężkie samochody ratowniczo-gaśnicze GCBA Scania i GCBA MAN oraz lekki samochód ratowniczy GLBM Rt Iveco.

Nocny pożar warsztatu w Łazisku

Jakby szkód wyrządzonych przez wiatr i deszcz było mało, strażacy zostali skierowani także do pożaru warsztatu w Łazisku. Na miejsce zadysponowano ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy GCBA MAN.

W gaszeniu pożaru oraz zabezpieczaniu obiektu uczestniczyli strażacy z Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej w Tomaszowie Mazowieckim oraz druhowie z OSP Łazisko, OSP Chorzęcin i OSP Przesiadłów.

Była to kolejna akcja prowadzona tej samej nocy, gdy zastępy wciąż przemieszczały się między miejscowościami, usuwając drzewa, udrażniając drogi i reagując na kolejne zgłoszenia mieszkańców.

Syreny, światła samochodów ratowniczych i dźwięk pracujących pilarek przez wiele godzin wyznaczały rytm tej dramatycznej nocy. Dla strażaków nie było chwili odpoczynku. Jedno zgłoszenie kończyło się, gdy na radiostację przychodziło następne.

Akcja trwała do trzeciej nad ranem

Działania strażaków na terenie gminy Ujazd zakończyły się dopiero po godzinie 3 nad ranem. Przez wiele godzin ratownicy przemieszczali się pomiędzy miejscowościami, usuwając skutki wichury i zabezpieczając miejsca, w których nadal mogło dojść do tragedii.

Skala zniszczeń pokazała, jak niewiele czasu potrzebuje żywioł, aby sparaliżować codzienne życie całej gminy. Powalone drzewa odcinały drogi, uszkodzone linie energetyczne pozbawiały mieszkańców prądu, a służby musiały równocześnie walczyć z ogniem.

W części miejscowości przerwy w dostawie energii elektrycznej utrzymywały się również po zakończeniu głównych działań straży pożarnej. Służby energetyczne prowadziły prace przy uszkodzonej sieci. Mieszkańcy zostali poproszeni o cierpliwość i zachowanie szczególnej ostrożności w pobliżu zerwanych przewodów oraz połamanych drzew.

Gdy żywioł uderza, liczy się każda minuta

Nawałnica z 3 sierpnia przejdzie do lokalnej pamięci jako jedna z tych nocy, gdy natura pokazała swoją bezwzględną siłę. W takich chwilach nie ma miejsca na filmowy patos. Jest zmęczenie, deszcz spływający po hełmach, ciężar mokrych konarów i świadomość, że za kolejnym zakrętem ktoś może właśnie czekać na pomoc.

Strażacy, ratownicy i pracownicy służb energetycznych od pierwszych chwil ruszyli do usuwania skutków burzy. Dzięki ich pracy udało się udrożnić drogi, zabezpieczyć niebezpieczne miejsca i ograniczyć dalsze straty.

Mieszkańcy gminy Ujazd jeszcze długo będą porządkować posesje, usuwać połamane gałęzie i oceniać szkody. Jednak najważniejsze jest to, że w najtrudniejszych godzinach nie zostali sami. Gdy nad gminą szalał wiatr, a kolejne drzewa padały na drogi, ratownicy byli tam, gdzie byli najbardziej potrzebni.

Pierwsze zgłoszenie wpłynęło 27 lipca o godzinie 13.30. Zastęp OSP Inowłódz został zadysponowany do powalonego drzewa, które całkowicie lub częściowo blokowało jezdnię na trasie pomiędzy Inowłodzem a Królową Wolą.

Strażacy zabezpieczyli miejsce zdarzenia, a następnie przystąpili do usuwania przeszkody. Po zakończeniu działań droga została uprzątnięta, dzięki czemu możliwe było przywrócenie ruchu.

W akcji uczestniczył zastęp Ochotniczej Straży Pożarnej w Inowłodzu.

Kolejna interwencja – tym razem w Teofilowie

Nie był to jednak koniec pracy strażaków tego dnia. O godzinie 16.06, a więc zaledwie kilka godzin po pierwszej interwencji, jednostka została ponownie wezwana do zdarzenia związanego z powalonym drzewem.

Tym razem zgłoszenie dotyczyło Teofilowa. Również tam drzewo znalazło się na jezdni, stwarzając niebezpieczeństwo dla kierowców i uniemożliwiając bezpieczne korzystanie z drogi.

Działania strażaków polegały na zabezpieczeniu terenu oraz usunięciu drzewa. Po zakończeniu akcji jezdnia ponownie była przejezdna i bezpieczna dla użytkowników.

Strażacy nie tylko gaszą pożary

Interwencje pokazują, jak szeroki jest zakres codziennej pracy ochotniczych straży pożarnych. Strażacy są wzywani nie tylko do pożarów, wypadków drogowych czy poszukiwań, ale również do usuwania skutków gwałtownych zjawisk atmosferycznych.

Powalone drzewa i połamane konary mogą stanowić poważne zagrożenie, szczególnie gdy spadają na drogi, chodniki, linie energetyczne lub zaparkowane pojazdy. Szybka reakcja strażaków pozwala ograniczyć ryzyko kolejnych zdarzeń i możliwie szybko przywrócić normalny ruch.

Dwie akcje przeprowadzone przez druhów z OSP Inowłódz jednego popołudnia były może pozbawione blasku syren znanego z filmowych scen, ale właśnie na takich interwencjach często opiera się codzienne bezpieczeństwo mieszkańców. To praca wykonywana sprawnie, bez rozgłosu i zawsze tam, gdzie pojawia się zagrożenie.

Strażacy apelują, aby podczas silnego wiatru i niekorzystnych warunków atmosferycznych zachować szczególną ostrożność. Warto unikać parkowania samochodów pod drzewami, ograniczyć przebywanie w lasach i parkach oraz zwracać uwagę na uszkodzone konary mogące spaść na drogę lub chodnik.

30 lipca 2026 roku w Sali Widowiskowej Powiatowego Centrum Animacji Społecznej w Tomaszowie Mazowieckim odbyła się uroczysta zbiórka z okazji Powiatowych Obchodów Święta Policji. Wydarzenie, objęte patronatem Starosty Tomaszowskiego Dariusza Kowalczyka, zgromadziło przedstawicieli Policji, władz samorządowych, służb mundurowych, instytucji publicznych oraz organizacji współpracujących na co dzień z tomaszowską komendą.

Obchody rozpoczęły się o godzinie 10:00. Po złożeniu meldunku i odśpiewaniu hymnu państwowego uczczono minutą ciszy pamięć policjantów poległych na służbie oraz zmarłych funkcjonariuszy i pracowników Policji. Sama uroczystość miała nie tylko oficjalny, ale i symboliczny wymiar, ponieważ przypadała w roku 107. rocznicy powołania Policji Państwowej.

Wśród gości znaleźli się między innymi Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi inspektor Mariusz Siejka, przedstawiciele powiatu, miasta i gmin, reprezentanci wojska, straży pożarnej, prokuratury, służb ratowniczych, środowisk emerytowanych funkcjonariuszy oraz uczniowie klas mundurowych. Taka obecność pokazała, że bezpieczeństwo lokalnej społeczności budowane jest przez szeroką sieć współpracy, a nie wyłącznie przez jedną instytucję.

Awanse, wyróżnienia i ważne słowa uznania

Jednym z najważniejszych punktów obchodów było wręczenie nominacji na wyższe stopnie służbowe. Podczas uroczystej zbiórki awanse odebrało 32 policjantów. W korpusie oficerów młodszych wyróżniono 3 osoby, w korpusie aspirantów 5 funkcjonariuszy, w korpusie podoficerów 10 policjantów, a w korpusie szeregowych 14 funkcjonariuszy.

Uhonorowano również 4 funkcjonariuszy Krzyżem 35-lecia Powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów. W dalszej części uroczystości wręczono także medale i odznaczenia osobom związanym ze środowiskiem policyjnym, w tym przedstawicielom kierownictwa oraz osobom szczególnie zaangażowanym w podtrzymywanie pamięci o historii formacji.

Szczególnym momentem było przyznanie medalu imienia Jadwigi Dunin Borkowskiej - Maleszewskiej Komendantowi Powiatowemu Policji w Tomaszowie Mazowieckim młodszemu inspektorowi Przemysławowi Mazurkiewiczowi. To wyróżnienie ma wymiar historyczny i symboliczny, ponieważ trafia do osób, które przyczyniają się do pielęgnowania tradycji policyjnych oraz pamięci o funkcjonariuszach Policji Państwowej Drugiej Rzeczypospolitej.

W swoim wystąpieniu komendant Przemysław Mazurkiewicz podziękował policjantkom, policjantom i pracownikom Policji za profesjonalizm, zaangażowanie oraz codzienną służbę na rzecz mieszkańców powiatu tomaszowskiego. Podkreślił również znaczenie wsparcia ze strony samorządów, rodzin funkcjonariuszy oraz instytucji współpracujących. Wybrzmiało przy tym ważne przesłanie, że bezpieczeństwo mieszkańców jest efektem wspólnej odpowiedzialności i wzajemnego zaufania.

Lokalny wymiar bezpieczeństwa

Powiatowe obchody Święta Policji to nie tylko wewnętrzne święto formacji, ale także moment, w którym można zobaczyć lokalny wymiar służby publicznej. W Tomaszowie Mazowieckim i całym powiecie bezpieczeństwo opiera się na stałej współpracy Policji z samorządami, strażami, wymiarem sprawiedliwości, placówkami ochrony zdrowia, szkołami i organizacjami społecznymi. Tego rodzaju uroczystości przypominają, jak rozległy jest ten system wzajemnych powiązań.

Wystąpienia zaproszonych gości, w tym przedstawicieli władz samorządowych i instytucji partnerskich, miały wspólny mianownik: uznanie dla codziennej, często wymagającej i mało widowiskowej pracy funkcjonariuszy. To właśnie ona wpływa na poczucie bezpieczeństwa mieszkańców, zarówno w mieście, jak i w gminach powiatu tomaszowskiego.

Z perspektywy lokalnej społeczności znaczenie mają nie tylko odświętne ceremonie, lecz także ich przekaz. A ten był czytelny: awanse i odznaczenia są formą docenienia służby, ale równie istotne jest budowanie szacunku dla instytucji, które odpowiadają za porządek publiczny. W realiach powiatu tomaszowskiego to temat szczególnie ważny, bo dotyczy bezpośrednio codziennego życia mieszkańców.

Zakończenie z akcentem artystycznym

Po części oficjalnej i końcowym meldunku uczestnicy uroczystości zostali zaproszeni na występ artystyczny przygotowany przez zespół „Nadzeja” z Tomaszowa Mazowieckiego. Był to spokojniejszy finał wydarzenia, które przez kilka godzin łączyło ceremonialny charakter z wyraźnym lokalnym przesłaniem.

Tegoroczne obchody w Tomaszowie Mazowieckim pokazały, że Święto Policji pozostaje ważnym punktem w kalendarzu publicznym powiatu. To dzień podsumowań, wyróżnień i podziękowań, ale również okazja do przypomnienia, że za bezpieczeństwem mieszkańców stoi konkretna praca ludzi i instytucji działających razem każdego dnia.

Do jednostek Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z województwa łódzkiego trafi nowy sprzęt o łącznej wartości przekraczającej 1,3 mln zł. Środki pochodzą niemal w całości z Budżetu Obywatelskiego Województwa Łódzkiego, co oznacza, że o kierunku tego wsparcia zdecydowali sami mieszkańcy regionu.

Pomoc obejmuje ratowników działających między innymi w Tomaszowie Mazowieckim, Piotrkowie Trybunalskim, Zduńskiej Woli, Skierniewicach i Radomsku. Celem inwestycji jest poprawa bezpieczeństwa nad wodą, szybsze reagowanie w sytuacjach zagrożenia oraz lepsze przygotowanie służb do działań ratunkowych przez cały rok.

Sprzęt trafi także do Tomaszowa Mazowieckiego

Największe dofinansowanie, wynoszące 990 tys. zł, otrzymał wspólny projekt pięciu jednostek WOPR, w tym WOPR z Tomaszowa Mazowieckiego. Dzięki temu ratownicy kupią samochody operacyjne, pojazd terenowy z napędem na cztery koła, quady, łódź ratowniczą z silnikiem i przyczepą oraz specjalistyczne wyposażenie do akcji ratunkowych i poszukiwawczych.

Szczególnie istotną informacją dla mieszkańców Tomaszowa jest to, że do miejscowego WOPR trafi zdalnie sterowany robot ratowniczy. To nowoczesne urządzenie może być wykorzystywane podczas akcji w trudnych warunkach, bez konieczności natychmiastowego wejścia ratownika do wody. Sterowany z brzegu robot może podpłynąć do osoby potrzebującej pomocy i umożliwić jej bezpieczne dotarcie do lądu.

Nowe wyposażenie będzie służyć jednostkom zabezpieczającym akweny na terenach parków krajobrazowych województwa łódzkiego, w tym również obszary ważne z perspektywy powiatu tomaszowskiego i rejonu Zalewu Sulejowskiego. W praktyce oznacza to większe możliwości działania tam, gdzie latem wypoczywa wielu mieszkańców i turystów.

Nie tylko zakupy, ale też szkolenia i gotowość operacyjna

Wsparcie nie kończy się na samym doposażeniu. Jeden ze wspólnych projektów jednostek z Tomaszowa Mazowieckiego, Piotrkowa Trybunalskiego i Radomska otrzymał 120 tys. zł na zakup kolejnego specjalistycznego sprzętu. W planach są między innymi urządzenia do działań podwodnych, systemy łączności, platforma ratownicza do skutera wodnego, termowizja oraz defibrylator AED.

