14 czerwca 1940 roku uznawany jest za początek funkcjonowania niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz. Tego dnia Niemcy deportowali z więzienia w Tarnowie grupę 728 Polaków. Wśród wywiezionych znaleźli się żołnierze kampanii wrześniowej, członkowie podziemnych organizacji niepodległościowych, gimnazjaliści, studenci, a także niewielka grupa polskich Żydów.

Więźniowie z pierwszego transportu otrzymali numery od 31 do 758. Z przekazanych danych wynika, że wojnę przeżyło 325 deportowanych, 292 osoby zginęły, a los 111 pozostaje nieznany. To liczby, które pokazują skalę tragedii, ale także przypominają, że za każdą z nich kryje się osobna biografia, rodzina i dramat przerwany przez okupacyjny terror.

Rocznica pierwszego transportu Polaków do Auschwitz ma szczególne znaczenie w polskiej pamięci historycznej, ponieważ przypomina o jednym z najciemniejszych rozdziałów drugiej wojny światowej i o losie tych, którzy trafili do obozu już w pierwszym etapie jego działania.

Delegacja z powiatu na miejscu pamięci

14 czerwca 2026 roku w obchodach 86. rocznicy uczestniczyła delegacja Powiatu Tomaszowskiego. W jej skład weszli Naczelnik Wydziału Oświaty Katarzyna Menke oraz uczniowie i nauczyciele ze wszystkich szkół ponadpodstawowych z terenu powiatu. Taki udział pokazuje, że pamięć historyczna nie ogranicza się do oficjalnych ceremonii, ale jest także elementem edukacji i odpowiedzialności wobec młodego pokolenia.

Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 11.00 na terenie byłego obozu Auschwitz I. To właśnie tam, pod Ścianą Śmierci, odbyło się upamiętnienie z udziałem oficjalnych delegacji władz państwowych oraz organizatorów obchodów. Przedstawiciele Powiatu Tomaszowskiego zapalili znicze, oddając hołd ofiarom niemieckiego nazistowskiego terroru.

Następnie o godzinie 12.00 złożono kwiaty pod tablicą upamiętniającą deportację pierwszych Polaków do Auschwitz. Kolejnym punktem programu była Msza Święta o godzinie 13.00 w Klasztorze Franciszkanów w Harmężach. Po nabożeństwie młodzież obejrzała wystawę „Klisze pamięci. Labirynty”, prezentującą rysunki Mariana Kołodzieja, byłego więźnia KL Auschwitz oznaczonego numerem 432.

Lekcja historii dla młodego pokolenia

Obecność uczniów i nauczycieli ze szkół ponadpodstawowych nadaje takim uroczystościom szczególny wymiar. Dla młodzieży uczestnictwo w obchodach nie jest jedynie szkolnym obowiązkiem, lecz bezpośrednim spotkaniem z miejscem, które stało się symbolem zbrodni, odczłowieczenia i cierpienia. To również ważna lekcja odpowiedzialności za pamięć.

W lokalnym wymiarze udział delegacji z Powiatu Tomaszowskiego pokazuje, że samorząd traktuje politykę pamięci jako część swojej misji edukacyjnej i społecznej. W czasach, gdy historia bywa upraszczana do krótkich komunikatów i symbolicznych dat, takie wyjazdy pomagają przywracać jej ludzki wymiar oraz uświadamiać, jak wysoką cenę zapłaciły wcześniejsze pokolenia.

Pamięć o ofiarach Auschwitz pozostaje nie tylko obowiązkiem wobec przeszłości, ale też przestrogą na przyszłość. Uroczystości rocznicowe, zwłaszcza z udziałem młodych ludzi, budują ciągłość tej pamięci i przypominają, że historia nie może zostać sprowadzona do samej statystyki.

Lokalna obecność w ważnym narodowym upamiętnieniu

Dla mieszkańców powiatu tomaszowskiego udział lokalnej delegacji w ogólnopolskich obchodach ma znaczenie wykraczające poza formalny gest. To sygnał, że wspólnota samorządowa jest obecna tam, gdzie przypomina się o sprawach fundamentalnych dla polskiej historii i tożsamości. Tego rodzaju uczestnictwo wzmacnia także więź między edukacją, pamięcią i lokalną odpowiedzialnością.

Rocznicowe obchody w byłym obozie Auschwitz I były więc nie tylko aktem upamiętnienia pierwszego transportu Polaków, ale również ważnym świadectwem, że pamięć historyczna pozostaje żywa także w lokalnych społecznościach. W tym sensie obecność delegacji z Powiatu Tomaszowskiego wpisuje się w szerszy wysiłek zachowania prawdy o ofiarach i o doświadczeniu wojny.

Jeszcze kilka lat temu mogło się wydawać, że polskie szkolnictwo wyższe wchodzi w długi, chłodny korytarz demograficznej zimy. Mniej maturzystów, niższe roczniki, coraz ostrzejsza konkurencja między uczelniami i pytanie, które wracało niczym refren starej piosenki: czy studiowanie nadal jest przepustką do lepszego życia? Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują jednak, że ten scenariusz nie jest tak prosty. W roku akademickim 2025/2026 w Polsce studiowało ponad 1,3 mln osób. To kolejny rok wzrostu i sygnał, że uczelnie – mimo demografii, inflacji kosztów życia i zmian na rynku pracy – wciąż pozostają ważnym miejscem społecznego awansu.

Według GUS, na koniec 2025 roku w polskich uczelniach kształciło się 1 mln 322 tys. studentów, czyli prawie o 43 tys. więcej niż rok wcześniej. Oznacza to wzrost o 3,3 proc. Liczba studentów rośnie nieprzerwanie od pięciu lat. To szczególnie istotne, bo w latach akademickich 2015/2016–2019/2020 obserwowano wyraźny spadek – z około 1,4 mln do 1,2 mln studiujących.

Kobiety większością na uczelniach, studia dzienne nadal najpopularniejsze

Z danych GUS wynika, że kobiety stanowią około 58 proc. wszystkich studentów. To nie tylko statystyka, ale obraz głębszej zmiany społecznej. W wielu dziedzinach to właśnie kobiety coraz mocniej budują kapitał edukacyjny, zawodowy i społeczny. Tam, gdzie jeszcze kilka dekad temu drzwi były uchylone tylko częściowo, dziś wchodzą szerokim krokiem.

Zdecydowana większość studiujących wybiera studia stacjonarne, czyli dzienne. W tej formie kształciło się niemal 818 tys. osób, a więc około 62 proc. wszystkich studentów. Na studiach niestacjonarnych – zaocznych lub wieczorowych – uczyło się prawie 505 tys. osób. To pokazuje, że klasyczny model studiowania nadal trzyma się mocno, choć coraz częściej łączy się z pracą, stażami, działalnością społeczną czy pierwszymi próbami prowadzenia własnego biznesu.

Najchętniej wybierane kierunki: biznes, prawo, zdrowie i społeczeństwo

Największym zainteresowaniem cieszyły się kierunki z grupy biznes, administracja i prawo. Studiowała na nich ponad jedna piąta wszystkich studentów, czyli około 22 proc. To wybór dość przewidywalny, ale też zrozumiały. Młodzi ludzie – niczym bohaterowie „Ziemi obiecanej”, choć już bez fabrycznych kominów i z laptopem zamiast księgi rachunkowej – szukają kompetencji, które mają dawać sprawczość na rynku pracy.

Wysoko utrzymują się także kierunki związane ze zdrowiem i opieką społeczną. To odpowiedź na starzenie się społeczeństwa, rosnące potrzeby systemu ochrony zdrowia i coraz większe znaczenie zawodów medycznych oraz pomocowych. Dużym zainteresowaniem cieszą się również nauki społeczne, dziennikarstwo i informacja – dziedziny szczególnie ważne w czasach, gdy informacja bywa bronią, towarem, narzędziem wpływu, ale także fundamentem świadomego obywatelstwa.

Mniej studentów z zagranicy. Najwięcej z Ukrainy

W polskich uczelniach kształciło się niemal 102 tys. cudzoziemców. To mniej niż rok wcześniej – GUS odnotował spadek o 6,5 proc. Najliczniejszą grupę nadal stanowili studenci z Ukrainy, którzy odpowiadali za niemal 47 proc. wszystkich zagranicznych studentów. Kolejne miejsca zajęli obywatele Białorusi oraz Turcji.

Ten fragment statystyki ma szczególny ciężar. Za liczbami kryją się wojna, migracja, bezpieczeństwo, wybory rodzinne i edukacyjne, a czasem także dramatyczne decyzje podejmowane w pośpiechu. Polska dla wielu młodych ludzi ze Wschodu pozostaje krajem pierwszego wyboru – bliskim kulturowo, geograficznie i językowo łatwiejszym niż zachodnia Europa.

Mazowieckie największym centrum akademickim. Łódzkie z własną rolą

Największym ośrodkiem akademickim w kraju pozostaje województwo mazowieckie, gdzie kształciło się prawie 22 proc. wszystkich studentów. Najmniej studentów odnotowano w województwie lubuskim – poniżej 1 proc.

Dla Tomaszowa Mazowieckiego i regionu łódzkiego te dane nie są odległą, warszawską tabelką. Edukacja wyższa to jeden z kluczowych elementów rozwoju lokalnego. Im bliżej mieszkańców są uczelnie, filie, studia podyplomowe, kursy i programy współpracy z pracodawcami, tym większa szansa, że młodzi ludzie nie będą musieli wybierać między ambicją a wyjazdem.

W Tomaszowie Mazowieckim od lat funkcjonuje Filia Uniwersytetu Łódzkiego, powołana w 1998 roku na mocy porozumienia uczelni z władzami samorządowymi. To ważny punkt na edukacyjnej mapie miasta. W czasach, gdy mniejsze ośrodki walczą o mieszkańców, inwestycje i specjalistów, obecność szkolnictwa wyższego ma znaczenie większe niż tylko akademickie. To także prestiż, lokalne kadry, rozwój kompetencji i szansa na zatrzymanie części młodych ludzi w mieście.

345 uczelni w Polsce. Nie wszystkie znalazły się w opracowaniu

W roku akademickim 2025/2026 w Polsce działało łącznie 345 uczelni. Opracowanie GUS objęło 328 szkół wyższych, które złożyły sprawozdania statystyczne. To ważne zastrzeżenie metodologiczne, bo pokazuje, że dane – choć bardzo szerokie – odnoszą się do uczelni raportujących w systemie statystycznym.

W roku akademickim 2024/2025 dyplom ukończenia studiów I lub II stopnia odebrało prawie 307 tys. absolwentów. To o niemal 15 tys. więcej niż rok wcześniej. Na rynek pracy wchodzi więc kolejna duża grupa osób z wyższym wykształceniem. Pytanie brzmi: czy gospodarka, samorządy i instytucje publiczne potrafią ten potencjał dobrze wykorzystać?

Edukacja jako inwestycja, nie dekoracja

Dane GUS można czytać chłodno, jak wykres. Ale można też zobaczyć w nich coś więcej: społeczeństwo, które mimo kryzysów nadal wierzy w edukację. W czasach, gdy szybki sukces obiecuje internetowy kurs, viralowy film i algorytmiczna sława, ponad 1,3 mln studentów to znak, że klasyczna droga przez wiedzę, egzamin, seminarium i dyplom nie zniknęła ze sceny.

Nie oznacza to, że uczelnie mogą spać spokojnie. Rynek pracy zmienia się szybciej niż programy studiów. Sztuczna inteligencja przewraca biurka w zawodach, które jeszcze niedawno uchodziły za bezpieczne. Demografia nadal będzie bezlitosna. Ale najnowsze dane pokazują, że polskie szkolnictwo wyższe nie jest reliktem. Jest żywym organizmem, który – jak dobrze prowadzona orkiestra – musi tylko złapać właściwy rytm między tradycją a przyszłością.

To nie jest konkurs z gatunku „przeczytaj, zapamiętaj, odpowiedz”. Olimpiada Wiedzy Ekologicznej wymaga od uczniów znacznie więcej niż szkolnej poprawności. Trzeba znać biologię, geografię, chemię, fizykę, mechanizmy ochrony środowiska, aktualne przepisy prawa, a także najnowsze wydarzenia związane z kryzysem klimatycznym, katastrofami ekologicznymi i ochroną przyrody w Polsce oraz na świecie. To wiedza żywa, zmienna, czasem niepokojąca — taka, która nie mieści się wyłącznie w podręczniku.

Tomaszowski ślad wśród najlepszych

W Urzędzie Marszałkowskim Województwa Łódzkiego nagrodzono dwanaścioro uczniów szkół średnich, którzy najlepiej poradzili sobie w okręgowym finale 41. Olimpiady Wiedzy Ekologicznej. Wśród nich znalazła się mocna reprezentacja Tomaszowa Mazowieckiego.

Na liście finalistów pojawili się:

Wiktor Zbaraszewski – II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim, opiekun merytoryczny: mgr Kinga Marcińczak.

Zofia Łuczkowska – II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim, opiekun merytoryczny: mgr Kinga Marcińczak.

Dla szkoły, miasta i lokalnej społeczności to powód do dumy. W czasach, gdy ekologia bywa sprowadzana do sloganów, młodzi tomaszowianie pokazują, że prawdziwa troska o środowisko zaczyna się od wiedzy. Nie od transparentu, nie od hasła, ale od rozumienia procesów, zależności i odpowiedzialności.

Olimpiada, która wymaga wyobraźni i dyscypliny

Uczestnicy musieli zmierzyć się z tematami, które wykraczają daleko poza standardową podstawę programową. Ekologia w takim wydaniu nie jest tylko opowieścią o lesie, rzece czy czystym powietrzu. To również prawo, gospodarka wodna, odpady, energetyka, ochrona gatunkowa, zmiany klimatu i umiejętność czytania świata, który — jak u Herberta — „nie daje się oswoić”.

Nieprzypadkowo najlepsi uczniowie z województwa łódzkiego mogli później rywalizować na szczeblu ogólnopolskim. Olimpiada Wiedzy Ekologicznej od lat otwiera młodym ludziom drzwi na uczelnie i kierunki związane z naukami przyrodniczymi. To nie tylko dyplom do powieszenia na ścianie. To realny kapitał na przyszłość.

Najlepszym uczestnikiem z województwa łódzkiego okazał się Maksymilian Markiewicz z I Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Jagiellończyka w Sieradzu, który zapewnił sobie indeks wielu uczelni wyższych w Polsce. Ale w tym gronie bardzo wyraźnie zabrzmiał także głos Tomaszowa Mazowieckiego.

„Żerom” znowu pokazuje klasę

II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim po raz kolejny udowadnia, że za szkolnym sukcesem stoją nie tylko zdolni uczniowie, ale też nauczyciele, którzy potrafią prowadzić ich dalej niż wymaga program. W przypadku Wiktora Zbaraszewskiego i Zofii Łuczkowskiej ważną rolę odegrała opiekunka merytoryczna, mgr Kinga Marcińczak.

To praca często niewidoczna z zewnątrz: dodatkowe godziny, rozmowy, materiały, korekty, motywowanie wtedy, gdy entuzjazm zaczyna przegrywać ze zmęczeniem. A jednak właśnie z takich rzeczy rodzi się wynik. Nie z przypadku, lecz z konsekwencji.

Młodzi widzą więcej

Podczas uroczystości wyróżniono także uczniów szkół podstawowych, którzy wzięli udział w I Wojewódzkim Konkursie Przyrodniczym „Zielone skarby okolicy”. Tu najważniejsza była kreatywność. Uczniowie przygotowywali filmy, prezentacje, reportaże i kolaże fotograficzne pokazujące przyrodnicze walory województwa łódzkiego, ale także zagrożenia i sposoby ochrony cennych miejsc.

Na konkurs wpłynęło aż 140 prac. To liczba, która pokazuje, że młodzi ludzie chcą mówić o przyrodzie własnym językiem — obrazem, filmem, kadrem, historią. W regionie takim jak nasz, gdzie obok Pilicy, rezerwatów, lasów spalskich i cennych terenów przyrodniczych od lat toczy się rozmowa o rozwoju, inwestycjach i ochronie środowiska, taka wrażliwość ma szczególne znaczenie.

Bo przyroda nie jest dekoracją do życia. Jest jego warunkiem.

Sukces, który zobowiązuje

Osiągnięcie uczniów z Tomaszowa Mazowieckiego warto odczytać szerzej. To nie tylko szkolna wiadomość z kroniki sukcesów. To sygnał, że w naszym mieście rośnie pokolenie, które potrafi łączyć wiedzę z odpowiedzialnością. Pokolenie, które rozumie, że rzeka, las, powietrze i klimat nie są pojęciami z prezentacji, lecz częścią codzienności.

W czasach, gdy debata o ekologii często przypomina hałaśliwy spór polityczny, młodzi ludzie robią coś znacznie ważniejszego: uczą się faktów. A fakty, jak pisał Bułhakow o rękopisach, nie płoną tak łatwo. Zwłaszcza gdy stoją za nimi pasja, praca i dobry nauczyciel.

Tomaszów Mazowiecki może być z nich dumny.

W finale projektu, który odbył się w piątek 12 czerwca w warszawskiej siedzibie Instytutu Pileckiego, znalazło się aż 10 zespołów z Tomaszowa Mazowieckiego. To wynik, który trudno potraktować jako przypadek. Na 39 grup z całej Polski, które zaprezentowały efekty kilku miesięcy pracy, tomaszowska reprezentacja była jedną z najliczniejszych. I mówi to wiele nie tylko o szkołach, nauczycielach i młodzieży, ale również o samym mieście — o miejscu, w którym historia nie leży spokojnie pod muzealną gablotą, lecz wciąż domaga się rozmowy.

Tomaszowska reprezentacja w Warszawie

W finale wzięły udział grupy reprezentujące: ZSP nr 1, Szkołę Podstawową nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego, ZSP nr 10, Szkołę Podstawową nr 8, ZSP nr 7, Szkołę Podstawową nr 11, Szkołę Podstawową nr 6, ZSP nr 2, Szkołę Podstawową nr 14 im. Orła Białego oraz 41. Tomaszowską Drużynę Harcerską „Astrum”.

To mocna, wielopokoleniowa i różnorodna reprezentacja. Są tu szkoły podstawowe, zespoły szkolno-przedszkolne, szkoły ponadpodstawowe i harcerze — czyli środowiska, które z natury swojej działalności potrafią łączyć edukację, pracę zespołową, służbę i odpowiedzialność za lokalną wspólnotę.

Projekt nie był konkursem w klasycznym sensie. Nie chodziło o prostą rywalizację, o podium, puchar i pamiątkowe zdjęcie. Chodziło o coś trudniejszego: o wydobycie z lokalnej przestrzeni historii, które czasem są znane tylko nielicznym, czasem przykryte warstwą codzienności, a czasem tak kruche, że wystarczy odejście ostatniego świadka, by zniknęły bezpowrotnie.

Pamięć zaczyna się blisko domu

Instytut Pileckiego zaproponował uczestnikom zadanie pozornie proste: odnaleźć lokalne miejsce pamięci, zbadać jego historię, udokumentować ją i opowiedzieć innym. W praktyce oznaczało to kilka miesięcy pracy: poszukiwania źródeł, rozmowy, porządkowanie faktów, budowanie narracji, przygotowanie prezentacji i finałowego stoiska.

Od lutego do końca maja zespoły pracowały nad wybranymi tematami, korzystając ze wsparcia ekspertów. W czerwcu przedstawiciele grup, które ukończyły projekt i przesłały sprawozdania, spotkali się w Warszawie, by zaprezentować efekty swoich działań podczas finałowej „giełdy projektów”.

To piękna nazwa — „giełda projektów” — bo przypomina, że pamięcią można się dzielić. Nie sprzedawać, nie zamykać w szufladzie, nie trzymać jak rodzinny sekret, ale właśnie wymieniać się nią, opowiadać, pokazywać, porównywać doświadczenia. Każde stoisko było małą sceną, na której lokalna historia wychodziła z cienia.

Andrzej Poczobut: pamięć jako zobowiązanie

Gościem honorowym finału był Andrzej Poczobut — dziennikarz, działacz polskiej mniejszości na Białorusi, człowiek, którego biografia w ostatnich latach stała się jednym z najbardziej poruszających symboli walki o wolność słowa i godność człowieka. Jego obecność wśród młodych ludzi badających miejsca pamięci miała wymiar szczególny. Nie był to gość „od protokołu”, lecz człowiek, który sam doświadczył ceny, jaką płaci się za wierność prawdzie.

Witając gości, p.o. dyrektora Instytutu Pileckiego Karol Madaj powiedział o Poczobucie, że to człowiek, który udowodnił, iż „wolność sumienia nie da się zamknąć w więziennej celi”. Trudno o zdanie bardziej pasujące do spotkania poświęconego pamięci. Bo pamięć, jeśli jest uczciwa, też bywa niepokorna. Nie pozwala wygładzić przeszłości, przemilczeć ofiar, zamienić dramatu w wygodną dekorację.

Andrzej Poczobut, zwracając się do uczestników, przypomniał, że ci, którzy przeżyli doświadczenie obu totalitaryzmów, w większości nie mogą już opowiedzieć swojej historii. Została po nich pamięć. I dlatego — mówił — jeśli chcemy, by pamiętano o nas, sami powinniśmy pamiętać o tych, którzy byli przed nami.

To zdanie mogłoby być mottem całego projektu. Brzmi jak echo Herberta, który w „Przesłaniu Pana Cogito” kazał iść „wyprostowanym wśród tych, co na kolanach”. Ale brzmi też jak zwykła, codzienna instrukcja dla lokalnej wspólnoty: zobacz, co masz pod stopami; zapytaj, kto mieszkał tu przed tobą; sprawdź, dlaczego ta tablica wisi właśnie tu; nie przechodź obojętnie.

Tomaszów ma swoją trudną mapę pamięci

Dla Tomaszowa Mazowieckiego taki projekt nie jest abstrakcją. Miasto ma własną, bolesną topografię XX wieku. Są miejsca związane z okupacją niemiecką, z historią tomaszowskich Żydów, z likwidacją getta, z działalnością konspiracyjną, z egzekucjami i represjami. Są nazwiska, które powinny wracać nie tylko przy okazji rocznic.

Jedną z takich postaci jest Karolina Juszczykowska, tomaszowianka skazana przez Niemców na śmierć za ukrywanie Żydów. Jej historia została przywrócona pamięci w ramach programu „Zawołani po imieniu” Instytutu Pileckiego. To opowieść niełatwa, daleka od spiżowego patosu. Jest w niej bieda, strach, dramat okupacyjnej codzienności i decyzja, która kosztowała życie. Właśnie takie historie najczęściej uczą najmocniej, bo pokazują, że wielka historia nie zawsze przychodzi w mundurze i z fanfarami. Czasem schodzi do piwnicy, puka do drzwi i pyta, czy człowiek pozostanie człowiekiem.

Tomaszów pamięta również o zagładzie swojej społeczności żydowskiej. Getto tomaszowskie zostało utworzone przez Niemców w czasie II wojny światowej, a jego likwidacja pod koniec 1942 roku oznaczała śmierć wielu osób na miejscu i deportacje do obozów zagłady. To rana w historii miasta, która nie powinna zarastać milczeniem. Każdy projekt, każda szkolna prezentacja, każda rozmowa z mieszkańcami jest więc czymś więcej niż zadaniem edukacyjnym. Jest próbą przywrócenia twarzy ludziom, których totalitaryzm próbował sprowadzić do liczby.

Historia nie kończy się na dyplomie

Podczas warszawskiego finału zespoły prezentowały swoje prace na indywidualnych stoiskach. Odwiedzali je inni uczestnicy, eksperci i zaproszeni goście. Rozmawiano o metodach dokumentacji, sposobach opowiadania historii i o tym, co zrobić, by projekty nie skończyły się wraz z wręczeniem dyplomów.

To szczególnie ważne. Lokalna pamięć bardzo często przegrywa nie dlatego, że ktoś z nią walczy. Przegrywa ciszej — przez zaniedbanie, brak czasu, brak dokumentów, brak przekazania opowieści dalej. Przegrywa, gdy tablica rdzewieje, zdjęcia lądują na strychu, a świadek odchodzi, zanim ktokolwiek włączy dyktafon.

Dlatego sens takich działań polega na kontynuacji. Dokumentacja powinna trafić tam, gdzie będą mogli z niej korzystać kolejni mieszkańcy: do bibliotek, szkół, muzeów, izb pamięci, lokalnych archiwów. W idealnym świecie każda grupa po powrocie z Warszawy mogłaby pokazać efekty swojej pracy także w Tomaszowie — rodzicom, rówieśnikom, seniorom, radnym, nauczycielom, mieszkańcom osiedli, których te historie dotyczą.

Wyróżnienie dla grupy ze Zgorzelca

Podczas finału przyznano specjalne wyróżnienie zwycięzcom plebiscytu na najciekawsze stoisko „giełdy projektów”. Otrzymała je grupa „Poszukiwacze historycznych śladów” z Liceum Ogólnokształcącego Cogito z Oddziałami Dwujęzycznymi ze Zgorzelca, pracująca pod opieką nauczycielki języka polskiego Aleksandry Pietrańczyk.

Zespół zajął się tematem niemieckiego przejściowego obozu dla Żydów w Prędocicach. To przykład pracy, która wymagała nie tylko przygotowania prezentacji, ale prawdziwego śledztwa historycznego. Uczestnicy musieli zmierzyć się między innymi z ustaleniem położenia dawnego obozu. Właśnie takie działania pokazują, że edukacja historyczna może być fascynująca jak reportaż, wymagająca jak dochodzenie i przejmująca jak najlepsze kino dokumentalne.

Eksperci, którzy pomagali czytać ślady

W finale uczestniczyli eksperci związani z Instytutem Pileckiego i instytucjami pamięci. Wśród nich znaleźli się m.in. Karolina Kolbuszewska, dyrektorka Muzeum Domu Pileckich w Ostrowi Mazowieckiej, Karol Madaj, p.o. dyrektora Instytutu Pileckiego, Łukasz Mieszkowski, zastępca dyrektora Instytutu, Wojciech Saramonowicz, kierownik Działu Historii Mówionej i Produkcji Filmowych, Jacek Staniszewski, Anna Stróż-Pawłowska, Marcin Urbanek oraz Jadwiga Wędrychowicz, opiekunka miejsc pamięci w Bieczu związanych z historią jej dziadka, Józefa Pruchniewicza, upamiętnionego w programie „Zawołani po imieniu”.

To ważne, bo młodzi uczestnicy dostali nie tylko pochwały, ale też rozmowę z ludźmi, którzy zawodowo zajmują się pamięcią: dokumentowaniem, filmem, historią mówioną, muzealnictwem, projektowaniem upamiętnień. Innymi słowy — zobaczyli, że pamięć to nie tylko emocja. To także warsztat, odpowiedzialność, metoda i uczciwość wobec faktów.

Prawo chroni miejsca, ale pamięć chronią ludzie

Warto przy tej okazji przypomnieć, że część miejsc pamięci może podlegać formalnej ochronie prawnej — choćby na podstawie przepisów dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, a w przypadku grobów wojennych także regulacji o grobach i cmentarzach wojennych. Prawo jest jednak dopiero ostatnią linią obrony. Pierwszą są mieszkańcy.

To oni zauważają, że tablica wymaga odnowienia. To oni pamiętają, że pod tym domem kogoś aresztowano. To oni wiedzą, że za pozornie zwyczajną nazwą ulicy kryje się dramat, bohaterstwo albo zapomniana biografia. I to oni mogą sprawić, że młodzi ludzie nie będą traktować własnego miasta jak przypadkowego punktu na mapie, lecz jak opowieść, którą warto czytać uważnie.

Tomaszów zdał ważny egzamin

Udział aż 10 tomaszowskich grup w finale ogólnopolskiego projektu Instytutu Pileckiego jest powodem do dumy. Ale jeszcze bardziej — zobowiązaniem. Bo skoro młodzi ludzie, nauczyciele i harcerze wykonali tę pracę, warto teraz zadbać, by jej efekt nie zniknął po jednym wydarzeniu w Warszawie.

Tomaszów Mazowiecki potrzebuje takich działań. Nie po to, by żyć wyłącznie przeszłością, ale by lepiej rozumieć teraźniejszość. Miasto bez pamięci staje się dekoracją. Miasto z pamięcią — nawet trudną, bolesną, nie zawsze wygodną — staje się wspólnotą.

A jeśli w tej wspólnocie uczniowie potrafią szukać śladów, rozmawiać ze świadkami, pracować z dokumentami i opowiadać historię innym, to znaczy, że pamięć nie jest martwym kamieniem. Jest żywym ogniem. Trzeba tylko pilnować, by nie zgasł.

W tym roku Tomaszów Mazowiecki odpowiedział wyjątkowo mocno. Do finału projektu Instytutu Pileckiego zakwalifikowało się aż 10 tomaszowskich grup.

Tomaszów wśród finalistów z całej Polski

Zakwalifikowane grupy reprezentują: ZSP nr 1, SP nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego, ZSP nr 10, SP nr 8, ZSP nr 7, SP nr 11, SP nr 6, ZSP nr 2, SP nr 14 im. Orła Białego oraz 41. Tomaszowską Drużynę Harcerską „Astrum”.

To wynik, który trudno potraktować jak zwykłą statystykę. Jeśli w finale bierze udział 40 zespołów z 27 miejscowości w całej Polsce, to obecność aż dziesięciu grup z Tomaszowa Mazowieckiego jest mocnym sygnałem: lokalna pamięć w naszym mieście nie jest martwym eksponatem pod szkłem. Ona pracuje, wciąga, uczy i buduje wspólnotę.

Dwudniowy finał odbędzie się w piątek i sobotę, 12–13 czerwca, w warszawskiej siedzibie Instytutu Pileckiego przy ul. Siennej. Uczestnicy zaprezentują efekty kilku miesięcy pracy na specjalnie przygotowanych stoiskach. Patronat medialny nad wydarzeniem objęło Polskie Radio RDC.

Historia, która zaczyna się obok domu

Ogólnopolski projekt „Pamięć miejsca, miejsca pamięci” polega na odkrywaniu, badaniu i dokumentowaniu historii związanych z lokalnymi miejscami pamięci. Od lutego do maja uczestnicy realizowali zadania projektowe, prowadzili poszukiwania, przygotowywali dokumentację i wysyłali sprawozdania do Instytutu Pileckiego.

Nie chodziło więc o szkolną akademię „od święta”, z odczytanym tekstem i wiązanką kwiatów. Chodziło o realną pracę badawczą: rozmowę, dokument, fotografię, archiwum, teren, pamięć rodzinną i lokalną. O to, by młodzi ludzie zrozumieli, że przeszłość nie jest czarno-białą ilustracją z podręcznika, ale opowieścią pełną szczegółów, pęknięć, przemilczeń i ludzkich losów.

Koordynatorka projektu Yaroslavna Kwiatkowska z Instytutu Pileckiego podkreśla, że jest dumna z lokalnych pasjonatów, którzy dbają o pamięć ważnych wydarzeń, miejsc i postaci związanych ze swoimi społecznościami.

– Jestem dumna z tego, jak wielu w Polsce mamy lokalnych pasjonatów, którzy dbają o pamięć o ważnych wydarzeniach, miejscach i postaciach związanych ze swoimi społecznościami – mówi Yaroslavna Kwiatkowska. – Cieszy mnie, że tak wiele osób postrzega dziedzictwo swoich małych ojczyzn jako istotny element naszej wspólnej historii i aktywnie przyczynia się do jego zachowania dla przyszłych pokoleń.

Młodzi ludzie jako strażnicy pamięci

Wśród zgłoszonych zespołów dominują grupy szkolne. Jak informuje Instytut Pileckiego, w projekcie uczestniczą przede wszystkim uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych, ale także stowarzyszenia, fundacje, biblioteka, środowisko harcerskie i grupy miłośników historii.

To ważne także z punktu widzenia Tomaszowa Mazowieckiego. Miasto ma wielowarstwową historię: przemysłową, robotniczą, wielokulturową, wojenną, okupacyjną, powojenną. Są w niej fabryki, rzeka, kolejarze, żołnierze, społeczność żydowska, szkoły, parafie, cmentarze, harcerstwo i rodzinne opowieści przekazywane przy kuchennym stole. Czasem wystarczy jeden dobrze zadany przez ucznia szczegółowy pytajnik, by z milczenia wyszła cała opowieść.

Uczestnicy projektu w swoich sprawozdaniach pisali m.in.:

„Nauczyliśmy się odpowiedzialności, szacunku do historii, systematyczności, terminowości oraz odwagi w dzieleniu się pomysłami. Zrozumieliśmy, że wspólna praca wydobywa z nas więcej niż działanie pojedynczo.”

Inna grupa podkreśliła:

„Odkryliśmy, że historia naszego regionu jest jak wielowarstwowa opowieść, cicha, a jednocześnie pełna znaczeń. Poznawaliśmy losy ludzi, wydarzenia i miejsca, które ukształtowały lokalną tożsamość. Zrozumieliśmy, że przeszłość nie jest zamkniętą księgą, lecz żywym dziedzictwem, które należy pielęgnować i przekazywać następcom.”

Te słowa mogłyby być mottem całego przedsięwzięcia. Brzmią jak odpowiedź na znane zdanie Zbigniewa Herberta z „Przesłania Pana Cogito”: „Bądź wierny. Idź”. W tym przypadku: bądź wierny pamięci miejsca, z którego jesteś. Idź śladami tych, których historia zbyt łatwo potrafi zgubić.

Instytut Pileckiego: pamięć trzeba chronić i przekazywać

Kierowniczka Działu Edukacji Instytutu Pileckiego Kamila Sachnowska zwraca uwagę, że uczestnicy projektu zdobyli nie tylko nowe umiejętności, ale zrozumieli również sens pracy z lokalną pamięcią.

– Takie słowa świadczą o tym, że uczestnicy projektu nie tylko zyskali nowe umiejętności, ale dobrze pojęli istotę projektu, odkrywając w swej najbliższej okolicy ludzi i miejsca, o których warto pamiętać i pamięć tę chronić i przekazywać – mówi Kamila Sachnowska.

Podczas finałowej gali zespoły zaprezentują swoje prace innym uczestnikom oraz ekspertom zajmującym się popularyzacją historii. Każdy zespół ma otrzymać informację zwrotną dotyczącą mocnych i słabszych stron swojego projektu. To szczególnie cenne, bo pokazuje, że finał nie jest zamknięciem opowieści, lecz raczej kolejnym rozdziałem.

Pamięć jako obowiązek wspólnoty

Projekt ma również wymiar obywatelski. W polskim prawie troska o dziedzictwo narodowe i kulturowe nie jest wyłącznie pustą deklaracją. Już art. 5 Konstytucji RP wskazuje, że Rzeczpospolita Polska strzeże dziedzictwa narodowego. Z kolei art. 6 Konstytucji RP mówi o stwarzaniu warunków upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, będącej źródłem tożsamości narodu, jego trwania i rozwoju.

W praktyce takie projekty jak „Pamięć miejsca, miejsca pamięci” pokazują, że ochrona dziedzictwa nie zawsze zaczyna się od wielkich instytucji i uroczystych przemówień. Czasem zaczyna się od uczniów, harcerzy, nauczycieli, lokalnych społeczników i jednego miejsca, które trzeba opisać, sfotografować, zrozumieć i ocalić przed zapomnieniem.

Instytut Pileckiego zachęca, by zebrane historie były prezentowane, katalogowane i przekazywane do lokalnych bibliotek lub muzeów. Dzięki temu dokumentacja nie znika w szufladzie, ale pozostaje dostępna dla mieszkańców, badaczy, uczniów i przyszłych pokoleń.

Wielki sukces Tomaszowa

Awans aż 10 tomaszowskich grup do finału projektu to powód do dumy dla szkół, opiekunów, rodziców, harcerzy i całej lokalnej społeczności. To także piękna lekcja o tym, że historia Tomaszowa Mazowieckiego nie jest jedynie zbiorem dat. Jest żywą tkanką miasta.

W świecie, w którym pamięć bywa wypierana przez szybkie komunikaty, krótkie filmy i algorytmy karmione tym, co chwilowe, młodzi tomaszowianie wykonali pracę cierpliwą, cichą i potrzebną. Taką, która nie krzyczy, ale zostaje.

A pamięć — jeśli ma przetrwać — właśnie tego potrzebuje najbardziej: ludzi, którzy zechcą się przy niej zatrzymać.

Najważniejszą informacją z perspektywy przebiegu konkursu jest to, że w postępowaniu brała udział tylko jedna kandydatka. Była nią właśnie dotychczasowa dyrektorka szkoły, która po raz kolejny uzyskała powierzenie funkcji szefa jednej z najważniejszych szkół średnich w Tomaszowie Mazowieckim.

Fakt, że do konkursu przystąpiła wyłącznie osoba już kierująca placówką, oznacza w praktyce wyraźny sygnał ciągłości zarządzania. Dla uczniów, rodziców i nauczycieli może to oznaczać stabilność organizacyjną oraz kontynuację dotychczasowego sposobu prowadzenia szkoły.

I Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych placówek edukacyjnych w powiecie tomaszowskim. W szkolnej komunikacji podkreślono również gratulacje dla Ewy Męciny oraz życzenia powodzenia w realizacji kolejnych wyzwań związanych z kierowaniem liceum.

Warto też zauważyć, że I LO funkcjonuje w czasie, gdy szkoły średnie są oceniane nie tylko przez pryzmat wyników nauczania, lecz także atmosfery, aktywności społecznej i jakości zarządzania. W tym kontekście ponowny wybór osoby już pełniącej tę funkcję można odczytywać jako decyzję stawiającą na kontynuację i przewidywalność.

Powiat Tomaszowski pozyskał kolejne dofinansowanie dla dwóch szkół ponadpodstawowych w Tomaszowie Mazowieckim. Umowy dotyczące wsparcia podpisano 29 maja 2026 roku w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Łódzkiego. Chodzi o projekty realizowane przez Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki oraz Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 2 im. Stanisława Staszica.

Łączna wartość przyznanego wsparcia wynosi 5 359 612,04 zł. To znaczący zastrzyk finansowy dla lokalnej edukacji, szczególnie w obszarach, które od lat decydują o jakości nauczania: zapleczu technicznym, dostępności budynków oraz dostosowaniu szkół do zmieniających się potrzeb uczniów i rynku pracy.

Z perspektywy mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i całego powiatu to informacja istotna nie tylko dla samych placówek, ale również dla rodzin planujących przyszłość edukacyjną swoich dzieci. Inwestycje w szkoły zawodowe i w edukację włączającą przekładają się bowiem na realne szanse młodych ludzi na dalszy rozwój i lepszy start w dorosłość.

ZSP nr 1 z dużą modernizacją i nowym wyposażeniem

Największe dofinansowanie trafi do Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 1. Projekt pod nazwą „Poprawa warunków kształcenia zawodowego w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Tomaszowie Mazowieckim” otrzymał wsparcie w wysokości 4 588 117,10 zł.

Założeniem przedsięwzięcia jest stworzenie nowoczesnej, dostępnej i kompleksowej infrastruktury edukacyjnej, która pozwoli prowadzić zajęcia praktyczne w warunkach zbliżonych do rzeczywistego środowiska pracy. To szczególnie ważne w szkołach kształcących przyszłych specjalistów, gdzie teoria musi iść w parze z praktyką.

Projekt obejmuje kompleksową modernizację i adaptację najstarszego budynku szkolnego. W planach jest między innymi montaż windy, co poprawi dostępność obiektu, a także budowa hangaru na symulator lotów. Dodatkowo przewidziano modernizację boiska przyszkolnego oraz zakup nowoczesnych pomocy dydaktycznych dla kierunku technik mechanik. Wśród nich mają znaleźć się pracownia rzeczywistości wirtualnej, drony, specjalistyczny sprzęt i samochód elektryczny do ćwiczeń praktycznych.

Tego rodzaju wyposażenie wyraźnie pokazuje kierunek zmian w szkolnictwie zawodowym. Coraz większe znaczenie mają nowoczesne technologie, nauka obsługi współczesnych urządzeń oraz kontakt z rozwiązaniami stosowanymi w gospodarce i przemyśle. Dla uczniów oznacza to bardziej atrakcyjne zajęcia, a dla pracodawców szansę na lepiej przygotowanych absolwentów.

ZSP nr 2 z naciskiem na edukację włączającą

Drugim projektem objętym dofinansowaniem jest „Rozwijamy edukację włączającą w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 2 im. Stanisława Staszica w Tomaszowie Mazowieckim”. W tym przypadku wartość wsparcia wynosi 771 494,94 zł.

