Książka stanęła przed sądem

Uroczystość rozpoczęła się od przedstawienia przygotowanego przez uczniów klasy 4a pod wymownym tytułem „Książka przed sądem”. Młodzi aktorzy z humorem i pomysłowością pokazali, że choć współczesny świat kusi komputerami, telefonami i szybkimi obrazami, książka wciąż ma coś, czego technologia nie zastąpi: ciszę, wyobraźnię i spotkanie z drugim człowiekiem zapisanym między wersami.

Był to nie tylko występ, ale i mała lekcja o tym, że czytanie nie jest szkolnym obowiązkiem z listy zadań. Jest przygodą.

Pierwszoklasiści złożyli czytelnicze ślubowanie

Po części artystycznej przyszedł czas na najważniejszy moment dnia. Pierwszoklasiści złożyli uroczyste ślubowanie, obiecując szanować książki, dbać o nie i chętnie korzystać ze szkolnej biblioteki.

Od tej chwili stali się pełnoprawnymi czytelnikami – z własnym miejscem w bibliotecznej społeczności i zaproszeniem do świata, w którym można spotkać Kubusia Puchatka, Akademię Pana Kleksa, Muminki, detektywów, smoki i bohaterów jeszcze nieodkrytych.

Dyplomy, zakładki i pierwsza czytelnicza wyprawka

Każdy uczeń otrzymał pamiątkowy dyplom, który osobiście wręczyła dyrektor szkoły Elżbieta Wilczyńska. Na dzieci czekały również zakładki do książek oraz wyprawki czytelnicze przekazane przez Instytut Książki w ramach kampanii „Mała książka – wielki człowiek”.

To piękna inicjatywa, bo od pierwszej książki często zaczyna się coś znacznie większego: nawyk czytania, ciekawość świata i odwaga zadawania pytań.

Bez światła, ale z jasną radością

Uroczystości towarzyszyła niespodziewana awaria prądu. Brak oświetlenia nie zepsuł jednak wydarzenia. Przeciwnie – dodał mu szczególnego klimatu. Jak w starych opowieściach czytanych przy świecy, najważniejsze okazały się głosy dzieci, ich uśmiechy i wspólna radość.

Bo biblioteka nie potrzebuje reflektorów, żeby świecić. Wystarczy książka otwarta we właściwym momencie.

Za każdym takim sukcesem stoi oczywiście uczeń — jego praca, pasja i determinacja. Ale nie sposób pominąć również roli nauczycieli. To oni byli przewodnikami, mentorami i tymi, którzy potrafili dostrzec potencjał, zanim jeszcze w pełni rozbłysnął. Wspólny wysiłek przyniósł efekty, o których dziś można mówić z prawdziwą satysfakcją.

Osiągnięcia maturzystów są także ważnym sygnałem dla młodszych uczniów. Pokazują, że warto próbować, mierzyć wysoko i nie bać się wyzwań. Bo droga do sukcesu rzadko jest prosta, ale zawsze zaczyna się od pierwszego kroku.

A szczęście? Być może czasem pojawia się po drodze. Jednak, jak mówi stare powiedzenie, sprzyja przygotowanym.

Z dumą przedstawiamy tegorocznych maturzystów — laureatów i finalistów olimpiad przedmiotowych.

Filip Welfle z klasy IV bch został finalistą LVI Olimpiady Literatury i Języka Polskiego. Już dziś może cieszyć się stuprocentowym wynikiem na wszystkich egzaminach maturalnych z języka polskiego. Do sukcesu przygotowywała go Anna Ignasiak, nauczycielka języka polskiego.

Pod opieką Macieja Błaszczyka uczniowie przygotowywali się do Olimpiady „Losy żołnierza i dzieje oręża polskiego”. Piotr Kiełbowski z klasy IV hd oraz Artur Szulc z klasy IV hd uzyskali tytuły finalistów, natomiast Aleksander Wieczorek, również z klasy IV hd, został laureatem olimpiady. Dzięki tym osiągnięciom uczniowie mogą już cieszyć się stuprocentowym wynikiem z egzaminu maturalnego z historii na poziomie rozszerzonym.

Do grona najlepszych dołączyła także Zofia Pełka z klasy IV hd, finalistka XXXVIII Olimpiady Filozoficznej. Uczennica uzyskała również stuprocentowy wynik z egzaminu maturalnego z filozofii na poziomie rozszerzonym.

To sukcesy, które zapisują się w historii szkoły — i przypominają, że talent jest iskrą, ale dopiero ambicja i praca potrafią rozpalić z niej prawdziwy ogień.

W gronie laureatów Wojewódzkich Konkursów Przedmiotowych znaleźli się uczniowie szkół podstawowych z Tomaszowa Mazowieckiego. Podczas wydarzenia zorganizowanego 22 kwietnia odebrali dyplomy, zaświadczenia, nagrody i gratulacje. Sam tytuł laureata ma znaczenie nie tylko prestiżowe, ale również praktyczne, ponieważ gwarantuje miejsce w wybranej szkole ponadpodstawowej.

To ważna wiadomość dla lokalnej społeczności. Sukcesy edukacyjne młodych mieszkańców pokazują, że tomaszowskie szkoły potrafią skutecznie rozwijać talenty, a uczniowie z miasta z powodzeniem rywalizują na szczeblu wojewódzkim w wymagających konkursach przedmiotowych.

Kto został laureatem

Wśród wyróżnionych znaleźli się Adam Seliga, laureat Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z Matematyki, uczeń klasy VIII c Szkoły Podstawowej nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 4 w Tomaszowie Mazowieckim, oraz Arkadiusz Piechota, również laureat konkursu z matematyki, uczeń klasy VII c Szkoły Podstawowej nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków.

Tytuł laureata zdobył także Piotr Dela, uczeń klasy VIII a Szkoły Podstawowej nr 6 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 8, który został wyróżniony w konkursie z historii. W gronie najlepszych znalazł się również Antoni Strzelecki, uczeń klasy VII a Szkoły Podstawowej nr 11 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 7, laureat Wojewódzkiego Konkursu Przedmiotowego z języka polskiego.

Lista laureatów pokazuje, że sukcesy tomaszowskich uczniów nie ograniczają się do jednej dziedziny. Matematyka, historia i język polski to przedmioty wymagające różnych kompetencji: ścisłego myślenia, analizy, pamięci, samodzielności i systematycznej pracy. Tym bardziej warto odnotować, że młodzi mieszkańcy Tomaszowa Mazowieckiego osiągają wysokie wyniki w tak zróżnicowanych obszarach.

Za sukcesem stoi codzienna praca

Podczas uroczystości podkreślono, że za osiągnięciami uczniów stoi nie tylko talent, ale także ogromne zaangażowanie. Zwrócono uwagę na wysiłek nauczycieli, którzy potrafią wzbudzać w młodzieży ciekawość świata i głód wiedzy. To właśnie taka codzienna, często niewidoczna na pierwszy rzut oka praca przekłada się później na sukcesy w konkursach o wysokim poziomie trudności.

Ważną rolę odgrywają także dyrektorzy szkół, rodzice i członkowie komisji konkursowych. Szkoła tworzy warunki do rozwoju, nauczyciele prowadzą uczniów przez kolejne etapy przygotowań, a rodzice zapewniają wsparcie i motywację. Z kolei komisje czuwają nad prawidłowym przebiegiem konkursów i rzetelną oceną wiedzy uczestników.

Dobry sygnał dla lokalnej oświaty

Wyróżnienia zdobyte przez uczniów z Tomaszowa Mazowieckiego są dobrym sygnałem dla całego lokalnego systemu oświaty. Pokazują, że w miejskich szkołach są uczniowie ambitni, dobrze przygotowani i gotowi do podejmowania wyzwań na poziomie wojewódzkim. To także potwierdzenie, że inwestowanie w edukację i wspieranie szkolnych talentów ma realne efekty.

Dla samych laureatów to z pewnością ważny moment, ale też początek kolejnego etapu. Osiągnięty wynik może stać się mocnym impulsem do dalszego rozwoju i potwierdzeniem, że konsekwencja oraz systematyczna nauka przynoszą wymierne rezultaty. Z perspektywy miasta to z kolei powód do dumy i kolejny przykład, że o tomaszowskiej edukacji można mówić w kontekście konkretnych sukcesów.

Na scenie nie było przypadkowych słów. Każda interpretacja była osobistym manifestem. Widać było pracę – tę cichą, codzienną, odbywającą się poza światłem reflektorów. Jak podkreślali nauczyciele, to nie tylko nauka języka, ale kształtowanie wrażliwości i odwagi w wyrażaniu siebie.

Do konkursu zgłosiło się w tym roku aż 90 uczniów – 47 ze szkół podstawowych i 43 ze szkół ponadpodstawowych. To liczba, która pokazuje, że młodzi ludzie wciąż chcą mówić – i chcą być słuchani.

Nie sposób nie docenić poziomu tegorocznych prezentacji. Była precyzja językowa, była emocja, była świadomość słowa. Recytacje niejednokrotnie przypominały małe spektakle – zbudowane z pauzy, akcentu, spojrzenia. A za nimi stali nauczyciele, których praca wykracza daleko poza „lekcję przy tablicy”.

Konkurs odbył się pod patronatem Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim, Urzędu Miasta oraz kina Helios. Wsparcie zapewnili także Samorząd Uczniowski i Rada Rodziców przy II LO, a także wydawnictwa językowe: Macmillan, Oxford, Pearson i Klett.

W jury zasiedli doświadczeni nauczyciele i specjaliści. W części anglojęzycznej oceniały dr Agata Barańska-Szczepaniak oraz mgr Agnieszka Papiernik. Recytacje w języku niemieckim analizowali mgr Edyta Sałowska i mgr Dariusz Lis, natomiast w języku hiszpańskim – mgr Kamila Bieniek i ponownie dr Agata Barańska-Szczepaniak.

Organizatorkami wydarzenia były Agata Barańska-Szczepaniak, Agnieszka Papiernik i Monika Smolińska – trio, które od lat buduje rangę konkursu i jego niepowtarzalny klimat.

Laureaci – szkoły podstawowe

W języku angielskim triumfowali najmłodsi – i to dosłownie. Pierwsze miejsce ex aequo zdobyli Iwo Bednarski z klasy VI ze Szkoły Podstawowej nr 12 oraz Justyna Płóciennik z klasy V z Zespołu Szkół w Komorowie. Drugie miejsce zajęła Aleksandra Hrabska z „Dziesiątki”, a trzecie – Wiktoria Wójciak z Komorowa.

W języku niemieckim dominowała Lubochnia – Hanna Pichola i Anna Schab oraz Eryk Szymański pokazali, że konsekwentna praca przynosi efekty. Pierwsze miejsce ex aequo zdobyły Hanna Pichola i Kaja Fangrat z Komorowa.

W języku hiszpańskim wyróżnienie trafiło do Julii Kubackiej ze Szkoły Podstawowej nr 10 – jedynej reprezentantki tej kategorii w powiecie.

Laureaci – szkoły ponadpodstawowe

W języku angielskim zwyciężyli Hanna Biegun (II LO) oraz Miłosz Pietrzak (ZSP nr 2). Drugie miejsce zajęła Maria Pawelska (I LO), a trzecie – Wiktoria Klimczak (II LO).

W języku niemieckim najlepsza okazała się Sandra Wiśniewska z II LO, przed Zuzanną Szkudlarską. Na trzecim miejscu uplasowali się ex aequo Kinga Nowak, Bartłomiej Kowalski oraz Aleksandra Czapnik.

W języku hiszpańskim triumfował Tomasz Anterszlak, przed Zuzanną Paduch i Magdaleną Wieczorek – wszyscy z II LO.

To był dzień, w którym język przestał być tylko narzędziem komunikacji. Stał się przestrzenią spotkania – kultur, emocji i wartości.

Jak pisał Miłosz: „mowa jest jak światło – odsłania rzeczy, ale i rzuca cień”. W Tomaszowie Mazowieckim młodzi ludzie pokazali, że potrafią operować tym światłem świadomie.

I to jest być może najważniejsza nagroda tego konkursu.

Do zobaczenia za rok.

Muzyka jako most między pokoleniami

Koncert miał charakter wyjątkowy. Nie był to typowy występ sceniczny, lecz spotkanie – intymne, niemal rodzinne. Wśród słuchaczy znaleźli się powstańcy warszawscy, dla których wiele wykonywanych utworów było powrotem do lat młodości, do emocji, które – choć minęły dekady – nie straciły swojej siły.

W takich chwilach muzyka przestaje być tylko formą artystyczną. Staje się językiem pamięci. Przypomina, że historia to nie daty i definicje, lecz konkretne ludzkie losy.

Jak pisał Krzysztof Kamil Baczyński:
„I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc…”
Te słowa, choć zapisane w poezji, w Domu Powstańców Warszawskich wybrzmiewają inaczej – jak echo rzeczywistości, którą ktoś naprawdę przeżył.

Lekcja historii, której nie da się zapomnieć

Jednym z najważniejszych punktów wizyty była lekcja historii prowadzona przez Zbigniewa Daaba ps. „Kapiszon” – uczestnika Powstania Warszawskiego. To spotkanie miało wymiar szczególny, bo opowieść dotyczyła wojny widzianej oczami… nastolatka.

Daab nie mówił językiem podręczników. Opowiadał o codzienności, która nagle przestała być normalna. O wyborach, które dla młodych ludzi tamtego czasu nie były abstrakcją, lecz koniecznością. O strachu, ale też o odpowiedzialności, która przyszła zbyt wcześnie.

Dla uczniów z Tomaszowa była to lekcja, której nie da się „zaliczyć” i zapomnieć. To raczej doświadczenie, które zostaje – bo nagle okazuje się, że historia nie jest odległa. Ma twarz, głos i konkretne wspomnienia.

Powązki – cisza, która mówi więcej niż słowa

Finałem wyjazdu była wizyta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach – miejscu, które dla wielu jest najważniejszą nekropolią pamięci narodowej.

Wśród licznych grobów młodzież zatrzymała się m.in. przy mogile Krzysztofa Kamila Baczyńskiego – poety, który stał się symbolem pokolenia Kolumbów. Zginął w wieku zaledwie 23 lat, w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego.

Zapalenie zniczy było prostym gestem, ale w tej prostocie kryje się sens takich wyjazdów. Bo pamięć nie zawsze potrzebuje wielkich słów. Czasem wystarczy chwila ciszy.

Edukacja, która wychodzi poza szkołę

Wyjazd uczniów II LO z Tomaszowa Mazowieckiego pokazuje, jak powinna wyglądać nowoczesna edukacja historyczna. Nie jako zestaw dat do zapamiętania, lecz jako spotkanie z doświadczeniem, które pozwala zrozumieć przeszłość i jej znaczenie dla teraźniejszości.

Dom Powstańców Warszawskich, powstały z inicjatywy miasta stołecznego Warszawy, pełni dziś rolę nie tylko miejsca opieki dla weteranów, ale także przestrzeni dialogu międzypokoleniowego. To tutaj młodzi mogą usłyszeć historie, których nie znajdą w żadnym podręczniku.

W świecie, w którym pamięć historyczna bywa spłycana do symboli i rocznicowych przemówień, takie spotkania mają szczególną wartość. Bo – jak pisał Zbigniew Herbert –
„naród, który traci pamięć, traci sumienie”.

Tomaszów pamięta

Dla Tomaszowa Mazowieckiego to wydarzenie ma także wymiar lokalny. Pokazuje, że młodzież z naszego miasta nie tylko uczy się historii, ale potrafi ją przeżywać i współtworzyć jej współczesną opowieść.

Koncert „Arbuzów”, spotkanie z powstańcem i wizyta na Powązkach tworzą razem coś więcej niż szkolną wycieczkę. To opowieść o tym, że pamięć nie jest zamknięta w muzeach.

Ona żyje – w muzyce, w rozmowie, w ciszy nad grobem.

Technologia, która prowadzi za rękę

SALUS nie jest zwykłą apteczką. To urządzenie, które prowadzi użytkownika krok po kroku, szczególnie wtedy, gdy stres odbiera zdolność logicznego myślenia. Kluczową rolę odgrywa tu moduł „1 Pomoc” – funkcja, która wyświetla materiały instruktażowe dotyczące podstawowych czynności ratunkowych.

W praktyce oznacza to jedno: zamiast nerwowego przeszukiwania internetu, użytkownik dostaje jasny, wizualny komunikat – jak wykonać RKO, jak zatamować krwotok, jak zareagować tu i teraz. To rozwiązanie, które wpisuje się w filozofię znaną z kampanii społecznych: „pierwsze minuty ratują życie”.

Apteczka, która pamięta za człowieka

Drugim filarem projektu jest system przypomnień o lekach. Brzmi prosto – ale każdy, kto choć raz musiał regularnie przyjmować medykamenty, wie, jak łatwo o pomyłkę. SALUS eliminuje ten problem, wykorzystując sygnały dźwiękowe i świetlne, które przypominają o właściwym czasie przyjęcia dawki.

To rozwiązanie szczególnie ważne w kontekście starzejącego się społeczeństwa – temat, który wraca jak refren w raportach Ministerstwa Zdrowia i analizach GUS. Tu technologia przestaje być gadżetem, a zaczyna być realnym wsparciem.

Porządek zamiast chaosu

Kacper poszedł o krok dalej. Dzięki zastosowaniu technologii RFID, użytkownik może zarządzać zawartością apteczki w sposób, który jeszcze kilka lat temu kojarzył się raczej z magazynami logistycznymi niż domową półką z lekami.

Do tego dochodzi monitorowanie temperatury i wilgotności – parametrów kluczowych dla wielu preparatów. Bo przecież – jak przypominają farmaceuci – niewłaściwe przechowywanie leków potrafi zniweczyć ich działanie szybciej niż upływ czasu.

Inżynieria w szkolnej ławce

Sercem urządzenia jest ESP32-S3-LCD-4.3, wspierany przez dodatkowe moduły ESP32 Mini. Całość komunikuje się przez Bluetooth i Wi-Fi, a obudowa powstała w technologii druku 3D. To nie jest szkolny projekt „na zaliczenie”. To konstrukcja, która łączy elektronikę, programowanie i nowoczesne wytwarzanie w sposób, który bez kompleksów mógłby trafić na targi technologiczne.

Programowanie w środowisku Visual Studio Code z PlatformIO pokazuje z kolei, że młodzi konstruktorzy z Tomaszowa operują już narzędziami, które są standardem w branży.

Tomaszów, który patrzy w przyszłość

W czasach, gdy często narzekamy na poziom edukacji i brak praktycznych umiejętności, projekt SALUS jest jak scena z dobrego filmu – moment, w którym widz orientuje się, że przyszłość właśnie dzieje się na jego oczach.

ZSP nr 1 w Tomaszowie Mazowieckim udowadnia, że szkoła może być miejscem, gdzie rodzą się rozwiązania odpowiadające na realne potrzeby społeczne. A sam Kacper Kacprzak pokazuje coś jeszcze ważniejszego – że inżynieria nie zaczyna się w wielkich laboratoriach, ale przy biurku, gdzie ktoś zadaje sobie proste pytanie: „co mogę zrobić, żeby było bezpieczniej?”

I być może właśnie w takich projektach – cichych, lokalnych, tworzonych bez wielkich budżetów – kryje się odpowiedź na pytanie, jak będzie wyglądać medycyna jutra.

Na tym jednak tomaszowski akcent się nie kończy. Technikum nr 5 w Tomaszowie Mazowieckim ma 13 stypendystów, a Liceum Sztuk Plastycznych w Tomaszowie Mazowieckim – 7. W praktyce oznacza to, że dziesiątki młodych ludzi z naszego powiatu otrzymają realne wsparcie finansowe, które mogą przeznaczyć na zakup specjalistycznego sprzętu, pomocy dydaktycznych, oprogramowania, a także udział w kursach i szkoleniach zawodowych.

To właśnie ten wymiar programu wydaje się najcenniejszy. Nie chodzi tu o jednorazową nagrodę za dobre oceny, ale o narzędzie, które ma pomóc w dalszym rozwoju. Uczniowie, którzy znaleźli się na liście stypendystów, wkrótce podpiszą umowy z UMWŁ, a następnie przygotują Indywidualne Plany Rozwoju. W tych dokumentach określą cele, które chcą osiągnąć, oraz wydatki, na jakie przeznaczą przyznane środki. W tym procesie pomagać im będą nauczyciele – opiekunowie dydaktyczni. Program przewiduje również wsparcie dla nich – po 800 złotych za opiekę nad każdym uczniem.

Zainteresowanie tegoroczną edycją było bardzo duże. Do programu wpłynęło ponad 1050 wniosków. O stypendia ubiegali się uczniowie techników, szkół branżowych oraz szkół artystycznych, w tym muzycznych, plastycznych i tanecznych. Aby znaleźć się w gronie laureatów, nie wystarczyło jednak dobrze się uczyć. Kandydaci musieli osiągnąć średnią co najmniej 4,3 ze wszystkich przedmiotów zawodowych w poprzednim roku szkolnym, a jednocześnie nie mogli wcześniej korzystać z programu ani pobierać innego stypendium za wyniki w nauce finansowanego ze środków unijnych.

To jednak nie wszystko. Regulamin zakładał też spełnienie przynajmniej jednego z dodatkowych warunków. Stypendium kierowane jest bowiem do uczniów zdolnych, ale znajdujących się jednocześnie w trudniejszej sytuacji życiowej lub ekonomicznej. O wsparcie mogli ubiegać się m.in. uczniowie posiadający orzeczenie o niepełnosprawności lub potrzebie kształcenia specjalnego, członkowie rodzin wielodzietnych posiadających Kartę Dużej Rodziny, osoby pobierające zasiłek rodzinny, a także imigranci spoza Unii Europejskiej.

W tym kontekście sukces szkół z powiatu tomaszowskiego nabiera jeszcze większego znaczenia. Nie jest to wyłącznie sukces statystyczny, ale dowód na to, że lokalne placówki potrafią skutecznie wspierać ambitną młodzież i dobrze przygotowywać ją do ubiegania się o zewnętrzne formy wsparcia. To również sygnał, że w Tomaszowie i okolicach szkolnictwo zawodowe nie jest traktowane po macoszemu, lecz staje się istotną częścią edukacyjnej i społecznej rzeczywistości.

Pozostałe szkoły z regionu także zaznaczyły swoją obecność na liście stypendystów. Wysokie wyniki osiągnęły m.in. placówki z Łodzi, Radomska, Wieruszowa, Sieradza, Opoczna, Zduńskiej Woli, Wielunia, Kutna, Skierniewic, Łowicza, Piotrkowa Trybunalskiego i Rawy Mazowieckiej. To pokazuje, że program ma szeroki zasięg i odpowiada na realne potrzeby uczniów w całym województwie. Z perspektywy naszego regionu najważniejsze jest jednak to, że Tomaszów Mazowiecki znalazł się w ścisłej czołówce, a jedna z miejscowych szkół okazała się bezkonkurencyjna w skali całego Łódzkiego.

Warto też pamiętać, że pierwsza edycja programu pokazała bardzo praktyczny charakter tego wsparcia. Ubiegłoroczni stypendyści przeznaczali środki m.in. na zakup spawarek, narzędzi warsztatowych, sprzętu budowlanego, dronów fotograficznych, instrumentów muzycznych czy programów do nagrywania dźwięku. To najlepiej pokazuje, że za urzędową nazwą programu kryje się coś znacznie ważniejszego: możliwość zdobycia narzędzi, które wprost przekładają się na rozwój zawodowy.

Program „Młodzi zawodowcy” realizowany jest w ramach Funduszy Europejskich dla Łódzkiego 2021–2027, a w ciągu pięciu lat samorząd województwa ma przeznaczyć na ten cel ponad 26,6 mln złotych. Celem jest promocja kształcenia zawodowego i pomoc młodzieży w zdobywaniu kwalifikacji, które pozwolą jej lepiej odnaleźć się na rynku pracy. W czasach, gdy pracodawcy coraz częściej szukają nie tyle dyplomów, ile konkretnych umiejętności, takie wsparcie staje się czymś więcej niż edukacyjnym dodatkiem. Jest inwestycją w ludzi, których za kilka lat będą potrzebować firmy, instytucje i lokalne społeczności.

Dla powiatu tomaszowskiego tegoroczne wyniki są powodem do satysfakcji. Pokazują, że tutejsze szkoły nie tylko uczą zawodu, ale też skutecznie otwierają młodym ludziom drzwi do dalszego rozwoju. A to w dzisiejszych realiach znaczy naprawdę dużo.

Hangar zamiast kredy i tablicy

Najbardziej spektakularnie zapowiada się projekt w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki. Wartość inwestycji to 5,5 mln zł, z czego 4,6 mln zł stanowi dofinansowanie. Liczby robią wrażenie, ale jeszcze większe – kierunek zmian.

Bo tu nie chodzi o odświeżenie ścian czy wymianę ławek. To próba przestawienia edukacji na zupełnie inne tory.

Powiat Tomaszowski stawia na kształcenie w zawodzie, który jeszcze niedawno brzmiał jak fragment scenariusza „Top Gun” – technik mechanik lotniczy. I nie będzie to nauka „na sucho”.

Powstanie:

• hangar z symulatorem lotów,
• nowoczesne pracownie wyposażone m.in. w okulary VR i drony,
• specjalistyczny sprzęt oraz… samochód elektryczny do zajęć praktycznych.

To nie jest już szkoła z epoki kredy i dziennika papierowego. To laboratorium przyszłości, w którym uczeń nie tylko czyta o technologii – ale ją dotyka.

Region inwestuje, ale liczy się detal

W całym województwie dzieje się dużo. Poddębice adaptują magazyn na pracownię elektryczną, Opoczno remontuje szkołę za blisko 11 mln zł, Łowicz tworzy pracownie OZE i inteligentnych instalacji. Łódź inwestuje ponad 14 mln zł w kształcenie zawodowe.

Ale to właśnie w takich miejscach jak Tomaszów rozstrzyga się coś więcej niż statystyka.

Bo diabeł – jak zwykle – tkwi w szczegółach.

Nie w tym, ile region dostał, ale czy konkretna szkoła będzie w stanie przygotować młodych ludzi do realnego rynku pracy. Czy absolwent z Tomaszowa będzie konkurencyjny wobec tego z Łodzi czy Wrocławia. Czy zostanie tu – czy wyjedzie.

Szkoła jako odpowiedź, nie problem

Od lat słyszymy, że szkolnictwo zawodowe w Polsce wymaga odbudowy. Że młodzi uciekają od technicznych kierunków. Że brakuje fachowców. To nie są publicystyczne frazesy – to diagnozy powtarzane przez przedsiębiorców i ekspertów rynku pracy.

I właśnie dlatego ta inwestycja ma znaczenie większe niż suma w budżecie.

Bo jeśli hangar w Tomaszowie nie stanie się tylko medialną ciekawostką, ale realnym miejscem kształcenia – może zmienić coś więcej niż jedną szkołę.

Może zmienić trajektorie życiowe setek młodych ludzi.

Czas na drugi akt

Dziś mamy decyzje, projekty, umowy i wizualizacje. Za chwilę przyjdzie moment prawdy – realizacja. A potem jeszcze trudniejszy etap: utrzymanie jakości i sensu tej inwestycji.

Historia zna wiele przykładów – także w regionie – gdzie nowe mury nie szły w parze z nową jakością. Gdzie sprzęt kurzył się w zamkniętych pracowniach, a ambicje rozbijały się o codzienność.

Dlatego warto patrzeć na ręce. Nie z nieufności, ale z troski.

Bo 5,5 miliona złotych to nie tylko inwestycja w budynek. To inwestycja w przyszłość Tomaszowa.

A tej – jak dobrze wiemy – nie da się już odkładać na później.

— To było coś więcej niż zwykła prezentacja szkoły — mówi jeden z odwiedzających. — Tu naprawdę można było poczuć atmosferę miejsca, które inspiruje.

Stoisko ZSP nr 6 tętniło życiem. Odwiedzający mieli okazję nie tylko zapoznać się z ofertą edukacyjną, ale również porozmawiać z uczniami i nauczycielami o realnych możliwościach rozwoju, praktykach zawodowych i planowaniu przyszłości. Nie brakowało konkretnych odpowiedzi na trudne pytania, ale też uśmiechu i autentycznego zaangażowania.

Organizatorzy targów nie mieli wątpliwości — to właśnie ZSP nr 6 najlepiej oddało ideę wydarzenia: łączenia edukacji z przyszłością zawodową. Przyznane I miejsce to dowód uznania nie tylko dla kreatywności, ale przede wszystkim dla pracy zespołowej i pasji.

— To nasza wspólna wygrana — podkreślają przedstawiciele szkoły. — Każdy, kto dołożył swoją cegiełkę do przygotowania tego dnia, jest częścią tego sukcesu.

VIII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji okazały się przestrzenią inspirujących spotkań, rozmów i nowych perspektyw. Dla ZSP nr 6 był to jednak także moment dumy i potwierdzenie, że obrana droga rozwoju przynosi efekty.

A dla tych, którzy nie zdążyli odwiedzić stoiska — nic straconego. Już 21 kwietnia 2026 roku, w godzinach 9:00–13:00, szkoła zaprasza na Dzień Otwarty. To kolejna okazja, by przekonać się, co sprawia, że „Wyspiański” przyciąga uwagę i buduje przyszłość swoich uczniów.

20 marca zorganizowali oni rajd pieszy pod hasłem „Na leśnych tropach wiosny z NBP”. Wydarzenie miało charakter otwarty i zgromadziło około 220 uczniów klas IV–VIII z „Szóstki” oraz blisko 60 gości z zaprzyjaźnionych drużyn SK PTSM z Czarnocina, Szynczyc oraz Szkoły Podstawowej nr 11 w Tomaszowie Mazowieckim.

Impreza rozpoczęła się na terenie szkoły, gdzie uczestnicy wzięli udział w sportowych konkurencjach oraz interaktywnych quizach sprawdzających wiedzę z zakresu ekonomii i finansów. Następnie drużyny wyruszyły na trasę rajdu prowadzącą leśnymi duktami do siedziby Nadleśnictwa Smardzewice.

Na uczestników czekało tam nietypowe zadanie – gra terenowa z wykorzystaniem kodów QR. Ukryte na drzewach kody prowadziły do pytań dotyczących Narodowego Banku Polskiego. Uczniowie, korzystając ze smartfonów, musieli je odnaleźć, odczytać i poprawnie odpowiedzieć na pytania, zdobywając kolejne punkty.

Po dotarciu na miejsce finału rajdu na uczestników czekały liczne atrakcje przygotowane przez organizatorów. Wśród nich znalazły się stanowiska edukacyjne i gry o kreatywnych nazwach, takich jak „Zbij Inflację”, „Dogoń Pożyczkę”, „Uzbieraj na Lokacie” czy „Monety i Banknoty” w kole fortuny. Uczniowie mogli także odpocząć w „Strefie Relaksu”, gdzie czekały materiały edukacyjne i planszowe gry ekonomiczne przygotowane przez Centrum Pieniądza NBP.

Podczas zabawy dzieci utrwalały wiedzę o finansach, poznawały rolę banku centralnego oraz przypominały sobie wygląd polskich banknotów i monet. Za poprawne wykonanie zadań zdobywały drobne nagrody, które dodatkowo motywowały do aktywnego udziału.

W wydarzeniu uczestniczyli również najmłodsi uczniowie – klasy I–III, którzy tego dnia, korzystając z gościnności Nadleśnictwa Smardzewice, wzięli udział w zajęciach przyrodniczych i poszukiwali pierwszych oznak wiosny w lesie.

Finałem rajdu było podsumowanie i rozstrzygnięcie konkursu wiedzy o banku centralnym. Na najlepszych czekały nagrody ufundowane przez Nadleśnictwo Smardzewice oraz Oddział Terenowy PTSM w Piotrkowie Trybunalskim.

Po intensywnym dniu pełnym emocji, nauki i ruchu na świeżym powietrzu na uczestników czekał ciepły posiłek – grillowana kiełbaska, która była doskonałym zwieńczeniem wydarzenia.

EduAkcja w SP nr 6 pokazała, że nauka ekonomii nie musi ograniczać się do szkolnych ławek – może być przygodą, która łączy edukację z aktywnością i dobrą zabawą.

Tegoroczna edycja ponownie odbędzie się w hali Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 3 w Tomaszowie Mazowieckim przy ul. Legionów 47.

VIII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji zaplanowano na 30 marca 2026 roku, w godzinach 9.00–13.00.

Patronat Honorowy nad wydarzeniem objęli:

• Wojewoda Łódzki Dorota Ryl
• Marszałek Województwa Łódzkiego Joanna Skrzydlewska
• Starosta Tomaszowski Dariusz Kowalczyk
• Prezydent Miasta Tomaszowa Mazowieckiego Marcin Witko

Warto dodać, że patronat medialny nad wydarzeniem sprawuje portal NaszTomaszow.pl.

Organizatorzy zachęcają wszystkich zainteresowanych do udziału:
– Przyjdź, zobacz i wybierz szkołę, zawód, pracę!

Zdrowie i edukacja są ze sobą nierozerwalnie powiązane – szkoła powinna aktywnie promować zdrowy styl życia, ponieważ człowiek zdrowy funkcjonuje sprawniej i osiąga lepsze efekty. Serdeczne podziękowania kierujemy do wojewódzkiej koordynator SzPZ – Marzenny Piwowar-Zrazek oraz koordynatorów regionalnych – Witolda Stawskiego i Aldony Bąk za wsparcie i zaangażowanie w realizację tej inicjatywy.

Szkoła, która żyje – nie tylko nauką

Już od wejścia było widać, że II LO to miejsce pełne energii. Ósmoklasiści mogli zajrzeć do sal lekcyjnych, porozmawiać z uczniami i nauczycielami oraz przekonać się, że nauka idzie tu w parze z dobrą atmosferą i relacjami.

Szkoła od lat stawia na wysoki poziom nauczania, co potwierdzają sukcesy uczniów w konkursach i olimpiadach. Jednocześnie nie zapomina o tym, co dla młodych ludzi równie ważne – poczuciu wspólnoty i możliwości rozwijania pasji.

Dzień Narodów przyciągnął największe emocje

Największym zainteresowaniem cieszył się Dzień Narodów, który zamienił halę sportową w prawdziwą mapę świata. Odwiedzający mogli „podróżować” między stoiskami inspirowanymi różnymi krajami – od Hiszpanii i Meksyku po Japonię i Chiny.

Były barwne stroje, regionalne potrawy i ciekawostki kulturowe. Uczniowie II LO pokazali ogromne zaangażowanie i kreatywność, udowadniając, że szkoła to nie tylko lekcje, ale także współpraca i wspólne tworzenie.

Talenty na scenie i dobra energia

Na scenie zaprezentował się szkolny chór, a także zespoły taneczne. Nie zabrakło muzyki, spontanicznych występów i wspólnej zabawy.

To właśnie ta atmosfera – naturalna, radosna i autentyczna – zrobiła na odwiedzających największe wrażenie. Wielu ósmoklasistów mogło poczuć, jak wygląda codzienność w tej szkole.

Szeroka oferta dla przyszłych uczniów

Podczas wydarzenia zaprezentowano również profile klas, dostosowane do różnych zainteresowań. Swoje miejsce znajdą tu zarówno pasjonaci matematyki i nauk ścisłych, jak i osoby zainteresowane językami obcymi, humanistyką czy współczesnymi technologiami.

Dużym zainteresowaniem cieszyły się także inicjatywy uczniowskie – od debat oksfordzkich, przez koła zainteresowań, aż po mini-przedsiębiorstwa, w których młodzież zdobywa pierwsze doświadczenia biznesowe.

Nowoczesne zaplecze i przestrzeń do rozwoju

II LO oferuje uczniom nie tylko dobre warunki do nauki, ale także rozbudowaną infrastrukturę. Do dyspozycji są m.in. nowoczesna hala sportowa, ścianka wspinaczkowa, sala fitness oraz miejsca do odpoczynku, takie jak popularna „Casa Grande”.

Szkoła stawia nie tylko na wyniki, ale również na dobrostan uczniów i tworzenie przestrzeni sprzyjającej rozwojowi.

II LO – wybór, który warto rozważyć

Dzień Drzwi Otwartych pokazał, że II LO w Tomaszowie Mazowieckim to szkoła, która nie tylko uczy, ale też inspiruje i daje przestrzeń do rozwoju.

Dla wielu ósmoklasistów była to pierwsza okazja, by pomyśleć: „to może być moje miejsce”. Niewykluczone, że część z nich wróci tu już we wrześniu – tym razem jako uczniowie.

Jedno jest pewne – drzwi tej szkoły pozostają otwarte.

Podczas warsztatów uczniowie mieli okazję samodzielnie wykonać klucz telegraficzny. W praktyce poznawali podstawy elektroniki, uczyli się zasad bezpiecznego lutowania, a także odkrywali, jak działa alfabet Morse’a. Taka forma zajęć pozwoliła uczestnikom nie tylko zdobyć nową wiedzę, ale też rozwinąć zdolności techniczne i zainteresowanie naukami ścisłymi.

Warsztaty spotkały się z bardzo dużym zainteresowaniem. Uczniowie z dużym zaangażowaniem uczestniczyli w kolejnych etapach pracy, a we wspólne działania włączyli się również rodzice, którzy wspierali dzieci podczas lutowania. Dzięki temu wydarzenie stało się nie tylko cenną lekcją praktycznych umiejętności, ale również świetną okazją do wspólnej nauki, współpracy i integracji.

Projekt pokazał, że nauka może być fascynującą przygodą, a tematy związane z kosmosem skutecznie pobudzają wyobraźnię młodych ludzi i zachęcają ich do odkrywania świata nowoczesnych technologii.

Jednym z najbardziej radosnych momentów dnia był barwny pochód z Marzannami. Przy dźwiękach instrumentów przestrzeń skansenu wypełniły śmiech, ruch i prawdziwie wiosenna atmosfera. Dla najmłodszych była to nie tylko doskonała zabawa, ale także żywa lekcja lokalnej tradycji.