Osobna pula środków została przeznaczona również na szkolenia oraz edukację w zakresie bezpiecznego wypoczynku nad wodą. To ważny element całego programu, bo skuteczne ratownictwo opiera się nie tylko na nowoczesnym sprzęcie, ale także na kompetencjach ratowników i świadomości osób korzystających z kąpielisk, zalewów i rzek.

Dodatkowo część jednostek otrzymała pieniądze na utrzymanie gotowości operacyjnej, w tym serwis i naprawy łodzi, pojazdów oraz wyposażenia. Tego rodzaju wydatki rzadziej przyciągają uwagę niż zakup nowych maszyn, ale w codziennej pracy ratowników mają fundamentalne znaczenie. Sprawny sprzęt to krótszy czas reakcji i większa skuteczność podczas akcji.

Wyszła z domu 24 lipca

Zuzanna  24 lipca 2026 roku opuściła miejsce zamieszkania. Swoim bliskim powiedziała, że zamierza udać się do koleżanki do Łodzi.

Do chwili opublikowania policyjnego komunikatu kobieta nie wróciła do domu. Nie nawiązała również kontaktu z rodziną. Zaniepokojeni bliscy oraz policjanci próbują ustalić, gdzie obecnie może przebywać.

Rysopis Zuzanny 

Poszukiwana ma około 164 centymetrów wzrostu i średnią budowę ciała. Ma długie włosy koloru różowego oraz brązowe oczy.

Jej znakiem szczególnym jest tatuaż znajdujący się na szyi.

Policja nie podała w komunikacie informacji dotyczącej ubrania, które kobieta miała na sobie w chwili opuszczania domu. Dlatego podczas próby jej rozpoznania szczególną uwagę należy zwrócić na charakterystyczny kolor włosów oraz tatuaż.

Policja prosi o pilny kontakt

Każda osoba, która widziała Zuzannę  po 24 lipca albo posiada informacje dotyczące miejsc, w których mogła przebywać, proszona jest o niezwłoczny kontakt z policją.

Informacje można przekazywać:

dyżurnemu Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim — tel. 47 846 22 11,

funkcjonariuszom Wydziału Kryminalnego — tel. 47 846 22 81,

a także pod numerem alarmowym 112 lub w najbliższej jednostce Policji.

Nie należy prowadzić poszukiwań na własną rękę ani rozpowszechniać niesprawdzonych informacji dotyczących życia prywatnego zaginionej. Najważniejsze jest przekazywanie policjantom konkretnych wiadomości: kiedy i gdzie kobieta była widziana, z kim przebywała, w jakim kierunku się przemieszczała oraz czy korzystała z samochodu lub transportu publicznego.

Prosimy o udostępnianie komunikatu. Być może znajduje się on właśnie o jedno kliknięcie od osoby, która widziała Zuzannę i pomoże jej bezpiecznie wrócić do rodziny.

W takiej sytuacji służby nie mogły pozwolić sobie na bagatelizowanie zgłoszenia. Każda minuta mogła mieć znaczenie.

Alarm ogłoszono przed północą

Jak przekazało tomaszowskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, akcja poszukiwawcza rozpoczęła się około godziny 23.40 w czwartek, 30 lipca. Inne opublikowane informacje wskazują, że zgłoszenie wpłynęło około godziny 23.30.

Na miejsce skierowano ratowników, strażaków oraz funkcjonariuszy policji. W działaniach uczestniczyło łącznie około stu osób. Przeszukiwano okolice brzegu oraz teren Zalewu Sulejowskiego, próbując ustalić, czy rzeczy należały do osoby, która mogła znaleźć się w niebezpieczeństwie.

Wśród odnalezionych przedmiotów znajdowały się krzesło turystyczne, kamizelka asekuracyjna i jeden but do wody. To właśnie obecność kamizelki oraz pojedynczego obuwia wzbudziła największy niepokój ratowników.

WOPR zaapelował o pomoc

Ratownicy opublikowali w mediach społecznościowych zdjęcia pozostawionych rzeczy i zwrócili się do mieszkańców oraz turystów z prośbą o ich rozpowszechnienie.

Apelowano, aby zgłosiła się każda osoba, która rozpoznaje przedmioty, zna ich właściciela albo widziała wcześniej kogoś przebywającego w tym miejscu. Informacje można było przekazywać tomaszowskiemu WOPR pod numerem telefonu 609 684 999 lub policji.

Początkowo nie było wiadomo, czy doszło do wypadku, czy też przedmioty zostały pozostawione na brzegu przypadkowo. Służby musiały jednak przyjąć najpoważniejszy wariant i rozpocząć poszukiwania.

Działania zostały wstrzymane

Akcja trwała przez kilka godzin. Pomimo zaangażowania ratowników i służb nie odnaleziono osoby, do której mogły należeć pozostawione rzeczy. Nie udało się także jednoznacznie potwierdzić, czy ktokolwiek wszedł do wody.

W piątek rano WOPR poinformował o wstrzymaniu działań:

„Działania wstrzymane. Właściciela nie odnaleziono na chwilę obecną” – przekazali ratownicy.

Na obecnym etapie nie ma informacji potwierdzających, że nad Zalewem Sulejowskim doszło do utonięcia lub innego tragicznego zdarzenia. Nadal nie została jednak rozwiązana zagadka przedmiotów pozostawionych na brzegu.

Każdy, kto rozpoznaje krzesło, kamizelkę asekuracyjną lub but do wody albo posiada informacje mogące pomóc w ustaleniu ich właściciela, powinien skontaktować się z WOPR lub policją.

Płomienie były ogromne

Jak relacjonują świadkowie, pożar wyglądał wyjątkowo groźnie. Ogień był widoczny z dużej odległości, a nad ulicą unosiły się kłęby dymu.

– Chwilami płomienie były naprawdę ogromne – mówi Piotr Koziorowski, miejski radny z KWW Marcina Witko. – Pomagaliśmy policji i strażakom zabezpieczyć ulicę, ponieważ ruch pojazdów w tym miejscu jest niezwykle intensywny.

Ulica Zawadzka jest jedną z ważniejszych i bardziej ruchliwych tras w tej części Tomaszowa Mazowieckiego. Konieczne było więc szybkie ograniczenie ruchu oraz niedopuszczenie, aby kierowcy zbliżali się do miejsca wybuchu.

Prezydent miasta przyjechał na miejsce

Na miejsce zdarzenia dotarł również zaniepokojony prezydent Tomaszowa Mazowieckiego Marcin Witko, który zapoznał się z sytuacją oraz działaniami prowadzonymi przez służby.

Po intensywnej akcji pożar został opanowany. Pogotowie gazowe zabezpieczyło uszkodzoną instalację, a strażacy kontrolowali teren, aby wykluczyć możliwość ponownego zapłonu.

Na tę chwilę nie ma informacji o osobach poszkodowanych. Dokładne przyczyny uszkodzenia sieci gazowej oraz okoliczności prowadzonych prac będą wyjaśniane.

Zatrzymanie w samo południe

Do zatrzymania doszło 12 grudnia 2025 roku około godziny 12.10 na ulicy Spalskiej w Tomaszowie Mazowieckim. Leon Karwat prowadził Opla Vivaro.

Z akt sprawy wynika, że nie musiała to być rutynowa kontrola drogowa, bo do zatrzymania doszło w ruchu, a dokonał go patrol, jadący za radnym. Nie ma informacji, aby policję powiadomił świadek albo osoba, która wcześniej obserwowała zachowanie kierującego. Radiowóz miał poruszać się za samochodem Karwata, a następnie zatrzymać go do kontroli. 

Co ciekawe ani Sąd ani Prokuratura nie wezwała na świadków policjantów, którzy podjęli interwencję, by wypytać ich o okoliczności zdarzenia. Dlaczego zatrzymano radnego? Złamał jakieś przepisy, czy może zachowanie na drodze zwróciło uwagę policjanta i policjantki. 

Już dziewięć minut później przeprowadzono pierwsze badanie:

godzina 12.19 – 0,84 mg/l, czyli około 1,68 promila,
godzina 12.39 – 0,83 mg/l, czyli około 1,66 promila,
godzina 13.39 – 0,79 mg/l, czyli około 1,58 promila,
godzina 13.41 – 0,78 mg/l, czyli około 1,56 promila.

Przeliczenie wyników z miligramów alkoholu w litrze wydychanego powietrza na promile ma charakter orientacyjny. Przyjmuje się, że wynik 1 mg/l odpowiada w przybliżeniu 2 promilom alkoholu we krwi.

Oznacza to, że w chwili pierwszego badania Leon Karwat miał około 1,7 promila alkoholu, a ponad godzinę później wynik nadal przekraczał 1,5 promila.

Wyniki czterech pomiarów tworzą spójny obraz. Nie było jednego przypadkowego wskazania ani błędu urządzenia, który zniknąłby przy kolejnym badaniu. Przez ponad godzinę stężenie alkoholu utrzymywało się na bardzo wysokim poziomie.

Stan nietrzeźwości w rozumieniu Kodeksu karnego rozpoczyna się już po przekroczeniu 0,25 mg alkoholu w litrze wydychanego powietrza, co odpowiada około 0,5 promila alkoholu we krwi. Wynik Karwata był więc ponad trzykrotnie wyższy od ustawowej granicy.

Prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości stanowi przestępstwo z art. 178a § 1 Kodeksu karnego.

Litr alkoholu wypity z kolegą

Podczas przesłuchania Leon Karwat nie kwestionował swojej odpowiedzialności.

– Ja w zupełności przyznaję się do zarzucanego mi czynu – oświadczył.

Wyjaśnił, że poprzedniego dnia pił alkohol razem z kolegą. Spotkanie miało trwać do około północy. Według jego relacji mężczyźni wypili łącznie około litra alkoholu.

Następnego ranka Karwat miał czuć się źle. Mówił o kołataniu serca i obawach dotyczących własnego zdrowia. Postanowił pojechać na Szpitalny Oddział Ratunkowy. Nie wezwał jednak zespołu ratownictwa medycznego. Jak tłumaczył, uznał, że karetka i tak może nie przyjechać.

Wsiadł więc do samochodu, będąc wciąż pijany i w obawie o własne życie, postanowił narazić życie innych osób. Sąd uznał to za okoliczność łagodzącą. Dlaczego karetka, która przecież stacjonuje w pobliskiej Rzeczycy miałaby nie przyjechać do chorego? Tego Sąd nie wyjaśnił. Podobnie, jak i tego, że przypadki związane z dolegliwościami kardiologicznymi, traktowane są priorytetowo. Co ciekawe, radny Leon Karwat zeznaje, że po drodze postanowił jeszcze odwiedzić znajomego, który chciał razem z nim wybrać się do Tomaszowa. 

To wyjaśnienie rodzi zasadnicze pytanie: czy osoba, która po nocy intensywnego spożywania alkoholu ma kołatanie serca i czuje się na tyle źle, że zamierza udać się na SOR, powinna samodzielnie prowadzić pojazd? i to całkowicie pomijając wątek alkoholowy. 

Karwat twierdził, że jadąc, nie czuł się pijany. Subiektywne odczucie kierowcy nie zmienia jednak wyników czterech badań. Pierwsze z nich odpowiadało około 1,68 promila alkoholu, ostatnie — około 1,56 promila. W takim razie nie zostaje nic innego, jak zapytać, przy jakim stężeniu alkoholu można poczuć się pijanym? Samo to stwierdzenie może jednak sugerować, że osoba, je wypowiadająca, ma poważne problemy alkoholowe na co dzień, a organizm do wysokich stężeń jest po prostu przyzwyczajony. 

W aktach sprawy nie znajdziemy jednak żadnych obiektywnych opinii na ten temat, pochodzących od niezależnych biegłych. 

Alkohol nie przestaje działać tylko dlatego, że człowiek nie odczuwa już typowych objawów upojenia. Właśnie dlatego kierowanie pojazdem „dzień po” jest tak niebezpieczne — kierowca może uważać się za trzeźwego, podczas gdy jego refleks, koncentracja i zdolność oceny sytuacji nadal pozostają zaburzone.

SOR, a później praca w szpitalu?

W czasie przesłuchania pojawił się jeszcze jeden interesujący wątek.

Leon Karwat był zatrudniony w Tomaszowskim Centrum Zdrowia jako konsultant do spraw współpracy z samorządami i innymi instytucjami (zajmował więc kolejne niepotrzebne nikomu stanowisko, co będzie jeszcze wyjaśniać). Tłumaczył, że w szpitalu miał również do załatwienia sprawę zawodową. Jeżeli badania wykazałyby, że jego stan zdrowia nie jest groźny, zamierzał jeszcze przez pewien czas pracować w TCZ.

Ta część wyjaśnień wymaga publicznego doprecyzowania.

Czy 12 grudnia 2025 roku Leon Karwat miał świadczyć pracę? Czy jego czas pracy był ewidencjonowany? Czy miał wyznaczone spotkania? Czy istnieją wiadomości, dokumenty, notatki albo wpisy w kalendarzu potwierdzające planowane obowiązki?

Nie chciał dobrowolnie poddać się karze

W toku postępowania Karwat powoływał się na wieloletnią działalność społeczną i samorządową. Nie zgodził się jednak na dobrowolne poddanie się karze.