Projekt skierowano do 96 uczniów z niepełnosprawnościami, ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi oraz do uczniów z doświadczeniami migracji. Wsparcie obejmie młodzież uczącą się w technikum oraz w branżowej szkole pierwszego stopnia działających w ZSP nr 2.

Zakres działań jest szeroki. Przewidziano zakup sprzętu i pomocy dydaktycznych do prowadzenia zajęć, szkolenia dla nauczycieli, dostosowanie infrastruktury do potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz realizację różnego rodzaju zajęć wspierających. Celem jest nie tylko poprawa warunków nauki, ale też stworzenie środowiska szkolnego, które rzeczywiście odpowiada na zróżnicowane potrzeby uczniów.

Edukacja włączająca odgrywa dziś coraz większą rolę w systemie oświaty. W praktyce oznacza to odejście od myślenia o szkole jako miejscu jednolitym dla wszystkich na rzecz modelu, w którym placówka potrafi elastycznie reagować na indywidualne sytuacje i możliwości młodych ludzi. Dla lokalnej społeczności to ważny sygnał, że rozwój szkół nie ogranicza się wyłącznie do inwestycji w mury i sprzęt, ale obejmuje również jakość codziennego wsparcia.

Co te inwestycje znaczą dla powiatu

Oba projekty wpisują się w szerszy trend wzmacniania szkolnictwa ponadpodstawowego w regionach. Z jednej strony chodzi o podnoszenie jakości kształcenia zawodowego, z drugiej o budowanie bardziej dostępnego i otwartego systemu edukacji. W Tomaszowie Mazowieckim te dwa kierunki spotykają się w konkretnych działaniach i konkretnych kwotach.

Dla ZSP nr 1 kluczowe będzie unowocześnienie bazy dydaktycznej i zwiększenie atrakcyjności oferty kształcenia. Dla ZSP nr 2 najważniejsze pozostaje stworzenie warunków, w których uczniowie o różnych potrzebach będą mogli skutecznie korzystać z edukacji. W obu przypadkach efektem ma być lepsze przygotowanie młodzieży do dalszej nauki, pracy i funkcjonowania w życiu społecznym.

Warto podkreślić, że takie inwestycje mają znaczenie długofalowe. Szkoły zyskują nie tylko sprzęt czy odnowione pomieszczenia, ale również możliwość budowania swojej pozycji w regionie. Dla powiatu to z kolei argument, że rozwój lokalnej edukacji może iść w parze z realnym pozyskiwaniem zewnętrznych środków i odpowiadaniem na aktualne wyzwania.

Jeżeli zapowiedziane działania zostaną sprawnie zrealizowane, uczniowie i nauczyciele obu tomaszowskich szkół odczują zmianę nie w teorii, lecz w codziennym funkcjonowaniu. A to właśnie taki wymiar inwestycji najczęściej decyduje o tym, czy publiczne pieniądze rzeczywiście przekładają się na jakość edukacji.

Dzień Rodziny odbył się 26 maja pod hasłem „Z Trójką na Dzikim Zachodzie”. W wydarzenie włączyła się cała społeczność szkolna: uczniowie, nauczyciele, rodzice i opiekunowie. Tego dnia szkoła nie przypominała zwykłej placówki edukacyjnej, lecz raczej plan filmowy, na którym Clint Eastwood mógłby zgubić ostrogi, a Lucky Luke zatrzymać konia przed wejściem na boisko. Źródłem informacji o wydarzeniu jest komunikat Urzędu Miasta w Tomaszowie Mazowieckim.

Kowbojskie stroje, występy i dużo dobrej energii

Największą część programu artystycznego przygotowali uczniowie klas trzecich. Na scenie zaprezentowali piosenki, układy taneczne i krótkie występy sceniczne, które publiczność przyjmowała z dużym entuzjazmem. Szczególne brawa zebrali także chłopcy z oddziału zerowego, którzy wykonali dynamiczny taniec kowbojski.

Nie zabrakło tego, co w takich szkolnych wydarzeniach najcenniejsze: spontaniczności, dziecięcej odwagi i tej energii, której nie da się zamknąć w scenariuszu akademii. Westernowa konwencja okazała się dobrym pretekstem do wspólnej zabawy, ale też do budowania relacji między szkołą a rodzinami uczniów.

Lasso, hobby horse i przeciąganie liny

Na uczestników czekały konkurencje inspirowane klimatem Dzikiego Zachodu. Można było spróbować swoich sił w rzucaniu lassem, przeciąganiu liny oraz na torze przeszkód z hobby horse. W zabawach brali udział nie tylko uczniowie, ale również dorośli, dzięki czemu szkolne święto miało prawdziwie rodzinny charakter.

Takie wydarzenia przypominają, że szkoła to nie tylko lekcje, sprawdziany i dzwonki odmierzające czas między salami. To także miejsce spotkań, rozmów i wspólnego przeżywania małych świąt, które później zostają w pamięci dzieci dłużej niż niejeden rozdział z podręcznika.

Słodkości, loteria i podziękowania

Podczas Dnia Rodziny działała również szkolna kawiarenka ze słodkościami. Przygotowano także loterię fantową, która dostarczyła uczestnikom dodatkowych emocji i uśmiechu. Organizatorzy podziękowali wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie wydarzenia i jego sprawny przebieg.

Tegoroczny Dzień Rodziny w „Trójce” był więc nie tylko szkolnym festynem w westernowej oprawie. Był przede wszystkim świętem bliskości, współpracy i dobrej atmosfery. A Dziki Zachód? Tym razem nie był miejscem pojedynków w samo południe, lecz przestrzenią, w której dzieci i dorośli spotkali się po tej samej stronie — stronie wspólnej zabawy.

Geografia jest przedmiotem bardzo praktycznym. Uczeń poznaje procesy, które wpływają na codzienne życie: migracje, urbanizację, rozwój gospodarczy, zmiany klimatu, strukturę zatrudnienia, handel międzynarodowy czy zróżnicowanie poziomu życia. Właśnie dlatego warto uczyć się jej przez przykłady, dane i aktualne problemy współczesnego świata.

W szkole ponadpodstawowej szczególnie ważne jest łączenie faktów. Sama definicja nie wystarczy, jeśli uczeń nie rozumie, dlaczego dane zjawisko występuje, jakie ma konsekwencje i jak można je przedstawić na mapie lub wykresie. Dobra nauka geografii powinna więc opierać się na trzech elementach: zrozumieniu teorii, pracy z materiałami graficznymi oraz ćwiczeniu odpowiedzi na pytania problemowe.

Jak skutecznie uczyć się geografii?

Najlepiej zacząć od uporządkowania tematu. Warto przeczytać lekcję, zaznaczyć najważniejsze pojęcia, a potem sprawdzić, jakie mapy, wykresy i tabele pojawiają się przy danym zagadnieniu. Geografia bardzo często wymaga interpretowania danych, dlatego nie należy pomijać materiałów graficznych.

Dobry schemat nauki wygląda tak:

• przeczytaj temat i wypisz najważniejsze pojęcia;
• przeanalizuj mapy, wykresy, tabele i infografiki;
• zapisz przyczyny oraz skutki omawianego zjawiska;
• porównaj sytuację Polski z innymi państwami;
• odpowiedz własnymi słowami na pytania z lekcji;
• przed sprawdzianem wróć do podsumowań;
• rozwiąż zadania powtórzeniowe lub maturalne.

W geografii bardzo pomaga tworzenie krótkich notatek w formie schematów. Przy zjawiskach społeczno-ekonomicznych dobrze sprawdzają się układy: przyczyna – przebieg – skutek – przykład. Dzięki temu uczeń nie uczy się pojedynczych informacji, ale widzi zależności między nimi.

Praca z mapą, wykresem i tabelą

Jedną z najważniejszych umiejętności w geografii jest analiza materiałów źródłowych. Uczeń powinien umieć odczytać dane z mapy, porównać wartości na wykresie, wyciągnąć wniosek z tabeli i połączyć go z wiedzą teoretyczną. To przydaje się zarówno na lekcjach, jak i podczas sprawdzianów czy matury.

Przy pracy z mapą warto zwracać uwagę na tytuł, legendę, skalę i rozmieszczenie zjawiska. Przy wykresach ważne są jednostki, lata, tendencje wzrostowe lub spadkowe oraz największe różnice. Przy tabelach najlepiej najpierw znaleźć wartości skrajne, a dopiero potem formułować wnioski.

Geografii warto uczyć się aktywnie, zadając sobie pytania: co pokazują dane, dlaczego tak jest, jakie są konsekwencje i jaki przykład można podać? Taki sposób pracy pomaga lepiej przygotować się do odpowiedzi otwartych.

„Oblicza geografii 2” i maturalne karty pracy – przykładowe materiały

W nauce geografii pomocne mogą być dobrze dobrane podręczniki i karty pracy. Wśród przykładowych publikacji warto wymienić: 

• „Geografia. Oblicza geografii 2. Podręcznik. Liceum i technikum. Zakres podstawowy” autorstwa Tomasza Rachwała – materiał dotyczący geografii społeczno-ekonomicznej ogólnej, przygotowany szczególnie dla uczniów, którzy nie zdają matury z geografii, ale chcą zrozumieć aktualne problemy współczesnego świata. Podręcznik wyróżnia cele lekcji w elemencie „Na tej lekcji dowiesz się”, podsumowania „Zapamiętaj”, blok „Sprawdź, czy potrafisz!”, mapy, wykresy, tabele, elementy „Przyczyny i skutki”, „W Polsce”, „Okiem geografa” i ciekawostki „Czy wiesz, że…”,
• „Nowa Geografia. Oblicza geografii. Maturalne karty pracy. 2 liceum i technikum. Zakres rozszerzony. Edycja 2025” autorstwa Violetty Feliniak, Ewy Jaworskiej, Bogusławy Ropel i Sebastiana Marczewskiego – publikacja skorelowana z podręcznikiem, zawierająca zadania typu maturalnego, zadania CKE do rozdziałów, element „Jak rozumieć polecenia?” oraz zestaw maturalny na końcu, który pozwala sprawdzić poziom wiedzy i umiejętności.

Geografia rozszerzona – jak pracować z zadaniami maturalnymi?

Uczniowie przygotowujący się do matury z geografii powinni regularnie rozwiązywać zadania typu maturalnego. Ważne jest nie tylko znalezienie poprawnej odpowiedzi, ale też zrozumienie polecenia. Czasowniki takie jak wyjaśnij, uzasadnij, porównaj, oceń, przedstaw, wskaż wymagają różnych typów odpowiedzi.

Dobrym nawykiem jest podkreślanie w poleceniu tego, o co dokładnie pyta zadanie. Następnie warto odnieść się do danych z mapy, wykresu lub tabeli, a dopiero potem dopisać wniosek. W geografii maturalnej odpowiedź powinna być konkretna, oparta na materiale źródłowym i zgodna z poleceniem.

Pomocne są również karty pracy, które uczą systematycznego rozwiązywania zadań. Dzięki nim uczeń stopniowo oswaja się z formą egzaminu i widzi, jakie typy poleceń pojawiają się najczęściej.

Cztery tygodnie, cztery letnie opowieści

Tegoroczne półkolonie zostały podzielone na bloki tematyczne. Każdy z nich ma własny charakter — trochę jak osobny rozdział wakacyjnej książki, w której dzieci są nie widzami, lecz głównymi bohaterami.

I tydzień półkolonii – „Magia kina”
6–10 lipca 2026 r.
Zapisy: https://www.strefazajec.pl/course/view/id/87519

II tydzień półkolonii – „Nie z tej ziemi”
13–17 lipca 2026 r.
Zapisy: https://www.strefazajec.pl/course/view/id/87528

III tydzień półkolonii – „Tropiciele przygód”
20–24 lipca 2026 r.
Zapisy: https://www.strefazajec.pl/course/view/id/87532

IV tydzień półkolonii – „Strażnicy planety”
3–7 sierpnia 2026 r.
Zapisy: https://www.strefazajec.pl/course/view/id/87533

Warsztaty, wycieczki, kino, kręgle i półkolonijne prezenty

Program półkolonii realizowany będzie w godzinach 9.00–15.00. Dodatkowo organizatorzy zapewniają godziny świetlicowe: 8.00–9.00 oraz 15.00–16.00, co może być dużym ułatwieniem dla pracujących rodziców.

W programie zaplanowano wiele aktywności prowadzonych przez doświadczonych instruktorów. Będą m.in. warsztaty muzyczne, plastyczne, ceramiczne, rekreacyjne, a także wyjścia w teren, wycieczki, kręgle i kino. Uczestnicy otrzymają również wyżywienie — drugie śniadanie i obiad — oraz półkolonijne upominki.

To propozycja dla dzieci, które nie chcą spędzić wakacji wyłącznie przed ekranem. MCK stawia na ruch, kreatywność, kontakt z rówieśnikami i rozwijanie pasji — od sztuki po ekologię.

Cena i zapisy

Koszt udziału w półkoloniach wynosi 700 zł.

Zapisy prowadzone są:

w sekretariacie Miejskiego Centrum Kultury przy pl. Kościuszki 18,
telefonicznie pod numerem 44 712 23 69,
oraz przez stronę strefazajec.pl.

Zniżki dla posiadaczy kart

Organizatorzy przewidzieli 10 procent zniżki dla osób posiadających Kartę Małego Tomaszowianina lub Kartę Dużej Rodziny. Zniżki nie łączą się.

MCK przypomina jednak, że przy opłatach wnoszonych przez internet ulga z tytułu Karty Małego Tomaszowianina lub Karty Dużej Rodziny nie zostanie automatycznie uwzględniona. Osoby, które chcą skorzystać ze zniżki, powinny okazać odpowiednią kartę w Miejskim Centrum Kultury i dokonać płatności na miejscu.

Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 3 im. Jana Pawła II w Tomaszowie Mazowieckim rozpoczął rekrutację do 5-letniego technikum oraz branżowej szkoły I stopnia. Już na pierwszy rzut oka widać, że szkoła stawia na kierunki praktyczne, odpowiadające na realne potrzeby gospodarki i lokalnego rynku pracy.

W ofercie technikum znalazły się specjalności takie jak technik logistyk, technik pojazdów samochodowych, technik transportu kolejowego, technik pojazdów kolejowych oraz technik elektromobilności. To propozycje skierowane do młodych ludzi, którzy chcą zdobywać konkretne umiejętności i myślą o zawodowej przyszłości w dynamicznie rozwijających się branżach.

Nauka zawodu blisko rynku pracy

Materiały promocyjne szkoły mocno podkreślają związki między edukacją a nowoczesnym przemysłem. Na grafice widać ciężarówki, pociąg oraz uczniów rozmawiających z osobą w stroju roboczym, co buduje jasny przekaz: tu teoria łączy się z praktyką, a nauka ma przygotowywać do konkretnego zawodu.

Branżowa szkoła I stopnia proponuje jeszcze szerszy wybór profesji. Kandydaci mogą zdecydować się między innymi na kształcenie w zawodach magazynier-logistyk, mechanik pojazdów samochodowych, mechanik pojazdów kolejowych, elektryk, elektromechanik pojazdów samochodowych, ślusarz, murarz-tynkarz, monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie, betoniarz-zbrojarz, monter sieci i instalacji sanitarnych, fryzjer, fotograf, stolarz, dekarz, mechanik-monter maszyn i urządzeń, mechatronik, operator obrabiarek skrawających, kierowca mechanik, blacharz samochodowy oraz lakiernik samochodowy.

Szkoła dla tych, którzy chcą działać

Oferta ZSP nr 3 została przygotowana z myślą o uczniach, którzy szukają szkoły dającej nie tylko wykształcenie, ale także realne kompetencje zawodowe. Szczególnie wyraźnie widać to w kierunkach związanych z transportem, motoryzacją i koleją, czyli sektorami, które od lat należą do najważniejszych filarów nowoczesnej gospodarki.

Znaczenie ma również lokalizacja szkoły i jej zaplecze. Placówka przy ulicy Legionów 47 w Tomaszowie Mazowieckim przedstawia się jako miejsce, w którym młodzi ludzie mogą rozwijać zainteresowania techniczne i zdobywać zawód ceniony przez pracodawców. To ważny sygnał dla absolwentów szkół podstawowych oraz ich rodziców, którzy przy wyborze dalszej ścieżki edukacyjnej coraz częściej zwracają uwagę na praktyczny wymiar nauki.

Decyzja, która może zaprocentować

Trwająca rekrutacja to moment, w którym kandydaci podejmują jedną z pierwszych poważnych decyzji dotyczących swojej przyszłości. ZSP nr 3 przekonuje, że warto postawić na kierunki dające szansę na szybkie wejście na rynek pracy albo dalsze kształcenie w obranym zawodzie.

W czasach, gdy rośnie zapotrzebowanie na specjalistów z branży transportowej, budowlanej, mechanicznej i technicznej, taka oferta może okazać się szczególnie atrakcyjna. Szkoła jasno komunikuje, że rekrutacja już trwa, a wybór ścieżki edukacyjnej może być jednocześnie wyborem przyszłego zawodu.

W piątek, 29 maja, uczniowie klas I–IV Szkoły Podstawowej nr 12 pokazali, że literatura nie musi stać grzecznie na półce. Może wyjść na ulicę, założyć koronę, pelerynę, czarodziejską tiarę albo rycerską zbroję i pomaszerować przez miasto.

W Bajkowej Paradzie w Tomaszowie Mazowieckim wzięły udział dzieci przebrane za bohaterów znanych bajek, baśni i filmów animowanych. Były księżniczki, rycerze, wróżki, superbohaterowie oraz postacie, które najmłodsi znają z książek i ekranów. Każda klasa przygotowała własne stroje i hasła promujące czytelnictwo. Nie zabrakło pomysłowości, śmiechu i tej szczególnej dziecięcej energii, której nie da się zadekretować żadnym szkolnym regulaminem.

Uczniowie wraz z nauczycielami przeszli w stronę Placu Kościuszki, gdzie czekali na nich zaproszeni goście z Wydziału Edukacji oraz Miejskiej Biblioteki Publicznej.

„Lokomotywa” Tuwima na placu. Klasyka, która nadal ma parę

Na Placu Kościuszki dzieci spotkały się z przedstawicielkami tomaszowskiej oświaty i biblioteki. W wydarzeniu uczestniczyły: Monika Banasik, zastępca dyrektora Wydziału Edukacji, Anna Cuper i Monika Styś, inspektorki Wydziału Edukacji, a także Joanna Chojnacka i Dorota Iwanicka z Miejskiej Biblioteki Publicznej – Oddziału dla Dzieci i Młodzieży.

Bibliotekarki przedstawiły dzieciom ofertę biblioteki, pokazując, że to nie tylko miejsce wypożyczania książek, ale także przestrzeń spotkań, wyobraźni i pierwszych samodzielnych literackich odkryć. Z kolei przedstawicielki Wydziału Edukacji przeczytały dzieciom wiersz Juliana Tuwima „Lokomotywa”.

To wybór nieprzypadkowy. Tuwimowska „Lokomotywa” od pokoleń działa jak literacki silnik parowy: sapie, dyszy, pędzi, rytmicznie wciąga dzieci w język. W czasach krótkich filmików i migających ekranów taki tekst przypomina, że słowo może mieć tempo, muzykę i moc większą niż niejedna animacja.

Uczniowie z petycją: chcemy codziennego czytania w szkołach

Najważniejszym momentem happeningu było przekazanie petycji. Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 12 wręczyli ją Monice Banasik, zastępcy dyrektora Wydziału Edukacji. W dokumencie znalazł się postulat wprowadzenia codziennego czytania dzieciom w szkołach.

To mocny gest, bo dzieci nie wystąpiły wyłącznie w roli uczestników zabawy. Stały się rzecznikami sprawy, która dotyczy ich samych. W świecie, w którym często dorośli mówią dzieciom, co jest dla nich dobre, tym razem najmłodsi sami upomnieli się o książkę.

Do uczniów Dwunastki dołączyły także dzieci z Przedszkola nr 2, dzięki czemu wydarzenie połączyło szkolny i przedszkolny świat — dwa etapy tej samej drogi, na której książka może być przewodnikiem, latarnią i bezpieczną przystanią.

XXV Ogólnopolski Tydzień Czytania Dzieciom

Bajkowa Parada odbyła się w ramach XXV Ogólnopolskiego Tygodnia Czytania Dzieciom, organizowanego przez Fundację ABCXXI – Cała Polska Czyta Dzieciom. Hasło tegorocznej, jubileuszowej edycji brzmi: „CZYTANIE – MĄDROŚĆ – SIŁA”. Organizatorzy podkreślają, że czytanie dzieciom buduje ich zasoby językowe, wiedzę, wrażliwość społeczną oraz odporność psychiczną i społeczną.

Tegoroczny Tydzień Czytania trwa od 26 maja do 1 czerwca 2026 roku, symbolicznie łącząc Dzień Matki i Dzień Dziecka — dwa święta bliskości, troski i wspólnego czasu. Organizatorzy akcji przypominają też znane od lat hasło: czytaj dziecku 20 minut dziennie, codziennie.

W tym kontekście tomaszowska parada nie była tylko szkolnym happeningiem. Była lokalną odpowiedzią na ogólnopolskie wezwanie: więcej książek, więcej rozmowy, więcej uważności wobec dzieci. Fundacja zachęcała placówki, regiony i miejscowości do organizowania własnych działań wokół czytania, w tym parad połączonych z petycją.

Książka jako sprawa publiczna

Wydarzenie w Tomaszowie Mazowieckim dobrze pokazuje, że czytelnictwo nie jest prywatnym hobby garstki moli książkowych. To sprawa edukacji, wychowania i lokalnej wspólnoty. Biblioteka, szkoła, urząd i rodzice spotykają się tu przy jednym stole — albo, jak w tym przypadku, na jednym placu.

Bo dziecko, któremu się czyta, dostaje coś więcej niż historię o królewnie, smoku czy dzielnym bohaterze. Dostaje język do opowiadania świata. Dostaje słowa, by nazwać emocje. Dostaje wyobraźnię, która potrafi być tarczą, kompasem i skrzydłami jednocześnie.

Bajkowa Parada w Dwunastce była więc kolorowa, radosna i pełna pozytywnych emocji. Ale miała też swój bardzo konkretny sens: przypomniała dorosłym, że codzienne czytanie dzieciom to nie szkolny dodatek. To inwestycja w ludzi, którzy za chwilę będą pisać własne rozdziały tej lokalnej historii.

Było radośnie, kolorowo i bardzo serio zarazem. Bo choć uczestnicy mieli zaledwie pięć i sześć lat, tematyka konkursu dotyczyła spraw fundamentalnych: jak przejść przez jezdnię, kiedy zadzwonić po pomoc, jak zachować się w sytuacji zagrożenia i dlaczego na drodze nie wystarczy odwaga — potrzebna jest jeszcze rozwaga.

Nauka przez zabawę, czyli najlepszy język dzieciństwa

Konkurs rozpoczął się częścią artystyczną przygotowaną przez dzieci z Przedszkola nr 7. Mali artyści przypomnieli najważniejsze zasady bezpiecznego zachowania w domu, na ulicy i w codziennych sytuacjach. Był to występ pełen energii, ale też ważnego przekazu — bo właśnie w takim wieku dzieci najłatwiej zapamiętują to, co podane jest nie wykładem, lecz obrazem, ruchem, rytmem i emocją.

Później uczestnicy przystąpili do konkurencji konkursowych. Musieli wykazać się wiedzą, spostrzegawczością, umiejętnością współpracy i odwagą. Organizatorzy zadbali o to, by zadania nie były tylko sprawdzianem, ale także przygodą. W końcu edukacja przedszkolna, ta najlepsza, nie przypomina musztry — raczej dobrze poprowadzoną wyprawę, podczas której dziecko odkrywa, że świat jest ciekawy, ale wymaga uważności.

Miasteczko ruchu drogowego i spotkanie ze służbami

Jednym z najważniejszych punktów konkursu były zajęcia praktyczne w miasteczku ruchu drogowego znajdującym się na terenie placówki. Dzieci utrwalały zasady poruszania się po drodze, rozpoznawania znaków oraz właściwego zachowania jako piesi i uczestnicy ruchu.

To szczególnie ważne, bo przepisy Prawa o ruchu drogowym jasno wskazują, że dziecko do 7. roku życia może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła co najmniej 10 lat. Wyjątkiem są strefy zamieszkania i drogi przeznaczone wyłącznie dla pieszych. W praktyce oznacza to jedno: zanim dziecko stanie się samodzielnym uczestnikiem ruchu, musi wiele razy przećwiczyć właściwe zachowania pod okiem dorosłych.

Duże zainteresowanie wzbudziły również pokazy przygotowane przez przedstawicieli służb. W wydarzeniu uczestniczyli funkcjonariusze policji, strażacy oraz ratownicy medyczni. Przedszkolaki mogły z bliska zobaczyć pojazdy uprzywilejowane, poznać elementy wyposażenia wykorzystywanego podczas akcji i dowiedzieć się, jak odpowiedzialna jest praca tych, którzy na co dzień dbają o bezpieczeństwo mieszkańców.

Dla dzieci to często moment magiczny. Migające światła, mundury, sprzęt ratowniczy — wszystko wygląda jak kadr z filmu przygodowego. Ale za tą oprawą stoi konkretna wiedza: gdzie szukać pomocy, jak reagować, kiedy ktoś potrzebuje ratunku, i dlaczego numer alarmowy 112 nie jest zabawką.

Policjanci i komisja konkursowa czuwali nad przebiegiem rywalizacji

Nad bezpieczeństwem uczestników oraz oceną poprawności wykonywanych zadań czuwali funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim: podinsp. Andrzej Mela, Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego, oraz mł. asp. Bartosz Kulis z Wydziału Ruchu Drogowego.

W komisji konkursowej zasiadał również Kamil Szymczak, Dyrektor Wydziału Kultury i Sportu Urzędu Miasta w Tomaszowie Mazowieckim.

Obecność osób na co dzień związanych z bezpieczeństwem i miejską edukacją nadała wydarzeniu odpowiednią rangę. To nie był jedynie przedszkolny konkurs „dla zabawy”. To była mała, lokalna lekcja odpowiedzialności — taka, która może zaprocentować w najważniejszym momencie.

Wyniki IX Konkursu „Bezpieczny Przedszkolak”

Po zakończeniu konkurencji nadszedł najbardziej wyczekiwany moment — ogłoszenie wyników. Na podium znaleźli się:

I miejsce – Jan Tomczyk ze Szkoły Podstawowej nr 7
II miejsce – Nikodem Kopacz ze Szkoły Podstawowej nr 11
III miejsce – Iga Milczarek z Przedszkola nr 20

Organizatorzy podkreślali jednak, że tego dnia zwycięzcami byli wszyscy uczestnicy. Każde dziecko otrzymało pamiątkowy dyplom oraz nagrody. Był to nie tylko sympatyczny finał konkursu, ale także forma docenienia wysiłku, odwagi i wiedzy najmłodszych.

Lokalna współpraca dla bezpieczeństwa najmłodszych

Sukces wydarzenia nie byłby możliwy bez pracy nauczycieli, opiekunów i instruktorów, którzy przygotowywali dzieci do konkursu. To oni każdego dnia, często cierpliwie jak bohaterowie cichego drugiego planu, tłumaczą najmłodszym zasady, które dorosłym wydają się oczywiste: zatrzymaj się, rozejrzyj, nie ufaj każdemu, poproś o pomoc, nie oddalaj się bez opieki.

Szczególne podziękowania skierowano także do przedstawicieli służb: Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim, Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim oraz ratowników medycznych.

Organizatorzy podziękowali również sponsorom i partnerom wydarzenia: Urzędowi Miasta w Tomaszowie Mazowieckim, Radzie Rodziców przy Przedszkolu nr 7 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 2, Księgarni „Tania Książka”, Activesport J&K Romstom Sp. J., Kinu Helios, hurtowni papierniczej Meteora oraz MK Finanse Consulting Marzena Abratkiewicz-Mendel.

To właśnie takie inicjatywy pokazują, że lokalna społeczność działa najskuteczniej wtedy, gdy szkoła, samorząd, służby, rodzice i przedsiębiorcy grają do jednej bramki. Tym razem stawką było bezpieczeństwo najmłodszych tomaszowian.

Bezpieczeństwo zaczyna się wcześniej, niż myślimy

IX edycja Konkursu „Bezpieczny Przedszkolak” po raz kolejny udowodniła, że edukacja o bezpieczeństwie nie musi być nudnym zbiorem zakazów. Może być przygodą, zabawą, spotkaniem z policjantem, strażakiem i ratownikiem, przejściem przez miniaturowe skrzyżowanie, pierwszym świadomym spojrzeniem na znak drogowy.

A przede wszystkim — może być inwestycją. Nie w statystyki, nie w tabelki i sprawozdania, lecz w dziecięcy odruch: zatrzymać się, pomyśleć, zareagować właściwie.

Gratulacje dla zwycięzców, uczestników, nauczycieli i organizatorów. Jeśli bezpieczeństwo jest alfabetem dorosłości, to w Przedszkolu nr 7 dzieci przeczytały tego dnia jedną z najważniejszych pierwszych stron.

To od lat profile wybierane przez uczniów, którzy swoją przyszłość wiążą z medycyną, farmacją, diagnostyką laboratoryjną, weterynarią, biotechnologią, dietetyką czy szeroko rozumianymi naukami przyrodniczymi. W czasach, gdy zdrowie, nauka i nowe technologie coraz mocniej wyznaczają rytm współczesnego świata, wybór takiej klasy jest dla wielu ósmoklasistów pierwszym poważnym krokiem w stronę wymarzonego zawodu.

Humanistyka i psychologia wciąż przyciągają

Dużym zainteresowaniem wśród absolwentów szkół podstawowych cieszą się również profile humanistyczno-psychologiczny oraz humanistyczny z rozszerzoną historią. To propozycje dla tych, którzy dobrze czują się w świecie słowa, relacji społecznych, prawa, historii, mediów i debat o tym, co dzieje się wokół nas.

Takie klasy mogą być dobrym wyborem dla osób myślących o psychologii, prawie, dziennikarstwie, politologii, pedagogice, socjologii, historii czy pracy w instytucjach kultury. W świecie, który często przypomina dynamiczny montaż z filmu społecznego — pełen napięć, pytań i szybkich zmian — umiejętność rozumienia człowieka, języka i historii staje się nie mniej ważna niż znajomość wzorów i reakcji chemicznych.

Matematyka, geografia i hiszpański — oferta dla ciekawych świata

W ofercie II LO znajdują się także klasy o profilu matematycznym oraz geograficznym z rozszerzonym językiem hiszpańskim. To propozycje dla uczniów, którzy chcą rozwijać logiczne myślenie, kompetencje językowe, zainteresowanie światem, podróżami, ekonomią, przestrzenią i zjawiskami społecznymi.

Rozszerzony język hiszpański może być dodatkowym atutem — nie tylko dla tych, którzy marzą o podróżach, ale także dla osób myślących o studiach, pracy międzynarodowej czy kontaktach z kulturą krajów hiszpańskojęzycznych. Cervantes, García Márquez, Almodóvar, muzyka latynoska, globalna gospodarka i współczesna geografia spotykają się tu w jednym szkolnym planie lekcji.

II LO zaprasza niezdecydowanych

Szkoła gratuluje wszystkim kandydatom, którzy już wybrali II LO. Przed nimi czas nowych znajomości, wyzwań, projektów, wydarzeń i pierwszych poważnych decyzji edukacyjnych. Liceum to przecież nie tylko lekcje i sprawdziany. To także ludzie, atmosfera, nauczyciele, szkolne tradycje i poczucie, że jest się częścią większej społeczności.

A tych, którzy nadal się wahają, II LO zaprasza do siebie. Bo czasem wybór szkoły przypomina pierwszy ważny akord w utworze — od niego zależy, jak zabrzmią kolejne lata.

Dołącz do społeczności II LO i zostań Arbuzem!

W ramach Ogólnopolskiego Konkursu „Miniprzedsiębiorstwo Roku 2026” w „Żeromskim” działało sześć młodzieżowych firm. Aż pięć z nich znalazło się w gronie 20 finalistów wyłonionych spośród około 150 miniprzedsiębiorstw z całej Polski. Finał ogólnopolski odbył się 21 i 22 maja w Warszawie, w Sali Notowań Giełdy Papierów Wartościowych. Organizatorzy programu podkreślają, że konkurs służy praktycznej nauce przedsiębiorczości, a najlepsze miniprzedsiębiorstwo reprezentuje Polskę podczas europejskiego Festiwalu Przedsiębiorczości GEN-E.

Pięć zespołów z Tomaszowa w krajowym finale

W tegorocznej edycji uczniowie z II LO stworzyli sześć miniprzedsiębiorstw. Były to: ATEfagia, CALMORIA anti-stress jewellery, Muge, Taggiezz, UpCycling oraz Lockz-mini. Każde z nich pracowało nad własnym pomysłem, własną nazwą, własnym sposobem dotarcia do odbiorców. W praktyce była to mała szkoła kapitalizmu, ale też współpracy — bo bez zespołu nawet najlepszy pomysł potrafi rozsypać się jak domek z kart.

Do krajowego finału zakwalifikowały się: ATEfagia, CALMORIA, Muge, Taggiezz oraz UpCycling. Sam ten wynik jest już czymś więcej niż szkolnym sukcesem. To sytuacja, w której jedna placówka z Tomaszowa Mazowieckiego wprowadza do ścisłego finału aż jedną czwartą wszystkich najlepszych zespołów w Polsce.

W finale, zgodnie z regulaminem konkursu, komisja wybiera trzy najlepsze miniprzedsiębiorstwa z największym potencjałem rynkowym, a zdobywcy trzech pierwszych miejsc otrzymują tytuł laureata konkursu. Dla młodzieży oznacza to coś więcej niż dyplom. To pierwsze zderzenie z językiem rynku, oceną ekspertów, prezentacją produktu, finansami i pytaniami, które w dorosłym biznesie padają bez taryfy ulgowej.

CALMORIA trzecia w Polsce i z nagrodą finansową

Największy sukces konkursowy odniosła CALMORIA anti-stress jewellery, która zajęła III miejsce w Ogólnopolskim Konkursie „Miniprzedsiębiorstwo Roku 2026”. Zespół tworzyły: Maria Wiktorowicz, Natalia Nowacka, Gabriela Bernacik i Amelia Kaliszewska.

CALMORIA otrzymała również Euroclear Finance Award — nagrodę dla najlepszego miniprzedsiębiorstwa realizującego swój potencjał biznesowy w obszarze finansowania inwestycji i wzrostu. Informację o trzecim miejscu CALMORII potwierdzają także relacje prasowe po finale konkursu.

To ważny sygnał. Nie chodzi wyłącznie o „ładny projekt” czy efektowną prezentację. Nagroda finansowa wskazuje, że komisja dostrzegła w pomyśle realną logikę rozwoju: myślenie o kosztach, inwestycjach, wzroście i potencjale rynkowym. A więc dokładnie to, czego często brakuje w edukacji ekonomicznej, kiedy pozostaje ona na poziomie definicji, a nie działania.

ATEfagia z nagrodą za ducha zespołu

Specjalne wyróżnienie trafiło również do ATEfagii. Miniprzedsiębiorstwo otrzymało nagrodę ufundowaną przez Giełdę Papierów Wartościowych — „TEAM SPIRIT AWARD BY FUNDACJA GPW”.

W skład ATEfagii weszły: Blanka Pietrzak, Weronika Pożoga, Martyna Kubacka, Lena Bieliajew, Nikola Rybak oraz Paulina Skorzycka.

Ta nagroda ma szczególne znaczenie, bo w biznesie — tak jak w sporcie, teatrze czy dobrej redakcji — talent pojedynczej osoby bywa błyskiem, ale dopiero zespół daje światło. „Team spirit” to nie ozdobnik z prezentacji. To umiejętność rozmowy, dzielenia się odpowiedzialnością, gaszenia konfliktów i podnoszenia się po błędach. W świecie, w którym młodzi ludzie coraz częściej słyszą, że mają być „marką osobistą”, takie wyróżnienie przypomina, że najważniejsze rzeczy nadal robi się wspólnie.

Liderzy z Tomaszowa zauważeni przez jurorów

Sukcesy nie skończyły się na nagrodach zespołowych. Wyróżnienia liderskie otrzymały także uczennice z II LO: Judyta Najder i Alicja Witko z Taggiezz, Blanka Pietrzak z ATEfagii oraz Maria Wiktorowicz z CALMORII.

To nazwiska, które warto zapamiętać. Nie dlatego, że każdy laureat konkursu musi za kilka lat zostać prezesem start-upu, inwestorem albo bohaterem gospodarczego podcastu. Warto je zapamiętać, bo pokazują coś prostszego i cenniejszego: w tomaszowskich szkołach są młodzi ludzie, którzy potrafią brać odpowiedzialność, występować publicznie, organizować pracę i prowadzić projekt od pomysłu do finału.

W skład Taggiezz weszli: Judyta Najder, Alicja Witko, Roksana Szczepanik, Olivier Jaworski, Maja Kowalczyk, Antonina Zawadziłło oraz Miłosz Zdonek. Z dostępnego spotu promocyjnego wynika, że projekt Taggiezz dotyczył opaski z technologią NFC, mającej pomagać osobom w potrzebie poprzez szybki dostęp do najważniejszych danych identyfikacyjnych i medycznych.

Młodzieżowy biznes, czyli lekcja, której nie da się odrobić za kogoś

W konkursie uczestniczyły także zespoły Muge, UpCycling oraz Lockz-mini. Muge tworzyli: Weronika Dębiec, Gabriela Legierska, Wojciech Łagowski, Wojciech Kiedrzyński, Patryk Stachecki i Adam Woźnica. W zespole UpCycling pracowali: Michał Szymański, Wiktor Ejsmont, Adam Chrzanowski i Maciej Włodarczyk. Lockz-mini stworzyli: Bartłomiej Kwapisiewicz, Mikołaj Filipczak, Jakub Tomczyk i Miłosz Matusiak.

W takich projektach najważniejsze bywa to, czego nie widać na zdjęciu z finału: godziny rozmów, dopracowywanie szczegółów, podział obowiązków, stres przed wystąpieniem, pierwsze pomyłki i pierwsza satysfakcja, kiedy ktoś z zewnątrz mówi: „to ma sens”.

To właśnie odróżnia program miniprzedsiębiorstw od zwykłej szkolnej symulacji. Tu nie wystarczy napisać referatu o firmie. Trzeba spróbować ją stworzyć. Nawet jeśli w miniaturowej skali, to z prawdziwą odpowiedzialnością za zespół, produkt, klienta i własną wiarygodność.

Za sukcesem stała opiekunka projektów

Opiekunką wszystkich miniprzedsiębiorstw była Katarzyna Kozioł-Machel. W takich konkursach rola nauczyciela bywa trochę jak rola dobrego reżysera: nie zasłania aktorów, ale bez niego spektakl może się rozsypać. Trzeba pilnować rytmu pracy, mobilizować, tłumaczyć, czasem hamować, czasem popychać do przodu. I przede wszystkim — pozwolić uczniom zrobić coś samodzielnie.

Sukces II LO jest więc sukcesem młodzieży, ale również dowodem na to, że szkoła może być przestrzenią praktycznego działania. Nie tylko miejscem sprawdzianów, ocen i dzwonków, lecz także laboratorium dorosłości.

Tomaszów potrzebuje takich historii

W lokalnych wiadomościach często dominują problemy: korki, remonty, spory, wypadki, ceny, decyzje urzędów. I słusznie — od tego jest lokalne dziennikarstwo, by patrzeć władzy i rzeczywistości na ręce. Ale są też historie, które pokazują cichą, pozytywną energię miasta. Ta jest właśnie taka.

Uczniowie z II LO w Tomaszowie Mazowieckim weszli do krajowego finału, zdobyli podium, nagrody specjalne i wyróżnienia liderskie. Zrobili to nie na kredyt sympatii, ale dzięki pracy. W czasach, gdy młodym często zarzuca się bierność, ekranowe rozproszenie i brak cierpliwości, oni dali odpowiedź najlepszą z możliwych: konkretem.

Można powiedzieć, parafrazując stare filmowe zdanie, że to dopiero początek pięknej przyjaźni — między edukacją, biznesem i odwagą. Bo jeśli takie rzeczy dzieją się w szkolnej klasie w Tomaszowie, to znaczy, że przyszłość nie zawsze trzeba sprowadzać z wielkich metropolii. Czasem siedzi w ławce obok, ma notatnik pełen pomysłów i właśnie uczy się, jak przekuć je w działanie.

