W poszukiwaniu ośrodka decyzyjnego. Witczak u Węgrzynowskiego

W polskim parlamencie funkcjonuje instytucja, o której większość wyborców słyszy dopiero wtedy, gdy wybucha spór, lub afera obyczajowa. Społeczni współpracownicy posłów i senatorów – potocznie nazywani asystentami społecznymi – nie są tylko „ludźmi do plakatów”. Ustawa wprost wskazuje, że działalność parlamentarzysty może być wspierana przez społecznych współpracowników, obok etatowych pracowników biur.

Dzisiejsza sesja Rady Powiatu Tomaszowskiego nie przyniosła oczekiwanych zmian, zarówno na stanowisku Starosty, jak i pozostałych członków zarządu. To kolejna wielka kompromitacja. I z cała pewnością tak zostanie odebrana przez opinię publiczną. Największym przegramy jest tu jednak nie Mariusz Węgrzynowski, który uzyskał jedynie 7 głosów poparcia, co znaczy, że nawet któryś z członków PiS na niego nie zagłosował. Sromotną klęskę poniósł Marcin Witko, który dzisiaj definitywnie utracił z jednej strony wpływ na wybór Zarządu, z drugiej możliwość zbudowania stabilnej większości w Radzie Miejskiej. Pod znakiem zapytania stoją też dobre dotąd relacje z Dariuszem Klimczakiem i Joanną Skrzydlewską. A to już dotknie wszystkich mieszkańców miasta i powiatu. Jest jednak ktoś, kto to starcie wygrał. Tą osobą jest... Adrian Witczak, którego głównym argumentem od wielu miesięcy było to, że radni z komitetu prezydenckiego nie są osobami godnymi zaufania. Jeśli chodziło o to, by dmuchać w żagle posła Witczaka, to się udało. Polityk KO będzie miał udane Święta.

Miniony weekend upłynął pod znakiem **migrantów**. Politycy PiS zorganizowali w Warszawie manifestację, natomiast posłowie KO prowadzili zmasowaną akcję **internetową** polegającą w gruncie rzeczy na publikacji sponsorowanych filmów mających na celu dezinformację. Co mówili posłowie KO, w tym tomaszowianin Adrian Witczak? Chwalili się, że udało im się zatrzymać **pakt migracyjny**. Wystarczył jeden dzień, by okazało się, że mówili nieprawdę.

Przed II wojną światową w Tomaszowie Mazowieckim mieszkała liczna mniejszość niemiecka. Stanowiła ona niezwykle silną i skonsolidowaną diasporę. O tym, jak bardzo nacjonalistyczne poglądy miała ta grupa, przekonał się pułkownik Hojnowski, który ze swoimi żołnierzami we wrześniu 1939 roku wycofywał się w kierunku Warszawy. Zostali zaatakowani właśnie przez tomaszowskich Niemców tworzących lokalną V kolumnę.

W Szpitalu Psychiatrycznym im. Nieboszczki Platformy Obywatelskiej wszystko bez zmian. No, może poza tym, że nasz lokalny, zaradny, choć nieporadny poseł postanowił po naszych publikacjach nie wydawać pieniędzy na promocję jednego z ostatnich postów. Nie mamy wątpliwości, że do tej praktyki wróci, a na koniec roku podsumujemy wszystkie tego typu wydatki i porównamy je ze sprawozdaniem finansowym składanym w Kancelarii Sejmu.

Kiedy kilka miesięcy temu pisaliśmy o wydatkach posła Adriana Witczaka na prowadzenie biura poselskiego, jego najwierniejsi zwolennicy zarzucali nam próbę politycznego zdyskredytowania ich idola. Szef tomaszowskiej Platformy ma w parlamencie jeden z najwyższych limitów wydatków – do 450 tys. zł rocznie. Na zatrudnienie pracownika przeznacza kwotę zbliżoną do płacy minimalnej, a jednocześnie wynajmuje luksusowego SUV-a marki Volvo. Teraz analizą poselskich wydatków zajęli się także dziennikarze TVN. Obraz, który się wyłania, pokazuje skalę cwaniactwa i zepsucia polityków pozostających poza jakąkolwiek kontrolą społeczną. Dominują cynizm i oportunizm. Rafał Stangreciak koncentruje się na wydatkach rzeczowych i tzw. ruchomych, my zaś pokażemy dziś innego rodzaju poselskie „koszty”. Naszym zdaniem w sposób zdecydowany przebijają one nawet trzech ekspresów do kawy i odrzutowych odkurzaczy, które w tajemniczy sposób z biur poselskich odlatują w nikomu nieznanym kierunku.