Dochodzenie wszczęto 16 grudnia 2025 roku. Tego samego dnia wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutu. 22 grudnia prokurator Aneta Prejbisz zdecydowała o zatrzymaniu prawa jazdy.

Akt oskarżenia przygotowała mł. asp. Sabina Krzystofik. Dokument zatwierdziła prokurator Aneta Prejbisz.

Sprawa trafiła do Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim. W wyniku losowania sędzią referentem została Ewelina Goździk.

Termin rozprawy pierwotnie wyznaczono na 27 marca 2026 roku. Na wniosek obrońcy został przeniesiony na 24 marca.

Do akt dołączono aż 28 dyplomów, podziękowań i dokumentów mających świadczyć o zasługach Leona Karwata jako samorządowca i nauczyciela.

Osiągnięcia społeczne mogą mieć znaczenie przy ocenie dotychczasowego sposobu życia oskarżonego. Nie mogą jednak działać jak średniowieczny odpust, za pomocą którego zasługi z przeszłości unieważniają odpowiedzialność za konkretny czyn.

Dyplom nie obniża stężenia alkoholu. Podziękowanie nie skraca drogi hamowania. Funkcja publiczna nie tworzy wokół kierowcy niewidzialnej bariery chroniącej innych uczestników ruchu.

„To przewartościowało moje życie”

Przed sądem Leon Karwat przekonywał, że zdarzenie przewartościowało jego życie i nigdy więcej się nie powtórzy. Deklarował skruchę, wstyd oraz żal.

W toku rozprawy nie składano dodatkowych wniosków dowodowych. Wyrok ogłoszono 27 marca 2026 roku. Na sali nie pojawił się wówczas ani oskarżony, ani jego obrońca, ani przedstawiciel oskarżyciela publicznego.

Sąd zdecydował o warunkowym umorzeniu postępowania na okres dwóch lat próby. Orzekł jednocześnie:

roczny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, liczony od 12 grudnia 2025 roku, oraz świadczenie w wysokości 10 tysięcy złotych na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Warunkowe umorzenie oznacza, że sąd uznaje popełnienie czynu i winę oskarżonego, ale odstępuje od wydania wyroku skazującego.

Sąd: społeczna szkodliwość nie była znaczna

Podstawą rozstrzygnięcia był art. 66 § 1 i 2 Kodeksu karnego. Przepisy pozwalają warunkowo umorzyć postępowanie, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a dotychczasowa postawa niekaranego sprawcy uzasadnia przypuszczenie, że będzie on przestrzegał prawa.

Sąd uznał, że w przypadku Karwata istnieje „pozytywna prognoza kryminologiczna”. W pisemnym uzasadnieniu zwrócił uwagę na jego dotychczasową działalność, niekaralność, przyznanie się do winy i wyrażoną skruchę.

Jednocześnie sąd zauważył szczególną odpowiedzialność wynikającą z pełnienia funkcji publicznych:

– Leon Karwat, jako osoba publiczna, powinien w szczególny sposób dawać przykład przestrzegania norm prawnych i społecznych, ponieważ jego zachowanie jest oceniane przez lokalną społeczność i może wpływać na ocenę instytucji i organów władzy publicznej – wynika z uzasadnienia.

To zdanie brzmi słusznie. Trudniej jednak pogodzić je z końcowym wnioskiem, że społeczna szkodliwość czynu nie była znaczna.

Sąd sam stwierdził, że oskarżony wiedział o wypiciu poprzedniego wieczoru dużej ilości alkoholu. Mimo złego samopoczucia nie wezwał pomocy ani nie poprosił o transport. Wsiadł do samochodu i ruszył ulicami miasta. Cztery badania wykazały od 0,78 do 0,84 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli w przybliżeniu od 1,56 do 1,68 promila alkoholu we krwi.

Nie spowodował wypadku. Nikogo nie potrącił. Nie doszło do tragedii. Ale brak tragedii nie oznacza braku niebezpieczeństwa. Czasami różnica między „nic się nie stało” a dramatem rodziny zamyka się w jednej sekundzie, jednym przejściu dla pieszych i jednym dziecku wracającym ze szkoły.

Prokuratura: ten wyrok kłóci się z poczuciem sprawiedliwości

2 kwietnia 2026 roku prokurator Monika Fidos złożyła wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Prokuratura otrzymała je 20 kwietnia, a 4 maja wniosła apelację.

Oskarżyciel publiczny nie zgodził się z oceną, że społeczna szkodliwość czynu była niewielka. W apelacji wskazano na błędy w ustaleniach faktycznych oraz zbyt łagodne potraktowanie kierowcy.

Prokuratura domagała się:

sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary, trzyletniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz rozstrzygnięcia dotyczącego przepadku samochodu lub jego równowartości.

W środku odwoławczym padły słowa niezwykle mocne:

– Orzeczone przez sąd warunkowe umorzenie postępowania kłóci się z poczuciem sprawiedliwości zarówno prokuratury, jak i przeciętnego obywatela.

Prokurator podkreślił również, że właściwości osobiste sprawcy, jego wcześniejsze zasługi i dotychczasowy sposób życia są odrębną przesłanką rozstrzygnięcia. Nie mogą służyć do sztucznego obniżania oceny społecznej szkodliwości samego czynu.

Zdaniem prokuratury — poza wcześniejszą niekaralnością — nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające warunkowe umorzenie postępowania.

Ten argument trafia w sedno sporu. Można być dobrym nauczycielem, zasłużonym samorządowcem, społecznikiem i człowiekiem posiadającym kolekcję dyplomów. Jednocześnie można popełnić poważne przestępstwo drogowe. Jedno nie wymazuje drugiego.

Sąd Okręgowy pozostawił warunkowe umorzenie

Apelacja została przekazana do Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim. 19 maja 2026 roku do jej rozpoznania wylosowano sędzię Agnieszkę Szulc-Wroniszewską. Rozprawę wyznaczono na 23 czerwca.

Na etapie postępowania odwoławczego zmienił się obrońca. Leon Karwat zrezygnował z usług Konrada Wiwata, a jego pełnomocnikiem został Krystian Ryś. Prokuraturę reprezentował Marcin Domaradzki.

Sąd Okręgowy nie podzielił najdalej idących zarzutów oskarżyciela. Utrzymał warunkowe umorzenie postępowania, a więc Leon Karwat nadal nie został prawomocnie skazany. Zmienił jednak rozstrzygnięcie dotyczące zakazu prowadzenia pojazdów, wydłużając okres, w którym radny nie może siadać za kierownicą.

Taki finał oznacza, że sąd odwoławczy zaakceptował zasadniczą ocenę sądu pierwszej instancji: pomimo stężenia sięgającego około 1,7 promila alkoholu, świadomego podjęcia decyzji o prowadzeniu samochodu i publicznej funkcji sprawcy możliwe było zakończenie sprawy bez wyroku skazującego.

Równi wobec prawa, ale niekoniecznie tak samo oceniani?

Nie chodzi o żądanie zemsty. Prawo karne nie powinno być narzędziem odwetu, a warunkowe umorzenie jest legalną instytucją przewidzianą przez ustawodawcę. Sąd ma prawo uwzględniać niekaralność, skruchę, dotychczasowy sposób życia oraz osobiste właściwości sprawcy.

Pozostaje jednak pytanie, którego nie da się przykryć stertą dyplomów.

Czy przeciętny mieszkaniec Tomaszowa Mazowieckiego, zatrzymany z wynikiem bliskim 1,7 promila, również mógłby liczyć na tak daleko idącą łagodność?

Czy jego pracodawca przygotowałby zbiór podziękowań? Czy w aktach znalazłyby się dokumenty opisujące wieloletnią działalność publiczną? Czy fakt, że nie pełni funkcji samorządowych, działałby na jego korzyść, czy przeciwnie — pozbawiłby go argumentów, które okazały się tak ważne w tej sprawie?

Funkcja publiczna powinna oznaczać większą odpowiedzialność. Tymczasem można odnieść wrażenie, że stała się jednym z elementów budujących korzystną prognozę dla sprawcy.

Sąd napisał, że osoba publiczna powinna dawać przykład. Warto więc zapytać, jaki przykład płynie z całej tej historii.

Czy taki, że po wypiciu około litra alkoholu można następnego dnia prowadzić samochód z wynikiem około 1,7 promila, a później powołać się na dorobek, skruchę i długoletnią działalność?

Czy też taki, że życie człowieka nie może zostać przekreślone przez jeden poważny błąd?

Odpowiedź nie jest czarno-biała. Jedno pozostaje jednak bezsporne: Leon Karwat wsiadł za kierownicę w stanie nietrzeźwości. Nie był ofiarą politycznego spisku, błędu alkomatu ani niejasnych okoliczności. Przyznał się do czynu. Cztery badania potwierdziły obecność alkoholu na poziomie odpowiadającym od około 1,56 do 1,68 promila.

Sąd dał mu drugą szansę.

Teraz lokalna społeczność ma prawo wiedzieć, czy radny rzeczywiście zrozumiał wagę tego, co zrobił — i czy instytucje publiczne nie pomogły mu zamienić odpowiedzialności w starannie oprawioną kolekcję zasług.

Policjanci tomaszowskiej drogówki zatrzymali 25 lipca 2026 roku 27-letniego motocyklistę, który poruszał się z prędkością 157 kilometrów na godzinę w miejscu, gdzie obowiązywało ograniczenie do 70 kilometrów na godzinę. Oznacza to, że kierujący przekroczył dopuszczalną prędkość aż o 87 kilometrów na godzinę.

Do interwencji doszło na drodze wojewódzkiej nr 726. Jak poinformowała Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim, konsekwencją kontroli było zatrzymanie prawa jazdy motocyklisty na okres trzech miesięcy.

Surowe konsekwencje także poza terenem zabudowanym

Sprawa jest jednocześnie przypomnieniem przepisów, które dla wielu kierowców nadal nie są oczywiste. Przekroczenie prędkości o ponad 50 kilometrów na godzinę może skutkować utratą prawa jazdy nie tylko w obszarze zabudowanym, ale również poza obszarem zabudowanym na drogach jednojezdniowych dwukierunkowych.

W praktyce oznacza to, że zbyt szybka jazda na trasach regionalnych i wojewódzkich może mieć równie poważne skutki prawne jak w mieście. Dla kierowców to ważny sygnał, że kontrole prędkości dotyczą nie tylko ulic w centrum, ale także odcinków, które często bywają błędnie postrzegane jako mniej ryzykowne.

Prędkość wciąż pozostaje realnym zagrożeniem

Policja podkreśla, że nadmierna prędkość nadal należy do głównych przyczyn najtragiczniejszych wypadków drogowych. Przy tak dużym przekroczeniu limitu rośnie nie tylko droga hamowania, ale również ryzyko utraty panowania nad pojazdem i poważnych obrażeń w razie zderzenia.

W lokalnym kontekście to kolejny przykład pokazujący, że bezpieczeństwo na drogach powiatu tomaszowskiego zależy nie tylko od infrastruktury czy oznakowania, lecz także od codziennych decyzji kierowców. Nawet krótki odcinek przejechany z nadmierną prędkością może zakończyć się tragedią.

Apel o rozsądek za kierownicą

Policyjny komunikat ma wymiar nie tylko informacyjny, ale również prewencyjny. Funkcjonariusze przypominają, by zdjąć nogę z gazu i dostosować styl jazdy do przepisów oraz warunków na drodze. Chodzi nie tylko o uniknięcie mandatu czy utraty uprawnień, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo własne i innych uczestników ruchu.

Zatrzymanie 27-letniego motocyklisty na drodze nr 726 pokazuje, że brawura wciąż spotyka się ze zdecydowaną reakcją służb. Dla wszystkich użytkowników dróg to czytelne ostrzeżenie, że nadmierna prędkość może kosztować znacznie więcej niż tylko czas zaoszczędzony w podróży.

• co wydarzyło się w mieszkaniu przy ul. Browarnej,
• dlaczego sprawa wstrząsnęła Tomaszowem,
• kto stanął przed sądem pod zarzutem zabójstwa,
• dlaczego proces został utajniony,
• co stało się z dwuletnim synem zamordowanej.

Do tragedii doszło późnym wieczorem w jednym z mieszkań przy ulicy Browarnej. Następnego dnia odnaleziono ciało młodej kobiety. Obrażenia wskazywały, że została zaatakowana ostrym narzędziem w okolice szyi. Na pomoc było już za późno.

Szczególnie dramatycznym elementem tej historii był fakt, że w mieszkaniu znajdował się dwuletni syn zamordowanej. Dziecku nic się nie stało. Chłopiec został przekazany pod opiekę dziadków.

Śledczy początkowo nie mieli podejrzanego

Na miejscu przez wiele godzin pracowali policjanci i prokurator. Początkowo śledczy nie dysponowali informacjami pozwalającymi jednoznacznie wskazać sprawcę. Zabezpieczano ślady, przesłuchiwano świadków i odtwarzano ostatnie godziny życia 25-latki.

Po kilku dniach zatrzymano młodego mieszkańca Piotrkowa Trybunalskiego. Mężczyzna został doprowadzony do prokuratury, gdzie usłyszał zarzut zabójstwa. Sąd zdecydował o jego tymczasowym aresztowaniu.

Według informacji przekazanych przez prokuraturę oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Proces za zamkniętymi drzwiami

Rozprawa rozpoczęła się 22 lipca przed Sądem Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim. Proces został utajniony ze względu na charakter sprawy, dobro rodziny ofiary oraz konieczność ochrony jej małoletniego dziecka.

