Stan informacji: sobota, 3 października 2026 r., około godz. 20.00.
Baza, której jeszcze nie ma. Ale która przestała być polityczną fantazją
Jeszcze kilka lat temu hasło „stała baza USA w Polsce” bardziej przypominało slogan kampanii wyborczej niż pozycję w wojskowym harmonogramie.
Dzisiaj język administracji prezydenckiej jest już wyraźnie inny.
Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Bartosz Grodecki powiedział w sobotę, że deklaracja utworzenia stałej amerykańskiej bazy została wpisana do strategii bezpieczeństwa i ma się teraz materializować.
Jak ocenił:
„Politycznie nigdy bliżej takiej bazy nie byliśmy”.
To zdanie jest mocne.
Ale równie ważne jest drugie, którego w politycznych nagłówkach czasami brakuje:
bazy jeszcze nie ma.
Nie znamy dziś ostatecznej lokalizacji, harmonogramu jej tworzenia ani pełnego kształtu przyszłego porozumienia wykonawczego. Jest polityczne zielone światło i deklaracja przejścia do kolejnego etapu.
To różnica podobna do tej pomiędzy decyzją, że budujemy most, a momentem, w którym pierwsza ciężarówka przejeżdża na drugi brzeg.
Tyle że tym razem most ma prowadzić przez Atlantyk.
Dla Tomaszowa temat nie jest zupełnie abstrakcyjny. W regionie, w którym wojsko, lotnictwo wojskowe i przemysł obronny od dawna stanowią część gospodarczego i społecznego krajobrazu, każde trwałe zwiększenie obecności amerykańskiej armii w Polsce zmienia również mapę logistyczną, szkoleniową i inwestycyjną całego kraju.
Nie oznacza, że amerykańska baza powstanie pod Tomaszowem.
Oznacza natomiast, że Polska przechodzi od pytania „czy?” do znacznie bardziej konkretnego „gdzie, kiedy i na jakich zasadach?”.
Most Północny trafiony. Rosja próbuje zatrzymać Kijów bez zdobywania miasta
Kilkaset kilometrów dalej nie ma już miejsca na dyplomatyczne niuanse.
Rosyjskie ataki zabiły dziś w Ukrainie co najmniej sześciu cywilów.
W Charkowie i okolicach drony oraz bomby zabiły pięć osób i raniły ponad 40. W Odessie zginął marynarz znajdujący się na cywilnym statku handlowym.
W Kijowie poważnie uszkodzony został Most Północny.
Ruch trzeba było wstrzymać.
To kolejny atak na kijowskie przeprawy przez Dniepr.
I tu dobrze widać, jak bardzo współczesna wojna różni się od obrazów, które pamiętamy z „Najdłuższego dnia” czy „O jeden most za daleko”.
Nie trzeba wprowadzać czołgów do centrum miasta.
Wystarczy uszkodzić most.
Potem tysiące samochodów szukają objazdu, autobusy wypadają z rozkładów, karetki jadą dłużej, dostawy się spóźniają, a człowiek zaczyna planować dzień według informacji o tym, która przeprawa jeszcze działa.
Most jest betonem tylko dla inżyniera.
Dla miasta jest tętnicą.
Rosja coraz wyraźniej uderza właśnie w taki krwiobieg: drogi, energetykę, serwerownie i komunikację.
Mołdawia poinformowała jednocześnie, że podczas rosyjskich ataków rakiety i drony naruszyły jej przestrzeń powietrzną. Prezydent Maia Sandu potępiła działania Moskwy i zaapelowała o reakcję społeczności międzynarodowej. AP News
Granice wojny po raz kolejny okazały się mniej szczelne niż granice narysowane na mapie.
Łotwa głosuje, patrząc jednocześnie na urnę i radar
Sobota jest również dniem wyborów parlamentarnych na Łotwie.
Uprawnionych do głosowania jest około 1,56 mln obywateli, którzy wybierają 100 deputowanych do Saeimy.
W normalnych czasach byłaby to opowieść o podatkach, gospodarce, szkołach i koalicjach.
Tyle że to nie są normalne czasy.
Łotwa graniczy z Rosją i Białorusią, a jedną z głównych osi kampanii stało się bezpieczeństwo państwa.