Zamiast zakazu — rozmowa o granicach

To nie było spotkanie z cyklu: „odłóż telefon, bo tak”. Taki język młodzież odrzuca szybciej niż niechciane powiadomienie. Sens warsztatów był inny: pokazać, że cyfrowy balans nie oznacza ucieczki od technologii, ale odzyskanie wpływu nad tym, kiedy, jak i po co z niej korzystamy.

Uczestnicy otrzymali materiały edukacyjne, w tym „Mini przewodnik po higienie cyfrowej”. Brali też udział w interaktywnych quizach i mogli sprawdzić swoje nawyki na 5-stopniowej Skali Higieny Cyfrowej, opracowanej przez Fundację „Dbam o Mój Zasięg”. Narzędzie nie tylko pokazuje poziom cyfrowej równowagi, ale zawiera również praktyczne podpowiedzi, co można zmienić, aby lepiej chronić koncentrację, sen, emocje i relacje.

W wydarzeniu uczestniczyli uczniowie oraz nauczyciele z kilku tomaszowskich placówek: Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 6, Szkoły Podstawowej nr 12 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 2, Szkoły Podstawowej nr 7, Szkoły Podstawowej nr 6, Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki oraz I Liceum Ogólnokształcącego im. Jarosława Dąbrowskiego.

„W warsztacie wzięło udział aż 230 uczniów oraz nauczyciele. Bardzo cieszy nas, że widownia była bardzo aktywna, młodzież chętnie brała udział w dyskusjach i aktywnościach zaplanowanych przez organizatorów” — podkreśla Olga Wiernicka, Regional Marketing Manager NEPI Rockcastle.

Kiedy scrollowanie kradnie sen

Temat nie jest błahy. Według raportu „Dobre i złe wiadomości – życie online i offline a zdrowie psychiczne polskich nastolatków”, przygotowanego przez Fundację „Dbam o Mój Zasięg” we współpracy z Bankiem Gospodarstwa Krajowego, badanie dotyczy relacji między korzystaniem z technologii cyfrowych a dobrostanem psychicznym młodzieży. Objęto nim m.in. uczniów klas VII szkół podstawowych oraz klas III szkół ponadpodstawowych.

Z danych przywoływanych przez organizatorów wynika, że ponad 9 na 10 polskich nastolatków korzysta z mediów społecznościowych każdego dnia, a część uczniów używa internetu kompulsywnie, tracąc sen, czas i zdolność koncentracji. Co trzeci badany miał w ostatnim roku doświadczyć przemocy lub obrażania w sieci. To liczby, za którymi stoją konkretne szkolne historie: klasowe grupy, nocne wiadomości, presja natychmiastowej odpowiedzi, porównywanie się z innymi i cyfrowe konflikty, które nie kończą się wraz z dzwonkiem na przerwę.

W tomaszowskim kontekście to szczególnie ważne, bo w spotkaniu uczestniczyła młodzież z różnych etapów edukacji: od klas siódmych i ósmych szkół podstawowych po pierwsze i drugie klasy szkół ponadpodstawowych. To wiek, w którym telefon bywa jednocześnie narzędziem kontaktu, rozrywki, nauki, budowania tożsamości i — niestety — źródłem presji.

Prowadząca: ekspertka od higieny cyfrowej i cyberzagrożeń

Spotkanie poprowadziła Agnieszka Ciszkowska, ekspertka Fundacji „Dbam o Mój Zasięg”, trenerka zajmująca się tematyką higieny cyfrowej, cyberzaburzeń, cyberprzemocy i ochrony prywatności w sieci. Pracuje także z obszarem umiejętności psychospołecznych: emocji, motywacji, asertywności oraz zarządzania czasem.

„Warsztat pokazuje, że higiena cyfrowa rozumiana jest jako poszukiwanie balansu, a nie rezygnacja z technologii. Jego celem jest nie tylko przekazanie wiedzy, ale również wzmocnienie sprawczości młodzieży i pokazanie, że to ona może świadomie wybierać zasady swojej obecności w świecie online” — komentuje Agnieszka Ciszkowska.

Ekspertka podkreśla, że ważnym celem spotkań jest przekazanie praktycznych narzędzi wspierających budowanie własnych zasad korzystania z mediów społecznościowych. To podejście przypomina trochę dobrze znaną lekcję z „Małego Księcia”: najtrudniejsze nie jest posiadanie rzeczy, ale odpowiedzialność za to, co oswoiliśmy. Smartfon został oswojony przez młodych dawno temu. Teraz trzeba nauczyć się nie oddawać mu całego dnia.

Galeria handlowa zamiast szkolnej ławki

Organizatorzy świadomie zdecydowali, że rozmowa o cyfrowej równowadze nie będzie prowadzona wyłącznie w szkolnych murach. Warsztaty odbyły się w przestrzeni, którą młodzi ludzie znają i często wybierają sami — w galerii handlowej.

„Celowo nie spotykamy się w szkołach. Wychodzimy do młodzieży — do miejsc, w których spędza ona swój wolny czas: do galerii handlowych. To świadomy wybór. Rozmowa o cyfrowej higienie powinna toczyć się poza formalnym kontekstem lekcji — w przestrzeni, którą młodzi ludzie sami wybierają, którą traktują jako swoją i w której spędzają wiele czasu” — komentuje Maciej Dębski, prezes Fundacji „Dbam o Mój Zasięg”.

To ważna zmiana perspektywy. Szkoła jest miejscem obowiązku. Galeria — miejscem spotkań, ruchu, rozmowy, codzienności. Jeśli więc cyfrowe nawyki powstają nie tylko przy biurku, ale także w autobusie, kawiarni, centrum handlowym i na ławce przed kinem, to właśnie tam warto o nich rozmawiać.

Cyberprzemoc i bezpieczeństwo uczniów. To już nie tylko wychowawcza pogadanka

Higiena cyfrowa dotyka również spraw prawnych i szkolnych obowiązków. Po wejściu w życie tzw. ustawy Kamilka placówki, w których przebywają małoletni, zostały zobowiązane do wdrożenia standardów ochrony małoletnich. Ministerstwo Sprawiedliwości informowało, że przepisy weszły w życie 15 lutego 2024 roku, a obowiązek wprowadzenia standardów należało zrealizować w terminie 6 miesięcy, czyli do 15 sierpnia 2024 roku.

To nie oznacza, że każda trudna sytuacja w sieci automatycznie staje się sprawą dla sądu. Oznacza jednak, że szkoły, rodzice i instytucje nie mogą udawać, że hejt, nękanie w komunikatorach czy publikowanie kompromitujących treści to „dziecięce sprawy”. Państwowe materiały edukacyjne dotyczące cyberbezpieczeństwa wskazują, że nauczyciele mogą korzystać z gotowych zasobów do prowadzenia lekcji o odpowiedzialnym poruszaniu się w internecie.

W praktyce takie warsztaty jak te w Galerii Tomaszów mogą więc uzupełniać szkolną profilaktykę: mniej moralizowania, więcej konkretu. Mniej straszenia, więcej rozmowy o tym, jak reagować, gdy ktoś przekracza granice.

„Młodzież w Centrum” — program, który ma aktywizować młodych

Warsztaty w Tomaszowie są częścią autorskiego programu społecznego „Młodzież w Centrum”, zainicjowanego trzy lata temu przez NEPI Rockcastle. Jego celem jest aktywizacja młodych ludzi, motywowanie ich do działania i wspieranie w budowaniu poczucia własnej wartości.

Program opiera się na czterech filarach: edukacji, profilaktyce, aktywności sportowej i wolontariacie. Według organizatorów w ponad 100 szkoleniach i warsztatach wzięło dotąd udział kilka tysięcy nastolatków. Odbyło się także 800 treningów sportowych, 30 akcji wolontariackich, a kilkadziesiąt osób uzyskało wsparcie w znalezieniu pracy.

W ubiegłym roku w ramach programu odbył się cykl warsztatów „Wnikasz w co klikasz?”, poświęcony dezinformacji w sieci oraz budowaniu odporności na fałszywe treści. Wzięło w nim udział około 3500 uczniów i nauczycieli.

Co dalej?

Warsztaty nie kończą tematu. Kolejnym etapem ma być cykl edukacyjnych postów dotyczących higieny cyfrowej. Treści będą publikowane w mediach społecznościowych Galerii Tomaszów. Mają zawierać praktyczne wskazówki dotyczące tego, jak zadbać o równowagę w świecie technologii.

I dobrze, bo cyfrowa higiena nie zaczyna się od wielkich deklaracji. Zaczyna się od prostych pytań: czy naprawdę muszę sprawdzić telefon przed snem? Czy każda wiadomość wymaga natychmiastowej odpowiedzi? Czy algorytm ma prawo decydować, w jakim nastroju kończę dzień?

W czasach, gdy ekran potrafi świecić mocniej niż rozmowa przy stole, takie pytania są potrzebne nie tylko młodzieży. Dorosłym także. 

20 maja 2026 roku w Piotrkowie Trybunalskim odbyła się uroczysta gala finałowa XXIX Interdyscyplinarnego Konkursu Ekologiczno-Regionalnego. Wydarzenie zostało zorganizowane przez Centrum Rozwoju Edukacji Województwa Łódzkiego w Piotrkowie Trybunalskim we współpracy z Łódzkim Kuratorem Oświaty. Podczas gali ogłoszono wyniki oraz wręczono nagrody i wyróżnienia uczniom z całego województwa łódzkiego.

W gronie finalistów znalazł się Oktawian Kołodziejski, uczeń Szkoły Podstawowej nr 9 im. księdza Jana Twardowskiego w Tomaszowie Mazowieckim. To osiągnięcie ma szczególną wagę, ponieważ konkurs należy do wymagających i sprawdza wiedzę wykraczającą poza jedną szkolną specjalizację.

Szeroki zakres wiedzy i systematyczna praca

Interdyscyplinarny charakter konkursu oznaczał konieczność wykazania się wiedzą z kilku obszarów jednocześnie. Uczestnicy musieli swobodnie poruszać się w tematach związanych z ekologią, geografią, historią regionu, biologią oraz chemią. Taki zakres wymaga nie tylko talentu, ale również regularnej nauki, dobrej organizacji i autentycznego zainteresowania otaczającym światem.

Finalistyczny tytuł Oktawiana można więc odczytywać jako potwierdzenie jego dużego zaangażowania oraz konsekwencji w rozwijaniu własnych pasji. W lokalnym kontekście to także ważny sygnał, że uczniowie tomaszowskich szkół z powodzeniem rywalizują na szczeblu wojewódzkim w konkursach o wysokim poziomie merytorycznym.

To nie pierwszy ważny wynik

Jak wynika z przekazanych informacji, sukces w konkursie ekologiczno-regionalnym nie jest jedynym osiągnięciem ucznia. Oktawian Kołodziejski jest również finalistą Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Historii. Ponadto zdobył tytuł laureata XXXI Ponadwojewódzkiego Konkursu Historycznego imienia majora Marka Gajewskiego „Losy żołnierza i dzieje oręża polskiego w latach 972-1514. Od Cedyni do Olszy”.

Taki dorobek pokazuje wszechstronność młodego mieszkańca Tomaszowa Mazowieckiego. Z jednej strony odnosi on sukcesy w obszarach związanych z przyrodą i regionem, z drugiej skutecznie rozwija zainteresowania historyczne. To połączenie rzadkie i szczególnie cenne, bo świadczy o szerokich horyzontach oraz dużej kulturze pracy.

Są takie dni w szkolnym kalendarzu, które nie są tylko akademią, nie mieszczą się w rubryce „uroczystość” i nie kończą wraz z ostatnim taktem piosenki. Zostają dłużej — w rozmowach, gestach, w zapalonym zniczu, w dziecięcym głosie recytującym tekst, którego sens czasem rozumie się dopiero po latach.

Takim dniem dla społeczności Szkoły Podstawowej nr 12 był 18 maja 2026 roku. Tego dnia uczniowie, nauczyciele, rodzice oraz zaproszeni goście wspólnie obchodzili Święto Patrona szkoły, poświęcone 106. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II.

Msza święta, kwiaty i hymn szkoły

Obchody rozpoczęły się od udziału społeczności szkolnej we Mszy świętej w kościele pw. św. Antoniego. Uczniowie i nauczyciele czynnie włączyli się w oprawę liturgiczną, podkreślając, że pamięć o patronie szkoły nie jest wyłącznie elementem tradycji, ale także ważną częścią wychowania i wspólnotowej tożsamości placówki.

Następnie uczestnicy uroczystości zgromadzili się przed budynkiem szkoły, przy kamieniu pamiątkowym poświęconym Janowi Pawłowi II. Złożono tam kwiaty, zapalono znicze i wspólnie odśpiewano hymn szkoły. Ten symboliczny moment był jak cicha klamra spinająca przeszłość z teraźniejszością — pamięć o papieżu Polaku z codziennym życiem młodych ludzi, którzy dopiero uczą się, czym są odpowiedzialność, szacunek i służba drugiemu człowiekowi.

Goście uroczystości i medal „Przyjaciel szkoły – Lolek”

W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, duchowieństwa oraz osoby zaprzyjaźnione ze szkołą. Wśród zaproszonych gości znaleźli się: Iwona Sudak, dyrektor Wydziału Edukacji, Paweł Jabłoński, wiceprzewodniczący Rady Miejskiej, Marek Krawczyk, przewodniczący Komisji Oświaty, Kultury, Sportu i Rekreacji, Piotr Kucharski, radny Rady Miejskiej, ks. Grzegorz Boras, wikariusz parafii św. Antoniego, oraz siostra Joanna ze Zgromadzenia Sióstr Pasjonistek.

W swoim wystąpieniu Ewa Goździk-Szczepańska, dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr 2, przypomniała wartości, które niesie ze sobą patron szkoły — człowiek dialogu, wiary, odwagi i otwartości na drugiego człowieka.

Szczególnym momentem uroczystości było wręczenie medalu „Przyjaciel szkoły – Lolek”. W tym roku wyróżnienie otrzymali Bożenia i Stanisław Filipek, właściciele firmy ASMIR. Medal był wyrazem wdzięczności za okazaną pomoc, życzliwość i wsparcie dla społeczności szkolnej.

Uczniowie poznawali patrona przez działanie

Święto Patrona nie ograniczyło się do oficjalnej części uroczystości. Uczniowie wzięli udział w zajęciach tematycznych, które pozwoliły im spojrzeć na postać Jana Pawła II nie jak na pomnik z brązu, lecz jak na człowieka — z drogą życia, wyborami, pasjami i przesłaniem.

Dzieci z klas I–III uczestniczyły w akcji „Maluchy dla papieża”. Przygotowano dla nich klasowy escape room, a także zadanie polegające na nagraniu wybranej pieśni poświęconej papieżowi. Starsi uczniowie z klas IV–VIII pracowali podczas warsztatów kreatywnych. Ich efektem był mural przedstawiający poszczególne etapy życia Jana Pawła II.

To właśnie takie działania sprawiają, że szkolna edukacja wychodzi poza podręcznik. Historia przestaje być wtedy datą, a staje się opowieścią. Patron nie jest już tylko nazwiskiem na sztandarze, ale punktem odniesienia — pytaniem o to, jak być człowiekiem w świecie, który coraz częściej mówi szybko, ocenia natychmiast i zbyt łatwo zapomina o uważności.

Program artystyczny pełen emocji

Uroczystość uświetnił program artystyczny przygotowany przez uczniów. Były występy teatralne, recytacje, piosenki, taniec oraz tematyczna prezentacja. Młodzi artyści słowem, ruchem, obrazem i muzyką zaprosili zgromadzonych do uważnego przyjrzenia się życiu patrona szkoły oraz jego niezwykłej relacji z ludźmi.

Tegorocznym obchodom towarzyszyły słowa Jana Pawła II: „Człowiek jest wielki przez to, czym dzieli się z innymi”. Wypowiedziane w szkolnej przestrzeni brzmiały szczególnie mocno. Bo szkoła, jeśli ma naprawdę wychowywać, nie może być wyłącznie miejscem zdobywania ocen. Musi być także miejscem uczenia wrażliwości, odpowiedzialności i tej trudnej sztuki, która nie mieści się w żadnym sprawdzianie — bycia dla innych.

Szkoła pamięci, dialogu i odpowiedzialności

Społeczność SP nr 12 podkreśla, że nauczanie Jana Pawła II pozostaje ważnym elementem szkolnej misji. Placówka rozwija swoją ofertę edukacyjną, stawiając na wychowanie młodego człowieka w duchu szacunku, dialogu i odpowiedzialności.

Święto Patrona stało się więc nie tylko wspomnieniem 106. rocznicy urodzin papieża Polaka, ale także świętem szkoły jako wspólnoty. Wspólnoty, która wie, że tradycja nie polega na powtarzaniu słów bez namysłu, lecz na przekładaniu ich na codzienne gesty: pomoc, życzliwość, obecność i pamięć.

Bo wielkość — jak przypomniano tego dnia za Janem Pawłem II — zaczyna się nie od tego, co zatrzymujemy dla siebie, ale od tego, czym potrafimy podzielić się z innymi.

Historia, czyli egzamin z pamięci, źródeł i rozumienia świata

Egzamin z historii na poziomie rozszerzonym rozpocznie się o godz. 9.00 i potrwa 180 minut. To jeden z tych przedmiotów, których nie da się zdać samą intuicją. Tu trzeba umieć czytać źródła, rozumieć procesy, kojarzyć daty, ludzi i idee. Historia na maturze nie jest tylko zbiorem bitew i traktatów — bardziej przypomina wielką powieść, w której obok królów, powstańców i polityków pojawiają się społeczeństwa, gospodarka, kultura i dramatyczne wybory.

Według danych przekazanych przez PAP zdawanie historii zadeklarowało 22 tys. tegorocznych absolwentów liceów, techników i branżowych szkół II stopnia, czyli 6,4 proc. maturzystów. To ósmy najczęściej wybierany przedmiot dodatkowy.

Po południu przyjdzie czas na język francuski. Egzaminy rozpoczną się o godz. 14.00. Poziom rozszerzony potrwa 150 minut, a poziom dwujęzyczny — 180 minut. Chęć zdawania francuskiego na poziomie rozszerzonym zadeklarowało 659 tegorocznych absolwentów, a na poziomie dwujęzycznym 322. Harmonogram CKE potwierdza, że 18 maja zaplanowano właśnie historię rano oraz język francuski po południu. 

Matura nie kończy się na polskim i matematyce

Przypomnijmy: aby uzyskać świadectwo dojrzałości, maturzysta musi przystąpić do trzech obowiązkowych egzaminów pisemnych na poziomie podstawowym: z języka polskiego, matematyki oraz języka obcego nowożytnego. Do tego dochodzą egzaminy ustne z języka polskiego i języka obcego. Absolwenci szkół lub klas z językiem nauczania mniejszości narodowych mają także obowiązkowy egzamin z języka ojczystego.

Każdy maturzysta musi również podejść do co najmniej jednego egzaminu pisemnego na poziomie rozszerzonym. W przypadku języka obcego może to być poziom rozszerzony albo dwujęzyczny. To właśnie ta część matury najczęściej decyduje o rekrutacji na studia. Na rozszerzeniu nie ma progu zaliczeniowego, ale wynik potrafi ważyć więcej niż niejedna rozmowa kwalifikacyjna.

Z obowiązku przystąpienia do jednego przedmiotu dodatkowego mogą być zwolnieni absolwenci techników i branżowych szkół II stopnia, jeżeli spełnili warunki uzyskania dyplomu zawodowego albo dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe. Według CKE takie zwolnienie uzyskało 13 tys. maturzystów.

Arkusze jeszcze tego samego dnia

Centralna Komisja Egzaminacyjna ma opublikować poniedziałkowe arkusze tego samego dnia: arkusz z historii po południu, a arkusze z języka francuskiego wieczorem. Dla jednych będzie to moment ulgi, dla innych początek nerwowego porównywania odpowiedzi. Maturalna tradycja ma swoje rytuały: najpierw cisza sali, potem gwar przed szkołą, a wieczorem internetowe „sprawdzanie, czy dobrze napisałem”.

Najczęściej wybieranym przedmiotem dodatkowym pozostaje język angielski na poziomie rozszerzonym. Dalej są matematyka rozszerzona i geografia. Historia, choć nie należy do absolutnej czołówki, wciąż trzyma się mocno — zwłaszcza wśród tych, którzy chcą studiować kierunki społeczne, prawnicze, humanistyczne albo po prostu lubią wiedzieć, skąd przychodzimy.

Wyniki w lipcu

Aby zdać maturę, trzeba uzyskać minimum 30 proc. punktów z egzaminów obowiązkowych. Wyniki tegorocznej matury zostaną ogłoszone 8 lipca 2026 roku. 

Dla maturzystów z Tomaszowa Mazowieckiego to kolejny etap długiego majowego maratonu. Trochę jak w „Lalce” Prusa — każdy ma swoje ambicje, swoje rachuby i swoje wielkie plany. Tyle że zamiast salonów Warszawy są szkolne korytarze, numer PESEL na arkuszu, czarny długopis i ta jedna myśl: oby pytania były z tego, co naprawdę zostało w głowie.

Dla maturzystów rok szkolny zakończy się wcześniej — 30 kwietnia 2027 roku. Terminy egzaminu ósmoklasisty, matur oraz egzaminów zawodowych nie zostały jeszcze ujęte w kalendarzu MEN. Zostaną ogłoszone przez dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej do 20 sierpnia 2026 roku.

Ferie zimowe w trzech turach

Najwięcej emocji, jak zawsze, budzą ferie zimowe. W roku szkolnym 2026/2027 odbędą się one w trzech terminach — od 18 stycznia do 28 lutego 2027 roku, w zależności od województwa. Ministerstwo ogłasza terminy ferii na podstawie rozporządzenia w sprawie organizacji roku szkolnego, po zasięgnięciu opinii wojewodów i kuratorów oświaty.

Uczniowie z województwa łódzkiego — a więc także z Tomaszowa Mazowieckiego i całego powiatu tomaszowskiego — rozpoczną ferie w pierwszej turze, czyli 18 stycznia 2027 roku. Przerwa potrwa do 31 stycznia 2027 roku.

W tym samym terminie odpoczywać będą także uczniowie z województw: podkarpackiego, podlaskiego, dolnośląskiego, śląskiego i opolskiego.

Druga tura ferii przypadnie od 1 do 14 lutego 2027 roku. Obejmie województwa: mazowieckie, pomorskie, świętokrzyskie i lubelskie.

Trzecia tura potrwa od 15 do 28 lutego 2027 roku. Wtedy zimowy odpoczynek będą mieli uczniowie z województw: lubuskiego, kujawsko-pomorskiego, warmińsko-mazurskiego, wielkopolskiego, zachodniopomorskiego i małopolskiego.

Święta, Wielkanoc i dłuższe przerwy

Kalendarz roku szkolnego przewiduje również dwie dłuższe przerwy świąteczne.

Zimowa przerwa świąteczna, związana z Bożym Narodzeniem, potrwa od 23 do 31 grudnia 2026 roku. Wiosenna przerwa świąteczna, obejmująca czas Wielkanocy, zaplanowana została od 25 do 30 marca 2027 roku.

Dla rodzin oznacza to kilka strategicznych momentów w roku — takich, które już teraz można wpisać w kalendarz urlopów, wyjazdów, rodzinnych spotkań czy opieki nad dziećmi. Bo szkolny kalendarz to nie tylko rozkład lekcji i dzwonków. To także rytm życia całych domów.

Dla szkół dla dorosłych osobne terminy

MEN wskazało również terminy zakończenia zajęć w wybranych szkołach dla dorosłych. W części z nich zajęcia zakończą się 8 stycznia 2027 roku, w innych 29 stycznia 2027 roku. W niektórych placówkach rozpoczęcie zajęć zaplanowano na 1 lutego 2027 roku.

To szczegół istotny dla osób, które łączą naukę z pracą zawodową, życiem rodzinnym i codziennymi obowiązkami. W ich przypadku kalendarz szkolny często przypomina raczej logistyczną partię szachów niż spokojny terminarz.

Najważniejsze daty dla województwa łódzkiego

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego i regionu kluczowe są przede wszystkim trzy daty: 1 września 2026 roku — rozpoczęcie roku szkolnego, 18–31 stycznia 2027 roku — ferie zimowe w województwie łódzkim oraz 25 czerwca 2027 roku — zakończenie zajęć dydaktyczno-wychowawczych.

Wakacje rozpoczną się dzień później, 26 czerwca, i potrwają do końca sierpnia.

Szkoła, jak co roku, zacznie się pierwszego września — trochę jak refren starej piosenki, który wszyscy znają, nawet jeśli nie wszyscy chcą go śpiewać. Ale dobra wiadomość dla uczniów z Łódzkiego jest taka, że zimowy oddech przyjdzie stosunkowo szybko. Ferie rozpoczną się już w pierwszej turze.

Miejskie Centrum Kultury w Tomaszowie Mazowieckim poinformowało o planowanych terminach półkolonii wakacyjnych na 2026 rok. To wstępna, ale istotna wiadomość dla rodziców i opiekunów, którzy już z wyprzedzeniem układają letni kalendarz dla swoich dzieci.

Z przekazanych informacji wynika, że przygotowano cztery tygodniowe turnusy. Pierwszy ma odbyć się od 6 do 10 lipca 2026 roku, drugi od 13 do 17 lipca, trzeci od 20 do 24 lipca, a czwarty od 3 do 7 sierpnia. Taki układ rozkłada ofertę na dwa wakacyjne miesiące i daje rodzinom większą elastyczność przy planowaniu wypoczynku.

Stałe godziny i zapowiadany program

Jak zapowiada Miejskie Centrum Kultury, półkolonie mają odbywać się codziennie w godzinach od 8:00 do 16:00. To format dobrze znany wielu rodzicom, ponieważ łączy letni wypoczynek dzieci z praktyczną organizacją dnia pracy dorosłych.

Organizator zapowiada również profesjonalną kadrę, wyżywienie, atrakcyjne wycieczki, warsztaty tematyczne, spotkania z gośćmi oraz dużo ruchu i zabawy. Taki zestaw sugeruje, że półkolonie będą miały charakter nie tylko opiekuńczy, ale też edukacyjno-rekreacyjny. W lokalnych warunkach to ważna część oferty wakacyjnej, szczególnie dla rodzin, które pozostają latem w mieście.

Dlaczego ta informacja jest ważna już teraz

Choć szczegóły dotyczące zapisów nie zostały jeszcze podane, samo ogłoszenie terminów na tak wczesnym etapie może mieć duże znaczenie organizacyjne. Rodzice często planują urlopy, rodzinne wyjazdy i zajęcia dodatkowe z dużym wyprzedzeniem, dlatego wcześniejsza publikacja harmonogramu ułatwia podjęcie decyzji.

W praktyce oznacza to także możliwość lepszego przygotowania domowego budżetu na letnie miesiące. Półkolonie organizowane przez miejskie instytucje kultury są dla wielu rodzin istotnym elementem wakacyjnej oferty, bo łączą aktywne spędzanie czasu z lokalnym dostępem do zajęć.

Na razie terminy, wkrótce zapisy

Na obecnym etapie Miejskie Centrum Kultury ograniczyło się do przedstawienia terminów i ogólnego zarysu programu. Informacje o zasadach naboru, liczbie miejsc czy kosztach mają zostać przekazane w późniejszym terminie.

Dla mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego to jednak już teraz czytelny sygnał, że instytucja przygotowuje wakacyjną ofertę z myślą o dzieciach spędzających lato w mieście. Jeśli zapowiadany program zostanie utrzymany, półkolonie mogą ponownie stać się jedną z bardziej wyczekiwanych propozycji na lokalne wakacje.

12 maja 2026 roku na terenie Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej zorganizowano III Policyjne Targi Pracy i Edukacji, współorganizowane przez Wyższą Szkołę Biznesu i Nauk o Zdrowiu w Łodzi. Wydarzenie skierowano do osób zainteresowanych wyborem ścieżki zawodowej, a szczególne miejsce zajęła w nim oferta służby w Policji.

W targach uczestniczyli funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Tomaszowie Mazowieckim. Obecność lokalnych policjantów miała praktyczny wymiar: odwiedzający mogli porozmawiać z osobami pełniącymi służbę na co dzień, zapytać o wymagania, przebieg rekrutacji oraz możliwości dalszego rozwoju zawodowego. Tego rodzaju bezpośredni kontakt bywa dla kandydatów znacznie cenniejszy niż ogólne informacje, bo pozwala lepiej zrozumieć, z czym naprawdę wiąże się praca w formacji.

Rekrutacja, rozmowy i pokaz policyjnej codzienności

Dużą rolę podczas wydarzenia odegrała część informacyjna. Policyjny profilaktyk młodszy aspirant Natalia Cieślak udzielała uczestnikom szczegółowych wyjaśnień dotyczących zasad naboru do służby. To właśnie takie rozmowy często pomagają rozwiać wątpliwości osób, które rozważają pracę w mundurze, ale nie wiedzą jeszcze, jak wygląda cały proces od strony formalnej i organizacyjnej.

Organizatorzy zadbali również o pokazy i prezentacje, które przyciągały uwagę odwiedzających. Spore zainteresowanie wzbudziły konie służbowe z tomaszowskiej komendy, a także sprzęt wykorzystywany przez policjantów w codziennej pracy. Uczestnicy mogli zobaczyć również skuter wodny znajdujący się na wyposażeniu jednostki. Takie elementy nie tylko uatrakcyjniają wydarzenie, ale także pokazują, jak różnorodna jest współczesna służba i jak wielu specjalistycznych zadań podejmują się funkcjonariusze.

Młodzież z Tomaszowa poznawała służbę od środka

Ważnym akcentem targów był udział uczniów klas mundurowych z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 8 w Tomaszowie Mazowieckim. Dla młodych ludzi, którzy już na etapie szkoły interesują się tematyką bezpieczeństwa i służb publicznych, takie spotkania mają szczególną wartość. Pozwalają skonfrontować szkolne wyobrażenia z praktyką i lepiej ocenić, czy to kierunek zgodny z ich planami.

Uczniowie mogli przyjrzeć się wyposażeniu policji, porozmawiać z funkcjonariuszami i dowiedzieć się więcej o codziennych obowiązkach w tej formacji. To doświadczenie może mieć znaczenie nie tylko edukacyjne, ale i motywacyjne. Z perspektywy lokalnej istotne jest również to, że młodzież z Tomaszowa Mazowieckiego miała okazję uczestniczyć w wydarzeniu, które łączy edukację z konkretną ofertą zawodową.

Znaczenie takich wydarzeń dla regionu

Policyjne targi pracy i edukacji wpisują się w szerszy trend budowania świadomych wyborów zawodowych wśród młodych ludzi i osób planujących zmianę ścieżki kariery. W przypadku służby w Policji szczególnie ważne jest pokazanie nie tylko wymagań, ale też realnego charakteru tej pracy: odpowiedzialności, dyspozycyjności, konieczności ciągłego szkolenia, ale również stabilności zatrudnienia i możliwości specjalizacji.

Z punktu widzenia lokalnej społeczności udział tomaszowskich policjantów oraz młodzieży z miejscowej szkoły pokazuje, że podobne inicjatywy mają także wymiar regionalny. To nie tylko promocja zawodu, ale również budowanie relacji między instytucjami publicznymi, szkołami i mieszkańcami. W efekcie targi stają się przestrzenią spotkania, w której edukacja łączy się z praktyką, a ogólne hasła o służbie publicznej nabierają konkretnego, lokalnego znaczenia.

Historia sztuki należy z kolei do grupy przedmiotów rzadziej wybieranych przez maturzystów. Deklaracje przystąpienia do tego egzaminu złożyło 4,7 tys. tegorocznych absolwentów, czyli 1,4 proc. z nich.

Egzamin z chemii rozpocznie się o godz. 9.00, a z historii sztuki o godz. 14.00. Oba egzaminy potrwają po 180 minut.

Arkusze egzaminacyjne rozwiązywane w środę przez maturzystów Centralna Komisja Egzaminacyjna ma opublikować tego samego dnia: z egzaminu porannego po południu, a z popołudniowego – wieczorem.

Maturzysta musi przystąpić do trzech obowiązkowych pisemnych egzaminów na poziomie podstawowym: z języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego oraz do dwóch egzaminów ustnych: z języka polskiego i języka obcego. Abiturienci ze szkół lub klas z językiem nauczania mniejszości narodowych obowiązkowo mają jeszcze egzamin pisemny z języka ojczystego na poziomie podstawowym oraz egzamin ustny z języka ojczystego.

Maturzyści muszą też przystąpić obowiązkowo do jednego pisemnego egzaminu na poziomie rozszerzonym (w przypadku języka obcego nowożytnego na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym), czyli do egzaminu z tzw. przedmiotu do wyboru. Chętni mogą przystąpić maksymalnie jeszcze do pięciu egzaminów na poziomie rozszerzonym.

Wśród przedmiotów do wyboru są: biologia, chemia, filozofia, fizyka, geografia, historia, historia sztuki, historia muzyki, informatyka, język łaciński i kultura antyczna, wiedza o społeczeństwie, języki mniejszości narodowych i etnicznych, język regionalny, a także matematyka, język polski i języki obce nowożytne.

Z tego obowiązku mogą być wyłączeni absolwenci techników i branżowych szkół II stopnia, jeżeli spełnili wszystkie warunki niezbędne do uzyskania dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe albo dyplomu zawodowego w zawodzie nauczanym na poziomie technika. Z danych CKE wynika, że takie zwolnienie uzyskało 13 tys. maturzystów.

Deklaracje o chęci zdawania tylko jednego egzaminu z przedmiotu dodatkowego złożyło 31,1 proc. tegorocznych absolwentów. Dwa egzaminy – zgodnie z deklaracjami – ma zdawać 32 proc., trzy egzaminy – 28,1 proc., cztery egzaminy – 5,4 proc., pięć egzaminów – 0,6 proc., a sześć egzaminów – 0,1 proc.

Najczęściej wybieranym przez maturzystów przedmiotem jest język angielski na poziomie rozszerzonym. Na drugim miejscu jest matematyka na poziomie rozszerzonym, a na trzecim geografia.

Aby zdać maturę, abiturient musi uzyskać minimum 30 proc. punktów z egzaminów obowiązkowych. W przypadku przedmiotu na poziomie rozszerzonym nie ma progu zaliczeniowego, wynik z egzaminu służy do rekrutacji na studia. Wyniki matur podane zostaną 8 lipca. (PAP)

Z kolei chęć zdawania egzaminu z języka niemieckiego na poziomie rozszerzonym zadeklarowało 3 tys. tegorocznych absolwentów, a na poziomie dwujęzycznym – 345.

Egzamin z WOS-u rozpocznie się o godz. 9.00 i potrwa 180 minut. Egzaminy z języka niemieckiego rozpoczną się o godz. 14.00. Egzamin na poziomie rozszerzonym potrwa 150 minut, a na poziomie dwujęzycznym – 180 minut.

Arkusze egzaminacyjne rozwiązywane we wtorek przez maturzystów Centralna Komisja Egzaminacyjna ma opublikować tego samego dnia: z egzaminu porannego po południu, a z popołudniowych – wieczorem.

Maturzysta musi przystąpić do trzech obowiązkowych pisemnych egzaminów na poziomie podstawowym: z języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego oraz do dwóch egzaminów ustnych: z języka polskiego i języka obcego. Abiturienci ze szkół lub klas z językiem nauczania mniejszości narodowych obowiązkowo mają jeszcze egzamin pisemny z języka ojczystego na poziomie podstawowym oraz egzamin ustny z języka ojczystego.

Maturzyści muszą też przystąpić obowiązkowo do jednego pisemnego egzaminu na poziomie rozszerzonym, czyli do egzaminu z tzw. przedmiotu do wyboru. W przypadku języka obcego nowożytnego może to być egzamin na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym. Chętni mogą przystąpić maksymalnie jeszcze do pięciu egzaminów na poziomie rozszerzonym.

Wśród przedmiotów do wyboru są: biologia, chemia, filozofia, fizyka, geografia, historia, historia sztuki, historia muzyki, informatyka, język łaciński i kultura antyczna, wiedza o społeczeństwie, języki mniejszości narodowych i etnicznych, język regionalny, matematyka, język polski oraz języki obce nowożytne.

Z tego obowiązku mogą być wyłączeni absolwenci techników i branżowych szkół II stopnia, jeżeli spełnili wszystkie warunki niezbędne do uzyskania dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe albo dyplomu zawodowego w zawodzie nauczanym na poziomie technika. Z danych CKE wynika, że takie zwolnienie uzyskało 13 tys. maturzystów.

Deklaracje o chęci zdawania tylko jednego egzaminu z przedmiotu dodatkowego złożyło 31,1 proc. tegorocznych absolwentów. Dwa egzaminy – zgodnie z deklaracjami – ma zdawać 32 proc., trzy egzaminy – 28,1 proc., cztery egzaminy – 5,4 proc., pięć egzaminów – 0,6 proc., a sześć egzaminów – 0,1 proc.

Najczęściej wybieranym przez maturzystów przedmiotem jest język angielski na poziomie rozszerzonym. Na drugim miejscu jest matematyka na poziomie rozszerzonym, a na trzecim geografia.

Aby zdać maturę, abiturient musi uzyskać minimum 30 proc. punktów z egzaminów obowiązkowych. W przypadku przedmiotu na poziomie rozszerzonym nie ma progu zaliczeniowego, a wynik z egzaminu służy do rekrutacji na studia. Wyniki matur podane zostaną 8 lipca.

Matematyka od lat budzi największe emocje

Po poniedziałkowym egzaminie z języka polskiego przyszła pora na zadania matematyczne, które dla wielu ósmoklasistów są prawdziwym testem nerwów. W mediach społecznościowych już od rana pojawiały się wpisy uczniów szukających „pewniaków”, przewidywań i przecieków dotyczących arkusza CKE. 

Dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej Robert Zakrzewski zapewnił jednak, że egzamin rozpoczął się bez zakłóceń.

– Wszystko jest w porządku, nie mam żadnych informacji, żeby egzamin nie rozpoczął się punktualnie lub żeby były jakieś incydenty – powiedział PAP szef CKE.

125 minut walki z zadaniami

Egzamin z matematyki trwał 125 minut, a uczniowie z dostosowaniem warunków egzaminacyjnych mogli otrzymać dodatkowe 40 minut na rozwiązanie zadań.

Arkusz tradycyjnie składał się z zadań zamkniętych i otwartych. Eksperci przypominają, że w przypadku matematyki liczy się nie tylko końcowy wynik, ale również sposób rozwiązania i tok rozumowania. 

Wśród zagadnień, które najczęściej pojawiają się na egzaminach ósmoklasisty, znajdują się m.in.:

• procenty i ułamki,
• geometria,
• działania na potęgach i pierwiastkach,
• równania,
• odczytywanie wykresów i tabel,
• prawdopodobieństwo,
• zadania praktyczne związane z codziennymi sytuacjami. 

Egzamin, który decyduje o przyszłości

Choć egzaminu ósmoklasisty nie można nie zdać, jego wynik ma ogromne znaczenie podczas rekrutacji do szkół ponadpodstawowych. Aż połowę możliwych punktów stanowią właśnie wyniki egzaminacyjne. Druga połowa to oceny na świadectwie oraz dodatkowe osiągnięcia ucznia.

Dla wielu nastolatków to pierwszy tak ważny egzamin w życiu. Nic więc dziwnego, że emocje są ogromne – zarówno wśród uczniów, jak i rodziców.

Kiedy wyniki egzaminu ósmoklasisty?

Centralna Komisja Egzaminacyjna poinformowała, że wyniki tegorocznego egzaminu ósmoklasisty zostaną ogłoszone 3 lipca 2026 roku. Tego samego dnia uczniowie otrzymają również oficjalne zaświadczenia o wynikach. 

Uczniowie, którzy z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie mogli przystąpić do egzaminu w terminie głównym, będą mogli napisać go w terminie dodatkowym – od 8 do 10 czerwca.

Przed uczniami jeszcze język obcy

Egzaminacyjny maraton zakończy się w środę, kiedy ósmoklasiści przystąpią do pisemnego egzaminu z języka obcego nowożytnego – najczęściej języka angielskiego.

Dopiero wtedy wielu uczniów będzie mogło naprawdę odetchnąć z ulgą.