Oznacza to, że opinia publiczna nie poznała szczegółów wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków ani materiału dowodowego zgromadzonego przez śledczych.

Pierwsza rozprawa została odroczona. Sąd wyznaczył kolejny termin na 17 sierpnia.

Zbrodnia, o której Tomaszów długo nie zapomniał

Śmierć młodej matki wywołała w mieście ogromne poruszenie. Była to historia, w której groza mieszała się z ciszą zwykłego mieszkania, a najboleśniejszym świadkiem dramatu stało się małe dziecko.

Ulica Browarna, kojarzona wcześniej przede wszystkim z nową zabudową mieszkaniową, znalazła się w centrum jednej z najgłośniejszych spraw kryminalnych w Tomaszowie Mazowieckim.

O winie oskarżonego mógł zdecydować wyłącznie sąd. Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania korzystał on z konstytucyjnej zasady domniemania niewinności.

Sprawa ta wraca dziś z archiwalnych stron lokalnej prasy jak ciemny kadr z filmu, którego nikt nie chciałby oglądać ponownie. Przypomina również, że za każdym komunikatem o zabójstwie pozostają nie tylko akta, dowody i sądowe paragrafy, ale przede wszystkim rodzina, osierocone dziecko i życie brutalnie przerwane w wieku zaledwie 25 lat.

Peugeot zjechał na przeciwny pas

Jak przekazał mł. asp. Mateusz Piliński z Biura Prasowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Łodzi, kierujący peugeotem jechał od strony Piotrkowa Trybunalskiego w kierunku Kielc.

Z nieustalonych dotąd przyczyn samochód zjechał na przeciwny pas ruchu, gdzie zderzył się czołowo z toyotą, a następnie uderzył w nissana.

Peugeotem podróżowało między innymi dwoje dzieci w wieku 9 i 11 lat. Ratownicy podjęli dramatyczną walkę o ich życie. Pomimo prowadzonej resuscytacji dzieci zmarły na miejscu.

Pięć osób rannych

W wyniku wypadku obrażenia odniosło także pięć innych osób. Na miejscu pracowały zespoły ratownictwa medycznego, załoga śmigłowca Lotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz sześć zastępów Państwowej i Ochotniczej Straży Pożarnej.

Policjanci pod nadzorem prokuratora prowadzą oględziny i zabezpieczają ślady, które mają pomóc w dokładnym odtworzeniu przebiegu tragedii. Przyczyna zjechania peugeota na przeciwną stronę drogi nie jest jeszcze znana.

DK74 całkowicie zablokowana

Droga krajowa nr 74 została zamknięta w obu kierunkach. Policja wyznaczyła objazdy. Według przekazanych wieczorem informacji utrudnienia na trasie pomiędzy Sulejowem i Paradyżem mogą potrwać nawet do północy.

Kierowcy powinni omijać rejon Wójcina i bezwzględnie stosować się do poleceń służb kierujących ruchem.

To jeden z tych wieczorów, kiedy zwykła podróż zamienia się w tragedię, dla której trudno znaleźć słowa. Pozostaje cisza, praca służb i niewyobrażalny ból rodziny, która straciła dwoje dzieci.

Kacper Sapieszek zaginął 22 lipca

Kacper Sapieszek opuścił miejsce zamieszkania w środę, 22 lipca 2026 roku. Od tamtej chwili nie wrócił do domu i nie nawiązał kontaktu z bliskimi.

Policjanci prowadzą działania poszukiwawcze i sprawdzają wszystkie informacje, które mogą doprowadzić do odnalezienia mężczyzny. Funkcjonariusze apelują, aby nie lekceważyć nawet pozornie nieistotnych szczegółów. Informacja o miejscu, w którym Kacper był widziany, osobach, z którymi mógł rozmawiać, lub kierunku, w którym się przemieszczał, może okazać się kluczowa.

Widziałeś Kacpra? Pilnie skontaktuj się z policją

Osoby posiadające jakiekolwiek informacje dotyczące miejsca pobytu Kacpra Sapieszek proszone są o pilny kontakt z dyżurnym Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim pod numerem telefonu:

47 846 22 11

Informacje można także przekazywać pod numerem alarmowym 112 lub w najbliższej jednostce Policji.

Rowerzysta zderzył się z ciężarówką

Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 67-letni rowerzysta poruszał się chodnikiem, a następnie – z nieustalonych dotąd przyczyn – wjechał na skrzyżowanie, gdzie doszło do zderzenia z samochodem ciężarowym marki Scania.

Poszkodowany mężczyzna odniósł obrażenia i został przewieziony do szpitala. Policjanci prowadzą postępowanie, które ma pozwolić na dokładne odtworzenie przebiegu oraz okoliczności wypadku.

Policja apeluje do świadków

Funkcjonariusze proszą o zgłaszanie się wszystkich osób, które widziały zdarzenie, przebywały w tym czasie w rejonie skrzyżowania lub przejeżdżały tamtą drogą.

Szczególnie istotne mogą być nagrania z wideorejestratorów samochodowych, na których został zarejestrowany sam moment wypadku, zachowanie jego uczestników przed zderzeniem albo sytuacja na skrzyżowaniu bezpośrednio przed zdarzeniem.

Świadkowie oraz osoby posiadające nagrania proszone są o kontakt z prowadzącym postępowanie aspirantem sztabowym Tomaszem Tataradzińskim pod numerem telefonu:

47 846 23 81

Informacje można również przekazać w najbliższej jednostce Policji.

Anna K ma około 165 centymetrów wzrostu, szczupłą budowę ciała, brązowe oczy oraz sięgające ramion brązowe włosy z jasnymi pasemkami.

W chwili zaginięcia ubrana była w czarną kurtkę, jasne spodnie z czarnymi wzorami oraz czarne półbuty.

Każda informacja może być ważna

Osoby, które widziały Annę Kieliszek po godzinie 23.30 w środę, 22 lipca, wiedzą, gdzie może obecnie przebywać, albo posiadają jakiekolwiek informacje mogące pomóc w jej odnalezieniu, proszone są o pilny kontakt z dyżurnym Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim pod numerem telefonu 47 846 22 11.

Informacje można również przekazywać pod numerem alarmowym 112 lub w najbliższej jednostce Policji.

Nie bądźmy obojętni. Udostępnienie komunikatu może sprawić, że informacja dotrze do osoby, która widziała zaginioną.

W przypadku niewybuchów nie istnieje coś takiego jak „stare, więc bezpieczne”. Upływ czasu nie musi pozbawiać amunicji jej właściwości. Przeciwnie — skorodowane zapalniki i uszkodzone mechanizmy mogą być niestabilne, a przypadkowe uderzenie, przesunięcie czy próba oczyszczenia znaleziska mogą zakończyć się tragedią.

Lasy, które pamiętają front

Odnajdywanie wojennych pozostałości w okolicach Opoczna nie jest historycznym przypadkiem ani osobliwością. We wrześniu 1939 roku cały region znalazł się na trasie gwałtownego niemieckiego uderzenia, prowadzonego przez ziemię piotrkowską i tomaszowską w kierunku Warszawy.

Opoczno zostało zajęte przez Wehrmacht 7 września 1939 roku, po wcześniejszych ciężkich bombardowaniach. Rejon miasta znajdował się w pasie działań Armii „Prusy”, której jednostki próbowały powstrzymać niemieckie natarcie między Piotrkowem Trybunalskim a Tomaszowem Mazowieckim. Walki, naloty oraz przemieszczanie się dużych oddziałów oznaczały wykorzystanie ogromnych ilości amunicji artyleryjskiej, bomb lotniczych, granatów i pocisków różnego kalibru.

Zaledwie dzień wcześniej, 6 września 1939 roku, rozegrała się bitwa pod Tomaszowem Mazowieckim. Polska 13. Dywizja Piechoty próbowała zatrzymać dwie niemieckie dywizje pancerne XVI Korpusu. Całodniowe, krwawe walki zakończyły się przełamaniem polskiej obrony i odwrotem naszych oddziałów. Według historycznych zestawień polskie straty sięgały setek zabitych i ponad tysiąca rannych.

Bombardowany był również sam Tomaszów Mazowiecki. Niemieckie naloty rozpoczęły się już 1 września. W kolejnych dniach bomby spadały na domy, fabryki, ulice, a nawet wozy strażackie. Wojna nie miała tu charakteru odległego widowiska obserwowanego przez lornetkę. Przetoczyła się przez miasta, wsie, drogi i kompleksy leśne regionu.

Las był drogą, schronieniem i polem walki

Po zakończeniu kampanii wrześniowej lasy ziemi opoczyńskiej nie przestały być terenem działań zbrojnych. Stały się schronieniem dla żołnierzy podziemia, miejscem przemarszu oddziałów, organizowania zasadzek, magazynowania broni i prowadzenia akcji przeciwko okupantowi.

Już wiosną 1940 roku w regionie działał Oddział Wydzielony Wojska Polskiego majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”. Jego żołnierze operowali na pograniczu powiatów opoczyńskiego, koneckiego i przysuskiego. Niemieckie obławy oraz walki z oddziałem „Hubala” objęły liczne kompleksy leśne i wsie. Późniejsze represje, nazwane pacyfikacjami hubalowskimi, dotknęły 31 miejscowości, a ich ofiarą padły setki mieszkańców.

W następnych latach w lasach działały oddziały Armii Krajowej i innych formacji partyzanckich. Broń i amunicję ukrywano w ziemi, prowizorycznych składach, leśnych bunkrach i zamaskowanych schowkach. Część została wykorzystana, część przejęli Niemcy, a część mogła pozostać w terenie. Do tego dochodziły niewypały po walkach, porzucone pociski oraz amunicja pozostawiana podczas odwrotu wojsk niemieckich i ofensywy Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku.

To właśnie dlatego niewybuch odnaleziony dziś podczas spaceru nie musi pochodzić wyłącznie z jednego konkretnego starcia. Może być śladem kampanii wrześniowej, okupacyjnej obławy, działalności partyzanckiej albo walk ze stycznia 1945 roku.

Ziemia powoli odsłania niebezpieczną przeszłość

Wojenne pozostałości mogą przez dziesięciolecia spoczywać niewidoczne pod ziemią. Dopiero erozja, ulewny deszcz, działalność zwierząt, prace leśne, budowa drogi, wycinka drzew albo zwykłe rozgrzebanie ściółki sprawiają, że metalowy przedmiot pojawia się na powierzchni.

Najczęściej znalezisko wygląda niepozornie: jest pokryte rdzą, błotem i nalotem, czasami przypomina fragment rury, puszkę albo kawałek maszyny. To właśnie ta pozorna zwyczajność może uśpić ostrożność. Szczególnie niebezpieczna bywa ciekawość dzieci oraz osób próbujących zabrać przedmiot jako wojenną „pamiątkę”.

Nie wolno też kierować się poradami znalezionymi w internecie ani próbować samodzielnie ustalać rodzaju amunicji. Ocena, czy znaleziony przedmiot rzeczywiście jest niewybuchem, należy do policji i wojskowego patrolu saperskiego.

Nie dotykać. Nie zabierać. Nie sprawdzać

Po zauważeniu podejrzanego przedmiotu należy przede wszystkim zachować spokój. Nie wolno go podnosić, odkopywać, obracać, uderzać ani polewać wodą. Nie należy również podejmować prób przewiezienia go na komisariat czy do jednostki straży pożarnej.

Trzeba zapamiętać miejsce, oddalić się, ostrzec znajdujące się w pobliżu osoby i zadzwonić pod numer 112. Operatorowi należy możliwie dokładnie opisać lokalizację oraz wygląd przedmiotu. Jeżeli można to zrobić bez zbliżania się do znaleziska, pomocne może być wskazanie charakterystycznego punktu terenowego lub współrzędnych z telefonu.

Każdy znaleziony pocisk powinien być traktowany jak sprawny i gotowy do eksplozji — niezależnie od tego, czy przeleżał w ziemi rok, kilkadziesiąt lat czy całą ludzką epokę.

Historia nie zawsze znajduje się w muzealnej gablocie

Niewybuchy odnalezione w lasach Nadleśnictwa Opoczno są swoistymi kapsułami czasu, ale nie takimi, które wolno otwierać. Nie przypominają spokojnych eksponatów stojących za szkłem. Są raczej ostatnimi, zagubionymi żołnierzami dawnej wojny — pozbawionymi mundurów, nazwisk i sztandarów, lecz nadal zdolnymi zabijać.

Dla mieszkańców regionu komunikat powinien być czymś więcej niż jednorazowym ostrzeżeniem. Ziemia opoczyńska i tomaszowska była areną ciężkich walk, nalotów, działań partyzanckich i wojskowych przemarszów. Takie miejsca przez wiele kolejnych dekad mogą ujawniać amunicję i elementy uzbrojenia.

Dlatego podczas leśnych spacerów, wypraw rowerowych czy grzybobrania warto patrzeć pod nogi nie tylko z powodu korzeni i śliskich liści. Czasami spod mchu wygląda bowiem historia. I nie zawsze jest to historia, której można bezpiecznie dotknąć.

Policjanci zabrali na pokład policyjnej jednostki 23-letnią pasażerkę, a następnie pomogli 29-letniemu sternikowi obrócić skuter i ponownie na niego wsiąść.

Oboje mieli założone kamizelki asekuracyjne. Dzięki temu nie odnieśli obrażeń i nie wymagali pomocy medycznej.