Przed wyborami obawiano się przede wszystkim rosyjskich działań hybrydowych: dezinformacji, cyberataków czy prób destabilizowania debaty publicznej. Łotewskie służby informowały jednak, że do soboty nie wykryły ukierunkowanej rosyjskiej operacji ingerującej bezpośrednio w proces wyborczy. NATO wzmocniło natomiast ochronę przestrzeni powietrznej – Niemcy skierowały tam cztery Eurofightery.
To niezwykły obraz europejskiej demokracji w 2026 roku.
Człowiek wrzuca kartę do urny.
Nad jego głową krąży myśliwiec.
Jedno ma chronić wolność polityczną.
Drugie sprawić, żeby w ogóle było czego chronić.
Od dzisiaj nowe ceny paliw. Tym razem zmiana nie jest zapowiedzią
W Polsce najbardziej odczuwalna wiadomość soboty stoi przy drodze i świeci wielkimi cyframi.
Od dzisiaj obowiązują nowe maksymalne ceny detaliczne paliw.
Do poniedziałku 5 października włącznie stacje nie mogą przekroczyć poziomu:
6,73 zł za litr benzyny Pb95, 7,59 zł za Pb98 i 7,88 zł za olej napędowy.
To kolejna odsłona programu „Ceny Paliwa Niżej”, który ma działać do końca roku. Mechanizm obejmuje również obniżenie VAT z 23 do 8 proc.
Jeszcze kilka dni temu pisaliśmy o paliwach jako jednym z głównych motorów wrześniowego wzrostu inflacji.
Dzisiaj rząd próbuje ten motor przyhamować administracyjnie i podatkowo.
Dla rodziny dojeżdżającej codziennie samochodem różnicę widać na paragonie.
Dla przedsiębiorcy – także w kosztach dostaw.
Dla lokalnego sklepu, piekarni, firmy budowlanej, przewoźnika czy wypożyczalni sprzętu samochód nie jest przecież weekendową zabawką.
Jest częścią rachunku ekonomicznego.
Trzeba tylko pamiętać o jednym.
Cena maksymalna potrafi zmienić cyfrę na pylonie.
Nie potrafi zmienić sytuacji na Bliskim Wschodzie, otworzyć Cieśniny Ormuz ani zwiększyć światowej produkcji ropy.
Dlatego prawdziwym testem będzie nie ten weekend.
Tylko listopad i grudzień.
PiS zaczyna pisać program gospodarczy. Przedsiębiorcy słyszą o składce i KSeF
Sobota przyniosła również pierwszy większy polityczny pakiet gospodarczy przed kolejnym etapem rywalizacji wyborczej.
Prawo i Sprawiedliwość podczas kongresu pod hasłem „Gospodarka – nasz plan na uzdrowienie sytuacji w finansach publicznych” przedstawiło zestaw propozycji adresowanych m.in. do przedsiębiorców.
Pojawiły się pomysły powrotu do wcześniejszych zasad naliczania składki zdrowotnej, możliwości jednorazowego rozliczania inwestycji w kosztach oraz czasowej dobrowolności KSeF dla małych i średnich przedsiębiorstw. RMF24
I tutaj potrzebny jest gruby dziennikarski marker:
to nie jest obowiązujące prawo.
Nie jest to także gotowa ustawa czekająca jutro na podpis prezydenta.
To element programu politycznego.
Różnica jest zasadnicza.
Przedsiębiorca może dzisiaj oceniać propozycję.
Nie powinien na jej podstawie zmieniać księgowości.
W polityce gospodarczej zawsze istnieje niebezpieczny odcinek pomiędzy konferencyjnym slajdem a Dziennikiem Ustaw.
Nie każda obietnica potrafi go przejść.
Hiszpania: 70 tysięcy ludzi na ulicach. Mieszkanie staje się problemem politycznym
W Madrycie na ulice wyszło dziś według danych hiszpańskiego rządu około 70 tys. osób.
Demonstracje przeciwko wysokim czynszom, eksmisjom i kryzysowi mieszkaniowemu odbyły się w ponad 50 miastach.
Bezpośrednim politycznym zapalnikiem było odrzucenie w hiszpańskim parlamencie dwóch rządowych pakietów dotyczących ochrony lokatorów.
