Nie takiś wolny Tomku, nawet w swoim domku

Pod koniec lipca sprawą lokatora, który długotrwale zalegał z opłatą należnych opłat zajmował się Trybunał Konstytucyjny. Sędziowie mieli orzec, czy licytacja odrębnej własności lokalu mieszkalnego nie narusza zagwarantowanego w ustawie zasadniczej prawa do ochrony własności. Wyrok jest jednoznaczny, sprzedaż mieszkania jest zgodna z prawem i nie narusza obywatelskich praw zapisanych w Konstytucji. Tym samym potwierdzono, że wspólnoty mieszkaniowa nie są całkiem bezradne.  Pytanie, czy taki wyrok zdyscyplinuje opornych.

Art. 16. Ustawy o własności lokali

1. Jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat lub wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, wspólnota mieszkaniowa może w trybie procesu żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z nieruchomości.

2. Właścicielowi, którego lokal został sprzedany, nie przysługuje prawo do lokalu zamiennego.

Właśnie na ten przepis złożył skargę konstytucyjną właściciel zlicytowanego mieszkania, uważając, że jest on niezgodny poniższym

Art. 21. Konstytucji RP

1. Rzeczpospolita Polska chroni własność i prawo dziedziczenia.

2. Wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem.

Trybunał Konstytucyjny nie zgodził się z argumentacją właściciela, uznając że sprzedaż lokalu zadłużonego służy ochronie wolności i praw pozostałych właścicieli mieszkań wchodzących w skład wspólnoty oraz ochrony porządku publicznego. Trybunał podkreślił, że własność wiąże się nie tylko z uprawnieniami ale także z licznymi obowiązkami. Właściciel mieszkania może też licytacji uniknąć poprzez spłatę istniejącego zadłużenia. Trybunał zauważył również, że przepis ustawy nie jest w Polsce przez Sądy w żaden sposób nadużywany.

Nad cytowanym powyżej artykułem ustawy o własności lokali warto zastanowić się nieco dłużej. Wiele osób błędnie uważa, że z zakłócaniem porządku lub uciążliwością mamy do czynienia jedynie w tzw. godzinach ciszy nocnej, czyli między godz. 22 w nocy a 6 rano. Ten pogląd należy odrzucić, jako z gruntu niesłuszny. Ustawa bowiem nie rozróżnia pory dnia ani czasu, w którym uciążliwość byłaby dopuszczalna. Jeśli więc sąsiad słucha notorycznie zbyt głośno muzyki, nawet o godzinie 12 w południe albo wstawia do mieszkania głośno pracującą maszynę, możemy domagać się aby zaprzestał swoich działań. Spokoju możemy domagać się cały dzień. Powinni pamiętać o tym też policjanci, którzy często odmawiają interwencji przed godziną 22.

Art.51. Kodeksu Wykroczeń

§ 1. Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§2. Jeżeli czyn określony w § 1 ma charakter chuligański lub sprawca dopuszcza się go, będąc pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka,

podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§3. Podżeganie i pomocnictwo są karalne.

Paragraf trzeci wyraźnie okazuje, że grzywną w przypadku zakłócania spokoju może być też ukarany każdy uczestnik imprezy, a nie tylko właściciel mieszkania, w którym się ona odbywa.

Jak wygląda tryb postępowania przy zamiarze licytacji lokalu mieszkalnego, należącego do uciążliwego właściciela? Na początek wspólnota musi podjąć uchwałę o skierowaniu powództwa do sądu. Występuje z nim Zarząd, który musi posiadać odpowiednie pełnomocnictwa. Powództwo trafić powinno do właściwego sądu okręgowego.