Przez auta szybę: pod ścianą czy pod pręgierzem

Nigdy kosztów nie ponoszą urzędnicy różnych szczebli, bo przecież jak mawiał pewien łysy pan z odstającymi uszami "rząd się sam wyżywi" a koszty administracji przy każdej nowej koncepcji "leczenia" polskich lecznic zawsze w dziwny sposób wzrosną. Czasem mam wrażenie, że tworzone w trybie ciągłym przepisy mają na celu jedynie tworzenie żerowisk dla różnego rodzaju pasożytów.

To, co mieliśmy okazję obserwować w ostatnich dniach w telewizji nie miało nic wspólnego z tworzeniem wydolnego systemu, wspierającego leczenie pacjentów. Zamiast tego ujrzeliśmy populizm, urzędniczy terroryzm i legislacyjne cwaniactwo oraz napuszczanie obywateli na napiętnowaną medialnie grupę zawodową.

Wczorajsze telewizyjne "występy" ministra Arłukowicza przypomniały mi przygotowania do ewakuacji szpitala, z jakimi mieliśmy do czynienia w Tomaszowie kilka lat temu. Wtedy także od dłuższego czasu wiedziano, że zmieniły się przepisy dotyczące godzin pracy lekarzy, ale do zmiany umów i negocjacji przystąpiono na chwilę przed ich ostatecznym wejściem w życie.

W końcu umowy podpisano a następnie z ustaleń się szybko wycofano podnosząc tzw. wadę oświadczenia woli, że niby to władze szpitala oraz powiatu działały pod presją i że niby to zdrowie pacjentów było zagrożone i że niby to lekarze szantażowali swojego pracodawcę.

Zabawne, że Sąd Najwyższy uznał tego rodzaju "zarzuty" za zasadne, bo nawet jeśli zabrakło w tym przypadku dobrej woli ze strony lekarzy, to trudno się jej było również doszukać i po drugiej stronie sporu.

Ciekawe, że wojna o wynagrodzenia i tak poskutkowała ich wzrostem a rekordziści w szpitalu, będący na kontraktach zarabiają ponoć do 30 tysięcy złotych miesięcznie. Mam nadzieję, że ktoś przeprowadzi kiedyś rzetelne zestawienie różnych grup wydatków, tworzących koszty osobowe, rzeczowe, stałe, zmienne i inwestycyjne, by móc ocenić, kto na przekształceniach naszego szpitala naprawdę skorzystał. Bo nie wydaje mi się, by było to 180 zwolnionych z pracy pielęgniarek.

Podobnie teraz, Bartosz Arłukowicz mówi lekarzom: dołożyliśmy wam obowiązków a nie zrekompensowaliśmy dodatkowych kosztów... i co nam zrobicie? Ano co mogą zrobić lekarze? Mogą nie podpisać umów na kolejny rok i zamknąć prowadzone przez siebie przychodnie a przecież nie są to szałasy indiańskich szamanów, tylko mniejsze bądź większe przedsiębiorstwa, gdzie poza samymi prowadzącymi je lekarzami znajdują też zatrudnienie inni lekarze, pielęgniarki, sprzątaczki, pracownicy administracyjni. W firmach tych są koszty stałe i zmienne i ich likwidacja nie jest wcale prostą sprawą. Żyć też przecież z czegoś trzeba.

Może to właśnie jest powodem tego, że większość POZ-etów jednak zdecydowała się ulec i umowy podpisać, dając w ten sposób kolejny argument w walce ministra z ich kolegami po fachu. No bo jak to, przecież 75 procent osób z warunkami się zgodziło, a więc pozostałe 25 to nic innego jak szantażyści.