Większość Polaków uważa, że należy pomagać innym. Młodzi jednak myślą o sobie

Według CBOS, postawy altruistyczne dominują we wszystkich grupach wyróżnionych ze względu na cechy społeczno-demograficzne badanych, przy czym nieco częściej niż inni wykazują je osoby praktykujące religijnie kilka razy w tygodniu (88 proc. wskazań), w wieku 65 lat i więcej (75 proc.), mieszkające w największych miastach (75 proc.), a w grupach zawodowych – robotnicy niewykwalifikowani i emeryci (po 74 proc.).

 

Egoistycznym podejściem do życia częściej niż inni cechują się zwłaszcza najmłodsi badani (35 proc. z nich twierdzi, że obecnie należy koncentrować się na swoich sprawach, nie zważając na innych), a także uczniowie i studenci (38 proc.) oraz rolnicy (38 proc.).

 

Według CBOS, postrzegana w najbliższym środowisku badanych skala społecznego zaangażowania rzecz wspólnego dobra systematycznie wzrasta. Ze zliczenia osób deklarujących jakąkolwiek styczność z ludźmi, o których wiadomo, że dobrowolnie i nieodpłatnie pracują na rzecz swojego środowiska, kościoła, osiedla, wsi lub miasta czy też potrzebujących, wynika, że ponad dwie trzecie respondentów (69 proc.) ma takie osoby w swoim otoczeniu.

 

Od roku 2012 nastąpił 5-punktowy wzrost odsetka osób mających kontakt ze społecznikami, natomiast w ciągu ostatnich ośmiu lat odsetek takich osób zwiększył się aż o 16 punktów procentowych - podkreśla CBOS.

 

Z wypowiedzi respondentów CBOS wynika, że 55 proc. z nich ma społeczników w gronie swoich znajomych lub przyjaciół (od 2012 roku wzrost o 8 punktów procentowych); 42 proc. potrafi wskazać takie osoby wśród członków wspólnoty parafialnej (wzrost o 7 punktów proc.), 40 proc. ma społeczników w swojej rodzinie (wzrost o 3 punkty proc.), a 31 proc. dostrzega takie osoby wśród sąsiadów (wzrost o 4 punkty proc.).

 

Spośród respondentów aktywnych zawodowo 38 proc. (wzrost o 12 punktów proc.) ma społeczników w gronie swoich współpracowników, a spośród uczniów i studentów 51 proc. (spadek o 1 punkt proc.) twierdzi, że w ich środowisku szkolnym lub uczelnianym są takie osoby.

 

Według CBOS 51 proc. badanych twierdzi, że zna aktywną społecznie osobę spoza swojej rodziny, której byłaby gotowa pomagać w bezinteresownej pracy na rzecz środowiska lub osób potrzebujących, natomiast 45 proc. nie zna nikogo, z kim mogłoby współdziałać w tej dziedzinie.

 

 

Wprawdzie w latach 2006–2010 - jak podkreśla CBOS - można było zaobserwować trend wskazujący na systematycznie malejący odsetek respondentów znających jakiegoś społecznika, któremu gotowi byliby pomagać w jego działalności, jednak w ostatnich latach nastąpiło odwrócenie tej tendencji.

 

Może to oczywiście wynikać z coraz częstszego dostrzegania osób zaangażowanych społecznie, które należą do bliskiego kręgu respondentów, ale także z coraz większego zaangażowania w tym względzie ich samych.

 

W ocenie CBOS, przebywanie w środowiskach innych niż rodzina, w których są osoby zaangażowane w działalność społeczną, w dużej mierze warunkuje gotowość do współpracy z takimi osobami na rzecz swojego środowiska, Kościoła, osiedla, wsi lub miasta czy też potrzebujących. 63 proc. respondentów mających pozarodzinne kontakty z osobami angażującymi się w pracę społeczną deklaruje gotowość do współdziałania z przynajmniej jedną z takich osób na rzecz dobra wspólnego.