Zwieńczeniem spotkania było wspólne ognisko, które stało się symbolicznym momentem pożegnania zimy i powitania nadchodzącej wiosny. Takie wydarzenia pokazują, że dawne zwyczaje wciąż mogą żyć, zwłaszcza gdy spotykają się z dziecięcą ciekawością i otwartością.

Organizatorzy podziękowali opiekunkom grup – Annie Florczyk, Iwonie Michalczyk i Marzenie Laskowskiej – a także wszystkim uczniom za wspólną zabawę i zaangażowanie w pielęgnowanie lokalnych tradycji. To był dzień pełen koloru, radości i pięknych wiosennych emocji.

Jubileusz zgromadził szerokie grono osób związanych ze szkołą – nauczycieli, obecnych uczniów oraz absolwentów, którzy przez lata współtworzyli jej historię. Spotkanie stało się okazją nie tylko do wspomnień, ale także do pokazania, jak ogromny rozwój przeszła placówka od momentu powstania.

Centralnym punktem wydarzenia było uroczyste otwarcie wystawy jubileuszowej, prezentującej dorobek szkoły. Na ekspozycji znalazły się prace nauczycieli, uczniów i absolwentów – od klasycznych form plastycznych, przez grafikę i malarstwo, aż po bardziej nowoczesne środki wyrazu. Różnorodność prezentowanych dzieł najlepiej pokazała, jak szerokie spektrum talentów rozwijane jest w murach szkoły.

Liceum Sztuk Plastycznych funkcjonuje w ramach Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 6 im. Stanisława Wyspiańskiego, który od lat kształci młodych artystów i daje im solidne podstawy do dalszego rozwoju – zarówno na uczelniach artystycznych, jak i w zawodach kreatywnych. Szkoła cieszy się uznaniem nie tylko wśród uczniów, ale także w środowisku lokalnym, współpracując z instytucjami kultury i aktywnie uczestnicząc w życiu miasta.

Podczas jubileuszu nie zabrakło słów uznania dla dyrekcji i kadry pedagogicznej. Szczególne podziękowania skierowano do dyrektor Anity Kurpińskiej, która – jak podkreślano – odgrywa istotną rolę w rozwoju szkoły i budowaniu jej artystycznej tożsamości.

Obchody 15-lecia były nie tylko podsumowaniem dotychczasowych osiągnięć, ale także symbolicznym spojrzeniem w przyszłość. Widać wyraźnie, że „Plastyk” w Tomaszowie to miejsce, gdzie młodzi ludzie mogą rozwijać pasję, szukać własnego stylu i stawiać pierwsze kroki w świecie sztuki.

Podczas konferencji prasowej szefowa MEN odniosła się również do prac nad Krajową Strategią Młodzieżową, która powstaje w oparciu o raport „Diagnoza Młodzieży 2026”. Dokument ma być gotowy do końca jesieni, jednak – jak podkreśliła minister – część działań musi zostać wdrożona natychmiast, a jednym z nich jest właśnie zakaz telefonów w szkołach podstawowych.

– W ministerstwie kończymy prace nad dużą zmianą legislacyjną, która spowoduje, że od 1 września 2026 r. uczniowie szkół podstawowych nie będą mogli korzystać z telefonów komórkowych – powiedziała Nowacka. Dodała, że to efekt przyspieszonych działań rządu.

Zgodnie z założeniami, zakaz używania telefonów komórkowych w szkołach podstawowych obejmie zarówno lekcje, jak i przerwy. Wyjątki będą możliwe wyłącznie w uzasadnionych sytuacjach – np. w procesie dydaktycznym za zgodą nauczyciela lub ze względów zdrowotnych. Minister podkreśliła jednak, że korzystanie z telefonów nie może być normą, zwłaszcza w kontekście rosnącego uzależnienia dzieci od internetu.

Dane przywołane przez MEN są alarmujące. Z raportu „Diagnoza Młodzieży 2026” wynika, że aż 71 proc. nastolatków uważa się za uzależnionych od telefonów, a 60 proc. odczuwa chroniczne zmęczenie. Ponadto 73 proc. dzieci w wieku 12–14 lat wie, gdzie znaleźć pornografię w internecie, a 26 proc. młodszych dzieci miało już z nią kontakt. Niepokojące są także dane dotyczące kompetencji cyfrowych – 44 proc. młodzieży nie potrafi odróżnić prawdy od fałszu w internecie, a 47 proc. natknęło się na szkodliwe treści w mediach społecznościowych.

W ocenie resortu edukacji wprowadzenie zakazu telefonów w szkołach ma być elementem budowania tzw. higieny cyfrowej, która zostanie również wpisana w nowe podstawy programowe. Nowacka podkreśliła, że nauczyciele od dawna sygnalizują problem związany z używaniem smartfonów przez uczniów.

– Dzisiaj nauczyciele często słyszą od uczniów: „nie ma żadnego zakazu”. Po zmianie przepisów będą mogli jasno powiedzieć: jest zakaz, jest prawo i trzeba go przestrzegać – zaznaczyła.

Ministerstwo nie zamierza jednak narzucać szkołom jednego sposobu egzekwowania nowych przepisów. Sposób przechowywania telefonów – czy będą to szafki, specjalne woreczki czy koszyki w klasach – pozostanie decyzją placówek. Kluczowe jest jednak to, że telefony nie będą mogły być używane podczas zajęć ani przerw.

Obecnie ponad 50 proc. szkół w Polsce już wprowadziło własne ograniczenia dotyczące korzystania z telefonów komórkowych, jednak nowe przepisy mają ujednolicić zasady w całym kraju i wzmocnić pozycję nauczycieli.

Zapowiadane zmiany wpisują się w szerszą reformę edukacji – program „Kompas Jutra”, który zakłada m.in. zmiany podstawy programowej od roku szkolnego 2026/2027. Równolegle prowadzone są konsultacje społeczne związane z Krajową Strategią Młodzieżową, w które mają zostać włączeni sami młodzi ludzie.

Wszystko wskazuje na to, że zakaz używania telefonów w szkołach podstawowych od 2026 roku stanie się jednym z najważniejszych i najbardziej dyskutowanych elementów nadchodzących zmian w polskim systemie edukacji.

Drony i technologie przyszłości

Targi Drone World Expo odbyły się w dniach 3–5 marca 2026 roku w Ptak Warsaw Expo w Nadarzynie, jednym z największych centrów targowo-kongresowych w Europie Środkowej. Wydarzenie zgromadziło producentów dronów, integratorów technologii oraz przedstawicieli administracji publicznej, służb mundurowych i przemysłu, którzy wykorzystują systemy bezzałogowe w codziennej pracy.

Podczas targów prezentowano najnowsze bezzałogowe statki powietrzne (UAV) oraz technologie, które już dziś zmieniają sposób funkcjonowania wielu branż. Wśród nich znalazły się m.in.:

• Urban Air Mobility (UAM) – koncepcje transportu powietrznego w miastach,
• sztuczna inteligencja (AI) wspierająca autonomiczne systemy dronowe,
• Big Data i analityka danych z sensorów,
• systemy zarządzania ruchem bezzałogowym (UTM) pozwalające bezpiecznie integrować drony z przestrzenią powietrzną.

Nowoczesne drony są dziś wykorzystywane m.in. w monitoringu infrastruktury, energetyce, logistyce, rolnictwie czy ochronie środowiska, a także w działaniach ratowniczych i operacjach bezpieczeństwa publicznego.

Edukacja a nowe technologie

Wśród uczestników wydarzenia znaleźli się uczniowie klas pierwszych ZSP nr 1 w Tomaszowie Mazowieckim, którzy mieli okazję zobaczyć z bliska rozwiązania znane dotąd głównie z doniesień technologicznych czy wojskowych analiz.

Takie wydarzenia są szczególnie ważne dla szkół prowadzących kierunki techniczne i klasy o profilach mundurowych. Technologie dronowe wymagają bowiem wiedzy z wielu dziedzin: elektroniki, informatyki, analizy danych, łączności czy nawigacji satelitarnej. To właśnie kompetencje, które coraz częściej pojawiają się w programach nowoczesnego kształcenia zawodowego.

Kontakt z rzeczywistymi rozwiązaniami technologicznymi pozwala uczniom zobaczyć, że szkolne przedmioty – od matematyki i fizyki po informatykę – mają bezpośrednie zastosowanie w projektowaniu i obsłudze zaawansowanych systemów.

Drony na współczesnym polu walki

Dla uczniów klas mundurowych szczególnie interesujący był zapewne wojskowy i bezpieczeństwa wymiar technologii bezzałogowych. W ostatnich latach drony stały się jednym z najważniejszych elementów współczesnego pola walki.

Bezzałogowe systemy powietrzne wykorzystywane są dziś do:

• rozpoznania i obserwacji pola walki,
• precyzyjnego naprowadzania artylerii,
• ochrony infrastruktury krytycznej,
• wsparcia działań ratowniczych i antykryzysowych,
• a także do neutralizacji innych dronów.

Nieprzypadkowo więc targi odbywały się równolegle z wydarzeniami takimi jak Safety & Rescue Expo Poland oraz Gun & Shooting Expo, tworząc szeroką platformę dyskusji o bezpieczeństwie, obronności i nowych technologiach.

To właśnie na styku technologii cywilnych i wojskowych powstają dziś rozwiązania, które w przyszłości mogą decydować o skuteczności działań operacyjnych służb i armii.

Spotkanie z przyszłością

Dla młodych ludzi z Tomaszowa Mazowieckiego udział w Drone World Expo był okazją do bezpośredniego spotkania z liderami branży technologii bezzałogowych i zobaczenia urządzeń, które jeszcze kilka lat temu należały do świata prototypów.

Wyjazd zorganizował ks. Stanisław Krawczyk, a opiekę nad uczniami sprawowali Marlena Kin-Oliniewicz, Jacek Mrozicki oraz Ireneusz Smykla.

Organizatorzy zapowiedzieli już kolejną edycję wydarzenia – Drone World Expo 2027, która odbędzie się ponownie w Ptak Warsaw Expo w dniach 2–4 marca 2027 roku.

Być może część uczniów, którzy dziś oglądali technologie przyszłości, za kilka lat wróci tam już nie jako zwiedzający – ale jako ich twórcy lub operatorzy

Szkoła z tradycją i wynikami

II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim należy do grona szkół ponadpodstawowych prowadzonych przez Powiat Tomaszowski i od lat cieszy się dużym zainteresowaniem absolwentów szkół podstawowych. Placówka regularnie pojawia się w Rankingu Liceów i Techników „Perspektywy”, zdobywając tytuł „Srebrnej Szkoły”. W najnowszym zestawieniu szkoła zajęła 308 miejsce w Polsce i 22 miejsce w województwie łódzkim, co potwierdza wysoki poziom kształcenia.

W poprzednich latach liceum również notowało dobre wyniki, systematycznie poprawiając swoją pozycję w ogólnopolskich zestawieniach szkół średnich.

Profile klas dla przyszłych uczniów

Podczas Dnia Otwartego w II LO w Tomaszowie Mazowieckim zaprezentowane zostaną profile klas planowane w najbliższych rocznikach. Wśród propozycji edukacyjnych znajdują się m.in.:

• profil matematyczno-menedżerski,
• profil humanistyczny,
• profil biologiczno-chemiczny,
• profil psychologiczny.

Zajęcia w tych klasach obejmują rozszerzenia z wybranych przedmiotów oraz naukę języków obcych. Szkoła oferuje także dostęp do nowoczesnych pracowni przedmiotowych i zaplecza sportowego, które wspiera rozwój uczniów zarówno w nauce, jak i w aktywności fizycznej.

Okazja do poznania szkoły od środka

Dzień Otwarty to nie tylko prezentacja kierunków nauczania. Organizatorzy zapowiadają także możliwość poznania atmosfery szkoły, obejrzenia bazy dydaktycznej oraz udziału w spotkaniach z nauczycielami i uczniami.

Wydarzenie jest skierowane przede wszystkim do ósmoklasistów z Tomaszowa Mazowieckiego i całego powiatu tomaszowskiego, którzy w najbliższych miesiącach staną przed wyborem szkoły średniej.

Informacje organizacyjne

• Dzień Otwarty II LO im. Stefana Żeromskiego
• 19 marca 2026 r.
• godzina 11.00
• hala sportowa przy ul. Jałowcowej 10 w Tomaszowie Mazowieckim

Dla wielu młodych mieszkańców regionu będzie to pierwsza okazja, aby zobaczyć szkołę, która w kolejnych latach może stać się miejscem ich dalszej edukacji.

Kolejnym przystankiem była pracownia informatyczna, w której nie zabrakło nowoczesnych atrakcji. Dzieci mogły spróbować swoich sił m.in. z długopisami 3D, a także pobawić się z ozobotami i photonami. Równie ciekawie było w pracowni przyrodniczej – wspólnie z uczniami klas siódmych goście obserwowali szkolne zwierzęta, przeprowadzali „wybuch wulkanu” i wykonywali kreatywne zadania, w tym „rybkę rozdymkę”.

Dużo radości przyniósł także pokaz tańca w wykonaniu uczennic z klas piątych i szóstych, który zachęcił dzieci do wspólnej aktywności. Po dynamicznej części przyszedł czas na chwilę wytchnienia – w bibliotece odbyły się zajęcia plastyczne, podczas których najmłodsi mogli wykazać się wyobraźnią i zdolnościami manualnymi.

Ostatnim etapem zwiedzania była sala przyszłej klasy pierwszej, a całe spotkanie dopełnił muzyczny występ trzecioklasistów. Na zakończenie na gości czekał słodki poczęstunek oraz możliwość rozmów z nauczycielami.

Dzień Otwarty w „szóstce” był nie tylko okazją do poznania szkoły, ale też do pierwszego, bardzo pozytywnego spotkania z jej atmosferą – pełną energii, zaangażowania i pomysłów.

W spotkaniu wzięli udział wszyscy uczniowie klas pierwszych oraz wybrane zespoły z klas drugich i trzecich. Zebranych powitała dyrektor szkoły, Ewa Męcina, podkreślając rangę języka polskiego jako fundamentu tożsamości narodowej i osobistej. – Dbajmy o słowo. Ono świadczy o nas – wybrzmiało w jej wystąpieniu.

Młodzież miała okazję poznać genezę święta i ciekawostki związane z językiem polskim. Nie zabrakło też momentów, które pokazały jego piękno w praktyce. Uczniowie zaprezentowali utwory literackie, a nagrania w wykonaniu zawodowych aktorów pozwoliły spojrzeć na dobrze znane teksty z zupełnie innej perspektywy. Sala na chwilę ucichła – słowo miało przestrzeń, by wybrzmieć.

Było też lżej i z uśmiechem. Konkursy językowe wywołały sporo emocji, a prawdziwym hitem okazało się wspólne powtarzanie zdania: „I cóż, że ze Szwecji.” Proste? Niekoniecznie! Wspólna próba poprawnej wymowy pokazała, że polszczyzna potrafi być wymagająca – ale właśnie w tym tkwi jej urok.

Apel stał się również okazją do docenienia sukcesów sportowych uczniów oraz do symbolicznego przekazania obowiązków nowemu samorządowi szkolnemu. Społeczność I LO podziękowała za rok pracy dotychczasowym reprezentantom młodzieży: Wiktorii Fijałkowskiej, Arturowi Tomczykowi i Wiktorowi Zawadzie. Był to moment pełen wzruszeń, ale i nadziei na kolejne dobre inicjatywy.

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego w I LO pokazał, że język nie jest szkolnym obowiązkiem z podręcznika. Jest żywy. Jest wspólny. Jest nasz. A kiedy młodzi ludzie potrafią się nim bawić, wzruszać i świadomie używać – można być spokojnym o jego przyszłość.

Demonstracja zagrożeń w sieci była momentami zaskakująca. Okazało się, że wiele informacji pozostaje dostępnych w Internecie bez odpowiedniej ochrony. – To otwiera oczy. Często myślimy, że skoro coś jest w chmurze, to jest bezpieczne. A to nie zawsze prawda – mówili uczniowie po spotkaniu. Pracownicy firmy podkreślali, jak ogromną rolę odgrywają informatycy w sektorach związanych z infrastrukturą krytyczną. Była też zachęta do praktyk i staży – realna ścieżka zawodowa, nie tylko teoria.

Co ciekawe, młodzież otrzymała też nietypowe zadanie domowe: edukować starszych członków swoich rodzin w zakresie bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów społecznościowych. To pokazuje, że dziś kompetencje cyfrowe młodego pokolenia mogą stać się wsparciem dla starszych.

Kolejnym przystankiem był Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Uczniowie mieli okazję obserwować obrady z galerii – z perspektywy, która pozwala zobaczyć, jak w praktyce wygląda proces stanowienia prawa. Zwiedzanie historycznych wnętrz parlamentu i chwila przerwy w sejmowej restauracji były dopełnieniem tej części wizyty.

– Oglądanie transmisji w telewizji to jedno, ale zobaczyć to na żywo to zupełnie inne doświadczenie – przyznawali uczestnicy. Dla wielu z nich była to pierwsza bezpośrednia styczność z miejscem, w którym zapadają decyzje wpływające na codzienne życie milionów Polaków.

Zwieńczeniem dnia było spotkanie w Ministerstwie Infrastruktury z ministrem Dariuszem Klimczakiem. Rozmowa dotyczyła rozwoju sieci kolejowej w Polsce, inwestycji realizowanych w naszym mieście oraz bezpieczeństwa na drogach. Uczniowie mogli także wziąć udział w pokazie nowoczesnego oprogramowania do nauki pierwszej pomocy z wykorzystaniem technologii wirtualnej rzeczywistości – połączenie edukacji i nowoczesnych rozwiązań zrobiło duże wrażenie.

Na zakończenie spotkania każdy z uczestników otrzymał kask rowerowy – symboliczny, ale bardzo praktyczny upominek podkreślający znaczenie bezpieczeństwa.

Szkoła dziękuje ministrowi Dariuszowi Klimczakowi, Biuru Poselskiemu Dariusza Klimczaka oraz Konradowi Lisowi za możliwość realizacji tej wycieczki. Opiekę nad młodzieżą sprawowali dyrektor Dariusz Kwiatkowski oraz nauczyciele: Iwona Okruszek, Magdalena Gajewska, Lidia Stępkowska i Zbigniew Gacek.

Jednego dnia uczniowie „Mechanika” zobaczyli, jak wygląda cyfrowe bezpieczeństwo państwa, jak działa parlament i w jaki sposób planuje się rozwój infrastruktury. To była lekcja, której nie da się przeprowadzić w szkolnej sali.

Rodzice mieli okazję zapoznać się z ofertą edukacyjną przedszkola oraz uzyskać informacje dotyczące organizacji pracy placówki. Spotkanie przebiegło w serdecznej atmosferze, pełnej rozmów, śmiechu i dobrej energii.

Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas i już dziś zapraszamy do Przedszkola nr 7 – obecnie trwa rekrutacja na nowy rok szkolny. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą i dołączenia do przedszkolnej społeczności.

Tu małe kroki prowadzą do wielkich odkryć!

Gości serdecznie przywitała dyrektor szkoły, Ewa Goździk-Szczepańska, zapraszając wszystkich na przedstawienie „Kruk szuka żony”. Po części artystycznej przyszedł czas na konkrety – nauczyciele opowiedzieli o realizowanych programach, konkursach, projektach oraz innowacjach pedagogicznych, które na co dzień wzbogacają naukę w „Dwunastce”.

Największą frajdę miały jednak dzieci, bo w trakcie Dnia Otwartego mogły nie tylko zwiedzić szkolne korytarze i sale, ale też wziąć udział w wielu aktywnościach. Była pokazowa lekcja pływania, wizyta w sali sensorycznej doświadczania świata i pracowni komputerowej, a także zabawa z okularami VR. Nie zabrakło również elementów bardziej twórczych: zajęć plastycznych i technicznych oraz gier i zabaw związanych z językami obcymi. Dodatkową atrakcją okazało się losowanie książek, które wywołało sporo emocji u najmłodszych.

Rodzice w tym czasie mogli spokojnie porozmawiać z nauczycielami, dopytać o organizację nauki i wsparcie dla uczniów. Finał spotkania był równie efektowny: pamiątkowe zdjęcia z Dziadkiem do Orzechów, losowanie nagród ufundowanych przez Samorząd Uczniowski oraz owocowo-słodki poczęstunek.

Dzień Otwarty pokazał, że „Dwunastka” to miejsce, w którym edukacja idzie w parze z życzliwą atmosferą i dobrą zabawą. Szkoła zachęca przyszłych uczniów: dołączcie do nas, zacznijcie swoją edukacyjną przygodę i rozwińcie skrzydła w Szkole Podstawowej nr 12!

– „Zależało nam, aby uczniowie zobaczyli hotel nie jako goście, ale jako przyszli profesjonaliści branży” – podkreślała wychowawczyni Hanna Drewniak. – „Kontakt z realnym środowiskiem pracy jest bezcenny. Tej energii i skali nie da się oddać w klasie.”

Dzięki uprzejmości pani Niny Powązki-Jastrząb młodzież mogła zajrzeć tam, gdzie zwykli goście nie zawsze mają dostęp. Uczniowie poznali zasady funkcjonowania hotelu, zobaczyli jednostki mieszkalne, nowoczesne sale konferencyjne o zróżnicowanych konfiguracjach oraz imponującą salę balową mogącą pomieścić aż 800 osób.

– „Najbardziej zaskoczyła mnie logistyka. Wszystko musi działać jak w zegarku – od recepcji po organizację konferencji” – mówił jeden z uczniów.
– „A mnie zachwyciło to, jak połączono stare mury z nowoczesnym wnętrzem. To miejsce ma klimat!” – dodawała jego koleżanka.

Ogromne wrażenie zrobiły także hotelowe przestrzenie gastronomiczne: industrialna Restauracja delight i oscar’s, bar z kuchnią Fusion, a także skyFLY Bar na dachu. Nie zabrakło wizyty w Centrum SPA & Fitness skySPAce na najwyższym piętrze oraz przy basenie z panoramicznym widokiem na Łódź.

– „Widok z basenu? Absolutnie spektakularny. Człowiek czuje, że to naprawdę obiekt premium” – przyznawali zgodnie uczniowie.

Hotel, wielokrotnie wyróżniany prestiżowymi nagrodami, okazał się dla młodzieży nie tylko ciekawostką, ale realną inspiracją. Pokazał, jak wygląda wysoki standard obsługi, jak zarządza się dużym obiektem i jak ogromną rolę odgrywają detale.

– „Taka wycieczka otwiera oczy. Uczniowie zobaczyli, że hotelarstwo to nie tylko recepcja, ale złożony organizm, w którym każdy element ma znaczenie” – podsumowała Hanna Drewniak.

Jedno jest pewne – Andel’s w Łodzi zostawił po sobie coś więcej niż dobre wrażenie. Zostawił motywację. A być może – pierwsze zawodowe marzenia.

W powietrzu czuć było zaangażowanie. Była kreatywność, było skupienie, były pytania zadawane bez skrępowania. A przede wszystkim – autentyczne spotkanie ludzi z pasją.

Przedstawicielki Koła Gospodyń Wiejskich w Klinach – pani Bogusława Madej i pani Zofia Bednarczyk – podkreślały, że takie inicjatywy mają ogromne znaczenie dla lokalnej tożsamości.
– „My nie tylko gotujemy czy szyjemy. My przekazujemy historię naszych rodzin i miejsc. Cieszy nas, że młode pokolenie chce ją poznać” – mówiła pani Bogusława.

O kontekście kulturowym i znaczeniu dawnych zwyczajów opowiadał etnograf Michał Adam Pająk, który zwracał uwagę, że tradycja to żywy organizm.
– „Nie chodzi o kopiowanie przeszłości. Chodzi o dialog z nią. To, co dzisiaj stworzymy, jutro stanie się historią” – podkreślał.

W wydarzenie zaangażowały się także przedstawicielki KGW w Wolborzu – pani Ewa Rybak i pani Marta Smejda, a także twórczynie z Koła Gospodyń Wiejskich Stokrotki z Emilianowa: pani Barbara Kagankiewicz, pani Dorota Kopacz, pani Henryka Szczur oraz pani Barbara Kamińska. Każda z nich wniosła cząstkę własnego doświadczenia i serca.

Nie zabrakło artystycznej energii. Pani Kinga Maciaszczyk-Bednarek z Pracowni Artystycznej Czarny Motyl zachęcała do odwagi w twórczości:
– „Tradycja daje fundament. Na nim można budować coś zupełnie nowego. I to jest w tym najpiękniejsze”.

Ogromną rolę w organizacji odegrała dyrektor Gminnego Centrum Kultury i Biblioteki Publicznej w Lubochni, pani Justyna Łomża, która podkreślała, że kultura lokalna potrzebuje przestrzeni do spotkań.
– „Jeśli stworzymy warunki do rozmowy, reszta dzieje się sama. Ludzie mają w sobie potencjał – trzeba go tylko uruchomić” – mówiła.

W projekt aktywnie włączyły się także pani Kinga Pacholska-Madzio, pani Krystyna Krawczyk oraz pani Katarzyna Kisielińska-Dworak – jedna z autorek przedsięwzięcia.

Bo to był projekt zrodzony z potrzeby serca. Jego autorami byli: pani Katarzyna Kisielińska-Dworak, pani Anna Kromoska-Pluta, pani Lidia Pacan-Bonarek, pani Ewelina Szuwart i pan Artur Nejman.

To dzięki ich wizji udało się stworzyć przestrzeń, w której przeszłość spotkała się z teraźniejszością, a doświadczenie z młodzieńczą ciekawością.

Na zakończenie nie zabrakło wspólnego zdjęcia, śmiechu i obietnic kolejnych działań. Bo kiedy rodzą się takie inicjatywy, jedno jest pewne – to dopiero początek.

Zamiast suchej teorii były praktyczne przykłady, zagadki i wspólna zabawa. Dzieci dopasowywały różne opakowania do odpowiednich pojemników, a kolorowe kosze i codzienne przedmioty – kartoniki, butelki czy papierowe opakowania – stały się świetnym pretekstem do rozmowy o tym, dlaczego segregacja ma sens i co realnie zmienia w naszym otoczeniu.

Uczniowie błyskawicznie złapali kontakt z tematem. Było widać zaangażowanie: padały pytania, pojawiały się własne przykłady z domu, a dzieci chętnie dzieliły się tym, co już wiedzą. Przy okazji ćwiczyły też współpracę, uważność i logiczne myślenie – bo segregacja to w gruncie rzeczy proste decyzje podejmowane każdego dnia.

Takie spotkania świetnie pokazują, że ekologia nie jest „na kiedyś” ani „dla dorosłych”. To codzienne wybory i małe kroki, które robią dużą różnicę – i których można nauczyć się w naturalny sposób, bez presji, za to z uśmiechem.

Na koniec zostaje jedno: brawa dla naszych małych EKO-bohaterów. Wygląda na to, że wiedzą już nie tylko co wrzucić do którego pojemnika, ale przede wszystkim dlaczego warto to robić.

Jedyny projekt z powiatu tomaszowskiego na liście dofinansowanych

Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego poinformował o przyznaniu wsparcia dla 10 projektów w całym regionie, a łączna wartość przeznaczonych środków to blisko 8 mln zł. Wśród beneficjentów znalazły się m.in. Poddębice, Zgierz, Kutno, Zduńska Wola, Wieluń, Radomsko, Łowicz, Piotrków Trybunalski – oraz Tomaszów Mazowiecki.

Z przekazanej listy wynika, że Powiat Tomaszowski jest reprezentowany w tym rozdaniu przez jeden projekt:
„Rozwijamy edukację włączającą w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 2 im. Stanisława Staszica w Tomaszowie Mazowieckim.”

Co się zmieni w tomaszowskim „Staszicu”?

Założenia edukacji włączającej są proste: szkoła ma dostosować warunki nauki do realnych potrzeb uczniów, a nie odwrotnie. W praktyce oznacza to zarówno zmiany „widoczne” (sale, wyposażenie), jak i wsparcie kompetencyjne oraz psychologiczne.

Według informacji Urzędu Marszałkowskiego w szkołach realizujących projekty mają pojawić się m.in.:

• nowe sale i pracownie oraz nowoczesne doposażenie,
• strefy wyciszenia wspierające koncentrację i redukujące stres,
• dodatkowe zajęcia i wsparcie psychologiczno-pedagogiczne,
• doradztwo zawodowe i warsztaty dotyczące przeciwdziałania dyskryminacji,
• szkolenia i kursy dla nauczycieli, by lepiej pracować z uczniami o zróżnicowanych potrzebach.

To właśnie takie narzędzia – obok infrastruktury – mają realnie poprawić codzienne funkcjonowanie uczniów, którzy w standardowych warunkach edukacyjnych częściej mierzą się z barierami, przebodźcowaniem czy stresem.

Skąd projekt i kto go przygotowywał?

W dokumentach Powiatu Tomaszowskiego widać, że wcześniej podejmowano formalne kroki związane z przygotowaniem wniosków projektowych dla ZSP nr 2 – m.in. poprzez upoważnienia dla dyrektora szkoły do składania wniosków i prowadzenia spraw związanych z projektami.

Co ciekawe, w materiałach dotyczących naboru w ramach działania edukacji włączającej w kształceniu zawodowym pojawia się także lista projektów na etapie „do negocjacji”, gdzie przy tomaszowskim przedsięwzięciu widnieją wyższe kwoty (około 949 tys. zł dofinansowania) – co może oznaczać, że ostateczny budżet został doprecyzowany i zmieniony w dalszym etapie procedury.

Edukacja włączająca: inwestycja w komfort, bezpieczeństwo i lepszy start

Choć w komunikacie podkreślono, że największe zmiany obejmą część innych powiatów, to tomaszowski projekt jest ważnym sygnałem: „Staszic” ma dostać konkretne narzędzia i przestrzenie, które poprawią komfort nauki i codzienną dostępność szkoły. A to są zmiany, które widać nie tylko w dokumentach – ale przede wszystkim na korytarzach, w pracowniach i podczas zajęć.

Organizatorzy zapowiadają, że – podobnie jak w poprzednich latach – na stoiskach pojawią się szkoły ponadpodstawowe z terenu powiatu tomaszowskiego, uczelnie wyższe z regionu oraz lokalni pracodawcy. Targi są pomyślane jako praktyczne „spotkanie w jednym miejscu”: można porównać kierunki kształcenia, dopytać o rekrutację, a także zobaczyć, jakich kompetencji szukają firmy działające na miejscu.

To już ósma edycja. Jak wyglądały poprzednie lata?

Impreza na stałe wpisała się w szkolny kalendarz, a jej kolejne odsłony regularnie odbywają się w hali ZSP nr 3. W 2025 roku zorganizowano VII Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji – wydarzenie odbyło się 4 kwietnia w godzinach 9.00–13.00 i zgromadziło licznych uczniów, nauczycieli, wystawców oraz przedstawicieli instytucji i samorządu.

Rok wcześniej, w 2024 r., powiat zapraszał na VI edycję, która wystartowała 22 marca o godz. 9.00 – również w ZSP nr 3 przy ul. Legionów 47.

W 2023 r. odbyły się V Tomaszowskie Targi Pracy i Edukacji. W relacjach podkreślano nie tylko frekwencję, ale też element rywalizacji między wystawcami – organizowano konkurs na najatrakcyjniejsze stoisko (w tamtej edycji wyróżniono m.in. prezentacje szkół i pracodawców).

Historia wydarzenia sięga znacznie dalej. Już w 2017 roku miasto informowało o I Tomaszowskich Targach Pracy i Edukacji, planowanych na 7 kwietnia w godzinach 9.00–14.00 w hali ZSP nr 3, z zapowiedzią prelekcji oraz prezentacji firm i instytucji.

Co dalej?

Na razie organizatorzy sygnalizują, że szczegóły (w tym m.in. pełna lista wystawców i rozwiązania logistyczne) zostaną podane wkrótce. Dla ósmoklasistów i rodziców to dobra wiadomość: będzie czas, by przygotować pytania, zebrać oferty szkół i podejść do wyboru spokojniej – na podstawie rozmów, materiałów i konkretnych informacji, a nie tylko szkolnych plotek czy internetowych skrótów.

– Bez specjalistów nie będzie rozwoju, dlatego priorytetem zarządu województwa jest inwestowanie w kształcenie zawodowe – podkreśla Artur Ostrowski, członek zarządu województwa łódzkiego.

Aplikacja już działa. Wnioski tylko do 3 marca

Nabór prowadzony jest za pośrednictwem specjalnej aplikacji, która wystartowała 18 lutego o godz. 10.00. Wnioski można składać do 3 marca, do godz. 12.00. Nowych stypendystów poznamy wiosną – w kwietniu lub maju.

W ubiegłym roku szkolnym stypendium otrzymało 550 osób i tyle samo miejsc przewidziano w tegorocznej edycji. Zainteresowanie programem było ogromne – w pierwszym naborze złożono ponad 2000 wniosków. Organizatorzy zapowiadają, że liczba stypendystów ma rosnąć, bo program jest planowany na 5 lat.

Kto może sięgnąć po 7 tys. zł?

O stypendium mogą ubiegać się uczniowie szkół zawodowych i artystycznych z województwa łódzkiego, co najmniej z II klasy, którzy w poprzednim roku szkolnym 2024/2025 uzyskali średnią minimum 4,3 ze wszystkich przedmiotów zawodowych.

Regulamin zakłada też dodatkowe ograniczenia: kandydat nie może pobierać innego stypendium za wyniki w nauce finansowanego ze środków unijnych oraz nie może być wcześniejszym beneficjentem programu „Młodzi Zawodowcy”.

Poza wynikami w nauce trzeba spełnić co najmniej jedno z kryteriów społecznych, np. posiadać orzeczenie o niepełnosprawności lub potrzebie kształcenia specjalnego, mieć Ogólnopolską Kartę Dużej Rodziny, pobierać zasiłek rodzinny albo być imigrantem z państw spoza Unii Europejskiej.

Tomaszów Mazowiecki wśród liderów

Po stypendia sięgnęli uczniowie 116 szkół w regionie – głównie techników, ale także kilku placówek artystycznych. Jedną z największych grup stypendystów stanowili uczniowie Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. T. Kościuszki w Tomaszowie Mazowieckim – w poprzedniej edycji wsparcie otrzymało tam 31 uczniów.

Wśród nich był Maciej Ludwiczak, który stypendium przeznaczył na sprzęt komputerowy. Jak podkreślał, już samo konfigurowanie zestawu okazało się cenną lekcją przed egzaminem zawodowym. Mateusz Drechna sfinansował kurs prawa jazdy i doposażył stanowisko do nauki w domu. Z kolei Julia Gołos, uczennica klasy informatyczno-wojskowej, postawiła na laptop z akcesoriami, który pomógł jej zarówno w rozwijaniu zainteresowań, jak i w przygotowaniach do egzaminu.

Sprzęt, kursy, uprawnienia. Stypendium jako inwestycja w przyszłość

Program daje dużą swobodę w wydatkowaniu środków – to stypendium jednorazowe, które można przeznaczyć m.in. na komputery, laptopy, urządzenia wielofunkcyjne, wyposażenie miejsca do nauki, ale też na specjalistyczne narzędzia i wyposażenie związane z konkretnym zawodem. W poprzedniej edycji uczniowie kupowali m.in. drukarki 3D, spawarki z osprzętem, sprzęt do prac budowlanych i wykończeniowych, drony fotograficzne, a także narzędzia warsztatowe.

Środki można wydać również na rozwój kompetencji: kursy językowe, kursy zawodowe czy prawo jazdy, co – jak pokazują przykłady – często przekłada się na większą samodzielność i lepszy start na rynku pracy.

Nie tylko pieniądze. Jest też wsparcie opiekuna dydaktycznego

Każdy stypendysta może liczyć na pomoc nauczyciela – opiekuna dydaktycznego, który wspiera ucznia w planowaniu i realizacji ścieżki rozwoju. W ZSP nr 1 w Tomaszowie taką rolę pełniła m.in. Urszula Seredyn, wicedyrektor szkoły.

– Dzięki temu mogłam lepiej poznać ucznia, a jednocześnie promować jego zdolności i umiejętności – podkreślała.

Program na pięć lat. Ponad 26,6 mln zł na młodzież z Łódzkiego

„Młodzi Zawodowcy” to program Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego realizowany w ramach Funduszy Europejskich dla Łódzkiego 2021–2027. Ma wspierać młodzież zdolną, ale jednocześnie uczniów znajdujących się w trudniejszej sytuacji ekonomicznej lub życiowej. W ciągu pięciu lat na stypendia ma trafić ponad 26,6 mln zł, a łączna liczba beneficjentów ma sięgnąć około 2900 osób.

– To pieniądze, które są najlepszą inwestycją – inwestycją w młodzież, która przyczyni się do rozwoju naszego województwa – podkreśla Artur Ostrowski.

Gdzie szukać informacji i jak złożyć wniosek?

Wszystkie zasady, regulaminy oraz instrukcje składania wniosków dostępne są na stronie:
stypendium.lodzkie.pl

Rocznicę uczczono także wydarzeniem o charakterze edukacyjno-patriotycznym. W piątek 13 lutego odbył się po raz dziesiąty Pieszy Rajd wokół Zalewu Sulejowskiego, zorganizowany w ramach działalności Szkolnego Koła Turystyczno-Krajoznawczego przy Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 8 w Tomaszowie Mazowieckim. W rajdzie wzięli udział uczniowie, nauczyciele i absolwenci szkoły przy ul. Nadrzecznej. Od lat przedsięwzięcie w atrakcyjny sposób łączy krajoznawcze poznawanie okolic Zalewu Sulejowskiego z edukacją historyczną oraz postawami patriotyczno-obywatelskimi.

Trasa liczyła 46 km i prowadziła przez: Smardzewice, Trestę, Zarzęcin, Sulejów, Barkowice, Barkowice Mokre, Bronisławów, Swolszewice Małe, by zakończyć się ponownie w Smardzewicach. Całą pętlę uczestnicy pokonali w około 11 godzin i 30 minut, mimo trudnych, roztopowych warunków panujących na szlaku.

