Uroczystość poprowadzili Łukasz Cerazy, naczelnik Wydziału Oświaty Starostwa Powiatowego, oraz Tomasz Kosior, dyrektor „Staszica”. Wśród gości byli m.in. starosta tomaszowski Mariusz Węgrzynowski, wicestarosta Włodzimierz Justyna, członkowie Zarządu Powiatu i radni, a także przedstawiciele instytucji współpracujących ze szkołami – od służb mundurowych po Tomaszowskie Centrum Zdrowia. Podniosły charakter nadały wydarzeniu polonez i muzyczny program przygotowany przez młodzież ZSP nr 2, przyjmowany przez publiczność z autentyczną sympatią.
Trzonem obchodów było wręczenie nagród i wyróżnień dla nauczycieli oraz pracowników oświaty – od odznaczeń resortowych, przez laury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego, po nagrody Zarządu Powiatu i dyrektorów szkół. W przemówieniach wielokrotnie wybrzmiewało, że zawód nauczyciela to coś więcej niż przekazywanie wiedzy: to formowanie postaw, otwieranie horyzontów i dodawanie odwagi. Starosta Mariusz Węgrzynowski akcentował rolę prawdy i odpowiedzialności w procesie wychowawczym, nazywając pracę pedagogów „naszą wspólną misją”. Podkreślił też, że samorząd stara się zapewniać szkołom warunki do rozwoju – od nowych programów po rozwiązania podnoszące atrakcyjność nauczania.
Nie wszystkie elementy scenariusza uroczystości spotkały się jednak z dobrym przyjęciem. W pamięci wielu obecnych na sali pozostało wystąpienie dyrektor Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Tomaszowie Mazowieckim, Magdaleny Kowalczyk. W ocenie uczestników zarówno jego treść, jak i forma nie przystawały do rangi święta – na widowni dało się zauważyć zakłopotanie, a komentarze po zakończeniu gali nie kryły zażenowania. Zamiast podkreślić wspólnotowy charakter Dnia Edukacji i docenić wysiłek środowiska, przemowa – jak relacjonowali goście – odsunęła na drugi plan sens świętowania i przyćmiła najlepsze momenty wieczoru. Ten dysonans wymownie kontrastował z elegancją oprawy artystycznej przygotowanej przez młodzież i spokojnym, dziękczynnym tonem pozostałych wystąpień.
Mimo tego zgrzytu przekaz całego wydarzenia był czytelny: edukacja pozostaje jednym z filarów rozwoju regionu, a nauczyciele i pracownicy szkół – ludźmi pierwszej potrzeby w lokalnej wspólnocie. To oni – cierpliwie, dzień po dniu – pomagają młodym rozróżniać prawdę od fałszu, odnajdywać talenty i budować sprawczość. Powiatowy Dzień Edukacji Narodowej stał się więc momentem, by głośno powiedzieć „dziękuję”, przypomnieć historyczne źródła święta i – co nie mniej ważne – wyciągnąć wnioski organizacyjne na przyszłość, by uroczystości tej rangi służyły integracji środowiska, a nie budziły konsternacji.
W tym kontekście warto pamiętać, że geneza święta sięga decyzji Sejmu z 14 października 1773 roku, gdy powołano Komisję Edukacji Narodowej – pierwszą w Europie państwową władzę oświatową, symbol nowoczesnego myślenia o szkole i państwie. Dzisiejsze obchody, ich styl i język, najlepiej oddają hołd tej tradycji wtedy, gdy łączą wdzięczność z taktem i szacunkiem dla pracy wszystkich ludzi edukacji
Napisz komentarz
Komentarze