Test ma kluczowe znaczenie w procesie rekrutacji do szkół ponadpodstawowych. W teorii ma wyrównane szanse, w praktyce ujawnia nierówności edukacyjne - czytamy we wtorkowym wydaniu „Dziennika Gazety Prawnej”.

Gazeta zauważa, że w rekrutacji do szkół ponadpodstawowych uwzględnia się zarówno wyniki egzaminu ósmoklasisty, jak i oceny na świadectwie, jednak to właśnie egzamin w praktyce odgrywa główną rolę w procesie selekcji.

– W szkołach podstawowych większość uczniów ma bardzo dobre stopnie, które słabo różnicują ich poziom. W efekcie oceny tracą funkcję selekcyjną, a głównym narzędziem różnicującym kandydatów do szkół średnich staje się egzamin ósmoklasisty – wyjaśnia „DGP” Bartek Rosiak, nauczyciel i wykładowca Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. – Egzamin, mimo swoich wad, jest ujednolicony i sprawdzany według tych samych kryteriów, a więc bardziej obiektywny niż oceny szkolne – mówi dziennikowi Robert Górniak, wicedyrektor szkoły oraz założyciel serwisu „Dealerzy wiedzy”. Jednocześnie zaznacza, że jego jakość może budzić pewne wątpliwości.

Górniak wyjaśnia, że wyniki z polskiego zwykle układają się w dość klasyczny rozkład, przypominający krzywą Gaussa, gdzie widać grupę uczniów osiągających wyniki przewidywalne, mniejszą grupę bardzo dobrych i bardzo słabych. Jego zdaniem, inaczej wygląda matematyka, gdzie „często obserwujemy wyraźne »dwa bieguny«: uczniów radzących sobie bardzo dobrze i tych, którzy mają poważne trudności”. Z kolei w przypadku angielskiego problemem jest – jego zdaniem – zbyt niski poziom egzaminu. – Prostota sprawia, że większość uczniów osiąga bardzo wysokie wyniki, przez co test słabo różnicuje poziom – mówi Górniak i dodaje, że „w przypadku testów z matematyki i języka obcego warto byłoby zastanowić się m.in. nad ich konstrukcją”.

– Egzamin ósmoklasisty z matematyki w obecnej formie w ogóle nie pokazuje rzeczywistego poziomu uczniów. W pewnym sensie sugeruje, że polscy uczniowie są wyjątkowo uzdolnieni matematycznie, co jest obrazem fałszywym – powiedział „Dziennikowi Gazecie Prawnej” dr Karol Dudek-Różycki, nauczyciel i przewodniczący Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Przedmiotów Przyrodniczych (PSNPP).

Według Dudka-Różyckiego, nastolatkowie dobrze zdają egzamin i trafiają do klas matematycznych, a później okazuje się, że nie są przygotowani do pracy na poziomie rozszerzonym. Konsekwencjami są słabe stopnie, problemy emocjonalne i spadek samooceny. Jego zdaniem egzamin na tym etapie edukacyjnym powinien też obejmować więcej przedmiotów. – Powinien diagnozować również poziom wiedzy z historii, WOS-u, geografii, chemii, biologii czy fizyki – wyliczył. Jak argumentuje, tylko wtedy można byłoby uniknąć sytuacji, w której uczniowie nie mają świadomości realnego poziomu swoich kompetencji. Według niego system wymaga zmiany i regularnej diagnozy na wcześniejszych etapach edukacji.

Egzamin potrwa trzy dni. W poniedziałek uczniowie napiszą język polski, we wtorek — matematykę, a w środę — język obcy nowożytny.

Najczęściej wybieranym językiem pozostaje angielski. Zadeklarowało go aż 98,4 proc. ósmoklasistów. Na drugim miejscu znalazł się język niemiecki, który wybrało 1,2 proc. uczniów. Pozostałe języki — francuski, hiszpański, rosyjski i włoski — wybrało łącznie 0,4 proc. zdających.

Egzaminy zawsze o godz. 9.00

We wszystkie trzy dni egzaminy rozpoczną się o godz. 9.00. Uczniowie będą mieli:

150 minut na język polski,
125 minut na matematykę,
110 minut na język obcy.

Uczniowie, którym przysługuje dostosowanie warunków egzaminu, m.in. z powodu dysleksji, mogą mieć czas pracy wydłużony: o 45 minut z języka polskiego, o 40 minut z matematyki i o 35 minut z języka obcego.

Arkusze po południu, wyniki w lipcu

Po każdym egzaminie arkusze zostaną opublikowane po południu na stronach Centralnej Komisji Egzaminacyjnej oraz okręgowych komisji egzaminacyjnych.

Wyniki uczniowie poznają 3 lipca. Tego samego dnia otrzymają zaświadczenia.

Tego egzaminu nie można nie zdać

Przystąpienie do egzaminu ósmoklasisty jest warunkiem ukończenia szkoły podstawowej, ale samego egzaminu nie można nie zdać. Nawet bardzo niski wynik nie oznacza braku promocji. Nie ma też możliwości ponownego podejścia do egzaminu wyłącznie po to, by poprawić rezultat.

Uczniowie, którzy z powodów zdrowotnych lub losowych nie będą mogli pisać egzaminu w pierwszym terminie, przystąpią do niego w terminie dodatkowym — od 8 do 10 czerwca.

Zgodnie z ogłoszeniem, kandydaci muszą spełnić szereg wymagań określonych w przepisach prawa oświatowego. Do konkursu mogą przystąpić nauczyciele mianowani lub dyplomowani posiadający odpowiednie kwalifikacje pedagogiczne, doświadczenie zawodowe oraz przygotowanie z zakresu zarządzania oświatą.

Powiat dopuszcza również możliwość startu osób niebędących nauczycielami, o ile spełniają określone warunki dotyczące wykształcenia i doświadczenia kierowniczego.

Każdy kandydat będzie musiał przedstawić własną koncepcję funkcjonowania i rozwoju szkoły. To właśnie ten dokument często okazuje się najważniejszym elementem konkursu — pokazuje wizję placówki, pomysł na jej przyszłość i odpowiedź na pytanie, jak liceum ma odnaleźć się w czasach niżu demograficznego, rosnącej konkurencji i zmieniających się oczekiwań uczniów.

Wymagana dokumentacja jest obszerna i obejmuje m.in. życiorys zawodowy, dokumenty potwierdzające kwalifikacje, staż pracy oraz szereg oświadczeń formalnych.

Oferty można składać do 22 maja 2026 roku w Starostwie Powiatowym przy ul. św. Antoniego. Konkurs przeprowadzi specjalnie powołana komisja konkursowa.

W tomaszowskim środowisku edukacyjnym już pojawiają się pytania o możliwych kandydatów. Czy powiat postawi na kontynuację i osobę związaną od lat ze szkołą? A może zdecyduje się na nowe otwarcie i świeże spojrzenie na zarządzanie jedną z najważniejszych placówek w mieście?

Przed nowym dyrektorem stanie niełatwe zadanie. I LO od lat utrzymuje mocną pozycję na edukacyjnej mapie regionu, ale dziś szkoły średnie walczą nie tylko o wyniki matur, lecz także o ucznia, prestiż i nowoczesną ofertę edukacyjną.

Kto stanie na czele „Dąbrowszczaka”? Odpowiedź powinniśmy poznać w najbliższych tygodniach.

W Tomaszowie Mazowieckim odbyło się wydarzenie pod nazwą „Dookoła świata” w Szkole Podstawowej nr 6. Sama formuła spotkań wskazuje na pomysł, który dobrze wpisuje się w nowoczesne podejście do edukacji: zamiast ograniczać się do szkolnej teorii, organizatorzy postawili na doświadczenie, opowieść i bezpośrednie zaangażowanie uczniów.

Tego typu inicjatywy mają szczególną wartość, ponieważ pozwalają dzieciom i młodzieży spojrzeć szerzej na świat, jego kultury, zwyczaje i codzienność mieszkańców różnych krajów. W praktyce szkolnej oznacza to nie tylko przekazywanie wiedzy geograficznej czy historycznej, ale również rozwijanie otwartości, empatii i ciekawości poznawczej.

Choć sama nazwa wydarzenia może kojarzyć się z podróżą, jego najważniejszym celem wydaje się budowanie postawy świadomego odbiorcy świata. To szczególnie istotne w czasach, gdy młodzi ludzie stykają się z ogromną liczbą informacji, ale nie zawsze mają okazję uporządkować je w szkolnej, wspólnotowej formule.

Dlaczego takie spotkania są ważne dla uczniów

Szkolne wydarzenia poświęcone różnym krajom i kulturom mają kilka wymiarów. Po pierwsze, pomagają przełamać rutynę codziennych zajęć. Po drugie, pokazują, że nauka może być atrakcyjna i oparta na emocjach, obrazie oraz działaniu. To właśnie w takich momentach wiedza przestaje być abstrakcyjna, a zaczyna kojarzyć się z konkretnym doświadczeniem.

Dla uczniów spotkania „Dookoła świata” mogły być okazją do poznania odmiennych tradycji, języków, kuchni czy symboli kulturowych. Nawet jeśli odbywa się to w warunkach szkolnych, efekt bywa bardzo realny: dzieci uczą się, że różnorodność nie jest czymś odległym, lecz naturalnym elementem współczesnego świata.

Nie mniej ważny jest aspekt wychowawczy. Szkoła, organizując podobne przedsięwzięcia, buduje przestrzeń do rozmowy o szacunku, współpracy i uważności wobec innych. To edukacja obywatelska w praktyce, prowadzona w sposób przystępny i angażujący.

Lokalna szkoła, szersza perspektywa

Wydarzenia organizowane przez tomaszowskie placówki oświatowe pokazują, że lokalna edukacja nie musi być zamknięta w wąskim, podręcznikowym schemacie. Przeciwnie, może otwierać młodych mieszkańców miasta na szerokie spojrzenie i zachęcać do aktywnego poznawania świata, nawet jeśli odbywa się to bez opuszczania szkolnych murów.

Takie inicjatywy mają również znaczenie dla całej społeczności szkolnej. Integrują uczniów, nauczycieli i rodziców wokół wspólnego celu, a przy tym wzmacniają wizerunek szkoły jako miejsca twórczego i zaangażowanego. W lokalnym kontekście to cenna wartość, bo pokazuje, że tomaszowskie placówki potrafią tworzyć ofertę edukacyjną odpowiadającą na współczesne potrzeby.

Spotkania „Dookoła świata” w SP nr 6 można więc odczytywać nie tylko jako jednorazowe wydarzenie, ale także jako sygnał, że edukacja w Tomaszowie Mazowieckim stawia na rozwój kompetencji miękkich, otwartość i praktyczne formy nauczania. To kierunek, który z perspektywy uczniów i lokalnej społeczności trudno uznać za przypadkowy.

Więcej niż szkolna atrakcja

W podobnych wydarzeniach najważniejsze bywa to, co zostaje po ich zakończeniu. Nie chodzi wyłącznie o wspomnienia czy zdjęcia, lecz o impuls do dalszego poznawania świata. Dla części uczniów takie spotkanie może być początkiem nowego zainteresowania, dla innych inspiracją do nauki języków obcych albo większej aktywności podczas zajęć.

Właśnie dlatego szkolne projekty oparte na kulturze, geografii i spotkaniu z inną perspektywą mają wartość wykraczającą poza bieżący kalendarz imprez. Wzmacniają przekonanie, że szkoła może być miejscem odkrywania, a nie tylko odtwarzania wiedzy. W przypadku SP nr 6 ten kierunek wydaje się czytelny i wart zauważenia również z punktu widzenia lokalnej publiczności.

W Tomaszowie Mazowieckim zakończyła się elektroniczna rekrutacja do miejskich placówek oświatowych. Dla wielu rodzin był to jeden z kluczowych momentów w przygotowaniach do nowego roku szkolnego lub przedszkolnego. Zakończenie etapu przyjmowania zgłoszeń oznacza, że system naboru przeszedł do kolejnej fazy, w której weryfikowane są wnioski i porządkowane dane kandydatów.

Sam fakt prowadzenia naboru w formule elektronicznej pokazuje, że miasto konsekwentnie korzysta z narzędzi cyfrowych w obszarze edukacji i obsługi mieszkańców. Tego rodzaju rozwiązania mają ułatwiać rodzicom składanie dokumentów, porządkować procedury oraz usprawniać pracę placówek i urzędników odpowiedzialnych za organizację całego procesu.

Co oznacza to dla rodziców i placówek

Zamknięcie elektronicznej rekrutacji nie jest jeszcze równoznaczne z ostatecznym zakończeniem naboru. To moment, w którym szczególnego znaczenia nabiera poprawność złożonych danych, terminowe dopełnianie formalności oraz oczekiwanie na kolejne komunikaty dotyczące wyników i dalszych kroków. Rodzice powinni zwracać uwagę na harmonogram oraz ewentualne wymagania związane z potwierdzeniem woli przyjęcia dziecka do danej placówki.

Dla miejskich jednostek oświatowych zakończenie etapu elektronicznego oznacza początek intensywnej pracy organizacyjnej. Szkoły, przedszkola i inne placówki muszą przeanalizować zgłoszenia, uwzględnić kryteria naboru i przygotować się do publikacji list oraz dalszej obsługi kandydatów. W praktyce jest to czas, w którym system rekrutacyjny spotyka się z codzienną organizacją pracy placówek.

Znaczenie tego procesu wykracza poza pojedyncze decyzje administracyjne. Rekrutacja wpływa na planowanie liczby oddziałów, rozkład kadry, przygotowanie sal oraz organizację zajęć w nadchodzących miesiącach. Dobrze przeprowadzony nabór ma więc bezpośrednie przełożenie na funkcjonowanie całej lokalnej sieci edukacyjnej.

Edukacja jako element miejskiego systemu usług

Informacja o zakończeniu rekrutacji wpisuje się w szerszy obraz funkcjonowania samorządu, w którym edukacja stanowi jedną z podstawowych usług publicznych. Na miejskiej stronie obszar oświaty jest wyraźnie obecny obok spraw społecznych, zdrowia, rodziny i projektów związanych z zarządzaniem usługami dla mieszkańców. To pokazuje, że organizacja naboru nie jest jedynie sezonową procedurą, lecz częścią większego systemu zarządzania lokalną wspólnotą.

W praktyce dla mieszkańców najważniejsze pozostaje to, aby proces był czytelny, terminowy i przewidywalny. Elektroniczna forma rekrutacji sprzyja standaryzacji działań, ale jednocześnie wymaga sprawnej komunikacji ze strony miasta i placówek. W lokalnym wymiarze to właśnie przejrzystość procedur buduje zaufanie rodziców oraz poczucie, że dostęp do edukacji jest organizowany w sposób uporządkowany i równy.

Z perspektywy Tomaszowa Mazowieckiego zakończenie naboru to kolejny sygnał, że samorządowy kalendarz wszedł w jeden z najbardziej praktycznych i odczuwalnych dla mieszkańców etapów. Teraz uwaga przenosi się na wyniki, dostępność miejsc i dalsze decyzje organizacyjne, które zadecydują o tym, jak będzie wyglądał start nowego roku w miejskich placówkach oświatowych.

Na co warto zwrócić uwagę w najbliższym czasie

Dla rodzin oczekujących na rozstrzygnięcia najbliższe dni i tygodnie będą okresem sprawdzania komunikatów oraz pilnowania terminów. W takich sytuacjach szczególnie istotne jest, by nie przeoczyć żadnego etapu procedury, ponieważ nawet po zakończeniu elektronicznego składania wniosków mogą pojawić się obowiązki związane z uzupełnieniem dokumentów lub potwierdzeniem decyzji.

W lokalnym kontekście temat rekrutacji zawsze budzi duże zainteresowanie, ponieważ dotyczy bezpośrednio mieszkańców i jakości codziennego funkcjonowania miasta. Edukacja pozostaje jednym z tych obszarów samorządowej odpowiedzialności, które najszybciej przekładają się na doświadczenia rodzin. Dlatego każda informacja o kolejnych etapach naboru ma znaczenie nie tylko administracyjne, ale również społeczne.

23 kwietnia w Szkole Podstawowej nr 9 w Tomaszowie Mazowieckim odbyło się rozstrzygnięcie V Rejonowego Konkursu Recytatorskiego poświęconego twórczości księdza Jana Twardowskiego. Wydarzenie skierowano do uczniów klas 1–3, a jego celem było nie tylko rozwijanie umiejętności pięknego mówienia, ale również przybliżanie najmłodszym poezji autora, którego utwory od lat zajmują ważne miejsce w polskiej kulturze.

Konkurs miał także wyraźny wymiar edukacyjny i wychowawczy. Recytacja w tak młodym wieku uczy odwagi, pracy nad dykcją, interpretacji tekstu i obecności na scenie. Dla wielu dzieci to pierwszy kontakt z publicznym występem, który może stać się początkiem dalszej przygody z kulturą słowa oraz działalnością artystyczną.

Nagrody dla uczestników zajęć Miejskiego Centrum Kultury

Z przekazanych informacji wynika, że w gronie wyróżnionych znaleźli się uczestnicy związani z Miejskim Centrum Kultury w Tomaszowie Mazowieckim. Pierwsze miejsce zdobył Michael Strzelec, natomiast wyróżnienie otrzymała Gabriela Borowska. W konkursie udział wzięli również Layla Strzelec oraz Miłosz Żmudziński.

Do występu dzieci przygotowała instruktorka zajęć teatralnych w Miejskim Centrum Kultury, Agnieszka Fijolek-Smejda. Tego rodzaju sukcesy pokazują, że systematyczna praca podczas lokalnych zajęć artystycznych przekłada się na konkretne efekty. To ważny sygnał zarówno dla rodziców, jak i dla instytucji kultury, że inwestowanie w rozwój najmłodszych uczestników życia kulturalnego przynosi wymierne rezultaty.

Znaczenie lokalnych konkursów i pracy instruktorów

Choć konkurs recytatorski dla klas 1–3 może wydawać się niewielkim wydarzeniem w skali regionu, w praktyce ma duże znaczenie dla budowania lokalnej wspólnoty. Takie inicjatywy integrują szkoły, rodziny i instytucje kultury, a jednocześnie tworzą przestrzeń do zauważenia dziecięcych talentów. Dla samych uczestników nagroda lub wyróżnienie bywa silnym impulsem do dalszego rozwoju.

Nie bez znaczenia pozostaje również rola instruktorów prowadzących zajęcia artystyczne. To właśnie oni pomagają dzieciom oswoić tremę, zrozumieć tekst i odnaleźć własny sposób wyrażania emocji na scenie. Sukcesy odniesione przez młodych recytatorów z Tomaszowa można więc odczytywać szerzej – jako efekt współpracy uczniów, opiekunów i lokalnych placówek, które konsekwentnie wspierają edukację kulturalną.

Powód do dumy dla miasta

Wyniki konkursu są dobrą wiadomością dla lokalnego środowiska kulturalnego. Osiągnięcia najmłodszych mieszkańców pokazują, że w Tomaszowie Mazowieckim nie brakuje dzieci chętnych do rozwijania talentów artystycznych, a miejskie instytucje potrafią stworzyć im odpowiednie warunki do pracy.

Gratulacje należą się wszystkim uczestnikom, niezależnie od końcowego wyniku. Już sam udział w konkursie recytatorskim wymaga przygotowania, zaangażowania i odwagi. Dla miasta to z kolei kolejny przykład, że lokalna kultura żyje nie tylko dużymi wydarzeniami, ale także codzienną, cierpliwą pracą z najmłodszymi.

Tegoroczna XXIII edycja Ogólnopolskiego Tygodnia Bibliotek odbywa się pod hasłem „Biblioteka. Otwierasz. Odkrywasz”. Pokazuje ono bibliotekę jako miejsce, w którym każdy może zacząć swoją przygodę z wiedzą i kulturą. „Otwierasz” oznacza wejście do biblioteki i sięganie po jej zasoby, 
a „odkrywasz” – poznawanie nowych inspiracji i możliwości.

Tomaszowska książnica przygotowała bogaty program wydarzeń adresowany do różnych grup odbiorców:

Miejska Biblioteka Publiczna ul. Browarna 7

- akcja „Przyłapani na czytaniu” ma na celu promocję czytelnictwa poprzez uchwycenie codziennych chwil spędzanych z książką. W bibliotece oraz jej najbliższym otoczeniu fotografowane będą osoby pochłonięte lekturą

- „Filmowa giełda – przynieś, zostaw, wymień” -  wymiana filmów na płytach DVD

- konkurs fotograficzny „Biblioteka w nowym miejscu – gdzie ta biblioteka…?” jest zaproszeniem do poznania biblioteki w jej nowej lokalizacji przy ul. Browarnej 7. Zadaniem uczestników będzie wykonanie najciekawszego, nieoczywistego i nieszablonowego zdjęcia biblioteki

- akcja „Odkrywam Bibliotekę”. Każda osoba, która w czasie trwania Tygodnia Bibliotek założy kartę czytelnika w nowej siedzibie biblioteki, otrzyma los uprawniający do udziału w loterii

13.05.2026 r. godz. 12 „Poetyckie parkowanie” to poetyckie działania w terenie, które łączą miłość do literatury z aktywnym wypoczynkiem na świeżym powietrzu

Oddział dla Dzieci i Młodzieży Plac T. Kościuszki 18

- „Literackie Bingo”, „Książka w ciemno” – niespodzianki dla Wypożyczających

- wystawa „Odkryj swoją bibliotekę”

-  Fotobudka 

- akcja „Nadaj drugie życie przedmiotom! Podziel się, nie wyrzucaj!” - zabawka za wypożyczenie książek

11.05.2026 r. godz. 10 - lekcja biblioteczna „Odkryj emocje, pozwól im być”

12.05.2026 r. godz. 10 - lekcja biblioteczna „Otwórz serce na bibliotekę”

13.05.2026 r. godz. 10 - Flashmob - akcja promująca czytelnictwo i bibliotekę. Przemarsz z książkami w centrum miasta

14.05.2026 r. godz. 15 - Warsztaty dla najmłodszych ,,Dziecięca biblioteka bez tajemnic”

Filia nr 1 ul. Akacjowa 1, Filia nr 2 ul. Opoczyńska 22, Filia nr 3 ul. Koplina 1

- wystawy tematyczne 

- lekcje biblioteczne

- akcja "Biblioteczna polecajka"- Filia nr 3 ul. Koplina 1 

12.05.2026 – Filia nr 3 ul. Koplina 1 - „Kwadrans na czytanie" czyli wiosenna biblioteka pod chmurką

Więcej informacji na stronie internetowej www.mbptomaszow.pl oraz mediach społecznościowych.

Zapraszamy serdecznie do udziału w wydarzeniach!

W II Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim rozpoczął się finał czterech lat nauki. Do tegorocznej matury przystąpiło 157 uczniów, dla których maj oznacza nie tylko zamknięcie ważnego etapu edukacji, ale również początek decyzji o dalszej drodze życiowej. Pierwszy egzamin pisemny, z języka polskiego, jest już za nimi. To moment, który tradycyjnie otwiera maraton maturalny i dla wielu bywa przede wszystkim próbą opanowania stresu.

Matura od lat pozostaje jednym z najważniejszych sprawdzianów w polskiej szkole średniej. To egzamin, który w praktyce łączy kilka funkcji: podsumowuje edukację ogólną, otwiera drogę na studia i często staje się pierwszym poważnym doświadczeniem z presją wyniku. W lokalnej społeczności każdy rocznik maturzystów budzi naturalne zainteresowanie, bo za szkolnymi ławkami stoją konkretne historie, ambicje i plany młodych mieszkańców Tomaszowa Mazowieckiego.

Po języku polskim czas na matematykę

Choć egzamin z języka polskiego bywa wymagający, dla wielu uczniów to właśnie matematyka uchodzi za najtrudniejszy punkt obowiązkowej części matury. Nieprzypadkowo nazywana jest królową nauk i niemal co roku wywołuje największe emocje. To przed tym arkuszem wielu maturzystów odczuwa największe napięcie, bo wynik z matematyki może przesądzić nie tylko o zdaniu egzaminu, ale również o szansach rekrutacyjnych na wybrane kierunki studiów.

W szkołach średnich dni maturalne mają szczególną atmosferę. Z jednej strony to cisza na korytarzach, skupienie i odliczanie minut do otwarcia arkuszy, z drugiej rozmowy po wyjściu z sal o tematach, poleceniach i odpowiedziach. Właśnie te chwile najlepiej pokazują, że matura nie jest wyłącznie formalnością. To wydarzenie, które angażuje uczniów, nauczycieli, rodziców i całą szkolną społeczność.

Dla absolwentów z II LO w Tomaszowie Mazowieckim jutrzejszy egzamin będzie kolejnym krokiem w stronę dorosłości. Niezależnie od indywidualnych wyników, sam udział w tym etapie wymaga miesięcy przygotowań, systematyczności i odporności psychicznej. Właśnie dlatego maturalny tydzień jest tak często wspominany przez absolwentów jako jeden z najbardziej intensywnych momentów w edukacji.

Więcej niż egzamin, czyli moment przejścia

Tegoroczna matura dla 157 uczniów tomaszowskiego Żeromskiego ma wymiar znacznie szerszy niż tylko szkolny obowiązek. Dla jednych będzie przepustką na uczelnie w większych ośrodkach akademickich, dla innych początkiem kształcenia zawodowego, kursów lub wejścia na rynek pracy. Egzamin dojrzałości wciąż pozostaje symboliczną granicą między szkolną codziennością a samodzielnym planowaniem przyszłości.

W ostatnich latach coraz mocniej podkreśla się, że szkoła ma nie tylko przygotowywać do testów, lecz także rozwijać kompetencje potrzebne w dorosłym życiu: samodzielność, umiejętność pracy pod presją, odpowiedzialność i konsekwencję. Matura jest jednym z tych momentów, gdy wszystkie te cechy spotykają się w praktyce. To również sprawdzian dojrzałości emocjonalnej, bo wymaga koncentracji mimo napięcia i oczekiwań otoczenia.

Nie bez znaczenia pozostaje także lokalny wymiar tego wydarzenia. Każdy rocznik maturzystów to część przyszłości miasta i regionu. To właśnie wśród dzisiejszych absolwentów są przyszli lekarze, nauczyciele, inżynierowie, przedsiębiorcy i społecznicy. Dlatego rozpoczęcie matur w jednej z tomaszowskich szkół średnich jest informacją ważną nie tylko dla samych uczniów, ale również dla mieszkańców, którzy śledzą losy młodego pokolenia.

Przed nimi kolejne egzaminy i ważne decyzje

Po obowiązkowych egzaminach pisemnych maturzyści staną jeszcze przed kolejnymi wyzwaniami, w tym egzaminami na poziomie rozszerzonym oraz częścią ustną. To etap, który często decyduje o punktach rekrutacyjnych i może mieć kluczowe znaczenie przy wyborze uczelni oraz kierunku studiów. Dla wielu uczniów to właśnie rozszerzenia są najważniejszą częścią całego majowego harmonogramu.

Dziś jednak najważniejsze jest jedno: maturalny maraton w II LO już się rozpoczął. Za uczniami pierwszy krok, przed nimi kolejne arkusze, odpowiedzi i niepewność, która potrwa jeszcze przez najbliższe tygodnie. W Tomaszowie Mazowieckim trwa właśnie czas, w którym szkolne sale egzaminacyjne stają się miejscem wielkich osobistych prób, a 157 maturzystów z Żeromskiego pisze własny, bardzo ważny rozdział dorosłości.

Liczba tegorocznych absolwentów, którzy przystąpią do matury, jest znacznie większa od tej, która przystępowała do niej w ostatnich kilku latach. Podobnie będzie za rok. W 2025 r. do egzaminu dojrzałości przystąpiło 256,7 tys. absolwentów.

Zwiększenie liczby absolwentów to efekt wprowadzenia obowiązku szkolnego dla dzieci sześcioletnich. W roku szkolnym 2014/2015 obowiązkiem szkolnym objęto sześciolatki urodzone w pierwszym półroczu 2008 r., a w 2015/2016 – sześciolatki z drugiego półrocza 2008 r. oraz dzieci urodzone w 2009 r. Po dwóch latach, w 2016 r., reforma została wycofana – obowiązek szkolny znów zaczął obejmować tylko dzieci siedmioletnie.

Chęć przystąpienia do matury w tym roku – jak w latach ubiegłych – zadeklarowali też abiturienci z wcześniejszych roczników. Wśród nich będą osoby, które wcześniej nie przystąpiły do egzaminów, i te, które zdecydowały się przystąpić do egzaminu bądź egzaminów niezdanych w ubiegłych latach lub przystąpić do egzaminu z nowego przedmiotu albo przystąpić do zdawanego wcześniej egzaminu, aby poprawić jego wynik.

Tegoroczni absolwenci są drugim rocznikiem maturzystów, który będzie zdawać egzaminy na podstawie wymagań określonych w podstawie programowej, a nie na podstawie wymagań egzaminacyjnych, które wprowadzono w związku z pandemią COVID-19. Obecnie obowiązuje tzw. odchudzona podstawa, w której treści nauczania uszczuplono o 20 proc.

Absolwenci czteroletnich liceów i pięcioletnich techników oraz absolwenci szkoły branżowej II stopnia po ośmioletniej szkole podstawowej będą zdawać egzaminy w tzw. Formule 2023. Absolwenci szkół starszego typu – trzyletniego liceum, czteroletniego technikum i absolwenci szkoły branżowej II stopnia po gimnazjum będą zdawać egzaminy w Formule 2015.

Sesja maturalnych egzaminów pisemnych potrwa od 4 do 21 maja. Terminy egzaminów z poszczególnych przedmiotów wyznaczyła Centralna Komisja Egzaminacyjna.

Sesja ustnych egzaminów maturalnych potrwa od 7 do 30 maja. Egzaminy przeprowadzane będą według harmonogramów ustalanych przez przewodniczących zespołów egzaminacyjnych w szkołach.

Każdy maturzysta musi obowiązkowo przystąpić do trzech egzaminów pisemnych na poziomie podstawowym: z języka polskiego, matematyki i języka obcego nowożytnego. Obowiązkowe są też dwa egzaminy ustne: z polskiego i z języka obcego. Abiturienci szkół lub klas z językiem nauczania mniejszości narodowych muszą dodatkowo przystąpić do egzaminu pisemnego i egzaminu ustnego z tego języka.

Maturzyści muszą też przystąpić obowiązkowo do jednego pisemnego egzaminu na poziomie rozszerzonym (w przypadku języka obcego nowożytnego na poziomie rozszerzonym lub dwujęzycznym), czyli do egzaminu z tzw. przedmiotu dodatkowego lub do wyboru. Chętni mogą przystąpić maksymalnie jeszcze do pięciu egzaminów na poziomie rozszerzonym.

Wśród przedmiotów do wyboru są: biologia, chemia, filozofia, fizyka, geografia, historia, historia sztuki, historia muzyki, informatyka, język łaciński i kultura antyczna, wiedza o społeczeństwie, języki mniejszości narodowych i etnicznych oraz język regionalny. Ponieważ egzaminy z przedmiotów do wyboru zdawane są na poziomie rozszerzonym, do grupy przedmiotów do wyboru zaliczane są także – na tym poziomie – matematyka, język polski i języki obce, które są obowiązkowe na poziomie podstawowym.

W tym roku do grupy języków obcych nowożytnych, które można wybrać na maturze, doszedł język ukraiński. Do tej pory język ukraiński był tylko w grupie języków mniejszości narodowych.

CKE podała też, że najczęściej wybieranym przez maturzystów, tegorocznych absolwentów szkół ponadpodstawowych, przedmiotem zdawanym na poziomie rozszerzonym jest język angielski. Na drugim miejscu jest matematyka, a na trzecim – geografia.

Absolwent technikum mający dyplom zawodowy lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe na poziomie technika może być zwolniony z przystąpienia do egzaminu maturalnego z przedmiotu dodatkowego na poziomie rozszerzonym. Aby uzyskać takie zwolnienie, maturzysta musiał do 20 kwietnia złożyć pisemną informację o rezygnacji z przystąpienia do egzaminu z przedmiotu dodatkowego lub z przedmiotów dodatkowych.

Maturzysta, który jest laureatem lub finalistą olimpiady przedmiotowej, a zadeklarował chęć zdawania tego przedmiotu na maturze, jest zwolniony z przystąpienia do egzaminu maturalnego z tego przedmiotu i automatycznie otrzymuje 100 proc. punktów możliwych do uzyskania z egzaminu z tego przedmiotu. Maturzysta olimpijczyk powinien złożyć wniosek do dyrektora szkoły, aby zwolnienie z matury zostało formalnie potwierdzone.

Dodatkowa sesja maturalna dla maturzystów, którzy z przyczyn zdrowotnych lub losowych nie przystąpią do egzaminów w terminie głównym, zaplanowana została od 1 do 16 czerwca: sesja egzaminów pisemnych – 1-16 czerwca, sesja egzaminów ustnych – 8-10 czerwca.

Wyniki matur Centralna Komisja Egzaminacyjna ogłosi 8 lipca. Tego samego dnia rano swoje indywidualne wyniki poznają też maturzyści.

Aby zdać maturę, trzeba uzyskać z przedmiotów obowiązkowych zdawanych na poziomie podstawowym co najmniej 30 proc. punktów. W przypadku przedmiotów do wyboru, zdawanych na poziomie rozszerzonym, nie ma progu zaliczeniowego.

Maturzysta, który nie zdał jednego obowiązkowego egzaminu, ma prawo do poprawki w sierpniu. Sesja egzaminów poprawkowych odbędzie się 24 i 25 sierpnia: 24 sierpnia będą poprawkowe egzaminy pisemne, a 25 sierpnia poprawkowe egzaminy ustne.

Maturzysta, który nie zdał więcej niż jednego obowiązkowego egzaminu, może poprawiać wyniki dopiero za rok.

Później wydarzenie przeniosło się na scenę, gdzie wystąpiły dzieci i młodzież z I LO, II LO, ZSP nr 1, ZSP nr 2, ZSP nr 3, ZSP nr 8, Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego oraz Powiatowego Centrum Animacji Społecznej.

— To właśnie w rodzinie uczymy się pierwszych słów, pierwszych wartości i tego, czym jest miłość, którą dzielimy się każdego dnia. To ludzie, którzy są przy nas w chwilach radości i smutku, którzy wierzą w nas nawet wtedy, gdy sami w siebie wątpimy. Bez rodziny świat byłby znacznie uboższy, a życie mniej pełne. Dzisiejszym koncertem chcieliśmy wyrazić wdzięczność rodzicom, dziadkom, opiekunom za trud, jaki wkładają w wychowanie młodego pokolenia. W tym miejscu chciałabym złożyć serdeczne podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego pięknego koncertu — mówi Dorota Ignasiak, dyrektor PCAS.

Koncert okazał się barwną opowieścią o bliskości, wsparciu i więziach, które budują nas od najmłodszych lat. Młodzi artyści zaprezentowali różnorodny repertuar, a ich występy spotkały się z bardzo ciepłym przyjęciem publiczności. Były chwile pełne energii, ale też momenty cichego wzruszenia — takie, w których muzyka mówi więcej niż najdłuższe przemówienie.

Na zakończenie uczestnicy koncertu otrzymali upominki, a nauczyciele, koordynatorzy i instruktorzy — dyplomy wręczone przez dyrektor PCAS Dorotę Ignasiak oraz wicedyrektora Dariusza Stańdo.

W koncercie wystąpili m.in. uczniowie i podopieczni:

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy: Ernest Martyka, Jakub Zborowski.
Koordynatorki: Magdalena Kowalczyk, Magdalena Martyka, Monika Piotrowska.

Powiatowe Centrum Animacji Społecznej: Oliwia Dębiec, Amelia Malarczyk, Lena Ogłuszka, Natalia Sadowska, Maria Sęk, Oliwia Susik, Zofia Wojtalczyk, Iga Wróbel, Florentyna Jaworska.
Instruktor: Katarzyna Rychlik.

ZSP nr 1: Nikola Tomalka, Aleksander Kość.
Koordynator: Piotr Goljat.

Dzień Rodziny w PCAS pokazał, że o rodzinie można mówić na wiele sposobów — słowem, gestem, zabawą i muzyką. A kiedy na jednej scenie spotykają się dzieci, młodzież, nauczyciele, rodzice i opiekunowie, powstaje coś więcej niż koncert. Powstaje wspólnota.

To właśnie oni tworzą tegoroczną „Złotą Czternastkę II LO” — uczniów, których wyniki są dowodem nie tylko zdolności, ale też systematyczności, ambicji i pracy wykonywanej często wtedy, gdy inni dawno zamykali już książki.

Krzysztof Wiśkowski — średnia 5,81

Najwyższą średnią w szkole uzyskał Krzysztof Wiśkowski, absolwent klasy informatyczno-matematycznej. Jego dorobek robi wrażenie nie tylko liczbą osiągnięć, ale też ich różnorodnością.

Został laureatem III stopnia Ogólnopolskiej Olimpiady o Diamentowy Indeks AGH z geografii z elementami geologii oraz finalistą Olimpiady ZUS „Warto wiedzieć więcej o ubezpieczeniach społecznych”. Wielokrotnie odnosił sukcesy w konkursach matematycznych, m.in. organizowanych przez Politechnikę Warszawską, Katolicki Uniwersytet Lubelski i Uniwersytet Łódzki. Otrzymał także wyróżnienie w konkursie Kangur Matematyczny.

Trzykrotnie wraz z zespołem zdobywał tytuł finalisty Międzynarodowego Konkursu Edukacyjnego Odyseja Umysłu. Brał udział również w kolejnych etapach olimpiad i konkursów: matematycznych, statystycznych, językowych oraz debatach oksfordzkich w języku angielskim.

Krzysztof był aktywny także poza salą lekcyjną. Śpiewał w chórze, uczestniczył w uroczystościach szkolnych, przygotował ilustrację do pracy literackiej opublikowanej w lokalnej prasie, reprezentował szkołę w radiu. Był wielokrotnym stypendystą, dwukrotnie otrzymał stypendium Prezesa Rady Ministrów, a także nagrodę im. Stefana Żeromskiego i stypendium naukowe Marszałka Województwa Łódzkiego.

Martyna Pązik — średnia 5,63

Martyna Pązik, absolwentka klasy menedżerskiej, to jedna z tych osób, które pokazują, że konsekwencja potrafi prowadzić bardzo wysoko. Została laureatką XIX edycji Ogólnopolskiej Olimpiady o Diamentowy Indeks AGH z geografii z elementami geologii, brała też udział w zawodach II stopnia L Olimpiady Geograficznej.

Na swoim koncie ma tytuły laureatki II i III stopnia Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Geologicznej OKAWANGO. W konkursie geologiczno-środowiskowym „Błękitny krwiobieg Ziemi” zdobyła III miejsce w części teoretycznej oraz II miejsce w kategorii projektu konkursowego.

Wraz z zespołem została finalistką Ogólnopolskiego Konkursu Miniprzedsiębiorstwo Roku 2025. Przez dwa lata pełniła funkcję młodszego ambasadora programu EPAS. Otrzymała również stypendium Prezesa Rady Ministrów. Martyna odnosiła także sukcesy sportowe — zdobyła III miejsce w Mistrzostwach Powiatu Tomaszowskiego w koszykówce dziewcząt.

Zofia Łuczkowska — średnia 5,59

Zofia Łuczkowska, absolwentka klasy biologiczno-chemicznej, uzyskała tytuł finalistki XL Olimpiady Wiedzy Ekologicznej. Z powodzeniem startowała także w konkursie „Młody Medyk”, organizowanym przez Społeczną Akademię Nauk w Łodzi, zdobywając czołowe miejsca w II i III edycji.

W roku szkolnym 2024/2025 została zakwalifikowana do programu stażowego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, który odbyła w Zakładzie Mikrobiologii, Genetyki i Immunologii Doświadczalnej.

Zosia łączyła naukę z działalnością artystyczną i sportową. Zdobyła II miejsce w XIII Powiatowym Konkursie Recytatorskim w Językach Obcych w języku angielskim, a z drużyną wywalczyła srebrny medal w półfinałach wojewódzkich w piłce ręcznej dziewcząt. Występowała też podczas licznych koncertów szkolnych i okolicznościowych, śpiewając oraz grając na gitarze.

Pozostali uczniowie Złotej Czternastki

Wiktoria Pająk ze średnią 5,29, absolwentka klasy biologiczno-chemicznej, podejmowała ambitne wyzwania naukowe, biorąc udział w Ogólnopolskiej Olimpiadzie o Diamentowy Indeks AGH z geografii z elementami geologii.