Wysoka fala przewróciła skuter

Jak ustalili funkcjonariusze, przyczyną zdarzenia była wysoka boczna fala, wytworzona przez przepływającą w pobliżu motorówkę.

Po postawieniu skutera okazało się, że jego silnika nie można uruchomić. Policjanci zabrali sternika na pokład łodzi służbowej, a uszkodzoną jednostkę odholowali do przystani w Smardzewicach.

Interwencja po raz kolejny pokazała, jak duże znaczenie dla bezpieczeństwa wypoczywających ma obecność policyjnych wodniaków na Zalewie Sulejowskim.

Funkcjonariusze sezonowej komórki wodnej pełnią służbę przez cały okres letni. Czuwają nad bezpieczeństwem żeglarzy, motorowodniaków, wędkarzy oraz wszystkich osób korzystających z wypoczynku nad wodą.

Policjanci reagują na zagrożenia i zdarzenia losowe, prowadzą także działania profilaktyczne. Ich obecność to nie tylko kontrole i egzekwowanie przepisów, lecz przede wszystkim szybka pomoc w sytuacjach, od których może zależeć zdrowie, a nawet życie osób przebywających na wodzie.

Źródło: asp. szt. Aleksandra Cieślak, Komenda Powiatowa Policji w Tomaszowie Mazowieckim

Do Ochotniczej Straży Pożarnej w Opocznie trafił nowy lekki samochód rozpoznawczo-ratowniczy z napędem 4×4. Prezentacja pojazdu odbyła się 17 lipca 2026 roku z udziałem burmistrza Opoczna Michała Koneckiego, dowódcy Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Opocznie młodszego brygadiera Macieja Połcia oraz prezesa OSP w Opocznie druha Pawła Gągolewicza.

Zakup został zrealizowany w ramach projektu dotyczącego ochrony ludności przed zagrożeniami pożarowymi poprzez doposażenie jednostek OSP na terenie gminy Opoczno. Samorząd podkreśla, że to kolejny etap konsekwentnie prowadzonej polityki wzmacniania lokalnego systemu bezpieczeństwa. Dla mieszkańców oznacza to przede wszystkim szybszą reakcję służb i większe możliwości działania tam, gdzie standardowy sprzęt może mieć ograniczoną skuteczność.

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że pojazd ma służyć nie tylko podczas typowych interwencji pożarniczych. Jego przeznaczeniem jest także rozpoznawanie zagrożeń, monitorowanie sytuacji w terenie oraz transport specjalistycznego wyposażenia, co zwiększa elastyczność działań jednostki.

Samochód do zadań specjalnych i technologia z powietrza

Nowy samochód został wyposażony w napęd na cztery koła, dzięki czemu ma sprawdzać się w miejscach trudno dostępnych. W praktyce może to mieć znaczenie podczas działań prowadzonych w lasach, na terenach podmokłych, w rejonach oddalonych od głównych dróg czy podczas skutków gwałtownych zjawisk pogodowych. Tego typu mobilność jest dziś jednym z kluczowych elementów sprawnego reagowania.

Według przekazanych informacji jest to pierwszy w Polsce samochód Maxus T60 w zabudowie pożarniczej. To sprawia, że inwestycja w Opocznie ma nie tylko lokalny wymiar, ale również wyróżnia się w skali kraju jako przykład wdrażania nowych rozwiązań w jednostkach ochotniczych straży pożarnych.

Równie ważnym elementem wyposażenia jest pierwszy w historii gminy Opoczno dron ratowniczy. Urządzenie ma być wykorzystywane między innymi podczas poszukiwań osób zaginionych, obserwacji terenu z powietrza, monitorowania pożarów oraz wsparcia działań ratowniczych i zarządzania kryzysowego. W realiach współczesnego ratownictwa takie narzędzie może znacząco skrócić czas oceny sytuacji i pomóc w lepszym kierowaniu siłami na miejscu zdarzenia.

Wymierna inwestycja w bezpieczeństwo mieszkańców

Wartość umowy na dostawę lekkiego samochodu wraz z wyposażeniem wynosi 338 250 złotych brutto. Z tej kwoty 210 000 złotych stanowi dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021–2027. To pokazuje, że rozwój lokalnych służb bezpieczeństwa coraz częściej opiera się na łączeniu środków samorządowych i funduszy zewnętrznych.

Z perspektywy samorządu nie jest to jednak zamknięta inwestycja. Jeszcze tej jesieni, w ramach tego samego projektu, OSP Opoczno ma otrzymać kolejny pojazd, tym razem średni samochód ratowniczo-gaśniczy. Równolegle prowadzone są także działania dotyczące innych jednostek. Nowe samochody ratowniczo-gaśnicze mają trafić również do OSP Dzielna i OSP Wygnanów w ramach kolejnych etapów przedsięwzięcia.

Takie decyzje wpisują się w szerszy trend modernizacji jednostek ochotniczych straży pożarnych w regionie. Dla mieszkańców najważniejszy pozostaje efekt praktyczny: większa gotowość operacyjna strażaków, nowocześniejszy sprzęt i sprawniejsza reakcja na zagrożenia. W przypadku gmin takich jak Opoczno, gdzie ochotnicy odgrywają ważną rolę w systemie ratowniczym, podobne inwestycje mają bezpośrednie przełożenie na codzienne bezpieczeństwo lokalnej społeczności.

Znaczenie dla regionu

Choć informacja dotyczy gminy Opoczno, jej znaczenie wykracza poza granice jednej jednostki. Modernizacja zaplecza OSP w powiatach regionu łódzkiego wzmacnia cały system reagowania kryzysowego, zwłaszcza w sytuacjach wymagających współpracy wielu służb. Nowoczesne wyposażenie, takie jak samochody terenowe i drony, coraz częściej staje się standardem, a nie dodatkiem.

Dla samorządów z regionu, także tych sąsiadujących z powiatem opoczyńskim, może to być ważny sygnał, że inwestycje w bezpieczeństwo lokalne obejmują dziś nie tylko zakup tradycyjnych wozów bojowych, ale też narzędzia wspierające rozpoznanie i koordynację działań. Właśnie w takich detalach często kryje się realna poprawa skuteczności akcji ratowniczych.

Ostatnie dni przyniosły w wielu regionach kraju burze, intensywne opady oraz gwałtowne porywy wiatru. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa ostrzegało między innymi przed możliwością łamania drzew i gałęzi oraz przerwami w dostawach energii.

Sytuacja przy ulicy Nagórzyckiej pokazuje, że nawet po przejściu burzy zagrożenie nie zawsze mija. Nadłamane konary mogą utrzymywać się na drzewach przez wiele godzin, a później spaść pod wpływem kolejnego podmuchu wiatru.

W czasie silnego wiatru warto unikać zatrzymywania się pod drzewami, parkowania samochodów w ich bezpośrednim sąsiedztwie oraz korzystania z leśnych i zadrzewionych tras rowerowych. Każdy zauważony, niebezpiecznie zwisający konar należy zgłosić pod numer alarmowy 112.

Druhom z OSP Nagórzyce należą się podziękowania za szybką reakcję i usunięcie zagrożenia, zanim doszło do wypadku.

W chwili zaginięcia ubrany był w długie, ciemne spodnie, szarą koszulkę oraz granatową kurtkę. Charakterystycznym szczegółem może być to, że mężczyzna miał przy sobie dwa duże worki z butelkami i puszkami.

Rodzina oraz policjanci apelują do wszystkich osób, które mogły widzieć Mariana Woracha po jego wyjściu z miejsca zamieszkania lub posiadają jakiekolwiek informacje na temat jego obecnego miejsca pobytu.

Każda, nawet pozornie nieistotna wiadomość, może pomóc w odnalezieniu zaginionego.

Informacje można przekazywać dyżurnemu Komendy Powiatowej Policji w Opocznie pod numerami telefonu:

47 84 632 11
47 84 632 04

W sytuacji wymagającej pilnej interwencji należy dzwonić pod numer alarmowy 112.

Policja apeluje, aby nie pozostawać obojętnym i udostępniać informację o zaginięciu. W takich sprawach czas ma szczególne znaczenie, a jedno przypadkowe spotkanie, zdjęcie lub zapamiętany szczegół może stać się nitką prowadzącą do odnalezienia człowieka.

To już nie jest margines cyfrowego świata ani problem dotyczący wyłącznie osób, które „nie znają się na komputerach”. Oszustwo internetowe weszło do codzienności równie pewnym krokiem, jak kiedyś telefon stacjonarny, karta płatnicza czy bankowość elektroniczna. Różnica polega na tym, że za ekranem może siedzieć ktoś, kto cierpliwie buduje scenariusz, naciska odpowiednie emocjonalne guziki i czeka na jeden błąd.

Młodzi odbierają najwięcej podejrzanych wiadomości

Najczęściej kontakt z próbą podszycia się pod instytucję deklarowały osoby w wieku od 18 do 24 lat. Takiej sytuacji doświadczyło aż 43 procent najmłodszych respondentów. W grupie osób mających od 35 do 44 lat odsetek ten wyniósł 41 procent.

Wśród seniorów powyżej 65. roku życia podejrzany kontakt zgłosiło 16 procent badanych. Nie oznacza to jednak, że starsi ludzie są bezpieczniejsi. Mogą po prostu rzadziej korzystać z bankowości mobilnej, komunikatorów i mediów społecznościowych. Gdy oszuści już do nich docierają, często wykorzystują wyjątkowo brutalne scenariusze: informację o wypadku wnuka, rzekomą akcję policji, zagrożenie pieniędzy na koncie albo konieczność natychmiastowej zapłaty.

Co ciekawe, próby oszustwa częściej deklarowali mężczyźni – 41 procent, wobec 28 procent kobiet. Najczęściej podejrzane wiadomości i połączenia otrzymywali również respondenci z wyższym wykształceniem. W tej grupie było to 40 procent badanych.

To ważny sygnał: dyplom, wiek i doświadczenie zawodowe nie stanowią cyfrowej kamizelki kuloodpornej. Oszuści nie polują wyłącznie na niewiedzę. Polują przede wszystkim na pośpiech, strach, chciwość, poczucie obowiązku i automatyczne zaufanie do instytucji.

Telefon z banku, który nie jest z banku

Jedną z najgroźniejszych metod pozostaje tak zwany spoofing, czyli podszywanie się pod prawdziwy numer telefonu. Na ekranie może pojawić się numer banku, urzędu albo innej znanej instytucji, choć w rzeczywistości dzwoni przestępca. Policja przypomina, że oszuści są mistrzami socjotechniki: wywołują presję, informują o rzekomym zagrożeniu konta, żądają kodu BLIK, danych logowania albo instalacji programu umożliwiającego zdalny dostęp do telefonu czy komputera.

Pojawiają się również fałszywe wiadomości dotyczące Profilu Zaufanego. Przestępcy wysyłają e-maile informujące o rzekomym logowaniu z nowego urządzenia, a następnie podają numer telefonu, pod który przestraszona osoba ma zadzwonić. Dalej scenariusz biegnie jak po sznurku: „konsultant” ostrzega przed kradzieżą danych, zapowiada kontakt banku i próbuje przejąć kontrolę nad pieniędzmi ofiary.

W ostatnich miesiącach ostrzegano także przed wiadomościami rozsyłanymi przez osoby podszywające się pod funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego Policji. Fałszywe SMS-y i e-maile zawierają groźby, wezwania albo informacje o rzekomym postępowaniu. Policja podkreśla wprost, że funkcjonariusze nie żądają w ten sposób kodów BLIK, danych kart, kryptowalut ani przekazania gotówki.

Cyberoszust działa jak aktor w dobrze napisanym thrillerze

Mechanizm oszustwa zwykle jest podobny. Najpierw pojawia się emocja: strach, pośpiech albo obietnica łatwego zysku. Następnie „rozwiązanie”, które trzeba wykonać natychmiast. Nie wolno się rozłączać, nie wolno nikomu mówić, nie ma czasu na sprawdzanie informacji.

To nie przypadek. Chwila refleksji jest największym wrogiem oszusta.

Przestępcy coraz częściej wykorzystują także sztuczną inteligencję, przejęte konta w mediach społecznościowych oraz spreparowane nagrania głosu. Podszywają się pod członków rodziny, znajomych, pracowników banków i przedstawicieli instytucji. Policja wskazuje, że brak silnych haseł oraz uwierzytelniania dwuskładnikowego ułatwia przejmowanie profili, z których następnie rozsyłane są prośby o szybki przelew lub kod BLIK.

Tomaszów Mazowiecki nie jest cyfrową wyspą

Mieszkańcy Tomaszowa Mazowieckiego i powiatu tomaszowskiego otrzymują takie same fałszywe wiadomości jak mieszkańcy Warszawy, Krakowa czy małej miejscowości na drugim końcu Polski. Oszuści działają masowo. Wysyłają tysiące SMS-ów o niedopłacie za prąd, przesyłkę, mandat, podatek albo świadczenie. Wystarczy, że kilka osób kliknie w link.

Szczególnie niebezpieczne są sytuacje, w których przestępca zna imię, nazwisko, adres albo inne dane ofiary. Takie informacje mogą pochodzić z wycieków danych, mediów społecznościowych, ogłoszeń internetowych albo publicznie dostępnych rejestrów. Sama znajomość naszych danych nie jest więc dowodem, że rozmawiamy z prawdziwym urzędnikiem, policjantem czy pracownikiem banku.

Nie należy również ufać numerowi widocznemu na ekranie telefonu. Najbezpieczniej przerwać rozmowę, odczekać chwilę i samodzielnie zadzwonić pod oficjalny numer instytucji, wpisany ręcznie lub znaleziony na jej stronie internetowej.

