Jesienne grzybobranie - mały poradnik

Sezon grzybowy właśnie się rozpoczął. Sprzyjające warunki w tym roku, czyli duża wilgotność i dosyć ciepłe noce pozwalają przypuszczać, będzie on bardzo obfity.  Na początek chciałbym obalić jeden z mitów, że na grzyby trzeba iść wcześnie rano. Mają one to do siebie, że rosną cały dzień. Nie ma więc żadnego powodu, aby na przykład poobiedni spacer po lesie nie miał wam dać radości w postaci znalezionych grzybów.  

SPOSÓB ZBIERANIA:

Nikt jeszcze nie wymyślił sprawdzonego i niezawodnego sposobu na zbieranie grzybów. Możemy natomiast podpowiedzieć,  że warto zwracać uwagę na podłoże, na jakim grzyby rosną, czyli czy jest to może mech (miękki lub twardy) czy może ściółka lub podłoże mieszane podłoże. Także gęstość lasu  i nasłonecznienie ma bardzo istotne znaczenie.  

Poniżej znajdziecie fotografie najczęściej spotykanych w tomaszowskich lasach grzybów, zarówno tych jadalnych, jak i tych, których powinniście unikać. Niektóre z nich są bardzo do siebie podobne.

Jeszcze raz przypominamy o podstawowych zasadach:

NIE BIERZ GRZYBÓW, KTÓRYCH NIE ZNASZ. JEDEN GRZYB W KOSZYKU RÓŻNICY NIE ZROBI, A MOŻE SPOWODOWAĆ TRAGEDIĘ.

LAS TO NIE ŚMIETNIK. 

PAMIĘTAJ, ABY NAŁADOWAĆ TELEFON KOMÓRKOWY PRZED WYJAZDEM. JAK ZABŁĄDZISZ BĘDZIESZ MÓGŁ WEZWAĆ POMOC.

ZGUBISZ SIĘ, NIE MASZ KOMÓRKI, STÓJ W JEDNYM MIEJSCU. OSOBIE TOWRZYSZĄCEJ, BĘDZIE CIĘ ŁATWIEJ ODNALEŹĆ.

PAMIETAJ O NAKRYCIU NA GŁOWĘ I DŁUGIM RĘKAWIE. ODZIEŻ UCHRONI CIĘ PRZED KLESZCZAMI I EWENTUALNĄ BORELIOZĄ.

NIE NISZCZ GRZYBÓW NIEJADALNYCH. SĄ ONE POŻYWIENIEM DLA ZWIERZĄT

 NAJCZĘSCIEJ SPOTYKANE GRZYBY W TOMASZOWIE I OKOLICACH (patrz fotki):

Podgrzybek – charakteryzuje się jasno, bądź ciemno brązowym kapeluszem. Pod kapeluszem miąższ biały u młodych osobników, u starszych lekko żółty.  Podgrzybka można suszyć, można gotować, marynować, a także zamrozić. Jest także świetny do sosów mięsnych min z drobiem, wołowiną. To najpopularniejszy grzyb w naszych lasach.

Borowik szlachetny ( pot. Prawdziwek)– kapelusz jasno brązowy, Zwykle ma kolor biały, rzadziej kremowy lub piaskowy. U młodych osobników jest on twardy, a u starszych gąbczasty. Pod kapeluszem miąższ jest biały, bądź zielony.  Wśród tomaszowskich grzybiarzy, jeden z najbardziej pożądanych grzybów. Nadaje się do gotowania, suszenia, zamrożenia, marynowania.

Pieprznik jadalny ( pot. Kurka) – To chyba najpopularniejszy grzyb w naszym kraju. Kolor kurki jest żółty, jednolity.  Kapelusz - U młodych owocników guzikowaty, okrągłego kształtu, później wypukły z podwiniętym brzegiem, a u starszych okazów rozpostarty, lejkowaty i nieregularny. Kurka jest pikantnym grzybem, dlatego znakomicie nadaje się do różnego rodzaju sosów. Wyparzoną można stosować do sałatek

Podgrzybek Zajączek (pot. Zajączek) – charakteryzuje się cienkim ogonkiem. Kapelusz w odczuciu przypomina mały mech.  Pod spodem kapelusz jest żółty-mechowaty. Dobry do suszenia, a także wymieszany z innymi grzybami

Czubajka Kania (pot. Kania) - W kształcie parasola o średnicy 10-30 cm z garbkiem na środku, z popękaną, łuszczącą się skórą. U młodych kapelusz w całości jest brązowy. Brzeg kapelusza postrzępiony, zazwyczaj biały.  W potrawie dobra z jajkami jako omlet.

