Porozmawiaj z autorem książki "Obłęd 1944"

szkoda prawdziwych warszawiaków którzy zginęli w Powstaniu, dzisiejsza warszawka to zbieranina osobników z różnych stron Polski, to już nie jest ten klimat międzywojennej Warszawy...

a mnie uczono w szkole że Powstanie Warszawskie wywołano przeciwsko Rosjanom i ich wyzwolicielskiej ofensywie, dlatego front zatrzymał się na linii Wisły bo napotkał przeszkodę którą byłi powstańcy Warszawy.

Co może ktoś, kto urodził się w 1980 r. powiedzieć na temat Powstania Warszawskiego? To należałoby przeżyć. A już twierdzić, że AK kolaborowało z sowietami (http://www.polskatimes.pl/art ykul/943040,piotr-zychowicz-ak -kolaborowalo-z-sowietami-jej- dowodcy-zaoszczedzili-pracy-nk wd,id,t.html?cookie=1, to najgorsze świństwo pod słońcem. Czy dzięki tej <kolaboracji> sowieci później wykończyli ponad 20 tys członków AK? <W latach 1944 - 1956 przez więzienia przeszły dwa miliony osób. Co najmniej 5 tysięcy zostało skazanych na karę śmierci z przyczyn politycznych, wykonano przeszło połowę wyroków. Według spisu, sporządzonego na podstawie dokumentów w Centralnym Zarządzie Zakładów Karnych w 1993 roku, straconych, zmarłych i zamordowanych w aresztach, więzieniach oraz obozach pracy w latach 1944 - 1956 było 20,5 tysiąca. Prawie 6 mln ludzi bezpieka zakwalifikowała do kategorii "element przestępczy i podejrzany", a więc co trzeci dorosły Polak był inwigilowany przez służby specjalne. W 1956 roku na mocy amnestii z więzień PRL zwolniono 35 tysięcy byłych żołnierzy AK. Nie był to jednak koniec prześladowań. Ostatni "leśni" zginęli po Październiku: ppor. Stanisław Marchewska "Ryba" w 1957, a Józef Franczak "Lalek" w 1963 roku. Cichociemny Adam Boryczka, partyzant AK na Wileńszczyźnie, a po wojnie kurier WiN, skazany w 1954 roku, opuścił więzienie w 1967 roku. Porucznik AK i NSZ Czesław Czaplicki żył pod zmienionym nazwiskiem; w 1963 roku został aresztowany przez SB, prokurator żądał kary śmierci, wyrok opiewał na 10 lat. > http://www.rzeczpospolita.pl/s...l_a_6.html

<Apogeum tego obłędu była decyzja o wszczęciu Powstania Warszawskiego. Zryw ten, choć bohaterski, nie miał najmniejszych szans powodzenia. Spowodował za to gigantyczne straty: zagładę 200 tysięcy Polaków, zburzenie stolicy – wraz z bezcennymi skarbami kultury – i zniszczenie AK. Jedynej poważnej siły, która mogła się przeciwstawić sowietyzacji Polski. Było to spektakularne, ale bezsensowne samobójstwo. Powstanie Warszawskie okazało się najlepszym prezentem, jaki mógł sobie wymarzyć Stalin.> Totalne brednie. Powstańcy sądzili, że wojska sowieckie stojące po drugiej stronie Wisły wesprą ich swoimi siłami. Niestety. Nie dość, że stali i przyglądali się jak się Warszawa wykrwawia, to jeszcze nie pozwalali Aglikom niosącym pomoc na zrzuty broni i zaopatrzenia dla warszawiaków. <Naciski i determinacja polskiego rządu emigracyjnego spowodowały, że Brytyjczycy zgodzili się skierować z Brindisi jeszcze dwie wyprawy z pomocą dla polskiej stolicy[. Loty do Warszawy utrudniał fakt, iż samoloty alianckie nie mogły lądować na sowieckich lotniskach na prawym brzegu Wisły. Dopiero 10 września Stalin wyraził zgodę na międzylądowanie amerykańskich i brytyjskich maszyn na obszarach zdobytych przez Armię Czerwoną. Dzięki temu 18 września 8. Armia Powietrzna USA mogła zorganizować wielką wyprawę nad Warszawę (operacja „Frantic VII”), w trakcie której 107 amerykańskich „Latających Fortec” zrzuciło nad Warszawą blisko 1250 zasobników z zaopatrzeniem. Wobec krytycznej sytuacji powstania wyprawa nie mogła jednak w sposób istotny wspomóc polskich obrońców – tym bardziej, że tylko 288 zasobników (ok. 25 procent) spadło na teren kontrolowany przez powstańców. W sierpniu i wrześniu 1944 alianckie samoloty 280 razy startowały ze zrzutami do Warszawy, Puszczy Kampinoskiej i Lasu Kabackiego (170 razy z Brindisi oraz jednorazowo 110 maszyn z Wlk. Brytanii). Zrzucono ponad 200 ton zaopatrzenia, z czego powstańcy odebrali ok. 60- 90 ton. Do tego należy doliczyć nieznaną do dzisiaj dokładnie liczbę lotów radzieckich. Operacja powietrznego wsparcia powstania warszawskiego okazała się jedną z najtrudniejszych w całej historii lotnictwa. Alianckie bazy lotnicze w Brindisi dzieliła bowiem od Warszawy odległość ok. 1,5 tys. kilometrów. Lot trwał średnio 14 godzin i odbywał się nocą, nierzadko w ciężkich warunkach atmosferycznych. Zdarzało się często, iż alianckie samoloty były także ostrzeliwane przez radziecką artylerię przeciwlotniczą i nocne myśliwce. Alianckie załogi traktowały lot nad ziemiami opanowanymi przez Armię Czerwoną jak lot nad terytorium wroga.W tych warunkach nieuniknione były ciężkie straty. W sierpniu i wrześniu 1944 polska 1586. Eskadra Specjalnego Przeznaczenia straciła podczas misji z pomocą dla Warszawy 11 samolotów z 59 lotnikami na pokładach, tj. 150 procent stanu wyjściowego jednostki. Tylko dwie załogi tej eskadry przeżyły okres powstania od początku do końca. Pozostałe alianckie dywizjony utraciły 19 maszyn. Poległo lub zaginęło 39 lotników brytyjskich, 37 lotników południowoafrykańskich oraz 12 lotników amerykańskich. > Więcej na http://pl.wikipedia.org/wiki/P...arszawskie

co za głupi tytuł Obłęd, a któż tam miał obłęd czy Ci ludzie udręczeni przez obydwu najeżdzców? każdy jak mógł bronił swojego życia i aby jak najszybciej przegonić rozpanoszonego okupanta, obłędem to jest raczej tutuł tej książki.