Co zrobić, gdy pojawi się podejrzana wiadomość?

Najważniejsza zasada brzmi: nie działać pod presją czasu. Nie należy klikać w przesłany link, instalować wskazanej aplikacji, podawać hasła, kodu BLIK, numeru karty ani kodu zabezpieczającego.

Podejrzanego SMS-a można bezpłatnie przekazać do CERT Polska na numer 8080. Wiadomość należy przesłać w całości, bez usuwania linku i pozostałej treści. Incydenty internetowe można również zgłaszać poprzez serwis CERT Polska.

Jeżeli doszło już do przekazania danych lub pieniędzy, trzeba natychmiast skontaktować się z bankiem, zastrzec dostęp do rachunku i zgłosić sprawę Policji. Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestępczości podkreśla, że szybkość reakcji może mieć kluczowe znaczenie dla zablokowania transakcji albo zabezpieczenia środków.

Próba wyłudzenia pieniędzy może wyczerpywać znamiona oszustwa określonego w art. 286 Kodeksu karnego. W zależności od sposobu działania sprawcy w grę mogą wchodzić także inne przestępstwa, między innymi bezprawne uzyskanie informacji, kradzież tożsamości czy nieuprawniony dostęp do systemu informatycznego.

Strach jest uzasadniony, ale panika pomaga przestępcom

Aż 70 procent respondentów obawia się, że w przyszłości może paść ofiarą cyberoszustwa. Dwadzieścia dwa procent badanych mówi o tym zdecydowanie, a 48 procent przyznaje, że raczej odczuwa takie zagrożenie.

Ten niepokój nie jest bezpodstawny. Państwowy portal cyber.gov.pl informuje, że w 2025 roku w Polsce obsłużono ponad 272 tysiące incydentów cyberbezpieczeństwa. CERT Polska blokuje także miliony prób wejścia na fałszywe strony służące do wyłudzania danych.

Nie oznacza to jednak, że jesteśmy bezbronni. Najskuteczniejszą ochroną pozostaje zasada, która brzmi niemal staroświecko, ale w cyfrowym świecie jest bezcenna: zatrzymaj się, sprawdź i dopiero potem działaj.

Bo prawdziwy bank nie obrazi się, gdy się rozłączymy. Prawdziwy policjant n

Trzy prądy wody w natarciu

Sytuacja wymagała zdecydowanego i szybkiego działania. Strażacy rozwinęli linie gaśnicze i podali trzy prądy wody w natarciu na płonący obiekt. Ogień był już na tyle zaawansowany, że konieczny okazał się także częściowy demontaż konstrukcji dachu.

Działania nie zakończyły się jednak wraz z ugaszeniem widocznych płomieni. Ze względu na obecność samochodu elektrycznego ratownicy musieli prowadzić długotrwałe chłodzenie baterii pojazdu. Akumulatory trakcyjne mogą po pożarze ponownie się zapalić, dlatego ich temperatura była stale kontrolowana przy użyciu kamery termowizyjnej.

Kilka jednostek w akcji

W działaniach uczestniczyły zastępy OSP Żelechlinek, OSP Gutkowice, OSP Czerniewice, OSP Lubochnia oraz Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej z Tomaszowa Mazowieckiego. Na miejscu obecna była również policja.

Do akcji skierowano pojazdy: Mercedes-Benz Atego i Jelcz 442 z OSP Żelechlinek, Mercedes-Benz 1017 z OSP Gutkowice, Renault z JRG Tomaszów Mazowiecki, Scanię z OSP Czerniewice oraz MAN-a z OSP Lubochnia.

Na szczęście w przekazanych przez strażaków informacjach nie ma wzmianki o osobach poszkodowanych. Przyczyny pojawienia się ognia będą wyjaśniane.

Kierowca wydostał się z auta sam

Po przybyciu służb okazało się, że kierujący zdołał samodzielnie opuścić samochód jeszcze przed przyjazdem strażaków. Auto osobowe znajdowało się w przydrożnym rowie, jednak tym razem pozostało na kołach.

Działania strażaków polegały przede wszystkim na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia oraz udzieleniu pomocy osobie biorącej udział w kolizji.

To samo miejsce dzień po dniu

Szczególną uwagę zwraca fakt, że do zdarzenia doszło dokładnie w tym samym miejscu, w którym druhowie interweniowali poprzedniego dnia. Odcinek drogi pomiędzy Inowłodzem a Teofilowem po raz kolejny stał się miejscem niebezpiecznego zdarzenia.

Na miejscu pracowali strażacy z OSP Inowłódz oraz Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej w Tomaszowie Mazowieckim.

Pierwsze zgłoszenie wpłynęło do służb około godziny 10.00. Strażacy z OSP Inowłódz zostali zadysponowani do zdarzenia drogowego w miejscowości Brzustów.

Po przybyciu na miejsce zastali samochód osobowy, który z nieustalonych na ten moment przyczyn uderzył w słup. Działania strażaków polegały na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia oraz udzieleniu pomocy kierującemu pojazdem.

Mężczyzna miał wiele szczęścia. Jak przekazali druhowie z OSP Inowłódz, doznał jedynie lekkich zadrapań.

Na miejscu pracowały zastępy OSP Inowłódz, OSP Brzustów oraz Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej z Tomaszowa Mazowieckiego. Obecne były również policja i zespół ratownictwa medycznego.

Drugie zgłoszenie podczas trwającej akcji

Jeszcze w trakcie prowadzenia działań w Brzustowie strażacy z Inowłodza zostali przedysponowani przez Stanowisko Kierowania Państwowej Straży Pożarnej do kolejnego zdarzenia.

Tym razem zgłoszenie dotyczyło samochodu osobowego, który wypadł z drogi na odcinku między Inowłodzem a Teofilowem.

Po dotarciu na miejsce ratownicy zobaczyli pojazd znajdujący się w przydrożnym rowie. Samochód był przewrócony na dach. Kierowca zdołał opuścić auto o własnych siłach jeszcze przed przyjazdem służb.

Strażacy ponownie zabezpieczyli miejsce zdarzenia i udzielili pomocy uczestnikowi kolizji. W działaniach brali udział druhowie z OSP Inowłódz, dwa zastępy JRG Tomaszów Mazowiecki oraz policja.

Chwila nieuwagi może mieć poważne skutki

Oba zdarzenia zakończyły się bez poważniejszych obrażeń, jednak fotografie samochodu uderzającego w słup i auta leżącego na dachu pokazują, jak niewiele potrzeba, by zwykła podróż zamieniła się w walkę o zdrowie lub życie.

Służby po raz kolejny przypominają o konieczności zachowania ostrożności, dostosowania prędkości do warunków na drodze oraz pełnej koncentracji za kierownicą. Szczególnie na lokalnych trasach, gdzie pojawiają się łuki, wąskie pobocza i nagłe zmiany nawierzchni, jeden błąd może zakończyć się poza jezdnią.

Na miejsce skierowano zastęp wyposażony w ciężki samochód ratowniczo-gaśniczy GCBA Scania. Strażacy zabezpieczyli teren, kierowali ruchem i rozpoczęli usuwanie drzewa z jezdni.

Cztery godziny walki o udrożnienie drogi

Sytuacja była bardziej skomplikowana ze względu na uszkodzoną infrastrukturę energetyczną. Strażacy pomagali pracownikom pogotowia energetycznego w usunięciu słupa z drogi oraz zabezpieczali jezdnię na czas prowadzonych prac.

W działaniach uczestniczyły również Policja, pogotowie energetyczne oraz operator koparki. W uprzątnięciu drogi ciężkim sprzętem pomógł także jeden z druhów, reprezentujący lokalną firmę.

Cała akcja trwała około czterech godzin. W tym czasie na trasie występowały znaczne utrudnienia w ruchu.

Dzięki sprawnej współpracy wszystkich służb oraz pomocy lokalnego przedsiębiorcy droga została ostatecznie oczyszczona i zabezpieczona.

We wtorek, 7 lipca 2026 roku, na ulicy Dzieci Polskich w Tomaszowie Mazowieckim doszło do wypadku z udziałem nastolatka poruszającego się hulajnogą elektryczną. Jak wynika z ustaleń policji, 15-letni mieszkaniec miasta najpierw jechał jezdnią, a następnie wjechał na chodnik.

Do zdarzenia doszło w chwili, gdy chłopiec próbował ominąć pieszego. W trakcie tego manewru stracił panowanie nad hulajnogą, uderzył w krawężnik i przewrócił się. Upadek okazał się na tyle poważny, że nastolatek doznał obrażeń ciała i stracił przytomność.

Na miejsce skierowano służby ratunkowe. Po udzieleniu pierwszej pomocy 15-latek został przetransportowany do Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi, gdzie pozostaje pod opieką lekarzy. Policjanci prowadzą czynności mające wyjaśnić dokładny przebieg i okoliczności tego zdarzenia.

Brak kasku i przepisy, o których trzeba pamiętać

W toku działań ustalono, że nastolatek nie miał założonego kasku ochronnego. To istotna okoliczność, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami osoby, które nie ukończyły 16. roku życia, mają obowiązek korzystania z kasku podczas kierowania hulajnogą elektryczną.

Choć sam kask nie daje całkowitej gwarancji uniknięcia obrażeń, znacząco zmniejsza ryzyko urazów głowy, które należą do najpoważniejszych następstw podobnych upadków. Właśnie dlatego służby po raz kolejny przypominają, że pozornie zwykła jazda hulajnogą może w jednej chwili przerodzić się w bardzo niebezpieczne zdarzenie.

W lokalnym kontekście to ważny sygnał ostrzegawczy nie tylko dla młodych użytkowników hulajnóg, ale również dla ich rodziców i opiekunów. Rosnąca popularność elektrycznych środków transportu sprawia, że kwestia znajomości przepisów i podstawowych zasad bezpieczeństwa staje się coraz bardziej istotna także na ulicach Tomaszowa Mazowieckiego.

Policja przypomina o zasadach bezpieczeństwa

Służby przypominają, że użytkownicy hulajnóg elektrycznych powinni dostosowywać prędkość do warunków panujących na drodze oraz natężenia ruchu. Szczególną ostrożność trzeba zachować podczas omijania i wymijania, bo to właśnie wtedy łatwo o utratę równowagi lub nieprzewidzianą reakcję innych uczestników ruchu.

Istotne jest także prawidłowe korzystanie z infrastruktury. Jeśli wyznaczona jest droga dla rowerów, to właśnie z niej należy korzystać. Na chodniku pieszy zawsze ma pierwszeństwo, a poruszanie się hulajnogą w takiej przestrzeni wymaga pełnej koncentracji i ograniczonej prędkości. Policja przypomina również, by podczas jazdy nie korzystać z telefonu komórkowego.

Apel kierowany jest również do dorosłych. Rozmowa z dziećmi o zasadach bezpiecznej jazdy, kontrola wyposażenia ochronnego i egzekwowanie obowiązku jazdy w kasku mogą realnie zmniejszyć ryzyko podobnych wypadków. Jedna chwila nieuwagi może mieć bardzo poważne konsekwencje zdrowotne, dlatego rozsądek i przestrzeganie przepisów pozostają podstawą bezpieczeństwa na drodze.

Fabryka ukryta na posesji

Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej z Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie oraz funkcjonariusze Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu weszli na teren posesji, gdzie ujawnili nielegalną produkcję wyrobów tytoniowych.

Na miejscu znaleziono blisko 5 ton tytoniu do palenia oraz ponad 9 ton suszu tytoniowego. Nielegalny towar znajdował się zarówno w samochodzie ciężarowym, jak i w budynku gospodarczym. To nie była więc przypadkowa „partia” towaru, ale zorganizowane zaplecze do produkcji na dużą skalę.

Jak w filmie gangsterskim, tylko bez dekoracji i bez romantycznej legendy półświatka. Zamiast cygar, garniturów i jazzowego dymu z kina noir — surowiec, maszyny, magazyn, ciężarówka i realne straty dla budżetu państwa.

Maszyny, suszarnie i linia produkcyjna

Podczas akcji zabezpieczono także urządzenia służące do produkcji nielegalnego tytoniu. Wśród nich były m.in. suszarnie bębnowe, nagrzewnice, sieczkarnie oraz maszyna do rozdrabniania tytoniu.

Zabezpieczony towar trafił do magazynu depozytowego Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie. Według informacji przekazanych przez KAS, jego szacowana wartość wraz z uszczupleniami wynosi ponad 15 mln zł.

W praktyce oznacza to nie tylko nielegalną produkcję, ale również próbę ominięcia systemu podatkowego, w tym należnej akcyzy. A ta przy wyrobach tytoniowych jest jednym z podstawowych elementów kontroli legalnego obrotu.

Zatrzymano 44-letniego obywatela Polski

Na terenie posesji funkcjonariusze zatrzymali 44-letniego obywatela Polski. Mężczyzna usłyszał w Prokuraturze Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim zarzuty dotyczące nielegalnej produkcji oraz wprowadzania do obrotu wyrobów tytoniowych.

Za tego typu przestępstwa grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.

Wobec zatrzymanego zastosowano środki zapobiegawcze: dozór policyjny, zakaz opuszczania kraju oraz poręczenie majątkowe.

Sprawa ma ciąg dalszy

Postępowanie prowadzą Mazowiecki Urząd Celno-Skarbowy w Warszawie oraz Bieszczadzki Oddział Straży Granicznej, pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim.

