Reklama

Przed rocznicą: 41 proc. badanych uważa Wprowadzenie STANU Wojennego za słuszne

Dwie piąte badanych (41 proc.) uważa, że wprowadzenie stanu wojennego było słuszną decyzją, a jedna trzecia (35 proc.) jest przeciwnego zdania - podało w środę CBOS.

08.12.2016 00:00 (aktualizacja 26.09.2023 20:35)

Przed rocznicą: 41 proc. badanych uważa Wprowadzenie STANU Wojennego za słuszne

- Dwadzieścia lat temu ponad połowa Polaków (54 proc.) była przekonana o słuszności tej decyzji (wprowadzenia stanu wojennego - PAP), a mniej niż jeden na trzech (30 proc.) był przeciwnego zdania. Obecnie dwie piąte badanych (41 proc.) są skłonne przyznać, że był to krok uzasadniony; a jedna trzecia (35 proc.) ocenia go źle. Odsetek osób wstrzymujących się od oceny wciąż pozostaje podobny, na poziomie poniżej jednej czwartej (obecnie 24 proc)" - głosi komunikat CBOS.

O słuszności decyzji o wprowadzeniu stanu wojennego częściej przekonani byli starsi badani, zwłaszcza osoby w wieku 45-64 lata, osoby mniej wykształcone (na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum lub szkoły zawodowej), osoby o najniższych dochodach per capita, a także wyborcy lewicy. Spośród grup zawodowych największą przychylność wobec wprowadzenia stanu wojennego zadeklarowali rolnicy (53 proc.).

CBOS przyjrzał się też ocenie wprowadzenia stanu wojennego dokonywanej przez wyborców największych partii politycznych, m.in. Prawa i Sprawiedliwości oraz Platformy Obywatelskiej. Na pytanie "Jak z perspektywy minionych lat ocenia Pan(i) decyzję o wprowadzeniu stanu wojennego w naszym kraju?" 39 proc. wyborców PiS uznało tę decyzję za słuszną, 47 proc. za niesłuszną, a 14 proc. nie miało wyrobionego zdania na ten temat. Wśród wyborców PO za słusznością decyzji o stanie wojennym opowiedziało się 45 proc., przeciwnego zdania było 27 proc., a 29 proc. nie miało opinii w tej sprawie.

Mniej niż połowa badanych pamiętała dokładną datę wprowadzenia stanu wojennego - 13 grudnia 1981 r. Prawidłowej odpowiedzi udzieliło 44 proc. ankietowanych i jest to o 6 proc. mniej niż w badaniu CBOS sprzed pięciu laty. Obecnie 58 proc. potrafiło podać właściwy rok, 74 proc. miesiąc. Co szósty badany (17 proc.) podał, że stan wojenny wprowadzono w roku innym niż 1981.

"Znajomość daty wprowadzenia stanu wojennego wyraźnie zależy od wieku. Osoby młodsze niż trzydziestopięcioletnie zdecydowanie rzadziej potrafią podać właściwy rok, miesiąc i dzień" - zwrócił uwagę autor opracowania CBOS Antoni Głowacki. Dodał też, że ponad jedna trzecia (37 proc.) osób w wieku od 18 do 34 lat twierdziła, że wydarzenia stanu wojennego nie kojarzą im się z niczym. Wśród najmłodszych respondentów (18-24 lata) ten odsetek był jednak niższy (29 proc.) niż wśród osób w wieku 25-34 lata (41 proc.). Wśród ogółu badanych co szósty (18 proc.) nie potrafi wymienić żadnego skojarzenia ze stanem wojennym.

Źródło: www.kurier.pap.pl

[reklama2]

Data dodania: 08.12.2016 00:00

rocznica-stanu-wojennego

Podziel się

Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Ta 09.12.2016 17:03

rzekoma interwencja wojsk ZSRR w PRL to wyjaśnienie było często podawane przez gen. Jaruzelskiego zwłaszcza po zmianie ustroju, jednak nie ma ono praktycznie żadnego uzasadnienia w faktach, odnosi się jedynie do obaw społecznych z tamtego okresu wynikających z interwencji na Węgrzech i Czechosłowacji. W rzeczywistości jesienią 1980 roku w Moskwie postanowiono, iż nie będzie się dokonywać operacji militarnych w PRL, a zastosuje się jedynie nacisk polityczny na władze Polski, by te zdusiły „Solidarność” własnymi rękami. Skłoniono do tego także przywódcę NRD Ericha Honeckera, który w całym UW był jedynym otwartym zwolennikiem wprowadzenia wojsk koalicyjnych do PRL. Dodatkowo obecnie wiadomo, iż Jaruzelski już w 1981 roku, chciał posłużyć się takim „straszakiem” - Na początku grudnia 1981 r. wysłał prośbę do Ministrów Obrony państw członkowskich UW z prośbą o „ostre w słowach komunikaty” skierowane w stronę sytuacji w PRL. Owe komunikaty miały być oczywistą groźbą interwencji zewnętrznej. Sowieci początkowo ochoczo przystali do takiej maskarady, ostatecznie jednak nie została ona spełniona ze względu na sprzeciw Rumunii i Węgier. Jaruzelski zwrócił się także z prośbą o udzielenie wsparcia militarnego do Wiktora Kulikowa (głównodowodzący wojsk UW). Prośba to została jednak odrzucona przez Biuro Polityczne KC KPZS. Warto dodać, iż ZSRR był wówczas uwikłany w konflikt w Afganistanie, gdzie, mówiąc delikatnie, nie odnosił znaczących sukcesów, mało kto miał zatem ochotę na interwencję zbrojną w kolejnym państwie. Zdecydowany sprzeciw odnośnie interwencji ZSRR w Polsce wyraził radziecki polityk Jurij Andropow, jeden z członków Biura Politycznego KC KPZR (10.XII.1981r.): (...) Nie możemy ryzykować. Nie zamierzamy wprowadzać wojsk do Polski. Jest to słuszne stanowisko i musimy się go trzymać do końca. Nie wiem, jak rozwinie się sprawa z Polską, ale jeśli nawet Polska będzie pod władzą “Solidarności”, to będzie to tylko tyle. A jeśli na Związek Radziecki rzucą się kraje kapitalistyczne, a oni już mają odpowiednie uzgodnienia o różnego rodzaju sankcjach ekonomicznych i politycznych, to dla nas będzie to bardzo ciężkie. Powinniśmy przejawiać troskę o nasz kraj, o umacnianie Związku Radzieckiego. To jest nasza główna linia Dodatkowo obawiano się antyradzieckiego przewrotu w Siłach Zbrojnych PRL co mogłoby spowodować wojnę między PRL, a ZSRR, która nie była z interesie ani jednego, ani drugiego kraju.

