Miłość to chemia. Dosłownie.
Naukowcy od dawna ostrzegają: okres zakochania to dla mózgu jedna wielka reakcja chemiczna. Człowiek patrzy na świat przez różowe okulary, śmieje się z żartów, które normalnie uznałby za średnie, i nagle uważa, że wspólne składanie mebli z instrukcją po szwedzku to „świetna zabawa”.
W skrócie: w zakochaniu mózg pracuje jak laboratorium – tylko zamiast probówek są SMS-y, a zamiast białych fartuchów jest bluza z kapturem i błysk w oku.
Ale spokojnie. Dzień Drugiej Połówki nie jest po to, żeby udawać, że wciąż jesteśmy w fazie „motylków w brzuchu”. Jest po to, żeby przypomnieć sobie, że druga połówka to nie tylko romantyczne spojrzenia, ale też ktoś, kto:
- pamięta, gdzie jest pilot,
- wie, jak odblokować drukarkę,
- i czasem uratuje życie, mówiąc: „Nie wysyłaj tego”.
Jak świętować, żeby nie przesadzić (ani nie wtopić)
W Dzień Drugiej Połówki wypada zrobić coś miłego. Niby proste. Ale praktyka pokazuje, że „coś miłego” ma różne poziomy trudności.
Poziom 1: Prezent.
Tylko uważaj: prezent w poniedziałek ma tę pułapkę, że po drodze do domu człowiek wpada w tryb „szybko, byle zdążyć”. A stąd już blisko do sytuacji, w której bukiet wygląda jakby przeżył trzy przesiadki.
Poziom 2: Romantyczna kolacja.
Tu są dwie szkoły:
Pierwsza – gotujesz sam i udajesz, że kuchnia w ogniu to „włoski klimat”.
Druga – zamawiasz jedzenie i udajesz, że to „kolacja degustacyjna”.
W obu przypadkach liczy się jedno: żeby druga połówka poczuła, że to specjalny dzień, a nie „zjedzmy coś i oglądnijmy serial”.
Poziom 3: Najtrudniejszy – docenienie.
Czyli powiedzenie czegoś miłego bez dopisku: „bo ja też mam dzisiaj ciężki dzień”. To jest prawdziwa romantyczna dyscyplina olimpijska.
Poniedziałek romantyczny – wersja realistyczna
Poniedziałek to nie jest dzień, w którym człowiek budzi się z myślą: „Ach, dziś zapalę świece i napiszę wiersz”. Poniedziałek to dzień, w którym budzisz się z myślą: „Gdzie jest moja godność i kawa”.
Dlatego Dzień Drugiej Połówki w poniedziałek ma swój urok. Bo tu nie chodzi o perfekcję, tylko o gest. O sygnał: „Hej, jestem. Widzę cię. Dziękuję, że znosisz moje humory, moje skarpetki i moje ‘zaraz’.”
I wiesz co? To działa. Czasem bardziej niż drogie prezenty.
Bo Dzień Drugiej Połówki to tak naprawdę święto ludzi, którzy mimo różnych „poniedziałków życia” wciąż są razem. I to jest całkiem piękna chemia.
Napisz komentarz
Komentarze