Wyczytałem niedawno, że banki żywności, wspierające osoby ubogie, mają problemy z uzyskaniem funduszy oraz produktów, które mogłyby dystrybuować wśród swoich podopiecznych.
14.09.2014 14:19
(aktualizacja 26.09.2023 23:25)
Jaki jest poziom ubóstwa w Tomaszowie świadczy wysokość kwot przeznaczanych w ciągu roku na pomoc społeczną przez miasto. Czy są one zawsze dobrze wydatkowane, to już zupełnie inny problem, bo nie jestem przekonany, czy z publicznych pieniędzy należy finansować zakup np. markowego obuwia sportowego, którego koszt sięga 300 złotych (autentyczna historia).
Fundacja „Arka Nadziei” podaje, że z jej pomocy korzysta 2500 tomaszowian. Każdemu z nas zdarzało się chyba widzieć dziesiątki osób, wyczekujących w godzinach porannych przed wejściem do jej siedziby.
Banki żywności w Polsce finansowane są głównie ze środków unijnych pozostających w dyspozycji Agencji Rynku Rolnego oraz Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Instytucje te kolejną transzę środków miały uruchomić w trzecim kwartale tego roku. Okazało się jednak, że nastąpi to z półrocznym opóźnieniem.
Dlatego też instytucje pomocowe apelują do sieci handlowych, właścicieli sklepów i hurtowni o przekazywanie żywności, którą można by wesprzeć najbiedniejszych mieszkańców miasta. I tu się pojawia problem, który sami sobie stworzyliśmy.
Jeszcze 10-12 lat temu funkcjonowało w naszym mieście co najmniej kilkanaście hurtowni spożywczych, oferujących towary głównie właścicielom lokalnych sklepów. Dzisiaj niewiele ich już pozostało. Szacuje się, że w ciągu kilku minionych lat 75-80 procent handlu detalicznego przejęły podmioty zewnętrzne, należące do korporacyjnych sieci handlowych.
Wysysają one z rynku większość przeznaczonych na konsumpcję pieniędzy. Firmy te nastawione są z jednej strony na maksymalizację zysku a z drugiej nie czują się w żaden sposób związane z lokalną społecznością. Nawet szeroko nagłaśniane medialnie akcje wspierania najuboższych mają tylko ten cel by opróżnić jeszcze bardziej nasze kieszenie. Nie ma tu nic za darmo.
W ten sposób ciężar pomocy, jaki jeszcze niedawno brali na siebie lokalni przedsiębiorcy, przejęli na siebie klienci sieci handlowych, ku uciesze marketingowców i poprawie zasobności francuskich, niemieckich i chyba przede wszystkim portugalskich, portfeli.
Jaki z tego wniosek? Polak nie jest mądry nawet po szkodzie.
Masz rację. Kilka lat wstecz Polski Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Tomaszowie wspierał swoich najuboższych członków paczkami żywnościowymi (mąka, kasza, cukier i inne "smakołyki,,) , ale w tej chwili już to nie istnieje, ponieważ kazano związkowi płacić za te dary pomimo, że są one finansowane przez ARR w ramach programu pomocy żywnościowej.
Po przedstawieniu decyzji ZUS o wysokości emerytury Związek kwalifikował osoby, które wymagały pomocy. Wiem to od sąsiadki, która korzystała z takiej pomocy, bo sama ma najniższą emeryturę (staż emerycki 32 lata, a na emeryturę odeszła z działalności gospodarczej).
Z kolei ci "społecznicy,, którzy prowadzą zbiórki w marketach są bardzo napastliwi i nie biorą pod uwagę tego, że ktoś może nie mieć ochoty, czy też możliwości, bo sam ma mało, wspierać obiboków, (bo osoby najbardziej potrzebujące np.emeryci z niewielką emeryturą, czy też inwalidzi wstydzą się iść do MOPS-u czy też innej instytucji i prosić o pomoc) tylko "daj, bo kupiłeś,,.
Napisz komentarz
Komentarze