Martyna Najder ze średnią 5,27, absolwentka klasy menedżerskiej, została laureatką XVIII Ogólnopolskiej Olimpiady o Diamentowy Indeks AGH. Wraz z zespołem uzyskała tytuł finalistki Ogólnopolskiego Konkursu Miniprzedsiębiorstwo Roku 2025, gdzie otrzymała także nagrodę Accenture Skills for Future.

Kamila Bała ze średnią 5,25, absolwentka klasy humanistyczno-dziennikarskiej, aktywnie reprezentowała szkołę podczas uroczystości szkolnych i miejskich oraz pełniła funkcję w poczcie sztandarowym.

Jakub Jaśkiewicz ze średnią 5,24, absolwent klasy biologiczno-chemicznej, osiągnął bardzo wysokie wyniki w nauce, potwierdzając systematyczność, zdolności i zaangażowanie.

Lena Piechna ze średnią 5,20, absolwentka klasy menedżerskiej, była finalistką Ogólnopolskiego Konkursu Miniprzedsiębiorstwo Roku 2025. Zdobyła także V miejsce drużynowo w Mistrzostwach Powiatu Tomaszowskiego w Drużynowych Biegach Przełajowych i może pochwalić się 100-procentową frekwencją.

Wiktor Pawlak ze średnią 5,19, absolwent klasy informatyczno-matematycznej, został laureatem XII i finalistą XI edycji Ogólnopolskiego Konkursu Logicznego. Trzykrotnie zdobył tytuł finalisty Międzynarodowego Konkursu Edukacyjnego Odyseja Umysłu, a w ostatnim roku pełnił funkcję trenera zespołu.

Elwira Woźniak ze średnią 5,07, absolwentka klasy informatyczno-matematycznej, osiągnęła bardzo wysokie wyniki w nauce, potwierdzające jej sumienność i solidne przygotowanie.

Amelia Magiera ze średnią 5,06, absolwentka klasy humanistyczno-dziennikarskiej, uczestniczyła w etapie wojewódzkim projektu IPN „Silni Polską!” oraz w etapie wojewódzkim Konkursu Historycznego „Polska–Węgry – Historia Przyjaźni”.

Ludmiła Paś ze średnią 5,06, absolwentka klasy humanistyczno-dziennikarskiej, brała udział w projekcie IPN „Silni Polską!” i reprezentowała szkołę w poczcie sztandarowym.

Michał Pająk ze średnią 5,00, absolwent klasy matematyczno-chemicznej, osiągnął bardzo dobre wyniki w nauce, będące efektem rzetelności, ambicji i konsekwentnej pracy.

Wojciech Tomczyk ze średnią 5,00, absolwent klasy biologiczno-chemicznej, został finalistą XXXII Ogólnopolskiego Konkursu Chemicznego im. Ignacego Łukasiewicza. Na szczególne podkreślenie zasługuje jego 100-procentowa frekwencja przez cały okres nauki w liceum.

Talent, praca i charakter

„Złota Czternastka II LO” rocznika 2025/2026 pokazuje, że sukces nie bierze się z przypadku. Ma swoje imiona, twarze i historie. Czasem rodzi się przy biurku, nad zadaniem, którego nie da się rozwiązać od razu. Czasem na konkursowej sali, scenie, boisku albo podczas szkolnej uroczystości.

To uczniowie, którzy udowodnili, że talent potrzebuje pracy, a ambicja — wytrwałości. Ich osiągnięcia są powodem do dumy dla całej społeczności II Liceum Ogólnokształcącego w Tomaszowie Mazowieckim i inspiracją dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją szkolną drogę.

Jednym z najbardziej wymownych momentów była wizyta najstarszych grup przedszkolnych w II Liceum Ogólnokształcącym. Wspólne odśpiewanie hymnu, zwiedzanie szkoły i spotkanie z młodzieżą stały się piękną lekcją międzypokoleniowej wspólnoty.

Równie uroczyście było w Szkole Podstawowej nr 12, gdzie odbyła się akademia poświęcona Konstytucji 3 Maja. Uczniowie wraz z chórem przygotowali program artystyczny złożony z wierszy i pieśni patriotycznych, przypominając wydarzenia z 1791 roku oraz znaczenie pierwszej w Europie konstytucji.

Ten dzień pokazał, że patriotyzm może mieć wiele twarzy: dziecięcy uśmiech, biało-czerwoną chorągiewkę, hymn śpiewany wspólnie przez młodszych i starszych oraz pamięć o historii, która wciąż potrafi łączyć.

Książka stanęła przed sądem

Uroczystość rozpoczęła się od przedstawienia przygotowanego przez uczniów klasy 4a pod wymownym tytułem „Książka przed sądem”. Młodzi aktorzy z humorem i pomysłowością pokazali, że choć współczesny świat kusi komputerami, telefonami i szybkimi obrazami, książka wciąż ma coś, czego technologia nie zastąpi: ciszę, wyobraźnię i spotkanie z drugim człowiekiem zapisanym między wersami.

Był to nie tylko występ, ale i mała lekcja o tym, że czytanie nie jest szkolnym obowiązkiem z listy zadań. Jest przygodą.

Pierwszoklasiści złożyli czytelnicze ślubowanie

Po części artystycznej przyszedł czas na najważniejszy moment dnia. Pierwszoklasiści złożyli uroczyste ślubowanie, obiecując szanować książki, dbać o nie i chętnie korzystać ze szkolnej biblioteki.

Od tej chwili stali się pełnoprawnymi czytelnikami – z własnym miejscem w bibliotecznej społeczności i zaproszeniem do świata, w którym można spotkać Kubusia Puchatka, Akademię Pana Kleksa, Muminki, detektywów, smoki i bohaterów jeszcze nieodkrytych.

Dyplomy, zakładki i pierwsza czytelnicza wyprawka

Każdy uczeń otrzymał pamiątkowy dyplom, który osobiście wręczyła dyrektor szkoły Elżbieta Wilczyńska. Na dzieci czekały również zakładki do książek oraz wyprawki czytelnicze przekazane przez Instytut Książki w ramach kampanii „Mała książka – wielki człowiek”.

To piękna inicjatywa, bo od pierwszej książki często zaczyna się coś znacznie większego: nawyk czytania, ciekawość świata i odwaga zadawania pytań.

Bez światła, ale z jasną radością

Uroczystości towarzyszyła niespodziewana awaria prądu. Brak oświetlenia nie zepsuł jednak wydarzenia. Przeciwnie – dodał mu szczególnego klimatu. Jak w starych opowieściach czytanych przy świecy, najważniejsze okazały się głosy dzieci, ich uśmiechy i wspólna radość.

Bo biblioteka nie potrzebuje reflektorów, żeby świecić. Wystarczy książka otwarta we właściwym momencie.

Za każdym takim sukcesem stoi oczywiście uczeń — jego praca, pasja i determinacja. Ale nie sposób pominąć również roli nauczycieli. To oni byli przewodnikami, mentorami i tymi, którzy potrafili dostrzec potencjał, zanim jeszcze w pełni rozbłysnął. Wspólny wysiłek przyniósł efekty, o których dziś można mówić z prawdziwą satysfakcją.

Osiągnięcia maturzystów są także ważnym sygnałem dla młodszych uczniów. Pokazują, że warto próbować, mierzyć wysoko i nie bać się wyzwań. Bo droga do sukcesu rzadko jest prosta, ale zawsze zaczyna się od pierwszego kroku.

A szczęście? Być może czasem pojawia się po drodze. Jednak, jak mówi stare powiedzenie, sprzyja przygotowanym.

Z dumą przedstawiamy tegorocznych maturzystów — laureatów i finalistów olimpiad przedmiotowych.

Filip Welfle z klasy IV bch został finalistą LVI Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. Już dziś może cieszyć się stuprocentowym wynikiem na wszystkich egzaminach maturalnych z języka polskiego. Do sukcesu przygotowywała go Anna Ignasiak, nauczycielka języka polskiego.

Pod opieką Macieja Błaszczyka uczniowie przygotowywali się do Olimpiady „Losy żołnierza i dzieje oręża polskiego”. Piotr Kiełbowski z klasy IV hd oraz Artur Szulc z klasy IV hd uzyskali tytuły finalistów, natomiast Aleksander Wieczorek, również z klasy IV hd, został laureatem olimpiady. Dzięki tym osiągnięciom uczniowie mogą już cieszyć się stuprocentowym wynikiem z egzaminu maturalnego z historii na poziomie rozszerzonym.

Do grona najlepszych dołączyła także Zofia Pełka z klasy IV hd, finalistka XXXVIII Olimpiady Filozoficznej. Uczennica uzyskała również stuprocentowy wynik z egzaminu maturalnego z filozofii na poziomie rozszerzonym.

To sukcesy, które zapisują się w historii szkoły — i przypominają, że talent jest iskrą, ale dopiero ambicja i praca potrafią rozpalić z niej prawdziwy ogień.

W gronie laureatów Wojewódzkich Konkursów Przedmiotowych znaleźli się uczniowie szkół podstawowych z Tomaszowa Mazowieckiego. Podczas wydarzenia zorganizowanego 22 kwietnia odebrali dyplomy, zaświadczenia, nagrody i gratulacje. Sam tytuł laureata ma znaczenie nie tylko prestiżowe, ale również praktyczne, ponieważ gwarantuje miejsce w wybranej szkole ponadpodstawowej.

To ważna wiadomość dla lokalnej społeczności. Sukcesy edukacyjne młodych mieszkańców pokazują, że tomaszowskie szkoły potrafią skutecznie rozwijać talenty, a uczniowie z miasta z powodzeniem rywalizują na szczeblu wojewódzkim w wymagających konkursach przedmiotowych.

Kto został laureatem

Wśród wyróżnionych znaleźli się Adam Seliga, laureat Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Matematyki, uczeń klasy VIII c Szkoły Podstawowej nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 4 w Tomaszowie Mazowieckim, oraz Arkadiusz Piechota, również laureat konkursu z matematyki, uczeń klasy VII c Szkoły Podstawowej nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków.

Tytuł laureata zdobył także Piotr Dela, uczeń klasy VIII a Szkoły Podstawowej nr 6 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 8, który został wyróżniony w konkursie z historii. W gronie najlepszych znalazł się również Antoni Strzelecki, uczeń klasy VII a Szkoły Podstawowej nr 11 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 7, laureat Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z języka polskiego.

Lista laureatów pokazuje, że sukcesy tomaszowskich uczniów nie ograniczają się do jednej dziedziny. Matematyka, historia i język polski to przedmioty wymagające różnych kompetencji: ścisłego myślenia, analizy, pamięci, samodzielności i systematycznej pracy. Tym bardziej warto odnotować, że młodzi mieszkańcy Tomaszowa Mazowieckiego osiągają wysokie wyniki w tak zróżnicowanych obszarach.

Za sukcesem stoi codzienna praca

Podczas uroczystości podkreślono, że za osiągnięciami uczniów stoi nie tylko talent, ale także ogromne zaangażowanie. Zwrócono uwagę na wysiłek nauczycieli, którzy potrafią wzbudzać w młodzieży ciekawość świata i głód wiedzy. To właśnie taka codzienna, często niewidoczna na pierwszy rzut oka praca przekłada się później na sukcesy w konkursach o wysokim poziomie trudności.

Ważną rolę odgrywają także dyrektorzy szkół, rodzice i członkowie komisji konkursowych. Szkoła tworzy warunki do rozwoju, nauczyciele prowadzą uczniów przez kolejne etapy przygotowań, a rodzice zapewniają wsparcie i motywację. Z kolei komisje czuwają nad prawidłowym przebiegiem konkursów i rzetelną oceną wiedzy uczestników.

Dobry sygnał dla lokalnej oświaty

Wyróżnienia zdobyte przez uczniów z Tomaszowa Mazowieckiego są dobrym sygnałem dla całego lokalnego systemu oświaty. Pokazują, że w miejskich szkołach są uczniowie ambitni, dobrze przygotowani i gotowi do podejmowania wyzwań na poziomie wojewódzkim. To także potwierdzenie, że inwestowanie w edukację i wspieranie szkolnych talentów ma realne efekty.

Dla samych laureatów to z pewnością ważny moment, ale też początek kolejnego etapu. Osiągnięty wynik może stać się mocnym impulsem do dalszego rozwoju i potwierdzeniem, że konsekwencja oraz systematyczna nauka przynoszą wymierne rezultaty. Z perspektywy miasta to z kolei powód do dumy i kolejny przykład, że o tomaszowskiej edukacji można mówić w kontekście konkretnych sukcesów.

Na scenie nie było przypadkowych słów. Każda interpretacja była osobistym manifestem. Widać było pracę – tę cichą, codzienną, odbywającą się poza światłem reflektorów. Jak podkreślali nauczyciele, to nie tylko nauka języka, ale kształtowanie wrażliwości i odwagi w wyrażaniu siebie.

Do konkursu zgłosiło się w tym roku aż 90 uczniów – 47 ze szkół podstawowych i 43 ze szkół ponadpodstawowych. To liczba, która pokazuje, że młodzi ludzie wciąż chcą mówić – i chcą być słuchani.

Nie sposób nie docenić poziomu tegorocznych prezentacji. Była precyzja językowa, była emocja, była świadomość słowa. Recytacje niejednokrotnie przypominały małe spektakle – zbudowane z pauzy, akcentu, spojrzenia. A za nimi stali nauczyciele, których praca wykracza daleko poza „lekcję przy tablicy”.

Konkurs odbył się pod patronatem Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim, Urzędu Miasta oraz kina Helios. Wsparcie zapewnili także Samorząd Uczniowski i Rada Rodziców przy II LO, a także wydawnictwa językowe: Macmillan, Oxford, Pearson i Klett.

W jury zasiedli doświadczeni nauczyciele i specjaliści. W części anglojęzycznej oceniały dr Agata Barańska-Szczepaniak oraz mgr Agnieszka Papiernik. Recytacje w języku niemieckim analizowali mgr Edyta Sałowska i mgr Dariusz Lis, natomiast w języku hiszpańskim – mgr Kamila Bieniek i ponownie dr Agata Barańska-Szczepaniak.

Organizatorkami wydarzenia były Agata Barańska-Szczepaniak, Agnieszka Papiernik i Monika Smolińska – trio, które od lat buduje rangę konkursu i jego niepowtarzalny klimat.

Laureaci – szkoły podstawowe

W języku angielskim triumfowali najmłodsi – i to dosłownie. Pierwsze miejsce ex aequo zdobyli Iwo Bednarski z klasy VI ze Szkoły Podstawowej nr 12 oraz Justyna Płóciennik z klasy V z Zespołu Szkół w Komorowie. Drugie miejsce zajęła Aleksandra Hrabska z „Dziesiątki”, a trzecie – Wiktoria Wójciak z Komorowa.

W języku niemieckim dominowała Lubochnia – Hanna Pichola i Anna Schab oraz Eryk Szymański pokazali, że konsekwentna praca przynosi efekty. Pierwsze miejsce ex aequo zdobyły Hanna Pichola i Kaja Fangrat z Komorowa.

W języku hiszpańskim wyróżnienie trafiło do Julii Kubackiej ze Szkoły Podstawowej nr 10 – jedynej reprezentantki tej kategorii w powiecie.

Laureaci – szkoły ponadpodstawowe

W języku angielskim zwyciężyli Hanna Biegun (II LO) oraz Miłosz Pietrzak (ZSP nr 2). Drugie miejsce zajęła Maria Pawelska (I LO), a trzecie – Wiktoria Klimczak (II LO).

W języku niemieckim najlepsza okazała się Sandra Wiśniewska z II LO, przed Zuzanną Szkudlarską. Na trzecim miejscu uplasowali się ex aequo Kinga Nowak, Bartłomiej Kowalski oraz Aleksandra Czapnik.

W języku hiszpańskim triumfował Tomasz Anterszlak, przed Zuzanną Paduch i Magdaleną Wieczorek – wszyscy z II LO.

To był dzień, w którym język przestał być tylko narzędziem komunikacji. Stał się przestrzenią spotkania – kultur, emocji i wartości.

Jak pisał Miłosz: „mowa jest jak światło – odsłania rzeczy, ale i rzuca cień”. W Tomaszowie Mazowieckim młodzi ludzie pokazali, że potrafią operować tym światłem świadomie.

I to jest być może najważniejsza nagroda tego konkursu.

Do zobaczenia za rok.

Muzyka jako most między pokoleniami

Koncert miał charakter wyjątkowy. Nie był to typowy występ sceniczny, lecz spotkanie – intymne, niemal rodzinne. Wśród słuchaczy znaleźli się powstańcy warszawscy, dla których wiele wykonywanych utworów było powrotem do lat młodości, do emocji, które – choć minęły dekady – nie straciły swojej siły.

W takich chwilach muzyka przestaje być tylko formą artystyczną. Staje się językiem pamięci. Przypomina, że historia to nie daty i definicje, lecz konkretne ludzkie losy.

Jak pisał Krzysztof Kamil Baczyński:
„I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc…”
Te słowa, choć zapisane w poezji, w Domu Powstańców Warszawskich wybrzmiewają inaczej – jak echo rzeczywistości, którą ktoś naprawdę przeżył.

Lekcja historii, której nie da się zapomnieć

Jednym z najważniejszych punktów wizyty była lekcja historii prowadzona przez Zbigniewa Daaba ps. „Kapiszon” – uczestnika Powstania Warszawskiego. To spotkanie miało wymiar szczególny, bo opowieść dotyczyła wojny widzianej oczami… nastolatka.

Daab nie mówił językiem podręczników. Opowiadał o codzienności, która nagle przestała być normalna. O wyborach, które dla młodych ludzi tamtego czasu nie były abstrakcją, lecz koniecznością. O strachu, ale też o odpowiedzialności, która przyszła zbyt wcześnie.

Dla uczniów z Tomaszowa była to lekcja, której nie da się „zaliczyć” i zapomnieć. To raczej doświadczenie, które zostaje – bo nagle okazuje się, że historia nie jest odległa. Ma twarz, głos i konkretne wspomnienia.

Powązki – cisza, która mówi więcej niż słowa

Finałem wyjazdu była wizyta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach – miejscu, które dla wielu jest najważniejszą nekropolią pamięci narodowej.

Wśród licznych grobów młodzież zatrzymała się m.in. przy mogile Krzysztofa Kamila Baczyńskiego – poety, który stał się symbolem pokolenia Kolumbów. Zginął w wieku zaledwie 23 lat, w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego.

Zapalenie zniczy było prostym gestem, ale w tej prostocie kryje się sens takich wyjazdów. Bo pamięć nie zawsze potrzebuje wielkich słów. Czasem wystarczy chwila ciszy.

Edukacja, która wychodzi poza szkołę

Wyjazd uczniów II LO z Tomaszowa Mazowieckiego pokazuje, jak powinna wyglądać nowoczesna edukacja historyczna. Nie jako zestaw dat do zapamiętania, lecz jako spotkanie z doświadczeniem, które pozwala zrozumieć przeszłość i jej znaczenie dla teraźniejszości.

Dom Powstańców Warszawskich, powstały z inicjatywy miasta stołecznego Warszawy, pełni dziś rolę nie tylko miejsca opieki dla weteranów, ale także przestrzeni dialogu międzypokoleniowego. To tutaj młodzi mogą usłyszeć historie, których nie znajdą w żadnym podręczniku.

W świecie, w którym pamięć historyczna bywa spłycana do symboli i rocznicowych przemówień, takie spotkania mają szczególną wartość. Bo – jak pisał Zbigniew Herbert –
„naród, który traci pamięć, traci sumienie”.

Tomaszów pamięta

Dla Tomaszowa Mazowieckiego to wydarzenie ma także wymiar lokalny. Pokazuje, że młodzież z naszego miasta nie tylko uczy się historii, ale potrafi ją przeżywać i współtworzyć jej współczesną opowieść.

Koncert „Arbuzów”, spotkanie z powstańcem i wizyta na Powązkach tworzą razem coś więcej niż szkolną wycieczkę. To opowieść o tym, że pamięć nie jest zamknięta w muzeach.

Ona żyje – w muzyce, w rozmowie, w ciszy nad grobem.

Technologia, która prowadzi za rękę

SALUS nie jest zwykłą apteczką. To urządzenie, które prowadzi użytkownika krok po kroku, szczególnie wtedy, gdy stres odbiera zdolność logicznego myślenia. Kluczową rolę odgrywa tu moduł „1 Pomoc” – funkcja, która wyświetla materiały instruktażowe dotyczące podstawowych czynności ratunkowych.

W praktyce oznacza to jedno: zamiast nerwowego przeszukiwania internetu, użytkownik dostaje jasny, wizualny komunikat – jak wykonać RKO, jak zatamować krwotok, jak zareagować tu i teraz. To rozwiązanie, które wpisuje się w filozofię znaną z kampanii społecznych: „pierwsze minuty ratują życie”.

Apteczka, która pamięta za człowieka

Drugim filarem projektu jest system przypomnień o lekach. Brzmi prosto – ale każdy, kto choć raz musiał regularnie przyjmować medykamenty, wie, jak łatwo o pomyłkę. SALUS eliminuje ten problem, wykorzystując sygnały dźwiękowe i świetlne, które przypominają o właściwym czasie przyjęcia dawki.

To rozwiązanie szczególnie ważne w kontekście starzejącego się społeczeństwa – temat, który wraca jak refren w raportach Ministerstwa Zdrowia i analizach GUS. Tu technologia przestaje być gadżetem, a zaczyna być realnym wsparciem.

Porządek zamiast chaosu

Kacper poszedł o krok dalej. Dzięki zastosowaniu technologii RFID, użytkownik może zarządzać zawartością apteczki w sposób, który jeszcze kilka lat temu kojarzył się raczej z magazynami logistycznymi niż domową półką z lekami.

Do tego dochodzi monitorowanie temperatury i wilgotności – parametrów kluczowych dla wielu preparatów. Bo przecież – jak przypominają farmaceuci – niewłaściwe przechowywanie leków potrafi zniweczyć ich działanie szybciej niż upływ czasu.

Inżynieria w szkolnej ławce

Sercem urządzenia jest ESP32-S3-LCD-4.3, wspierany przez dodatkowe moduły ESP32 Mini. Całość komunikuje się przez Bluetooth i Wi-Fi, a obudowa powstała w technologii druku 3D. To nie jest szkolny projekt „na zaliczenie”. To konstrukcja, która łączy elektronikę, programowanie i nowoczesne wytwarzanie w sposób, który bez kompleksów mógłby trafić na targi technologiczne.

Programowanie w środowisku Visual Studio Code z PlatformIO pokazuje z kolei, że młodzi konstruktorzy z Tomaszowa operują już narzędziami, które są standardem w branży.

Tomaszów, który patrzy w przyszłość

W czasach, gdy często narzekamy na poziom edukacji i brak praktycznych umiejętności, projekt SALUS jest jak scena z dobrego filmu – moment, w którym widz orientuje się, że przyszłość właśnie dzieje się na jego oczach.

ZSP nr 1 w Tomaszowie Mazowieckim udowadnia, że szkoła może być miejscem, gdzie rodzą się rozwiązania odpowiadające na realne potrzeby społeczne. A sam Kacper Kacprzak pokazuje coś jeszcze ważniejszego – że inżynieria nie zaczyna się w wielkich laboratoriach, ale przy biurku, gdzie ktoś zadaje sobie proste pytanie: „co mogę zrobić, żeby było bezpieczniej?”

I być może właśnie w takich projektach – cichych, lokalnych, tworzonych bez wielkich budżetów – kryje się odpowiedź na pytanie, jak będzie wyglądać medycyna jutra.

Na tym jednak tomaszowski akcent się nie kończy. Technikum nr 5 w Tomaszowie Mazowieckim ma 13 stypendystów, a Liceum Sztuk Plastycznych w Tomaszowie Mazowieckim – 7. W praktyce oznacza to, że dziesiątki młodych ludzi z naszego powiatu otrzymają realne wsparcie finansowe, które mogą przeznaczyć na zakup specjalistycznego sprzętu, pomocy dydaktycznych, oprogramowania, a także udział w kursach i szkoleniach zawodowych.

To właśnie ten wymiar programu wydaje się najcenniejszy. Nie chodzi tu o jednorazową nagrodę za dobre oceny, ale o narzędzie, które ma pomóc w dalszym rozwoju. Uczniowie, którzy znaleźli się na liście stypendystów, wkrótce podpiszą umowy z UMWŁ, a następnie przygotują Indywidualne Plany Rozwoju. W tych dokumentach określą cele, które chcą osiągnąć, oraz wydatki, na jakie przeznaczą przyznane środki. W tym procesie pomagać im będą nauczyciele – opiekunowie dydaktyczni. Program przewiduje również wsparcie dla nich – po 800 złotych za opiekę nad każdym uczniem.

Zainteresowanie tegoroczną edycją było bardzo duże. Do programu wpłynęło ponad 1050 wniosków. O stypendia ubiegali się uczniowie techników, szkół branżowych oraz szkół artystycznych, w tym muzycznych, plastycznych i tanecznych. Aby znaleźć się w gronie laureatów, nie wystarczyło jednak dobrze się uczyć. Kandydaci musieli osiągnąć średnią co najmniej 4,3 ze wszystkich przedmiotów zawodowych w poprzednim roku szkolnym, a jednocześnie nie mogli wcześniej korzystać z programu ani pobierać innego stypendium za wyniki w nauce finansowanego ze środków unijnych.

To jednak nie wszystko. Regulamin zakładał też spełnienie przynajmniej jednego z dodatkowych warunków. Stypendium kierowane jest bowiem do uczniów zdolnych, ale znajdujących się jednocześnie w trudniejszej sytuacji życiowej lub ekonomicznej. O wsparcie mogli ubiegać się m.in. uczniowie posiadający orzeczenie o niepełnosprawności lub potrzebie kształcenia specjalnego, członkowie rodzin wielodzietnych posiadających Kartę Dużej Rodziny, osoby pobierające zasiłek rodzinny, a także imigranci spoza Unii Europejskiej.

W tym kontekście sukces szkół z powiatu tomaszowskiego nabiera jeszcze większego znaczenia. Nie jest to wyłącznie sukces statystyczny, ale dowód na to, że lokalne placówki potrafią skutecznie wspierać ambitną młodzież i dobrze przygotowywać ją do ubiegania się o zewnętrzne formy wsparcia. To również sygnał, że w Tomaszowie i okolicach szkolnictwo zawodowe nie jest traktowane po macoszemu, lecz staje się istotną częścią edukacyjnej i społecznej rzeczywistości.

Pozostałe szkoły z regionu także zaznaczyły swoją obecność na liście stypendystów. Wysokie wyniki osiągnęły m.in. placówki z Łodzi, Radomska, Wieruszowa, Sieradza, Opoczna, Zduńskiej Woli, Wielunia, Kutna, Skierniewic, Łowicza, Piotrkowa Trybunalskiego i Rawy Mazowieckiej. To pokazuje, że program ma szeroki zasięg i odpowiada na realne potrzeby uczniów w całym województwie. Z perspektywy naszego regionu najważniejsze jest jednak to, że Tomaszów Mazowiecki znalazł się w ścisłej czołówce, a jedna z miejscowych szkół okazała się bezkonkurencyjna w skali całego Łódzkiego.

Warto też pamiętać, że pierwsza edycja programu pokazała bardzo praktyczny charakter tego wsparcia. Ubiegłoroczni stypendyści przeznaczali środki m.in. na zakup spawarek, narzędzi warsztatowych, sprzętu budowlanego, dronów fotograficznych, instrumentów muzycznych czy programów do nagrywania dźwięku. To najlepiej pokazuje, że za urzędową nazwą programu kryje się coś znacznie ważniejszego: możliwość zdobycia narzędzi, które wprost przekładają się na rozwój zawodowy.

Program „Młodzi zawodowcy” realizowany jest w ramach Funduszy Europejskich dla Łódzkiego 2021–2027, a w ciągu pięciu lat samorząd województwa ma przeznaczyć na ten cel ponad 26,6 mln złotych. Celem jest promocja kształcenia zawodowego i pomoc młodzieży w zdobywaniu kwalifikacji, które pozwolą jej lepiej odnaleźć się na rynku pracy. W czasach, gdy pracodawcy coraz częściej szukają nie tyle dyplomów, ile konkretnych umiejętności, takie wsparcie staje się czymś więcej niż edukacyjnym dodatkiem. Jest inwestycją w ludzi, których za kilka lat będą potrzebować firmy, instytucje i lokalne społeczności.

Dla powiatu tomaszowskiego tegoroczne wyniki są powodem do satysfakcji. Pokazują, że tutejsze szkoły nie tylko uczą zawodu, ale też skutecznie otwierają młodym ludziom drzwi do dalszego rozwoju. A to w dzisiejszych realiach znaczy naprawdę dużo.

Hangar zamiast kredy i tablicy

Najbardziej spektakularnie zapowiada się projekt w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki. Wartość inwestycji to 5,5 mln zł, z czego 4,6 mln zł stanowi dofinansowanie. Liczby robią wrażenie, ale jeszcze większe – kierunek zmian.

Bo tu nie chodzi o odświeżenie ścian czy wymianę ławek. To próba przestawienia edukacji na zupełnie inne tory.

Powiat Tomaszowski stawia na kształcenie w zawodzie, który jeszcze niedawno brzmiał jak fragment scenariusza „Top Gun” – technik mechanik lotniczy. I nie będzie to nauka „na sucho”.

Powstanie:

• hangar z symulatorem lotów,
• nowoczesne pracownie wyposażone m.in. w okulary VR i drony,
• specjalistyczny sprzęt oraz… samochód elektryczny do zajęć praktycznych.

To nie jest już szkoła z epoki kredy i dziennika papierowego. To laboratorium przyszłości, w którym uczeń nie tylko czyta o technologii – ale ją dotyka.

Region inwestuje, ale liczy się detal

W całym województwie dzieje się dużo. Poddębice adaptują magazyn na pracownię elektryczną, Opoczno remontuje szkołę za blisko 11 mln zł, Łowicz tworzy pracownie OZE i inteligentnych instalacji. Łódź inwestuje ponad 14 mln zł w kształcenie zawodowe.

Ale to właśnie w takich miejscach jak Tomaszów rozstrzyga się coś więcej niż statystyka.

Bo diabeł – jak zwykle – tkwi w szczegółach.

Nie w tym, ile region dostał, ale czy konkretna szkoła będzie w stanie przygotować młodych ludzi do realnego rynku pracy. Czy absolwent z Tomaszowa będzie konkurencyjny wobec tego z Łodzi czy Wrocławia. Czy zostanie tu – czy wyjedzie.

Szkoła jako odpowiedź, nie problem

Od lat słyszymy, że szkolnictwo zawodowe w Polsce wymaga odbudowy. Że młodzi uciekają od technicznych kierunków. Że brakuje fachowców. To nie są publicystyczne frazesy – to diagnozy powtarzane przez przedsiębiorców i ekspertów rynku pracy.

I właśnie dlatego ta inwestycja ma znaczenie większe niż suma w budżecie.

Bo jeśli hangar w Tomaszowie nie stanie się tylko medialną ciekawostką, ale realnym miejscem kształcenia – może zmienić coś więcej niż jedną szkołę.

Może zmienić trajektorie życiowe setek młodych ludzi.

Czas na drugi akt

Dziś mamy decyzje, projekty, umowy i wizualizacje. Za chwilę przyjdzie moment prawdy – realizacja. A potem jeszcze trudniejszy etap: utrzymanie jakości i sensu tej inwestycji.

Historia zna wiele przykładów – także w regionie – gdzie nowe mury nie szły w parze z nową jakością. Gdzie sprzęt kurzył się w zamkniętych pracowniach, a ambicje rozbijały się o codzienność.

Dlatego warto patrzeć na ręce. Nie z nieufności, ale z troski.

Bo 5,5 miliona złotych to nie tylko inwestycja w budynek. To inwestycja w przyszłość Tomaszowa.

A tej – jak dobrze wiemy – nie da się już odkładać na później.

— To było coś więcej niż zwykła prezentacja szkoły — mówi jeden z odwiedzających. — Tu naprawdę można było poczuć atmosferę miejsca, które inspiruje.

Stoisko ZSP nr 6 tętniło życiem. Odwiedzający mieli okazję nie tylko zapoznać się z ofertą edukacyjną, ale również porozmawiać z uczniami i nauczycielami o realnych możliwościach rozwoju, praktykach zawodowych i planowaniu przyszłości. Nie brakowało konkretnych odpowiedzi na trudne pytania, ale też uśmiechu i autentycznego zaangażowania.

Organizatorzy targów nie mieli wątpliwości — to właśnie ZSP nr 6 najlepiej oddało ideę wydarzenia: łączenia edukacji z przyszłością zawodową. Przyznane I miejsce to dowód uznania nie tylko dla kreatywności, ale przede wszystkim dla pracy zespołowej i pasji.

— To nasza wspólna wygrana — podkreślają przedstawiciele szkoły. — Każdy, kto dołożył swoją cegiełkę do przygotowania tego dnia, jest częścią tego sukcesu.

VIII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji okazały się przestrzenią inspirujących spotkań, rozmów i nowych perspektyw. Dla ZSP nr 6 był to jednak także moment dumy i potwierdzenie, że obrana droga rozwoju przynosi efekty.

A dla tych, którzy nie zdążyli odwiedzić stoiska — nic straconego. Już 21 kwietnia 2026 roku, w godzinach 9:00–13:00, szkoła zaprasza na Dzień Otwarty. To kolejna okazja, by przekonać się, co sprawia, że „Wyspiański” przyciąga uwagę i buduje przyszłość swoich uczniów.

20 marca zorganizowali oni rajd pieszy pod hasłem „Na leśnych tropach wiosny z NBP”. Wydarzenie miało charakter otwarty i zgromadziło około 220 uczniów klas IV–VIII z „Szóstki” oraz blisko 60 gości z zaprzyjaźnionych drużyn SK PTSM z Czarnocina, Szynczyc oraz Szkoły Podstawowej nr 11 w Tomaszowie Mazowieckim.

Impreza rozpoczęła się na terenie szkoły, gdzie uczestnicy wzięli udział w sportowych konkurencjach oraz interaktywnych quizach sprawdzających wiedzę z zakresu ekonomii i finansów. Następnie drużyny wyruszyły na trasę rajdu prowadzącą leśnymi duktami do siedziby Nadleśnictwa Smardzewice.

Na uczestników czekało tam nietypowe zadanie – gra terenowa z wykorzystaniem kodów QR. Ukryte na drzewach kody prowadziły do pytań dotyczących Narodowego Banku Polskiego. Uczniowie, korzystając ze smartfonów, musieli je odnaleźć, odczytać i poprawnie odpowiedzieć na pytania, zdobywając kolejne punkty.

Po dotarciu na miejsce finału rajdu na uczestników czekały liczne atrakcje przygotowane przez organizatorów. Wśród nich znalazły się stanowiska edukacyjne i gry o kreatywnych nazwach, takich jak „Zbij Inflację”, „Dogoń Pożyczkę”, „Uzbieraj na Lokacie” czy „Monety i Banknoty” w kole fortuny. Uczniowie mogli także odpocząć w „Strefie Relaksu”, gdzie czekały materiały edukacyjne i planszowe gry ekonomiczne przygotowane przez Centrum Pieniądza NBP.

Podczas zabawy dzieci utrwalały wiedzę o finansach, poznawały rolę banku centralnego oraz przypominały sobie wygląd polskich banknotów i monet. Za poprawne wykonanie zadań zdobywały drobne nagrody, które dodatkowo motywowały do aktywnego udziału.

W wydarzeniu uczestniczyli również najmłodsi uczniowie – klasy I–III, którzy tego dnia, korzystając z gościnności Nadleśnictwa Smardzewice, wzięli udział w zajęciach przyrodniczych i poszukiwali pierwszych oznak wiosny w lesie.

Finałem rajdu było podsumowanie i rozstrzygnięcie konkursu wiedzy o banku centralnym. Na najlepszych czekały nagrody ufundowane przez Nadleśnictwo Smardzewice oraz Oddział Terenowy PTSM w Piotrkowie Trybunalskim.

Po intensywnym dniu pełnym emocji, nauki i ruchu na świeżym powietrzu na uczestników czekał ciepły posiłek – grillowana kiełbaska, która była doskonałym zwieńczeniem wydarzenia.

EduAkcja w SP nr 6 pokazała, że nauka ekonomii nie musi ograniczać się do szkolnych ławek – może być przygodą, która łączy edukację z aktywnością i dobrą zabawą.

Tegoroczna edycja ponownie odbędzie się w hali Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 3 w Tomaszowie Mazowieckim przy ul. Legionów 47.

VIII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji zaplanowano na 30 marca 2026 roku, w godzinach 9.00–13.00.

Patronat Honorowy nad wydarzeniem objęli:

• Wojewoda Łódzki Dorota Ryl
• Marszałek Województwa Łódzkiego Joanna Skrzydlewska
• Starosta Tomaszowski Dariusz Kowalczyk
• Prezydent Miasta Tomaszowa Mazowieckiego Marcin Witko

Warto dodać, że patronat medialny nad wydarzeniem sprawuje portal NaszTomaszow.pl.

Organizatorzy zachęcają wszystkich zainteresowanych do udziału:
– Przyjdź, zobacz i wybierz szkołę, zawód, pracę!

Zdrowie i edukacja są ze sobą nierozerwalnie powiązane – szkoła powinna aktywnie promować zdrowy styl życia, ponieważ człowiek zdrowy funkcjonuje sprawniej i osiąga lepsze efekty. Serdeczne podziękowania kierujemy do wojewódzkiej koordynator SzPZ – Marzenny Piwowar-Zrazek oraz koordynatorów regionalnych – Witolda Stawskiego i Aldony Bąk za wsparcie i zaangażowanie w realizację tej inicjatywy.

Szkoła, która żyje – nie tylko nauką

Już od wejścia było widać, że II LO to miejsce pełne energii. Ósmoklasiści mogli zajrzeć do sal lekcyjnych, porozmawiać z uczniami i nauczycielami oraz przekonać się, że nauka idzie tu w parze z dobrą atmosferą i relacjami.

Szkoła od lat stawia na wysoki poziom nauczania, co potwierdzają sukcesy uczniów w konkursach i olimpiadach. Jednocześnie nie zapomina o tym, co dla młodych ludzi równie ważne – poczuciu wspólnoty i możliwości rozwijania pasji.

Dzień Narodów przyciągnął największe emocje

Największym zainteresowaniem cieszył się Dzień Narodów, który zamienił halę sportową w prawdziwą mapę świata. Odwiedzający mogli „podróżować” między stoiskami inspirowanymi różnymi krajami – od Hiszpanii i Meksyku po Japonię i Chiny.

Były barwne stroje, regionalne potrawy i ciekawostki kulturowe. Uczniowie II LO pokazali ogromne zaangażowanie i kreatywność, udowadniając, że szkoła to nie tylko lekcje, ale także współpraca i wspólne tworzenie.

Talenty na scenie i dobra energia

Na scenie zaprezentował się szkolny chór, a także zespoły taneczne. Nie zabrakło muzyki, spontanicznych występów i wspólnej zabawy.

To właśnie ta atmosfera – naturalna, radosna i autentyczna – zrobiła na odwiedzających największe wrażenie. Wielu ósmoklasistów mogło poczuć, jak wygląda codzienność w tej szkole.

Szeroka oferta dla przyszłych uczniów

Podczas wydarzenia zaprezentowano również profile klas, dostosowane do różnych zainteresowań. Swoje miejsce znajdą tu zarówno pasjonaci matematyki i nauk ścisłych, jak i osoby zainteresowane językami obcymi, humanistyką czy współczesnymi technologiami.

Dużym zainteresowaniem cieszyły się także inicjatywy uczniowskie – od debat oksfordzkich, przez koła zainteresowań, aż po mini-przedsiębiorstwa, w których młodzież zdobywa pierwsze doświadczenia biznesowe.

Nowoczesne zaplecze i przestrzeń do rozwoju

II LO oferuje uczniom nie tylko dobre warunki do nauki, ale także rozbudowaną infrastrukturę. Do dyspozycji są m.in. nowoczesna hala sportowa, ścianka wspinaczkowa, sala fitness oraz miejsca do odpoczynku, takie jak popularna „Casa Grande”.

Szkoła stawia nie tylko na wyniki, ale również na dobrostan uczniów i tworzenie przestrzeni sprzyjającej rozwojowi.

II LO – wybór, który warto rozważyć

Dzień Drzwi Otwartych pokazał, że II LO w Tomaszowie Mazowieckim to szkoła, która nie tylko uczy, ale też inspiruje i daje przestrzeń do rozwoju.