Społecznym symbolem protestów stała się natomiast historia 87-letniej mieszkanki Madrytu zagrożonej utratą mieszkania.
W większości miast manifestacje przebiegały spokojnie.
W Walencji doszło jednak do starć. Policja użyła gumowych pocisków i gazu łzawiącego, a około 30 demonstrantów wtargnęło do kompleksu City of Arts and Sciences.
Coraz głośniej mówi się nawet o możliwym strajku generalnym.
Hiszpania pokazuje rzecz, o której samorządy w całej Europie powinny pamiętać.
Mieszkanie długo wydaje się wyłącznie prywatną sprawą człowieka.
Do momentu, gdy zbyt wielu ludzi jednocześnie odkrywa, że nie może sobie na nie pozwolić.
Wtedy dach nad głową bardzo szybko zmienia się z problemu rodzinnego w problem polityczny.
Także dlatego warto z uwagą obserwować lokalne projekty mieszkaniowe – również plany TTBS dotyczące nowych mieszkań w Tomaszowie.
Madryt jest daleko.
Mechanizm społeczny już niekoniecznie.
Łódź: 24 tysiące metrów już zajęte. Ma być około 145 nowych miejsc pracy
Regionalna gospodarka dostała dziś wiadomość zdecydowanie spokojniejszą.
Na Widzewie, na terenie dawnej fabryki ABB przy ul. Lodowej, powstaje kompleks City Logistics Łódź V.
Pierwsi najemcy zajęli już niemal 24 tys. m² powierzchni i deklarują utworzenie łącznie około 145 miejsc pracy.
PGC Polska Grupa Ceramiczna ma stworzyć około 100 etatów, a firma Zadbano – około 45. Zakończenie inwestycji planowane jest na początek 2027 roku.
To oczywiście nie jest fabryka zatrudniająca pięć tysięcy ludzi jak zakłady z przemysłowej epopei Reymonta.
Współczesna gospodarka nie rośnie już jednak w ten sposób.
Sto miejsc tutaj.
Czterdzieści pięć tam.
Centrum logistyczne.
Automatyczna linia.
Magazyn.
Serwerownia.
Nowy przemysł wygląda mniej romantycznie od kominów „Ziemi obiecanej”, ale na koniec miesiąca liczy się dokładnie tak samo:
liczbą ludzi, którzy mają gdzie rano pojechać do pracy.
Tomaszów: „Bezpieczna Przystań” prawie gotowa. Teraz wszystko zależy od NFZ
Najważniejsza lokalna wiadomość dnia ma 26 łóżek.
Tyle miejsc przygotowano w nowym oddziale opieki długoterminowej przy Tomaszowskim Centrum Zdrowia.
„Bezpieczna Przystań” powstała w miejscu dawnego magazynu zużytego sprzętu. Nowy pawilon ma ponad 775 m² powierzchni użytkowej. Oprócz miejsc dla pacjentów są w nim pomieszczenia zabiegowe, rehabilitacyjne i przestrzeń wypoczynkowa.
Inwestycja kosztowała dokładnie 8 918 449,60 zł.
Ponad 7 mln zł pochodzi z dofinansowania Ministerstwa Zdrowia.
Budowlana część historii właściwie się kończy.
Teraz zaczyna się ta trudniejsza.
Kontrakt z NFZ.
Bez niego można mieć piękny budynek, nowe łóżka, rehabilitację i pachnące farbą korytarze.
Nie można natomiast w sposób stabilny finansować leczenia pacjentów.
Fundusz prowadzi postępowanie dotyczące świadczeń opieki długoterminowej. Jeżeli procedura zakończy się zgodnie z planem, TCZ zakłada przyjęcie pierwszych pacjentów już w listopadzie.
Do obsadzenia jest ponad 15 etatów
I tu warto na chwilę odłożyć liczby.
Opieka długoterminowa zaczyna się zwykle w bardzo konkretnym momencie rodzinnego dramatu.
Lekarz mówi:
„pacjent może już opuścić szpital”.
Rodzina słyszy:
„ale nie może jeszcze samodzielnie funkcjonować”.
I wtedy zaczyna się poszukiwanie miejsca.
Łóżka.
Pielęgniarki.
Rehabilitacji.