Jak co roku rajd był także okazją do zatrzymania się przy miejscach pamięci. Uczestnicy poznawali historię lokalnych wydarzeń i zapalili pamiątkowe znicze pod pomnikami upamiętniającymi działania 25 Pułku Piechoty Armii Krajowej w Treście i Barkowicach Mokrych, a także pod tablicami poświęconymi mieszkańcom Sulejowa, Zarzęcina i Barkowic Mokrych, zamordowanym przez niemieckich okupantów za współpracę z ZWZ i Armią Krajową.

Organizatorzy dziękują Szkolnej Radzie Rodziców przy Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 8, która po raz kolejny wsparła realizację przedsięwzięcia.

Cześć i Chwała Bohaterom!

MDM od dłuższego czasu stawia na aktywne formy spędzania czasu – w ich mediach społecznościowych widać, że ferie to nie tylko „siedzenie w świetlicy”, ale też wyjścia i atrakcje w mieście. Gokarty są jednym z tych punktów programu, które zwyczajnie „robią robotę”: integrują grupę, budują zdrową rywalizację i dają uczestnikom poczucie, że ferie to coś więcej niż przekładanie dni w kalendarzu.

Warto też zauważyć, że taki sportowy wypad ma świetną, prostą logikę: zamiast energię „wybiegać” po mieście bez planu, młodzi dostają bezpieczną przestrzeń i jasne zasady. A gdy do tego dochodzi atmosfera kibicowania sobie nawzajem i wspólne porównywanie wyników – robi się z tego wydarzenie, o którym mówi się jeszcze długo po powrocie.

Organizatorzy z GOOKart nie ukrywają zadowolenia z wizyty i już zapraszają ekipę ponownie – bo tor, jak sami podkreślają, czeka na następnych chętnych.

Po zakończeniu uroczystości uczniowie wrócili do szkoły, by w ramach działań Drużyny Wodnej LMiR zaplanować najbliższy sezon żeglarski. Nie zabrakło też praktyki – młodzież przypomniała sobie podstawowe węzły żeglarskie, które są nie tylko elementem harcersko-żeglarskiej tradycji, ale także konkretną umiejętnością przydatną na wodzie.

Organizatorzy podziękowali wszystkim obecnym, a w szczególności: Markowi Szturnodze – prezesowi tomaszowskiego oddziału LMiR, Wojciechowi Małagockiemu, który jak zawsze ciekawie przybliżył historię Ligi w naszym mieście, a także Tomaszowi Jarzyńskiemu i Tadeuszowi Bieniasowi. W uroczystości uczestniczyła również młodzież w składzie: Magda Mąkola, Hubert Grzywacz, Aleksander Piechota, Sebastian Drozdel, a także tata Olka – Paweł Piechota.

Całość uroczystości oraz późniejsze zajęcia dla uczniów poprowadził Dariusz Jachimowski, opiekun Drużyny Wodnej LMiR w I LO. Dzisiejsze spotkanie było krótkie, ale potrzebne – bo pamięć o Zaślubinach Polski z Morzem to nie tylko data w kalendarzu, lecz także lekcja wspólnoty, tradycji i odpowiedzialności za to, co buduje narodową tożsamość.

Pięcioosobowa grupa w składzie: Beata Chwalińska, Magdalena Piotrowska, Małgorzata Wuls i Hanna Drewniak spędziła niezwykle wartościowy tydzień, obserwując pracę lokalnych hotelarzy oraz poznając hotele „od kuchni”. Erasmus+ job shadowing to forma mobilności zawodowej, w której uczestnicy mają okazję obserwować codzienną pracę profesjonalistów w swoim sektorze – od struktur organizacyjnych, poprzez praktyczne działania, aż po kulturę obsługi i standardy pracy w danym kraju.

Podczas pobytu w Andaluzji panie odwiedziły i realizowały obserwacje zawodowe w dwóch obiektach noclegowych: Feel Hostels Soho w centralnej części Malagi oraz Apartamentos Candisol Cozy Inns w pobliskim Torremolinos. Feel Hostels Soho to butikowy, dwugwiazdkowy hostel położony w sercu dzielnicy Soho, znanej z artystycznej atmosfery i bliskości miejskich atrakcji, takich jak Alcazaba czy plaża Malagueta. Obiekt oferuje klimatyzowane pokoje, darmowe Wi-Fi, strefę lounge i wygodny dostęp do lokalnych restauracji i muzeów, co czyni go interesującym przykładem nowoczesnej, miejskiej formy noclegowej.

Szkolenie job shadowing objęło obserwację pracy w różnych działach hotelowych – od recepcji, przez housekeeping, aż po organizację pobytu gości i codzienne operacje. Uczestniczki miały okazję przyjrzeć się strukturze organizacyjnej placówek, poznać standardy obsługi, metody komunikacji z klientami i sposoby współpracy zespołów. Tego typu doświadczenia to nie tylko konkretne umiejętności zawodowe, ale też wzrost kompetencji interpersonalnych, takich jak komunikacja międzykulturowa czy rozwiązywanie problemów w realnym środowisku pracy.

Job shadowing w Maladze był więc nie tylko obserwacją rutyny hotelarskiej, ale też inspiracją do wymiany dobrych praktyk oraz zrozumienia, jak działa branża turystyczno-hotelarska w dynamicznym, międzynarodowym środowisku. Erasmus+ to program, który promuje taką właśnie mobilność – umożliwia kontakt z realnymi miejscami pracy, różnymi kulturami i metodami działania, co jest bezcenne w procesie ciągłego podnoszenia jakości kształcenia zawodowego i przygotowania do rynku pracy.

Pobyt w pięknej Maladze i Torremolinos był także okazją do integracji, poznania lokalnej kultury oraz praktycznego sprawdzenia znajomości języka hiszpańskiego i angielskiego w codziennych sytuacjach. Dla uczestniczek to czas jednocześnie pracy i rozwoju – doświadczenie, które z pewnością zaowocuje w przyszłości, zarówno na polu zawodowym, jak i osobistym.

200 ulotek i 12 rad od „Dwunastki”

Uczniowie postanowili zacząć od najbliższego otoczenia – dosłownie. Tego dnia rozdali „sąsiadom szkoły” prawie 200 ulotek, w których znalazło się 12 rad od Dwunastki. Proste, konkretne wskazówki miały jeden cel: pomóc w świadomym i odpowiedzialnym korzystaniu z internetu, smartfonów i nowych technologii.

To dobry kierunek, bo bezpieczeństwo w sieci nie dotyczy wyłącznie dzieci i młodzieży. Dotyczy wszystkich – rodziców, dziadków, sąsiadów, znajomych. Każdy z nas może paść ofiarą oszustwa, manipulacji, kradzieży danych albo zwyczajnie – hejtu. Dlatego edukacja działa najlepiej, gdy wychodzi poza mury szkoły.

Internet to narzędzie. To od nas zależy, czy będzie pomagał

Akcja SP 12 przypomina o rzeczach niby oczywistych, a jednak wciąż aktualnych: że w sieci warto zachowywać się tak, jak chcielibyśmy, żeby traktowano nas; że słowa potrafią ranić równie mocno jak w realnym świecie; że kliknięcie „udostępnij” czasem ma większe konsekwencje, niż myślimy.

Hasło „Włącz Szacunek. Wyłącz Hejt!” brzmi jak prosty przełącznik – i w pewnym sensie nim jest. Każdego dnia mamy wybór: czy dorzucić komentarz, który podsyci konflikt, czy raczej przerwać spiralę złośliwości. Czy weryfikować informacje, czy iść za emocją. Czy reagować, gdy ktoś jest obrażany, czy udawać, że to „nie nasza sprawa”.

Długofalowo, czyli jak?

W SP 12 od początku podkreślano, że to nie ma być jednodniowa „akcja dla akcji”. Działania mają być długofalowe – bo tylko wtedy mają sens. I to jest najważniejsza wiadomość z tej historii: szkoła nie chce jedynie mówić o bezpieczeństwie w internecie, ale budować kulturę odpowiedzialności i życzliwości w codziennym życiu.

Na koniec zostaje przesłanie, które uczniowie „Dwunastki” przekazali również na ulotkach: dzielmy się wiedzą i bądźmy bezpieczni oraz życzliwi dla siebie nawzajem – offline i online. Bo internet jest częścią naszego świata. A świat, w którym jest więcej szacunku, robi się po prostu lepszy.

w zakładce „Nabory”, w aplikacji „Nabór dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych”, lub bezpośrednio pod linkiem:

https://naborp-kandydat.vulcan.net.pl/tomaszowmazowieckiprojekt/

Od 11 lutego 2026 roku udostępniona zostanie w aplikacji „Nabór dla przedszkoli i oddziałów przedszkolnych” oferta przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych, a od 20 lutego 2026 roku - możliwość elektronicznego wypełnienia wniosku o przyjęcie do przedszkola/oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej.

Na stronie internetowej Zintegrowanego Systemu Zarządzania Oświatą Gminy – Miasto Tomaszów Mazowiecki (ZSZO):
https://portal.vulcan.net.pl/jst/tomaszowmazowieckiprojekt/rejestr.aspx

lub bezpośrednio pod linkiem:

https://naborp-kandydat.vulcan.net.pl/tomaszowmazowieckiprojekt/

zamieszcza się informacje o tomaszowskich przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych wraz z ich wykazem, a także szczegółowe wskazówki przydatne w okresie rekrutacji oraz niezbędne dokumenty do wypełnienia i pobrania.

Uwaga! W pierwszej kolejności należy zapoznać się z dokumentem ZASADY REKRUTACJI DO PRZEDSZKOLI I ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W SZKOŁACH PODSTAWOWYCH PROWADZONYCH PRZEZ GMINĘ - MIASTO TOMASZÓW MAZOWIECKI NA ROK SZKOLNY 2026/2027.

Ważne!

1. Przypominamy o możliwości dodatkowego wskazania dwóch placówek rezerwowych. W przypadku, gdy w wybranym w pierwszej preferencji przedszkolu zabraknie miejsc – dokonanie dodatkowych wyborów zwiększa szansę na przyjęcie dziecka.
2. Rodzice dzieci, które w dniu 1 września 2026 roku będą miały ukończone 2,5 roku będą mogli ubiegać się o miejsce dla dziecka w przedszkolu już w rekrutacji podstawowej.
3. Oferty miejskich przedszkoli, a w szczególności: Przedszkola nr 17 i Przedszkola nr 20 dostosowane są również do potrzeb dzieci z orzeczeniami o potrzebie kształcenia specjalnego i opiniami o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju.
4. W miejskich przedszkolach i oddziałach przedszkolnych posiłki dla dzieci serwowane są z własnych kuchni, rodzice nie opłacają „czesnego”, a godziny otwarcia dostosowane są do ich potrzeb.

HARMONOGRAM CZYNNOŚCI W POSTĘPOWANIU REKRUTACYJNYM ORAZ POSTĘPOWANIU UZUPEŁNIAJĄCYM DO PUBLICZNYCH PRZEDSZKOLI I ODDZIAŁÓW PRZEDSZKOLNYCH W PUBLICZNYCH SZKOŁACH PODSTAWOWYCH, PROWADZONYCH PRZEZ GMINĘ – MIASTO TOMASZÓW MAZOWIECKI

1. Udostępnienie w systemie rekrutacyjnym Nabór VULCAN oferty przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz dokumentów przydatnych w procesie rekrutacji. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r.

2. Składanie w przedszkolu pisemnej deklaracji o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r. do 18 lutego 2026 r.

3. Rejestracja deklaracji w systemie Nabór VULCAN przez dyrektorów zespołów szkolno-przedszkolnych / zespołu przedszkolnego. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 11 lutego 2026 r. do 18 lutego 2026 r.

4. Ustalenie liczby wolnych miejsc w poszczególnych przedszkolach. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 19 lutego 2026 r.

5. Elektroniczne wypełnianie wniosku o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej w systemie Nabór VULCAN oraz pisemne składanie wniosków o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej z dokumentami potwierdzającymi spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym wraz z rejestracją wniosków przez dyrektorów zespołów szkolno-przedszkolnych / zespołu przedszkolnego w systemie. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 20 lutego 2026 r. do 4 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 7 kwietnia 2026 r. do 14 kwietnia 2026 r.

6. Weryfikacja przez komisje rekrutacyjne wniosków o przyjęcie do przedszkola / oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej oraz dokumentów potwierdzających spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym potwierdzających spełnianie przez kandydata warunków lub kryteriów branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 5 marca 2026 r. do 12 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 15 kwietnia 2026 r. do 21 kwietnia 2026 r.

7. Podanie przez komisje rekrutacyjne do publicznej wiadomości list kandydatów zakwalifikowanych i kandydatów niezakwalifikowanych. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 13 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym 22 kwietnia 2026 r.

8. Potwierdzenie przez rodzica kandydata woli przyjęcia do przedszkola/oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, do którego zostało zakwalifikowane. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 13 marca 2026 r. do 20 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 22 kwietnia 2026 r. do 28 kwietnia 2026 r.

9. Podanie do publicznej wiadomości przez komisje rekrutacyjne list kandydatów przyjętych i nieprzyjętych. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym 24 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym 29 kwietnia 2026 r.

10. Procedura odwoławcza. Termin w postępowaniu rekrutacyjnym od 25 marca 2026 r. Termin w postępowaniu uzupełniającym od 30 kwietnia 2026 r.

WYKAZ SZKÓŁ PODSTAWOWYCH, W KTÓRYCH PLANUJE SIĘ ZORGANIZOWAĆ ODDZIAŁY PRZEDSZKOLNE W ROKU SZKOLNYM 2026/2027:

1. Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 4, ul. Leona Witolda May’a 11/13,
2. Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 10, al. Marszałka Józefa Piłsudskiego 42/46,
3. Szkoła Podstawowa nr 6 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 8, ul. Gminna 5/9,
4. Szkoła Podstawowa nr 7 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 3, ul. Ludwikowska 113/115,
5. Szkoła Podstawowa nr 8, ul. Stolarska 21/27,
6. Szkoła Podstawowa nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 9, ul. Jałowcowa 8,
7. Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków, ul. Tomasza Ostrowskiego 14,
8. Szkoła Podstawowa nr 11 w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 7, ul. Św. Antoniego 43/45,
9. Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 2, ul. Wiejska 29/31,
10. Szkoła Podstawowa nr 13 Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 1, ul. J.U. Niemcewicza 50/56,
11. Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w Zespole Szkolno - Przedszkolnym nr 6, ul. Juliusza Słowackiego 32/42.

Pierwszą część spotkania wypełniła prelekcja pani Julii Wejman z Nadleśnictwa Spała, poświęcona roli lasów w środowisku przyrodniczym. Uczniowie dowiedzieli się, jak ogromne znaczenie mają kompleksy leśne dla klimatu, jakości powietrza, retencji wody oraz zachowania bioróżnorodności. Prelegentka w przystępny sposób przypomniała również informacje dotyczące drzew iglastych, charakterystycznych dla polskich lasów, w tym Lasów Spalskich.

Nie zabrakło także ciekawostek związanych z funkcjonowaniem lasu jako biosystemu oddziałującego na zmysły człowieka – zapach żywicy, szum drzew czy specyficzny mikroklimat to elementy, które wpływają nie tylko na przyrodę, ale i na nasze samopoczucie oraz zdrowie. Była to cenna lekcja pokazująca, że las to coś znacznie więcej niż tylko zielona przestrzeń.

„Earth capsule” – ekologia zamknięta w słoiku

Naturalnym dopełnieniem wykładu była prezentacja szkolnego miniprzedsiębiorstwa „Earth capsule”, prowadzonego przez uczniów klasy I e. Projekt powstał w duchu nowoczesnej edukacji ekonomicznej i ekologicznej, a jego istotą są ręcznie wykonywane ekosystemy w słoikach – niewielkie, samowystarczalne kompozycje roślinne, które obrazują zasady funkcjonowania przyrody w zamkniętym obiegu.

Uczniowie zaprezentowali swoje produkty, opowiedzieli o genezie pomysłu, etapach realizacji, a także o planach rozwoju miniprzedsiębiorstwa. Podkreślali, że ich działalność ma nie tylko wymiar sprzedażowy, ale również edukacyjny – ekosystem w słoiku to doskonałe narzędzie do nauki o przyrodzie, obiegu materii i odpowiedzialności za środowisko.

Nauka przez działanie

Szczególnym zainteresowaniem cieszyło się zaproszenie do wspólnego tworzenia ekosystemu w słoiku. Uczestnicy mogli z bliska zobaczyć, jak powstaje taki miniaturowy świat i przekonać się, że ekologia to nie tylko teoria, ale także praktyczne działania, które można realizować na co dzień.

Inspirujące połączenie

Spotkanie było doskonałym przykładem edukacji interdyscyplinarnej, łączącej wiedzę przyrodniczą z podstawami przedsiębiorczości. Uczniowie nie tylko poszerzyli swoją wiedzę o lasach i ochronie środowiska, ale również zobaczyli, jak pasję do natury można przekuć w realny projekt biznesowy.

Na zakończenie uczestnikom z miniprzedsiębiorstwa „Earth capsule” pozostaje życzyć owocnej działalności, wielu pomysłów na rozwój i dalszych sukcesów – zarówno ekologicznych, jak i biznesowych. Takie inicjatywy pokazują, że przyszłość może być jednocześnie zielona i przedsiębiorcza. 🌱💼

Łącznie podczas targów zaprezentowało się 13 wystawców, przedstawiciele Uczelni takich jak:
- Akademia Nauk Stosowanych im. Stefana Batorego ze Skierniewic,
- Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna z Łodzi,
- Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny ze Szczecina,
- Wyższa Szkoła Biznesu i Nauk o Zdrowiu z Łodzi
- Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego z Łodzi.
- Uczelnia Nauk Społecznych z Łodzi
- Wyższa Szkoła Kosmetyki i Nauk o Zdrowiu z Łodzi
- Filia Uniwersytetu Łódzkiego z Tomaszowa Mazowieckiego

Obecni byli również przedstawiciele Komendy Powiatowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej czy  9 Łódzkiej Brygady Obrony Terytorialnej im. gen. bryg. Stanisława Sojczyńskiego ps. Warszyc.Nie zabrakło także przedstawicieli lokalnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Pracy.

Wydarzenie, podobnie jak w latach ubiegłych, odbyło się pod honorowym patronatem Starosty Tomaszowskiego, co podkreśla jego znaczenie dla lokalnej społeczności oraz rolę, jaką odgrywa we wspieraniu młodych ludzi w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących przyszłości.

Regionalne Akademickie Targi Edukacyjne to inicjatywa, która od lat realizowana jest w duchu zasady: „Świadomy wybór to dobry wybór”, dając uczniom realną możliwość porównania różnych ścieżek edukacyjnych i bezpośredniego kontaktu z instytucjami, które kształtują ich przyszłość.

Dzieci do występu przygotowały nauczycielki: Agnieszka Brajer, Ilona Zaborek oraz Joanna Kielan. Spotkanie na długo pozostanie w pamięci wszystkich obecnych jako wyjątkowy czas pełen ciepła, wzruszeń i wspólnego przeżywania wspomnień.

Reprezentanci różnych klas, zarówno młodsi, jak i starsi, wyruszyli w okolice szkoły z własnoręcznie przygotowanymi kartkami. Tego dnia rozdano aż 100 laurek, a reakcje obdarowanych przerosły oczekiwania uczniów. Najpierw pojawiała się niepewność i zdumienie: „Co to? Kto? Dlaczego? Bezpłatnie?!”, by po chwili ustąpić miejsca uśmiechom, radości, wdzięczności, uściskom i… łzom wzruszenia.

Okazało się, że mali „kardiolodzy” potrafią leczyć serca w najlepszy możliwy sposób – zwykłą życzliwością i obecnością. W pamięci na długo zostaną słowa, które padły tego dnia od osób obdarowanych. „Świetna akcja!”, „To najpiękniejszy prezent, jaki dostałem”, „Ta laurka stanie na honorowym miejscu”, „Szkoda, że moje wnuki nie chodzą do was, do Dwunastki”, „Takiej akcji jeszcze nie było” – mówili mieszkańcy. Były też głosy tych, którzy formalnie nie są jeszcze babciami czy dziadkami, ale nie kryli wzruszenia i uznania: „Nie jestem jeszcze babcią, ale chciałabym mieć takie wnuczęta” czy „Choć nie jestem jeszcze dziadkiem, jestem pełen podziwu dla tej inicjatywy”.

Na koniec uczniowie dziękują wszystkim Babciom, Dziadkom – i „Niedziadkom” – za ciepłe słowa oraz słodkości, którymi odwdzięczyli się za laurki. Takie dni przypominają, że czasem wystarczy mały gest, by zrobić komuś naprawdę wielką radość.

Miejskie Centrum Kultury – zajęcia w MCK Tkacz

MCK zaprasza dzieci na darmowe zajęcia w MCK Tkacz (ul. Niebrowska 50) w godz. 15:00–16:00:

• 2 lutego – „Zimowe harce” (zajęcia rekreacyjno-sportowe)
• 3 i 10 lutego – „Ferie z planszówkami”
• 5 i 9 lutego – „Malarski Misz Masz”

To opcja idealna dla tych, którzy wolą twórcze ferie, ale bez siedzenia w domu.

Biblioteka – codziennie coś się dzieje

MBP Oddział dla Dzieci i Młodzieży (pl. Kościuszki 18) przygotował bogaty zestaw:

• codzienne projekcje filmowe,
• „czytanie na dywanie” z animacjami,
• gry planszowe, stolikowe i kinekt.

Zajęcia mają być organizowane zarówno około południa, jak i po południu, więc łatwiej dopasować je do rodzinnego planu dnia.

Arena Lodowa – darmowy lód i kręgle (dla tomaszowskich dzieci i młodzieży)

Tu będzie się działo sportowo. Darmowe ślizgawki dla dzieci i młodzieży z tomaszowskich przedszkoli i szkół będą odbywały się od poniedziałku do piątku w godz. 8:30–9:30.

Dodatkowo: bezpłatne korzystanie z kręgielni od poniedziałku do piątku o godz. 9:00 (zgodnie z dostępnością torów).

To jest dokładnie ten typ atrakcji, który potrafi „uratować” ferie, gdy pogoda robi się kapryśna.

Muzeum – ferie z legendą, archeologią i „muzealnym kufrem”

Muzeum przygotowało cykl zajęć dla dzieci, m.in.:

• „Tomaszów w legendach – za górami za lasami…”
• „Po co są pieniądze? (historia pieniądza)”
• „Indiana Jones też był archeologiem”
• „3xZ – zabawy, zagadki, zadania z muzealnego kufra”
• „Wycinanie na kolanie – piękno na kartce papieru”

Świetne dla dzieci, które lubią odkrywać, zgadywać, dotykać historii i mieć z tego frajdę, a nie tylko „zwiedzać”.

Basen Złota Rybka – bezpłatne wejścia w drugim tygodniu ferii

W dniach 9–15 lutego w godz. 8:50–13:30 dzieci i młodzież z tomaszowskich przedszkoli i szkół (za okazaniem legitymacji szkolnej/karty przedszkolaka) będą mogły korzystać z atrakcji basenu w ramach dostępności miejsc.

Dodatkowa atrakcja: na dzieci powyżej 6. roku życia czeka wodny tor przeszkód.

„Ferie na medal” w szkołach podstawowych: ponad 600 dzieci i konkretna profilaktyka

Tegoroczne ferie szkolne odbywają się pod hasłem „Ferie na medal”. Zajęcia zaplanowano od 2 do 13 lutego 2026 w godz. 8:00–13:00 lub 9:00–14:00. Skorzysta z nich ponad 600 tomaszowskich dzieci.

Co ważne – to nie jest tylko „zajęcie czasu”. Program ma też wymiar wychowawczo-profilaktyczny:

• tematyka prozdrowotna,
• profilaktyka uzależnień,
• warsztaty o bezpieczeństwie w internecie,
• zajęcia dotyczące agresji, przemocy i asertywności.

Do tego masa praktycznych atrakcji: wyjścia na basen „Złota Rybka” (z torem przeszkód), kręgielnię i Arenę Lodową, a także wycieczki do: Skansenu Rzeki Pilicy, Grot Nagórzyckich, Przystani Miejskiej, Muzeum i Biblioteki. W planie są też seanse w kinie Helios. Każdy dzień ma kończyć się ciepłym posiłkiem. Zadanie realizowane jest w ramach miejskiego programu profilaktyki na lata 2026–2029.

Organizacje pozarządowe też dorzucają swoje ferie

Bezpłatne zajęcia feryjne organizować będą również NGO, które dostały środki z miejskiego konkursu ofert:

• ZHP Chorągiew Łódzka,
• Fundacja „N.S.J. – Rodzina”,
• Fundacja Go Adventure.

Dla chętnych: płatne półkolonie i warsztaty

W ofercie są też propozycje płatne – m.in. zimowisko MCK „Żywioły & pixele” (2–6 lutego, dla dzieci 7–12 lat). W planie m.in. wycieczka do Łodzi, Pixel XL, Ulica Żywiołów w EC1, Mobilne Planetarium, robotyka i eksperymenty.

Biblioteka zaplanowała również wybrane płatne warsztaty DIY (np. ozdabianie torebek czy decoupage – miejsca ograniczone, zapisy telefoniczne).

Ferie w Tomaszowie? Da się zrobić to mądrze i bez kosztów

W tym roku Tomaszów Mazowiecki naprawdę stawia na aktywność i dostępność. Można zbudować dzieciom plan ferii bez dużych wydatków: lód, basen, biblioteka, muzeum, MCK, a do tego szkolne zimowiska i oferta organizacji pozarządowych.

W tegorocznym zestawieniu zajęliśmy: 56 miejsce w Polsce, 4 miejsce w województwie łódzkim i tym samym pierwsze pośród techników w powiacie tomaszowskim. To wielki sukces całej społeczności szkolnej: uczniów, nauczycieli, Dyrekcji oraz wszystkich, którzy każdego dnia pracują na renomę Technikum nr 6, kształcącego w zawodach technik analityk i technik architektury krajobrazu.

W pełnej wersji publikacji dostępnej na stronie perspektywy.pl Czytelnicy znajdą listę 1000 najlepszych liceów i 500 najlepszych techników.

W rankingu znalazło się kilka placówek z Tomaszowa Mazowieckiego – a część z nich zanotowała wyraźny awans.

Jak powstaje ranking Perspektyw – metodologia w skrócie

Kapituła rankingu (pod przewodnictwem rektora Uniwersytetu Śląskiego) bierze pod uwagę trzy obszary:

• sukcesy w olimpiadach przedmiotowych,
• wyniki matur z przedmiotów obowiązkowych,
• wyniki matur z przedmiotów dodatkowych;
  a w przypadku techników dodatkowo wyniki egzaminów zawodowych. Dla szkół z maturą dwujęzyczną uwzględnia się też wyniki egzaminu językowego na poziomie dwujęzycznym; ranking nie obejmuje matury międzynarodowej.

Ważne są też kryteria wejścia: w zestawieniu uwzględnia się szkoły dla młodzieży (bez szkół dla dorosłych/specjalnych), z odpowiednią liczbą maturzystów i wynikami nieodbiegającymi zbyt mocno od średniej – to ma ograniczać „przypadkowe” wyniki małych prób.

Szkoły z Tomaszowa Mazowieckiego w Rankingu Perspektywy 2025

Z danych podanych podczas konferencji w Starostwie oraz w lokalnych podsumowaniach wynika, że w Perspektywach 2025 wyróżniono:

Licea:

• II LO im. Stefana Żeromskiego – 308. miejsce w Polsce (rok wcześniej 240.) oraz m.in. 82. miejsce w rankingu szkół olimpijskich i 256. w rankingu maturalnym.
• I LO im. Jarosława Dąbrowskiego – 308. miejsce w Polsce (rok wcześniej 389.).
• LO Thomas – 572. miejsce w Polsce (541. w poprzedniej edycji).

Technika:

Rok temu mieliśmy w rankingu

• Technikum nr 1 (ZSP nr 1) – 294. miejsce w Polsce (w Łódzkiem: 20.), srebrne wyróżnienie.
• Technikum nr 5 (ZSP nr 6) – 460. miejsce w Polsce i 31. w województwie, brązowe wyróżnienie.

W tym roku w pierwsze pięćsetce zmieściło się jedynie

• Technikum nr 6 ze złotą tarczą

Najlepsze notowania „w historii” – rekordy tomaszowskich szkół

Tu lider jest jeden – II LO im. Stefana Żeromskiego. Na stronie szkoły opublikowano wieloletnią historię pozycji: rekordowo szkoła była 43. w Polsce (2007/2008), a w kolejnych latach wielokrotnie schodziła poniżej 100. miejsca (np. 82. w 2014/2015, 91. w 2017/2018).

W przypadku I LO szkoła również podaje „historię skoku”: w jednym z komunikatów wskazuje m.in. 433. miejsce w 2019, 513. w 2020, 447. w 2021 i 319. w 2022 – co wygląda na najlepszy wynik w przywołanym przez szkołę okresie.

Dla Technikum nr 5 najlepszym przytoczonym wynikiem jest 145. miejsce w Perspektywach 2022. 
Dla Technikum nr 1 – w dostępnych materiałach lokalnych topowym wynikiem jest 294. miejsce w Perspektywach 2025.

Czy ranking jest „obiektywny”? Dwa głosy z Tomaszowa: entuzjazm i zastrzeżenia

Głównymi adresatami Rankingu są ósmoklasiści i rodzice uczniów, którzy muszą podjąć decyzję dotyczącą wyboru dalszej ścieżki kształcenia. Ranking Perspektyw stanowi pomoc dla młodych ludzi w wyborze liceum lub technikum, które doprowadzi ich do studiów i ułatwi zdobycie wymarzonego zawodu. Informacje o szkołach pogrupowane są w pięć rankingów, w tym dwa główne: Ranking Liceów Ogólnokształcących 2026 i Ranking Techników 2026 oraz trzy rankingi dodatkowe: Ranking Maturalny Liceów Ogólnokształcących 2026, Ranking Maturalny Techników 2026 oraz Ranking Szkół Olimpijskich 2026.

- Wobec współczesnych wyzwań rośnie rola i wartość dobrej szkoły - podkreśla prof. Ryszard Koziołek, przewodniczący Kapituły Rankingu, rektor Uniwersytetu Śląskiego. - Nie tylko tej, gdzie uczniowie uzyskują najlepsze wyniki. Każdej. Ponieważ szkoła stanowi obietnicę, że wspólne zdobywanie wiedzy i dzielenie się nią jest najlepszą drogą do mądrego kierowania swoim życiem poprzez rozumienie i sprawczy wpływ na świat, w którym razem żyjemy.

- Wszystkie rankingi Perspektyw oparte są na obiektywnych i mierzalnych danych pochodzących ze źródeł zewnętrznych (bazy SIO, CKE, dane komitetów głównych olimpiad przedmiotowych). W przypadku Rankingu Liceów i Techników są to wyniki egzaminów zewnętrznych (maturalne, zawodowe) i sukcesy w olimpiadach, szukamy jednak także nowych danych, które przystawałyby do wypracowanej przez lata metodologii rankingu - mówi Waldemar Siwiński, prezes Perspektywy Press, twórca polskich rankingów edukacyjnych i kierownik Rankingu Liceów i Techników. - Od kilkudziesięciu lat z satysfakcją pokazujemy szkoły, w których warto się uczyć. I nie chodzi tylko o najlepszych, honorowanych podczas gali rankingu. Z publikowanych przez nas tabel można odczytać znacznie więcej: która szkoła od lat utrzymuje wysoką formę, która spada, a która wspina się coraz wyżej.

Nieco inną opinię ma miedzy nauczyciel i poseł, Marcin Jóżefaciuk

"Edukacyjne potęgi" - "Te szkoły rządzą w Polsce" - "Najlepsze szkoły w Polsce" - "Oto najgorsze licea". To tylko kilka nagłówków z mediów w ostatnich dniach po opublikowaniu nowego rankingu szkół „Perspektywy” Szczerze? Już nie tylko ręce ale i nogi opadają. Żaden ranking oparty wyłącznie na wynikach egzaminów nie pokaże pełnego obrazu szkoły. W ogóle żaden ranking nie pokaże pełnego obrazu szkoły. Bo szkoła to znacznie więcej niż procenty i miejsca w tabeli. Od lat narzekamy na wyścig szczurów w edukacji i życiu, presję porównywania, stres uczniów i nauczycieli czy sprowadzanie sukcesu do jednego wyniku. Tymczasem takie rankingi tworzą iluzoryczny podział na szkoły „dobre” i „złe”, choć w rzeczywistości mierzą tylko jedno: jak uczniowie poradzili sobie na egzaminie w danym roku. To nie jest i nie może być wyznacznik jakości pracy szkoły. Szkoła nie istnieje po to, by tylko „dobrze zdać egzamin”. Jej zadaniem jest między innymi przygotować ucznia do dalszej edukacji, pracy, dorosłego życia. A tego nie da się zamknąć w rankingu.

- twierdzi poseł, a wielu nauczycieli się z nim zgadza. 

Co z tego wynika dla ósmoklasistów?

Perspektywy są przydatne jako kompas, ale nie jako „wyrocznia”. Najrozsądniej czytać ranking razem z: profilem klas, atmosferą, wsparciem psychologicznym/pedagogicznym, ofertą zajęć dodatkowych i realnymi wynikami „twoich” przedmiotów. A Tomaszów w 2025 r. ma się czym pochwalić: mocne awanse liceów i szkoły, które potrafią jednocześnie świętować sukces i uczciwie mówić o ograniczeniach takiego zestawienia.

Od robotów po kosmos

W planie zajęć znalazły się m.in. warsztaty robotyki, podczas których uczestnicy poznają podstawy programowania i działania inteligentnych maszyn, a także eksperymenty naukowe, które pozwolą na własnej skórze sprawdzić, jak działają żywioły. Ogromną atrakcją będzie także seans w Mobilnym Planetarium, gdzie dzieci wyruszą w kosmiczną podróż bez opuszczania sali.

Nie zabraknie również ruchu i zabawy – uczestnicy wezmą udział w zajęciach na matach Pixel XL, łączących aktywność fizyczną z grami multimedialnymi. Do tego kino, kręgle, karaoke i inne formy wspólnej integracji.

Wycieczka do Łodzi i Ulica Żywiołów

Jednym z kluczowych punktów programu będzie wycieczka do Łodzi, podczas której dzieci odwiedzą EC1 i niezwykle popularną Ulicę Żywiołów – interaktywną przestrzeń edukacyjną, gdzie nauka staje się przygodą. To tam ogień, woda, ziemia i powietrze pokazują swoje tajemnice w przystępnej, multimedialnej formie.

Bal na finał

Zwieńczeniem tygodnia będzie finałowy bal „Ogień, woda i ziemia” – pełen kolorów, muzyki i dobrej zabawy. To moment, w którym uczestnicy wspólnie podsumują ferie, celebrując zdobyte doświadczenia i nowe przyjaźnie.

Organizacja i koszty

Zimowisko odbywa się w godzinach 8:00–16:00 (w dniu wycieczki plan dnia jest wydłużony). Organizatorzy zapewniają całodzienną opiekę, drugie śniadanie oraz obiad, a także bogaty i bezpieczny program zajęć.

Koszt udziału wynosi 720 zł. Przewidziano 10-procentową zniżkę dla posiadaczy Karty Młodego Tomaszowianina lub Karty Dużej Rodziny (zniżki nie łączą się).

Zimowisko „Żywioły & pixele” to propozycja dla rodziców, którzy chcą, by ferie ich dzieci były czymś więcej niż tylko czasem wolnym od szkoły – były przygodą, nauką i dobrą zabawą w jednym.

Sprzęt jest już przekazywany. 29 grudnia trzy szkoły podstawowe – SP nr 1, SP nr 7 i SP nr 12 – otrzymały laptopy przeglądarkowe. Pozostałe urządzenia będą dostarczane sukcesywnie, tak aby do 12 stycznia 2026 roku komplet wyposażenia trafił do wszystkich placówek objętych wsparciem.

Wprowadzenie do szkół nowoczesnych narzędzi edukacji cyfrowej to jeden z elementów, który pozwala zmniejszać cyfrowe wykluczenie i wyrównywać szanse edukacyjne uczniów. To również część zaplanowanego cyfrowego rozwoju oświaty w Tomaszowie Mazowieckim.

Zadanie realizują Ministerstwo Cyfryzacji oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO) – inwestycji: „Wdrażanie inwestycji C2.1.2 Wyrównanie poziomu wyposażenia szkół w przenośne urządzenia multimedialne – inwestycje związane ze spełnieniem minimalnych standardów sprzętowych, wskaźnik C15G Nowe komputery przenośne (laptopy, laptopy przeglądarkowe i tablety) do dyspozycji uczniów”. Zakup sprzętu odbywa się przy wsparciu finansowym Unii Europejskiej, a kwota dofinansowania wynosi: 1 410 000 000,00 PLN.

Jeszcze przed rozpoczęciem koncertu tomaszowscy harcerze przekazali na ręce Dyrektora liceum Betlejemskie Światełko Pokoju — płomień zapalany przy Grobie Narodzenia Pańskiego w Betlejem. W tym roku niósł on przesłanie pielęgnowania dobra w sobie. Trudno o symbol bardziej czytelny: dobro, którym się dzielimy, nie ubywa — przeciwnie, potrafi rozświetlić innych. A przecież to właśnie takie „prezenty” — bez opakowania, za to z serca — są najcenniejsze.

Swoim talentem i zaangażowaniem podzieliła się z licznie zgromadzoną publicznością młodzież II LO. Wśród słuchaczy byli uczniowie, nauczyciele, rodzice, pracownicy szkoły oraz zaproszeni goście. Wyśpiewane znane i mniej znane kolędy, pastorałki i świąteczne piosenki budowały klimat, którego nie dało się tylko usłyszeć — to był nastrój, który czuło się w każdym spojrzeniu, w każdym fragmencie aranżacji, w każdej chwili wspólnej ciszy między kolejnymi utworami. Przez moment wszyscy mogliśmy zatrzymać się w biegu i po prostu być — razem.

