Tomaszów aglomeracją miejską

Ponowne wyznaczenie obszaru Aglomeracji Tomaszów Mazowiecki podyktowane zostało zmianami przepisów prawa, m.in. zmianą w zakresie kompetencji organów właściwych do wyznaczenia obszaru aglomeracji. Znowelizowane Prawo wodne uprawnienia te przekazało samorządom gminnym, które w tej sprawie powinny podjąć stosowne uchwały. Ustawa wskazuje, że jeżeli aglomeracja obejmuje tereny położone w dwóch lub więcej gminach, właściwa do jej wyznaczenia jest rada gminy o największej równoważnej liczbie mieszkańców. W tym przypadku jest to oczywiście Rada Miejska, ponieważ w jej skład wejdą miejscowości położone w gminie wiejskiej Tomaszów.

Aglomeracja Tomaszów Mazowiecki ma charakter monocentryczny, ze względu na fakt, że obejmuje jedno miasto rozmieszczone wokół niego w sposób satelitarny zurbanizowane wsie, tworząc w ten sposób strefę podmiejską. Utworzenie aglomeracji to krok w kierunku wchłonięcia ich przez miasto i utworzenia dzielnic „sypialnianych”.

Z uwagi na zmiany przepisów prawa związanymi ze sposobem wyliczania Równoważnej Liczby Mieszkańców wyznaczając aglomerację Tomaszów Mazowiecki zweryfikowano jej obszar i granice, uwzględniając aktualizację RLM, wskaźnika koncentracji oraz planowane inwestycje.

Dla aglomeracji Tomaszów Mazowiecki została ustanowiona liczba RLM w ilości 95 710. Stopień skanalizowania wynosi 91,9%, po zrealizowaniu inwestycji budowy sieci kanalizacji sanitarnej w latach 2019 – 2020 i podłączeniu 5 369 osób stale przebywających na terenie aglomeracji oraz 331 osób czasowo przebywających w aglomeracji stopień skanalizowania wzrośnie do 97,86% co pozwoli spełnić wymóg wyposażenia aglomeracji o RLM < 100 000, w sieć kanalizacyjną co najmniej na poziomie 95%.

Autorzy zajmujący się problematyką urbanizacji wskazują na korzyści i zjawiska negatywne wynikające z ustanowienia aglomeracji miejskich. Aldona Harasimowicz w swojej pracy zat. „Eefekty aglomeracji . Czynnik czy bariera rozwoju miast? Analiza wybranych aspektów w świetle literatury przedmiotu” wskazuje na szereg korzyści. Wśród nich

• duży i zróżnicowany rynek pracy, w tym rozwój specjalistycznych rynków pracy

• chłonny rynek zbytu

• duża liczba i duże zróżnicowanie podmiotów gospodarczych (w tym wyspecjalizowane podmioty)

• możliwość bezpośrednich kontaktów (twarzą w twarz) podczas transakcji między podmiotami

• gospodarczymi; łatwość komunikowania się, przepływ informacji

• wyższa renta gruntowa

• rozpowszechnianie się umiejętności i wiedzy

• sieć powiązań formalnych i nieformalnych pomiędzy podmiotami

• malejące koszty transakcji

• redukcja ryzyka związanego z szokami rynkowymi

• dobrze rozwinięta infrastruktura techniczna i społeczna

• możliwość wspólnego użytkowania dóbr publicznych

• różnorodne możliwości zagospodarowania czasu wolnego i rozwoju mieszkańców

• stosunkowo wysoki poziom tolerancji na różnorodność;

• większa akceptacja dla ludzi wyznających wartości inne od „społecznie akceptowanych lub pożądanych” (brak lub niski poziom kontroli społecznej)

Z jakimi czynnikami niepożądanymi możemy mieć do czynienia? Ta sama autorka wylicza:

• wysokie koszty funkcjonowania poszczególnych podmiotów (np. ceny nieruchomości, ceny czynników produkcji) i życia

• wzrost wydatków publicznych wynikający z funkcjonowania aglomeracji (np. na ochronę środowiska, gospodarkę odpadami, modernizację i rozbudowę infrastruktury technicznej)

• zatłoczenie i marnotrawstwo czasu związane z przemieszczaniem się w obrębie aglomeracji miejskiej (zarówno w mieście centralnym, ale także na przedmieściach)

• przestępczość

• zanieczyszczenie środowiska

• hałas

• choroby cywilizacyjne (wynikające w dużej mierze z tzw. miejskiego stylu życia)

• wykluczenie społeczne, ubóstwo, segregacja społeczna

• napływ imigrantów

• obniżanie standardów w zakresie dotychczasowych systemów wartości, etyki (np. spadek znaczenia rodziny, przyjaźni, laicyzacja społeczeństwa)

• anonimowość, powierzchowność relacji międzyludzkich

• brak poczucia tożsamości, przynależności do danej społeczności, miejsca