Merytoryczne Nie

W powiecie tomaszowskim wrze. Radni Koalicji Obywatelskiej najpierw odwołują Mariusza Węgrzynowskiego, a później go próbowali powołać ponownie. Nie wyszło, bo zabrakło jednego głosu. Co więc wydarzyło się takiego, że chwilę później nie udało się powołać pełnego składu Zarządu? Należałoby o to zapytać Mariusza Węgrzynowskiego oraz Michała Jodłowskiego. Stojąc na korytarzu obserwowaliśmy, jak dwaj ci panowie "ganiali" Leona Karwata. Do pokoju wrócił wyraźnie przestraszony. Ktoś temu człowiekowi groził? Wszystko na to wskazuje. Niestety kolejna sesja też nie przyniosła rozwiązania. Dzięki wnioskowi Kazimierza Mordaki. Poprosił o półtoramiesięczną przerwę. Genialne? Skrajnie głupie i nieodpowiedzialne. Niestety tak jest, kiedy ludzie bez odpowiedniej wiedzy starają się dorwać do władzy najgorzej jest wtedy, kiedy im się to udaje. Jaki jest efekt działania radnego z Wąwału. Skutki mogą być bardzo poważne. I nie chodzi o to, że mogą się odbyć kolejne wybory i miejsce obecnych radnych zgodnie z prawem Kopernika. Dzięki Kazimierzowi Mordace dzieci z tomaszowskich szkół mogą nie pojechać na Erazmusa, most na Legionów nie może być remontowany a osoby niepełnosprawne nie dostaną pieniędzy na rehabilitację.

Dziś Rada Powiatu Tomaszowskiego wybrała starostę, ale nie skompletowała Zarządu, więc nadal urzęduje Mariusz Węgrzynowski. Głos 12:11 — ósemka PiS i trójka KO poparła protegowanego Macierewicza. Odwołanie przewodniczącego Michała Jodłowskiego, któremu zarzucano brak profesjonalizmu i współpracę z PiS, zablokował jeden brakujący głos.

Będzie kolejna próba wyboru nowego Starosty Powiatu Tomaszowskiego. Tym razem sesję zwołano na 9 stycznia. Wniosek do biura Rady złożyli najprawdopodobniej członkowie urzędującego nadal Zarządu. Czy działacze PiS po raz kolejny zgłoszą Mariusza Węgrzynowskiego? Czy pojawią się kontrkandydaci? Bez wsparcia radnych KO lub komitetu Marcina Witko wybrać się tego kandydata nie da. Może ośmioro radnych PiS zdecydowało się poprzeć Alicję Zwolak Plichtę? Jest to jednak mało prawdopodobne. Warto też przypomnieć, że 5 radnych, którzy opuścili ostatnio obrady, zapowiedziała, że w tym samym czasie zgłosi kandydaturę osoby spoza środowisk polityczno partyjnych.

Dzisiejsza sesja Rady Powiatu Tomaszowskiego nie przyniosła oczekiwanych zmian, zarówno na stanowisku Starosty, jak i pozostałych członków zarządu. To kolejna wielka kompromitacja. I z cała pewnością tak zostanie odebrana przez opinię publiczną. Największym przegramy jest tu jednak nie Mariusz Węgrzynowski, który uzyskał jedynie 7 głosów poparcia, co znaczy, że nawet któryś z członków PiS na niego nie zagłosował. Sromotną klęskę poniósł Marcin Witko, który dzisiaj definitywnie utracił z jednej strony wpływ na wybór Zarządu, z drugiej możliwość zbudowania stabilnej większości w Radzie Miejskiej. Pod znakiem zapytania stoją też dobre dotąd relacje z Dariuszem Klimczakiem i Joanną Skrzydlewską. A to już dotknie wszystkich mieszkańców miasta i powiatu. Jest jednak ktoś, kto to starcie wygrał. Tą osobą jest... Adrian Witczak, którego głównym argumentem od wielu miesięcy było to, że radni z komitetu prezydenckiego nie są osobami godnymi zaufania. Jeśli chodziło o to, by dmuchać w żagle posła Witczaka, to się udało. Polityk KO będzie miał udane Święta.

Druga część dzisiejszego felietonu dotyczyć będzie największych w mojej ocenie patologii samorządowych. Pokażę je właśnie na przykładzie tego, co dzieje się w Starostwie Powiatowym. Tekst będzie mówił o lokalnych działaczach PiS ale nie łudźcie się. Wszystkie ugrupowania, których jesteście zwolennikami lub przeciwnikami są bardzo podobne w swoim działaniu. Chociaż przyznać należy, że w PiS zjawisko przybrało wymiar nie tyle monstrualny, co karykaturalny.

Na wczorajszej sesji Rady Powiatu Tomaszowskiego po raz kolejny nie udało powołać się nowego Zarządu Powiatu. Co prawda w programie obrad, jaki przesłano radnym takiego punktu nie było, ale w kuluarach mówiono o wniosku o rozszerzenie porządku. Postaram się nieco odsłonić kulisy tego, co dzieje się w powiecie a więc i w mieście, bo samorządy, to jednak system naczyń połączonych, których zadania powinny mieć charakter komplementarny. Taki przynajmniej był zamysł twórców tzw. reformy samorządowej. Nie przewidzieli oni jednak jednego. Otóż tego, że te nasze najmniejsze ojczyzny, zawłaszczą partyjniackie grupy interesów.