Dla wielu ósmoklasistów była to pierwsza okazja, by pomyśleć: „to może być moje miejsce”. Niewykluczone, że część z nich wróci tu już we wrześniu – tym razem jako uczniowie.

Jedno jest pewne – drzwi tej szkoły pozostają otwarte.

Podczas warsztatów uczniowie mieli okazję samodzielnie wykonać klucz telegraficzny. W praktyce poznawali podstawy elektroniki, uczyli się zasad bezpiecznego lutowania, a także odkrywali, jak działa alfabet Morse’a. Taka forma zajęć pozwoliła uczestnikom nie tylko zdobyć nową wiedzę, ale też rozwinąć zdolności techniczne i zainteresowanie naukami ścisłymi.

Warsztaty spotkały się z bardzo dużym zainteresowaniem. Uczniowie z dużym zaangażowaniem uczestniczyli w kolejnych etapach pracy, a we wspólne działania włączyli się również rodzice, którzy wspierali dzieci podczas lutowania. Dzięki temu wydarzenie stało się nie tylko cenną lekcją praktycznych umiejętności, ale również świetną okazją do wspólnej nauki, współpracy i integracji.

Projekt pokazał, że nauka może być fascynującą przygodą, a tematy związane z kosmosem skutecznie pobudzają wyobraźnię młodych ludzi i zachęcają ich do odkrywania świata nowoczesnych technologii.

Jednym z najbardziej radosnych momentów dnia był barwny pochód z Marzannami. Przy dźwiękach instrumentów przestrzeń skansenu wypełniły śmiech, ruch i prawdziwie wiosenna atmosfera. Dla najmłodszych była to nie tylko doskonała zabawa, ale także żywa lekcja lokalnej tradycji.

Zwieńczeniem spotkania było wspólne ognisko, które stało się symbolicznym momentem pożegnania zimy i powitania nadchodzącej wiosny. Takie wydarzenia pokazują, że dawne zwyczaje wciąż mogą żyć, zwłaszcza gdy spotykają się z dziecięcą ciekawością i otwartością.

Organizatorzy podziękowali opiekunkom grup – Annie Florczyk, Iwonie Michalczyk i Marzenie Laskowskiej – a także wszystkim uczniom za wspólną zabawę i zaangażowanie w pielęgnowanie lokalnych tradycji. To był dzień pełen koloru, radości i pięknych wiosennych emocji.

Jubileusz zgromadził szerokie grono osób związanych ze szkołą – nauczycieli, obecnych uczniów oraz absolwentów, którzy przez lata współtworzyli jej historię. Spotkanie stało się okazją nie tylko do wspomnień, ale także do pokazania, jak ogromny rozwój przeszła placówka od momentu powstania.

Centralnym punktem wydarzenia było uroczyste otwarcie wystawy jubileuszowej, prezentującej dorobek szkoły. Na ekspozycji znalazły się prace nauczycieli, uczniów i absolwentów – od klasycznych form plastycznych, przez grafikę i malarstwo, aż po bardziej nowoczesne środki wyrazu. Różnorodność prezentowanych dzieł najlepiej pokazała, jak szerokie spektrum talentów rozwijane jest w murach szkoły.

Liceum Sztuk Plastycznych funkcjonuje w ramach Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 6 im. Stanisława Wyspiańskiego, który od lat kształci młodych artystów i daje im solidne podstawy do dalszego rozwoju – zarówno na uczelniach artystycznych, jak i w zawodach kreatywnych. Szkoła cieszy się uznaniem nie tylko wśród uczniów, ale także w środowisku lokalnym, współpracując z instytucjami kultury i aktywnie uczestnicząc w życiu miasta.

Podczas jubileuszu nie zabrakło słów uznania dla dyrekcji i kadry pedagogicznej. Szczególne podziękowania skierowano do dyrektor Anity Kurpińskiej, która – jak podkreślano – odgrywa istotną rolę w rozwoju szkoły i budowaniu jej artystycznej tożsamości.

Obchody 15-lecia były nie tylko podsumowaniem dotychczasowych osiągnięć, ale także symbolicznym spojrzeniem w przyszłość. Widać wyraźnie, że „Plastyk” w Tomaszowie to miejsce, gdzie młodzi ludzie mogą rozwijać pasję, szukać własnego stylu i stawiać pierwsze kroki w świecie sztuki.

Podczas konferencji prasowej szefowa MEN odniosła się również do prac nad Krajową Strategią Młodzieżową, która powstaje w oparciu o raport „Diagnoza Młodzieży 2026”. Dokument ma być gotowy do końca jesieni, jednak – jak podkreśliła minister – część działań musi zostać wdrożona natychmiast, a jednym z nich jest właśnie zakaz telefonów w szkołach podstawowych.

– W ministerstwie kończymy prace nad dużą zmianą legislacyjną, która spowoduje, że od 1 września 2026 r. uczniowie szkół podstawowych nie będą mogli korzystać z telefonów komórkowych – powiedziała Nowacka. Dodała, że to efekt przyspieszonych działań rządu.

Zgodnie z założeniami, zakaz używania telefonów komórkowych w szkołach podstawowych obejmie zarówno lekcje, jak i przerwy. Wyjątki będą możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach – np. w procesie dydaktycznym za zgodą nauczyciela lub ze względów zdrowotnych. Minister podkreśliła jednak, że korzystanie z telefonów nie może być normą, zwłaszcza w kontekście rosnącego uzależnienia dzieci od internetu.

Dane przywołane przez MEN są alarmujące. Z raportu „Diagnoza Młodzieży 2026” wynika, że aż 71 proc. nastolatków uważa się za uzależnionych od telefonów, a 60 proc. odczuwa chroniczne zmęczenie. Ponadto 73 proc. dzieci w wieku 12–14 lat wie, gdzie znaleźć pornografię w internecie, a 26 proc. młodszych dzieci miało już z nią kontakt. Niepokojące są także dane dotyczące kompetencji cyfrowych – 44 proc. młodzieży nie potrafi odróżnić prawdy od fałszu w internecie, a 47 proc. natknęło się na szkodliwe treści w mediach społecznościowych.

W ocenie resortu edukacji wprowadzenie zakazu telefonów w szkołach ma być elementem budowania tzw. higieny cyfrowej, która zostanie również wpisana w nowe podstawy programowe. Nowacka podkreśliła, że nauczyciele od dawna sygnalizują problem związany z używaniem smartfonów przez uczniów.

– Dzisiaj nauczyciele często słyszą od uczniów: „nie ma żadnego zakazu”. Po zmianie przepisów będą mogli jasno powiedzieć: jest zakaz, jest prawo i trzeba go przestrzegać – zaznaczyła.

Ministerstwo nie zamierza jednak narzucać szkołom jednego sposobu egzekwowania nowych przepisów. Sposób przechowywania telefonów – czy będą to szafki, specjalne woreczki czy koszyki w klasach – pozostanie decyzją placówek. Kluczowe jest jednak to, że telefony nie będą mogły być używane podczas zajęć ani przerw.

Obecnie ponad 50 proc. szkół w Polsce już wprowadziło własne ograniczenia dotyczące korzystania z telefonów komórkowych, jednak nowe przepisy mają ujednolicić zasady w całym kraju i wzmocnić pozycję nauczycieli.

Zapowiadane zmiany wpisują się w szerszą reformę edukacji – program „Kompas Jutra”, który zakłada m.in. zmiany podstawy programowej od roku szkolnego 2026/2027. Równolegle prowadzone są konsultacje społeczne związane z Krajową Strategią Młodzieżową, w które mają zostać włączeni sami młodzi ludzie.

Wszystko wskazuje na to, że zakaz używania telefonów w szkołach podstawowych od 2026 roku stanie się jednym z najważniejszych i najbardziej dyskutowanych elementów nadchodzących zmian w polskim systemie edukacji.

Drony i technologie przyszłości

Targi Drone World Expo odbyły się w dniach 3–5 marca 2026 roku w Ptak Warsaw Expo w Nadarzynie, jednym z największych centrów targowo-kongresowych w Europie Środkowej. Wydarzenie zgromadziło producentów dronów, integratorów technologii oraz przedstawicieli administracji publicznej, służb mundurowych i przemysłu, którzy wykorzystują systemy bezzałogowe w codziennej pracy.

Podczas targów prezentowano najnowsze bezzałogowe statki powietrzne (UAV) oraz technologie, które już dziś zmieniają sposób funkcjonowania wielu branż. Wśród nich znalazły się m.in.:

• Urban Air Mobility (UAM) – koncepcje transportu powietrznego w miastach,
• sztuczna inteligencja (AI) wspierająca autonomiczne systemy dronowe,
• Big Data i analityka danych z sensorów,
• systemy zarządzania ruchem bezzałogowym (UTM) pozwalające bezpiecznie integrować drony z przestrzenią powietrzną.

Nowoczesne drony są dziś wykorzystywane m.in. w monitoringu infrastruktury, energetyce, logistyce, rolnictwie czy ochronie środowiska, a także w działaniach ratowniczych i operacjach bezpieczeństwa publicznego.

Edukacja a nowe technologie

Wśród uczestników wydarzenia znaleźli się uczniowie klas pierwszych ZSP nr 1 w Tomaszowie Mazowieckim, którzy mieli okazję zobaczyć z bliska rozwiązania znane dotąd głównie z doniesień technologicznych czy wojskowych analiz.

Takie wydarzenia są szczególnie ważne dla szkół prowadzących kierunki techniczne i klasy o profilach mundurowych. Technologie dronowe wymagają bowiem wiedzy z wielu dziedzin: elektroniki, informatyki, analizy danych, łączności czy nawigacji satelitarnej. To właśnie kompetencje, które coraz częściej pojawiają się w programach nowoczesnego kształcenia zawodowego.

Kontakt z rzeczywistymi rozwiązaniami technologicznymi pozwala uczniom zobaczyć, że szkolne przedmioty – od matematyki i fizyki po informatykę – mają bezpośrednie zastosowanie w projektowaniu i obsłudze zaawansowanych systemów.

Drony na współczesnym polu walki

Dla uczniów klas mundurowych szczególnie interesujący był zapewne wojskowy i bezpieczeństwa wymiar technologii bezzałogowych. W ostatnich latach drony stały się jednym z najważniejszych elementów współczesnego pola walki.

Bezzałogowe systemy powietrzne wykorzystywane są dziś do:

• rozpoznania i obserwacji pola walki,
• precyzyjnego naprowadzania artylerii,
• ochrony infrastruktury krytycznej,
• wsparcia działań ratowniczych i antykryzysowych,
• a także do neutralizacji innych dronów.

Nieprzypadkowo więc targi odbywały się równolegle z wydarzeniami takimi jak Safety & Rescue Expo Poland oraz Gun & Shooting Expo, tworząc szeroką platformę dyskusji o bezpieczeństwie, obronności i nowych technologiach.

To właśnie na styku technologii cywilnych i wojskowych powstają dziś rozwiązania, które w przyszłości mogą decydować o skuteczności działań operacyjnych służb i armii.

Spotkanie z przyszłością

Dla młodych ludzi z Tomaszowa Mazowieckiego udział w Drone World Expo był okazją do bezpośredniego spotkania z liderami branży technologii bezzałogowych i zobaczenia urządzeń, które jeszcze kilka lat temu należały do świata prototypów.

Wyjazd zorganizował ks. Stanisław Krawczyk, a opiekę nad uczniami sprawowali Marlena Kin-Oliniewicz, Jacek Mrozicki oraz Ireneusz Smykla.

Organizatorzy zapowiedzieli już kolejną edycję wydarzenia – Drone World Expo 2027, która odbędzie się ponownie w Ptak Warsaw Expo w dniach 2–4 marca 2027 roku.

Być może część uczniów, którzy dziś oglądali technologie przyszłości, za kilka lat wróci tam już nie jako zwiedzający – ale jako ich twórcy lub operatorzy

Szkoła z tradycją i wynikami

II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim należy do grona szkół ponadpodstawowych prowadzonych przez Powiat Tomaszowski i od lat cieszy się dużym zainteresowaniem absolwentów szkół podstawowych. Placówka regularnie pojawia się w Rankingu Liceów i Techników „Perspektywy”, zdobywając tytuł „Srebrnej Szkoły”. W najnowszym zestawieniu szkoła zajęła 308 miejsce w Polsce i 22 miejsce w województwie łódzkim, co potwierdza wysoki poziom kształcenia.

W poprzednich latach liceum również notowało dobre wyniki, systematycznie poprawiając swoją pozycję w ogólnopolskich zestawieniach szkół średnich.

Profile klas dla przyszłych uczniów

Podczas Dnia Otwartego w II LO w Tomaszowie Mazowieckim zaprezentowane zostaną profile klas planowane w najbliższych rocznikach. Wśród propozycji edukacyjnych znajdują się m.in.:

• profil matematyczno-menedżerski,
• profil humanistyczny,
• profil biologiczno-chemiczny,
• profil psychologiczny.

Zajęcia w tych klasach obejmują rozszerzenia z wybranych przedmiotów oraz naukę języków obcych. Szkoła oferuje także dostęp do nowoczesnych pracowni przedmiotowych i zaplecza sportowego, które wspiera rozwój uczniów zarówno w nauce, jak i w aktywności fizycznej.

Okazja do poznania szkoły od środka

Dzień Otwarty to nie tylko prezentacja kierunków nauczania. Organizatorzy zapowiadają także możliwość poznania atmosfery szkoły, obejrzenia bazy dydaktycznej oraz udziału w spotkaniach z nauczycielami i uczniami.

Wydarzenie jest skierowane przede wszystkim do ósmoklasistów z Tomaszowa Mazowieckiego i całego powiatu tomaszowskiego, którzy w najbliższych miesiącach staną przed wyborem szkoły średniej.

Informacje organizacyjne

• Dzień Otwarty II LO im. Stefana Żeromskiego
• 19 marca 2026 r.
• godzina 11.00
• hala sportowa przy ul. Jałowcowej 10 w Tomaszowie Mazowieckim

Dla wielu młodych mieszkańców regionu będzie to pierwsza okazja, aby zobaczyć szkołę, która w kolejnych latach może stać się miejscem ich dalszej edukacji.

Kolejnym przystankiem była pracownia informatyczna, w której nie zabrakło nowoczesnych atrakcji. Dzieci mogły spróbować swoich sił m.in. z długopisami 3D, a także pobawić się z ozobotami i photonami. Równie ciekawie było w pracowni przyrodniczej – wspólnie z uczniami klas siódmych goście obserwowali szkolne zwierzęta, przeprowadzali „wybuch wulkanu” i wykonywali kreatywne zadania, w tym „rybkę rozdymkę”.

Dużo radości przyniósł także pokaz tańca w wykonaniu uczennic z klas piątych i szóstych, który zachęcił dzieci do wspólnej aktywności. Po dynamicznej części przyszedł czas na chwilę wytchnienia – w bibliotece odbyły się zajęcia plastyczne, podczas których najmłodsi mogli wykazać się wyobraźnią i zdolnościami manualnymi.

Ostatnim etapem zwiedzania była sala przyszłej klasy pierwszej, a całe spotkanie dopełnił muzyczny występ trzecioklasistów. Na zakończenie na gości czekał słodki poczęstunek oraz możliwość rozmów z nauczycielami.

Dzień Otwarty w „szóstce” był nie tylko okazją do poznania szkoły, ale też do pierwszego, bardzo pozytywnego spotkania z jej atmosferą – pełną energii, zaangażowania i pomysłów.

W spotkaniu wzięli udział wszyscy uczniowie klas pierwszych oraz wybrane zespoły z klas drugich i trzecich. Zebranych powitała dyrektor szkoły, Ewa Męcina, podkreślając rangę języka polskiego jako fundamentu tożsamości narodowej i osobistej. – Dbajmy o słowo. Ono świadczy o nas – wybrzmiało w jej wystąpieniu.

Młodzież miała okazję poznać genezę święta i ciekawostki związane z językiem polskim. Nie zabrakło też momentów, które pokazały jego piękno w praktyce. Uczniowie zaprezentowali utwory literackie, a nagrania w wykonaniu zawodowych aktorów pozwoliły spojrzeć na dobrze znane teksty z zupełnie innej perspektywy. Sala na chwilę ucichła – słowo miało przestrzeń, by wybrzmieć.

Było też lżej i z uśmiechem. Konkursy językowe wywołały sporo emocji, a prawdziwym hitem okazało się wspólne powtarzanie zdania: „I cóż, że ze Szwecji.” Proste? Niekoniecznie! Wspólna próba poprawnej wymowy pokazała, że polszczyzna potrafi być wymagająca – ale właśnie w tym tkwi jej urok.

Apel stał się również okazją do docenienia sukcesów sportowych uczniów oraz do symbolicznego przekazania obowiązków nowemu samorządowi szkolnemu. Społeczność I LO podziękowała za rok pracy dotychczasowym reprezentantom młodzieży: Wiktorii Fijałkowskiej, Arturowi Tomczykowi i Wiktorowi Zawadzie. Był to moment pełen wzruszeń, ale i nadziei na kolejne dobre inicjatywy.

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego w I LO pokazał, że język nie jest szkolnym obowiązkiem z podręcznika. Jest żywy. Jest wspólny. Jest nasz. A kiedy młodzi ludzie potrafią się nim bawić, wzruszać i świadomie używać – można być spokojnym o jego przyszłość.

Demonstracja zagrożeń w sieci była momentami zaskakująca. Okazało się, że wiele informacji pozostaje dostępnych w Internecie bez odpowiedniej ochrony. – To otwiera oczy. Często myślimy, że skoro coś jest w chmurze, to jest bezpieczne. A to nie zawsze prawda – mówili uczniowie po spotkaniu. Pracownicy firmy podkreślali, jak ogromną rolę odgrywają informatycy w sektorach związanych z infrastrukturą krytyczną. Była też zachęta do praktyk i staży – realna ścieżka zawodowa, nie tylko teoria.

Co ciekawe, młodzież otrzymała też nietypowe zadanie domowe: edukować starszych członków swoich rodzin w zakresie bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów społecznościowych. To pokazuje, że dziś kompetencje cyfrowe młodego pokolenia mogą stać się wsparciem dla starszych.

Kolejnym przystankiem był Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Uczniowie mieli okazję obserwować obrady z galerii – z perspektywy, która pozwala zobaczyć, jak w praktyce wygląda proces stanowienia prawa. Zwiedzanie historycznych wnętrz parlamentu i chwila przerwy w sejmowej restauracji były dopełnieniem tej części wizyty.

– Oglądanie transmisji w telewizji to jedno, ale zobaczyć to na żywo to zupełnie inne doświadczenie – przyznawali uczestnicy. Dla wielu z nich była to pierwsza bezpośrednia styczność z miejscem, w którym zapadają decyzje wpływające na codzienne życie milionów Polaków.

Zwieńczeniem dnia było spotkanie w Ministerstwie Infrastruktury z ministrem Dariuszem Klimczakiem. Rozmowa dotyczyła rozwoju sieci kolejowej w Polsce, inwestycji realizowanych w naszym mieście oraz bezpieczeństwa na drogach. Uczniowie mogli także wziąć udział w pokazie nowoczesnego oprogramowania do nauki pierwszej pomocy z wykorzystaniem technologii wirtualnej rzeczywistości – połączenie edukacji i nowoczesnych rozwiązań zrobiło duże wrażenie.

Na zakończenie spotkania każdy z uczestników otrzymał kask rowerowy – symboliczny, ale bardzo praktyczny upominek podkreślający znaczenie bezpieczeństwa.

Szkoła dziękuje ministrowi Dariuszowi Klimczakowi, Biuru Poselskiemu Dariusza Klimczaka oraz Konradowi Lisowi za możliwość realizacji tej wycieczki. Opiekę nad młodzieżą sprawowali dyrektor Dariusz Kwiatkowski oraz nauczyciele: Iwona Okruszek, Magdalena Gajewska, Lidia Stępkowska i Zbigniew Gacek.

Jednego dnia uczniowie „Mechanika” zobaczyli, jak wygląda cyfrowe bezpieczeństwo państwa, jak działa parlament i w jaki sposób planuje się rozwój infrastruktury. To była lekcja, której nie da się przeprowadzić w szkolnej sali.

Rodzice mieli okazję zapoznać się z ofertą edukacyjną przedszkola oraz uzyskać informacje dotyczące organizacji pracy placówki. Spotkanie przebiegło w serdecznej atmosferze, pełnej rozmów, śmiechu i dobrej energii.

Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas i już dziś zapraszamy do Przedszkola nr 7 – obecnie trwa rekrutacja na nowy rok szkolny. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą i dołączenia do przedszkolnej społeczności.

Tu małe kroki prowadzą do wielkich odkryć!

Gości serdecznie przywitała dyrektor szkoły, Ewa Goździk-Szczepańska, zapraszając wszystkich na przedstawienie „Kruk szuka żony”. Po części artystycznej przyszedł czas na konkrety – nauczyciele opowiedzieli o realizowanych programach, konkursach, projektach oraz innowacjach pedagogicznych, które na co dzień wzbogacają naukę w „Dwunastce”.

Największą frajdę miały jednak dzieci, bo w trakcie Dnia Otwartego mogły nie tylko zwiedzić szkolne korytarze i sale, ale też wziąć udział w wielu aktywnościach. Była pokazowa lekcja pływania, wizyta w sali sensorycznej doświadczania świata i pracowni komputerowej, a także zabawa z okularami VR. Nie zabrakło również elementów bardziej twórczych: zajęć plastycznych i technicznych oraz gier i zabaw związanych z językami obcymi. Dodatkową atrakcją okazało się losowanie książek, które wywołało sporo emocji u najmłodszych.

Rodzice w tym czasie mogli spokojnie porozmawiać z nauczycielami, dopytać o organizację nauki i wsparcie dla uczniów. Finał spotkania był równie efektowny: pamiątkowe zdjęcia z Dziadkiem do Orzechów, losowanie nagród ufundowanych przez Samorząd Uczniowski oraz owocowo-słodki poczęstunek.

Dzień Otwarty pokazał, że „Dwunastka” to miejsce, w którym edukacja idzie w parze z życzliwą atmosferą i dobrą zabawą. Szkoła zachęca przyszłych uczniów: dołączcie do nas, zacznijcie swoją edukacyjną przygodę i rozwińcie skrzydła w Szkole Podstawowej nr 12!

– „Zależało nam, aby uczniowie zobaczyli hotel nie jako goście, ale jako przyszli profesjonaliści branży” – podkreślała wychowawczyni Hanna Drewniak. – „Kontakt z realnym środowiskiem pracy jest bezcenny. Tej energii i skali nie da się oddać w klasie.”

Dzięki uprzejmości pani Niny Powązki-Jastrząb młodzież mogła zajrzeć tam, gdzie zwykli goście nie zawsze mają dostęp. Uczniowie poznali zasady funkcjonowania hotelu, zobaczyli jednostki mieszkalne, nowoczesne sale konferencyjne o zróżnicowanych konfiguracjach oraz imponującą salę balową mogącą pomieścić aż 800 osób.

– „Najbardziej zaskoczyła mnie logistyka. Wszystko musi działać jak w zegarku – od recepcji po organizację konferencji” – mówił jeden z uczniów.
– „A mnie zachwyciło to, jak połączono stare mury z nowoczesnym wnętrzem. To miejsce ma klimat!” – dodawała jego koleżanka.

Ogromne wrażenie zrobiły także hotelowe przestrzenie gastronomiczne: industrialna Restauracja delight i oscar’s, bar z kuchnią Fusion, a także skyFLY Bar na dachu. Nie zabrakło wizyty w Centrum SPA & Fitness skySPAce na najwyższym piętrze oraz przy basenie z panoramicznym widokiem na Łódź.

– „Widok z basenu? Absolutnie spektakularny. Człowiek czuje, że to naprawdę obiekt premium” – przyznawali zgodnie uczniowie.

Hotel, wielokrotnie wyróżniany prestiżowymi nagrodami, okazał się dla młodzieży nie tylko ciekawostką, ale realną inspiracją. Pokazał, jak wygląda wysoki standard obsługi, jak zarządza się dużym obiektem i jak ogromną rolę odgrywają detale.

– „Taka wycieczka otwiera oczy. Uczniowie zobaczyli, że hotelarstwo to nie tylko recepcja, ale złożony organizm, w którym każdy element ma znaczenie” – podsumowała Hanna Drewniak.

Jedno jest pewne – Andel’s w Łodzi zostawił po sobie coś więcej niż dobre wrażenie. Zostawił motywację. A być może – pierwsze zawodowe marzenia.

W powietrzu czuć było zaangażowanie. Była kreatywność, było skupienie, były pytania zadawane bez skrępowania. A przede wszystkim – autentyczne spotkanie ludzi z pasją.

Przedstawicielki Koła Gospodyń Wiejskich w Klinach – pani Bogusława Madej i pani Zofia Bednarczyk – podkreślały, że takie inicjatywy mają ogromne znaczenie dla lokalnej tożsamości.
– „My nie tylko gotujemy czy szyjemy. My przekazujemy historię naszych rodzin i miejsc. Cieszy nas, że młode pokolenie chce ją poznać” – mówiła pani Bogusława.

O kontekście kulturowym i znaczeniu dawnych zwyczajów opowiadał etnograf Michał Adam Pająk, który zwracał uwagę, że tradycja to żywy organizm.
– „Nie chodzi o kopiowanie przeszłości. Chodzi o dialog z nią. To, co dzisiaj stworzymy, jutro stanie się historią” – podkreślał.

W wydarzenie zaangażowały się także przedstawicielki KGW w Wolborzu – pani Ewa Rybak i pani Marta Smejda, a także twórczynie z Koła Gospodyń Wiejskich Stokrotki z Emilianowa: pani Barbara Kagankiewicz, pani Dorota Kopacz, pani Henryka Szczur oraz pani Barbara Kamińska. Każda z nich wniosła cząstkę własnego doświadczenia i serca.

Nie zabrakło artystycznej energii. Pani Kinga Maciaszczyk-Bednarek z Pracowni Artystycznej Czarny Motyl zachęcała do odwagi w twórczości:
– „Tradycja daje fundament. Na nim można budować coś zupełnie nowego. I to jest w tym najpiękniejsze”.

Ogromną rolę w organizacji odegrała dyrektor Gminnego Centrum Kultury i Biblioteki Publicznej w Lubochni, pani Justyna Łomża, która podkreślała, że kultura lokalna potrzebuje przestrzeni do spotkań.
– „Jeśli stworzymy warunki do rozmowy, reszta dzieje się sama. Ludzie mają w sobie potencjał – trzeba go tylko uruchomić” – mówiła.

W projekt aktywnie włączyły się także pani Kinga Pacholska-Madzio, pani Krystyna Krawczyk oraz pani Katarzyna Kisielińska-Dworak – jedna z autorek przedsięwzięcia.

Bo to był projekt zrodzony z potrzeby serca. Jego autorami byli: pani Katarzyna Kisielińska-Dworak, pani Anna Kromoska-Pluta, pani Lidia Pacan-Bonarek, pani Ewelina Szuwart i pan Artur Nejman.

To dzięki ich wizji udało się stworzyć przestrzeń, w której przeszłość spotkała się z teraźniejszością, a doświadczenie z młodzieńczą ciekawością.

Na zakończenie nie zabrakło wspólnego zdjęcia, śmiechu i obietnic kolejnych działań. Bo kiedy rodzą się takie inicjatywy, jedno jest pewne – to dopiero początek.

Zamiast suchej teorii były praktyczne przykłady, zagadki i wspólna zabawa. Dzieci dopasowywały różne opakowania do odpowiednich pojemników, a kolorowe kosze i codzienne przedmioty – kartoniki, butelki czy papierowe opakowania – stały się świetnym pretekstem do rozmowy o tym, dlaczego segregacja ma sens i co realnie zmienia w naszym otoczeniu.

Uczniowie błyskawicznie złapali kontakt z tematem. Było widać zaangażowanie: padały pytania, pojawiały się własne przykłady z domu, a dzieci chętnie dzieliły się tym, co już wiedzą. Przy okazji ćwiczyły też współpracę, uważność i logiczne myślenie – bo segregacja to w gruncie rzeczy proste decyzje podejmowane każdego dnia.

Takie spotkania świetnie pokazują, że ekologia nie jest „na kiedyś” ani „dla dorosłych”. To codzienne wybory i małe kroki, które robią dużą różnicę – i których można nauczyć się w naturalny sposób, bez presji, za to z uśmiechem.

Na koniec zostaje jedno: brawa dla naszych małych EKO-bohaterów. Wygląda na to, że wiedzą już nie tylko co wrzucić do którego pojemnika, ale przede wszystkim dlaczego warto to robić.

Jedyny projekt z powiatu tomaszowskiego na liście dofinansowanych

Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego poinformował o przyznaniu wsparcia dla 10 projektów w całym regionie, a łączna wartość przeznaczonych środków to blisko 8 mln zł. Wśród beneficjentów znalazły się m.in. Poddębice, Zgierz, Kutno, Zduńska Wola, Wieluń, Radomsko, Łowicz, Piotrków Trybunalski – oraz Tomaszów Mazowiecki.

Z przekazanej listy wynika, że Powiat Tomaszowski jest reprezentowany w tym rozdaniu przez jeden projekt:
„Rozwijamy edukację włączającą w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 2 im. Stanisława Staszica w Tomaszowie Mazowieckim.”

Co się zmieni w tomaszowskim „Staszicu”?

Założenia edukacji włączającej są proste: szkoła ma dostosować warunki nauki do realnych potrzeb uczniów, a nie odwrotnie. W praktyce oznacza to zarówno zmiany „widoczne” (sale, wyposażenie), jak i wsparcie kompetencyjne oraz psychologiczne.

Według informacji Urzędu Marszałkowskiego w szkołach realizujących projekty mają pojawić się m.in.:

• nowe sale i pracownie oraz nowoczesne doposażenie,
• strefy wyciszenia wspierające koncentrację i redukujące stres,
• dodatkowe zajęcia i wsparcie psychologiczno-pedagogiczne,
• doradztwo zawodowe i warsztaty dotyczące przeciwdziałania dyskryminacji,
• szkolenia i kursy dla nauczycieli, by lepiej pracować z uczniami o zróżnicowanych potrzebach.

To właśnie takie narzędzia – obok infrastruktury – mają realnie poprawić codzienne funkcjonowanie uczniów, którzy w standardowych warunkach edukacyjnych częściej mierzą się z barierami, przebodźcowaniem czy stresem.

Skąd projekt i kto go przygotowywał?

W dokumentach Powiatu Tomaszowskiego widać, że wcześniej podejmowano formalne kroki związane z przygotowaniem wniosków projektowych dla ZSP nr 2 – m.in. poprzez upoważnienia dla dyrektora szkoły do składania wniosków i prowadzenia spraw związanych z projektami.

Co ciekawe, w materiałach dotyczących naboru w ramach działania edukacji włączającej w kształceniu zawodowym pojawia się także lista projektów na etapie „do negocjacji”, gdzie przy tomaszowskim przedsięwzięciu widnieją wyższe kwoty (około 949 tys. zł dofinansowania) – co może oznaczać, że ostateczny budżet został doprecyzowany i zmieniony w dalszym etapie procedury.

Edukacja włączająca: inwestycja w komfort, bezpieczeństwo i lepszy start

Choć w komunikacie podkreślono, że największe zmiany obejmą część innych powiatów, to tomaszowski projekt jest ważnym sygnałem: „Staszic” ma dostać konkretne narzędzia i przestrzenie, które poprawią komfort nauki i codzienną dostępność szkoły. A to są zmiany, które widać nie tylko w dokumentach – ale przede wszystkim na korytarzach, w pracowniach i podczas zajęć.

Organizatorzy zapowiadają, że – podobnie jak w poprzednich latach – na stoiskach pojawią się szkoły ponadpodstawowe z terenu powiatu tomaszowskiego, uczelnie wyższe z regionu oraz lokalni pracodawcy. Targi są pomyślane jako praktyczne „spotkanie w jednym miejscu”: można porównać kierunki kształcenia, dopytać o rekrutację, a także zobaczyć, jakich kompetencji szukają firmy działające na miejscu.

To już ósma edycja. Jak wyglądały poprzednie lata?

Impreza na stałe wpisała się w szkolny kalendarz, a jej kolejne odsłony regularnie odbywają się w hali ZSP nr 3. W 2025 roku zorganizowano VII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji – wydarzenie odbyło się 4 kwietnia w godzinach 9.00–13.00 i zgromadziło licznych uczniów, nauczycieli, wystawców oraz przedstawicieli instytucji i samorządu.

Rok wcześniej, w 2024 r., powiat zapraszał na VI edycję, która wystartowała 22 marca o godz. 9.00 – również w ZSP nr 3 przy ul. Legionów 47.

W 2023 r. odbyły się V Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji. W relacjach podkreślano nie tylko frekwencję, ale też element rywalizacji między wystawcami – organizowano konkurs na najatrakcyjniejsze stoisko (w tamtej edycji wyróżniono m.in. prezentacje szkół i pracodawców).

Historia wydarzenia sięga znacznie dalej. Już w 2017 roku miasto informowało o I Tomaszowskich Targach Pracy i Edukacji, planowanych na 7 kwietnia w godzinach 9.00–14.00 w hali ZSP nr 3, z zapowiedzią prelekcji oraz prezentacji firm i instytucji.

Co dalej?

Na razie organizatorzy sygnalizują, że szczegóły (w tym m.in. pełna lista wystawców i rozwiązania logistyczne) zostaną podane wkrótce. Dla ósmoklasistów i rodziców to dobra wiadomość: będzie czas, by przygotować pytania, zebrać oferty szkół i podejść do wyboru spokojniej – na podstawie rozmów, materiałów i konkretnych informacji, a nie tylko szkolnych plotek czy internetowych skrótów.

– Bez specjalistów nie będzie rozwoju, dlatego priorytetem zarządu województwa jest inwestowanie w kształcenie zawodowe – podkreśla Artur Ostrowski, członek zarządu województwa łódzkiego.

Aplikacja już działa. Wnioski tylko do 3 marca

Nabór prowadzony jest za pośrednictwem specjalnej aplikacji, która wystartowała 18 lutego o godz. 10.00. Wnioski można składać do 3 marca, do godz. 12.00. Nowych stypendystów poznamy wiosną – w kwietniu lub maju.

W ubiegłym roku szkolnym stypendium otrzymało 550 osób i tyle samo miejsc przewidziano w tegorocznej edycji. Zainteresowanie programem było ogromne – w pierwszym naborze złożono ponad 2000 wniosków. Organizatorzy zapowiadają, że liczba stypendystów ma rosnąć, bo program jest planowany na 5 lat.

Kto może sięgnąć po 7 tys. zł?

O stypendium mogą ubiegać się uczniowie szkół zawodowych i artystycznych z województwa łódzkiego, co najmniej z II klasy, którzy w poprzednim roku szkolnym 2024/2025 uzyskali średnią minimum 4,3 ze wszystkich przedmiotów zawodowych.

Regulamin zakłada też dodatkowe ograniczenia: kandydat nie może pobierać innego stypendium za wyniki w nauce finansowanego ze środków unijnych oraz nie może być wcześniejszym beneficjentem programu „Młodzi Zawodowcy”.

Poza wynikami w nauce trzeba spełnić co najmniej jedno z kryteriów społecznych, np. posiadać orzeczenie o niepełnosprawności lub potrzebie kształcenia specjalnego, mieć Ogólnopolską Kartę Dużej Rodziny, pobierać zasiłek rodzinny albo być imigrantem z państw spoza Unii Europejskiej.

Tomaszów Mazowiecki wśród liderów

Po stypendia sięgnęli uczniowie 116 szkół w regionie – głównie techników, ale także kilku placówek artystycznych. Jedną z największych grup stypendystów stanowili uczniowie Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. T. Kościuszki w Tomaszowie Mazowieckim – w poprzedniej edycji wsparcie otrzymało tam 31 uczniów.

Wśród nich był Maciej Ludwiczak, który stypendium przeznaczył na sprzęt komputerowy. Jak podkreślał, już samo konfigurowanie zestawu okazało się cenną lekcją przed egzaminem zawodowym. Mateusz Drechna sfinansował kurs prawa jazdy i doposażył stanowisko do nauki w domu. Z kolei Julia Gołos, uczennica klasy informatyczno-wojskowej, postawiła na laptop z akcesoriami, który pomógł jej zarówno w rozwijaniu zainteresowań, jak i w przygotowaniach do egzaminu.

Sprzęt, kursy, uprawnienia. Stypendium jako inwestycja w przyszłość

Program daje dużą swobodę w wydatkowaniu środków – to stypendium jednorazowe, które można przeznaczyć m.in. na komputery, laptopy, urządzenia wielofunkcyjne, wyposażenie miejsca do nauki, ale też na specjalistyczne narzędzia i wyposażenie związane z konkretnym zawodem. W poprzedniej edycji uczniowie kupowali m.in. drukarki 3D, spawarki z osprzętem, sprzęt do prac budowlanych i wykończeniowych, drony fotograficzne, a także narzędzia warsztatowe.

Środki można wydać również na rozwój kompetencji: kursy językowe, kursy zawodowe czy prawo jazdy, co – jak pokazują przykłady – często przekłada się na większą samodzielność i lepszy start na rynku pracy.

Nie tylko pieniądze. Jest też wsparcie opiekuna dydaktycznego

Każdy stypendysta może liczyć na pomoc nauczyciela – opiekuna dydaktycznego, który wspiera ucznia w planowaniu i realizacji ścieżki rozwoju. W ZSP nr 1 w Tomaszowie taką rolę pełniła m.in. Urszula Seredyn, wicedyrektor szkoły.

– Dzięki temu mogłam lepiej poznać ucznia, a jednocześnie promować jego zdolności i umiejętności – podkreślała.

Program na pięć lat. Ponad 26,6 mln zł na młodzież z Łódzkiego

„Młodzi Zawodowcy” to program Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego realizowany w ramach Funduszy Europejskich dla Łódzkiego 2021–2027. Ma wspierać młodzież zdolną, ale jednocześnie uczniów znajdujących się w trudniejszej sytuacji ekonomicznej lub życiowej. W ciągu pięciu lat na stypendia ma trafić ponad 26,6 mln zł, a łączna liczba beneficjentów ma sięgnąć około 2900 osób.

– To pieniądze, które są najlepszą inwestycją – inwestycją w młodzież, która przyczyni się do rozwoju naszego województwa – podkreśla Artur Ostrowski.

Gdzie szukać informacji i jak złożyć wniosek?

Wszystkie zasady, regulaminy oraz instrukcje składania wniosków dostępne są na stronie:
stypendium.lodzkie.pl

Rocznicę uczczono także wydarzeniem o charakterze edukacyjno-patriotycznym. W piątek 13 lutego odbył się po raz dziesiąty Pieszy Rajd wokół Zalewu Sulejowskiego, zorganizowany w ramach działalności Szkolnego Koła Turystyczno-Krajoznawczego przy Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 8 w Tomaszowie Mazowieckim. W rajdzie wzięli udział uczniowie, nauczyciele i absolwenci szkoły przy ul. Nadrzecznej. Od lat przedsięwzięcie w atrakcyjny sposób łączy krajoznawcze poznawanie okolic Zalewu Sulejowskiego z edukacją historyczną oraz postawami patriotyczno-obywatelskimi.

Trasa liczyła 46 km i prowadziła przez: Smardzewice, Trestę, Zarzęcin, Sulejów, Barkowice, Barkowice Mokre, Bronisławów, Swolszewice Małe, by zakończyć się ponownie w Smardzewicach. Całą pętlę uczestnicy pokonali w około 11 godzin i 30 minut, mimo trudnych, roztopowych warunków panujących na szlaku.

Jak co roku rajd był także okazją do zatrzymania się przy miejscach pamięci. Uczestnicy poznawali historię lokalnych wydarzeń i zapalili pamiątkowe znicze pod pomnikami upamiętniającymi działania 25 Pułku Piechoty Armii Krajowej w Treście i Barkowicach Mokrych, a także pod tablicami poświęconymi mieszkańcom Sulejowa, Zarzęcina i Barkowic Mokrych, zamordowanym przez niemieckich okupantów za współpracę z ZWZ i Armią Krajową.

Organizatorzy dziękują Szkolnej Radzie Rodziców przy Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 8, która po raz kolejny wsparła realizację przedsięwzięcia.

Cześć i Chwała Bohaterom!