W czwartkowy wieczór, przez ponad godzinę, rozbrzmiewały najpiękniejsze kolędy i pastorałki w różnorodnych, dopracowanych aranżacjach, dostarczając zebranym wzruszeń i niezapomnianych wrażeń. Młodzież II LO nie tylko śpiewanym słowem, ale i zbudowanym nastrojem przypomniała, że Bóg „nie przychodzi w szumie wichru, w mocy ognia krusząc skałę, lecz łagodnie — tak bezbronny, że się Dzieckiem małym staje…”.

Po koncercie pytani o wrażenia słuchacze mówili krótko: nostalgia, wzruszenie, zaduma, ciepło. Czasem naprawdę niewiele słów wystarcza, by powiedzieć bardzo wiele. Nastrojową kulminacją wieczoru było wspólne odśpiewanie kolędy — chwila jedności, kiedy głosy łączą się w jeden, a różnice milkną.

Słowa podziękowania wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji wydarzenia, oraz świąteczne życzenia skierowali do zebranych: Dyrekcja szkoły, Przewodnicząca Rady Rodziców oraz przedstawiciele Starostwa Powiatowego. Artyści zostali nagrodzeni długimi, szczerymi, zasłużonymi brawami.

Całość dopełniała klimatyczna aranżacja przestrzeni scenicznej, oddająca ducha Bożego Narodzenia. Scenografia została przygotowana przez uczniów arbuzowej społeczności pod bacznym okiem nauczyciela. W kuluarach odbywał się również kiermasz ozdób bożonarodzeniowych, a swoje produkty prezentowały szkolne mini-przedsiębiorstwa. Na uczestników koncertu czekała więc nie tylko uczta duchowa, lecz także możliwość nabycia wyjątkowych, własnoręcznie wykonanych przez uczniów prezentów dla bliskich.

Pozostaje mieć nadzieję, że spotkania w „arbuzowej kawiarence” na dobre wpisały się już w szkolną tradycję i że wkrótce znów będzie można zaprosić Państwa na kolejny koncert — bo są takie chwile, do których po prostu chce się wracać.

Inscenizacja wzbogacona została wyjątkową scenografią podkreślającą świąteczną atmosferę. W radosny klimat zbliżającej się uroczystości wprowadziły nas także przepiękne kolędy w wykonaniu chóru szkolnego. 

Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego 2025/2026 od 22 grudnia do 1 stycznia w szkołach nie ma zajęć – jest przerwa w nauce w związku ze świętami Bożego Narodzenia. Formalnie przerwa świąteczna trwa do 31 grudnia, ale 1 stycznia – Nowy Rok – jest dniem ustawowo wolnym. Dniem ustawowo wolnym jest też 6 stycznia – święto Trzech Króli.

Ponieważ 1 stycznia wypada w czwartek, a 6 stycznia we wtorek, dzięki wykorzystaniu dwóch tzw. dni do dyspozycji dyrektora szkoły (2 i 5 stycznia) część uczniów wróci do nauki dopiero 7 stycznia.

Dni do dyspozycji dyrektora szkoły to dni wolne od lekcji. Mogą być one ustalone np. w dni egzaminów zewnętrznych (egzamin ósmoklasisty, matura, egzaminy zawodowe), w dni świąt religijnych niebędących dniami ustawowo wolnymi od pracy lub w inne dni, jeżeli jest to uzasadnione organizacją pracy szkoły lub placówki albo potrzebami społeczności lokalnej.

W szkołach podstawowych w roku szkolnym jest maksymalnie 8 dni do dyspozycji dyrektora szkoły, w szkołach ponadpodstawowych (liceach ogólnokształcących, technikach, branżowych szkołach I i II stopnia, szkołach policealnych i centrach kształcenia zawodowego) – maksymalnie do 10 dni, a w szkołach specjalnych przysposabiających do pracy – maksymalnie do 4 dni.

O terminach wykorzystania tych dni decyduje dyrektor po zasięgnięciu opinii rady szkoły, a w razie jej braku – rady pedagogicznej, rady rodziców i samorządu uczniowskiego. Ustalone terminy dla danego roku szkolnego muszą zostać podane do wiadomości nauczycielom, rodzicom i uczniom do 30 września.

W dodatkowe dni wolne szkoła ma obowiązek zorganizowania zajęć wychowawczo–opiekuńczych i poinformowania rodziców o możliwości przyjścia do szkoły i udziału w nich ich dzieci.

Niedługo po przerwie świątecznej rozpoczynają się ferie zimowe.

W tym roku szkolnym po raz pierwszy ferie zimowe będą w trzech, a nie, jak wcześniej, w czterech terminach. Ministerstwo dokonało nowego podziału województw na grupy. Nie będzie już osobnego terminu dla województw: podlaskiego i warmińsko-mazurskiego, które ferie miały zawsze w stałym terminie na przełomie stycznia i lutego.

Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego 2025/2026 od 19 stycznia do 1 lutego ferie będą mieli uczniowie z województw: mazowieckiego, pomorskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego i warmińsko-mazurskiego; od 2 do 15 lutego – z województw: dolnośląskiego, kujawsko-pomorskiego, łódzkiego, zachodniopomorskiego, małopolskiego i opolskiego; od 16 lutego do 1 marca – z województw: podkarpackiego, lubelskiego, wielkopolskiego, lubuskiego i śląskiego. (PAP)

Czym jest program „GrowMania – Strefa Talentów”?

Program „GrowMania – Strefa Talentów” to nowa inicjatywa Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, skierowana do uzdolnionych uczniów szkół ponadpodstawowych z miejscowości do 20 tys. mieszkańców, położonych na obszarze działania ŁSSE. Jego celem jest wsparcie finansowe i merytoryczne młodych ludzi, którzy łączą świetne wyniki w nauce z pasją i potencjałem przywódczym. 

Zgodnie z regulaminem programu, w roku szkolnym 2025/2026 ŁSSE przyznała 20 stypendiów po 10 tys. zł każde, co daje łączną pulę wsparcia w wysokości 200 tys. zł. 

Jak podkreśla ŁSSE, nie chodzi jednak wyłącznie o pieniądze. Stypendyści otrzymują także dostęp do indywidualnego mentoringu, konsultacji z ekspertami oraz wsparcia w planowaniu dalszej ścieżki edukacyjnej i zawodowej. Program ma pomagać w rozwoju talentów z bardzo różnych dziedzin – od muzyki i sportu, przez gastronomię, po programowanie, finanse i prawo

W pierwszej edycji „GrowManii” zebrano prawie 70 zgłoszeń z 62 miejscowości, w tym z bardzo małych wsi liczących zaledwie kilkudziesięciu mieszkańców. Konkurencja była więc niezwykle duża, a znalezienie się w gronie laureatów to realny sukces

Sukces Julii – powód do dumy dla Tomaszowa

Dla społeczności I LO w Tomaszowie Mazowieckim stypendium Julii Wrześniewskiej to nie tylko osobiste wyróżnienie uczennicy, ale także potwierdzenie, że szkoła skutecznie wspiera ambitnych, pracowitych i samodzielnych młodych ludzi.

Program „GrowMania – Strefa Talentów” premiuje nie tylko wyniki w nauce, ale również aktywność społeczną, inicjatywę i umiejętność łączenia nauki z rozwijaniem pasji. Oznacza to, że Julia została zauważona jako osoba, która może w przyszłości stać się jednym z liderów swojego pokolenia.

Stypendium, które inwestuje w przyszłość

Dzięki stypendium z programu „GrowMania – Strefa Talentów” Julia zyskuje:

• wsparcie finansowe w wysokości 10 tys. zł, które może przeznaczyć m.in. na rozwój edukacyjny, kursy, sprzęt czy materiały potrzebne do nauki,
• możliwość udziału w mentoringu i spotkaniach z praktykami biznesu,
• dostęp do sieci kontaktów w środowisku przedsiębiorców związanych z Łódzką Specjalną Strefą Ekonomiczną.

Tak zaprojektowane wsparcie ma pomóc stypendystom w świadomym wyborze studiów i ścieżki zawodowej, a także w rozwijaniu kompetencji, które są dziś kluczowe na rynku pracy – od przedsiębiorczości, przez umiejętność pracy w zespole, po kreatywność i odpowiedzialność społeczną

Tomaszów na mapie talentów ŁSSE

Dzięki sukcesowi Julii Wrześniewskiej Tomaszów Mazowiecki pojawia się na mapie talentów Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. To ważny sygnał, że także w średnich i mniejszych miastach rozwijają się młodzi ludzie, którzy potrafią konkurować z rówieśnikami z całego regionu.

Szkoła zapowiada dalsze wspieranie uczniów w sięganiu po stypendia, konkursy i programy dla młodych liderów, a historia Julii ma być dla młodszych roczników dowodem, że warto łączyć codzienną pracę z odwagą w sięganiu po ambitne cele.

Julii serdecznie gratulujemy i trzymamy kciuki za kolejne sukcesy – zarówno w murach I LO w Tomaszowie Mazowieckim, jak i na dalszych etapach jej edukacyjnej i zawodowej drogi. 

Klasowe mikołajki, grupa „króliczków” świętująca urodziny dziecka, 4a lepiąca bałwana z pierwszego w tym roku śniegu, uczniowie nasadzający rośliny miododajne – na szkolnych i przedszkolnych profilach w mediach społecznościowych codziennie publikowane są zdjęcia z życia placówki. Działania te, choć pozornie niegroźne, mogą być podobne w skutkach do sharentingu (ang. share – dzielić się i parenting – rodzicielstwo). Stąd zresztą nazwa: (edu)sharenting.

Skala tego zjawiska – jak powiedziała PAP Aleksandra Rodzewicz – jest ogromna. Potwierdza to badanie ankietowe w szkołach i przedszkolach, które Rodzewicz przeprowadziła w kwietniu 2025 r., a w którym wzięli udział dyrektorzy ponad 5 tys. placówek (1263 przedszkoli, 3111 szkół podstawowych oraz 684 szkół średnich). Zdecydowana większość przyznała, że prowadzona przez nich instytucja ma swoją stronę internetową (91 proc. przedszkoli, 97 proc. szkół podstawowych i 99 proc. ponadpodstawowych) i/lub profil w mediach społecznościowych (kolejno: 63 proc., 81 proc. i 96 proc.), na których publikowane są zdjęcia i materiały wideo przedstawiające dzieci podczas codziennych aktywności lub różnych wydarzeń (w przypadku przedszkoli była to blisko połowa, w pozostałych placówkach – ponad 80 proc.).

– Twarzą polskiej edukacji nie jest nauczyciel czy nauczycielka, choć to oni swoimi kompetencjami czy swoją wiedzą powinni przyciągać rodziców do szkoły. Jest nią dziecko. Jego wizerunek jest walutą, którą szkoły i przedszkola posługują się w celach promocyjnych – oceniła Rodzewicz.

Tymczasem – jak wyjaśniła – w żadnym akcie prawnym, który dotyczy edukacji, nie ma zapisu obligującego dyrektorów szkół czy przedszkoli do promowania placówek oświatowych.

Wiele osób działa z dobrych pobudek i publikuje zdjęcia i wideo, żeby np. podzielić się życiem szkolnym ze społecznością lokalną. Niektórzy – zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, w których szkół jest mniej – prześcigają się w działaniach promocyjnych, żeby pokazać lokalnym władzom, kto robi więcej i lepiej sobie radzi.

– Są też tacy, którzy chcieliby się z publikacji wycofać, ale nie zgadzają się na to rodzice, dla których opcja udostępniania zdjęć np. na zamkniętych grupach lub w chmurze nie jest satysfakcjonująca. Z tego powodu jestem daleka od krytykowania osób, które zarządzają placówkami. Uważam, że każda z nich – bez względu na to, czy jest dyrektorem szkoły czy przedszkola – powinna podjąć ten temat w swoim środowisku, zacząć edukować rodziców w zakresie bezpieczeństwa cyfrowego i wspólnie z rodzicami i nauczycielami szukać rozwiązań, które będą dobre dla dzieci – powiedziała ekspertka.

Podkreśliła, że wizerunek dziecka jest własnością każdego dziecka, a jego ochrona wizerunku – prawem. – Każdy człowiek, ten mały i duży, ma prawo pisać swoją historię sam. Ma prawo decydować, czy i jaki ślad cyfrowy chce po sobie zostawić. Niektórzy rodzice pytają swoje dzieci, czy zgadzają się na to, aby ich zdjęcie znalazło się w mediach społecznościowych. Ale czy 6-, 10– czy nawet 14-latek ma wiedzę, która pozwoli mu na podejmowanie w pełni świadomych decyzji? Konsekwencje publikacji nie są do końca przewidywalne i mogą być bardzo odroczone w czasie. I o ile wycofanie złożonej w szkole zgody na publikację, podpisanej przez rodzica na początku szkolnego, jest możliwe w każdym momencie, o tyle usunięcie treści z internetu – praktycznie niemożliwe – zauważyła.

Zdjęcia i wideo mogą np. ośmieszać dziecko lub przedstawiać je w krępujących sytuacjach. Mogą być też wykorzystywane przez przestępców, którzy używając m.in. sztucznej inteligencji, tworzą na ich podstawie CSAM – materiały przedstawiające seksualne wykorzystanie dzieci.

Zdaniem Rodzewicz wielu dorosłych nie jest świadomych zagrożeń, jakie płyną z udostępniania w sieci wizerunku dziecka – dotyczy to także kadry nauczycielskiej.

– Z badań opublikowanych przez MEN w zeszłym roku wynika, że polska nauczycielka ma średnio 47 lat, a polski nauczyciel – 48. Kiedy byli nastolatkami, żeby wylać z siebie frustrację, domalowywali kobiecie na okładce magazynu wąsy lub rogi. A kiedy kogoś lubili, wieszali w pokoju plakat z tą osobą. Zdjęcia oglądali w albumach. Wszystko działo się w domowym zaciszu. To są ludzie, którzy wyrośli w przekonaniu, że jeśli pokazują komuś swoje zdjęcie, to znaczy, że to jest zaufana osoba. A jeśli publikują zdjęcie na szkolnym fanpage'u, to zobaczą je tylko rodzice i dziadkowie. Nie przychodzi im do głowy, że z tych zasobów mogą korzystać drapieżcy seksualni w internecie – stwierdziła.

Zarekomendowała przy tym wprowadzenie zakazu publikowania wizerunków dzieci w szkołach i przedszkolach – m.in. poprzez odpowiednie zapisy w prawie oświatowym.

– Większość zdjęć czy innych materiałów jest przygotowywana nie przez profesjonalistów, a przez nauczycielki, które używają do tego swoich prywatnych telefonów. Odciążmy je od tego. Pozwólmy im na edukowanie dzieci i dbanie o bezpieczeństwo uczniów, a nie na prowadzenie profili w mediach społecznościowych – w rozmowach ze mną często przyznają, że nie mają na to wystarczająco dużo czasu – wskazała ekspertka.

(PAP)

To jedna z pierwszych tak zaawansowanych realizacji tej klasy, a jednocześnie doskonała okazja, by przetestować nowe lampy studyjne, niedawno zakupione przez szkołę. Uczniowie mogli pracować na profesjonalnym, nowoczesnym oświetleniu, ucząc się w praktyce ustawiania modyfikatorów, kontroli kierunku światła, budowania nastroju i modelowania twarzy.

– Chcieliśmy odejść od „typowych” mikołajkowych zdjęć i zrobić coś bardziej eleganckiego, ale wciąż ciepłego i świątecznego – mówią młodzi fotografowie. – Minimalizm okazał się świetnym rozwiązaniem. Dzięki niemu każda osoba przed obiektywem mogła być naprawdę w centrum kadru.

Efektem pracy są estetyczne, dopracowane fotografie, łączące subtelną elegancję z mikołajkową atmosferą. To nie tylko szkolne ćwiczenie, ale pierwsze poważniejsze portfolio młodych twórców – pokazujące, że nawet na etapie nauki można tworzyć zdjęcia na bardzo wysokim poziomie.

Sesja mikołajkowa pokazała też, jak ważne jest łączenie nowoczesnego sprzętu, kreatywnego podejścia i pracy zespołowej. Uczniowie sami przygotowali koncepcję, ustawienia, podział ról na planie i postprodukcję. A to dopiero początek – zapowiadają już kolejne projekty, w których chcą jeszcze odważniej eksperymentować ze światłem, stylem i formą.

Od pierwszej edycji w 2009 r. konkurs współorganizują i fundują nagrody: Oddział Regionalny KRUS w Łodzi, Okręgowy Inspektorat Pracy w Łodzi, Łódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Bratoszewicach oraz Kuratorium Oświaty w Łodzi. Od kilku lat w gronie organizatorów są również: Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych „TUW” w Łodzi, Oddział Terenowy Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w Łodzi, Łódzki Oddział Regionalny ARiMR, Izba Rolnicza Województwa Łódzkiego oraz Łódzki Oddział Wojewódzki NFZ.

Organizatorzy od początku wyznaczyli sobie jasne cele: podnoszenie wiedzy młodzieży o zagrożeniach wypadkowych w rodzinnych gospodarstwach rolnych, kształtowanie umiejętności praktycznego stosowania zasad bhp, promowanie bezpiecznej pracy i zdrowego stylu życia, rozwijanie zainteresowań uczniów oraz wyróżnianie najlepszych szkół i młodych rolników, którzy w szczególny sposób angażują się w temat bezpieczeństwa.

W tym roku w etapie szkolnym, przeprowadzonym w październiku, wzięło udział 347 uczniów z 17 szkół rolniczych. Do finału wojewódzkiego zakwalifikowało się 34 uczestników ze wszystkich placówek, które przystąpiły do konkursu.

Uroczystego otwarcia finału dokonał Andrzej Karniszewski, dyrektor Łódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. W pierwszej części rywalizacji finaliści zmierzyli się z testem pisemnym. W czasie, gdy komisja sprawdzała prace, Anna Leder, rzeczniczka prasowa Łódzkiego NFZ, poprowadziła prelekcję dla uczniów i nauczycieli na temat profilaktyki zdrowotnej i zdrowego stylu życia.

Do etapu ustnego awansowało dziesięciu uczniów z najwyższymi wynikami. Każdy z nich losował zestaw trzech pytań i odpowiadał przed Wojewódzką Komisją Konkursową, w skład której weszli przedstawiciele: Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Kuratorium Oświaty w Łodzi, Łódzkiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Bratoszewicach oraz Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi.

Komisja ustaliła następujący werdykt:

I miejsce – Kacper Skudlarski z Zespołu Szkół nr 1 w Bratoszewicach. Otrzymał m.in. smartfon od Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi, mikrowieżę od TUW „TUW”, głośnik bezprzewodowy od KOWR, młotowiertarkę od ARiMR, smartwatch od KRUS oraz album od Kuratorium Oświaty w Łodzi.

II miejsce – Adam Obórka z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych nr 2 Centrum Kształcenia Zawodowego w Łowiczu. Nagrodzono go m.in. walizką od ŁODR, głośnikiem od OIP, radioodtwarzaczem od TUW, urządzeniem SodaStream od KOWR, zestawem materiałów promocyjnych od ARiMR, smartwatchem od KRUS i albumem od Kuratorium.

III miejsce – Krzysztof Rutkowski z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Brzezinach. Otrzymał videorejestrator od TUW „TUW”, słuchawki od OIP i KOWR, zestaw AGD od Izby Rolniczej Województwa Łódzkiego, materiały promocyjne od ARiMR, smartwatch od KRUS oraz album od Kuratorium Oświaty.

Wyróżnienia trafiły do: Miłosza Fiksa (Zespół Szkół CKR w Sędziejowicach), Dominika Pakowskiego (Zespół Szkół CKU w Wolborzu), Ernesta Potomskiego (Zespół Szkół CKR w Lututowie), Imera Sejdiji (Zespół Szkół CKR w Dobryszycach), Kamila Szymora (Zespół Szkół CKU w Czarnocinie), Marcina Dudy (Zespół Szkół nr 2 CKZ w Łowiczu) oraz Bartosza Danych (Zespół Szkół nr 1 w Bratoszewicach). Uhonorowano ich videorejestratorami od KRUS oraz zestawami materiałów promocyjnych od KOWR, Izby Rolniczej i TUW.

Pozostali finaliści otrzymali głośniki z mikrofonem od Oddziału Regionalnego KRUS w Łodzi, a nauczyciele przygotowujący uczniów – podziękowania i zestawy piśmiennicze.

Uroczyste podsumowanie konkursu, prowadzone przez Artura Pakułę, zastępcę dyrektora Oddziału Regionalnego KRUS w Łodzi, zaszczycili swoją obecnością m.in.: gospodarz finału Andrzej Karniszewski, Katarzyna Białek-Traut (dyrektor Biura Regionalnego TUW „TUW”), Beata Gregorczuk-Rzewuska (dyrektor biura Izby Rolniczej Województwa Łódzkiego), Maciej Kossowski (zastępca dyrektora OT KOWR w Łodzi), Tomasz Heliński (zastępca Okręgowego Inspektora Pracy w Łodzi), Agnieszka Żaczek-Czajka (kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Aleksandrowie Łódzkim) oraz Rafał Bieniek z Kuratorium Oświaty w Łodzi. Goście wręczali nagrody i wyróżnienia uczniom oraz opiekunom.

Na zakończenie Artur Pakuła podziękował wszystkim instytucjom za współpracę i ufundowanie nagród, a uczestników i szkoły zaprosił do udziału w kolejnej edycji konkursu.

Ważnym elementem finału była także obecność specjalistów Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach akcji „Weź się zbadaj”. Uczestnicy mogli skorzystać z pomiaru składu ciała na przenośnym analizatorze, uzyskać informacje o programach profilaktyki zdrowotnej i zasadach zdrowego żywienia, założyć konto na portalu NFZ Diety, zapoznać się z zasadami zdrowego stylu życia oraz dowiedzieć się, jak znaleźć najszybsze terminy leczenia i placówki medyczne w całym kraju.

Konkurs po raz kolejny pokazał, że bezpieczeństwo pracy w rolnictwie oraz profilaktyka zdrowotna mogą być dla młodzieży nie tylko szkolnym obowiązkiem, ale też ciekawym wyzwaniem i szansą na wyróżnienie w środowisku.

Tradycją szkoły jest łączenie Dnia Patrona z uroczystością przyjęcia pierwszoklasistów do społeczności „Wyspiańskiego”. Po odczytaniu roty ślubowania przez uczniów klas pierwszych, życzenia oraz gratulacje skierowali do nich: dyrektor szkoły Anita Kurpińska, Łukasz Cerazy oraz Irena Stańczykowska. Podkreślali znaczenie odpowiedzialności, wrażliwości i twórczego myślenia – wartości, które patron szkoły uosabiał w swojej twórczości.

Część artystyczną wypełnił monodram pt. „Wyspiański – chcę, żeby w letni dzień” w wykonaniu krakowskiego aktora Witolda Pracucha. Spektakl powstał we współpracy z Fundacją Dom Stanisława Wyspiańskiego – Szafirowa Pracownia w Krakowie. W lekkiej formie, ze szczyptą humoru, przybliżył on postać Wyspiańskiego – artysty pełnego pasji, rozdartego między chorobą a głodem życia.

Akcja sztuki rozgrywa się w mieszkaniu Wyspiańskiego w Krakowie, w którym żył i tworzył w latach 1901–1906. Monodram, oparty na motywach twórczości Patrona, ukazał historię artysty rozgrywającą się w onirycznej przestrzeni, na granicy szaleństwa. Wyspiański, zmagający się z chorobą, próbuje pogodzić się z samym sobą i ze swoim losem. U kresu życia prosi Boga o wizję: „Jak będzie wyglądać ten dom, ten świat po mojej śmierci?”.

W tej onirycznej przestrzeni pojawił się także wątek dialogu Wyspiańskiego ze sztuczną inteligencją, co w ciekawy sposób podkreśliło aktualność jego myśli i pozwoliło młodzieży lepiej się z nim utożsamić.

Po spektaklu młodzież wzięła udział w warsztatach teatralnych, które poprowadził Maksymilian Czarnecki. Uczniowie mogli spróbować swoich sił w pracy z tekstem, gestem i ruchem scenicznym, a także zadać pytania dotyczące pracy aktora.

Obchody Święta Patrona Szkoły przygotowały nauczycielki: Agnieszka Suska, Kinga Remisz-Szewczyk oraz Małgorzata Jończyk. Przepiękną scenografię, nawiązującą do szafirowej pracowni Wyspiańskiego, zaprojektowała i wykonała Kinga Zagajewska. Za oprawę muzyczną i multimedialną odpowiadali panowie: Adam Tataradziński oraz Wojciech Wojciechowski.

Uroczystość uświetnił występ wokalny uczennicy Kaliny Lipov, która wykonała piosenkę „Wyspiański”. Całość poprowadzili Zuzanna Ciach oraz Antoni Zięba. Fotoreportaż z wydarzenia przygotowali uczniowie klasy 4Fo – Patrycja Miko i Kacper Sołtysiak – oraz Kamil Adamiec z klasy 5F.

Na zdjęciu: uczestnicy uroczystości Święta Patrona zorganizowanej 27 listopada 2025 r. w Zespole Szkół Ponadpodstawowych nr 6 im. Stanisława Wyspiańskiego w Tomaszowie Mazowieckim.

Uroczystość rozpoczęła się od wspólnego odśpiewania hymnu państwowego. Następnie do zgromadzonych uczniów, nauczycieli, pracowników szkoły oraz zaproszonych gości zwrócił się dyrektor II LO, Arkadiusz Broniarek, podkreślając znaczenie szkolnych tradycji i postaci Stefana Żeromskiego jako patrona liceum

Kulminacyjnym momentem pierwszej części spotkania było ślubowanie uczniów klas pierwszych na sztandar szkoły. W ten sposób oficjalnie dołączyli oni do społeczności II LO, zobowiązując się do pielęgnowania wartości wpisanych w motto i historię „Żeroma”.

Patron szkoły – Stefan Żeromski (1864–1925), wybitny prozaik, publicysta i dramaturg, nazywany bywa „sumieniem polskiej literatury” Obchody Święta Patrona w 2025 roku przypadły w szczególnym czasie: w roku setnej rocznicy śmierci pisarza, co dodatkowo podkreślało symbolikę uroczystości.

Gość specjalny – Konrad Borusiewicz z „Arbuzem na medal”

W kolejnej części uroczystości o swoich szkolnych latach spędzonych w murach II LO oraz zawodowej drodze opowiedział Konrad Borusiewicz, dziennikarz i reporter TVN24, związany ze stacją od 2014 roku.

Absolwent „Żeroma” mówił o tym, jak licealne doświadczenia, nauczyciele i pierwsze próby dziennikarskie wpłynęły na jego późniejszą karierę, obejmującą m.in. pracę reportera terenowego i autora nagradzanych materiałów, w tym reportażu „Ruski mir” o wojnie w Ukrainie Jego wystąpienie stało się dla obecnych licealistów przykładem tego, że szkolne marzenia można przekuć w realne, profesjonalne działania.

Za swoje osiągnięcia i wierność wartościom wyniesionym ze szkoły Konrad Borusiewicz został uhonorowany wyróżnieniem „Arbuz na medal” – otrzymują je ci absolwenci II LO, którzy, jak podkreślono, „nie zawiedli”.

Nagrody dla najlepszych uczniów

Święto Patrona to również czas, gdy II LO wyróżnia uczniów o wybitnych osiągnięciach. Nagrodę im. Stefana Żeromskiego za wybitne osiągnięcia naukowe otrzymali w tym roku:

• Krzysztof Wiśkowski z klasy IV i-m,
• Piotr Kwiatkowski z klasy III h-d

To jedno z najważniejszych wewnątrzszkolnych wyróżnień, przyznawane uczniom, którzy w szczególny sposób rozwijają swoje talenty i konsekwentnie budują dorobek naukowy.

Nagrodę Przewodniczącej Rady Rodziców odebrała Julia Tulin z klasy IV men, doceniona za pracę, aktywność i wyniki w nauce.

Szczególnie mocno wybrzmiał także moment wręczenia stypendiów Fundacji „Arbuzy”, która od lat wspiera najzdolniejszych uczniów szkoły. W tym roku stypendystami zostali:

• Zofia Łuczkowska z klasy IV b-ch,
• Sandra Wiśniewska z klasy III h-d,
• Piotr Kwiatkowski z klasy III h-d.

„Arbuz” dla tych, którzy budowali szkołę

Ważnym elementem obchodów było także uhonorowanie osób, które przez lata współtworzyły społeczność i markę II LO.

Honorowego „Arbuza” otrzymali:

• Krzysztof Gurak – emerytowany nauczyciel matematyki,
• Urszula Wronkowska – emerytowana pracownica obsługi.

Wyróżniono ich za wieloletnią pracę na rzecz szkoły oraz wkład w budowanie jej renomy. Tytuł „Przyjaciela Arbuza” trafił natomiast do Iwony Tomczyk, doceniając jej zaangażowanie i wsparcie udzielane społeczności II LO

„Literacki Laur Arbuza” i konkursy o patronie

W ostatniej części uroczystości Adrianna Jachimowska ogłosiła laureatów XXXI edycji Ogólnopolskiego Konkursu „O Literacki Laur Arbuza” – jednego z najważniejszych przedsięwzięć literackich organizowanych przez II LO, do którego co roku zgłaszają się młodzi twórcy z całej Polski.

Konkurs ma już ponad trzydziestoletnią tradycję, a informacje o sukcesach laureatów – w tym uczniów innych szkół, jak np. I LO w Tomaszowie Mazowieckim – regularnie pojawiają się w serwisach edukacyjnych i na stronach szkół z całego kraju

Następnie Anna Ignasiak przedstawiła wyniki konkursu wiedzy o Stefanie Żeromskim.

• I miejsce – Amelia Magiera z klasy IV h-d,
• II miejsce – Piotr Kiełbowski z klasy IV h-d,
• III miejsce – Kinga Nowak z klasy III b-ch (M),
• wyróżnienie – Maria Wiktorowicz z klasy III men

To właśnie tego typu konkursy przypominają, że nazwisko patrona szkoły to nie tylko szyld nad wejściem, ale także zobowiązanie do poznawania jego życia, twórczości i przesłania.

Najładniejsza pracownia i siatkarski Puchar Dyrektora

Ostatnim punktem programu było podsumowanie rywalizacji, które integrowały klasy i budowały atmosferę zdrowej konkurencji.

Marcin Krawul ogłosił laureatów konkursu na najładniejszą pracownię – zwyciężyła klasa I informatyczno-menedżerska, której sala została uznana za wzorowo zagospodarowaną i przyjazną uczniom.

Ten sam nauczyciel przedstawił również wyniki siatkarskiego turnieju o Puchar Dyrektora II LO. W tegorocznej edycji zwyciężyli uczniowie klasy III men, potwierdzając, że „Arbuzy” równie dobrze radzą sobie nie tylko w nauce i konkursach humanistycznych, ale także na sportowej hali

Tradycja, duma i wspólnota

Święto Patrona w II LO – obchodzone co roku pod koniec listopada – łączy w sobie elementy refleksji nad dorobkiem Stefana Żeromskiego, prezentację szkolnych talentów oraz uhonorowanie tych, którzy tworzą i promują markę „Arbuzów”: uczniów, absolwentów, nauczycieli, pracowników i przyjaciół szkoły.

Tegoroczne obchody pokazały, że II LO pozostaje miejscem, gdzie tradycja idzie w parze z nowoczesnością, a szkolne mury są przestrzenią do rozwijania pasji – od literatury i dziennikarstwa, przez nauki ścisłe, aż po sport i działalność społeczną.

Publiczność mogła usłyszeć najpiękniejsze, nastrojowe i refleksyjne piosenki z dorobku Agnieszki Osieckiej – od lirycznych opowieści o miłości i przemijaniu, po bardziej roztańczone, pełne energii utwory. Własne interpretacje młodych wykonawców, często oparte na prostych aranżacjach i bliskim kontakcie z publicznością, podkreślały to, co w twórczości Osieckiej najważniejsze: siłę słowa i prawdę emocji.

Wieczór w II LO był także okazją, by przypomnieć sylwetkę samej autorki. Agnieszka Osiecka – poetka, pisarka, reżyserka i dziennikarka – jest autorką ponad dwóch tysięcy tekstów piosenek i utworów scenicznych. Jej piosenki, śpiewane przez największe gwiazdy polskiej estrady, na trwałe wpisały się w historię polskiej kultury i wciąż pozostają ważnym punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń słuchaczy. Spotkanie z jej twórczością w szkolnych murach pokazało, że mimo upływu lat teksty Osieckiej pozostają niezwykle aktualne i bliskie młodym ludziom.

Koncert odbył się dokładnie w przeddzień Święta Patrona Szkoły, które w II LO obchodzono 28 listopada. Tego dnia pierwszoklasiści złożyli ślubowanie na sztandar szkoły, wręczono także nagrody i wyróżnienia – m.in. Nagrodę im. Stefana Żeromskiego oraz „Arbuzy” przyznawane przez fundację związaną z liceum. Wśród uhonorowanych znalazły się osoby dobrze znane z koncertu Osieckiej, jak Zofia Łuczkowska czy Sandra Wiśniewska, co jeszcze mocniej podkreśliło spójność szkolnych działań: od artystycznej wrażliwości po bardzo konkretne osiągnięcia naukowe i społeczne.

Muzyczny wieczór w „Arbuzowej Kawiarni” stał się więc naturalnym prologiem do święta szkoły – spotkaniem, które połączyło kilka pokoleń „arbuzowej” społeczności. Na widowni zasiedli uczniowie, nauczyciele, absolwenci i przyjaciele liceum, a wśród oklasków wyraźnie wybrzmiewała duma z talentów młodych artystów i wdzięczność dla osób, które od lat budują w II LO atmosferę sprzyjającą rozwijaniu pasji.

Tego typu wydarzenia pokazują, że szkoła to nie tylko lekcje i sprawdziany, ale także przestrzeń dla kultury, wrażliwości i wspólnego przeżywania ważnych tekstów polskiej piosenki. Koncert piosenek Agnieszki Osieckiej na długo pozostanie w pamięci uczestników – jako wieczór, w którym słowo i muzyka spotkały się z młodzieńczą energią, a szkolna hala sportowa na chwilę zamieniła się w prawdziwą, poetycką kawiarnię.

Gośćmi młodzieży byli specjaliści związani z Tomaszowskim Centrum Zdrowia. Przybliżyli oni specyfikę pracy lekarza chirurga, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego oraz diagnosty laboratoryjnego. Opowiadali o codziennych obowiązkach, odpowiedzialności wpisanej w te zawody, koniecznych predyspozycjach psychicznych i fizycznych, a także o kompetencjach, które są szczególnie wysoko cenione w ochronie zdrowia.

Istotną część spotkania poświęcono ścieżkom edukacyjnym prowadzącym do poszczególnych profesji. Uczniowie mogli dowiedzieć się, jakie wymagania stawiają uczelnie medyczne, jak wyglądają kolejne etapy kształcenia oraz jakie możliwości dalszej specjalizacji otwierają się już w trakcie studiów i pracy zawodowej. Prelegenci omawiali również sytuację na rynku pracy, zwracając uwagę na stałe zapotrzebowanie na personel medyczny oraz perspektywy zatrudnienia w szpitalach, przychodniach i placówkach diagnostycznych.

Jak podkreślali przedstawiciele Tomaszowskiego Centrum Zdrowia, wybór zawodu medycznego to decyzja wymagająca nie tylko dobrych wyników w nauce, lecz także empatii, odporności na stres i gotowości do ciągłego podnoszenia kwalifikacji. Jednocześnie jest to jedna z tych ścieżek zawodowych, które dają realne poczucie wpływu na życie i zdrowie innych ludzi oraz możliwość rozwoju w wielu specjalizacjach.

Spotkanie przebiegło w rzeczowej, ale jednocześnie bardzo przyjaznej atmosferze. Uczniowie mieli możliwość zadawania pytań, konfrontowania wyobrażeń o pracy w ochronie zdrowia z doświadczeniami praktyków oraz przyjrzenia się z bliska realiom funkcjonowania nowoczesnego szpitala powiatowego. Dla wielu z nich była to pierwsza okazja, by spojrzeć na zawody medyczne nie tylko przez pryzmat seriali czy mediów społecznościowych, ale przez konkretne przykłady z codziennej pracy.

Organizatorzy zapowiadają, że podobne spotkania będą kontynuowane. Współpraca szkół ponadpodstawowych, Powiatowego Urzędu Pracy i Tomaszowskiego Centrum Zdrowia ma stać się jednym z ważnych elementów lokalnego systemu doradztwa zawodowego, szczególnie w obszarze tak istotnym jak ochrona zdrowia.

Uroczystość miała bardzo podniosły, a jednocześnie ciepły charakter. W oczach rodziców widać było wzruszenie i dumę, a dzieci – mimo tremy – z wielkim zaangażowaniem uczestniczyły w każdym punkcie programu.

W części artystycznej Pierwszoklasiści zaprezentowali przygotowane specjalnie na tę okazję wiersze, piosenki i krótkie scenki, udowadniając, że oprócz zapału do nauki mają także mnóstwo talentu i energii. Ich występy nagrodzono gromkimi brawami.

Na zakończenie każdy z uczniów otrzymał tarczę Szkoły Podstawowej nr 9, pamiątkowy dyplom oraz drobny upominek, które będą przypominać o tym ważnym dniu.

To wyjątkowe wydarzenie z pewnością na długo pozostanie w pamięci dzieci i ich rodziców. Pierwszoklasistom życzymy odwagi w odkrywaniu świata, pięknych przyjaźni i wielu chwil, które będą codziennie przypominać, że nauka może być fascynującą przygodą, a szkoła – drugim domem.

Na zakończenie spotkania każdy uczestnik otrzymał zestaw do eksperymentowania zawierający propozycje eksperymentów, część materiałów niezbędnych do ich wykonania oraz wskazówki pedagogiczne ułatwiające opiekunom konstruktywne towarzyszenie dzieciom podczas ich prób odkrywania świata.

Turniej zgromadził kadeckie reprezentacje wszystkich klas mundurowych ZSP nr 8. Rozgrywki prowadzone były systemem pucharowym, a każdy mecz obfitował w efektowne akcje, mocne zagrywki i zacięte obrony. Na trybunach i na ławce rezerwowych nie brakowało dopingu – kadeci wspierali się nawzajem, pokazując ducha walki, zespołową solidarność i zaangażowanie, jakiego oczekuje się od przyszłych funkcjonariuszy służb mundurowych.