To kolejna sprawa pokazująca, że powiat tomaszowski — położony przy ważnych trasach, między większymi ośrodkami województwa łódzkiego i Mazowsza — bywa wykorzystywany przez grupy zajmujące się nielegalnym obrotem towarami akcyzowymi. Czasem wystarczy pozornie zwykła posesja, budynek gospodarczy i ciężarówka, by za zamkniętą bramą działał mechanizm generujący milionowe straty.

Tym razem ten mechanizm został zatrzymany przez KAS i Straż Graniczną.

Tegoroczna, szósta edycja akcji „Strażak na szlaku” prowadziła właśnie na Śnieżnik, najwyższy szczyt Sudetów Wschodnich. Fundacja DKMS podkreślała przed wydarzeniem, że jego celem jest promocja idei dawstwa szpiku oraz zachęcanie do rejestracji w bazie potencjalnych dawców komórek macierzystych.

To nie była zwykła górska wyprawa. Dla strażaków wejście na szczyt w ciężkim ekwipunku stało się symbolem wysiłku, jaki każdego dnia podejmują pacjenci hematoonkologiczni. Ich droga często nie ma widoków jak z pocztówki. Jest na niej niepewność, leczenie, ból, izolacja od bliskich i czekanie na wiadomość, która może zmienić wszystko: znaleźliśmy dawcę.

„W drodze na Śnieżnik ten 20-kilogramowy ekwipunek to tylko ułamek ciężaru, jaki na swoich barkach noszą pacjenci walczący z nowotworami krwi. Oni każdego dnia mierzą się z niepewnością, trudami leczenia, bólem i często długotrwałą izolacją od bliskich” – podkreśla Piotr Maciejewski, wiceprezes OSP KSRG Tomaszów Mazowiecki – Nagórzyce.

To mocne słowa, bo strażackie motto „Bogu na chwałę, ludziom na ratunek” w tym przypadku wybrzmiało bardzo dosłownie. Ratunek nie zawsze przyjeżdża na sygnale. Czasem zaczyna się od decyzji podjętej przy komputerze, od wypełnienia formularza, od zamówienia pakietu rejestracyjnego i pobrania wymazu z wewnętrznej strony policzka.

Fundacja DKMS umożliwia rejestrację jako potencjalny dawca szpiku również przez internet. Osoba, która chce dołączyć do bazy, wypełnia formularz, otrzymuje pakiet rejestracyjny, wykonuje wymaz i odsyła go zgodnie z instrukcją. 

Udział przedstawicieli OSP Nagórzyce w tej akcji to kolejny przykład społecznego zaangażowania lokalnych druhen i druhów. Strażacy z Nagórzyc nie tylko dbają o bezpieczeństwo mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i okolic. Włączają się także w inicjatywy, które niosą realną pomoc osobom potrzebującym, często oddalonym o setki kilometrów, ale bardzo bliskim w ludzkim sensie.

Bo właśnie o to w tej akcji chodzi. Żeby zrozumieć, że każdy z nas może stać się dla kogoś tym jednym człowiekiem, na którego czeka rodzina, lekarze i pacjent. Tym jednym brakującym elementem układanki.

Strażacy weszli wysoko, by ktoś inny mógł dostać szansę na życie. Teraz piłka jest po naszej stronie. Warto sprawdzić, czy możemy zostać potencjalnym dawcą szpiku i dołączyć do bazy DKMS. Czasem wielka pomoc zaczyna się od małego gestu.

I właśnie dlatego do najnowszych wypowiedzi ekspertów o incydentach z udziałem dzikich zwierząt trzeba podejść poważnie. Nie z pozycji wygodnego moralizowania, ale z pozycji ludzi, którzy wiedzą, że dzik na jezdni nie jest „problemem medialnym”. Jest realnym zagrożeniem. Tak samo jak sarna, jeleń czy łoś wybiegający nagle zza pobocza. Wystarczy chwila. Tyle, ile trwa mrugnięcie. Jak w kinie drogi, tylko bez dubli i bez drugiego ujęcia.

Problem zaczyna się wtedy, gdy z realnego zagrożenia robi się polityczny teatr albo internetową amunicję. NASK, według przywołanego materiału PAP, wskazuje na zjawisko budowania w sieci atmosfery strachu wokół dużych drapieżników — wilków i niedźwiedzi — często z użyciem przesady, manipulacji, a nawet materiałów generowanych przez AI. To ważne ostrzeżenie także dla lokalnych mediów. Bo lokalna prasa ma ogromną siłę: może ostrzegać i edukować, ale może też — czasem niechcący — dolewać benzyny do ognia.

W powiecie tomaszowskim szczególnie widać, że problem dzikich zwierząt na drogach nie sprowadza się do wilków czy niedźwiedzi. U nas codziennym zagrożeniem są przede wszystkim dziki, sarny, jelenie, czasem łosie. To zwierzęta przemieszczające się przez tereny leśne, pola, pobocza, okolice Zalewu Sulejowskiego, Spały, Smardzewic, Twardej, Nagórzyc czy dróg przecinających kompleksy leśne. Na portalu odnotowywano kolejne zdarzenia, m.in. groźny wypadek na DK48 między Tomaszowem Mazowieckim a Spałą oraz zdarzenie z udziałem dzików i dwóch BMW, do którego strażacy z OSP Nagórzyce zostali wezwani około godziny 20.30.

Nie wolno więc mówić kierowcom: „nie przesadzajcie”. Bo przesadzania tu nie ma. Jest strach położony na asfalcie. Jest rodzina, która czeka na telefon. Jest strażak, ratownik, policjant i lekarz, którzy potem muszą zmierzyć się z konsekwencjami tych kilku sekund.

Ale równie niebezpieczne jest drugie uproszczenie: że wystarczy strzelać. Że każde zwierzę przy drodze to wróg. Że las ma się cofnąć, pola mają zamilknąć, a natura ma grzecznie zejść z trasy naszych codziennych przejazdów. Tak się nie da. Powiat tomaszowski jest miejscem, gdzie miasto, las, rzeka, zalew, pola i drogi wchodzą sobie w drogę dosłownie. Tu nie da się udawać, że dzika przyroda zaczyna się dopiero gdzieś za Bieszczadami.

Eksperci cytowani przez PAP mają rację w jednym: odstrzał może chwilowo zmniejszyć presję, ale nie rozwiązuje systemowego problemu, jeśli nadal zostają te same korytarze migracyjne, źle zabezpieczone pobocza, brak ostrzeżeń, nadmierna prędkość i przyzwyczajanie zwierząt do ludzkiego jedzenia. Jeżeli przy drodze jest miejsce regularnych przejść zwierzyny, to sama informacja „uważajcie” nie wystarczy. Potrzebna jest mapa ryzyka, analiza zdarzeń i konkretna praca zarządców dróg.

Prawo też nie zostawia tej sprawy w próżni. Prawo o ruchu drogowym nakłada na uczestników ruchu obowiązek zachowania ostrożności i unikania działań mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa. Z kolei przepisy dotyczące prędkości wymagają jazdy z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa. To brzmi sucho, jak język kodeksu, ale w praktyce oznacza jedno: znak ostrzegający przed dzikimi zwierzętami nie jest dekoracją przy drodze. To czerwone światło zapalone wcześniej.

Swoje obowiązki mają także zarządcy dróg. Ustawa o drogach publicznych wskazuje zadania zarządcy drogi, a w realnym życiu powinno to oznaczać nie tylko łatanie dziur, ale również reagowanie na miejsca powtarzalnych zdarzeń, poprawę oznakowania, analizę poboczy, widoczności, oświetlenia i możliwości ograniczenia ryzyka.

Po stronie kierowców musi być rozsądek. Po stronie instytucji — odpowiedzialność. Po stronie mediów — rzetelność. A po stronie polityków — mniej polowania na emocje, więcej pracy nad rozwiązaniami.

Co można zrobić lokalnie? Przede wszystkim trzeba traktować zdarzenia z udziałem zwierząt jak powtarzalny problem bezpieczeństwa ruchu drogowego, a nie jak serię „nieszczęśliwych przypadków”. Miejsca takie jak okolice Twardej, odcinki leśne przy drodze na Spałę, rejon Zalewu Sulejowskiego czy inne fragmenty dróg, gdzie zwierzyna regularnie przecina jezdnię, powinny zostać przeanalizowane wspólnie przez policję, zarządców dróg, samorządy, leśników i służby ratownicze.

Potrzebne są lepsze oznakowania w realnie niebezpiecznych miejscach, okresowe ograniczenia prędkości tam, gdzie migracje zwierząt nasilają się o świcie, zmierzchu i nocą, czyszczenie poboczy poprawiające widoczność, punktowe wygrodzenia lub rozwiązania naprowadzające zwierzęta na bezpieczniejsze przejścia. Tam, gdzie to możliwe, powinny pojawić się odblaskowe elementy ostrzegawcze, monitoring zdarzeń i publiczna mapa miejsc szczególnego ryzyka. Nie po to, by siać grozę. Po to, by kierowca wiedział, że na danym odcinku naprawdę musi zdjąć nogę z gazu.

Ważna jest też edukacja. Po potrąceniu zwierzęcia nie należy odjeżdżać, jakby nic się nie stało. Ustawa o ochronie zwierząt przewiduje obowiązek udzielenia pomocy potrąconemu zwierzęciu lub zawiadomienia odpowiednich służb. To nie jest ckliwy dodatek dla wrażliwych. Ranne zwierzę może cierpieć, ale może też stanowić kolejne zagrożenie na drodze.

Najgorsze, co możemy zrobić, to zamienić tę sprawę w plemienną awanturę. Jedni będą krzyczeć, że „ekolodzy bronią dzików bardziej niż ludzi”. Drudzy odpowiedzą, że „kierowcy sami są sobie winni”. I znów zostaniemy w tym samym miejscu: przy świeczkach, zniczach, rozbitych samochodach i pytaniu, dlaczego nikt wcześniej nie zareagował.

A przecież można inaczej. Bez histerii. Bez propagandy. Bez taniego safari na Facebooku.

Powiat tomaszowski potrzebuje spokojnej, twardej rozmowy o bezpieczeństwie na drogach przebiegających przez tereny leśne i przyrodnicze. Potrzebuje lokalnego programu ograniczania kolizji ze zwierzyną. Potrzebuje danych, nie plotek. Potrzebuje znaków tam, gdzie naprawdę są potrzebne, a nie tylko tam, gdzie łatwo je postawić. Potrzebuje współpracy, a nie przerzucania odpowiedzialności jak gorącego kamienia.

Bo dzikie zwierzęta nie są ani bohaterami horroru, ani pluszowymi maskotkami z bajki Disneya. Są częścią świata, w którym żyjemy. Czasem pięknego, czasem groźnego, zawsze większego od naszych prostych odpowiedzi.

A człowiek? Człowiek powinien zrobić to, co potrafi najlepiej wtedy, gdy nie daje się ponieść panice: myśleć, przewidywać i działać zanim wydarzy się kolejna tragedia.

Rysopis zaginionej:
....ma około 176 cm wzrostu, szczupłą sylwetkę, długie ciemne włosy oraz brązowe oczy.

Policja apeluje do wszystkich osób, które posiadają jakiekolwiek informacje mogące pomóc w odnalezieniu zaginionej, o pilny kontakt z dyżurnym Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim pod numerem telefonu 47 846 22 11, z numerem alarmowym 112 albo z najbliższą jednostką Policji.

Każda informacja może mieć znaczenie.

Można to od razu opublikować jako komunikat alarmowy na stronie i Facebooku.

W maju portal EUvsDisinfo opisał przypadki wykorzystywania aplikacji randkowych przez rosyjskie operacje wpływu. Według tego serwisu platformy takie jak Tinder i ich lokalne odpowiedniki miały być używane od początku pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę do zbierania informacji, manipulowania użytkownikami i typowania osób podatnych na nacisk. EUvsDisinfo przywołał m.in. sprawę 22-letniego mężczyzny zatrzymanego w styczniu 2026 roku po próbie podpalenia urzędu pocztowego; miał zostać zmanipulowany przez osobę poznaną przez platformę randkową i zmuszony do transmitowania działania na żywo.

Fałszywy flirt, prawdziwy szantaż

Ukraińskie służby ostrzegały, że rosyjscy operatorzy zakładali fałszywe profile kobiet albo podszywali się pod funkcjonariuszy organów ścigania. Najpierw zbierali dane osobowe i kompromitujące informacje. Potem pojawiał się szantaż: groźba ujawnienia rozmów, zdjęć, lokalizacji lub rzekomej współpracy z Rosją. W zamian za „załatwienie sprawy” ofiara miała wykonać proste zadanie: obserwować wskazaną osobę, zrobić zdjęcie obiektu, podłożyć ogień, przekazać informację. Ukraińska Służba Bezpieczeństwa informowała, że Rosjanie wykorzystywali fałszywe konta kobiet na portalach randkowych oraz osoby podszywające się pod funkcjonariuszy do werbowania ludzi do podpaleń, sabotażu i innych przestępstw.

To klasyczna technika „honey trap” — pułapka oparta na emocjach, relacji romantycznej lub seksualnej. Stara metoda w nowym opakowaniu. Kiedyś hotelowy bar, papieros, koniak i tajemnicza rozmowa przy półmroku. Dziś: zdjęcie profilowe, kilka wiadomości, emotikony, prywatny czat i pytanie: „A gdzie teraz jesteś?”.