MDM od dłuższego czasu stawia na aktywne formy spędzania czasu – w ich mediach społecznościowych widać, że ferie to nie tylko „siedzenie w świetlicy”, ale też wyjścia i atrakcje w mieście. Gokarty są jednym z tych punktów programu, które zwyczajnie „robią robotę”: integrują grupę, budują zdrową rywalizację i dają uczestnikom poczucie, że ferie to coś więcej niż przekładanie dni w kalendarzu.

Warto też zauważyć, że taki sportowy wypad ma świetną, prostą logikę: zamiast energię „wybiegać” po mieście bez planu, młodzi dostają bezpieczną przestrzeń i jasne zasady. A gdy do tego dochodzi atmosfera kibicowania sobie nawzajem i wspólne porównywanie wyników – robi się z tego wydarzenie, o którym mówi się jeszcze długo po powrocie.

Organizatorzy z GOOKart nie ukrywają zadowolenia z wizyty i już zapraszają ekipę ponownie – bo tor, jak sami podkreślają, czeka na następnych chętnych.

Po zakończeniu uroczystości uczniowie wrócili do szkoły, by w ramach działań Drużyny Wodnej LMiR zaplanować najbliższy sezon żeglarski. Nie zabrakło też praktyki – młodzież przypomniała sobie podstawowe węzły żeglarskie, które są nie tylko elementem harcersko-żeglarskiej tradycji, ale także konkretną umiejętnością przydatną na wodzie.

Organizatorzy podziękowali wszystkim obecnym, a w szczególności: Markowi Szturnodze – prezesowi tomaszowskiego oddziału LMiR, Wojciechowi Małagockiemu, który jak zawsze ciekawie przybliżył historię Ligi w naszym mieście, a także Tomaszowi Jarzyńskiemu i Tadeuszowi Bieniasowi. W uroczystości uczestniczyła również młodzież w składzie: Magda Mąkola, Hubert Grzywacz, Aleksander Piechota, Sebastian Drozdel, a także tata Olka – Paweł Piechota.

Całość uroczystości oraz późniejsze zajęcia dla uczniów poprowadził Dariusz Jachimowski, opiekun Drużyny Wodnej LMiR w I LO. Dzisiejsze spotkanie było krótkie, ale potrzebne – bo pamięć o Zaślubinach Polski z Morzem to nie tylko data w kalendarzu, lecz także lekcja wspólnoty, tradycji i odpowiedzialności za to, co buduje narodową tożsamość.

Pięcioosobowa grupa w składzie: Beata Chwalińska, Magdalena Piotrowska, Małgorzata Wuls i Hanna Drewniak spędziła niezwykle wartościowy tydzień, obserwując pracę lokalnych hotelarzy oraz poznając hotele „od kuchni”. Erasmus+ job shadowing to forma mobilności zawodowej, w której uczestnicy mają okazję obserwować codzienną pracę profesjonalistów w swoim sektorze – od struktur organizacyjnych, poprzez praktyczne działania, aż po kulturę obsługi i standardy pracy w danym kraju.

Podczas pobytu w Andaluzji panie odwiedziły i realizowały obserwacje zawodowe w dwóch obiektach noclegowych: Feel Hostels Soho w centralnej części Malagi oraz Apartamentos Candisol Cozy Inns w pobliskim Torremolinos. Feel Hostels Soho to butikowy, dwugwiazdkowy hostel położony w sercu dzielnicy Soho, znanej z artystycznej atmosfery i bliskości miejskich atrakcji, takich jak Alcazaba czy plaża Malagueta. Obiekt oferuje klimatyzowane pokoje, darmowe Wi-Fi, strefę lounge i wygodny dostęp do lokalnych restauracji i muzeów, co czyni go interesującym przykładem nowoczesnej, miejskiej formy noclegowej.

Szkolenie job shadowing objęło obserwację pracy w różnych działach hotelowych – od recepcji, przez housekeeping, aż po organizację pobytu gości i codzienne operacje. Uczestniczki miały okazję przyjrzeć się strukturze organizacyjnej placówek, poznać standardy obsługi, metody komunikacji z klientami i sposoby współpracy zespołów. Tego typu doświadczenia to nie tylko konkretne umiejętności zawodowe, ale też wzrost kompetencji interpersonalnych, takich jak komunikacja międzykulturowa czy rozwiązywanie problemów w realnym środowisku pracy.

Job shadowing w Maladze był więc nie tylko obserwacją rutyny hotelarskiej, ale też inspiracją do wymiany dobrych praktyk oraz zrozumienia, jak działa branża turystyczno-hotelarska w dynamicznym, międzynarodowym środowisku. Erasmus+ to program, który promuje taką właśnie mobilność – umożliwia kontakt z realnymi miejscami pracy, różnymi kulturami i metodami działania, co jest bezcenne w procesie ciągłego podnoszenia jakości kształcenia zawodowego i przygotowania do rynku pracy.

Pobyt w pięknej Maladze i Torremolinos był także okazją do integracji, poznania lokalnej kultury oraz praktycznego sprawdzenia znajomości języka hiszpańskiego i angielskiego w codziennych sytuacjach. Dla uczestniczek to czas jednocześnie pracy i rozwoju – doświadczenie, które z pewnością zaowocuje w przyszłości, zarówno na polu zawodowym, jak i osobistym.

200 ulotek i 12 rad od „Dwunastki”

Uczniowie postanowili zacząć od najbliższego otoczenia – dosłownie. Tego dnia rozdali „sąsiadom szkoły” prawie 200 ulotek, w których znalazło się 12 rad od Dwunastki. Proste, konkretne wskazówki miały jeden cel: pomóc w świadomym i odpowiedzialnym korzystaniu z internetu, smartfonów i nowych technologii.

To dobry kierunek, bo bezpieczeństwo w sieci nie dotyczy wyłącznie dzieci i młodzieży. Dotyczy wszystkich – rodziców, dziadków, sąsiadów, znajomych. Każdy z nas może paść ofiarą oszustwa, manipulacji, kradzieży danych albo zwyczajnie – hejtu. Dlatego edukacja działa najlepiej, gdy wychodzi poza mury szkoły.

Internet to narzędzie. To od nas zależy, czy będzie pomagał

Akcja SP 12 przypomina o rzeczach niby oczywistych, a jednak wciąż aktualnych: że w sieci warto zachowywać się tak, jak chcielibyśmy, żeby traktowano nas; że słowa potrafią ranić równie mocno jak w realnym świecie; że kliknięcie „udostępnij” czasem ma większe konsekwencje, niż myślimy.

Hasło „Włącz Szacunek. Wyłącz Hejt!” brzmi jak prosty przełącznik – i w pewnym sensie nim jest. Każdego dnia mamy wybór: czy dorzucić komentarz, który podsyci konflikt, czy raczej przerwać spiralę złośliwości. Czy weryfikować informacje, czy iść za emocją. Czy reagować, gdy ktoś jest obrażany, czy udawać, że to „nie nasza sprawa”.

Długofalowo, czyli jak?

W SP 12 od początku podkreślano, że to nie ma być jednodniowa „akcja dla akcji”. Działania mają być długofalowe – bo tylko wtedy mają sens. I to jest najważniejsza wiadomość z tej historii: szkoła nie chce jedynie mówić o bezpieczeństwie w internecie, ale budować kulturę odpowiedzialności i życzliwości w codziennym życiu.

Na koniec zostaje przesłanie, które uczniowie „Dwunastki” przekazali również na ulotkach: dzielmy się wiedzą i bądźmy bezpieczni oraz życzliwi dla siebie nawzajem – offline i online. Bo internet jest częścią naszego świata. A świat, w którym jest więcej szacunku, robi się po prostu lepszy.

w zakładce „Nabory”, w aplikacji „Nabór dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych”, lub bezpośrednio pod linkiem:

https://naborp-kandydat.vulcan.net.pl/tomaszowmazowieckiprojekt/

Od 11 lutego 2026 roku udostępniona zostanie w aplikacji „Nabór dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych” oferta przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, a od 20 lutego 2026 roku - możliwość elektronicznego wypełnienia wniosku o przyjęcie do przedszkola/oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej.

Na stronie internetowej Zintegrowanego Systemu Zarządzania Oświatą Gminy – Miasto Tomaszów Mazowiecki (ZSZO):
https://portal.vulcan.net.pl/jst/tomaszowmazowieckiprojekt/rejestr.aspx

lub bezpośrednio pod linkiem:

https://naborp-kandydat.vulcan.net.pl/tomaszowmazowieckiprojekt/

zamieszcza się informacje o tomaszowskich przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych wraz z ich wykazem, a także szczegółowe wskazówki przydatne w okresie rekrutacji oraz niezbędne dokumenty do wypełnienia i pobrania.

Uwaga! W pierwszej kolejności należy zapoznać się z dokumentem ZASADY REKRUTACJI DO PRZEDSZKOLI I ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH PROWADZONYCH PRZEZ GMINĘ - MIASTO TOMASZÓW MAZOWIECKI NA ROK SZKOLNY 2026/2027.

Ważne!

1. Przypominamy o możliwości dodatkowego wskazania dwóch placówek rezerwowych. W przypadku, gdy w wybranym w pierwszej preferencji przedszkolu zabraknie miejsc – dokonanie dodatkowych wyborów zwiększa szansę na przyjęcie dziecka.
2. Rodzice dzieci, które w dniu 1 września 2026 roku będą miały ukończone 2,5 roku będą mogli ubiegać się o miejsce dla dziecka w przedszkolu już w rekrutacji podstawowej.
3. Oferty miejskich przedszkoli, a w szczególności: Przedszkola nr 17 i Przedszkola nr 20 dostosowane są również do potrzeb dzieci z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego i opiniami o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju.
4. W miejskich przedszkolach i oddziałach przedszkolnych posiłki dla dzieci serwowane są z własnych kuchni, rodzice nie opłacają „czesnego”, a godziny otwarcia dostosowane są do ich potrzeb.

HARMONOGRAM CZYNNOŚCI W POSTĘPOWANIU REKRUTACYJNYM ORAZ POSTĘPOWANIU UZUPEŁNIAJĄCYM DO PUBLICZNYCH PRZEDSZKOLI I ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W PUBLICZNYCH SZKOŁACH PODSTAWOWYCH, PROWADZONYCH PRZEZ GMINĘ – MIASTO TOMASZÓW MAZOWIECKI

1. Udostępnienie w systemie rekrutacyjnym Nabór VULCAN oferty przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz dokumentów przydatnych w procesie rekrutacji. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r.

2. Składanie w przedszkolu pisemnej deklaracji o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r. do 18 lutego 2026 r.

3. Rejestracja deklaracji w systemie Nabór VULCAN przez dyrektorów zespołów szkolno-przedszkolnych / zespołu przedszkolnego. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r. do 18 lutego 2026 r.

4. Ustalenie liczby wolnych miejsc w poszczególnych przedszkolach. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 19 lutego 2026 r.

5. Elektroniczne wypełnianie wniosku o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej w systemie Nabór VULCAN oraz pisemne składanie wniosków o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej z dokumentami potwierdzającymi spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym wraz z rejestracją wniosków przez dyrektorów zespołów szkolno-przedszkolnych / zespołu przedszkolnego w systemie. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 20 lutego 2026 r. do 4 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 7 kwietnia 2026 r. do 14 kwietnia 2026 r.

6. Weryfikacja przez komisje rekrutacyjne wniosków o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej oraz dokumentów potwierdzających spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym potwierdzających spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 5 marca 2026 r. do 12 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 15 kwietnia 2026 r. do 21 kwietnia 2026 r.

7. Podanie przez komisje rekrutacyjne do publicznej wiadomości list kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 13 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym 22 kwietnia 2026 r.

8. Potwierdzenie przez rodzica kandydata woli przyjęcia do przedszkola/oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, do którego zostało zakwalifikowane. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 13 marca 2026 r. do 20 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 22 kwietnia 2026 r. do 28 kwietnia 2026 r.

9. Podanie do publicznej wiadomości przez komisje rekrutacyjne list kandydatów przyjętych i nieprzyjętych. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 24 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym 29 kwietnia 2026 r.

10. Procedura odwoławcza. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 25 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 30 kwietnia 2026 r.

WYKAZ SZKÓŁ PODSTAWOWYCH, W KTÓRYCH PLANUJE SIĘ ZORGANIZOWAĆ ODDZIAŁY PRZEDSZKOLNE W ROKU SZKOLNYM 2026/2027:

1. Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 4, ul. Leona Witolda May’a 11/13,
2. Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 10, al. Marszałka Józefa Piłsudskiego 42/46,
3. Szkoła Podstawowa nr 6 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 8, ul. Gminna 5/9,
4. Szkoła Podstawowa nr 7 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 3, ul. Ludwikowska 113/115,
5. Szkoła Podstawowa nr 8, ul. Stolarska 21/27,
6. Szkoła Podstawowa nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 9, ul. Jałowcowa 8,
7. Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków, ul. Tomasza Ostrowskiego 14,
8. Szkoła Podstawowa nr 11 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 7, ul. Św. Antoniego 43/45,
9. Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 2, ul. Wiejska 29/31,
10. Szkoła Podstawowa nr 13 Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 1, ul. J.U. Niemcewicza 50/56,
11. Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 6, ul. Juliusza Słowackiego 32/42.

Pierwszą część spotkania wypełniła prelekcja pani Julii Wejman z Nadleśnictwa Spała, poświęcona roli lasów w środowisku przyrodniczym. Uczniowie dowiedzieli się, jak ogromne znaczenie mają kompleksy leśne dla klimatu, jakości powietrza, retencji wody oraz zachowania bioróżnorodności. Prelegentka w przystępny sposób przypomniała również informacje dotyczące drzew iglastych, charakterystycznych dla polskich lasów, w tym Lasów Spalskich.

Nie zabrakło także ciekawostek związanych z funkcjonowaniem lasu jako biosystemu oddziałującego na zmysły człowieka – zapach żywicy, szum drzew czy specyficzny mikroklimat to elementy, które wpływają nie tylko na przyrodę, ale i na nasze samopoczucie oraz zdrowie. Była to cenna lekcja pokazująca, że las to coś znacznie więcej niż tylko zielona przestrzeń.

„Earth capsule” – ekologia zamknięta w słoiku

Naturalnym dopełnieniem wykładu była prezentacja szkolnego miniprzedsiębiorstwa „Earth capsule”, prowadzonego przez uczniów klasy I e. Projekt powstał w duchu nowoczesnej edukacji ekonomicznej i ekologicznej, a jego istotą są ręcznie wykonywane ekosystemy w słoikach – niewielkie, samowystarczalne kompozycje roślinne, które obrazują zasady funkcjonowania przyrody w zamkniętym obiegu.

Uczniowie zaprezentowali swoje produkty, opowiedzieli o genezie pomysłu, etapach realizacji, a także o planach rozwoju miniprzedsiębiorstwa. Podkreślali, że ich działalność ma nie tylko wymiar sprzedażowy, ale również edukacyjny – ekosystem w słoiku to doskonałe narzędzie do nauki o przyrodzie, obiegu materii i odpowiedzialności za środowisko.

Nauka przez działanie

Szczególnym zainteresowaniem cieszyło się zaproszenie do wspólnego tworzenia ekosystemu w słoiku. Uczestnicy mogli z bliska zobaczyć, jak powstaje taki miniaturowy świat i przekonać się, że ekologia to nie tylko teoria, ale także praktyczne działania, które można realizować na co dzień.

Inspirujące połączenie

Spotkanie było doskonałym przykładem edukacji interdyscyplinarnej, łączącej wiedzę przyrodniczą z podstawami przedsiębiorczości. Uczniowie nie tylko poszerzyli swoją wiedzę o lasach i ochronie środowiska, ale również zobaczyli, jak pasję do natury można przekuć w realny projekt biznesowy.

Na zakończenie uczestnikom z miniprzedsiębiorstwa „Earth capsule” pozostaje życzyć owocnej działalności, wielu pomysłów na rozwój i dalszych sukcesów – zarówno ekologicznych, jak i biznesowych. Takie inicjatywy pokazują, że przyszłość może być jednocześnie zielona i przedsiębiorcza. 🌱💼

Łącznie podczas targów zaprezentowało się 13 wystawców, przedstawiciele Uczelni takich jak:
- Akademia Nauk Stosowanych im. Stefana Batorego ze Skierniewic,
- Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna z Łodzi,
- Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny ze Szczecina,
- Wyższa Szkoła Biznesu i Nauk o Zdrowiu z Łodzi
- Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego z Łodzi.
- Uczelnia Nauk Społecznych z Łodzi
- Wyższa Szkoła Kosmetyki i Nauk o Zdrowiu z Łodzi
- Filia Uniwersytetu Łódzkiego z Tomaszowa Mazowieckiego

Obecni byli również przedstawiciele Komendy Powiatowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej czy  9 Łódzkiej Brygady Obrony Terytorialnej im. gen. bryg. Stanisława Sojczyńskiego ps. Warszyc.Nie zabrakło także przedstawicieli lokalnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Pracy.

Wydarzenie, podobnie jak w latach ubiegłych, odbyło się pod honorowym patronatem Starosty Tomaszowskiego, co podkreśla jego znaczenie dla lokalnej społeczności oraz rolę, jaką odgrywa we wspieraniu młodych ludzi w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących przyszłości.

Regionalne Akademickie Targi Edukacyjne to inicjatywa, która od lat realizowana jest w duchu zasady: „Świadomy wybór to dobry wybór”, dając uczniom realną możliwość porównania różnych ścieżek edukacyjnych i bezpośredniego kontaktu z instytucjami, które kształtują ich przyszłość.

Dzieci do występu przygotowały nauczycielki: Agnieszka Brajer, Ilona Zaborek oraz Joanna Kielan. Spotkanie na długo pozostanie w pamięci wszystkich obecnych jako wyjątkowy czas pełen ciepła, wzruszeń i wspólnego przeżywania wspomnień.

Reprezentanci różnych klas, zarówno młodsi, jak i starsi, wyruszyli w okolice szkoły z własnoręcznie przygotowanymi kartkami. Tego dnia rozdano aż 100 laurek, a reakcje obdarowanych przerosły oczekiwania uczniów. Najpierw pojawiała się niepewność i zdumienie: „Co to? Kto? Dlaczego? Bezpłatnie?!”, by po chwili ustąpić miejsca uśmiechom, radości, wdzięczności, uściskom i… łzom wzruszenia.

Okazało się, że mali „kardiolodzy” potrafią leczyć serca w najlepszy możliwy sposób – zwykłą życzliwością i obecnością. W pamięci na długo zostaną słowa, które padły tego dnia od osób obdarowanych. „Świetna akcja!”, „To najpiękniejszy prezent, jaki dostałem”, „Ta laurka stanie na honorowym miejscu”, „Szkoda, że moje wnuki nie chodzą do was, do Dwunastki”, „Takiej akcji jeszcze nie było” – mówili mieszkańcy. Były też głosy tych, którzy formalnie nie są jeszcze babciami czy dziadkami, ale nie kryli wzruszenia i uznania: „Nie jestem jeszcze babcią, ale chciałabym mieć takie wnuczęta” czy „Choć nie jestem jeszcze dziadkiem, jestem pełen podziwu dla tej inicjatywy”.

Na koniec uczniowie dziękują wszystkim Babciom, Dziadkom – i „Niedziadkom” – za ciepłe słowa oraz słodkości, którymi odwdzięczyli się za laurki. Takie dni przypominają, że czasem wystarczy mały gest, by zrobić komuś naprawdę wielką radość.

Miejskie Centrum Kultury – zajęcia w MCK Tkacz

MCK zaprasza dzieci na darmowe zajęcia w MCK Tkacz (ul. Niebrowska 50) w godz. 15:00–16:00:

• 2 lutego – „Zimowe harce” (zajęcia rekreacyjno-sportowe)
• 3 i 10 lutego – „Ferie z planszówkami”
• 5 i 9 lutego – „Malarski Misz Masz”

To opcja idealna dla tych, którzy wolą twórcze ferie, ale bez siedzenia w domu.

Biblioteka – codziennie coś się dzieje

MBP Oddział dla Dzieci i Młodzieży (pl. Kościuszki 18) przygotował bogaty zestaw:

• codzienne projekcje filmowe,
• „czytanie na dywanie” z animacjami,
• gry planszowe, stolikowe i kinekt.

Zajęcia mają być organizowane zarówno około południa, jak i po południu, więc łatwiej dopasować je do rodzinnego planu dnia.

Arena Lodowa – darmowy lód i kręgle (dla tomaszowskich dzieci i młodzieży)

Tu będzie się działo sportowo. Darmowe ślizgawki dla dzieci i młodzieży z tomaszowskich przedszkoli i szkół będą odbywały się od poniedziałku do piątku w godz. 8:30–9:30.

Dodatkowo: bezpłatne korzystanie z kręgielni od poniedziałku do piątku o godz. 9:00 (zgodnie z dostępnością torów).

To jest dokładnie ten typ atrakcji, który potrafi „uratować” ferie, gdy pogoda robi się kapryśna.

Muzeum – ferie z legendą, archeologią i „muzealnym kufrem”

Muzeum przygotowało cykl zajęć dla dzieci, m.in.:

• „Tomaszów w legendach – za górami za lasami…”
• „Po co są pieniądze? (historia pieniądza)”
• „Indiana Jones też był archeologiem”
• „3xZ – zabawy, zagadki, zadania z muzealnego kufra”
• „Wycinanie na kolanie – piękno na kartce papieru”

Świetne dla dzieci, które lubią odkrywać, zgadywać, dotykać historii i mieć z tego frajdę, a nie tylko „zwiedzać”.

Basen Złota Rybka – bezpłatne wejścia w drugim tygodniu ferii

W dniach 9–15 lutego w godz. 8:50–13:30 dzieci i młodzież z tomaszowskich przedszkoli i szkół (za okazaniem legitymacji szkolnej/karty przedszkolaka) będą mogły korzystać z atrakcji basenu w ramach dostępności miejsc.

Dodatkowa atrakcja: na dzieci powyżej 6. roku życia czeka wodny tor przeszkód.

„Ferie na medal” w szkołach podstawowych: ponad 600 dzieci i konkretna profilaktyka

Tegoroczne ferie szkolne odbywają się pod hasłem „Ferie na medal”. Zajęcia zaplanowano od 2 do 13 lutego 2026 w godz. 8:00–13:00 lub 9:00–14:00. Skorzysta z nich ponad 600 tomaszowskich dzieci.

Co ważne – to nie jest tylko „zajęcie czasu”. Program ma też wymiar wychowawczo-profilaktyczny:

• tematyka prozdrowotna,
• profilaktyka uzależnień,
• warsztaty o bezpieczeństwie w internecie,
• zajęcia dotyczące agresji, przemocy i asertywności.

Do tego masa praktycznych atrakcji: wyjścia na basen „Złota Rybka” (z torem przeszkód), kręgielnię i Arenę Lodową, a także wycieczki do: Skansenu Rzeki Pilicy, Grot Nagórzyckich, Przystani Miejskiej, Muzeum i Biblioteki. W planie są też seanse w kinie Helios. Każdy dzień ma kończyć się ciepłym posiłkiem. Zadanie realizowane jest w ramach miejskiego programu profilaktyki na lata 2026–2029.

Organizacje pozarządowe też dorzucają swoje ferie

Bezpłatne zajęcia feryjne organizować będą również NGO, które dostały środki z miejskiego konkursu ofert:

• ZHP Chorągiew Łódzka,
• Fundacja „N.S.J. – Rodzina”,
• Fundacja Go Adventure.

Dla chętnych: płatne półkolonie i warsztaty

W ofercie są też propozycje płatne – m.in. zimowisko MCK „Żywioły & pixele” (2–6 lutego, dla dzieci 7–12 lat). W planie m.in. wycieczka do Łodzi, Pixel XL, Ulica Żywiołów w EC1, Mobilne Planetarium, robotyka i eksperymenty.

Biblioteka zaplanowała również wybrane płatne warsztaty DIY (np. ozdabianie torebek czy decoupage – miejsca ograniczone, zapisy telefoniczne).

Ferie w Tomaszowie? Da się zrobić to mądrze i bez kosztów

W tym roku Tomaszów Mazowiecki naprawdę stawia na aktywność i dostępność. Można zbudować dzieciom plan ferii bez dużych wydatków: lód, basen, biblioteka, muzeum, MCK, a do tego szkolne zimowiska i oferta organizacji pozarządowych.

W tegorocznym zestawieniu zajęliśmy: 56 miejsce w Polsce, 4 miejsce w województwie łódzkim i tym samym pierwsze pośród techników w powiacie tomaszowskim. To wielki sukces całej społeczności szkolnej: uczniów, nauczycieli, Dyrekcji oraz wszystkich, którzy każdego dnia pracują na renomę Technikum nr 6, kształcącego w zawodach technik analityk i technik architektury krajobrazu.

W pełnej wersji publikacji dostępnej na stronie perspektywy.pl Czytelnicy znajdą listę 1000 najlepszych liceów i 500 najlepszych techników.

W rankingu znalazło się kilka placówek z Tomaszowa Mazowieckiego – a część z nich zanotowała wyraźny awans.

Jak powstaje ranking Perspektyw – metodologia w skrócie

Kapituła rankingu (pod przewodnictwem rektora Uniwersytetu Śląskiego) bierze pod uwagę trzy obszary:

• sukcesy w olimpiadach przedmiotowych,
• wyniki matur z przedmiotów obowiązkowych,
• wyniki matur z przedmiotów dodatkowych;
  a w przypadku techników dodatkowo wyniki egzaminów zawodowych. Dla szkół z maturą dwujęzyczną uwzględnia się też wyniki egzaminu językowego na poziomie dwujęzycznym; ranking nie obejmuje matury międzynarodowej.

Ważne są też kryteria wejścia: w zestawieniu uwzględnia się szkoły dla młodzieży (bez szkół dla dorosłych/specjalnych), z odpowiednią liczbą maturzystów i wynikami nieodbiegającymi zbyt mocno od średniej – to ma ograniczać „przypadkowe” wyniki małych prób.

Szkoły z Tomaszowa Mazowieckiego w Rankingu Perspektywy 2025

Z danych podanych podczas konferencji w Starostwie oraz w lokalnych podsumowaniach wynika, że w Perspektywach 2025 wyróżniono:

Licea:

• II LO im. Stefana Żeromskiego – 308. miejsce w Polsce (rok wcześniej 240.) oraz m.in. 82. miejsce w rankingu szkół olimpijskich i 256. w rankingu maturalnym.
• I LO im. Jarosława Dąbrowskiego – 308. miejsce w Polsce (rok wcześniej 389.).
• LO Thomas – 572. miejsce w Polsce (541. w poprzedniej edycji).

Technika:

Rok temu mieliśmy w rankingu

• Technikum nr 1 (ZSP nr 1) – 294. miejsce w Polsce (w Łódzkiem: 20.), srebrne wyróżnienie.
• Technikum nr 5 (ZSP nr 6) – 460. miejsce w Polsce i 31. w województwie, brązowe wyróżnienie.

W tym roku w pierwsze pięćsetce zmieściło się jedynie

• Technikum nr 6 ze złotą tarczą

Najlepsze notowania „w historii” – rekordy tomaszowskich szkół

Tu lider jest jeden – II LO im. Stefana Żeromskiego. Na stronie szkoły opublikowano wieloletnią historię pozycji: rekordowo szkoła była 43. w Polsce (2007/2008), a w kolejnych latach wielokrotnie schodziła poniżej 100. miejsca (np. 82. w 2014/2015, 91. w 2017/2018).

W przypadku I LO szkoła również podaje „historię skoku”: w jednym z komunikatów wskazuje m.in. 433. miejsce w 2019, 513. w 2020, 447. w 2021 i 319. w 2022 – co wygląda na najlepszy wynik w przywołanym przez szkołę okresie.

Dla Technikum nr 5 najlepszym przytoczonym wynikiem jest 145. miejsce w Perspektywach 2022. 
Dla Technikum nr 1 – w dostępnych materiałach lokalnych topowym wynikiem jest 294. miejsce w Perspektywach 2025.

Czy ranking jest „obiektywny”? Dwa głosy z Tomaszowa: entuzjazm i zastrzeżenia

Głównymi adresatami Rankingu są ósmoklasiści i rodzice uczniów, którzy muszą podjąć decyzję dotyczącą wyboru dalszej ścieżki kształcenia. Ranking Perspektyw stanowi pomoc dla młodych ludzi w wyborze liceum lub technikum, które doprowadzi ich do studiów i ułatwi zdobycie wymarzonego zawodu. Informacje o szkołach pogrupowane są w pięć rankingów, w tym dwa główne: Ranking Liceów Ogólnokształcących 2026 i Ranking Techników 2026 oraz trzy rankingi dodatkowe: Ranking Maturalny Liceów Ogólnokształcących 2026, Ranking Maturalny Techników 2026 oraz Ranking Szkół Olimpijskich 2026.

- Wobec współczesnych wyzwań rośnie rola i wartość dobrej szkoły - podkreśla prof. Ryszard Koziołek, przewodniczący Kapituły Rankingu, rektor Uniwersytetu Śląskiego. - Nie tylko tej, gdzie uczniowie uzyskują najlepsze wyniki. Każdej. Ponieważ szkoła stanowi obietnicę, że wspólne zdobywanie wiedzy i dzielenie się nią jest najlepszą drogą do mądrego kierowania swoim życiem poprzez rozumienie i sprawczy wpływ na świat, w którym razem żyjemy.

- Wszystkie rankingi Perspektyw oparte są na obiektywnych i mierzalnych danych pochodzących ze źródeł zewnętrznych (bazy SIO, CKE, dane komitetów głównych olimpiad przedmiotowych). W przypadku Rankingu Liceów i Techników są to wyniki egzaminów zewnętrznych (maturalne, zawodowe) i sukcesy w olimpiadach, szukamy jednak także nowych danych, które przystawałyby do wypracowanej przez lata metodologii rankingu - mówi Waldemar Siwiński, prezes Perspektywy Press, twórca polskich rankingów edukacyjnych i kierownik Rankingu Liceów i Techników. - Od kilkudziesięciu lat z satysfakcją pokazujemy szkoły, w których warto się uczyć. I nie chodzi tylko o najlepszych, honorowanych podczas gali rankingu. Z publikowanych przez nas tabel można odczytać znacznie więcej: która szkoła od lat utrzymuje wysoką formę, która spada, a która wspina się coraz wyżej.

Nieco inną opinię ma miedzy nauczyciel i poseł, Marcin Jóżefaciuk

"Edukacyjne potęgi" - "Te szkoły rządzą w Polsce" - "Najlepsze szkoły w Polsce" - "Oto najgorsze licea". To tylko kilka nagłówków z mediów w ostatnich dniach po opublikowaniu nowego rankingu szkół „Perspektywy” Szczerze? Już nie tylko ręce ale i nogi opadają. Żaden ranking oparty wyłącznie na wynikach egzaminów nie pokaże pełnego obrazu szkoły. W ogóle żaden ranking nie pokaże pełnego obrazu szkoły. Bo szkoła to znacznie więcej niż procenty i miejsca w tabeli. Od lat narzekamy na wyścig szczurów w edukacji i życiu, presję porównywania, stres uczniów i nauczycieli czy sprowadzanie sukcesu do jednego wyniku. Tymczasem takie rankingi tworzą iluzoryczny podział na szkoły „dobre” i „złe”, choć w rzeczywistości mierzą tylko jedno: jak uczniowie poradzili sobie na egzaminie w danym roku. To nie jest i nie może być wyznacznik jakości pracy szkoły. Szkoła nie istnieje po to, by tylko „dobrze zdać egzamin”. Jej zadaniem jest między innymi przygotować ucznia do dalszej edukacji, pracy, dorosłego życia. A tego nie da się zamknąć w rankingu.

- twierdzi poseł, a wielu nauczycieli się z nim zgadza. 

Co z tego wynika dla ósmoklasistów?

Perspektywy są przydatne jako kompas, ale nie jako „wyrocznia”. Najrozsądniej czytać ranking razem z: profilem klas, atmosferą, wsparciem psychologicznym/pedagogicznym, ofertą zajęć dodatkowych i realnymi wynikami „twoich” przedmiotów. A Tomaszów w 2025 r. ma się czym pochwalić: mocne awanse liceów i szkoły, które potrafią jednocześnie świętować sukces i uczciwie mówić o ograniczeniach takiego zestawienia.

Od robotów po kosmos

W planie zajęć znalazły się m.in. warsztaty robotyki, podczas których uczestnicy poznają podstawy programowania i działania inteligentnych maszyn, a także eksperymenty naukowe, które pozwolą na własnej skórze sprawdzić, jak działają żywioły. Ogromną atrakcją będzie także seans w Mobilnym Planetarium, gdzie dzieci wyruszą w kosmiczną podróż bez opuszczania sali.

Nie zabraknie również ruchu i zabawy – uczestnicy wezmą udział w zajęciach na matach Pixel XL, łączących aktywność fizyczną z grami multimedialnymi. Do tego kino, kręgle, karaoke i inne formy wspólnej integracji.

Wycieczka do Łodzi i Ulica Żywiołów

Jednym z kluczowych punktów programu będzie wycieczka do Łodzi, podczas której dzieci odwiedzą EC1 i niezwykle popularną Ulicę Żywiołów – interaktywną przestrzeń edukacyjną, gdzie nauka staje się przygodą. To tam ogień, woda, ziemia i powietrze pokazują swoje tajemnice w przystępnej, multimedialnej formie.

Bal na finał

Zwieńczeniem tygodnia będzie finałowy bal „Ogień, woda i ziemia” – pełen kolorów, muzyki i dobrej zabawy. To moment, w którym uczestnicy wspólnie podsumują ferie, celebrując zdobyte doświadczenia i nowe przyjaźnie.

Organizacja i koszty

Zimowisko odbywa się w godzinach 8:00–16:00 (w dniu wycieczki plan dnia jest wydłużony). Organizatorzy zapewniają całodzienną opiekę, drugie śniadanie oraz obiad, a także bogaty i bezpieczny program zajęć.

Koszt udziału wynosi 720 zł. Przewidziano 10-procentową zniżkę dla posiadaczy Karty Młodego Tomaszowianina lub Karty Dużej Rodziny (zniżki nie łączą się).

Zimowisko „Żywioły & pixele” to propozycja dla rodziców, którzy chcą, by ferie ich dzieci były czymś więcej niż tylko czasem wolnym od szkoły – były przygodą, nauką i dobrą zabawą w jednym.

Sprzęt jest już przekazywany. 29 grudnia trzy szkoły podstawowe – SP nr 1, SP nr 7 i SP nr 12 – otrzymały laptopy przeglądarkowe. Pozostałe urządzenia będą dostarczane sukcesywnie, tak aby do 12 stycznia 2026 roku komplet wyposażenia trafił do wszystkich placówek objętych wsparciem.

Wprowadzenie do szkół nowoczesnych narzędzi edukacji cyfrowej to jeden z elementów, który pozwala zmniejszać cyfrowe wykluczenie i wyrównywać szanse edukacyjne uczniów. To również część zaplanowanego cyfrowego rozwoju oświaty w Tomaszowie Mazowieckim.

Zadanie realizują Ministerstwo Cyfryzacji oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO) – inwestycji: „Wdrażanie inwestycji C2.1.2 Wyrównanie poziomu wyposażenia szkół w przenośne urządzenia multimedialne – inwestycje związane ze spełnieniem minimalnych standardów sprzętowych, wskaźnik C15G Nowe komputery przenośne (laptopy, laptopy przeglądarkowe i tablety) do dyspozycji uczniów”. Zakup sprzętu odbywa się przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej, a kwota dofinansowania wynosi: 1 410 000 000,00 PLN.

Jeszcze przed rozpoczęciem koncertu tomaszowscy harcerze przekazali na ręce Dyrektora liceum Betlejemskie Światełko Pokoju — płomień zapalany przy Grobie Narodzenia Pańskiego w Betlejem. W tym roku niósł on przesłanie pielęgnowania dobra w sobie. Trudno o symbol bardziej czytelny: dobro, którym się dzielimy, nie ubywa — przeciwnie, potrafi rozświetlić innych. A przecież to właśnie takie „prezenty” — bez opakowania, za to z serca — są najcenniejsze.

Swoim talentem i zaangażowaniem podzieliła się z licznie zgromadzoną publicznością młodzież II LO. Wśród słuchaczy byli uczniowie, nauczyciele, rodzice, pracownicy szkoły oraz zaproszeni goście. Wyśpiewane znane i mniej znane kolędy, pastorałki i świąteczne piosenki budowały klimat, którego nie dało się tylko usłyszeć — to był nastrój, który czuło się w każdym spojrzeniu, w każdym fragmencie aranżacji, w każdej chwili wspólnej ciszy między kolejnymi utworami. Przez moment wszyscy mogliśmy zatrzymać się w biegu i po prostu być — razem.

W czwartkowy wieczór, przez ponad godzinę, rozbrzmiewały najpiękniejsze kolędy i pastorałki w różnorodnych, dopracowanych aranżacjach, dostarczając zebranym wzruszeń i niezapomnianych wrażeń. Młodzież II LO nie tylko śpiewanym słowem, ale i zbudowanym nastrojem przypomniała, że Bóg „nie przychodzi w szumie wichru, w mocy ognia krusząc skałę, lecz łagodnie — tak bezbronny, że się Dzieckiem małym staje…”.

Po koncercie pytani o wrażenia słuchacze mówili krótko: nostalgia, wzruszenie, zaduma, ciepło. Czasem naprawdę niewiele słów wystarcza, by powiedzieć bardzo wiele. Nastrojową kulminacją wieczoru było wspólne odśpiewanie kolędy — chwila jedności, kiedy głosy łączą się w jeden, a różnice milkną.

Słowa podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji wydarzenia, oraz świąteczne życzenia skierowali do zebranych: Dyrekcja szkoły, Przewodnicząca Rady Rodziców oraz przedstawiciele Starostwa Powiatowego. Artyści zostali nagrodzeni długimi, szczerymi, zasłużonymi brawami.

Całość dopełniała klimatyczna aranżacja przestrzeni scenicznej, oddająca ducha Bożego Narodzenia. Scenografia została przygotowana przez uczniów arbuzowej społeczności pod bacznym okiem nauczyciela. W kuluarach odbywał się również kiermasz ozdób bożonarodzeniowych, a swoje produkty prezentowały szkolne mini-przedsiębiorstwa. Na uczestników koncertu czekała więc nie tylko uczta duchowa, lecz także możliwość nabycia wyjątkowych, własnoręcznie wykonanych przez uczniów prezentów dla bliskich.

Pozostaje mieć nadzieję, że spotkania w „arbuzowej kawiarence” na dobre wpisały się już w szkolną tradycję i że wkrótce znów będzie można zaprosić Państwa na kolejny koncert — bo są takie chwile, do których po prostu chce się wracać.

Inscenizacja wzbogacona została wyjątkową scenografią podkreślającą świąteczną atmosferę. W radosny klimat zbliżającej się uroczystości wprowadziły nas także przepiękne kolędy w wykonaniu chóru szkolnego. 

Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego 2025/2026 od 22 grudnia do 1 stycznia w szkołach nie ma zajęć – jest przerwa w nauce w związku ze świętami Bożego Narodzenia. Formalnie przerwa świąteczna trwa do 31 grudnia, ale 1 stycznia – Nowy Rok – jest dniem ustawowo wolnym. Dniem ustawowo wolnym jest też 6 stycznia – święto Trzech Króli.

Ponieważ 1 stycznia wypada w czwartek, a 6 stycznia we wtorek, dzięki wykorzystaniu dwóch tzw. dni do dyspozycji dyrektora szkoły (2 i 5 stycznia) część uczniów wróci do nauki dopiero 7 stycznia.

Dni do dyspozycji dyrektora szkoły to dni wolne od lekcji. Mogą być one ustalone np. w dni egzaminów zewnętrznych (egzamin ósmoklasisty, matura, egzaminy zawodowe), w dni świąt religijnych niebędących dniami ustawowo wolnymi od pracy lub w inne dni, jeżeli jest to uzasadnione organizacją pracy szkoły lub placówki albo potrzebami społeczności lokalnej.

W szkołach podstawowych w roku szkolnym jest maksymalnie 8 dni do dyspozycji dyrektora szkoły, w szkołach ponadpodstawowych (liceach ogólnokształcących, technikach, branżowych szkołach I i II stopnia, szkołach policealnych i centrach kształcenia zawodowego) – maksymalnie do 10 dni, a w szkołach specjalnych przysposabiających do pracy – maksymalnie do 4 dni.

