Urodził się 19 maja 1950 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Przygodę z siatkówką rozpoczął w SP nr 13, którą ukończył w 1964 roku. Wtedy nauczycielem wf i prowadzącym zajęcia SKS z piłki siatkowej był Zbigniew Knap. Ponieważ w Tomaszowie było dwóch nauczycieli wf o tym samym imieniu i nazwisku, ale już nie żyje ten, który latach 90-tych był dyrektorem I LO i prezydentem miasta.
Wiesław Gawłowski będąc w szóstej klasie zaczął uczyć się gry w siatkówkę w grupie chłopców, którą zorganizował Zbigniew Knap. Ci chłopcy po ukończeniu podstawówki trafili do I LO, gdzie wspaniałym nauczycielem wf i trenerem był Edmund Wojewódzki, którego Wiesław Gawłowski uznał za swojego pierwszego trenera siatkówki. W latach 1965-67 drużyna I LO w Mistrzostwach Polski SZS wywalczyła najpierw srebro, a następnie dwa złote medale.
W 1968 roku już w barwach Lechii Tomaszów opartej na uczniach I LO zdobyli mistrzostwo Polski juniorów, w których najlepszym zawodnikiem był Wiesław Gawłowski, a drużynę prowadził trener Henryk Białas. W tym samym roku Wiesław Gawłowski podjął studia na AWF w Warszawie i grał uczelnianym klubie AZS AWF, który wywalczył wicemistrzostwo I ligi i dwa razy trzecie miejsce.
Po ukończeniu studiów w 1972 roku przez osiem lat był zawodnikiem Płomienia Milowice (Sosnowiec), z którym również odniósł wiele sukcesów. M. in. pierwsze miejsce w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych w 1978 roku i rok później trzecią lokatę. Ponadto Płomień 2-krotnie wygrał i zawsze zajmował czołowe miejsca w rozgrywkach I ligi.
W latach 1969 – 1980 grał w kadrze Polski seniorów, w której rozegrał aż 366 meczów, co przez wiele lat było niepobitym rekordem. W tym okresie reprezentacja Polski siatkarzy z jego udziałem odniosła największe sukcesy. Trzykrotnie uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich (1972 Monachium, 1976 Montreal, 1980 Moskwa).Też jego największe osiągnięcia: złoty medalista olimpijski (1976 Montreal), mistrz świata (1974 Meksyk), 3-krotny wicemistrz Europy (1975, 1977, 1979) oraz w Pucharze Świata drugie (1973) i czwarte miejsce (1977). W latach 1976 – 1980 po Edwardzie Skorku był kapitanem reprezentacji Polski.
Redakcja Przeglądu Sportowego przyznała Wiesławowi Gawłowskiemu tytuł najlepszego siatkarza Polski w 1979 roku. Po igrzyskach w Moskwie zakończył reprezentacyjną karierę i wyjechał do Włoch, gdzie grał w 2 drużynach, a w końcówce pracował jako trener (do 1992r.).
W 1996 roku pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej Tomaszowa złożyłem wniosek poparty przez RKS Lechię Tomaszów, aby Wiesławowi Gawłowskiemu i Edwardowi Skorkowi Prezydium Polskiego Komitetu Olimpijskiego przyznało Wyróżnienie Fair Play za całokształt kariery sportowej. Został też odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi, Złotym i Srebrnym Medalem Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe oraz Medalem Mistrza Sportu.
W 10-tą rocznicę zdobycia złotego medalu olimpijskiego w1986 roku w Olsztynie oficjalnie pożegnano wspaniałych siatkarzy i ich trenera Huberta Jerzego Wagnera. Oczywiście w tym wydarzeniu uczestniczyli też Wiesław Gawłowski i Edward Skorek. Przy tej okazji „złota drużyna” rozegrała pokazowy mecz z aktualną reprezentacją Polski, w której wtedy grał kolejny tomaszowianin Zbigniew Zieliński.
Po powrocie z Włoch bywał w Tomaszowie. W 1996 roku uczestniczył w obchodach 100-lecia Nowożytnych Igrzysk Olimpijskich, a 20 grudnia 1999 roku po raz ostatni był w naszym mieście na uroczystości z okazji 80-lecia Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
W kilka miesięcy po jego śmierci w Tomaszowie odbył się I Ogólnopolski Memoriał Wiesława Gawłowskiego w Piłce Siatkowej, którego inicjatorem był Krzysztof Filipowicz, ówczesny trener tomaszowskiej Lechii. Memoriały odbywały się do 2017 roku , a organizatorami byli Lechia, Szkoła Mistrzostwa Sportowego PZPS i COS OPO w Spale, Urząd Miasta przy współudziale ZSP nr 2 i ZSP nr 3. Najbardziej zaangażowani byli Marek Hertel, Antoni Smolarek, Grzegorz Wągrodzki, Stanisław Fila, Tomasz Migała, Andrzej Zając i Robert Papis. Powinniśmy powrócić do organizacji memoriałów oraz podjąć inne działania w celu godnego upamiętnienia Wiesława Gawłowskiego, bo na to w pełni zasłużył.
Napisz komentarz
Komentarze