Maślak - Żółtopomarańczowy, gładki nagi, pokryty śluzem. Pod kapeluszem, zabarwienie żółte. Maślak może być także cały żółty. Przy obieraniu pamiętajmy, aby z maślaków pozbyć się włókien z ogonka i skóry z kapelusza. Skóra maślaka ma posmak goryczki.

Piaskowiec Modrzak (pot. Śniak) – W całości żółty (ogon i kapelusz). Po uszkodzeniu zmienia kolor na niebieski. Dobry do suszenia. Dobry do pokrojenia z innymi grzybami.

Koźlarz (pot. Koźlar) – występuje w sześciu gatunkach. W Tomaszowie te sześć gatunków, grzybiarze podzielili na dwa: Koźlar Czerwony i Stojak (brązowy). Koźlar czerwony posiada kapelusz koloru pomarańczowego. Ogon jak u jego brata (stojaka) jest pokryty ciemnymi plamkami w odcieniu szarości. Spód kapelusza oba grzyby mają białe.  Stojak kapelusz ma w odcieniu brązu, oraz szarości. Niczym się nie różni od czerwonego, jeżeli chodzi o ogon i spód kapelusza. Smakowo oba grzyby sa traktowane po macoszemu. Twardy i niezbyt dobry smak powodują, iż amatorzy tych grzybów cenią je tylko i wyłącznie ze względu na wygląd i rozmiary.

Tłuszczka – grzyb blaszkowaty.  Kapelusz ciemno pomarańczowy, pokryty śluzem jak u maślaka. Ogon biały z nalotem brązowy. Pod kapeluszem blaszki białe(u młodych osobników), szare u większych. Dla doświadczonych grzybiarzy, ponieważ łatwo można pomylić.

Gąska żółta (pot. Pecłonka) – grzyb blaszkowaty. Ogon jak i kapelusz maja kolor żółty. Dla grzybiarzy zaawansowanych to rarytas. Trudno dostępny, ponieważ jest ukryty pod glebą, w której rośnie i mało widoczny dla oka. Tego grzyba umieją zbierać tylko najlepsi i najbardziej doświadczeni grzybiarze. Rośnie w koloniach po kilkanaście sztuk niekiedy. W smaku znakomity. Nadaje się do wszelkiego rodzaju potraw, wg opinii znanych mi grzybiarzy, to najlepszy grzyb w smaku. Nie nadaje się do suszenia.

Gąska niekształtna (pot. Pecłonka Szara) – dla doświadczonych grzybiarzy.Druga z pecłonek, która jest pospolita w naszych lasach. Rośnie tak samo jak Pecłonka żółta. Kapelusz szarego koloru z odcieniem fioletowego. Pod spodem lekko żółtawa i na ogonku, i na blaszkach. To różni ją od jednego z muchomorów, który jest praktycznie identyczny(muchomor ma biały ogon i białe blaszki, bez odcienia żółci)

Szmaciak gałęzisty (pot. Kura. Kozia bródka)- dla doświadczonych grzybiarzy. Gatunek z grzybów szmaciakowatych.  Kształt nieregularnie kulisty, od grubej mięsistej bazy dzieli się na płatkowate, różnie powzrastane gałązki. Grzyb w Polsce chroniony. W okolicznych lasach dość pospolity. Osiąga nawet do 28kg. Doskonały na rosół, a także z innymi pokrojonymi grzybami.

Te dwanaście gatunków jest chyba najpopularniejszymi gatunkami grzybów w naszych okolicach.

Pamiętajcie. Nie znając grzyba, nie zabieramy go ze sobą. Życzymy udanych zbiorów, a także miłego wypoczynku w lasach powiatu Tomaszowskiego.