Po serii emocjonujących spotkań wyłoniono zwycięską drużynę, którą spotkało szczególne wyróżnienie – możliwość zmierzenia się w meczu towarzyskim z reprezentacją tomaszowskiej komendy policji. W składzie policyjnej drużyny zagrała m.in. posterunkowa Nadia Pawłowska – absolwentka klasy policyjnej ZSP nr 8, a od roku funkcjonariuszka Policji. Mecz pokazowy miał nie tylko wymiar sportowy – stał się także czytelnym symbolem współpracy szkoły z Komendą Powiatową Policji oraz inspiracją dla młodzieży, która w przyszłości chce zasilić szeregi służb.

Po zakończeniu rozgrywek odbyła się uroczystość wręczenia nagród. Zwycięskie drużyny otrzymały dyplomy oraz puchary, podkreślające ich wysiłek, zaangażowanie i sportową postawę. Nagrody wręczały wspólnie: dyrektor szkoły Agnieszka Dziedzic oraz I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Tomaszowie Mazowieckim – podinsp. Wioletta Stawiarska.

Wydarzenie pokazało, że sport to nie tylko rywalizacja, ale także budowanie relacji, kształtowanie charakteru i zacieśnianie współpracy między szkołą a służbami mundurowymi.

W pierwszym rzędzie zasiedli przedstawiciele władz samorządowych: Michał Czechowicz z Zarządu Powiatu Tomaszowskiego, Łukasz Cerazy, naczelnik Wydziału Oświaty Starostwa, oraz Tomasz Rosset, wiceprzewodniczący Regionalnej Rady Olimpijskiej w Łodzi. Ale to olimpijczycy skradli show — i serca widowni.

Na parkiet weszli: Wanda Panfil (lekkoatletyka, IO Seul ’88, Barcelona ’92), Iwona Dzięcioł-Marcinkiewicz (łucznictwo, brąz IO Atlanta ’96), Anna Zambrzycka (wioślarstwo, IO Rio ’16), Artur Kozłowski (lekkoatletyka, IO Rio ’16), Mateusz Rzeźniczak (lekkoatletyka, IO Tokio ’20, Paryż ’24) oraz Stanisława Pietruszczak-Wąchała (łyżwiarstwo szybkie, IO Innsbruck ’72). Każde z nich poprowadziło z młodzieżą fragment zajęć — krótko, intensywnie, z humorem i konkretem.

Pierwszy segment to „rozruch mistrzów”: skipy, mobilizacja, praca stóp i nauka rytmu. — Nie ma szybkiego biegu bez porządnej techniki. A techniki bez cierpliwości — tłumaczył Artur Kozłowski, pokazując ćwiczenia, które amator może powtórzyć na szkolnym korytarzu. Chwilę później Mateusz Rzeźniczak rozbił sprint na elementy: ustawienie, start reakcją na bodziec, kontrola oddechu. — Zwycięstwo zaczyna się w głowie. Gdy słyszysz „na miejsca”, uspokajasz myśli i robisz swoje — mówił do uczniów.

W części technicznej Iwona Dzięcioł-Marcinkiewicz przeprowadziła pokaz „celowania koncentracją” — bez ostrych grotów, za to z miękkimi tarczami i naciskiem na postawę. — Łucznictwo uczy, że każdy milimetr ma znaczenie. I że nie trafiasz, gdy się spieszysz — podsumowała. Anna Zambrzycka przeniosła z kolei halę na… ergometry. Uczniowie uczyli się „łapać wodę”, równo pracując nogami, plecami i rękami. — Wiosło nie wybacza gry na solistę. Albo płyniemy razem, albo stoimy w miejscu — uśmiechała się.

Kiedy Stanisława Pietruszczak-Wąchała poprosiła o „start łyżwiarski na sucho”, parkiet na moment zamienił się w taflę lodu. — Siła to jedno, ale balans i praca bioder robią różnicę — tłumaczyła, korygując ustawienie stóp. Finał poprowadziła Wanda Panfil: — Sport to nie tylko rekordy. To codzienna radość z ruchu. Jeśli dziś wrócicie do domu i wyjdziecie pobiegać 15 minut, to już wygraliście.

Z trybun dopingowali rówieśnicy z I LO, II LO, ZSP nr 1, ZSP nr 2 i ZSP nr 8. Atmosfera? Głośna, życzliwa, bez gwiazdorzenia. — Pierwszy raz miałem sprint analizowany klatka po klatce. Wychodzi, że nie jestem „zły”, tylko źle ustawiam kolano — śmiał się Kacper z „dwójki”. Pani Magda, nauczycielka W-F z „jedynki”, dorzucała swoje: — Takie lekcje to paliwo. Młodzi widzą, że sport nie jest „za karę”, tylko daje sprawczość i skalę postępów.

W przerwach było miejsce na pytania. O dietę w dzień startu, o radzenie sobie ze stresem, o porażki. — Porażka to informacja. Zmieniasz trening, nie marzenia — mówił Rzeźniczak i dostał spontaniczne brawa.

W wymiarze wychowawczym wydarzenie trafiło w punkt. W czasach, gdy konkurentem W-F-u bywa „scroll”, Wielka Olimpijska Lekcja W-F przypomniała, że ruch to higiena głowy, a nie tylko test Coopera. — Sport uczy pokory, uważności na ciało i współpracy. To kompetencje, które przydają się równie mocno na boisku, jak i w pracy — podkreślał Tomasz Rosset z Regionalnej Rady Olimpijskiej.

Na koniec parkiet zamienił się w wielką scenę do wspólnego zdjęcia. Gromkie brawa, przybite „piątki”, szybkie autografy na koszulkach i dzienniczkach. — Zrobiliście dziś świetną robotę. Trzymajcie się ruchu. W jakiejkolwiek formie — żegnała młodzież Wanda Panfil.

Wydarzenie zrealizowano przy wsparciu Urząd Marszałkowski Województwa Łódzkiego, w ramach akcji „Wielka Olimpijska Lekcja W-F”. Zwykły czwartkowy W-F przerodził się w lekcję charakteru. A to z tych lekcji pamięta się najdłużej.

Data 7 listopada wybrzmiała w tym roku szczególnie: to właśnie tego dnia w 1918 r. w Lublinie powstał Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego – jeden z ważnych kroków na drodze do wolnej Polski. Kilka dni później, 10 listopada, do Warszawy wrócił Józef Piłsudski, a 11 listopada przejął zwierzchnictwo nad wojskiem. Uczniowie przypomnieli, że niepodległość nie przyszła jednego dnia: to rezultat pokoleń pracy i ofiar, zrywów i politycznej wytrwałości – od powstań 1830 i 1863, przez Legiony, aż po wybuch Wielkopolski 1918/1919, plebiscyty i powstania śląskie.

Program, który porusza

Na szkolnej scenie zabrzmiały wiersze patriotyczne, a także pieśni legionowe i niepodległościowe – wśród nich przejmujące „My, Pierwsza Brygada”. Przed oczami widzów zmieniały się tableau historyczne: mapy rozbiorów, fotografie żołnierzy i cywilów, symbole polskich dążeń do wolności. Młodzi recytatorzy opowiadali o cenie wolności, śpiew wzmagał emocje, a proste rekwizyty – biało-czerwone wstążki, rogatywki, znicze pamięci – dodawały przedstawieniu autentyzmu.

Wartości, które łączą pokolenia

W centrum uroczystości znalazły się słowa: wolność, patriotyzm, odpowiedzialność, miłość do Ojczyzny. Podkreślono, że patriotyzm to nie tylko pamięć o bohaterach, ale także codzienna praca, szacunek dla drugiego człowieka i dbałość o wspólne dobro. Uczniowie i nauczyciele z dumą oddali hołd wszystkim, którzy walczyli o niepodległość – tym znanym z podręczników i tym bezimiennym.

Szkoła jako wspólnota pamięci

„Dwunastka” pokazała, jak edukacja historyczna potrafi łączyć. W przygotowanie apelu włączyły się klasy młodsze i starsze, chór szkolny, koło historyczne i wychowawcy. Była to piękna lekcja historii i wspólnoty: uczniowie opowiadali historię swoimi głosami, a jednocześnie wspólnym głosem szkoły.

Dziedzictwo, które trwa

Uroczystość zakończyła się chwilą ciszy i wspólnym odśpiewaniem pieśni. W tym milczeniu wybrzmiało zobowiązanie: pamiętać, rozumieć, przekazywać dalej. Bo – jak przypomnieli prowadzący – wolność nie jest dana raz na zawsze. Trzeba o nią troszczyć się każdego dnia: w postawie obywatelskiej, w kulturze słowa, w gotowości do działania dla dobra wspólnego.

Tegoroczne obchody w „Dwunastce” były dokładnie tym, czym szkoła być powinna: miejscem, gdzie historia spotyka się z teraźniejszością, a patriotyzm staje się konkretną postawą – odświeżoną w pamięci, przeżytą we wspólnym śpiewie i zabranym do domu na co dzień.

Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 1 im. Tadeusza Kościuszki realizuje projekty finansowane przez Narodową Agencję w ramach programu POWER i ERASMUS+ od 2016 roku w sektorze Kształcenie i Szkolenia zawodowe, zrealizowaliśmy 10 mobilności uczniów oraz 4 mobilności kadry.

1. W roku 2021 realizowane były 2 projekty:
   Numer projektu 2019-2-PMU-2145, dofinansowanie w wysokości 195.864,00 zł
   Nr projektu 2020-1-PL01-KA102-079344, dofinansowanie w wysokości 149.112 €
2. W roku 2024 realizowany był 1 projekt:
   Numer projektu 2023-1-PL01-KA121-VET-000131331, dofinansowanie w wysokości 57.498 €
3. W roku 2025 realizowany był 1 projekt:
   Nr projektu 2024-1-PL01-KA121-VET-000197878, dofinansowanie w wysokości 65.388 €

- W latach 2021, 2022, 2023, 2024 nie planowaliśmy wizyt przygotowawczych ani monitorujących, stąd żadna taka wizyta się nie odbyła. W roku 2025 w budżecie projektu przewidzieliśmy wizytę monitorującą, która odbyła się w lipcu 2025. Koszty wizyty monitorującej z budżetu powiatu wyniosły 0,00 zł. Koszty podróży, zakwaterowania i wyżywienia pokryte były w całości z budżetu projektu Erasmus+. Udział w wizycie monitorującej wzięli udział: przedstawiciel szkoły i dwóch przedstawicieli Organu Prowadzącego - czytamy w odpowiedzi przesłanej przez dyrektora ZSP1. Przecież nie oznacza to, że kosztów żadnych nie było, a jak twierdzi dyrektor musiały być uwzględnione we wniosku. 

Podobną informację otrzymaliśmy z Zespołu Szkół Ponadpodstawowych numer 8. Tutaj dyrektor również nie zrozumiała pytania o jednostkowy koszt uczestnictwa urzędników w wyjazdach zagranicznych. 

dane z ZSP nr 2

***

To, że coś finansowane jest z tzw. programów, nie oznacza, że nie ma  z tym związanych żadnych kosztów. Kwestia źródeł ,ich pokrycia, stanowi osobny problem. Nie jest też prawdą, że powiat nie ponosi kosztów. Przede wszystkim pieniądze trafiają najpierw do budżetu powiatu, następnie szkoły, a dopiero w dalszej kolejności są wydatkowane. Po drugie urzędnicy oraz członkowie Zarządu nie wyjeżdżają w ramach swoich urlopów wypoczynkowych, tylko delegacji służbowych. 

Zespół Szkół Ponadpodstawowych numer 1 twierdzi także, że przez kilka lat wyjazdów dla działaczy politycznych nie organizowano. Czyli nie były potrzebne. Z kolei dyrekcja ZSP numer 1 twierdzi, że wizyty finansowane z FERS są obligatoryjne i mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa uczniom. Warto też przypomnieć, że wcześniej na podobną wycieczkę do Grecji, kilka lat temu wybrali się: Leszek Ogórek i Beata Stańczyk. Po naszych publikacjach zaprzestano podobnych praktyk. Jak widać teraz wszystko wraca do "normy". Poniżej znajdziecie wyjaśnienia dotyczące wyjazdu sprzed kilku lat

Polecamy nasz wcześniejszy artykuł: 

Dzień Odblaskowych Kamizelek – 24 października

Jednym z pierwszych wydarzeń był Dzień Odblaskowych Kamizelek. Tego dnia cała społeczność szkolna przyszła w kamizelkach odblaskowych, stając się ambasadorami odblaskowej mody w okresie jesienno-zimowej szarugi – mglistych poranków, krótkich popołudni i wcześnie zapadającego zmroku.

Spotkanie z PKP PLK – 29 października

Kolejne działanie to spotkanie z przedstawicielami PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.. Wśród gości był pies rasy owczarek belgijski, pełniący służbę w Służbie Ochrony Kolei (SOK), który wzbudził duże zainteresowanie uczniów. Podczas zajęć omówiono bezpieczeństwo na przejazdach kolejowo-drogowych oraz właściwe zachowania na terenach kolejowych. Szkoła dołączyła do grona Ambasadorów Bezpieczeństwa w ramach kampanii „Bezpieczny Przejazd”. Za aktywny udział uczniowie otrzymali m.in. odblaski.

Dlaczego to ważne

Udział w programie „ODBLASKOWA SZKOŁA” przypomina o prawidłowych zachowaniach na drodze. Dbanie o bezpieczeństwo własne i innych zapobiega wypadkom i tworzy bezpieczne, przyjazne środowisko dla wszystkich uczestników ruchu.

Najgłośniejszą nowością tegorocznej edycji jest premierowa prezentacja programu „OPW z dronem” – pilotażowych szkoleń z obsługi bezzałogowców dla uczniów oddziałów przygotowania wojskowego. W pierwszym etapie weźmie udział 16 szkół, po jednej z każdego województwa. Projekt przewiduje tworzenie 30-osobowych „grup dronowych”, przeszkolenie nauczycieli przez żołnierzy i możliwość zdobycia przez uczniów formalnych uprawnień do pilotowania BSP. Pilotaż potrwa do 1 lipca 2027 r., a finansowanie zapewnią dotacje celowe MON – rozwiązanie, które ma zasilić budowaną w Siłach Zbrojnych kompetencję „wojsk dronowych”. 

ZSP nr 1 znalazł się w gronie szkół zakwalifikowanych do tego programu, co jest zarówno wyróżnieniem, jak i realną inwestycją w nowoczesne umiejętności uczniów. Jak informuje placówka, tomaszowską szkołę na forum reprezentują wicedyrektor Jolanta Nikodemska i Wojciech Dzwonkowski; w obradach uczestniczy także przedstawiciel WCR w Łodzi ppłk Piotr Wyrzykowski oraz reprezentant kuratorium oświaty Adam Bar

Forum we Wrocławiu pokazuje, że edukacja obronna przechodzi z fazy deklaracji do praktyki: z jednej strony nagradza się szkoły, które realnie prowadzą swoich absolwentów do służby, z drugiej – wprowadza programy odpowiadające na współczesne pole walki, takie jak szkolenia dronowe. Dla Tomaszowa Mazowieckiego oznacza to nie tylko prestiż, ale i konkret: dostęp do sprzętu, instruktorów i ścieżek certyfikacji, które przełożą się na kompetencje młodych ludzi i ich szanse w Wojsku Polskim.

Pierwszoklasiści zaprezentowali wiersze i piosenki, pokazując, że chociaż dopiero zaczynają swoją szkolną przygodę, to nabyli już bardzo dużo umiejętności. Z wielką dumą śpiewali i mówili, że są Polakami oraz cieszą się, że będą uczniami „ Szóstki”, szkoły, gdzie każdy dzień jest wesoły. 

Najważniejszym momentem wydarzenia było uroczyste pasowanie na ucznia- symbolicznym dużym, czerwonym ołówkiem. Aktu pasowania dokonali kolejno zaproszeni goście oraz Pani Dyrektor Elżbieta Wilczyńska. Pierwszaki ślubowały być pilnymi uczniami, dobrymi kolegami i z dumą reprezentować swoją szkołę. Po złożeniu ślubowania zostali obdarowani upominkami ufundowanymi przez zaproszonych gości oraz rodziców.

Na zakończenie uroczystości goście pogratulowali dzieciom rozpoczęcia nowego etapu w ich życiu, życząc samych sukcesów, radości z odkrywania świata i wielu pięknych chwil w szkolnych murach.

Powołanie Komisji Edukacji Narodowej było – obok uchwalenia Konstytucji Trzeciego Maja – jednym z najważniejszych wydarzeń u schyłku Rzeczypospolitej Obojga Narodów, wpisywało się w ducha reform, który miał zaradzić jej upadkowi. Misja zreformowania systemu edukacji łączyła zwaśnione stronnictwa polityczne.

Podstawowym celem komisji było takie zreformowania nauczania „aby młódź nabyła na wiek dalszy potrzebne światła, które by ją kierowały w życiu prywatnym i w życiu publicznym do zupełnego wykonania, co powinien człowiek, chrześcijanin i obywatel, aby i sobie u drugim stał się pożytecznym". Choć w nazwie komisji wskazano na „młodzież szlachecką", zakładała ona dostęp do edukacji także dla zdolnych przedstawicieli innych stanów. Przepisy Komisji Edukacji Narodowej obejmowały również kształcenie kobiet.

Działała w latach 1773-1794. Stworzyła nowoczesną strukturę organizacyjną oświaty – od szkół elementarnych przez gimnazja aż do uczelni wyższych. Reforma objęła programy nauczania, do których wprowadzono elementy nauk przyrodniczych, historii i geografii Polski, naukę języka ojczystego i wychowanie obywatelskie.

Komisja powołała Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych, które zajęło się przygotowywaniem podręczników. Zamawiano je u wybitnych uczonych polskich, a także tłumaczono najlepsze opracowania zagraniczne. Komisja uregulowała również podstawy prawne zawodu nauczycielskiego i stworzyła pierwsze szkoły kształcące pedagogów.

Zreorganizowane zostały też akademie: krakowska i wileńska. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, przemianowany na Szkołę Główną Koronną, stał się nowoczesną uczelnią. Wysoką rangę zdobył uniwersytet wileński. Przemianowany na Szkołę Główną Wielkiego Księstwa Litewskiego stał się ważnym ośrodkiem nauk przyrodniczych i astronomii. Komisja zamierzała też powołać Królewski Uniwersytet w Warszawie – jego zalążkiem była utworzona w 1789 r. Szkoła Anatomii i Chirurgii.

Kres działaniom Komisji Edukacji Narodowej położyła utrata niepodległości Polski, ale wiele wprowadzonych przez nią rozwiązań miało kontynuację.

Dzień Edukacji Narodowej wprowadzono w 1982 r. w miejsce obchodzonego wcześniej Dnia Nauczyciela.

W artykule 74. ustawy Karta nauczyciela zapisano: „W dniu rocznicy utworzenia Komisji Edukacji Narodowej, 14 października każdego roku, obchodzony będzie Dzień Edukacji Narodowej. Dzień ten uznaje się za święto wszystkich pracowników oświaty i jest wolny od zajęć lekcyjnych".

Dzień Edukacji Narodowej jest okazją do nagradzania wyróżniających się dla niej nauczycieli i pracowników niepedagogicznych. W tym dniu lub w dniach blisko tej daty tradycyjnie wręczane są nauczycielom odznaczenia państwowe i resortowe: krzyże zasługi, medale Komisji Edukacji Narodowej (najwyższe odznaczenie przyznawane przez ministra edukacji narodowej), medale za długoletnią służbę i nagrody za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze. Przy okazji Dnia Edukacji Narodowej uroczyście nadawane są też honorowe tytuły profesora oświaty.

Idea obchodzenia w Polsce specjalnego święta nauczycieli sięga 1957 r. Wówczas, podczas Światowej Konferencji Nauczycielskiej w Warszawie, zaproponowano, aby 20 listopada stał się Międzynarodowym Dniem Karty Nauczyciela. Ostatecznie zwyciężyła propozycja uczczenia rocznicy powołania Komisji Edukacji Narodowej. Uchwalona w 1972 r. ustawa Karta praw i obowiązków nauczyciela wprowadziła Dzień Nauczyciela obchodzony właśnie 14 października.

Nauczyciele obchodzą swoje święto w różnych krajach w różnych dniach. Przykładowo na Tajwanie obchodzone jest ono 28 września w dniu urodzin Konfucjusza, a w Czechach i na Słowacji – 28 marca, czyli w dniu urodzin Jana Amosa Komeńskiego – XVII-wiecznego pedagoga, filozofa, reformatora i myśliciela protestanckiego, twórcy i propagatora jednolitego systemu powszechnego nauczania, który zalecał objęcie nauczaniem wszystkich, niezależnie od płci i stanu.

Niezależnie od tego 5 października obchodzony jest Światowy Dzień Nauczyciela (World Teacher's Day). Międzynarodowe święto zostało proklamowane przez UNESCO w 1994 r. Dzień obchodzony jest dla upamiętnienia rocznicy podpisania 5 października w 1966 r. przez UNESCO i Światową Organizację Pracy "Rekomendacji w sprawie statusu nauczycieli". Rekomendacja jest podstawowym dokumentem określającym zakres praw i obowiązków nauczycieli w skali globalnej.

W Polsce Światowy Dzień Nauczyciela obchodzony jest głównie przez nauczycieli akademickich, którzy uważają go za swoje święto. 

MEN: w Polsce jest 707,6 tys. nauczycieli, 84 proc. z nich to kobiety

W polskim systemie oświaty pracuje 707,6 tys. nauczycieli. Zdecydowana większość z nich - 84 proc. wszystkich polskich nauczycieli - to kobiety. Średnia wieku polskiej nauczycielki to prawie 46 lat - wynika z danych udostępnionych PAP przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Z danych MEN wynika, że w polskim systemie oświaty jest 707 655 nauczycielek i nauczycieli, a etatów nauczycielskich 725 348,9.

Najwięcej etatów nauczycielskich jest w szkołach podstawowych - 305 973,39. W zespołach szkół i placówek jest 250 388,31 etatów, w wychowaniu przedszkolnym - 93 481,15, w szkołach ponadpodstawowych - 51 465,97, w poradniach psychologiczno-pedagogicznych - 9130,11, w szkołach artystycznych - 7228,15, a w placówkach oświatowych - 7681,82.

Nauczycielek jest 594 888, nauczycieli 112 767, co oznacza, że zawód nauczycielski należy do zawodów sfeminizowanych - 84 proc. pracujących w tym zawodzie to kobiety, blisko 16 proc. to mężczyźni.

Średnia wieku polskiego nauczyciela to 46,3 lat: kobiet - 45,9 lat, mężczyzn - blisko 48,2 lat. Porównując dane te z danymi z lat ubiegłych wynika, że średnia wieku nauczycieli systematycznie rośnie. W 2012 r. średni wiek polskiej nauczycielki wynosił 41,5 roku, a nauczyciela - blisko 43 lata.

Obecnie najmłodszy polski nauczyciel ma 19 lat i uczy fortepianu w szkole muzycznej I stopnia. Najstarszy ma 88 lat i też uczy fortepianu w szkole muzycznej I stopnia.

Największą grupę nauczycieli stanowią nauczyciele dyplomowani, czyli na najwyższym stopniu awansu zawodowe - jest ich 378 284 (etatów 398 308,43), czyli 54,91 proc. Z kolei nauczycieli początkujących (stopień utworzony w 2022 r. z dwóch wcześniejszych: nauczyciela stażysty i nauczyciela kontraktowego) jest 179 728 (etatów 173 231,4), co stanowi 23,8 proc. ogółu. Nauczycieli mianowanych (stopień pośredni między nauczycielem początkującym a dyplomowanym) jest 149 643 (etatów 153 809,07), czyli 21,2 proc. wszystkich nauczycieli.

Stopień naukowy, stopień magistra, studia II stopnia ma 669 822 nauczycieli, czyli 94,6 proc. Studia zawodowe lub studia I stopnia ma 37 833 nauczycieli, czyli 5,3 proc. (PAP)

W programie znalazła się prezentacja multimedialna podsumowująca lokalne działania oraz diagnozę stanu cyfryzacji w tomaszowskich placówkach. Zespół projektowy przedstawił też harmonogramy działań rozwojowych, które mają porządkować kolejne etapy wdrażania rozwiązań – od infrastruktury i oprogramowania po szkolenia i wsparcie metodyczne. Wybrzmiały także głosy ekspertów o wyzwaniach edukacyjnych w erze sztucznej inteligencji, a filmowe mini-prezentacje przygotowane przez uczniów szkół podstawowych pokazały, jak młodzi potrafią twórczo wykorzystywać cyfrowe narzędzia w codziennej nauce. Kulminacją spotkania był panel „Po co nam cyfryzacja w oświacie?”, w którym uczestnicy – przedstawiciele szkół, samorządu i biznesu – spierali się o proporcje między innowacją a zdrowym rozsądkiem i bezpieczeństwem 

Wśród prelegentów znaleźli się: dr hab. Rafał Jakub Pastwa, który mówił o kompetencjach przyszłości i miejscu sztucznej inteligencji w świecie wielowymiarowych kryzysów; prof. dr hab. Beata Obsulewicz-Niewińska z inspirującą opowieścią „Od marzenia do zmiany świata”; trener i doradca oświatowy Marcin Paks, przedstawiający dobre praktyki w budowaniu wizji nowoczesnej szkoły; oraz Zofia Domaradzka-Grochowalska z wystąpieniem o świecie wartości w cyfrowej rzeczywistości. Każda z tych perspektyw składała się na wspólny wniosek: postęp ma sens wtedy, gdy wzmacnia relacje, krytyczne myślenie i sprawczość uczniów, a nie zastępuje pracy nauczyciela algorytmem.

Głos zabrał również zastępca prezydenta Tomaszowa Mazowieckiego Tomasz Migała. Podkreślił, że miasto bez wahania przystąpiło do pilotażu i że wypracowana strategia ma przyspieszyć cyfrowy rozwój wszystkich jednostek oświatowych, pozostając wierną nadrzędnym wartościom i realiom szybko zmieniającego się świata. Jak mówił, kluczem będzie spójność działań – od planu inwestycji po sensowne szkolenia kadry – tak, by technologia była wsparciem, a nie celem samym w sobie. 

Wśród gości specjalnych obecny był m.in. Andrzej Suchenek, dyrektor Ośrodka Rozwoju Edukacji, obok przedstawicieli Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i ekspertów firmy Learnetic, od lat rozwijającej rozwiązania dla edukacji. Ich obecność podkreślała łączność miasta z ogólnopolską siecią instytucji i partnerów, którzy wspólnie pracują nad mądrą cyfryzacją szkoły.

Konferencja była również konkretnym dowodem na to, że sam projekt ORE – nastawiony na szkolenia i doradztwo dla kadr samorządowych – dostarcza narzędzi do systematycznego zarządzania zmianą. W ostatnich miesiącach Ośrodek konsekwentnie rozwijał ofertę warsztatów i konsultacji dla JST, od diagnozy organizacyjno-finansowej lokalnej oświaty po praktyczne wykorzystanie sztucznej inteligencji w pracy urzędów i szkół. Tomaszów Mazowiecki pokazuje, jak przekuć te zasoby w plan działania skrojony pod lokalne potrzeby.

Na zakończenie uczestnicy zgodzili się, że cyfrowa transformacja to przede wszystkim sposób myślenia o edukacji i przyszłości młodych ludzi. W tomaszowskiej relacji z konferencji najczęściej powtarzało się zdanie, że „technologia ma służyć człowiekowi”. Jeśli tak rozumiany kierunek zostanie utrzymany, miasto ma szansę budować model nowoczesnej oświaty, w której narzędzia cyfrowe wzmacniają podmiotowość uczniów, wspierają pracę nauczycieli i zacieśniają współpracę z rodzicami – bez utraty tego, co w szkole najcenniejsze: relacji, odpowiedzialności i wartości.

***

Ośrodek Rozwoju Edukacji prowadzi projekt „Cyfrowy rozwój oświaty…” na rzecz JST, zapewniając szkolenia i doradztwo w obszarze planowania i wdrażania cyfryzacji – od organizacji sieci szkół po narzędzia do pracy i rozliczeń; dyrektorem ORE jest od 2024 roku Andrzej Suchenek.

Podczas spotkania wręczono Nagrody Prezydenta Miasta oraz wyróżnienia pedagogom, którzy w roku szkolnym 2024/2025 wnieśli szczególny wkład w sukcesy swoich podopiecznych. Doceniono przede wszystkim wychowawców laureatów i finalistów konkursów przedmiotowych organizowanych przez Łódzkiego Kuratora Oświaty, a także konkursów interdyscyplinarnych i tematycznych. To właśnie dzięki codziennemu zaangażowaniu nauczycieli, cierpliwej pracy i mądrze prowadzonej motywacji uczniowie sięgają po najwyższe miejsca, promując swoje szkoły i miasto.

Drugą część wydarzenia poświęcono sportowej rywalizacji uczniów szkół podstawowych. W minionym roku szkolnym zorganizowano Igrzyska Dzieci (dla rocznika 2012 i młodszych) oraz Igrzyska Młodzieży (dla roczników 2010–2011). Do walki o punkty stanęli reprezentanci dwunastu szkół, rywalizując w szeregu konkurencji. System punktowy – przyznawany za zajęte miejsca w poszczególnych zawodach – pozwolił na stworzenie zbiorczej klasyfikacji i wyłonienie najlepszych ekip.

Sportowy sezon 2024/2025 był nie tylko przeglądem talentów i ambicji, ale też lekcją współpracy i zasad fair play. Szkolne drużyny udowodniły, że umiejętnie łączą naukę z aktywnością fizyczną, a sukcesy na boiskach i arenach idą w parze z dobrymi wynikami przy tablicy. Dla młodszych uczestników Igrzysk Dzieci była to często pierwsza okazja, by poczuć smak dużej rywalizacji. Starsi, w ramach Igrzysk Młodzieży, potwierdzili, że lokalny sport szkolny ma solidne zaplecze i perspektywy.

Uroczystość w „Tkaczu” była także momentem wdzięczności dla całych środowisk szkolnych: pedagogów, pracowników administracji, rodziców i samych uczniów. Dzień Edukacji Narodowej przypomina, że sukces edukacyjny rodzi się z codziennej współpracy – od pierwszych liter i cyfr po olimpijskie ambicje i medale w szkolnych barwach.

Wszystkim nagrodzonym i wyróżnionym serdecznie gratulujemy. Wkrótce opublikujemy pełną listę laureatów oraz szczegółową klasyfikację współzawodnictwa sportowego szkół za rok 2024/2025.

Nagrody Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego w 2025 roku otrzymali nauczyciele:

1. Justyna Duda – Antochów – nauczyciel języka angielskiego – Szkoła Podstawowa nr 13 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 1;
2. Barbara Szczecińska – wicedyrektor/nauczyciel chemii, matematyki – Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 2;
3. Kinga Miłek – nauczyciel geografii, biologii, przyrody – Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 2;
4. Krzysztof Krawczyk – nauczyciel wychowania fizycznego – Szkoła Podstawowa nr 7 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 3;
5. Julita Piotrowska – nauczyciel historii Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4;
6. Iwona Szczepaniak – nauczyciel wychowania przedszkolnego – Przedszkole nr 20 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4;
7. Bożena Pszczółkowska – nauczyciel bibliotekarz – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4;
8. Radosław Pająk – nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4;
9. Małgorzata Baryś – wychowawca oddziału przedszkolnego – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4;
10. Ewa Dzitkowska – nauczyciel języka niemieckiego, bibliotekarz – Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 6;
11. Beata Kubacka – Mizerska – nauczyciel języka polskiego – Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 6;
12. Ewelina Rybińska – wicedyrektor/nauczyciel języka niemieckiego – Szkoła Podstawowa nr 11 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 7;
13. Ewa Turlik – Kostanek – nauczyciel języka polskiego – Szkoła Podstawowa nr 6 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 8;
14. Aleksandra Mielowska – wicedyrektor/nauczyciel chemii i fizyki – Szkoła Podstawowa nr 9 im. Ks. Jana Twardowskiego w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 9;
15. Iwona Pichola - nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej – Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 10;
16. Izabela Jakuszenkow – nauczyciel wychowania fizycznego – Szkoła Podstawowa nr 8;
17. Adam Błoński – nauczyciel wychowania fizycznego – Szkoła Podstawowa nr 8;
18. Agata Pająk – pedagog szkolny – Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków;
19. Dariusz Rogulski – nauczyciel wychowania fizycznego – Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków;
20. Kamilla Madzio – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 1;
21. Ewa Goździk – Szczepańska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 2;
22. Aneta Jarząbek – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 7;
23. Elżbieta Wilczyńska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 8;
24. Lucyna Siudzińska – dyrektor Zespoły Szkolno – Przedszkolnego nr 10;
25. Justyna Kubiak – dyrektor Szkoły Podstawowej nr 8.
Nagrody za szczególny wkład w osiągnięcia swoich uczniów w szkołach otrzymali:

1. Anna Gabryszewska – Anteczek - Szkoła Podstawowa nr 13 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 1;
2. Marzena Głowa, Elżbieta Bojanowska, Jolanta Wawrzeńczyk, Jowita Grzeszczyszyn – Szkoła Podstawowa nr 12 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 2;
3. Krzysztof Kleszcz, Piotr Chruściel – Szkoła Podstawowa nr 1 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 4;
4. Anna Florczyk – Szkoła Podstawowa nr 8;
5. Elżbieta Kafar – Szkoła Podstawowa nr 14 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 6;
6. Ewa Rosół – Szkoła Podstawowa nr 9 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 9;
7. Marlena Kołodziejczyk, Iwona Goździk – Szkoła Podstawowa nr 11 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 7;
8. Ewa Turlik – Kostanek, Agnieszka Kujawska, Paweł Zakaszewski, Monika Kamińska – Szkoła Podstawowa nr 6 w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 8;
9. Elżbieta Galińska, Joanna Matysiak – Szkoła Podstawowa nr 10.

Podziękowania za całoroczną pracę dydaktyczno – wychowawczo – opiekuńczą i organizacyjną w zarządzanych przez siebie placówkach otrzymały:

1. Dorota Karwas – dyrektor Zespołu Przedszkolnego w Tomaszowie Mazowieckim,
2. Ewa Brzezińska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 6 w Tomaszowie Mazowieckim,
3. Izabela Śliwińska – dyrektor Szkoły Podstawowej nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków w Tomaszowie Mazowieckim,
4. Ewa Służewska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 4,
5. Ligia Twardowska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 3.

Nauczyciele wyróżnieni innymi nagrodami za szczególne osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze i opiekuńcze (nagrody wręczane są podczas uroczystości organizowanej przez Łódzkiego Kuratora Oświaty):

Medalem Komisji Edukacji Narodowej:

1. Agnieszka Oleszek – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 9,
2. Adrianna Adamska-Mundzia – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 6 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 8,
3. Longina Wilczak – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 13 Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 1,
4. Anna Staniszewska – Smolec – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 8,
5. Cezary Świech – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 2.

Medalem Złotym za Długoletnią Służbę:

1. Dorota Karwas – dyrektor Zespołu Przedszkolnego w Tomaszowie Mazowieckim,
2. Beata Milczarek – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 12 im. Jana Pawła II w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 2,
3. Katarzyna Darczyńska – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 4,
4. Jolanta Piotrowska – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 9,
5. Małgorzata Zysiak – nauczyciel w Szkole podstawowej nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 10.

Medalem Srebrnym za Długoletnią Służbę:

1. Lucyna Siudzińska – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 10.

Nagrodą Łódzkiego Kuratora Oświaty:

1. Urszula Irena Dąbrowska – Mrozek – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 7 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 3,
2. Iwona Goździk – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 11 w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 7,
3. Joanna Agnieszka Matysiak – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków,
4. Piotr Kaniewski – nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w Zespole Szkolno – Przedszkolnym nr 10,
5. Wioletta Madej – dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr 9.

Nagrody dla szkół, które wzięły udział we współzawodnictwie sportowym szkół podstawowych:

1. W ramach klasyfikacji ogólnej w kategorii „Igrzyska Dzieci” wyróżnienia za udział we współzawodnictwie sportowym otrzymali:

- Szkoła Podstawowa nr 7
- Szkoła Podstawowa nr 8
- Szkoła Podstawowa nr 13 Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w ZS-P nr 1
- Szkoła Podstawowa nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w ZS-P nr 9
- Szkoła Podstawowa nr 6 w ZS-P nr 8
- Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków
- Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w ZS-P nr 2
- Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w ZS-P nr 6

Nagrody za miejsca I-III: 

3 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w ZS-P nr 10
2 miejsce – Szkoła Podstawowa nr 11 w ZS-P nr 7
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4

W klasyfikacji Dziewcząt nagrody za miejsca I-III: 

3 miejsce Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w ZS-P nr 6
2 miejsce – Szkoła Podstawowa nr 11 w ZS-P nr 7
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4

W klasyfikacji Chłopców nagrody za miejsca I-III: 

3 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 11 w ZS-P nr 7
2 miejsce – Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w ZS-P nr 10
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4

2. W klasyfikacji ogólnej w kategorii „Igrzyska Młodzieży Szkolnej” wyróżnienia za udział we współzawodnictwie sportowym otrzymali:

- Szkoła Podstawowa nr 11 w ZS-P nr 7
- Szkoła Podstawowa nr 7 w ZS-P nr 3
- Szkoła Podstawowa nr 9 im. ks. Jana Twardowskiego w ZS-P nr 9
- Szkoła Podstawowa nr 3 im. Józefa Piłsudskiego w ZS-P nr 10
- Szkoła Podstawowa nr 13 Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w ZS-P nr 1
- Szkoła Podstawowa nr 6 w ZS-P nr 8
- Szkoła Podstawowa nr 8
- Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków

Nagrody za miejsca I-III: 

3 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w ZS-P nr 2
2 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w ZS-P nr 6
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4

W klasyfikacji Dziewcząt nagrody za miejsca I-III: 

3 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 10 im. Tomaszowskich Olimpijczyków
2 miejsce – Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w ZS-P nr 6
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4

W klasyfikacji Chłopców nagrody za miejsca I-III:: 

3 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 14 im. Orła Białego w ZS-P nr 6
2 miejsce – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Aleksandra Kamińskiego w ZS-P nr 4
1 miejsce - Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w ZS-P nr 2
 

Organizatorzy podkreślili, że gala to nie tylko okazja do wyróżnienia – zdaniem uczniów – najbardziej wyjątkowych nauczycieli. Jej celem było również uhonorowanie pracy, cierpliwości, pasji, kreatywności i poświęcenia całego grona pedagogicznego oraz pracowników administracji szkoły.

