Choroba naszego wieku

Wokół szaleje maj, wszystko zieleni się, kwitną bzy. Dla osób, które dotknęła depresja kolory i zapachy późnej wiosny są bez znaczenia. Dla ich bliskich: rodziców, małżonków, przyjaciół, partnerów, istnieje realna groźba, że choroba ta naznaczy swoim piętnem także ich samych. Wyczerpanie, osamotnienie, brak sensu życia stanie się realnym udziałem każdego, kto uczestniczy w życiu osoby z depresją.  Ważne jest, aby pamiętać, że depresja nie jest czymś, co należy uznać za haniebne i  wstydliwe. I  nie dotyka ona  ktoś, kto jest słaby lub przeciętny. Wręcz przeciwnie.

Depresja nie jest wyborem.
 

Depresja jest jednym z najbardziej frustrujących  doświadczeń  jakie przytrafiają się ludziom.  Depresja  to nie jest po prostu gorszy dzień lub zły nastrój i nie przechodzi po kilku dniach czy tygodniu. Pamiętaj, nikt nie wybiera depresji.

Nie ma sensu dawać rad  "będzie lepiej", "po prostu trzeba wyjść z domu" lub "wszystko będzie dobrze".

Łatwo jest powiedzieć komuś te rzeczy, bo uważasz, że dając bliskiej  osobie  dobre rady i proste rozwiązania  pomagasz  złagodzić jej ból. Tego rodzaju zwroty zawsze odbierane są jako puste, obraźliwe i  bez  znaczenia.

Mówiąc  coś takiego powodujemy  większe napięcie u chorego, a te słowa sprawiają, że nasi bliscy z depresją czują się gorzej. Zwykłe przytulenie  może być bardziej pomocne.

Co można powiedzieć w zamian? Jestem tu dla ciebie. Wierzę w Ciebie. Wierzę, że jesteś silniejszy niż choroba  i wierzę, że potrafisz przez to przejść. Co  mogę zrobić, aby pomóc?

 

Czasami  osoba w depresji oddala się od Ciebie i czujesz jakby robiła to specjalnie.
 

Ludzie, którzy cierpią na depresję są często sfrustrowani  i maja  uczucie, że są ciężarem dla innych. To powoduje, że izolują się i odpychają ludzi, których potrzebują najbardziej. Jeśli oddalają się,  należy pamiętać, aby dać im do zrozumienia, że nie są osamotnione.

Masz prawo zadbać o swoje emocje.
 

To, że ktoś  z twoich bliskich znajduje się w depresji nie znaczy,  że musisz zaspokoić wszystkie jego potrzeby. Przygnębieni ludzie muszą czuć się kochani i wspierani. Jednak  jeśli zaczyna to wywierać  negatywny wpływ na Twoje życie, masz prawo zadbać o siebie: pokazać im miłość i życzliwość, bez poświęcenia.

Ważne jest, aby określić  granice.

W trudnych chwilach  ważne jest, aby zrobić krok wstecz i zastanowić się, jak można pomóc osobie w depresji przy jednoczesnym zachowaniu własnego poczucia szczęścia i spełnienia. Bądź cierpliwy. Porozmawiaj z osobą w depresji o swoich obawach: określ  granice  w swoim związku.

Sytuacja pomagania szybko może Cię przerosnąć.

Ciągłe wyczerpanie, wypalenie jest częstym skutkiem ubocznym depresji. Może  to być przytłaczające i męczące doświadczenie. Osoby z depresją charakteryzuje częsta zmienność nastrojów- mogą wydawać się pogodne, a za chwilę czują się zmęczone. Zmieniają plany, porzucają rozpoczęte czynności,  mówią nieprzyjemne rzeczy. Wystarczy pamiętać, że nie chodzi o coś, co Ty zrobiłeś.

Nie chodzi o ciebie.

Jeśli masz kogoś bliskiego z depresją, może być Ci trudno zrozumieć, co on /ona czuje oraz to, że ich smutek  nie jest odbiciem relacji z Tobą. Jeśli bliska Ci osoba z depresją  potrzebuje separacji  lub ucieka w samotność, nie obwiniaj siebie - nie jesteś przyczyną choroby.

Unikaj stawiania ultimatum i żądań.

Mówiąc, że masz zamiar zerwać z nim/nią, przestać kontaktować się, nie wyleczysz nikogo z choroby. Osoba w depresji nie stanie się tą miłą i czułą, jaką pamiętasz z przeszłości, wyłącznie dlatego, że Ty tak chcesz. Jeśli chcesz odejść, możesz to zrobić.

Osoby w depresji nie chcą być same.

Często zakładamy, że osoby znajdujące się depresji chcą po prostu zostać same. Może się zdarzyć, że potrzebują „przestrzeni”, ale nie oznacza to, że chcą się zmierzyć ze swoimi lękami w pojedynkę.  Zaoferuj przejażdżkę lub spacer, zapytaj, czy chcą, coś zjeść. Zaproponuj zrobienie czegoś we dwoje, czegoś, co będzie odstępstwem od rutyny dnia codziennego. Może to pozwoli niespodziewanie dotrzeć do niej/ do niego. 

Staraj się nie  porównywać własnych  przeżyć z przeżyciami osób w depresji.

Kiedy ktoś przeżywa ciężkie chwile, często chcemy podzielić się  naszymi doświadczeniami: niech wie, że już ktoś przeszedł coś podobnego. Być może pomoże mu w walce z chorobą. Kiedy mówisz coś w stylu: "o tak, kiedyś też byłem przygnębiony  jak ty.."  sprawia to, że  osoba w depresji czuje, że deprecjonujesz jej ból.  Najlepsze, co możesz zrobić  to wysłuchać. Tego właśnie potrzebuje osoba chora.

Powinieneś pytać o to, co czuje osoba w depresji.

Jak  naprawdę czuje się i jak sobie radzi ze swoimi emocjami osoba w depresji? Myśli samobójcze są częstym zjawiskiem i powinniśmy wiedzieć, co zamierza osoba chora. Oraz opracować plan na czas, gdy depresja staje się zbyt przytłaczająca. Należy o tym rozmawiać z osobą w depresji.

Opracuj harmonogram wspólnych zajęć.

Zaproponuj  wspólne zakupy, zajęcia, spacery czy ćwiczenia. Zapytaj, czy możecie razem ugotować obiad i zaplanować spotkanie ze znajomymi. Jednym z najtrudniejszych elementów depresji, jest fakt, iż chory czuje się zbyt wyczerpany, aby gotować zdrowe posiłki – przestaje jeść. Można mu pomóc, gotując wspólnie.

To, że ktoś jest w depresji, nie oznacza, że jest słaby.

Głębia smutku i  cierpienia psychicznego może uczynić człowieka  bardziej empatycznym i  kreatywnym. Poza tym, aby przebrnąć przez chorobę jaką jest depresja trzeba być naprawdę silnym człowiekiem.

Pamiętaj o kontakcie z lekarzem prowadzącym osoby dotkniętej depresją