Dr Łukasz Olejnik, niezależny konsultant i badacz z Department of War Studies w King’s College London, w rozmowie z PAP ocenił, że portale randkowe są atrakcyjnym narzędziem dla służb i operatorów wpływu. Użytkownik sam udostępnia informacje: zdjęcia, miejsce pobytu, styl życia, potrzeby emocjonalne, poglądy. Intymny charakter rozmowy obniża czujność. A zebrane dane mogą pozwolić na ustalenie miejsca pracy, domu, jednostki wojskowej, instytucji publicznej albo codziennej trasy.

Najmocniejsze zdanie eksperta brzmi jak ostrzeżenie, którego nie warto zamiatać pod dywan: prawdopodobieństwo takich działań w Polsce ocenia on na 100 procent. Nie dlatego, że każdy profil jest agentem. Nie dlatego, że każda rozmowa to operacja. Ale dlatego, że Polska jest państwem frontowym NATO, krajem wspierającym Ukrainę, z infrastrukturą krytyczną, wojskiem, administracją i lokalnymi strukturami, które dla obcych służb mogą być interesujące.

To nie dotyczy tylko generałów

Najłatwiej wzruszyć ramionami: „mnie to nie dotyczy”. I właśnie na tym polega słabość. Bo w operacjach hybrydowych nie zawsze szuka się Jamesa Bonda w mundurze. Czasem wystarczy pracownik samorządu, informatyk, kierowca, ochroniarz, urzędnik, dziennikarz, pracownik spółki komunalnej, osoba z dostępem do budynku, grafiku dyżurów, zdjęć, planów, kontaktów albo zwyczajnie — ktoś podatny na presję.

Niemiecka Służba Kontrwywiadu Wojskowego MAD już w 2023 roku potwierdzała, że rosyjscy agenci wykorzystywali media społecznościowe i aplikacje randkowe, w tym Tindera, do nawiązywania kontaktu z żołnierzami Bundeswehry i prób pozyskiwania informacji. 

To ważny kontekst także dla Polski. W naszym kraju mamy jednostki wojskowe, zaplecze logistyczne, transporty, infrastrukturę energetyczną, wodociągową, kolejową, administrację publiczną, lokalne instytucje, media i ludzi, którzy często nawet nie wiedzą, że ich drobna informacja może być dla kogoś użyteczna. W czasach wojny hybrydowej zdjęcie parkingu, opowieść o grafiku pracy, informacja o awarii, remontach, dyżurach albo zabezpieczeniach potrafi być puzzlem w większej układance.

Randka z algorytmem, rozmowa ze służbą

Mechanizm jest prosty. Najpierw miły kontakt. Potem szybkie budowanie zaufania. Następnie pytania, które z pozoru brzmią niewinnie: „gdzie pracujesz?”, „masz dziś dyżur?”, „co widać z okna?”, „wyślij zdjęcie”, „a co to za budynek?”, „kiedy kończysz zmianę?”, „jesteś sam?”. Jeśli rozmówca zaczyna naciskać, ponaglać, prosić o zdjęcia dokumentów, lokalizację, informacje o pracy albo próbuje przenosić kontakt na inne komunikatory — powinna zapalić się czerwona lampka.

Łukasz Olejnik radzi, by w podejrzanych sytuacjach odpowiadać krótko, nie udostępniać nadmiaru informacji i traktować presję jako sygnał ostrzegawczy. Szczególnie ostrożne powinny być osoby związane z wojskiem, administracją publiczną, infrastrukturą krytyczną, dziennikarstwem, środowiskami eksperckimi oraz lokalnymi instytucjami.

Ale zwykli użytkownicy też nie są poza zasięgiem. W operacjach wpływu liczy się skala. Jedna osoba może zostać wykorzystana tylko raz. Do jednego zdjęcia. Jednego podpalenia. Jednego przekazania danych. Jednego „niewinnego” zadania.

Nie tylko Rosja

Takie metody nie są wyłącznie rosyjskie. W 2024 roku media opisywały przypadek Ukrainki, która miała zakładać profile na Tinderze w pobliżu granicy ukraińsko-rosyjskiej i dzięki analizie odległości z aplikacji szacować pozycje rosyjskich sił. Według relacji zgłosiła władzom ponad 70 takich lokalizacji. 

Podobne mechanizmy wpływu przypisywane są również Chinom. NewsGuard opisał sieć 294 fałszywych kont na platformie Threads, stylizowanych na atrakcyjne Azjatki i kierowanych do mężczyzn z Tajwanu. Konta miały publikować w skoordynowany sposób i nosić znamiona operacji politycznej. 

To pokazuje, że współczesna wojna informacyjna coraz rzadziej przypomina wielki plakat propagandowy, a coraz częściej prywatną wiadomość wysłaną późnym wieczorem. Nie krzyczy. Szepcze. Nie puka do drzwi. Wpada przez ekran.

Lokalny wymiar sprawy

Tomaszów Mazowiecki i okolice nie są samotną wyspą poza mapą świata. Mamy w regionie instytucje publiczne, szkoły, jednostki, zakłady, infrastrukturę, lokalne media, ludzi pracujących w administracji, służbach, ochronie zdrowia, transporcie i spółkach. Każdy z nich funkcjonuje także w świecie cyfrowym. I każdy może zostać zagadnięty przez kogoś, kto nie jest tym, za kogo się podaje.

Nie chodzi o to, by demonizować portale randkowe. Ludzie poznają się przez internet, zakochują, zakładają rodziny. To normalna część współczesności. Problem zaczyna się wtedy, gdy intymność staje się narzędziem. Gdy samotność jest wykorzystywana jak luka w systemie. Gdy prywatna rozmowa zamienia się w przesłuchanie prowadzone miękkim głosem.

W czasach, gdy telefon jest jednocześnie pamiętnikiem, portfelem, mapą, aparatem, archiwum zdjęć i przepustką do prywatnego życia, ostrożność nie jest paranoją. Jest higieną cyfrową.

Czerwone flagi

Warto zapamiętać kilka prostych zasad. Nie udostępniajmy w aplikacjach randkowych informacji o pracy, dyżurach, służbie, zabezpieczeniach, dokumentach, trasach przejazdu, miejscach pobytu innych osób czy obiektach publicznych. Nie wysyłajmy zdjęć dokumentów, identyfikatorów, wejściówek, wnętrz instytucji i miejsc, które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa. Nie dajmy się wciągać w rozmowy, w których ktoś bardzo szybko przechodzi do intymności, a potem zaczyna wymagać przysług.

Sygnałem alarmowym powinny być naciski, pośpiech, groźby, szantaż, prośby o „drobne zadanie”, dziwne zainteresowanie wojskiem, urzędem, zakładem pracy, transportem, monitoringiem, ochroną albo lokalizacją. W takiej sytuacji najlepiej przerwać kontakt, zachować zrzuty ekranu i — jeśli pojawia się groźba, szantaż lub podejrzenie przestępstwa — zgłosić sprawę odpowiednim służbom.

Bo w tej historii najgroźniejsze jest właśnie to, że wygląda banalnie. Zaczyna się jak flirt. Kończy jak meldunek operacyjny.

Aplikacja randkowa nie musi być polem bitwy. Ale w świecie wojny hybrydowej może stać się narzędziem rozpoznania. I warto o tym pamiętać, zanim komuś obcemu opowiemy za dużo — o sobie, swojej pracy, swoim mieście i swoim życiu.

Miniony tydzień na terenie działania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Opocznie przyniósł szereg różnorodnych interwencji. Od 22 do 28 czerwca 2026 roku strażacy Państwowej Straży Pożarnej oraz druhowie Ochotniczych Straży Pożarnych byli dysponowani zarówno do zdarzeń drogowych i pożarów, jak i do akcji technicznych oraz działań poszukiwawczo-ratowniczych.

Z przekazanych informacji wynika, że interwencje obejmowały między innymi usuwanie plam powodujących śliskość na drogach, gaszenie pożarów suchych traw, działania przy kolizji samochodów osobowych, a także ratowanie zwierząt. Taki przekrój zdarzeń pokazuje, że codzienna służba strażaków to nie tylko walka z ogniem, ale również szybka reakcja na zagrożenia wpływające na bezpieczeństwo mieszkańców i kierowców.

Pożary, kolizje i zdarzenia techniczne

Pierwsza z odnotowanych interwencji miała miejsce 22 czerwca w Drzewicy na ulicy Mostowej, gdzie zastęp Ochotniczej Straży Pożarnej usuwał plamę na drodze wojewódzkiej 728. Dzień później strażacy zostali skierowani do kolizji dwóch samochodów osobowych w Ostrowie w gminie Opoczno. Działania obejmowały zabezpieczenie miejsca zdarzenia, udzielenie kwalifikowanej pomocy przedmedycznej osobie poszkodowanej, sorpcję płynów eksploatacyjnych i uprzątnięcie jezdni.

23 czerwca odnotowano też nietypową interwencję w Zarzęcinie w gminie Mniszków, gdzie strażacy wydobywali kota ze studni przy użyciu trójnoga ratowniczego. Z kolei 26 czerwca doszło do pożaru komory silnika samochodu ciężarowego w Drzewicy na ulicy Kolejowej. Tego samego dnia gaszono również pożar suchych traw na nieużytkach rolnych w Opocznie przy ulicy Kolberga, gdzie ogień objął około 20 arów.

27 czerwca doszło do kolejnych zdarzeń wymagających szybkiej reakcji. W Daleszewicach w gminie Paradyż strażacy gasili pożar transformatora. W Krzczonowie w gminie Drzewica usuwano plamę z drogi powiatowej 3108E. Poważniejsza akcja miała miejsce w Antoninowie w gminie Sławno, gdzie do pożaru stodoły zadysponowano łącznie osiem zastępów. Tego samego dnia w Opocznie przy ulicy Szewskiej strażacy interweniowali w związku z zadymieniem w mieszkaniu budynku wielorodzinnego. Konieczne było wygaszenie pieca, oddymienie pomieszczeń, przewietrzenie budynku oraz wykonanie pomiarów miernikiem wielogazowym.

Do zdarzeń technicznych zaliczyć należy także akcję w Trzebinie w gminie Drzewica, gdzie na prośbę Policji strażacy wyciągali samochód osobowy z rzeki. W tym przypadku nie było osób poszkodowanych. Następnego dnia, 28 czerwca, strażacy ponownie usuwali skutki zagrożeń na drogach i terenach otwartych. Interweniowali przy plamie na drodze wojewódzkiej 726 w Opocznie oraz przy pożarach suchych traw na nasypach kolejowych w Dębie, Opocznie i Małoszycach.

Tragiczny finał działań w Sitowej

Najpoważniejsza i najbardziej dramatyczna akcja miała miejsce w Sitowej w gminie Opoczno, na terenie żwirowni. 27 czerwca do poszukiwań mężczyzny w stawie zadysponowano trzy zastępy Państwowej Straży Pożarnej, trzy zastępy Ochotniczej Straży Pożarnej oraz Specjalistyczną Grupę Wodno-Nurkową z Piotrkowa. Ratownicy prowadzili działania z wykorzystaniem łodzi, bosaków, wioseł oraz sprzętu asekuracyjnego. Przeszukiwano nabrzeże i dno zbiornika, a do akcji włączono także nurka.

Z uwagi na trudne warunki nocne oraz rozległy obszar poszukiwań działania zostały około godziny 2.00 wstrzymane do rana. 28 czerwca służby otrzymały zgłoszenie od Policji z prośbą o pomoc w wydobyciu ciała unoszącego się w wodzie. Na miejsce ponownie skierowano zastępy PSP i OSP. Po ewakuacji osoby na brzeg i ocenie funkcji życiowych stwierdzono ich brak, dlatego odstąpiono od resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

To zdarzenie wyraźnie pokazuje, że część pracy strażaków to działania prowadzone w warunkach wysokiego ryzyka, pod presją czasu i przy dużym obciążeniu psychicznym. Obok interwencji technicznych i pożarowych służby coraz częściej mierzą się także z zadaniami wymagającymi specjalistycznego przygotowania, współpracy wielu jednostek oraz wykorzystania zaawansowanego sprzętu.

Bezpieczeństwo to codzienna praca wielu jednostek

Zestawienie interwencji z jednego tygodnia pokazuje, jak szeroki jest zakres działań straży pożarnej w powiecie opoczyńskim. Obejmuje on zarówno zdarzenia pozornie drobne, jak śliskie jezdnie czy ratowanie zwierząt, jak i poważne pożary oraz akcje zakończone tragedią. W praktyce każda taka interwencja wymaga gotowości, odpowiedniego wyposażenia i ścisłej współpracy między Państwową Strażą Pożarną, jednostkami Ochotniczych Straży Pożarnych oraz innymi służbami.

Dla mieszkańców regionu to również ważne przypomnienie, że sezon letni sprzyja pożarom traw i zwiększa liczbę zdarzeń na terenach otwartych oraz przy akwenach. Zachowanie ostrożności, szybkie zgłaszanie zagrożeń i respektowanie zasad bezpieczeństwa mogą ograniczyć skalę podobnych interwencji. Strażacy pozostają w gotowości, ale wiele zależy także od odpowiedzialnych zachowań samych mieszkańców.

W ostatnich dniach strażacy interweniowali również przy wydobyciu dwóch kotów z suchej studni w Strzyżowie w gminie Drzewica. Akcja została przeprowadzona z użyciem sprzętu do ratownictwa wysokościowego i chwytaka do zwierząt. To kolejny przykład, że służba ratownicza w regionie wymaga wszechstronności i umiejętności reagowania na bardzo różne sytuacje.