Marian Podgóreczny, ur. 2 II 1927 w m. Zaostrowiecze k. Baranowicz (obecnie Białoruś). Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wydział Prawa (1951). Dziennikarz, prawnik, pisarz. W latach 1942-1944 pracownik przymusowy w tartaku w Zaostrowieczu, 1945-1946 skierowany przez ppłk. Adolfa Pilcha do pracy w MO na rzecz Ruchu Samoobrony AK i Narodu w Opocznie, później Łęczycy (wywiad i pomoc partyzantom). W okresie od 1946 do 1950 r. aplikant w dzienniku „Ziemia Pomorska” wydawanym w Spółdzielni Wydawniczej Czytelnik w Bydgoszczy, 1950-1964 dziennikarz, radca prawny w redakcji „Dziennika Bałtyckiego” w Gdyni, następnie przeniesionej do Gdańska, 1963-1982 radca prawny w Stoczni Remontowej Radunia w Gdańsku, 1965-1982 dziennikarz „Wieczoru Wybrzeża”. Od 17 IX 1939 zastępowy (od 1941 drużynowy) Tajnej Drużyny Harcerskiej im. Adama Mickiewicza w Zaostrowieczu (od I 1942 w składzie miejscowego ZWZ, następnie AK). W V i VI 1944 dowódca oddziału partyzanckiego harcerzy, dołączył do oddziału Zgrupowania Nalibockiego AK, dowodzonego przez por. Adolfa Pilcha, (ps. Góra-Dolina). Przebył cały szlak bojowy przez Puszczę Kampinoską (ps. Żbik); po upadku powstania warszawskiego do I 1945 w lasach opoczyńskich. W X 1956 uczestnik wieców na Politechnice Gdańskiej, w XII 1970 demonstracji na ulicach Gdańska, w VIII 1980 strajku w stoczni. Od IX 1980 w „S”, wiceprzewodniczący KZ „S” Radców Prawnych w Gdańsku. W XI 1980 na KZD we Wrocławiu został wybrany na sekretarza Krajowej Komisji Zawodowej Radców Prawnych „S”. 1980-1981 członek redakcji „Biuletynu Informacyjnego Stoczni Remontowej «Radunia»”, pisma KZ „S” stoczni. 1980-1981 prowadził porady prawne w KZ „S” stoczni, MKZ „S” w Gdańsku, następnie ZR. Po 13 XII 1981 wysłany na bezterminowy bezpłatny urlop w redakcji „Wieczoru Wybrzeża”. Od 1982 r. na wcześniejszej emeryturze. W latach 1985-2000 współpracownik „Głosu Wybrzeża” i „Wieczoru Wybrzeża”, 1989-1992 publicysta w „Dzienniku Bałtyckim”; 1990-1991 prezes Dziennikarskiej Spółdzielni Pracy Dziennik Bałtycki i dyr. wydawnictwa Tygodnik Bałtycki. 1992-2004 radca prawny w ZR Gdańskiego „S”. W 1994 uzyskał tytuł I wicemistrza w Samochodowych Mistrzostwach Polski Dziennikarzy oraz Puchar Fair Play Komendy Głównej Policji, w 1998 i 2001 tytuł mistrza Polski. Członek SDP, Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL i RP (obecnie), Stowarzyszenia Autorów Polskich i Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Autor książek: Na koniu i pod koniem (Gdańskie Wyd. Prasowe 1972), Albert Forster, gauleiter i oskarżony (Wyd. Morskie, Gdańsk 1977), trylogii Doliniacy. Nieznane dzieje Zgrupowania Nalibockiego AK (Dziennikarska Sp-nia Pracy Dziennik Bałtycki, Gdańsk 1991); współautor (z Rajmundem Bolduan) książki Deutschland w płomieniach (Wyd. Morskie, Gdynia 1960). Odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari (1944), Krzyżem Walecznych (1944 Komenda Główna AK, 1947 Ministerstwo Obrony Narodowej, Londyn), Medalem Wojska (1948 przez MON w Londynie), Krzyżem Armii Krajowej (1970, Londyn).
Ryszard Bielański "Rom" urodzony w 1922 r. w Suwałkach. W 1939 r. ukończył Gimnazjum w Bydgoszczy. Pracował na kolei jako pomocnik maszynisty.
W konspiracji od czerwca 1942 r. żołnierz Armii Krajowej - II Obwód (Żoliborz) Okręgu Warszawskiego AK - pluton 214. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty jako kapral podchorąży. Od jesieni 1943 r. żołnierz oddziału 993/W (Oddział Bojowy Kontrwywiadu K-dy Gł. AK). Brał udział w akcjach bojowych: Ukraińcy, konfident z ul. Solnej, porwanie samochodu. W Armii Krajowej - zgrupowanie "Radosław" - batalion "Pięść" - kompania "Zemsta. Po przejściu do Kampinosu - Grupa "Kampinos" - kompania "Zemsta II" (odtworzona). Jego szlak bojowy podczas Powstania Warszawskiego obejmował: Wolę, Stare Miasto, przeszedł kanałami na Żoliborz, później Kampinos i Jaktorów. Po bitwie jaktorowskiej 29.09.1944 r. przedarł się z żołnierzami por. "Doliny" do Inspektoratu AK Piotrków, gdzie walczył do stycznia 1945 r. w składzie 25. pp AK Ziemi Piotrkowsko-Opoczyńskiej. Po wojnie zawodowy leśnik. W 1960 r. ukończył Technikum Leśne, a w 1965 r. Wydział Leśny na SGGW w Warszawie. Od 1982 r. na emeryturze; mieszka z Zielonce pod Warszawą. Autor książek: „Góra-Dolina. Adolf Pilch” oraz „Prawie życiorys 1939-1956”.
Napisz komentarz
Komentarze