Motyw przewodni wydarzenia stanowiły Cztery Pory Roku, a kategorie oparto o miesiące, których nastrój i klimat symbolicznie oddawały cechy nagrodzonych. Oto laureaci:

• WRZESIEŃ – „nauczyciel brzytwa, stymulator, reaktywator”
  Nauczyciel wymagający i nieprzewidywalny, wzbudzający respekt i ciekawość przedmiotem.
  Laureatka: pani Ilona Śmigiel – gratulujemy!
• PAŹDZIERNIK – „nauczyciel schron, poduszka emocjonalna” (kategoria specjalna z okazji Dnia Zdrowia Psychicznego)
  Dba o dobrostan uczniów, łączy wymagania z empatią, docenia proces, zauważa emocje.
  Laureatka: pani Anna Wojciechowska – gratulujemy!
• LISTOPAD – „nauczyciel unikat, autentyk, oryginał”
  Osobowość kreatywna, która w niebanalny sposób rozwija intelekt i charakter młodzieży.
  Laureatka: pani Zofia Kołodziejczyk – gratulujemy!
• GRUDZIEŃ – „nauczyciel dryfujący, mistrz dygresji”
  Laureat: pan Piotr Wasilewski – gratulujemy!
• STYCZEŃ – „harmonijny tradycjonalista, chodzący takt”
  Preferuje klasyczne metody, wyróżnia się kulturą osobistą i wyczuciem.
  Laureatka: pani Anna Ignasiak – gratulujemy!
• LUTY – „mag, propagator technologii, cyfrowy przewodnik”
  Sprawnie korzysta z narzędzi cyfrowych i angażuje do tego uczniów.
  Laureat: pan Radosław Matusik – gratulujemy!
• MARZEC – „fascynat, inspirator, eksplorator”
  Magnetyczna osobowość, która w kilka minut roznieca klasową burzę mózgów.
  Laureat: pan Maciej Błaszczyk – gratulujemy!
• KWIECIEŃ – „cierpliwy przewodnik”
  Spokojny, wyrozumiały i tolerancyjny, buduje atmosferę życzliwości i ciepła.
  Laureatka: pani Adrianna Jachimowska – gratulujemy!
• MAJ – „pasjonat, entuzjasta, wulkan pozytywnej energii”
  Zawsze uśmiechnięty nauczyciel z doskonałym kontaktem z młodzieżą.
  Laureatka: pani Justyna Rytych – gratulujemy!
• CZERWIEC – „innowator, entuzjasta swojej nauki”
  Stawia na niestandardowe metody i zaraża pasją do przedmiotu.
  Laureat: pan Grzegorz Zając – gratulujemy!
• LIPIEC I SIERPIEŃ – „siła wiedzy i przyjaźni – wszędzie razem”
  Zgrany duet, który łączy zawodowa pasja i przyjacielska więź.
  Laureatki: pani Marzena Żegota-Doryń oraz pani Kinga Marcińczak – gratulujemy!

Na koniec uczniowie z 2 BCH zaprezentowali piękne, dopracowane przedstawienie, które stało się serdecznym podziękowaniem dla wszystkich nauczycieli i pracowników szkoły. To był wieczór pełen emocji, wdzięczności i inspiracji – dokładnie taki, jaki powinien być Dzień Edukacji Narodowej.

Poniedziałek rozpoczął się akcją „Odłóż telefon- włącz relacje”, uczniowie klas I- III przynieśli tego dnia swoje ulubione zabawki, a uczniowie klas IV- VIII- gry towarzyskie i stolikowe. Na wspólnej zabawie upływała każda przerwa. Akcja miała na celu zachęcenie do wspólnego spędzania czasu, rozmowy i zabawy, bez korzystania z telefonu.

We wtorek parter szkoły przyozdobiły piękne prace plastyczne „ Drzewa dobrych relacji”, przygotowane przez poszczególne klasy. Na ozdobach drzew- kwiatach, owocach, liściach, uczniowie zapisali zasady dobrych relacji, zasady właściwego zachowania wobec innych ludzi.

Środa była wyjątkowym dniem dla całej społeczności szkolnej i przebiegała pod hasłem „ Dzień wspólnego śniadania”. Każda klasa przyszykowała stół śniadaniowy, a następnie odbyło się wspólne spożywanie posiłku. Uczniowie oraz rodzice bardzo mocno zaangażowali się w przygotowanie stołów śniadaniowych- dominowały zdrowe, pełnowartościowe produkty i dania. Śniadanie wzbogacone zostało wspólną rozmową, która miała na celu uświadomienie dzieciom, jakich produktów należy unikać oraz jak ważne jest spożywanie rano zdrowego posiłku. Następnie uczniowie mogli spalić zjedzone kalorie podczas zabaw ruchowych przy muzyce.

Na czwartek zaplanowany został „ Dzień ulgi”- bez kartkówek, sprawdzianów i pytania. Uczniowie radośnie zareagowali na dzień, w którym stres szkolny został mocno ograniczony, a najważniejsze stały się relacje rówieśnicze. 

Piątek to „Kolorowy Dzień”, kiedy uczniowie założyli odzież we wszystkich kolorach oprócz czarnego i granatowego. Szkoła stała się tego dnia niezwykle kolorowa, aby wszyscy nabrali pozytywnej energii do pracy i nie poddawali się smutnej, jesiennej pogodzie. 

W dzisiejszych czasach przemoc w internecie, ale i w świecie realnym jest niestety częstym zjawiskiem, dlatego organizowanie zajęć na rzecz budowania dobrych relacji i wzmocnienia kultury szacunku w szkole pomaga zapobiegać przemocy rówieśniczej. 

Łączenie edukacji z praktyką zawodową to rzecz potrzebna i – bądźmy poważni – codzienność dyrektorów szkół. Takie umowy podpisuje się regularnie, najczęściej w zaciszu gabinetów, a ich sens mierzy się liczbą godzin praktyk, stypendiami, doposażeniem pracowni czy realnymi szansami zatrudnienia. To nie jest powód do politycznej gali z kamerami, logotypami i długimi autopromocyjnymi przemówieniami.

Młodzież w czasie lekcji to nie tło dla polityków

Najbardziej wątpliwy jest udział uczniów w charakterze „publiczności” podczas godzin szkolnych. Młodzież w czasie szkolnym nie powinna stanowić tła dla polityków – niezależnie od barw partyjnych. I nie ma znaczenia, czy takie wydarzenie odbywa się w budynku szkoły, czy w siedzibie urzędu. Z punktu widzenia ochrony autonomii szkoły i dobra ucznia to wciąż polityczna oprawa z udziałem nieletnich.

„Rekordy” konferencyjne zamiast konkretów

Powiat Tomaszowski zdaje się bić lokalne rekordy częstotliwości konferencji prasowych. Zamiast kolejnych briefingów, warto byłoby usłyszeć twarde zobowiązania: ile miejsc płatnych praktyk zapewni firma, jakie stypendia otrzymają najlepsi, o ile wzrośnie budżet na nowoczesne stanowiska dydaktyczne, ilu absolwentów dostanie ofertę pracy i na jakich warunkach.

Krytyka ponad podziałami już była – wnioski wciąż nie wyciągnięte

Publiczna krytyka politycznego wykorzystywania szkół i młodzieży pojawiała się wcześniej wielokrotnie – dotyczyła zarówno działań posła Witczaka, jak i posła Macierewicza. To ponadpartyjna zasada: szkoła nie jest sceną dla PR-u, a uczniowie nie powinni być rekwizytami w sporach i kampaniach wizerunkowych. Skoro już wszyscy deklarują przywiązanie do tych standardów, czas zacząć ich przestrzegać.

Co naprawdę powinno być w centrum

Zamiast laudacji i tasiemcowych cytatów, oczekujmy prostych, mierzalnych informacji:

• sprzęt: konkretna lista doposażenia pracowni (modele, wartości, terminy),
• praktyki: liczba miejsc, harmonogram, opiekunowie, wynagrodzenie lub stypendia,
• nauczyciele: szkolenia, staże w zakładzie, ścieżki podnoszenia kwalifikacji,
• absolwenci: gwarancje zatrudnienia lub minimum ofert pracy wraz z widełkami płac.

To są fakty, które budują jakość kształcenia – nie konferencyjna oprawa.

Na koniec

Klasie patronackiej i nauczycielom – powodzenia. Niech współpraca z przemysłem będzie realnym wsparciem, a nie dekoracją pod kamery. Politykom – mniej konferencji, więcej konkretów.

Taki wynik nie dziwi dyrektorki III Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi Marii Włodarczyk. W jej szkole edukacja zdrowotna prowadzona jest w klasach II i III. W klasach drugich łącznie uczy się 87 osób, z czego na nowy przedmiot uczęszczać będzie tylko 11; w klasach trzecich jest 150 uczniów i także 11 z nich chce chodzić na lekcje nowego przedmiotu. – To przedmiot nieobowiązkowy, który ma być na pierwszej lub ostatniej godzinie lekcyjnej, więc taki wynik był do przewidzenia. Nie oszukujmy się – uczniowie tacy już są, pod każdą szerokością geograficzną, że jeśli coś jest nieobowiązkowe, to wolą wybrać czas wolny niż lekcję – podkreśliła dyrektorka.

Dodała, pod koniec ubiegłego roku w ramach poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego wśród uczniów jej szkoły przeprowadzono ankietę dotyczącą tematów, które chcieliby oni poruszać na lekcjach wychowawczych. – 70 proc. zagadnień wymienianych przez młodzież można było odnaleźć potem w programie edukacji zdrowotnej, a więc takie zajęcia są potrzebne. Mamy plan, aby poruszać te tematy na lekcjach wychowawczych, które są obowiązkowe. Będziemy zapraszać ekspertów. I liczę na to, że przy nowej podstawie programowej edukacja zdrowotna będzie już obowiązkowa – dodała Maria Włodarczyk. Zauważyła, że jej szkoła to placówka wielkomiejska, o innej specyfice niż te w małych miejscowościach, np. na lekcje religii uczęszcza w niej zaledwie 40 z 500 uczniów.

W mniejszych ośrodkach w Łódzkiem jest jednak podobnie. Na przykład rzeczniczka Urzędu Miasta w Tomaszowie Mazowieckim Joanna Budny poinformowała, że w podlegających miastu 11 szkołach podstawowych na edukację zdrowotną uczęszcza około 37 proc. uczniów. Z lekcji nowego przedmiotu zrezygnowało 1767 z 2840 uczniów, czyli ponad 62 proc. 

Edukacja zdrowotna to przedmiot, który w tym roku szkolnym zastąpił wychowanie do życia w rodzinie – w szkołach podstawowych w klasach IV-VIII w wymiarze jednej godziny tygodniowo w każdej z tych klas, przy czym zajęcia w klasie VIII mają być realizowane tylko w pierwszym semestrze, i w szkołach ponadpodstawowych w wymiarze jednej godziny tygodniowo przez dwa lata. (PAP)

Program, który stał się osią tego wydarzenia, to rektorska inicjatywa Uniwersytetu Łódzkiego rozwijana od 2017 roku. Jej idea jest prosta i zarazem ambitna: połączyć ciekawość licealistów z doświadczeniem akademików i pozwolić pracować „po studencku”, zanim nadejdzie matura. W praktyce oznacza to cykliczne, indywidualne konsultacje w modelu mistrz–uczeń i realizację mini-badań na wydziałach UŁ. Dzięki temu młodzież zagląda do laboratoriów, uczy się metod badawczych, a przede wszystkim – sprawdza, czy wybrana dziedzina to rzeczywiście „ich” kierunek.

Skala przedsięwzięcia rośnie z roku na rok. W samej VII edycji, podsumowanej w 2024 roku, wzięło udział rekordowe 282 uczniów z 42 szkół ponadpodstawowych regionu. To liczby, które pokazują, że formuła pracy z mentorem działa – przyciąga zarówno olimpijczyków, jak i po prostu głodnych wiedzy pasjonatów. W kolejnych miesiącach projekty domykano na poszczególnych wydziałach – od chemii i biologii, przez matematykę i informatykę, po nauki społeczne – co tylko podkreśla międzywydziałowy, „szyty na miarę” charakter programu.

Tegoroczna sesja w I LO była więc nie tylko przeglądem tematów, lecz przede wszystkim – świętem procesu. Uczniowie mówili językiem badań, ale też językiem wątpliwości i wniosków. To na takich spotkaniach najłatwiej dostrzec, że szkoła potrafi być mostem do uniwersytetu, a nie tylko przystankiem. Zresztą, współpraca I LO z UŁ to nie jednorazowy epizod: w minionym roku szkolnym tomaszowscy licealiści podsumowywali prace m.in. na Wydziale Matematyki i Informatyki UŁ, wygłaszając seminaria obok swoich akademickich opiekunów. 

Co ważne dla tych, którzy poczuli po tej sesji naukowy „apetyt”: ruszyła rekrutacja do IX edycji „Zdolnego ucznia – świetnego studenta”. Uniwersytet Łódzki otworzył zapisy 22 września 2025 roku i przyjmuje zgłoszenia do 10 października. Każdy wydział proponuje własny blok tematyczny, a do programu zgłasza się uczeń wspólnie z nauczycielem – to on pomaga dopasować temat i przejść formalności. To świetny moment, by spróbować sił w badaniach jeszcze przed wyborem kierunku studiów.

Sesja w I LO pokazała, że nauka w wydaniu licealnym nie musi ograniczać się do podręcznika i kartkówki. Może być rozmową z praktykującym badaczem, pracą w laboratorium, dociekaniem w archiwum, analizą danych – a przede wszystkim, może być doświadczeniem, które pomaga świadomie zdecydować o przyszłości. W tym sensie „Zdolny uczeń – świetny student” spełnia obietnicę zapisaną w nazwie: otwiera drzwi do akademickiego świata, ale zostawia w nich miejsce na własny styl i własne pytania. Jeśli po tej październikowej sobocie ktoś wrócił do domu z myślą „chcę więcej”, to znaczy, że program zadziałał dokładnie tak, jak powinien. Zapraszamy do udziału – najbliższa edycja już czeka.

Film, który ożywia historię

Centralnym punktem wizyty była projekcja filmu fabularnego „Hubal” – obrazu o kilkumiesięcznej walce oddziału mjr. Dobrzańskiego po klęsce wrześniowej. To klasyka polskiego kina wojennego (reż. Bohdan Poręba, 1973), stale wykorzystywana w pracy edukacyjnej, bo pozwala zrozumieć realia decyzji i dowodzenia w warunkach okupacji.

Po seansie rozpoczęła się rozmowa o wartościach, które budują trwałą wspólnotę: odpowiedzialności, służbie i wierności zasadom. Wątek biograficzny „Hubala” przywołano także w kontekście regionu. To w pobliskim Anielinie major poległ 30 kwietnia 1940 r., a miejsce jego śmierci upamiętnia dziś Szaniec Hubala. Dla uczniów to nie jest „odległa historia” – to mapa pamięci rozsiana po ich własnej okolicy.

W hołdzie oddziałowi

Po spotkaniu delegacja klasy 1 Mtw (OPW) – kadeci Maja Goździk, Dawid Kowalczyk i Nicola Ardilio – złożyła wiązankę kwiatów pod kamiennym obeliskiem upamiętniającym oddział mjr. Henryka Dobrzańskiego. Ten gest wpisał szkolne wydarzenie w szerszy pejzaż miejsc pamięci związanych z „Hubalem” w regionie, od Szańca w Anielinie po obelisk i siedzibę stowarzyszenia w Kolonii Zawada.

Dlaczego to ważne właśnie dla klas OPW?

Uczniowie ZSP nr 1 kształcą się w Oddziale Przygotowania Wojskowego – programie nadzorowanym przez MON, który łączy edukację ogólną z zajęciami z przygotowania wojskowego. To nie tylko musztra i szkolenie strzeleckie; to także formowanie postaw, pracy zespołowej i odpowiedzialności za drugiego człowieka. Program obejmuje setki godzin zajęć, w tym szkolenie praktyczne prowadzone z patronacką jednostką wojskową oraz obowiązkowy obóz poligonowy pod koniec nauki. Taka ścieżka sprawia, że spotkania z „Hubalową Rodziną” mają realny wymiar wychowawczy – uczą, że nowoczesne kompetencje techniczne i mundur niosą za sobą tradycję służby.

„Hubal”: legenda i spór – materiał do dojrzałej rozmowy

W trakcie dyskusji podkreślano, że legenda „Hubala” to także odpowiedzialność za pamięć: majora nazywano „ostatnim żołnierzem Września” i „pierwszym partyzantem II wojny”, ale wokół jego decyzji toczyły się spory. Właśnie dlatego rozmowa po projekcji – o granicach ryzyka, o lojalności wobec podkomendnych i o cenie oporu – była tak cenna dla młodych ludzi uczących się dowodzenia.

Spotkanie w „Mechaniku” było więc czymś więcej niż lekcją historii. To była lekcja obywatelstwa: jak pamiętać, by rozumieć; jak czerpać z tradycji, by budować odpowiedzialną przyszłość. A kiedy młodzi kadeci składają kwiaty pod obeliskiem, historia której uczą się w klasie, nabiera konkretu – staje się zobowiązaniem na dziś.

Inauguracją wydarzenia było spotkanie profilaktyczne dla klas pierwszych z przedstawicielami policji. Funkcjonariusze wyjaśnili, czym jest przemoc rówieśnicza i jak odróżnić żart od zachowania, które rani. Mówili o odpowiedzialności prawnej nieletnich, o konsekwencjach publikowania obraźliwych treści w sieci oraz o tym, jak zabezpieczać dowody i gdzie je zgłaszać. Uczniowie usłyszeli, że świadek nie jest „postacią z tła” – jego reakcja może przerwać spiralę krzywdy. Zachęcano, by zatrzymać szkodliwe działanie, zgłosić problem zaufanej osobie dorosłej i szukać wsparcia, zamiast pozostawać w milczeniu.

Kolejne dni poświęcone są pracy nad empatią i komunikacją bez przemocy. Na godzinach wychowawczych młodzież analizuje scenariusze zaczerpnięte z codziennych szkolnych sytuacji, ucząc się, jak stawiać granice i jak prosić o pomoc, gdy sprawy wymykają się spod kontroli. W salach pojawiły się materiały informacyjne przygotowane przez uczniów – proste, ale sugestywne przekazy przypominają, że słowa mają wagę, a sieć nie zapomina. Pedagog i psycholog szkolny prowadzą konsultacje, podczas których można omówić trudne doświadczenia lub poprosić o porady dotyczące reakcji na przemoc w grupie rówieśniczej i w Internecie. Nauczyciele otrzymują zestaw podpowiedzi, jak szybko rozpoznawać sygnały wykluczania i jak wzmacniać w klasach kulturę wzajemnego wsparcia.

Ważnym elementem tygodnia jest zaangażowanie rodziców. Za pośrednictwem dziennika elektronicznego przekazano im materiały o zagrożeniach online i o tym, jak rozmawiać z nastolatkami o emocjach oraz odpowiedzialności w sieci. Wspólne, spójne działania dorosłych i szkoły są jednym z najskuteczniejszych sposobów ograniczania przemocy – to właśnie wtedy młodzi ludzie czują, że nie są sami.

ZSP nr 1 podkreśla, że przeciwdziałanie przemocy to nie jednorazowe wydarzenie, lecz codzienna praktyka: życzliwy język, uważność na innych, odwaga, by reagować. Ten tydzień jest impulsem, by na nowo ułożyć klasowe zasady współpracy i przypomnieć, że godność każdej osoby jest nienaruszalna. Jeżeli ktoś doświadcza krzywdzących zachowań lub obserwuje je w swoim otoczeniu, w szkole zawsze znajdzie dorosłych gotowych wysłuchać i pomóc – wychowawcę, pedagoga, psychologa, dyrekcję.

Wspólna refleksja, wiedza i konkretne umiejętności reagowania tworzą w Tomaszowie Mazowieckim szkolną wspólnotę, w której przemoc nie ma miejsca. To ważny krok ku bezpiecznej i empatycznej codzienności – dziś, jutro i po zakończeniu całego tygodnia.

26 września obchodzimy Europejski Dzień Języków Obcych, ustanowiony przez Radę Europy w 2001 roku. To święto różnorodności i porozumienia, które przypomina, że języki otwierają drzwi do ludzi, miejsc i idei. W tym roku wyjątkowo mocno wybrzmiało to w Zespole Szkół Ponadpodstawowych numer 1 w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie hasło „Języki – Twój most do przyszłości” ożyło w szkolnych salach i na korytarzach.

Od rana panowała tu atmosfera odkrywania. Na zajęciach z angielskiego i niemieckiego królowały gry i zabawy językowe – dynamiczne, angażujące i pełne humoru. Mini konkursy wzbudzały zdrową rywalizację, a memogry pomagały błyskawicznie utrwalać nowe słownictwo. Nauka wymykała się schematom: zamiast list słówek były skojarzenia, zamiast ćwiczeń z klucza – ruch, rozmowa i spontaniczność.

Szczególną popularnością cieszyły się warsztaty online. Prowadzący dzielili się sprawdzonymi sposobami rozpoczęcia nauki, podpowiadali, jak radzić sobie z chwilami zwątpienia i jak nie tracić motywacji, gdy codzienność stawia inne priorytety. Uczestnicy wychodzili z jasnym planem: małe kroki każdego dnia, regularne powtórki i łączenie języka z własnymi pasjami.

Nie zabrakło także lekcji poprowadzonych przez samych uczniów. To doświadczenie odwróciło role i dodało odwagi: młodzi „nauczyciele” przygotowali scenki z życia codziennego, krótkie prezentacje kulturowe i quizy, dzięki którym język stał się narzędziem prawdziwej rozmowy. W salach językowych powstała galeria prac – plakaty, pomoce dydaktyczne i prezentacje zachwycały pomysłowością i pokazują, że kreatywność jest najlepszym sprzymierzeńcem w nauce.

Dlaczego warto pielęgnować wielojęzyczność? Bo to zwiększa sprawczość i bezpieczeństwo: rozumiemy komunikaty, potrafimy o coś poprosić, opowiedzieć o sobie i zrozumieć innych. Języki dają też satysfakcję – tę cichą, ale mocną radość, gdy pierwszy raz obejrzymy film bez lektora lub bez tremy porozmawiamy z kimś z drugiego końca Europy. W Tomaszowie Mazowieckim widać było, że taki most naprawdę istnieje i że każdy może po nim przejść.

Zespół Szkół Ponadpodstawowych numer 1 pokazuje, że droga do biegłości nie musi być wyboista. Wystarczy codzienny rytuał kilkunastu minut, jasno określony cel na najbliższe tygodnie i odrobina uporu, by z każdym dniem mówić pewniej i rozumieć więcej. To zaproszenie dla wszystkich – uczniów, rodziców i przyjaciół szkoły – by rozpocząć albo kontynuować własną językową przygodę.

Pamiętajmy jednak, że odkrywając światy ukryte w językach obcych, dbajmy także o piękno i poprawność naszego języka ojczystego. To z jego brzegu wyruszamy i na niego zawsze wracamy, bogatsi o nowe słowa, doświadczenia i perspektywy.

Zdaniem Staronia, przedmiot edukacja zdrowotna to nie tylko „wiedza o zdrowiu”, ale cały proces uczenia się, jak dbać o siebie w sposób mądry, świadomy i długofalowy.

- Chodzi o rozwój kompetencji związanych zarówno ze zdrowiem fizycznym, jak i psychicznym, emocjonalnym, seksualnym, społecznym, zawodowym i duchowym. Uczniowie i uczennice uczą się rozpoznawać swoje potrzeby, radzić sobie ze stresem, dbać o ciało poprzez ruch, dietę i higienę, ale też np. świadomie korzystać z technologii, rozumieć zagrożenia uzależnień, tworzyć bezpieczne i satysfakcjonujące relacje - powiedział.

Zaznaczył, że są to umiejętności życiowe, które realnie pomagają przejść przez dorosłość z większą odpornością i troską o siebie, a także o świat, w którym żyją.

Jego zdaniem nie powinno to dziwić, gdyż samo pojęcie zdrowia uległo zmianie. - Kiedyś uznawano to za brak choroby; od dłuższego czasu, także w samym WHO, zdrowie jest rozumiane jako stan pełnego, fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu (dobrego samopoczucia) - zauważył.

Edukacja zdrowotna zastąpi przedmiot wychowanie do życia w rodzinie - w szkołach podstawowych w klasach IV-VIII (w wymiarze jednej godziny tygodniowo w każdej z tych klas, przy czym zajęcia w klasie VIII mają być realizowane tylko w pierwszym semestrze) i w szkołach ponadpodstawowych (w wymiarze jednej godziny tygodniowo przez dwa lata).

Staroń przypominał, że wychowanie do życia w rodzinie miało uczyć o fundamentach psychologii społecznej, rozwoju i rodziny, w kontekście także socjologicznym, biologicznym i etycznym.

- Jednakże - mówię to także jako nauczyciel m.in. właśnie tego przedmiotu - z wielu powodów był to przedmiot de facto fikcyjny. Edukacja zdrowotna jest dużo bardziej praktyczna i całościowa - łączy perspektywę biologii, psychologii, socjologii, pedagogiki, a nawet ekonomii i innych dyscyplin - ocenił. - Różnica polega na tym, że tu - uwzględniając słynne pięć celów, o których mówi MEN - stawia się na wiedzę, kompetencje i budowanie nawyków w świetle osiągnięć nauki trzeciej dekady XXI wieku - dodał.

Staroń zaznaczył, że celem edukacji zdrowotnej jest przede wszystkim przygotowanie młodych ludzi do świadomego, odpowiedzialnego życia.

- W świecie, w którym mamy kryzys zdrowia psychicznego, epidemię chorób cywilizacyjnych i uzależnień, szkoła nie może udawać, że to jej nie dotyczy. Jest do tego prawnie zobowiązana i wynika to z ustawy Prawo oświatowe - powiedział.

Dodał, że chodzi o to, by uczniowie i uczennice nie tylko wiedzieli, ale też umieli działać: jak zadbać o kondycję, jak szukać pomocy, jak odróżniać rzetelną informację od fake newsa.

Zdaniem Staronia, kontrowersje wokół edukacji zdrowotnej wynikają głównie „z lęku i braku wiedzy podsycanych przez środowiska, które można identyfikować jako prawicowe”.

- Część osób obawia się, że edukacja zdrowotna będzie „zagrażać tradycyjnym wartościom”. Olbrzymią rolę odgrywają politycy prawicowi i hierarchowie Kościoła katolickiego. Często pojawia się w ich narracji - jako zarzut w stosunku do tego, co mówi nauka o ludzkiej seksualności - tzw. błąd antropologiczny. A to właśnie oni go nieustannie nam fundują, bo ich narracja leży w sprzeczności z tym, co dzięki nauce wiemy o naturze ludzkiej - powiedział nauczyciel.

Dodał, że głośno protestują także grupy uważające się za religijne, które obawiają się, że treści będą sprzeczne z ich światopoglądem.

- Tymczasem edukacja zdrowotna nie ma na celu ideologizacji, chodzi w niej o bezpieczeństwo, dobrostan i fakty naukowe. To niezrozumienie samej istoty edukacji - ocenił.

Jego zdaniem, zestawia się pojęcie edukacji zdrowotnej z seksualizacją i straszy, że „będzie seksualizować dzieci”. - To jest brak znajomości znaczenia tego pojęcia. Seksualizacja oznacza wartościowanie przez pryzmat atrakcyjności cielesnej, a nie uczenie o seksualności - powiedział.

Nauczyciel wskazał, że rodzice, którzy decydowali o wypisaniu dzieci z edukacji zdrowotnej, często nie mają dostępu do rzetelnych informacji, a ich lęki są podsycane przez medialne uproszczenia czy narracje polityczne.

- Warto podkreślić, że edukacja zdrowotna nie zabiera rodzicom prawa do wychowania dzieci zgodnie z własnym światopoglądem. Ona tylko i aż daje młodym ludziom wiedzę i narzędzia do ochrony siebie - np. przed depresją, używkami czy niewłaściwymi zachowaniami w sieci - zaznaczył.

Staroń na pytanie, gdzie tkwią główne błędy przy wprowadzaniu tej oferty edukacyjnej, wskazał m.in. na niewłaściwy sposób zarządzania w resorcie odpowiedzialnym za oświatę. Zwrócił uwagę na brak odpowiedniej komunikacji społecznej i przygotowania. Jego zdaniem nie tłumaczy się rodzicom i opinii publicznej, na czym polega ten przedmiot, więc zostaje pole do spekulacji i strachu.

- Wypowiedzi ministry Nowackiej, komentujące narracje hierarchów i głosy prawicy, merytorycznie są w samo sedno, tylko szerokiego zaufania społecznego nie budują - ocenił.

Kolejnym błędem - zdaniem Staronia - jest brak systemowego wsparcia nauczycieli i nauczycielek. Ekspert zauważył, że nowy przedmiot nie może być „wrzucony” na siłę w grafik bez odpowiedniego przeszkolenia kadry i zapewnienia materiałów.

Nauczyciel dodał również, że problemem są materiały dydaktyczne. - Szkoły potrzebują rzetelnych, atrakcyjnych materiałów, dostosowanych do wieku uczniów i uczennic, które leżą na stole, a MEN ich nie rekomenduje - powiedział i dodał, że materiały przygotowały m.in. fundacje, w których jest ekspertem: SEXEDPL - Lekcje Bez Tabu oraz program „Młode Głowy” Fundacji UNAWEZA.

Przemek Staroń jest psychologiem, wykładowcą, edukatorem, autorem serii „Szkoła bohaterek i bohaterów”, a także laureatem nagrody Nauczyciel Roku 2018 i członkiem Kolegium Ekspertów Instytutu Strategie 2050. Jest też ekspertem w SEXEDPL i „Młodych Głowach” Fundacji UNAWEZA. Pracuje jako nauczyciel w Szkole w Chmurze.

Wbrew pierwotnym zapowiedziom resortu, edukacja zdrowotna nie jest w tym roku szkolnym obowiązkowa. Rodzic, który nie chce, by jego dziecko uczestniczyło w zajęciach, musiał złożyć do 25 września pisemną rezygnację dyrektorowi szkoły. Uczeń pełnoletni musiał ją złożyć sam.

Przedmiot wzbudził wiele komentarzy. Pod koniec sierpnia członkowie Komisji Wychowania Katolickiego KEP zaapelowali do rodziców katolików, aby nie wyrażali zgody na udział dzieci w zajęciach z edukacji zdrowotnej. O wypisaniu syna z zajęć poinformował prezydent Karol Nawrocki. Z kolei o udział w zajęciach zaapelowało m.in. Prezydium Rady Organizacji Pacjentów. „Dzieciom trzeba dać szansę i nie ulegać narracjom opartym na strachu i dezinformacji, a na podjęcie decyzji pozostały ostatnie dni” - napisano w komunikacie.

Na początku września Ministerstwo Edukacji Narodowej przekazało kuratorom oświaty 85 tysięcy ulotek informacyjnych o nowym przedmiocie. Materiały dla nauczycieli są dostępne na stronie men.gov.pl w zakładce „Edukacja zdrowotna” oraz na platformie zpe.gov.pl, obejmują programy nauczania, scenariusze lekcji, poradniki i inne pomocne publikacje, które wspierają profesjonalne prowadzenie zajęć.

Nauczyciel może zdecydować o realizacji programu nauczania z zastosowaniem podręcznika, materiałów edukacyjnych lub materiałów ćwiczeniowych, ale może także zrezygnować ze wskazywania podręcznika lub materiałów. Materiały dla nauczycieli edukacji zdrowotnej (m.in. programy nauczania, scenariusze lekcji, poradniki) są dostępne na stronie resortu men.gov.pl oraz na platformie zpe.gov.pl. Jak podało ministerstwo, obecnie prowadzone są dwa postępowania o dopuszczenie do użytku szkolnego dwóch podręczników do edukacji zdrowotnej: do liceum ogólnokształcącego i technikum oraz do branżowej szkoły I stopnia. (PAP)

pm/ jann/ aba/ jpn/

Zmiany obejmą m.in. matematykę. Teraz ma być bardziej życiowa.

– Odchodzimy od skomplikowanych rachunków na rzecz np. obliczeń na kalkulatorze, ale nie rezygnujemy z podstawowej sprawności rachunkowej. Chodzi o równowagę między matematyką relacyjną a narzędziową – powiedział PAP Marcin Karpiński, koordynator zespołu matematyki w IBE, nauczyciel akademicki i wieloletni nauczyciel matematyki w liceum, redaktor naczelny czasopisma „Matematyka w Szkole”, współautor programów, podręczników i zbiorów zadań.

Przekazał, że w propozycji zachowano większość treści, pojęć i własności z zaznaczeniem, aby na lekcjach używać ich od strony praktycznej. Jak dodał, nie ma potrzeby, żeby uczniowie odtwarzali z pamięci, co to znaczy rozdzielność mnożenia względem dodawania, tylko żeby umieli to zastosować. – Zaproponowaliśmy, by w podstawie programowej zostało to, co było dobre i co m.in. przekłada się na wyniki polskich uczniów w międzynarodowych badaniach, jak PISA czy TIMSS, w których wypadamy naprawdę nieźle na tle innych krajów – powiedział.

TIMSS to jedno z najważniejszych międzynarodowych porównawczych badań edukacyjnych, które sprawdza poziom wiadomości i umiejętności. W 2023 r. polscy uczniowie klas IV szkoły podstawowej zajęli w nich X miejsce w osiągnięciach matematycznych, na 58 badanych krajów i regionów. W ostatnim, z 2022 r., badaniu PISA (Program Międzynarodowej Oceny Umiejętności Uczniów), które pokazuje poziom i zróżnicowanie umiejętności piętnastolatków, średni wynik polskich uczniów w zakresie umiejętności matematycznych wyniósł 489 punktów. Wśród krajów UE jedynie uczniowie estońscy osiągnęli lepszy wynik.

Podstawa zakłada też korzystanie z technologii cyfrowych.

– Musieliśmy się zmierzyć z tym, kiedy na lekcjach matematyki używać kalkulatora, komputera, aplikacji czy sztucznej inteligencji. Nie chodzi o rezygnację z biegłości rachunkowej, ale o to, by w sytuacjach praktycznych po prostu sięgnąć po kalkulator, tak, jak robią to dorośli – powiedział. Jednocześnie zaznaczył, że uczeń powinien umieć używać kalkulatora, ale w klasach IV-VI powinien to robić z ostrożnością, bo w tym czasie kształtuje się rozumienie pojęć i związków między liczbami jako skutek wykonywania rachunków.

Nowością w podstawie programowej matematyki jest wyodrębnienie modułu finansowego. – Matematyka będzie przeplatana z praktycznym aspektem, żeby dzieci się z nim oswoiły – powiedział Karpiński. W klasach IV-VI uczniowie będą obliczać procent danej wielkości na praktycznych przykładach, np. porównywać opłacalność różnych opcji zakupu – rabatu czy promocji. W klasach VII-VIII będą się uczyli zastosowania obliczeń procentowych do obliczania m.in. odsetek od rocznej lokaty, kosztów kredytu i wysokości podatków.

Ekspert dodał, że moduły to nowość w całej podstawie programowej. – Nie ma osobnego przedmiotu finanse, ale jest pewien zakres umiejętności, jakie uczniowie powinni nabyć. Dotyczy to też niektórych pojęć, np. inflacji, średniej płacy czy mediany płacy i różnicy między nimi – wyjaśnił.

Moduł ten, jak wyjaśnił, ma nauczyć dzieci nie tylko odczytywania danych, ale także ich analizy – jakie wnioski mogą z nich wyciągnąć i jakie są wyciągane fałszywie. Ma to również zapobiegać podejmowaniu niekorzystnych decyzji, w tym finansowych. Eksperci proponują też, by uczniowie mogli wykazać się umiejętnością np. liczenia i wyjaśniania według własnych strategii, co da im większą dowolność w rozwiązywaniu zadań. – Zapisaliśmy tam konkretne efekty uczenia się, jakie uczniowie powinni osiągnąć na kolejnych etapach nauki. Chodzi o sprawdzenie, jak radzą sobie z problemem matematycznym: jak zinterpretować dane, jak je zapisać, żeby łatwiej można było rozstrzygnąć problem, jak zwizualizować dane na użytek własnego sposobu rozwiązania, jak komunikować swój sposób rozwiązania, jak go argumentować – powiedział Karpiński.

Przygotowanie nowej podstawy programowej, obejmującej również matematykę, to element rozłożonej na lata reformy edukacji „Reforma 26. Kompas Jutra”. Od 1 września 2025 r. do szkół weszły już dwa nowe przedmioty – edukacja obywatelska i edukacja zdrowotna. Stopniowo będzie też wprowadzana nowa podstawa programowa: we wrześniu 2026 r. ma zacząć obowiązywać w klasach I i IV szkoły podstawowej, od września 2027 r. w I klasach szkół ponadpodstawowych, a w podstawówce obejmie kolejne dwa roczniki. W następnych latach ma objąć kolejne roczniki uczniów szkoły podstawowej i szkół ponadpodstawowych. (PAP)

Szczególne miejsce zajęły przedsięwzięcia sygnowane hasłem „Stawiamy na młodych”. W jego ramach młodzież przygotowała grę miejską o roli Unii Europejskiej w rozwoju Tomaszowa Mazowieckiego — z zadaniami prowadzącymi przez kluczowe punkty miasta i strefy inwestycji — oraz piknik integracyjny z elementami szkoleń proobronnych. Wspólna zabawa była przy okazji lekcją świadomego, obywatelskiego uczestnictwa w życiu wspólnoty.