Kogoś, kto pomoże umyć, nakarmić, obrócić, podać lek.
Dlatego 26 miejsc brzmi niepozornie tylko dla człowieka, który nigdy takiego telefonu ze szpitala nie odebrał.
Pałac Piescha znowu na stole. Historia nie chce spokojnie umrzeć
Jeszcze późnym popołudniem pojawił się drugi bardzo mocny lokalny temat.
Towarzystwo Przyjaciół Tomaszowa Mazowieckiego złożyło oficjalną petycję do Rady Miejskiej i prezydenta w sprawie Pałacu Moritza Piescha przy Barlickiego 32.
Organizacja chce zakończenia negocjacji z właścicielem, zabezpieczenia pieniędzy na najpilniejsze prace ratunkowe i przygotowania takiego montażu finansowego, który pozwoli sięgnąć po środki europejskie oraz pieniądze Ministerstwa Kultury
Według TPTM właściciel miał pozytywnie odnieść się do ostatniej propozycji cenowej miasta.
Trzeba jednak zachować precyzję:
nie ma jeszcze publicznego dokumentu potwierdzającego zakup pałacu przez samorząd.
Rada Miejska zgodę na nabycie nieruchomości wyraziła już 25 marca 2024 roku. Wtedy za uchwałą głosowało 18 radnych i nie było głosów przeciwnych ani wstrzymujących się. Później negocjacje grzęzły między wyceną budynku a gigantycznym kosztem jego ratowania, szacowanym w poprzednich latach na dziesiątki milionów złotych.
Teraz petycja uruchamia formalną ścieżkę.
Zgodnie z ustawą z 11 lipca 2014 r. o petycjach, powinna zostać rozpatrzona bez zbędnej zwłoki, co do zasady nie później niż w ciągu trzech miesięcy.
Pałac Piescha wygląda trochę jak tomaszowska wersja zamku z opowiadania Kafki.
Wszyscy wiedzą, gdzie stoi.
Wszyscy wiedzą, że trzeba coś zrobić.
Od lat tylko trudno dotrzeć do ostatnich drzwi.
A czasu jest coraz mniej, bo zabytek nie zna procedur administracyjnych.
Dach nie czeka na uchwałę.
Wilgoć nie czyta budżetu.
Mur nie interesuje się tym, czy negocjacje są „na zaawansowanym etapie”.
Po prostu niszczeje.
I jest w dzisiejszej sytuacji szczególny paradoks.
W poniedziałek, 6 października o godz. 10.00, Skarb Państwa spróbuje sprzedać inną historyczną nieruchomość – dawną willę Różyckiego przy św. Antoniego 24. Cena wywoławcza wynosi 1 082 900 zł. Budynek także wymaga generalnego remontu
Jednego zabytku państwo chce się pozbyć.
Drugi miasto może próbować kupić.
Tomaszowska historia nieruchomości pisze właśnie dwa zupełnie przeciwne rozdziały.
Na koniec sport: sześć bramek i Lewandowski jak za dawnych lat
Jeżeli ktoś potrzebował po tym tygodniu informacji zwyczajnie przyjemnej, dostał ją późnym piątkowym wieczorem.
Polska rozbiła Rumunię 6:0 w Lidze Narodów.
Robert Lewandowski strzelił trzy gole.
38 lat.
Hat-trick.
I zdanie napastnika po meczu:
„Jak widać, wciąż jestem potrzebny”.
W sporcie czasem wystarczy sześć bramek, żeby przez dwie godziny świat wyglądał nieco prościej.
W polityce tak łatwo nie będzie.
Sobota kończy się więc przedziwnym kolażem.
Amerykańska baza, której jeszcze nie ma.
Most w Kijowie, który jeszcze wczoraj działał.
Łotewska urna pilnowana przez natowskie myśliwce.
Hiszpanie wołający o dach nad głową.
Paliwo tańsze decyzją państwa.
I tomaszowski szpital czekający na kontrakt, by w nowych pokojach mogli pojawić się pierwsi pacjenci.
Wielka historia lubi wielkie słowa.
Codzienne życie znacznie bardziej potrzebuje działającego mostu, dostępnego łóżka i pewności, że jutro będzie dokąd wrócić
Napisz komentarz
Komentarze