O terminach wykorzystania tych dni decyduje dyrektor po zasięgnięciu opinii rady szkoły, a w razie jej braku – rady pedagogicznej, rady rodziców i samorządu uczniowskiego. Ustalone terminy dla danego roku szkolnego muszą zostać podane do wiadomości nauczycielom, rodzicom i uczniom do 30 września.

W dodatkowe dni wolne szkoła ma obowiązek zorganizowania zajęć wychowawczo–opiekuńczych i poinformowania rodziców o możliwości przyjścia do szkoły i udziału w nich ich dzieci.

Niedługo po przerwie świątecznej rozpoczynają się ferie zimowe.

W tym roku szkolnym po raz pierwszy ferie zimowe będą w trzech, a nie, jak wcześniej, w czterech terminach. Ministerstwo dokonało nowego podziału województw na grupy. Nie będzie już osobnego terminu dla województw: podlaskiego i warmińsko-mazurskiego, które ferie miały zawsze w stałym terminie na przełomie stycznia i lutego.

Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego 2025/2026 od 19 stycznia do 1 lutego ferie będą mieli uczniowie z województw: mazowieckiego, pomorskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego i warmińsko-mazurskiego; od 2 do 15 lutego – z województw: dolnośląskiego, kujawsko-pomorskiego, łódzkiego, zachodniopomorskiego, małopolskiego i opolskiego; od 16 lutego do 1 marca – z województw: podkarpackiego, lubelskiego, wielkopolskiego, lubuskiego i śląskiego. (PAP)

Czym jest program „GrowMania – Strefa Talentów”?

Program „GrowMania – Strefa Talentów” to nowa inicjatywa Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, skierowana do uzdolnionych uczniów szkół ponadpodstawowych z miejscowości do 20 tys. mieszkańców, położonych na obszarze działania ŁSSE. Jego celem jest wsparcie finansowe i merytoryczne młodych ludzi, którzy łączą świetne wyniki w nauce z pasją i potencjałem przywódczym. 

Zgodnie z regulaminem programu, w roku szkolnym 2025/2026 ŁSSE przyznała 20 stypendiów po 10 tys. zł każde, co daje łączną pulę wsparcia w wysokości 200 tys. zł. 

Jak podkreśla ŁSSE, nie chodzi jednak wyłącznie o pieniądze. Stypendyści otrzymują także dostęp do indywidualnego mentoringu, konsultacji z ekspertami oraz wsparcia w planowaniu dalszej ścieżki edukacyjnej i zawodowej. Program ma pomagać w rozwoju talentów z bardzo różnych dziedzin – od muzyki i sportu, przez gastronomię, po programowanie, finanse i prawo

W pierwszej edycji „GrowManii” zebrano prawie 70 zgłoszeń z 62 miejscowości, w tym z bardzo małych wsi liczących zaledwie kilkudziesięciu mieszkańców. Konkurencja była więc niezwykle duża, a znalezienie się w gronie laureatów to realny sukces

Sukces Julii – powód do dumy dla Tomaszowa

Dla społeczności I LO w Tomaszowie Mazowieckim stypendium Julii Wrześniewskiej to nie tylko osobiste wyróżnienie uczennicy, ale także potwierdzenie, że szkoła skutecznie wspiera ambitnych, pracowitych i samodzielnych młodych ludzi.

Program „GrowMania – Strefa Talentów” premiuje nie tylko wyniki w nauce, ale również aktywność społeczną, inicjatywę i umiejętność łączenia nauki z rozwijaniem pasji. Oznacza to, że Julia została zauważona jako osoba, która może w przyszłości stać się jednym z liderów swojego pokolenia.

Stypendium, które inwestuje w przyszłość

Dzięki stypendium z programu „GrowMania – Strefa Talentów” Julia zyskuje:

• wsparcie finansowe w wysokości 10 tys. zł, które może przeznaczyć m.in. na rozwój edukacyjny, kursy, sprzęt czy materiały potrzebne do nauki,
• możliwość udziału w mentoringu i spotkaniach z praktykami biznesu,
• dostęp do sieci kontaktów w środowisku przedsiębiorców związanych z Łódzką Specjalną Strefą Ekonomiczną.

Tak zaprojektowane wsparcie ma pomóc stypendystom w świadomym wyborze studiów i ścieżki zawodowej, a także w rozwijaniu kompetencji, które są dziś kluczowe na rynku pracy – od przedsiębiorczości, przez umiejętność pracy w zespole, po kreatywność i odpowiedzialność społeczną

Tomaszów na mapie talentów ŁSSE

Dzięki sukcesowi Julii Wrześniewskiej Tomaszów Mazowiecki pojawia się na mapie talentów Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. To ważny sygnał, że także w średnich i mniejszych miastach rozwijają się młodzi ludzie, którzy potrafią konkurować z rówieśnikami z całego regionu.

Szkoła zapowiada dalsze wspieranie uczniów w sięganiu po stypendia, konkursy i programy dla młodych liderów, a historia Julii ma być dla młodszych roczników dowodem, że warto łączyć codzienną pracę z odwagą w sięganiu po ambitne cele.

Julii serdecznie gratulujemy i trzymamy kciuki za kolejne sukcesy – zarówno w murach I LO w Tomaszowie Mazowieckim, jak i na dalszych etapach jej edukacyjnej i zawodowej drogi. 

Klasowe mikołajki, grupa „króliczków” świętująca urodziny dziecka, 4a lepiąca bałwana z pierwszego w tym roku śniegu, uczniowie nasadzający rośliny miododajne – na szkolnych i przedszkolnych profilach w mediach społecznościowych codziennie publikowane są zdjęcia z życia placówki. Działania te, choć pozornie niegroźne, mogą być podobne w skutkach do sharentingu (ang. share – dzielić się i parenting – rodzicielstwo). Stąd zresztą nazwa: (edu)sharenting.

Skala tego zjawiska – jak powiedziała PAP Aleksandra Rodzewicz – jest ogromna. Potwierdza to badanie ankietowe w szkołach i przedszkolach, które Rodzewicz przeprowadziła w kwietniu 2025 r., a w którym wzięli udział dyrektorzy ponad 5 tys. placówek (1263 przedszkoli, 3111 szkół podstawowych oraz 684 szkół średnich). Zdecydowana większość przyznała, że prowadzona przez nich instytucja ma swoją stronę internetową (91 proc. przedszkoli, 97 proc. szkół podstawowych i 99 proc. ponadpodstawowych) i/lub profil w mediach społecznościowych (kolejno: 63 proc., 81 proc. i 96 proc.), na których publikowane są zdjęcia i materiały wideo przedstawiające dzieci podczas codziennych aktywności lub różnych wydarzeń (w przypadku przedszkoli była to blisko połowa, w pozostałych placówkach – ponad 80 proc.).

– Twarzą polskiej edukacji nie jest nauczyciel czy nauczycielka, choć to oni swoimi kompetencjami czy swoją wiedzą powinni przyciągać rodziców do szkoły. Jest nią dziecko. Jego wizerunek jest walutą, którą szkoły i przedszkola posługują się w celach promocyjnych – oceniła Rodzewicz.

Tymczasem – jak wyjaśniła – w żadnym akcie prawnym, który dotyczy edukacji, nie ma zapisu obligującego dyrektorów szkół czy przedszkoli do promowania placówek oświatowych.

Wiele osób działa z dobrych pobudek i publikuje zdjęcia i wideo, żeby np. podzielić się życiem szkolnym ze społecznością lokalną. Niektórzy – zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, w których szkół jest mniej – prześcigają się w działaniach promocyjnych, żeby pokazać lokalnym władzom, kto robi więcej i lepiej sobie radzi.

– Są też tacy, którzy chcieliby się z publikacji wycofać, ale nie zgadzają się na to rodzice, dla których opcja udostępniania zdjęć np. na zamkniętych grupach lub w chmurze nie jest satysfakcjonująca. Z tego powodu jestem daleka od krytykowania osób, które zarządzają placówkami. Uważam, że każda z nich – bez względu na to, czy jest dyrektorem szkoły czy przedszkola – powinna podjąć ten temat w swoim środowisku, zacząć edukować rodziców w zakresie bezpieczeństwa cyfrowego i wspólnie z rodzicami i nauczycielami szukać rozwiązań, które będą dobre dla dzieci – powiedziała ekspertka.

Podkreśliła, że wizerunek dziecka jest własnością każdego dziecka, a jego ochrona wizerunku – prawem. – Każdy człowiek, ten mały i duży, ma prawo pisać swoją historię sam. Ma prawo decydować, czy i jaki ślad cyfrowy chce po sobie zostawić. Niektórzy rodzice pytają swoje dzieci, czy zgadzają się na to, aby ich zdjęcie znalazło się w mediach społecznościowych. Ale czy 6-, 10– czy nawet 14-latek ma wiedzę, która pozwoli mu na podejmowanie w pełni świadomych decyzji? Konsekwencje publikacji nie są do końca przewidywalne i mogą być bardzo odroczone w czasie. I o ile wycofanie złożonej w szkole zgody na publikację, podpisanej przez rodzica na początku szkolnego, jest możliwe w każdym momencie, o tyle usunięcie treści z internetu – praktycznie niemożliwe – zauważyła.

Zdjęcia i wideo mogą np. ośmieszać dziecko lub przedstawiać je w krępujących sytuacjach. Mogą być też wykorzystywane przez przestępców, którzy używając m.in. sztucznej inteligencji, tworzą na ich podstawie CSAM – materiały przedstawiające seksualne wykorzystanie dzieci.

Zdaniem Rodzewicz wielu dorosłych nie jest świadomych zagrożeń, jakie płyną z udostępniania w sieci wizerunku dziecka – dotyczy to także kadry nauczycielskiej.

– Z badań opublikowanych przez MEN w zeszłym roku wynika, że polska nauczycielka ma średnio 47 lat, a polski nauczyciel – 48. Kiedy byli nastolatkami, żeby wylać z siebie frustrację, domalowywali kobiecie na okładce magazynu wąsy lub rogi. A kiedy kogoś lubili, wieszali w pokoju plakat z tą osobą. Zdjęcia oglądali w albumach. Wszystko działo się w domowym zaciszu. To są ludzie, którzy wyrośli w przekonaniu, że jeśli pokazują komuś swoje zdjęcie, to znaczy, że to jest zaufana osoba. A jeśli publikują zdjęcie na szkolnym fanpage'u, to zobaczą je tylko rodzice i dziadkowie. Nie przychodzi im do głowy, że z tych zasobów mogą korzystać drapieżcy seksualni w internecie – stwierdziła.

Zarekomendowała przy tym wprowadzenie zakazu publikowania wizerunków dzieci w szkołach i przedszkolach – m.in. poprzez odpowiednie zapisy w prawie oświatowym.

– Większość zdjęć czy innych materiałów jest przygotowywana nie przez profesjonalistów, a przez nauczycielki, które używają do tego swoich prywatnych telefonów. Odciążmy je od tego. Pozwólmy im na edukowanie dzieci i dbanie o bezpieczeństwo uczniów, a nie na prowadzenie profili w mediach społecznościowych – w rozmowach ze mną często przyznają, że nie mają na to wystarczająco dużo czasu – wskazała ekspertka.

(PAP)

To jedna z pierwszych tak zaawansowanych realizacji tej klasy, a jednocześnie doskonała okazja, by przetestować nowe lampy studyjne, niedawno zakupione przez szkołę. Uczniowie mogli pracować na profesjonalnym, nowoczesnym oświetleniu, ucząc się w praktyce ustawiania modyfikatorów, kontroli kierunku światła, budowania nastroju i modelowania twarzy.

– Chcieliśmy odejść od „typowych” mikołajkowych zdjęć i zrobić coś bardziej eleganckiego, ale wciąż ciepłego i świątecznego – mówią młodzi fotografowie. – Minimalizm okazał się świetnym rozwiązaniem. Dzięki niemu każda osoba przed obiektywem mogła być naprawdę w centrum kadru.

Efektem pracy są estetyczne, dopracowane fotografie, łączące subtelną elegancję z mikołajkową atmosferą. To nie tylko szkolne ćwiczenie, ale pierwsze poważniejsze portfolio młodych twórców – pokazujące, że nawet na etapie nauki można tworzyć zdjęcia na bardzo wysokim poziomie.

Sesja mikołajkowa pokazała też, jak ważne jest łączenie nowoczesnego sprzętu, kreatywnego podejścia i pracy zespołowej. Uczniowie sami przygotowali koncepcję, ustawienia, podział ról na planie i postprodukcję. A to dopiero początek – zapowiadają już kolejne projekty, w których chcą jeszcze odważniej eksperymentować ze światłem, stylem i formą.

Od pierwszej edycji w 2009 r. konkurs współorganizują i fundują nagrody: Oddział Regionalny KRUS w Łodzi, Okręgowy Inspektorat Pracy w Łodzi, Łódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Bratoszewicach oraz Kuratorium Oświaty w Łodzi. Od kilku lat w gronie organizatorów są również: Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych „TUW” w Łodzi, Oddział Terenowy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Łodzi, Łódzki Oddział Regionalny ARiMR, Izba Rolnicza Województwa Łódzkiego oraz Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ.

Organizatorzy od początku wyznaczyli sobie jasne cele: podnoszenie wiedzy młodzieży o zagrożeniach wypadkowych w rodzinnych gospodarstwach rolnych, kształtowanie umiejętności praktycznego stosowania zasad bhp, promowanie bezpiecznej pracy i zdrowego stylu życia, rozwijanie zainteresowań uczniów oraz wyróżnianie najlepszych szkół i młodych rolników, którzy w szczególny sposób angażują się w temat bezpieczeństwa.

W tym roku w etapie szkolnym, przeprowadzonym w październiku, wzięło udział 347 uczniów z 17 szkół rolniczych. Do finału wojewódzkiego zakwalifikowało się 34 uczestników ze wszystkich placówek, które przystąpiły do konkursu.

Uroczystego otwarcia finału dokonał Andrzej Karniszewski, dyrektor Łódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. W pierwszej części rywalizacji finaliści zmierzyli się z testem pisemnym. W czasie, gdy komisja sprawdzała prace, Anna Leder, rzeczniczka prasowa Łódzkiego NFZ, poprowadziła prelekcję dla uczniów i nauczycieli na temat profilaktyki zdrowotnej i zdrowego stylu życia.

Do etapu ustnego awansowało dziesięciu uczniów z najwyższymi wynikami. Każdy z nich losował zestaw trzech pytań i odpowiadał przed Wojewódzką Komisją Konkursową, w skład której weszli przedstawiciele: Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Kuratorium Oświaty w Łodzi, Łódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Bratoszewicach oraz Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi.

Komisja ustaliła następujący werdykt:

I miejsce – Kacper Skudlarski z Zespołu Szkół nr 1 w Bratoszewicach. Otrzymał m.in. smartfon od Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi, mikrowieżę od TUW „TUW”, głośnik bezprzewodowy od KOWR, młotowiertarkę od ARiMR, smartwatch od KRUS oraz album od Kuratorium Oświaty w Łodzi.

II miejsce – Adam Obórka z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 2 Centrum Kształcenia Zawodowego w Łowiczu. Nagrodzono go m.in. walizką od ŁODR, głośnikiem od OIP, radioodtwarzaczem od TUW, urządzeniem SodaStream od KOWR, zestawem materiałów promocyjnych od ARiMR, smartwatchem od KRUS i albumem od Kuratorium.

III miejsce – Krzysztof Rutkowski z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Brzezinach. Otrzymał videorejestrator od TUW „TUW”, słuchawki od OIP i KOWR, zestaw AGD od Izby Rolniczej Województwa Łódzkiego, materiały promocyjne od ARiMR, smartwatch od KRUS oraz album od Kuratorium Oświaty.

Wyróżnienia trafiły do: Miłosza Fiksa (Zespół Szkół CKR w Sędziejowicach), Dominika Pakowskiego (Zespół Szkół CKU w Wolborzu), Ernesta Potomskiego (Zespół Szkół CKR w Lututowie), Imera Sejdiji (Zespół Szkół CKR w Dobryszycach), Kamila Szymora (Zespół Szkół CKU w Czarnocinie), Marcina Dudy (Zespół Szkół nr 2 CKZ w Łowiczu) oraz Bartosza Danych (Zespół Szkół nr 1 w Bratoszewicach). Uhonorowano ich videorejestratorami od KRUS oraz zestawami materiałów promocyjnych od KOWR, Izby Rolniczej i TUW.

Pozostali finaliści otrzymali głośniki z mikrofonem od Oddziału Regionalnego KRUS w Łodzi, a nauczyciele przygotowujący uczniów – podziękowania i zestawy piśmiennicze.

Uroczyste podsumowanie konkursu, prowadzone przez Artura Pakułę, zastępcę dyrektora Oddziału Regionalnego KRUS w Łodzi, zaszczycili swoją obecnością m.in.: gospodarz finału Andrzej Karniszewski, Katarzyna Białek-Traut (dyrektor Biura Regionalnego TUW „TUW”), Beata Gregorczuk-Rzewuska (dyrektor biura Izby Rolniczej Województwa Łódzkiego), Maciej Kossowski (zastępca dyrektora OT KOWR w Łodzi), Tomasz Heliński (zastępca Okręgowego Inspektora Pracy w Łodzi), Agnieszka Żaczek-Czajka (kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Aleksandrowie Łódzkim) oraz Rafał Bieniek z Kuratorium Oświaty w Łodzi. Goście wręczali nagrody i wyróżnienia uczniom oraz opiekunom.

Na zakończenie Artur Pakuła podziękował wszystkim instytucjom za współpracę i ufundowanie nagród, a uczestników i szkoły zaprosił do udziału w kolejnej edycji konkursu.

Ważnym elementem finału była także obecność specjalistów Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach akcji „Weź się zbadaj”. Uczestnicy mogli skorzystać z pomiaru składu ciała na przenośnym analizatorze, uzyskać informacje o programach profilaktyki zdrowotnej i zasadach zdrowego żywienia, założyć konto na portalu NFZ Diety, zapoznać się z zasadami zdrowego stylu życia oraz dowiedzieć się, jak znaleźć najszybsze terminy leczenia i placówki medyczne w całym kraju.

Konkurs po raz kolejny pokazał, że bezpieczeństwo pracy w rolnictwie oraz profilaktyka zdrowotna mogą być dla młodzieży nie tylko szkolnym obowiązkiem, ale też ciekawym wyzwaniem i szansą na wyróżnienie w środowisku.

Tradycją szkoły jest łączenie Dnia Patrona z uroczystością przyjęcia pierwszoklasistów do społeczności „Wyspiańskiego”. Po odczytaniu roty ślubowania przez uczniów klas pierwszych, życzenia oraz gratulacje skierowali do nich: dyrektor szkoły Anita Kurpińska, Łukasz Cerazy oraz Irena Stańczykowska. Podkreślali znaczenie odpowiedzialności, wrażliwości i twórczego myślenia – wartości, które patron szkoły uosabiał w swojej twórczości.

Część artystyczną wypełnił monodram pt. „Wyspiański – chcę, żeby w letni dzień” w wykonaniu krakowskiego aktora Witolda Pracucha. Spektakl powstał we współpracy z Fundacją Dom Stanisława Wyspiańskiego – Szafirowa Pracownia w Krakowie. W lekkiej formie, ze szczyptą humoru, przybliżył on postać Wyspiańskiego – artysty pełnego pasji, rozdartego między chorobą a głodem życia.

Akcja sztuki rozgrywa się w mieszkaniu Wyspiańskiego w Krakowie, w którym żył i tworzył w latach 1901–1906. Monodram, oparty na motywach twórczości Patrona, ukazał historię artysty rozgrywającą się w onirycznej przestrzeni, na granicy szaleństwa. Wyspiański, zmagający się z chorobą, próbuje pogodzić się z samym sobą i ze swoim losem. U kresu życia prosi Boga o wizję: „Jak będzie wyglądać ten dom, ten świat po mojej śmierci?”.

W tej onirycznej przestrzeni pojawił się także wątek dialogu Wyspiańskiego ze sztuczną inteligencją, co w ciekawy sposób podkreśliło aktualność jego myśli i pozwoliło młodzieży lepiej się z nim utożsamić.

Po spektaklu młodzież wzięła udział w warsztatach teatralnych, które poprowadził Maksymilian Czarnecki. Uczniowie mogli spróbować swoich sił w pracy z tekstem, gestem i ruchem scenicznym, a także zadać pytania dotyczące pracy aktora.

Obchody Święta Patrona Szkoły przygotowały nauczycielki: Agnieszka Suska, Kinga Remisz-Szewczyk oraz Małgorzata Jończyk. Przepiękną scenografię, nawiązującą do szafirowej pracowni Wyspiańskiego, zaprojektowała i wykonała Kinga Zagajewska. Za oprawę muzyczną i multimedialną odpowiadali panowie: Adam Tataradziński oraz Wojciech Wojciechowski.

Uroczystość uświetnił występ wokalny uczennicy Kaliny Lipov, która wykonała piosenkę „Wyspiański”. Całość poprowadzili Zuzanna Ciach oraz Antoni Zięba. Fotoreportaż z wydarzenia przygotowali uczniowie klasy 4Fo – Patrycja Miko i Kacper Sołtysiak – oraz Kamil Adamiec z klasy 5F.

Na zdjęciu: uczestnicy uroczystości Święta Patrona zorganizowanej 27 listopada 2025 r. w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 6 im. Stanisława Wyspiańskiego w Tomaszowie Mazowieckim.

Uroczystość rozpoczęła się od wspólnego odśpiewania hymnu państwowego. Następnie do zgromadzonych uczniów, nauczycieli, pracowników szkoły oraz zaproszonych gości zwrócił się dyrektor II LO, Arkadiusz Broniarek, podkreślając znaczenie szkolnych tradycji i postaci Stefana Żeromskiego jako patrona liceum

Kulminacyjnym momentem pierwszej części spotkania było ślubowanie uczniów klas pierwszych na sztandar szkoły. W ten sposób oficjalnie dołączyli oni do społeczności II LO, zobowiązując się do pielęgnowania wartości wpisanych w motto i historię „Żeroma”.

Patron szkoły – Stefan Żeromski (1864–1925), wybitny prozaik, publicysta i dramaturg, nazywany bywa „sumieniem polskiej literatury” Obchody Święta Patrona w 2025 roku przypadły w szczególnym czasie: w roku setnej rocznicy śmierci pisarza, co dodatkowo podkreślało symbolikę uroczystości.

Gość specjalny – Konrad Borusiewicz z „Arbuzem na medal”

W kolejnej części uroczystości o swoich szkolnych latach spędzonych w murach II LO oraz zawodowej drodze opowiedział Konrad Borusiewicz, dziennikarz i reporter TVN24, związany ze stacją od 2014 roku.

Absolwent „Żeroma” mówił o tym, jak licealne doświadczenia, nauczyciele i pierwsze próby dziennikarskie wpłynęły na jego późniejszą karierę, obejmującą m.in. pracę reportera terenowego i autora nagradzanych materiałów, w tym reportażu „Ruski mir” o wojnie w Ukrainie Jego wystąpienie stało się dla obecnych licealistów przykładem tego, że szkolne marzenia można przekuć w realne, profesjonalne działania.

Za swoje osiągnięcia i wierność wartościom wyniesionym ze szkoły Konrad Borusiewicz został uhonorowany wyróżnieniem „Arbuz na medal” – otrzymują je ci absolwenci II LO, którzy, jak podkreślono, „nie zawiedli”.

Nagrody dla najlepszych uczniów

Święto Patrona to również czas, gdy II LO wyróżnia uczniów o wybitnych osiągnięciach. Nagrodę im. Stefana Żeromskiego za wybitne osiągnięcia naukowe otrzymali w tym roku:

• Krzysztof Wiśkowski z klasy IV i-m,
• Piotr Kwiatkowski z klasy III h-d

To jedno z najważniejszych wewnątrzszkolnych wyróżnień, przyznawane uczniom, którzy w szczególny sposób rozwijają swoje talenty i konsekwentnie budują dorobek naukowy.

Nagrodę Przewodniczącej Rady Rodziców odebrała Julia Tulin z klasy IV men, doceniona za pracę, aktywność i wyniki w nauce.

Szczególnie mocno wybrzmiał także moment wręczenia stypendiów Fundacji „Arbuzy”, która od lat wspiera najzdolniejszych uczniów szkoły. W tym roku stypendystami zostali:

• Zofia Łuczkowska z klasy IV b-ch,
• Sandra Wiśniewska z klasy III h-d,
• Piotr Kwiatkowski z klasy III h-d.

„Arbuz” dla tych, którzy budowali szkołę

Ważnym elementem obchodów było także uhonorowanie osób, które przez lata współtworzyły społeczność i markę II LO.

Honorowego „Arbuza” otrzymali:

• Krzysztof Gurak – emerytowany nauczyciel matematyki,
• Urszula Wronkowska – emerytowana pracownica obsługi.

Wyróżniono ich za wieloletnią pracę na rzecz szkoły oraz wkład w budowanie jej renomy. Tytuł „Przyjaciela Arbuza” trafił natomiast do Iwony Tomczyk, doceniając jej zaangażowanie i wsparcie udzielane społeczności II LO

„Literacki Laur Arbuza” i konkursy o patronie

W ostatniej części uroczystości Adrianna Jachimowska ogłosiła laureatów XXXI edycji Ogólnopolskiego Konkursu „O Literacki Laur Arbuza” – jednego z najważniejszych przedsięwzięć literackich organizowanych przez II LO, do którego co roku zgłaszają się młodzi twórcy z całej Polski.

Konkurs ma już ponad trzydziestoletnią tradycję, a informacje o sukcesach laureatów – w tym uczniów innych szkół, jak np. I LO w Tomaszowie Mazowieckim – regularnie pojawiają się w serwisach edukacyjnych i na stronach szkół z całego kraju

Następnie Anna Ignasiak przedstawiła wyniki konkursu wiedzy o Stefanie Żeromskim.

• I miejsce – Amelia Magiera z klasy IV h-d,
• II miejsce – Piotr Kiełbowski z klasy IV h-d,
• III miejsce – Kinga Nowak z klasy III b-ch (M),
• wyróżnienie – Maria Wiktorowicz z klasy III men

To właśnie tego typu konkursy przypominają, że nazwisko patrona szkoły to nie tylko szyld nad wejściem, ale także zobowiązanie do poznawania jego życia, twórczości i przesłania.

Najładniejsza pracownia i siatkarski Puchar Dyrektora

Ostatnim punktem programu było podsumowanie rywalizacji, które integrowały klasy i budowały atmosferę zdrowej konkurencji.

Marcin Krawul ogłosił laureatów konkursu na najładniejszą pracownię – zwyciężyła klasa I informatyczno-menedżerska, której sala została uznana za wzorowo zagospodarowaną i przyjazną uczniom.

Ten sam nauczyciel przedstawił również wyniki siatkarskiego turnieju o Puchar Dyrektora II LO. W tegorocznej edycji zwyciężyli uczniowie klasy III men, potwierdzając, że „Arbuzy” równie dobrze radzą sobie nie tylko w nauce i konkursach humanistycznych, ale także na sportowej hali

Tradycja, duma i wspólnota

Święto Patrona w II LO – obchodzone co roku pod koniec listopada – łączy w sobie elementy refleksji nad dorobkiem Stefana Żeromskiego, prezentację szkolnych talentów oraz uhonorowanie tych, którzy tworzą i promują markę „Arbuzów”: uczniów, absolwentów, nauczycieli, pracowników i przyjaciół szkoły.

Tegoroczne obchody pokazały, że II LO pozostaje miejscem, gdzie tradycja idzie w parze z nowoczesnością, a szkolne mury są przestrzenią do rozwijania pasji – od literatury i dziennikarstwa, przez nauki ścisłe, aż po sport i działalność społeczną.

Publiczność mogła usłyszeć najpiękniejsze, nastrojowe i refleksyjne piosenki z dorobku Agnieszki Osieckiej – od lirycznych opowieści o miłości i przemijaniu, po bardziej roztańczone, pełne energii utwory. Własne interpretacje młodych wykonawców, często oparte na prostych aranżacjach i bliskim kontakcie z publicznością, podkreślały to, co w twórczości Osieckiej najważniejsze: siłę słowa i prawdę emocji.

Wieczór w II LO był także okazją, by przypomnieć sylwetkę samej autorki. Agnieszka Osiecka – poetka, pisarka, reżyserka i dziennikarka – jest autorką ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek i utworów scenicznych. Jej piosenki, śpiewane przez największe gwiazdy polskiej estrady, na trwałe wpisały się w historię polskiej kultury i wciąż pozostają ważnym punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń słuchaczy. Spotkanie z jej twórczością w szkolnych murach pokazało, że mimo upływu lat teksty Osieckiej pozostają niezwykle aktualne i bliskie młodym ludziom.

Koncert odbył się dokładnie w przeddzień Święta Patrona Szkoły, które w II LO obchodzono 28 listopada. Tego dnia pierwszoklasiści złożyli ślubowanie na sztandar szkoły, wręczono także nagrody i wyróżnienia – m.in. Nagrodę im. Stefana Żeromskiego oraz „Arbuzy” przyznawane przez fundację związaną z liceum. Wśród uhonorowanych znalazły się osoby dobrze znane z koncertu Osieckiej, jak Zofia Łuczkowska czy Sandra Wiśniewska, co jeszcze mocniej podkreśliło spójność szkolnych działań: od artystycznej wrażliwości po bardzo konkretne osiągnięcia naukowe i społeczne.

Muzyczny wieczór w „Arbuzowej Kawiarni” stał się więc naturalnym prologiem do święta szkoły – spotkaniem, które połączyło kilka pokoleń „arbuzowej” społeczności. Na widowni zasiedli uczniowie, nauczyciele, absolwenci i przyjaciele liceum, a wśród oklasków wyraźnie wybrzmiewała duma z talentów młodych artystów i wdzięczność dla osób, które od lat budują w II LO atmosferę sprzyjającą rozwijaniu pasji.

Tego typu wydarzenia pokazują, że szkoła to nie tylko lekcje i sprawdziany, ale także przestrzeń dla kultury, wrażliwości i wspólnego przeżywania ważnych tekstów polskiej piosenki. Koncert piosenek Agnieszki Osieckiej na długo pozostanie w pamięci uczestników – jako wieczór, w którym słowo i muzyka spotkały się z młodzieńczą energią, a szkolna hala sportowa na chwilę zamieniła się w prawdziwą, poetycką kawiarnię.

Gośćmi młodzieży byli specjaliści związani z Tomaszowskim Centrum Zdrowia. Przybliżyli oni specyfikę pracy lekarza chirurga, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego oraz diagnosty laboratoryjnego. Opowiadali o codziennych obowiązkach, odpowiedzialności wpisanej w te zawody, koniecznych predyspozycjach psychicznych i fizycznych, a także o kompetencjach, które są szczególnie wysoko cenione w ochronie zdrowia.

Istotną część spotkania poświęcono ścieżkom edukacyjnym prowadzącym do poszczególnych profesji. Uczniowie mogli dowiedzieć się, jakie wymagania stawiają uczelnie medyczne, jak wyglądają kolejne etapy kształcenia oraz jakie możliwości dalszej specjalizacji otwierają się już w trakcie studiów i pracy zawodowej. Prelegenci omawiali również sytuację na rynku pracy, zwracając uwagę na stałe zapotrzebowanie na personel medyczny oraz perspektywy zatrudnienia w szpitalach, przychodniach i placówkach diagnostycznych.

Jak podkreślali przedstawiciele Tomaszowskiego Centrum Zdrowia, wybór zawodu medycznego to decyzja wymagająca nie tylko dobrych wyników w nauce, lecz także empatii, odporności na stres i gotowości do ciągłego podnoszenia kwalifikacji. Jednocześnie jest to jedna z tych ścieżek zawodowych, które dają realne poczucie wpływu na życie i zdrowie innych ludzi oraz możliwość rozwoju w wielu specjalizacjach.

Spotkanie przebiegło w rzeczowej, ale jednocześnie bardzo przyjaznej atmosferze. Uczniowie mieli możliwość zadawania pytań, konfrontowania wyobrażeń o pracy w ochronie zdrowia z doświadczeniami praktyków oraz przyjrzenia się z bliska realiom funkcjonowania nowoczesnego szpitala powiatowego. Dla wielu z nich była to pierwsza okazja, by spojrzeć na zawody medyczne nie tylko przez pryzmat seriali czy mediów społecznościowych, ale przez konkretne przykłady z codziennej pracy.

Organizatorzy zapowiadają, że podobne spotkania będą kontynuowane. Współpraca szkół ponadpodstawowych, Powiatowego Urzędu Pracy i Tomaszowskiego Centrum Zdrowia ma stać się jednym z ważnych elementów lokalnego systemu doradztwa zawodowego, szczególnie w obszarze tak istotnym jak ochrona zdrowia.

Uroczystość miała bardzo podniosły, a jednocześnie ciepły charakter. W oczach rodziców widać było wzruszenie i dumę, a dzieci – mimo tremy – z wielkim zaangażowaniem uczestniczyły w każdym punkcie programu.

W części artystycznej Pierwszoklasiści zaprezentowali przygotowane specjalnie na tę okazję wiersze, piosenki i krótkie scenki, udowadniając, że oprócz zapału do nauki mają także mnóstwo talentu i energii. Ich występy nagrodzono gromkimi brawami.

Na zakończenie każdy z uczniów otrzymał tarczę Szkoły Podstawowej nr 9, pamiątkowy dyplom oraz drobny upominek, które będą przypominać o tym ważnym dniu.

To wyjątkowe wydarzenie z pewnością na długo pozostanie w pamięci dzieci i ich rodziców. Pierwszoklasistom życzymy odwagi w odkrywaniu świata, pięknych przyjaźni i wielu chwil, które będą codziennie przypominać, że nauka może być fascynującą przygodą, a szkoła – drugim domem.

Na zakończenie spotkania każdy uczestnik otrzymał zestaw do eksperymentowania zawierający propozycje eksperymentów, część materiałów niezbędnych do ich wykonania oraz wskazówki pedagogiczne ułatwiające opiekunom konstruktywne towarzyszenie dzieciom podczas ich prób odkrywania świata.

Turniej zgromadził kadeckie reprezentacje wszystkich klas mundurowych ZSP nr 8. Rozgrywki prowadzone były systemem pucharowym, a każdy mecz obfitował w efektowne akcje, mocne zagrywki i zacięte obrony. Na trybunach i na ławce rezerwowych nie brakowało dopingu – kadeci wspierali się nawzajem, pokazując ducha walki, zespołową solidarność i zaangażowanie, jakiego oczekuje się od przyszłych funkcjonariuszy służb mundurowych.

Po serii emocjonujących spotkań wyłoniono zwycięską drużynę, którą spotkało szczególne wyróżnienie – możliwość zmierzenia się w meczu towarzyskim z reprezentacją tomaszowskiej komendy policji. W składzie policyjnej drużyny zagrała m.in. posterunkowa Nadia Pawłowska – absolwentka klasy policyjnej ZSP nr 8, a od roku funkcjonariuszka Policji. Mecz pokazowy miał nie tylko wymiar sportowy – stał się także czytelnym symbolem współpracy szkoły z Komendą Powiatową Policji oraz inspiracją dla młodzieży, która w przyszłości chce zasilić szeregi służb.

Po zakończeniu rozgrywek odbyła się uroczystość wręczenia nagród. Zwycięskie drużyny otrzymały dyplomy oraz puchary, podkreślające ich wysiłek, zaangażowanie i sportową postawę. Nagrody wręczały wspólnie: dyrektor szkoły Agnieszka Dziedzic oraz I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Tomaszowie Mazowieckim – podinsp. Wioletta Stawiarska.

Wydarzenie pokazało, że sport to nie tylko rywalizacja, ale także budowanie relacji, kształtowanie charakteru i zacieśnianie współpracy między szkołą a służbami mundurowymi.

W pierwszym rzędzie zasiedli przedstawiciele władz samorządowych: Michał Czechowicz z Zarządu Powiatu Tomaszowskiego, Łukasz Cerazy, naczelnik Wydziału Oświaty Starostwa, oraz Tomasz Rosset, wiceprzewodniczący Regionalnej Rady Olimpijskiej w Łodzi. Ale to olimpijczycy skradli show — i serca widowni.

Na parkiet weszli: Wanda Panfil (lekkoatletyka, IO Seul ’88, Barcelona ’92), Iwona Dzięcioł-Marcinkiewicz (łucznictwo, brąz IO Atlanta ’96), Anna Zambrzycka (wioślarstwo, IO Rio ’16), Artur Kozłowski (lekkoatletyka, IO Rio ’16), Mateusz Rzeźniczak (lekkoatletyka, IO Tokio ’20, Paryż ’24) oraz Stanisława Pietruszczak-Wąchała (łyżwiarstwo szybkie, IO Innsbruck ’72). Każde z nich poprowadziło z młodzieżą fragment zajęć — krótko, intensywnie, z humorem i konkretem.

Pierwszy segment to „rozruch mistrzów”: skipy, mobilizacja, praca stóp i nauka rytmu. — Nie ma szybkiego biegu bez porządnej techniki. A techniki bez cierpliwości — tłumaczył Artur Kozłowski, pokazując ćwiczenia, które amator może powtórzyć na szkolnym korytarzu. Chwilę później Mateusz Rzeźniczak rozbił sprint na elementy: ustawienie, start reakcją na bodziec, kontrola oddechu. — Zwycięstwo zaczyna się w głowie. Gdy słyszysz „na miejsca”, uspokajasz myśli i robisz swoje — mówił do uczniów.

W części technicznej Iwona Dzięcioł-Marcinkiewicz przeprowadziła pokaz „celowania koncentracją” — bez ostrych grotów, za to z miękkimi tarczami i naciskiem na postawę. — Łucznictwo uczy, że każdy milimetr ma znaczenie. I że nie trafiasz, gdy się spieszysz — podsumowała. Anna Zambrzycka przeniosła z kolei halę na… ergometry. Uczniowie uczyli się „łapać wodę”, równo pracując nogami, plecami i rękami. — Wiosło nie wybacza gry na solistę. Albo płyniemy razem, albo stoimy w miejscu — uśmiechała się.

Kiedy Stanisława Pietruszczak-Wąchała poprosiła o „start łyżwiarski na sucho”, parkiet na moment zamienił się w taflę lodu. — Siła to jedno, ale balans i praca bioder robią różnicę — tłumaczyła, korygując ustawienie stóp. Finał poprowadziła Wanda Panfil: — Sport to nie tylko rekordy. To codzienna radość z ruchu. Jeśli dziś wrócicie do domu i wyjdziecie pobiegać 15 minut, to już wygraliście.

Z trybun dopingowali rówieśnicy z I LO, II LO, ZSP nr 1, ZSP nr 2 i ZSP nr 8. Atmosfera? Głośna, życzliwa, bez gwiazdorzenia. — Pierwszy raz miałem sprint analizowany klatka po klatce. Wychodzi, że nie jestem „zły”, tylko źle ustawiam kolano — śmiał się Kacper z „dwójki”. Pani Magda, nauczycielka W-F z „jedynki”, dorzucała swoje: — Takie lekcje to paliwo. Młodzi widzą, że sport nie jest „za karę”, tylko daje sprawczość i skalę postępów.

W przerwach było miejsce na pytania. O dietę w dzień startu, o radzenie sobie ze stresem, o porażki. — Porażka to informacja. Zmieniasz trening, nie marzenia — mówił Rzeźniczak i dostał spontaniczne brawa.

W wymiarze wychowawczym wydarzenie trafiło w punkt. W czasach, gdy konkurentem W-F-u bywa „scroll”, Wielka Olimpijska Lekcja W-F przypomniała, że ruch to higiena głowy, a nie tylko test Coopera. — Sport uczy pokory, uważności na ciało i współpracy. To kompetencje, które przydają się równie mocno na boisku, jak i w pracy — podkreślał Tomasz Rosset z Regionalnej Rady Olimpijskiej.

Na koniec parkiet zamienił się w wielką scenę do wspólnego zdjęcia. Gromkie brawa, przybite „piątki”, szybkie autografy na koszulkach i dzienniczkach. — Zrobiliście dziś świetną robotę. Trzymajcie się ruchu. W jakiejkolwiek formie — żegnała młodzież Wanda Panfil.

Wydarzenie zrealizowano przy wsparciu Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego, w ramach akcji „Wielka Olimpijska Lekcja W-F”. Zwykły czwartkowy W-F przerodził się w lekcję charakteru. A to z tych lekcji pamięta się najdłużej.