Silnym filarem pracy rady okazała się edukacja historyczna. We współpracy z Muzeum im. Antoniego hr. Ostrowskiego młodzi radni przygotowali grę miejską „Getto”, która — z pełną wrażliwości narracją — prowadziła uczestników przez miejsca pamięci i archiwalne opowieści. Z kolei w Święto Flagi rynek miasta stał się parkietem wspólnoty: uczniowie zatańczyli poloneza na placu Kościuszki, łącząc tradycję z nowoczesną formą świętowania.

Rada zapisała też wyraźny rozdział w obszarze wolontariatu. Wspierała Szlachetną Paczkę, szkolne zbiórki i Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, a także dwukrotnie współorganizowała miejskie Mikołajki, pokazując, że samorządność to nie tylko debata, ale i konkretna pomoc. W październiku 2024 r. delegacja Tomaszowa wzięła udział w II Młodzieżowym Kongresie Województwa Łódzkiego w Łodzi, gdzie dyskutowano o wyzwaniach młodego pokolenia w regionie i wymieniano dobre praktyki z innymi miastami.

Miniona kadencja to również osiem sesji plenarnych i liczne spotkania robocze. Młodzi radni pracowali w zespołach tematycznych, konsultowali pomysły ze szkołami i miejskimi instytucjami, a wynikiem tych rozmów były projekty, które realnie ożywiały życie publiczne. Podczas uroczystości Prezydent Miasta Tomaszowa Mazowieckiego, Marcin Witko, podziękował młodzieży za konsekwencję, dojrzałość i umiejętność współpracy, podkreślając, że doświadczenie z tej kadencji „zostanie w mieście” — w postaci partnerstw, scenariuszy działań i gotowych formatów wydarzeń.

Choć VI kadencja dobiegła końca, pozostawiła po sobie coś więcej niż sprawozdanie. Zostawiła model działania: od idei — przez konsultacje — do realizacji, z zachowaniem równowagi między lokalnością a europejskim kontekstem, między tradycją a nowoczesną formą. Przyszli radni otrzymują dzięki temu nie tylko pałeczkę, ale i sprawdzony plan biegu.

Młodzieżowa Rada Miasta Tomaszowa Mazowieckiego 2023–2025 zamyka kadencję z poczuciem dobrze wykonanej pracy. A miasto — z przekonaniem, że młody głos potrafi być nie tylko donośny, lecz także merytoryczny, empatyczny i skuteczny.

To nie był suchy wykład. Z sali padały pytania o łączenie pracy z nauką, o kierunki przyszłości (AI, cyberbezpieczeństwo, medycyna, prawo), o wymiany zagraniczne i… o to, jak poradzić sobie z tremą przed maturą. Uczniowie usłyszeli historie „z pierwszej ręki” – o kulturze uczelnianej, budowaniu portfolio, o tym, że warto rozglądać się za praktykami już po pierwszym roku. Właśnie na takie rozmowy nastawione są projekty Akademickich Inicjatyw: doradztwo edukacyjne, spotkania i targi adresowane do szkół ponadpodstawowych.

Organizatorzy podkreślali, że podobne wydarzenia jeżdżą dziś po Polsce – od szkolnych aul po lokalne hale podczas Akademickich Targów i spotkań informacyjnych. W publikowanym harmonogramie można znaleźć kolejne przystanki kampanii 2025, a szkoły zgłaszają się, by włączyć się do trasy. To dobry sygnał: im bliżej matury, tym więcej miejsc, w których można spokojnie porozmawiać z uczelniami.

Kontekst jest szerszy: wrześniowe Salony Maturzystów „Perspektywy” przyciągają co roku tysiące młodych, a w programie są setki wykładów o maturze, strategiach wyboru kierunku i rekrutacji. To pokazuje, że chęć świadomego planowania studiów nigdy nie była tak duża – i dobrze, bo od trafnej decyzji często zaczyna się udany start na rynku pracy.

Po naszym spotkaniu uczniowie wychodzili z grubymi plikami notatek i gotową checklistą „co dalej”: sprawdzić progi z ostatnich lat, porównać koszty życia w miastach, zerknąć na program studiów (praktyki? język angielski? laboratoria?), porozmawiać z absolwentami i… dać sobie czas na mądrą decyzję. Najczęściej powtarzane zdanie? „Świadomy wybór to dobry wybór” – motto Akademickich Inicjatyw, które po tej wizycie wybrzmiało wyjątkowo przekonująco.

Co zyskali uczestnicy? Poza inspiracją – praktyczne kompas i mapę. Kompasem są wskazówki doradców i studentów; mapą – przegląd miast i uczelni, z których każde ma swój temperament i tempo. A emocje? Były – od niepewności po ekscytację. Jeśli przyszłość ma twarz, to tego dnia wyglądała jak życzliwy starszy kolega z indeksiem, który mówi: „Sprawdź, co pasuje tobie. Reszta to plan i odwaga”.

W praktyce oznacza to dostęp do nowoczesnych kursów i certyfikacji (m.in. Python, Linux, CISCO, nowoczesne techniki naprawy elektroniki), doradztwo zawodowe, staże oraz zajęcia wzmacniające tzw. kompetencje kluczowe – od logicznego myślenia i rozwiązywania problemów po pracę w zespole i komunikację. Szkoła jednocześnie inwestuje w zaplecze dydaktyczne: doposażono trzy pracownie informatyczne i jedną multimedialną, aby realizować zajęcia w standardzie zbliżonym do warunków rynkowych.

17 września odbyło się spotkanie informacyjne dla uczniów kierunku technik informatyk. Jolanta Nikodemska oraz Sylwia Błoch przedstawiły założenia projektu, ścieżki udziału i spodziewane efekty. Zainteresowanie było wyraźne: po prezentacji rozdano formularze rekrutacyjne, a koordynatorki ogłosiły, że nabór potrwa od 17 do 23 września. Jak podkreślono, udział w projekcie ma charakter kompleksowy — od kursów branżowych przez wsparcie doradców kariery po praktyczne staże u pracodawców.

Zakładane rezultaty są mierzalne. Kompleksowe wsparcie otrzyma łącznie 110 osób (100 uczniów i 10 nauczycieli). Co najmniej 90 uczniów ma zakończyć udział z nowymi kwalifikacjami potwierdzonymi stosownymi dokumentami, a 70 uczniów zrealizuje staże zawodowe, które pomogą zderzyć szkolne umiejętności z realnymi zadaniami w firmach IT i działach utrzymania infrastruktury. Równolegle szkoła utrwali efekty materialne: nowoczesne pracownie wyposażone w specjalistyczny sprzęt zostaną w stałym użytkowaniu.

Projekt odpowiada na rosnące zapotrzebowanie rynku pracy na specjalistów IT na poziomie technicznym – administratorów, serwisantów, operatorów sieci, młodszych programistów czy techników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i utrzymanie systemów. Połączenie solidnych podstaw (Linux, sieci Cisco) z programowaniem (Python) i praktyczną elektroniką zwiększa elastyczność absolwentów i ułatwia start w zawodzie albo kontynuację nauki na politechnikach.

Dla nauczycieli oznacza to z kolei możliwość uaktualnienia programów i metod pracy, tak aby nadążać za tempem zmian technologicznych. Podniesienie kwalifikacji kadry jest jednym z filarów trwałości rezultatów – nowe kompetencje pozostaną w szkole, a wiedza będzie przekazywana kolejnym rocznikom.

ZSP nr 1 od lat stawia na kierunki informatyczne, a „Innowacyjni informatycy” to kolejny krok, by wzmocnić pozycję placówki jako ważnego ośrodka kształcenia zawodowego w regionie. Po zakończeniu rekrutacji uczestnicy rozpoczną zaplanowane moduły szkoleniowe i przygotowania do staży. Szkoła zapowiada również działania promujące świadome planowanie kariery w branży IT oraz spotkania z pracodawcami.

„Innowacyjni informatycy” to realna szansa dla uczniów i nauczycieli na zdobycie aktualnych kompetencji, potwierdzenie ich certyfikatami i sprawdzenie umiejętności w praktyce. W perspektywie najbliższych miesięcy efektem projektu będzie nie tylko lepiej przygotowana do rynku praca młodzież, ale też nowoczesna baza dydaktyczna, z której skorzystają kolejne roczniki.

„Najtrudniejsze okazało się rozpoznawanie drzew po liściach i nasionach, ale kiedy doszła lupa i atlas, nagle wszystko ‘kliknęło’” – śmiała się po mecie Jagoda z SP 12. Jej kolega Piotr dodał: „Zaskoczyło mnie, jak szybko zmienia się temperatura w słońcu i w cieniu. Wydawało się, że to kilka stopni, a miernik pokazał więcej”. Takie odkrycia są istotą terenowej nauki: łączą teorię z doświadczeniem, a ekologia przestaje być abstrakcją.

Park jak laboratorium

Park „Solidarność” okazał się idealną sceną – w ostatnich latach przeszedł dużą rewitalizację: odnowiono amfiteatr, fontanny, alejki i małą architekturę, nasadzono dziesiątki tysięcy drzew, krzewów i bylin, a teren zyskał nową infrastrukturę i oświetlenie. Tutejsze stawy, place zabaw i sieć ścieżek tworzą naturalny poligon do zadań o bioróżnorodności i mikroklimacie. To nie tylko ładna zielona przestrzeń – to żywy podręcznik do urbanistyki przyjaznej ludziom.

„Dzieci zobaczyły, że park to nie tylko trawa i ławki. Każdy fragment ma funkcję: drzewa chłodzą, krzewy dają schronienie owadom, a woda poprawia wilgotność powietrza” – mówiła jedna z opiekunek. Badania to potwierdzają: zielone obszary w miastach poprawiają jakość powietrza, redukują hałas, łagodzą upały i wspierają zdrowie psychiczne.

Ciekawostki, które zaskoczyły uczestników

• Dlaczego w cieniu jest aż tak chłodniej? Drzewa i roślinność chłodzą przez cień i parowanie wody; to jedna z najprostszych metod ograniczania efektu miejskiej wyspy ciepła. Miasta, które konsekwentnie zazieleniają ulice i dachy, mierzą realne spadki temperatur.
• Zieleń ratuje zdrowie. WHO i EEA zwracają uwagę, że parki i drzewa obniżają ryzyko chorób serca i depresji, a dzieci częściej się ruszają. To nie „miły dodatek”, tylko infrastruktura zdrowia publicznego.
• Botaniczne „klimatyzatory”. Przeglądy badań wskazują, że dobrze zaprojektowane ogrody i większe kompleksy zieleni potrafią znacząco obniżać temperaturę ulic w czasie fal upałów – to rozwiązanie o dużej skuteczności, gdy łączy się je w zielone korytarze.

Nauka przez działanie

Zadania na trasie uczyły uważności: od liczenia gatunków zapylaczy po obsługę higrometru i anemometru. „Kiedy sami zmierzyliśmy pył i wilgotność, inaczej spojrzeliśmy na temat smogu. To nie jest tylko ‘coś w telewizji’” – mówiła jedna z uczestniczek z SP 10. Taki format świetnie wpisuje się w programy edukacji ekologicznej WFOŚiGW w Łodzi, które wspierają projekty budujące świadomość i nawyki wśród mieszkańców regionu. Gra w „Wyspiańskim” była częścią szkolnego projektu „Ogrody Wyspiańskiego” realizowanego właśnie w tym programie.

Emocje sportowe i eko-efekty

Na podium stanęły:

1. SP 10 (Antonina Pigoń, Amelia Stasiak, Natalia Stasiak) – nagrody: tablety graficzne;
2. SP 12 (Jagoda Cieślik, Lena Głowa, Piotr Jabłoński) – plecaki turystyczne;
3. SP Lubochnia (Anna Schab, Hanna Pichola, Weronika Raczkowska) – kubki termiczne.

„Wygrana cieszy, ale najbardziej to, że dowiedzieliśmy się, jak segregować ‘trudne’ odpady i po co zostawiać w ogrodzie miejsce na dzikie rośliny” – podsumowała Amelia z ekipy zwycięzców. Wszyscy uczestnicy dostali dyplomy i upominki, a nauczyciele… listę pomysłów na kolejne terenowe lekcje.

Co zostaje po grze?

Poza punktami i medalami – konkretne kompetencje: praca zespołowa, lokalna orientacja, podstawy pomiarów środowiskowych, no i nawyk patrzenia na miasto jak na wspólny ekosystem. „Grywalizacja działa. Wystarczy mapa, kilka stacji z zadaniami i dobre pytania – a uczniowie biegną przez park z ciekawości, nie z obowiązku” – mówił jeden z opiekunów.

Ekologiczna Gra Miejska pokazała, że edukacja najlepiej smakuje w ruchu i na świeżym powietrzu. A kiedy do wiedzy dochodzi satysfakcja z odkrywania własnego miasta, nauka zostaje na dłużej niż do dzwonka. Fotorelację z wydarzenia przygotowali Natalia Chronik i Adrian Ciesielski z klasy 3Fo – i widać na niej to, co najważniejsze: uśmiechy, skupienie i zielone tło, w którym wszystko ma swoje miejsce.

Przed wojną Tomaszów Mazowiecki liczył około 45 tysięcy mieszkańców, z czego 30% stanowili Żydzi. Wypełniali szkoły, bóżnice, sklepy i fabryki, współtworząc puls miasta. Dziś, wśród ścieżek kirkutu, miasto uczy się mówić o nich na nowo.

Kiedy uczniowie pochylili się nad pierwszymi nagrobkami, cmentarz na moment zaczął brzmieć jak sala lekcyjna: „Tę gałąź lepiej od góry”, „Uważaj na litery”, „Tu jest nazwisko!”. W ruch poszły grabie, szczotki i rękawice. Z mokrych płyt wyłaniały się hebrajskie inskrypcje, daty i symbole: dłonie kohena, dzban lewity, świeczniki. Każdy odczytany napis był małym zwycięstwem — przywracał pamięć o dawnych mieszkańcach Tomaszowa.

Akcja porządkowania nie przerwał nawet przelotny deszcz. Ścieżka od bramy do głównej alei przejaśniała jako pierwsza. Zniknęły suche gałęzie, wycięte krzewy odsłoniły przewrócone płyty. Przy tablicy pamięci ułożono rząd wypełnionych worków — efekt wspólnej pracy wolontariuszy. „Najważniejsze, że widzimy twarze za nazwiskami” — mówi jedna z uczestniczek. To nie była jednorazowa akcja, ale ciąg dalszy lokalnej edukacji i opieki nad dziedzictwem.

Ta lekcja historii w terenie uczy uważności i pokory. Każdy nagrobek to rozdział z historii rodzin, języków i dat urwanych w 1942 roku. Porządkując kirkut w Tomaszowie Mazowieckim, uczniowie przywracali miastu imiona, miejsca i pamięć. Na koniec cmentarz był wyraźnie jaśniejszy — nie dlatego, że wyszło słońce, lecz dlatego, że zobaczyliśmy więcej.

Pamięć zostaje w dłoniach, mięśniach i kalendarzu. Dziś — sprzątanie Cmentarza Żydowskiego. Jutro — może spacer edukacyjny śladami dawnych sklepów, pojutrze — rozmowa ze świadkami. W Tomaszowie coraz mocniej wybrzmiewa zdanie: „Pamięć to też działanie”.

„Postaw na kwalifikacje” kierowane jest do techników hotelarstwa. W planie są szkolenia baristyczne i barmańskie, kursy kelnerskie, florystyczne, animatorskie oraz przygotowanie do pracy pilota wycieczek. Równolegle trwa modernizacja zaplecza dydaktycznego — od recepcji po jednostkę mieszkalną — tak, by ćwiczenia odbywały się w warunkach zbliżonych do realiów branży.

„Energia kwalifikacji” wspiera kierunki elektryczne i elektroniczne. Uczniowie zdobywają praktyczne umiejętności montażu i napraw w standardach przemysłowych, uczą się ochrony antystatycznej ESD i korzystają z doradztwa oraz staży. Nowe wyposażenie pracowni przekłada się tu bezpośrednio na jakość zajęć i bezpieczeństwo pracy.

„Klucze do zawodowej przyszłości” to propozycja dla mechatroników i mechaników, w tym klas mundurowych. Projekt łączy szkolenia z nowoczesnych metod lutowania, diagnozowania i programowania z konfiguracją zautomatyzowanych stanowisk przemysłowych. Efektem ma być gotowość do pracy w nowoczesnych zakładach produkcyjnych i centrach serwisowych.

Druga odsłona programów rozwija doświadczenia z poprzednich lat. ZSP 1 realizował już projekty, które wprowadziły do szkół certyfikowane kursy, staże i doposażenie pracowni, a także mobilności zagraniczne. Obecny pakiet, finansowany z Funduszy Europejskich dla Łódzkiego (EFS+), łączy szkolenia z doradztwem i praktykami, tworząc spójną ścieżkę wejścia na rynek pracy. Rekrutacja do tegorocznych edycji trwa od 17 do 24 września — szczegóły i formularze zgłoszeniowe dostępne są na stronie szkoły przy opisach poszczególnych projektów.

Niebieskie Źródła – idealna klasa pod chmurką

Rezerwat, położony nad Pilicą, słynie z krasowych wywierzysk barwiących wodę na charakterystyczny błękitno-zielony kolor. To ostoja ptactwa i popularne miejsce edukacji terenowej; jego sercem są pulsujące źródła, a powierzchnia obszaru ochronnego to ok. 29 ha.

Podczas zajęć młodzież rozpoznawała gatunki roślin i zwierząt, zaglądała pod lupą w mikroświat przy pniach drzew, a także… przytulała się do sosen i chodziła boso po miękkim mchu (w miejscach bezpiecznych, wyznaczonych przez opiekunów). W program wpleciono ćwiczenia świadomego, relaksującego oddechu i krótkie pauzy ciszy, aby „usłyszeć las”: śpiew ptaków, szelest liści i plusk wody.

„W lesie spowalniamy, zauważamy więcej i szybciej się regenerujemy. Chcemy, by uczniowie wynieśli z tych lekcji nawyk odpoczynku, który pomaga w nauce i życiu codziennym” – podkreśla prowadząca zajęcia.

Dlaczego „kąpiele leśne” działają?

Koncepcja shinrin-yoku (forest bathing) ma coraz lepsze potwierdzenie w badaniach. Przeglądy i metaanalizy pokazują, że przebywanie wśród drzew może obniżać tętno i ciśnienie krwi oraz poziom kortyzolu, a także poprawiać nastrój i dobrostan psychiczny.
W nowszych pracach wskazuje się również na redukcję ruminacji i łagodzenie samokrytycyzmu – czyli myśli, które napędzają stres

Ciekawostką są fitoncydy – naturalne olejki eteryczne uwalniane przez drzewa, m.in. sosny. W kontrolowanych eksperymentach odnotowano, że wdychanie tych związków zwiększało aktywność komórek NK (natural killer), ważnych dla odporności. To jeden z możliwych mechanizmów, dzięki którym leśne powietrze sprzyja regeneracji. 

„Bliski kontakt z naturą działa regenerująco i uspokajająco – a leśne fitoncydy hamują rozwój drobnoustrojów. Olejki eteryczne w powietrzu pomagają się wyciszyć i odzyskać równowagę” – przypominają organizatorzy zajęć.

Edukacja terenowa po tomaszowsku

W ramach spaceru uczniowie odwiedzili też miejscówki synonimiczne dla regionu – od punktów obserwacji ptaków po ścieżkę przy Zalewie. Na marginesie: z systemem Niebieskich Źródeł łączy się ponor rzeki Ginącej – terenowe osobliwości krasowe w Wąwale nazywane „Przepaścią”. To dobry pretekst, by w kolejnych odsłonach projektu połączyć przyrodę z geologią i hydrologią.

Innowacja w SP6 łączy edukację przyrodniczą, turystykę pieszą i profilaktykę zdrowia psychicznego. Zajęcia w naturze to także praktyka uważności, pracy zespołowej i odpowiedzialności za środowisko.

• Natychmiastowy efekt – każda linijka polecenia czy blok kodu od razu zamienia się w działające rozwiązanie: otwierające się drzwi, licznik punktów, mob-spawner czy mini-quest.
• Bezpieczne środowisko do eksperymentów – dzieci uczą się na błędach, testując pomysły bez stresu.
• Logiczne myślenie i kreatywność – planowanie, rozkładanie problemu na kroki, budowanie większych projektów z małych modułów.
• Współpraca – zespołowe projekty uczą komunikacji i dzielenia się zadaniami.

Jak uczymy?

Na zajęciach używamy narzędzi do programowania w środowisku Minecraft (m.in. kod w postaci bloków oraz komendy), dzięki czemu dzieci płynnie przechodzą od intuicyjnego myślenia „klockami” do rozumienia algorytmów. Stawiamy na krótkie wyjaśnienia i pracę projektową: każdy uczestnik tworzy coś własnego i może to od razu pokazać innym.

Instruktorzy prowadzą zajęcia w tempie dopasowanym do grupy, a trudniejsze pojęcia (pętle, warunki, zdarzenia, zmienne) osadzamy w kontekście gry. W naturalny sposób wplatamy język angielski – słownictwo techniczne, krótkie komendy i nazwy obiektów – by oswoić dzieci z terminologią, której używają twórcy gier i aplikacji na całym świecie.

Co zyska Twoje dziecko?

• zrozumie logikę programowania i myślenie krok po kroku,
• pozna pętle, instrukcje warunkowe, funkcje i zmienne w praktyce,
• zbuduje działające projekty (mechanizmy, minigry, elementy automatyki w świecie gry),
• rozwinie kreatywność, koncentrację i cierpliwość,
• oswoi się z angielskimi pojęciami używanymi w IT,
• nabierze pewności siebie, prezentując efekty swojej pracy.

Jak wygląda typowa lekcja?

1. Krótki challenge na rozgrzewkę (np. „zrób bramę, która otwiera się tylko, gdy czujnik wykryje gracza”).
2. Nowa technika – instruktor pokazuje, jak działa dany element (np. pętla i zdarzenie).
3. Projekt w parach lub indywidualnie – uczestnicy tworzą własne rozwiązania.
4. Demo & feedback – wspólnie testujemy projekty, uczymy się na przykładach i pomysłach innych.

Najważniejsze informacje (zapisy obowiązkowe)

Bezpłatna lekcja próbna:
czwartek, 25 września 2025 r., 17:00–18:00

Zajęcia regularne od października:
piątki, 17:50–18:50
Miejsce: MCK TKACZ, Tomaszów Mazowiecki, ul. Niebrowska 50

Zapisy i informacje: tel. 725 149 837
Liczba miejsc jest ograniczona – decyduje kolejność zgłoszeń.

Dla kogo jest ten kurs?

Dla dzieci, które uwielbiają Minecrafta i chcą przekuć pasję do gier w nowe umiejętności. Nie wymagamy wcześniejszego doświadczenia – wystarczy ciekawość i chęć tworzenia.

Dołącz do nas!

Zobacz, jak nauka może stać się pasjonującą przygodą. Przyjdź na bezpłatne zajęcia pokazowe, sprawdź atmosferę, poznaj instruktorów i przekonaj się, że w świecie Minecraft programowanie to czysta frajda – z realnymi efektami na ekranie i w głowie.

Zadzwoń: 725 149 837 i zarezerwuj miejsce dla swojego dziecka już dziś.

Poparcie dla przywrócenia prac domowych częściej deklarują kobiety (69 proc.), osoby z wykształceniem wyższym (76 proc.), wyborcy Prawa i Sprawiedliwości (83 proc.), a także ci, którzy w wyborach prezydenckich głosowali na Karola Nawrockiego (odpowiednio 78 proc. w pierwszej turze i 76 proc. w drugiej turze).

Z badania wynika także, że poparcie dla powrotu prac domowych jest najwyższe wśród osób starszych (60 lat i więcej) oraz wśród wyborców PiS. Z kolei najmniej entuzjastycznie do tego pomysłu podchodzą osoby młodsze oraz sympatycy Koalicji Obywatelskiej i Rafała Trzaskowskiego.

Badanie zostało przeprowadzone w dniach 1-3 września na reprezentatywnej próbie 1003 dorosłych mieszkańców Polski. Zastosowano technikę mixed-mode, łącząc wywiady telefoniczne wspomagane komputerowo (CATI) oraz wywiady internetowe (CAWI). Wyniki prezentowane są w wartościach procentowych, zaokrąglonych do liczb całkowitych. (PAP)

Prodziekan ds. studenckich wydziału dr hab. Krzysztof Turzyński uważa jednak, że nie należy łączyć wzrostu zainteresowania studiami na Wydziale Fizyki UW z misją kosmiczną Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego. - Chęć studiowania nauk ścisłych kształtuje się przede wszystkim w szkole średniej, więc spodziewam się efektu odroczonego - przekazał PAP.

Rzecznik prasowy Politechniki Warszawskiej Krzysztof Szymański również potwierdził, że zainteresowanie studiowaniem nauk technicznych wzrosło - liczba złożonych aplikacji w tegorocznej rekrutacji była większa o 10 proc. niż w roku poprzednim. Liczba aplikacji na kierunek „lotnictwo i kosmonautyka" wzrosła o ok. 33 proc. w porównaniu do roku 2024, z 777 do 1038 aplikacji. Na anglojęzyczny kierunek Aerospace Engineering w ubiegłym roku było 225 zgłoszeń, w bieżącym roku - 249 (wzrost o 10 proc.).

- Proces rekrutacji rozpoczął się jeszcze przed samym lotem Polaka, ale oczywiście informacje medialne i pozytywna promocja nauki w mediach miały miejsce już wcześniej, więc można założyć, że znalazło to odzwierciedlenie w decyzjach młodych ludzi - poinformował PAP dodając, że PW liczy na to, iż to zainteresowanie „nie jest modą i nie jest chwilowe”.

Podczas misji IGNIS Sławosz Uznański-Wiśniewski realizował na stacji kosmicznej dwa eksperymenty prowadzone przez naukowców Wojskowej Akademii Technicznej z Instytutu Optoelektroniki WAT (IOE). Jak poinformowała PAP Karolina Duszczyk z sekcji rzecznika prasowego WAT, podczas ostatniej rekrutacji na prowadzony przez IOE kierunek cywilny „inżynieria kosmiczna i satelitarna” aplikowało 86 osób, podczas gdy w roku 2024 liczba ta wyniosła 76. Limit miejsc na tym kierunku wynosi 30.

Zdaniem rzeczniczki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie Anny Żmudy-Muszyńskiej, „efekt Sławosza” najpełniej będzie można ocenić za kilka lat, kiedy obecne młodsze pokolenie zacznie podejmować decyzje o studiach. - Dziś możemy już jednak powiedzieć, że misja polskiego astronauty zasiała ziarno ciekawości, a zainteresowanie tematyką kosmiczną jest bardzo wyraźne - powiedziała rzeczniczka. Wydział Technologii Kosmicznych AGH rozpoczął działalność całkiem niedawno, bo w kwietniu br. i rekrutacja na niego nie może być jeszcze wyznacznikiem „efektu Sławosza”.

Jak przypomniała Żmuda-Muszyńska, AGH przygotowała eksperyment MXene in LEO, który wraz ze Sławoszem Uznańskim-Wiśniewskim poleciał na Międzynarodową Stację Kosmiczną, a który dotyczył nowoczesnych nanomateriałów.

Rosnące zainteresowanie kierunkiem „lotnictwo i kosmonautyka” notuje od kilku lat Politechnika Rzeszowska. - O kilka procent rok do roku, i tak jest od około pięciu lat. To jeden z najpopularniejszych kierunków studiów na Politechnice Rzeszowskiej, na jedno miejsce przypada 5 osób. O przyjęcie starają się absolwenci szkół ponadpodstawowych z całej Polski – przekazał rzecznik prasowy uczelni Damian Gębarowski.

Rzecznik dodał, że uczelnia zwiększyła limit przyjęć na kierunek "lotnictwo i kosmonautyka”. W ubiegłym roku mogła przyjąć 180 osób, w tym roku - 210 osób.

Wzrost zainteresowania studiami związanymi z lotnictwem zauważono także w tegorocznej rekrutacji na Politechnikę Śląską. Jak podkreślił prof. Grzegorz Sierpiński, dziekan Wydziału Transportu i Inżynierii Lotniczej, liczba kandydatów na kierunek „Inżynieria lotnicza i kosmiczna” zwiększyła się, a proces rekrutacyjny nadal trwa. Zainteresowanie jest ponad dwukrotnie wyższe niż w 2022 roku, kiedy kierunek został uruchomiony. Od wielu lat obserwowane jest także duże zainteresowanie kierunkiem „Transport”.

Zdaniem dziekana to wynik nie tylko „efektu Sławosza”, ale także rosnącego zapotrzebowania rynku pracy, nowoczesnego zaplecza technicznego uczelni czy wyspecjalizowanej kadry.

Rzecznik Lotniczej Akademii Wojskowej w Dęblinie mjr Marek Przedpełski poinformował, że w bieżącym roku na studia zgłosiło się łącznie 1564 osób, przy czym limit miejsc na kierunki wojskowe wynosi 303. - Obserwujemy wzmożone zainteresowanie studiami, natomiast kierunki wojskowe od lat cieszą się dużą popularnością – stwierdził Przedpełski.

Najwięcej kandydatów ubiega się o miejsca na specjalnościach pilota i pilota-operatora bezzałogowych statków powietrznych. Kandydaci, którzy chcą studiować na tzw. kierunkach lotnych i szkolić się np. na samolotach M-346 Bielik muszą spełnić odpowiednie wymogi zdrowotne. - Kandydaci, którzy nie spełnią tych wymogów, rezygnują z nauki lub wybierają kierunki naziemne – podał rzecznik LAW.

Najwięcej, bo aż 50 miejsc przeznaczono dla przyszłych pilotów śmigłowców. - Tak wysoki limit wynika z potrzeby szkolenia kadr do obsługi śmigłowców Apache, które trafiły na wyposażenie polskich sił zbrojnych – zaznaczył.

Od 2020 r. na Politechnice Wrocławskiej, na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym, prowadzony jest kierunek lotnictwo i kosmonautyka. - W 2024 r. i w tegorocznej rekrutacji przygotowaliśmy dla kandydatów na ten kierunek 120 miejsc. W zeszłym roku o przyjęcie starały się 482 osoby, a w tym roku było to 540 osób, jest to więc wzrost o ponad 10 proc. – powiedział PAP Michał Ciepielski z biura prasowego uczelni. W 2024 r. próg rekrutacji na lotnictwo i kosmonautykę wynosił 210,05 pkt., a w tegorocznej rekrutacji już 375 pkt.

Dużym zainteresowaniem cieszył się również nowy kierunek związany z analizą danych satelitarnych i kosmicznych na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Jak podkreślił dr Radosław Zajdel, kierownik zespołu odpowiedzialnego za opracowanie programu studiów na tym kierunku, oferuje on kompleksowe podejście do pracy z danymi satelitarnymi – od ich pozyskiwania, przez przetwarzanie, aż po analizę i wizualizację.

- Łączy elementy data science, informatyki oraz nauk o Ziemi, wzbogacając je o nowoczesne technologie analizy danych, w tym sztuczną inteligencję – tłumaczy dr Zajdel. Uczenia zakładała, że przyjmie na ten kierunek 30 osób, ale ostatecznie utworzono miejsca dla 35. Podania złożyło 105 kandydatów.

Politechnika Poznańska przekazała PAP, że kierunki prowadzone na uczelni m.in. Automatyka i robotyka, Informatyka, Lotnictwo, Sztuczna inteligencja/Artificial Intelligence od lat cieszą się dużą popularnością i wysokim zainteresowaniem wśród chętnych na studia. „Choć liczba kandydatów na rok akademicki 2025/2026 nie wykazuje znaczącego wzrostu, medialne zainteresowanie tematyką kosmosu może stanowić doskonałą okazję do zmiany tego trendu” - wskazano w odpowiedzi na pytania PAP.

Jak wynika z danych Politechniki Poznańskiej, w tegorocznej rekrutacji na kierunek automatyka i robotyka zgłosiło się 1399 kandydatów na 270 miejsc (5,18 kandydatów na 1 miejsce), na kierunek automatyka i robotyka/Automatic Control and Robotics - 239 kandydatów na 30 miejsc (7,97 kandydata na 1 miejsce), na kierunek informatyka – 1213 osób na 210 miejsc (5,78 kandydatów na 1 miejsce).

O przyjęcie na kierunek lotnictwo ubiegło się 1039 kandydatów na 180 miejsc (5,77 kandydatów na 1 miejsce), z kolei na kierunek sztuczna inteligencja/Artificial Intelligence – 636 kandydatów na 55 miejsc (11,56 kandydatów na 1 miejsce).

„Misja Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego z całą pewnością wpłynie na popularyzację nauk ścisłych, a jej oddziaływanie wykracza daleko poza granice samej technologii. Dzięki Jego odwadze, pasji i zaangażowaniu, wizja eksploracji kosmosu staje się coraz bardziej realna i stwarza przestrzeń dla nowych technologii, które mogą zrewolucjonizować nasze życie” – wskazała Politechnika Poznańska.

Prorektor ds. nauki prof. Łukasz Albrecht z Politechniki Łódzkiej, którą ukończył Uznański-Wiśniewski, przyznał w rozmowie z PAP, że osiągnięcia polskiego astronauty mogły stać się dla wielu młodych ludzi inspiracją do wyboru studiów technicznych.

- Jego sukces pokazał, że ścieżka od uczelni technicznej w Polsce do kariery na skalę międzynarodową jest możliwa, a to wyraźnie rezonuje wśród kandydatów. W tym kontekście „efekt Sławosza” to nie chwilowe zjawisko, ale raczej impuls, który dodatkowo napędza zainteresowanie studiami technicznymi – powiedział.

- Do tego podkreślić należy, że kosmonautyka potrzebuje nie tylko absolwentów inżynierii kosmicznej – to dziedzina niezwykle złożona, w której spotykają się kompetencje z wielu obszarów. Oprócz inżynierów projektujących rakiety i satelity potrzebni są także specjaliści od fizyki, matematyki, informatyki, automatyki, robotyki czy sztucznej inteligencji. Kosmos to przestrzeń interdyscyplinarna – aby rozwijać loty załogowe, badania naukowe czy technologie satelitarne, wymagana jest współpraca ludzi z bardzo różnych środowisk – przekonywał.

Prorektor PŁ dodał, że w tegorocznej rekrutacji widoczny był wzrost zainteresowania kierunkami inżynierskimi, szczególnie w obszarach związanych z automatyką, elektroniką, informatyką czy technologiami związanymi z wykorzystaniem AI oraz uczenia maszynowego. W niektórych przypadkach przełożyło się to na wyższe progi punktowe i większą konkurencję.

Wśród kierunków na PŁ, na które w tym roku najtrudniej było się dostać z uwagi na liczbę zgłoszeń były m.in. automatyka i robotyka oraz mechanical engineering, na które było ponad sześcioro chętnych na miejsce. Duża konkurencja (ponad trzy zgłoszenia na miejsce) była też na kierunku Electronic and Telecommunication Engineering, który w wersji anglojęzycznej ukończył polski astronauta.

Tegoroczna rekrutacja na Politechnice Morskiej w Szczecinie potwierdziła większe zainteresowanie - w porównaniu do 2024 r. - kilkoma kierunkami technicznymi. Najbardziej spektakularny, trzykrotny wzrost odnotowano na automatyce i robotyce. W związku z tym zmieniono limit przyjęć z 32 do 96. Jak poinformowała rzeczniczka prasowa PM Anna Malec, „wyraźna zwyżka” jest też na: geodezji i kartografii (z 64 do 80), informatyce (z 96 do 120), mechatronice (z 64 do 96). Dokładnie tak samo, do 96 miejsc, zwiększono nabór na kierunek inżyniera przemysłowa i morskie elektrownie wiatrowe. Natomiast na inżynierii modelowania przestrzennego przygotowano indeksy dla 64 studentów; w ubiegłym roku było 48.

W związku z tym zainteresowaniem zwiększyliśmy limity przyjęć na powyższych kierunkach. Do 15 września trwa druga tura rekrutacji, zatem dokładną liczbę przyjętych studentów będziemy mogli podać po tym terminie – wyjaśniła PAP Anna Malec.

Uniwersytet Szczeciński to uczelnia zaangażowana w naukową kosmiczną misję Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego. Astrobiolożka i astrofizyczka US prof. Ewa Szuszkiewicz kieruje projektem o nazwie „Yeast TardigradeGene", który ma odpowiedzieć na pytania, czy drożdże wzbogacone białkiem niesporczaka poradzą sobie z mikrograwitacją i promieniowaniem jonizującym w przestrzeni kosmicznej.

Wydział Nauk Ścisłych i Przyrodniczych Uniwersytetu Szczecińskiego w swojej ofercie edukacyjnej posiada potencjalnie interesujące kierunki dla tych kandydatów, na których mógł wpłynąć tzw. „efekt Sławosza”. Jak powiedziała PAP rzeczniczka prasowa US Agnieszka Lizak, choć kierunki te w poprzednich latach nie cieszyły się popularnością, szczególnie fizyka, matematyka i kosmologia, to rzeczywiście w tym roku zauważono nieznaczny wzrost zainteresowania.

Rzecznik Politechniki Gdańskiej Patryk Rosiński powiedział PAP, że nie ma zwiększonej liczby kandydatów na kierunki, które są tematycznie zbliżone do kosmosu tj. Elektronika i telekomunikacja, Fizyka techniczna czy Nanotechnologia.

- Trzeba pamiętać, że wybór kierunku studiów, w szczególności tych technicznych, to często proces kilkuletniego przygotowywania się do niego w szkole średniej. W naszej opinii na „efekt Sławosza” podczas rekrutacji na studia przyjdzie nam jeszcze chwilę poczekać - stwierdził.(PAP)

Obecni goście kierowali do młodzieży słowa otuchy i zachęty do podejmowania ambitnych celów. Podkreślano znaczenie solidnej edukacji, rozwijania talentów oraz wrażliwości na potrzeby drugiego człowieka – wartości, które od lat budują tożsamość tomaszowskich Szkół Katolickich.