♥ 09.12.2016 18:22

Częściowo prawda, ale nie do końca. Częściowo odtajniony raport wywiadu USA z 3 kwietnia 1981 podaje, że przywódcy ZSRR przychylali się wtedy do interwencji w Polsce, ponieważ uznali, że polscy komuniści stracili już możliwość utrzymania władzy. W tym samym czasie na terytorium Polski odbywały się ćwiczenia Układu Warszawskiego „Sojuz-81”, co stwarzało groźbę włączenia się wojsk Układu Warszawskiego w tłumienie ewentualnego strajku generalnego. W tym celu na przełomie marca i kwietnia poczyniono ogromną liczbę przygotowań do wkroczenia i utrzymywano w tym celu od 12 do 20 dywizji radzieckich w gotowości bojowej. 27 marca „Solidarność” przeprowadziła strajk ostrzegawczy. W tym samym dniu do Warszawy przybył radziecki marszałek Wiktor Kulikow, który wyraził niezadowolenie ze stanu przygotowań do wprowadzenia stanu wojennego. 30 marca doszło do rozmów pomiędzy Lechem Wałęsą i Mieczysławem Rakowskim, które doprowadziły do kompromisu. W lipcu 1981 roku okazało się, że bez powiadomienia polskiej strony Rosjanie przerzucili do swojego składu w Bornem Sulinowie ponad 600 czołgów zwiększając tam ich liczbę do 900 wozów. Miesiąc później marszałek Wiktor Kulikow zażądał od polskiego dowództwa zgody na wprowadzenie do LWP doradców radzieckich od szczebla Sztabu Generalnego do szczebla dowództw dywizji włącznie, jednak mu odmówiono. Do uruchomienia całego procesu potrzebna była jedynie decyzja polityczna. Na początku września 1981 roku nad granicami Polski odbyły się największe powojenne ćwiczenia Armii Radzieckiej o kryptonimie „Zapad-81”, które według wspomnień wyglądały na próbę generalną przed radziecką inwazją na Polskę. Także we wrześniu 1981 na kolejnym posiedzeniu postanowiono odczekać na odpowiedni moment, w którym pojawi się niezbędny pretekst, aby obarczyć odpowiedzialnością za wprowadzenie stanu wojennego NSZZ „Solidarność”. O pracach tych nie informowano członków rządu, Sejmu i Rady Państwa. Nie informowano o tym nawet członków Biura Politycznego i Sekretariatu KC PZPR.

Nie 09.12.2016 19:06

zmienia to faktu, że była to wygodna wymówka Jaruzela, któremu Rosjanie ostatecznie 9 grudnia 1981 odmówili pomocy.

A kto to wie 09.12.2016 20:16

Czemu naszemu komuniści nie wierzysz, ale już ruski komunista wg Ciebie mówi prawdę? Putin do tej pory twierdzi, że on nie ma pojęcia co to za wojska prowadzą walki na Ukrainie. Ruscy nie musieli tu wprowadzać wojsk, oni już tu byli. Stacjonowalo ok 50 tyś. żołnierzy mieli czołgi, śmigłowce, samoloty. Po co tu mieli jeszcze kogoś ciągnąć do walki z wyposażonymi w kilofy i widły robotnikami? Może jeszcze kilka lat temu nie byłbym jakoś 100% przekonany, że ruscy by interweniowali. Ale po tym co pokazali teraz na Krymie i na Ukrainie, to po prostu nie jest w ruskiej mentalności zeby tak nam ustąpić w tamtej światowej sytuacji politycznej.

Spójrz 09.12.2016 21:00

na ówczesną sytuację międzynarodową, naprawdę mieli już problem z Afganistanem. Prezydentem USA został wybrany Regan, a on zerwał z polityką Cartera wobec ZSRR. Dla nich idealny był Jaruzel, który robił wszystko, żeby utrzymać się u władzy.