Tegoroczne rozpoczęcie roku było także okazją do przypomnienia jubileuszu: placówka świętuje 15-lecie istnienia. – „Dokładnie 15 lat temu, 1 września 2010 roku, rozpoczęły działalność Szkoły Katolickie. Najpierw Katolickie Gimnazjum, później Liceum, a następnie Szkoła Podstawowa. (…) Dziękujemy wszystkim, którzy podjęli trud ich tworzenia” – mówił starosta Mariusz Węgrzynowski, dziękując szczególnie Markowi Kociubińskiemu, wieloletnim wspierającym oraz wspólnocie parafii św. Jadwigi Królowej.

W swoim wystąpieniu starosta nawiązał również do wyzwań, z jakimi szkoły mierzyły się w minionych latach. – „W czasie tych 15 lat było wiele zagrożeń dla istnienia szkół. Obecny tu minister Antoni Macierewicz niejednokrotnie wyciągał nas z trudnych sytuacji. Ostatnia próba ograniczenia działalności miała miejsce w tym roku, lecz po interwencji pana ministra i pani poseł Anny Milczanowskiej miasto wycofało się z tych decyzji” – akcentował.

Węgrzynowski zwrócił także uwagę na odnowę bazy dydaktycznej i zaplecza sportowego oraz na rozwijaną współpracę środowiskową. Szkoły zawarły umowę patronacką z Tomaszowskim Centrum Zdrowia, współpracują również z 25. Brygadą Kawalerii Powietrznej oraz Komendą Powiatową Państwowej Straży Pożarnej. – „Przed dyrekcją i nauczycielami wiele pracy, ale efekt w postaci kształtowania sumień i kompetencji, które czynią młodych ludzi ‘solą tej ziemi’, jest tego wart. Nauczycielom życzę satysfakcji z przekazywania wiedzy, a uczniom – by wykorzystali możliwości, jakie daje ta szkoła i z odwagą realizowali swoje cele” – zakończył starosta, składając wszystkim życzenia pomyślności.

Nowy rok w tomaszowskich Szkołach Katolickich rozpoczyna się więc z poczuciem ciągłości – od jubileuszowej wdzięczności za dotychczasowy dorobek po konkretne plany rozwoju współpracy i zaplecza dydaktycznego. Wspólna modlitwa, obecność wielu gości oraz słowa wsparcia stały się dobrym znakiem na nadchodzące miesiące nauki.

Lekcja pamięci na start

Program artystyczny przygotowany przez młodzież „Gastronomika” nawiązywał do 86. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Pieśni i recytacje utworzyły kameralną „lekcję pamięci”, którą goście określali jako poruszającą i potrzebną. – „To forma wyśpiewana i opowiedziana wierszem o naszych dramatycznych losach. Z takiej lekcji trzeba wyciągać wnioski” – podkreślał później starosta.

Podziękowania i dumne liczby

Jednym z milszych momentów było publiczne podziękowanie dyrektora dla starosty za wsparcie szkoły. – „Przyjmijcie te skromne kwiaty. Nasza szkoła rozkwita i, mam nadzieję, będzie tak dalej” – mówił Tomasz Kosior. Dyrektor przypomniał także o sukcesach „Gastronomika”: w ostatniej sesji egzaminów zawodowych wiele kierunków osiągnęło 100-procentową zdawalność.

Przesłanie do nauczycieli i uczniów

W swoim wystąpieniu Mariusz Węgrzynowski zwrócił się najpierw do nauczycieli: – „Darzycie swój zawód miłością i pasją. Efekty widać w wynikach Waszych uczniów – gratuluję”. Do młodzieży mówił o ambicjach, współpracy z rodzicami i odpowiedzialności za przyszłość: – „Wykorzystajcie ten czas na zdobywanie wiedzy i umiejętności. Wasi rówieśnicy 86 lat temu nie mieli takiej szansy”. Kończąc, życzył całej społeczności szkolnej „samych sukcesów i Szczęść Boże”.

Nowy rok, nowe plany

Po części oficjalnej uczniowie spotkali się z wychowawcami. W szkolnych korytarzach – obok emocji pierwszego dzwonka – słychać było rozmowy o praktykach, konkursach i wyjazdach zawodowych, z których „Gastronomik” słynie. – „Wysokie wyniki to nie przypadek. Zamierzamy je utrzymać, rozwijając współpracę z pracodawcami i inwestując w pracownie” – zapowiedział dyrektor.

Uroczystość w ZSP nr 2 połączyła pamięć o historii, wdzięczność za wsparcie i konkretny plan na przyszłość. Dla pierwszoklasistów była to elegancka inauguracja szkolnej przygody; dla starszych – sygnał, że poprzeczka zostaje na tym samym, wysokim poziomie. Nowy rok w „Gastronomiku” oficjalnie rozpoczęty.

– Papież Franciszek dokumentem „Antiquum ministerium” (motu proprio) z 2021 r., który wprowadził posługę świecką katechisty, nie stworzył niczego nowego w Kościele, tylko wrócił do korzeni, do tego, co od wieków w różnym zakresie funkcjonowało – powiedział PAP dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce ks. Maciej Będziński.

Duchowny zwrócił uwagę, że w krajach misyjnych jest blisko 600 tysięcy katechistów. Wraz z działalnością ewangelizacyjną ich liczba z roku na rok rośnie.

„Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary (PDRW) od wielu lat większość otrzymanych od wiernych środków materialnych przekazuje właśnie na ich formację, a nie na budowę nowych obiektów sakralnych” – dodał.

Powiedział, że posługa katechistów jest bardzo stara w Kościele.

– Można nawet powiedzieć, że posłanie przez Chrystusa 72 apostołów było pierwszym posłaniem katechistów – stwierdził.

W Dziejach Apostolskich czytamy, że tylko niektórzy zostali prezbiterami, biskupami bądź diakonami, a większość głosiła Słowo Boże, więc w obecnym rozumieniu tego słowa – była katechistami.

Wyjaśnił, że w krajach misyjnych katechista łączy kilka funkcji.

– Misjonarz przyjeżdża do wioski i wyjeżdża. Ludzie postrzegają go jako tego, który celebruje czynności liturgiczne. Tym, który wprowadza ich w doświadczenie wiary, jest katechista, który żyje pośród nich. Pod nieobecność kapłana to on przygotowuje liturgię Słowa, udziela komunii świętej, przygotowuje ludzi intelektualnie i duchowo do sakramentów. Wymaga się zatem od niego życia opartego na zasadach moralnych – powiedział.

Dodał, że wspólnota bardzo szybko potrafi zweryfikować to, co głosi katechista, obserwując, jak bardzo sam tym na co dzień żyje. Wyjaśnił, że katechisty nie wybiera miejscowa wspólnota czy społeczność, ale Kościół, którego reprezentantem jest biskup, bądź w jego imieniu misjonarz (kapłan).

– Istnieje coś takiego jak Urząd Nauczycielski Kościoła. Głosić Ewangelię w imieniu Kościoła może zatem tylko ten, kto został oficjalnie do tego posłany. Dotyczy to np. księży, którzy co roku odnawiają swoją misję kanoniczną do spowiadania, nadzwyczajnych szafarzy komunii świętej, nauczycieli religii w szkole i katechistów – wskazał.

Zaznaczył, że takie osoby muszą cały czas trwać w nauce Kościoła i rozwijać się duchowo. Tłumaczył, że katechista w krajach misyjnych musi być nie tylko osobą ochrzczoną, z dobrą opinią moralną o nieskazitelnym życiu, ale także kimś, kto ma predyspozycje intelektualne, bo przechodzi on stałą formację, która jest czymś w rodzaju studiów zaocznych z teologii.

Powiedział, że pierwszym formatorem katechistów jest misjonarz – proboszcz parafii, który organizuje dla nich zjazdy. Katechiści uczestniczą także w formacji na poziomie diecezji, które często prowadzą specjalne szkoły dla katechistów.

Katechiści są wśród osób świętych i błogosławionych w Kościele. Przykładem patron Papui-Nowej Gwinei błogosławiony Piotr To Rot czy męczennicy z Ugandy z lat 1885–1887. (PAP)

Jak wybiera się radę rodziców

Zgodnie z Prawem oświatowym, w skład szkolnej rady rodziców wchodzi po jednym przedstawicielu z każdej klasy, wybranym w tajnym głosowaniu przez zebranie rodziców. Wybory odbywają się na pierwszym zebraniu w roku szkolnym. Szczegółowy tryb (np. sposób zgłaszania kandydatów, liczenia głosów) określa regulamin rady rodziców przyjęty w danej szkole.

Czym są „trójki klasowe”

Dyrektor biura OSKKO Marek Pleśniar przypomina, że liczebność i zasady działania rad klasowych nie wynikają z ustawy. „Trójki klasowe to wewnętrzne rady tworzone przez rodziców danej klasy… Prawo pojawia się jedynie w momencie, gdy klasa deleguje przedstawiciela do rady rodziców.” To oznacza, że rada klasowa nie ma formalnych kompetencji publicznych – działa w oparciu o porozumienie rodziców i autorytet społeczny.

Pieniądze: na co mogą zbierać i jak to robić bezpiecznie

Rady klasowe często organizują zrzutki na potrzeby klasy (np. wyjścia, drobne zakupy, dofinansowanie wycieczek). Nie mają jednak osobowości prawnej ani formalnych kont. Zazwyczaj środki przyjmuje wyznaczony rodzic na prywatny rachunek – za wiedzą i zgodą pozostałych. Pleśniar zwraca uwagę, że to rozwiązanie „może być niepewne”, bo stwarza ryzyko nadużyć, choć w praktyce rzadko do nich dochodzi. Przejrzystość zapewnia prosty regulamin klasowy, protokołowanie ustaleń i regularne rozliczenia dla wszystkich rodziców.

Inaczej działa rada rodziców: może gromadzić środki z dobrowolnych składek „na wspieranie działalności statutowej szkoły”, a także z innych źródeł (np. kiermasze, aukcje, darowizny). Nie wolno jej ustanawiać obowiązkowych opłat. Zwykle posiada rachunek bankowy, do którego upoważnione osoby są wskazane w uchwale i protokole rady; bywa, że bank wymaga potwierdzenia ze strony dyrektora szkoły. Jak podkreśla Pleśniar, skarbnik nie powinien trzymać środków na prywatnym koncie.

Wycieczki i działania klasowe

Rodzice mogą inicjować wyjścia czy wyjazdy, lecz pełnoprawna szkolna wycieczka wymaga udziału nauczycieli, wyznaczonych opiekunów oraz kierownika wycieczki i kompletnej dokumentacji zgodnej z przepisami. Finansowanie zapewniają rodzice; szkoła rozlicza merytoryczną stronę organizacji, nie prywatne przelewy.

Po co rada rodziców?

Zdaniem Pleśniara, rady rodziców są „niewystarczająco wykorzystywanym na zewnątrz szkoły ciałem społecznym”. W jego ocenie mogłyby tworzyć ogólnopolską reprezentację rodziców uczniów.

Alina Idzikowska ze Stowarzyszenia „Rodzice w Edukacji” podkreśla, że rada powinna być „autentycznym wyrazem woli rodziców” i ma realny wpływ m.in. na program profilaktyczno-wychowawczy czy harmonogramy. Może zgłaszać wnioski i opinie w każdej sprawie dotyczącej szkoły, także w sytuacjach konfliktowych. Skuteczność zależy od relacji między dyrekcją, nauczycielami i rodzicami oraz od sensownych pomysłów na współpracę i aktywizację społeczności.

Najważniejsze wnioski dla rodziców

W skrócie: rady rodziców – to ciało umocowane w prawie, z jasno określonym trybem wyboru i możliwością legalnego zbierania środków na cele statutowe szkoły. Rady klasowe („trójki”) – to wewnętrzne, dobrowolne zespoły rodziców klasy, bez formalnych kompetencji publicznych; działają na zasadzie zaufania i przejrzystości, szczególnie przy zrzutkach. Obie formy – jeśli dobrze współpracują ze szkołą – realnie wzmacniają głos rodziców i przekładają się na lepsze życie szkolnej społeczności.

Nowy przedmiot wzbudza kontrowersje. Księża nawołują wiernych do sprzeciwu wobec wprowadzanego przedmiotu, episkopat i część polityków prawicy zachęca rodziców do wypisywania dzieci z lekcji edukacji zdrowotnej.

Instytut Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS zbadał, co Polacy sądzą o zaangażowaniu księży w tę kwestię. W sondażu przeprowadzonym na zlecenie Radia ZET zadał pytanie: „Czy Kościół katolicki powinien zabierać głos w sprawie lekcji edukacji zdrowotnej w szkołach?”.

66,4 proc. uczestników badania nie zgadza się na to, w tym 50,8 proc. odpowiedziało, że zdecydowanie się nie zgadza, a 15,6 proc., że raczej się nie zgadza. Przeciwnego zdania było 25,7 proc. badanych, w tym 12,4 proc. zdecydowanie się zgadza, a 13,3 proc. raczej się nie zgadza. Odpowiedź „nie wiem/trudno powiedzieć” wybrało 7,9 proc. ankietowanych.

Bardziej stanowczy w sprzeciwie są mężczyźni. 69 proc. z nich jest przeciwko angażowaniu się Kościoła, a 24 proc. jest za – wynika z badania. Jeśli chodzi o kobiety to 63 proc. uważa, że duchowni nie powinni zajmować stanowiska na temat edukacji zdrowotnej, a 27 proc. uważa, że powinni. Pozostały odsetek kobiet i mężczyzn to osoby wskazujące odpowiedź: „nie wiem/trudno powiedzieć”.

Jeśli zaś chodzi o podział głosów w zależności od poparcia politycznego to: 97 proc. wyborców koalicji rządzącej (Koalicja Obywatelska + Polska 2050 + Polskie Stronnictwo Ludowe + Lewica) nie zgadza się na wyrażanie przez duchownych opinii w tej kwestii (78 proc. – „Zdecydowanie się nie zgadzam”; 19 proc. – „Raczej się zgadzam”), a pozostałe 2 proc. wybiera opcję: „Raczej się zgadzam” – pokazuje sondaż.

Z kolei wśród zwolenników partii pozostających w opozycji (czyli Prawa i Sprawiedliwości, Konfederacji, Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna i partii Razem) opinie są bardziej podzielone. 24 proc. badanych z tej grupy na pytanie: „Czy Kościół katolicki powinien zabierać głos w sprawie lekcji edukacji zdrowotnej w szkołach?” wybiera odpowiedź: „Zdecydowanie się zgadzam”, 23 proc. odpowiada: „Raczej się zgadzam”, 12 proc. – „Raczej się nie zgadzam”, a 32 proc. – „Zdecydowanie się nie zgadzam”. 9 proc. wskazuje odpowiedź: „nie wiem/trudno powiedzieć”. Po zsumowaniu opinii negatywne stanowisko wobec zaangażowania duchownych w kwestię lekcji edukacji zdrowotnej wyraża 44 proc. zwolenników opozycji, a 47 proc. – pozytywne.

Badanie ogólnopolskie zrealizował Instytut Badań Rynkowych i Społecznych IBRiS metodą telefonicznych, standaryzowanych wywiadów kwestionariuszowych wspomaganych komputerowo (CATI), 29 i 30 sierpnia 2025 r., na reprezentatywnej próbie 1069 Polaków. (PAP)

Zgodnie z nią placówki, w której praca wiąże się ze stycznością z dziećmi, muszą przestrzegać zasad bezpiecznej rekrutacji: sprawdzać nowych kandydatów w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i pozyskiwać od kandydatów zaświadczenia o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego (KRK). Oznacza to, że osoby przed nawiązaniem stosunku pracy lub dopuszczeniem do działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem religijnym, sportem lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich muszą przedłożyć zaświadczenie o niekaralności z KRK.

Na początku ubiegłego roku szkolnego spowodowało to kolejki przed sądami i liczne zapytania do resortów edukacji i sprawiedliwości. Ten drugi wydał wówczas wytyczne w sprawie stosowania lex Kamilek, które nadal znajdują się na jego stronie internetowej.

Ministerstwo wyjaśniło m.in., że „ustawa Kamilka nie zawiera przepisów, które zabraniają rodzicom wejścia na teren szkoły. „Art. 21 ustawy odnosi się do stosunku pracy lub wykonywania działalności związanej z opieką, wychowaniem itp. Nie dotyczy to więc odprowadzania dzieci do szkoły” - wskazał resort.

Zastrzegł jednak, że „rodzic - opiekun wycieczki działa jako wolontariusz i podlega weryfikacji karalności”. W związku z tym, według resortu sprawiedliwości „najlepiej ustalić listę rodziców - wolontariuszy na początku roku i zweryfikować ich zgodnie z art. 21 ustawy”.„W przypadku praktykantów, firma powinna sprawdzić ich opiekuna, który wykonuje działalność edukacyjną, co w praktyce oznacza, że musi on przynieść zaświadczenie z KRK” - napisał MS.

Według wytycznych resortu sprawiedliwości, dyrektor placówki „ma obowiązek sprawdzić osoby, z którymi podpisuje umowę lub które prowadzą działalność oświatową na terenie szkoły”, natomiast „goście zapraszani jednorazowo nie muszą być sprawdzani, o ile nauczyciel jest w tym czasie ze swoimi uczniami”. Przepisy ustawy tego jednak tak dokładnie nie precyzowały, o czym świadczy burzliwa dyskusja podczas prac nad nowelizacją tzw. ustawy Kamilka. Nowelizacja miała uściślić m.in. tę kwestię - zaświadczeń nie potrzebowaliby goście zaproszeni na zajęcia szkolne, w których miałby uczestniczyć nauczyciel.

Oprotestowała to Rzeczniczka Praw Dziecka Monika Horna-Cieślak, która zwróciła uwagę, że nowela ustawy w sposób istotny i nieuzasadniony obniża standard ochrony dzieci przed nadużyciami, zwłaszcza seksualnymi, i może narazić dzieci na wyjątkowo poważne konsekwencje zarówno w zakresie zdrowia psychicznego, jak i fizycznego. Przez to, w ocenie RPD, wejście nowych przepisów nakładałoby „na kadrę dydaktyczną dodatkowe obowiązki”.

W opinii skierowanej do prezydenta RP wskazała, że brak zaświadczeń z KRK może spowodować, że „osoby skazane za przestępstwa seksualne bądź za np. zabójstwo, handel ludźmi będą mogły w praktyce uzyskiwać kontakt z dziećmi, np. podczas zajęć w przedszkolach czy szkołach, gdzie będą gośćmi”.

Obowiązująca ustawa „lex Kamilek” jednoznacznie nie reguluje także kwestii dotyczących prywatnych korepetytorów, jednoosobowych gabinetów psychologicznych czy stomatologicznych.

„Ministerstwo sprawiedliwości uważa, że w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej, w ramach której mamy w danym momencie kontakt tylko z jednym dzieckiem – wprowadzanie takich standardów mijałoby się z celem” - czytamy na stronach internetowych resortu.

MS wyjaśniło też, że „studenci pracujący z małoletnimi muszą być sprawdzani w KRK i Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i składać zaświadczenia o niekaralności od 15 lutego 2024 r.”. Zaświadczenie z KRK można uzyskać, składając formularz zapytania o udzielenie informacji o osobie osobiście lub przez pełnomocnika ustanowionego na piśmie. Pełnomocnik powinien wówczas posiadać oryginalne pełnomocnictwo wraz z potwierdzeniem wniesienia opłaty skarbowej w kwocie 17 zł. Pełnomocnictwo musi być własnoręcznie podpisane przez mocodawcę, a jego oryginał przedłożony w języku polskim wraz z zapytaniem.

W przypadku cudzoziemców przepisy nakładają obowiązek przedłożenia pracodawcy lub innemu organizatorowi informacji z rejestru karnego państwa, którego jest obywatelem. Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego pośredniczy w uzyskaniu informacji z rejestrów zagranicznych tylko w przypadku obywateli polskich lub państw członkowskich Unii Europejskiej.

Jeśli przyszły pracownik lub osoba mająca być dopuszczona do działalności z dziećmi w ciągu ostatnich 20 lat mieszkała poza Polską ma ona obowiązek nie tylko poinformować, w którym państwie czy państwach przebywała, ale także załączyć wyciąg z rejestrów karnych uzyskiwanych do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi, jakie obowiązują w krajach jej przebywania.

W sytuacji, gdy to państwo nie prowadzi tego typu rejestru, osoba dopuszczana do pracy z małoletnimi składa pracodawcy oświadczenie stwierdzające ten fakt oraz potwierdzające jej niekaralność.

W przypadku osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego UE, która chce uzyskać informację z rejestru zagranicznego państwa innego niż państwo jej obywatelstwa, niezbędne jest wskazanie we wniosku, że mieszka lub mieszkała w państwie członkowskim, do którego jest skierowany wniosek. Rejestry zagraniczne mają do 20 dni roboczych na udzielenie informacji.

Ustawa Kamilka nie precyzuje, jak długo ważne jest zaświadczenie z KRK. Miało to m.in. zostać doprecyzowane w nowelizacji, która jednak nie została podpisana przez prezydenta RP. Terminu ważności zaświadczenia nie określają także przepisy regulujące działanie Krajowego Rejestru Karnego.

Przepisy lex Kamilek zostały uchwalone po tragicznej śmierci ośmioletniego Kamilka z Częstochowy zakatowanego przez ojczyma. (PAP)

mgw/ aba/ mhr/

Na nasztomaszow.pl wielokrotnie wracaliśmy do tematu publikowania zdjęć dzieci: od dylematu „jak fotografować szkolne występy tak, by nikt nie był wykluczony”, po krytykę wykorzystywania wizerunków wychowanków placówek opiekuńczych w narracjach politycznych. W skrócie: da się organizować dokumentację wydarzeń z poszanowaniem prawa i komfortu dzieci — to wymaga jednak jasnych zasad, odpowiedzialnego wyboru kadr i świadomych zgód. 

Sharenting — skala i patologie

Zjawisko nadmiernego ujawniania życia dziecka w sieci przez dorosłych (sharenting) ma już w Polsce mierzalną skalę. Dane rządowej kampanii „Nie zagub dziecka w sieci” i badań NASK pokazują, że ok. 40–45% rodziców publikuje zdjęcia/nagrania dzieci; przeciętnie to 72 fotografie i 24 filmy rocznie. Dla nastolatków nie jest to obojętne: 23,8% czuje z tego powodu wstyd, a 18,8% — niezadowolenie. Coraz częściej cyfrowy ślad dziecka powstaje jeszcze przed narodzinami (np. zdjęcia USG). 

Najpoważniejsze patologie? Wizerunek dziecka bywa paliwem dla hejtu rówieśniczego, narzędziem do kradzieży tożsamości czy materiałem wykorzystywanym w przestępstwach online. Eksperci ostrzegają, że „zamknięte” grupy rodziców w komunikatorach nie są tarczą nie do przebicia — konta się przejmuje, a zrzuty ekranów żyją własnym życiem; minimum to uwierzytelnianie dwuskładnikowe i restrykcyjne uprawnienia administratorów. 

Co z prawa wynika — w skrócie (dla szkół i rodziców)

• Podstawa prawna wizerunku: co do zasady rozpowszechnianie wymaga zgody (art. 81 ustawy o prawie autorskim). Zgoda musi być konkretna (wydarzenie/cel/zakres kanałów/czas), odwołalna i nie może być warunkiem uczestnictwa. Wyjątek: gdy dziecko jest jedynie „szczegółem całości” (np. tłum na apelu) — ale to wymaga zdrowego rozsądku i bezpiecznego kadrowania.
• Monitoring w szkołach: dopuszczalny tylko, gdy to niezbędne dla bezpieczeństwa lub ochrony mienia; decyzję podejmuje dyrektor po konsultacjach z radami i samorządem uczniowskim; obowiązują też strefy „bez kamer” (np. pomieszczenia sanitarne, gabinety pomocy). UODO postuluje doprecyzowania techniczne (np. ograniczanie możliwości rozpoznawania). 

Dobre praktyki „na teraz”

1. Szkoła: jedno miejsce publikacji, jedna osoba odpowiedzialna za selekcję i anonimizację, lista „dzieci bez publikacji” widoczna dla kadry; wersje zdjęć do internetu bez metadanych i geolokalizacji. UODO
2. Rodzice: pytaj dziecko „czy chcesz, by to zdjęcie było publiczne?”; nie publikuj w strojach intymnych, z tabliczką z imieniem, adresem szkoły, w mundurku z odznaką klasy; korzystaj z 2FA i ograniczeń widoczności.
3. Media i organizatorzy wydarzeń: precyzyjne klauzule informacyjne, osobne zgody na konkretne formaty (www/FB/druk), krótki okres przechowywania i łatwy mechanizm wycofania. 

Na koniec warto dodać kontekst skarg: UODO odnotowuje ich wzrost — w ubiegłym roku ok. 8 tys., w tym (do połowy sierpnia) już niemal tyle samo; część dotyczy właśnie praktyk szkół. To daje nadzieję, że rośnie również świadomość praw obywateli i gotowość do ich egzekwowania. 

Jeśli chcesz, mogę przygotować do tego krótką ramkę informacyjną dla FB („Jak szkoła może publikować zdjęcia zgodnie z prawem — 5 punktów”) albo checklistę zgód dla rodziców i organizatorów.

W załączonym pliku znajdziecie ściągawkę, jakk robić to dobrze. 

Prezes UODO do rodziców: nie wyrażajcie zgody na przetwarzanie wizerunku dzieci w sposób zbyt ogólny

Po pierwszym dzwonku rodzice dostaną do podpisania zgodę na przetwarzanie wizerunku ich dzieci przez szkoły. Nie wyrażajcie tej zgody w sposób zbyt ogólny - radzi w rozmowie z PAP prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych Mirosław Wróblewski.

Polska Agencja Prasowa: Już za chwilę na pierwszych zebraniach rodzice dostaną do podpisania zgodę na przetwarzanie wizerunku ich dzieci. Na co powinni zwrócić uwagę?

Mirosław Wróblewski: Niestety zgoda, którą rodzice podpisują w szkołach, przybiera często zbyt generalny charakter. Widzimy to zarówno podczas naszych kontroli, jak i w skargach, które wpływają do Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Niekiedy rodzicom przedstawiony jest do podpisania dokument obejmujący wyrażenie zgody na przetwarzanie wizerunku w bardzo ogólny sposób, bez sprecyzowania np. rodzaju wydarzenia, którego dotyczy ta zgoda, czy też tego, w jaki sposób, do jakich celów i przez kogo ten wizerunek będzie przetwarzany. A jest to niezbędne, aby ta zgoda była skuteczna w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych. Moja główna porada dla rodziców, ale także dla szkół: nie tworzyć i nie wyrażać zgody w sposób ogólny w odniesieniu do dzieci. Bo to po pierwsze będzie nieskuteczne prawnie, po drugie - może być problemem dla administratora, czyli np. dla szkoły, jeżeli się okaże, że zgoda nie była skutecznie pozyskana i doszło do naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych.

PAP: Czy to oznacza, że z zasady zgody podpisane na cały rok szkolny są zbyt ogólne?

Zgoda przede wszystkim nie może być ogólna, lecz powinna precyzyjnie określać, jakie dane, w jakim celu i zakresie będą przetwarzane przez szkołę. Prawidłowo skonstruowana zgoda powinna także wskazywać szczegółowy sposób i warunki wykorzystywania danych.

PAP: Bywa, że taka zgoda jest przedstawiana rodzicom jako warunek uczestnictwa ucznia w jakimś wydarzeniu.

M.W.: Niestety to się zdarza, ale taka praktyka jest naganna i nie powinna mieć zastosowania. Uzależnianie uczestnictwa, np. w imprezie sportowej, od wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych ucznia jest prawnie niedopuszczalne. Taka praktyka nie spełnia kryteriów dobrowolnej zgody, o której mówią przepisy o ochronie danych osobowych, czyli RODO. Zgoda nie może być uzależniona od innych świadczeń, od uczestnictwa w jakimś wydarzeniu. Jeżeli takie przypadki się zdarzają, to zachęcam do zgłaszania ich do UODO, ale przede wszystkim do kontaktowania się bezpośrednio z administratorem lub z wspierającym go najczęściej inspektorem ochrony danych.

W tym roku podjąłem z urzędu dużą sprawę dotyczącą właśnie tej kwestii. W imprezie brały udział tysiące sportowców. Są prowadzone działania w postępowaniu administracyjnym i zapewne będzie w tej sprawie wydana decyzja. Nie wykluczałbym konsekwencji w postaci kary nałożonej na administratora.

PAP: Jak pan ocenia poziom ochrony danych osobowych dzieci w placówkach oświatowych?

M.W.: Prawna ochrona danych osobowych dzieci jest co do zasady dobrze uregulowana, więcej wątpliwości budzi praktyka – właściwe stosowanie, rozumienie i przestrzeganie przepisów. Sytuacja trochę się zmienia, widzimy coraz więcej dobrych praktyk ze strony szkół czy przedszkoli. Obecnie wyzwania związane są ze stosowaniem nowych technologii. Na pewno trzeba uważnie przyglądać się sztucznej inteligencji. Analizujemy też kwestię uszczegółowienia przepisów o monitoringu wizyjnym w szkołach, jednocześnie pracujemy nad nowym poradnikiem dotyczącym ochrony danych przy zastosowaniu monitoringu.

PAP: Widzi pan zagrożenia wynikające z postępu cyfryzacji w szkołach?

M.W.: Zagrożeniem i wyzwaniem jednocześnie jest wspomniana sztuczna inteligencja i stosowanie różnego rodzaju urządzeń i technologii przez samych nieletnich. Obecnie, jeśli wizerunek dziecka znajdzie się w internecie, praktycznie tracimy nad tym wizerunkiem kontrolę, a jego wykorzystywanie np. do tworzenia pornografii, choć to drastyczny przykład, stanowi problem światowy. I to jest kwestia międzyrówieśnicza, ale także działalność o charakterze przestępczym. To szczególne zagrożenie, któremu możemy przeciwdziałać przede wszystkim edukacją. Dlatego też tak ważna jest edukacja zdrowotna, a element edukacji cyfrowej który znalazł się w tym przedmiocie jest szczególnie współcześnie istotny. Żałuję tylko, że ten przedmiot jest fakultatywny – uważam, że edukacja w tym zakresie jest po prostu dziś niezbędna..

PAP: Głośno było o sprawie wytworzenia przez uczniów jednej ze szkół wizerunku dziewczynki na podstawie zdjęcia jej twarzy i namawiania rówieśników do rozpowszechniania tego wizerunku w mediach społecznościowych.

M.W.: To jest czyn ścigany karnie, oczekuję od organów ścigania wykorzystania środków przewidzianych w ustawie o postępowaniu wobec nieletnich. Niestety policja za zgodą prokuratura odmówiła podjęcia tej sprawy. W tym momencie korzystam z moich środków procesowych, żeby tę decyzję zmienić. Jak będzie, zobaczymy.

PAP: Jak ocenia pan świadomość rodziców i nauczycieli dotyczącą ochrony danych osobowych?

M.W.: Ta świadomość w moim przekonaniu przez cały czas się poprawia. Wśród rodziców poziom tej wiedzy jest bardzo zróżnicowany: są rodzice, którzy mogliby edukować dyrektorów i nauczycieli, są też tacy, którzy nie zauważają, że ten problem istnieje. Już od 15 lat organizujemy program edukacyjny „Twoje dane, Twoja sprawa”, w ramach której blisko 5 tys. szkół i 50 tys. uczniów współpracowało z Urzędem Ochrony Danych Osobowych. Wiemy, że ta edukacja cyfrowa w wielu szkołach jest już postawiona na bardzo wysokim poziomie. Cieszę się, że Ministerstwo Edukacji Narodowej zgodziło się ją wprowadzać do obowiązkowego programu szkolnego. Żadna akcja, żadne zajęcia fakultatywne nie będą miały bowiem tej mocy i zasięgu, co powszechne programy edukacyjne w szkołach.

PAP: Jakie nieprawidłowości najczęściej zgłaszają rodzice?

M.W.: Jest to np. dzielenie się przez nauczycieli informacjami dotyczącymi danego ucznia w obecności innych rodziców uczniów. Do UODO w zeszłym roku wpłynęło ok. 8 tys. skarg, blisko 600 dotyczyło szkół. W tym roku jest ich (na połowę sierpnia) już prawie 8 tys. Liczba skarg więc rośnie, ale to pokazuje, że rośnie także świadomość wśród obywateli. To, że ludzie się skarżą, to znaczy, że wiedzą, jakie mają prawa. Nauczyciele zgłaszają natomiast kwestie np. informowania rodziców przez szkołę o przyczynach ich nieobecności, o zwolnieniach lekarskich, postępowaniach dyscyplinarnych, ale także udostępniania maili dotyczących danego ucznia, dodawanie „do wiadomości” innych rodziców. To też są praktyki, które naruszają przepisy o ochronie danych osobowych.

PAP: Przetwarzanie danych dzieci to problem dotyczący nie tylko szkół. Coraz więcej rodziców wykorzystuje wizerunek swojego dziecka i monetyzuje go w sieci.

M.W.: Namawiam do powściągliwości i ostrożności w tej sprawie z uwagi na zagrożenia, które dotyczą dzieci, ale także z uwagi na respektowanie ich autonomii i przyszłości zawodowej czy prywatnej. Bardzo trudno zachować kontrolę nad wizerunkiem raz udostępnionym w sieci. W tym zakresie sharenting budzi duże wątpliwości etyczne, ale również duże wątpliwości prawne. Są przypadki, w których toczyły się już postępowania o charakterze karnym. Będziemy starać się to także uświadamiać, bo pojawiają się organizacje wręcz propagujące sharenting. To budzi moje duże wątpliwości.

PAP: Czy publikowanie zdjęć dzieci w zamkniętych grupach przeznaczonych dla rodziców, np. na Whatsappie, Messengerze, jest bezpieczne?

M.W.: Namawiałbym do tego, żeby sprawdzić, czy są to komunikatory szyfrowane –wtedy ten poziom zabezpieczenia jest znacznie większy, a więc ryzyko wycieku zdjęć jest mniejsze. Ale trzeba pamiętać, że dzisiaj przejęcie konta na social mediach nie jest jakimś wielkim problemem. Dobrym rozwiązaniem, żeby nie utracić kontroli nad swoim kontem, stosować uwierzytelnienie dwuetapowe. Rzeczywiście zamknięte grupy dają wyższy poziom zabezpieczeń, jednak nigdy nie są stuprocentowo bezpieczne.

Rozmawiała Zuzanna Sekścińska (PAP)

„Młodzi ludzie bardzo dobrze rozumieją sferę społeczną i to, co się wokół nich dzieje. W badaniach międzynarodowych prowadzonych dwa–trzy lata temu na 20 krajów Polska zajmowała trzecie–czwarte miejsce” – podkreśla Jędrzej Witkowski, prezes Centrum Edukacji Obywatelskiej. Wyniki Międzynarodowego Badania Kompetencji Obywatelskich ICCS 2022 to potwierdzają: średnio 554 pkt i 3. miejsce (po Tajwanie i Szwecji), 48% ósmoklasistów osiągnęło najwyższy poziom A, a zaledwie 5% znalazło się na najniższym poziomie D.

Równolegle płynie jednak sygnał ostrzegawczy. „Młodzi ludzie wyróżniają się… brakiem zaufania do sfery społecznej. Bardzo rzadko ufają politykom, instytucjom publicznym i szkole, krytycznie oceniają system i czują się w nim marginalizowani” – mówi Witkowski. Tylko co trzeci uczeń uważa, że system polityczny w Polsce „działa dobrze”. Między 2009 a 2022 r. odsetek uczniów deklarujących, że „ludziom można ufać”, spadł z 58% do 36%. Słabo wypada też zaufanie do samej szkoły – deklaruje je 45% badanych, najniżej wśród ankietowanych krajów.

Nowy przedmiot ma więc mniej „dolewał” wiedzy, a bardziej budował zaufanie i poczucie sprawczości. „Zaufanie najlepiej budować w interakcji. Jeśli młody człowiek pójdzie do sądu, do radnego, spotka się z prezydentem miasta, to będzie to budowało jego zaufanie do sfery publicznej. Stąd nacisk na relacje – między uczniami i z instytucjami” – tłumaczy prezes CEO.

Jak będzie wyglądała nauka

Edukacja obywatelska pojawi się w szkołach ponadpodstawowych od września 2025 r.
W liceum i technikum: 2 godziny w klasie II i 1 godzina w klasie III; w branżowej szkole I stopnia: po 1 godzinie w klasach II i III. Program ma łączyć zrozumienie procesów społeczno-politycznych z praktyką: działaniami na rzecz społeczności, współpracą z urzędami, organizacjami i mediami, realizacją własnych projektów uczniowskich. Chodzi o to, by młodzi – na podstawie rzetelnych informacji i własnych wartości – uczyli się formułować opinie, rozumieli istotę sporów publicznych i potrafili oddolnie rozwiązywać problemy.

Twórcy podstawy programowej akcentują neutralność światopoglądową. „Postawiliśmy jasną granicę między tym, co nas łączy jako obywateli – szacunek, odpowiedzialność za dobro wspólne, otwartość na różnorodność – a tematami, które dzielą. Nie narzucamy poglądów: uczniowie mają uczyć się budować własne zdanie w oparciu o fakty” – zaznacza Witkowski. Dlatego zamiast gotowych odpowiedzi o UE czy migracjach, uczniowie mają analizować argumenty i źródła, rozumieć mechanizmy debaty i rolę trójpodziału władzy, poznając różne perspektywy.

Co ma się zmienić

Efektem lekcji ma być większa odwaga w podejmowaniu wyzwań, gotowość do brania odpowiedzialności „za to, co dzieje się na osiedlu, w gminie, w kraju”, a także wyższa partycypacja wyborcza. Innymi słowy – przejście od samej wiedzy do praktykowania obywatelstwa: od petycji i konsultacji po wolontariat, młodzieżowe rady i symulacje procesów decyzyjnych.

Jeśli to się uda, polska szkoła może naprawić najpoważniejszą lukę, na którą wskazuje ICCS: deficyt zaufania. Bo dobrze poinformowany, ale nieufny obywatel pozostaje na widowni. Celem nowego przedmiotu jest, by zszedł na boisko – i zaczął grać dla wspólnoty.