Adam Nawrocki
Remont ulicy Farbiarskiej w Tomaszowie Mazowieckim. Gdzie jest bezpieczeństwo i kto odpowiada za organizację ruchu?
Remont drogi to nie tylko koparki, ciężki sprzęt i nowa nawierzchnia. To również obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa kierowcom, pieszym, pracownikom budowlanym oraz mieszkańcom sąsiednich nieruchomości. Tymczasem sytuacja na remontowanej ulicy Farbiarskiej w Tomaszowie Mazowieckim budzi poważne wątpliwości. Pytania dotyczą zarówno oznakowania prowadzonych robót, jak i organizacji ruchu, która – zamiast ułatwiać życie mieszkańcom – może skutecznie odcinać ich od własnych domów.
Roboty trwają. A gdzie znaki ostrzegawcze?
Na ulicy Farbiarskiej w Tomaszowie Mazowieckim prowadzone są roboty drogowe realizowane przez firmę PEUP z Piotrkowa Trybunalskiego na zlecenie Powiatu Tomaszowskiego.
Na zdjęciach wykonanych 11 listopada 2026 roku widać pracującą koparkę, ustawione zapory drogowe oraz ograniczenia przejazdu. Nie widać natomiast odpowiedniego oznakowania ostrzegającego kierowców o zbliżaniu się do miejsca prowadzenia robót. Oczywiście fotografie nie muszą obejmować całego odcinka drogi, dlatego ostateczna ocena wymaga sprawdzenia oznakowania w terenie i porównania go z zatwierdzonym projektem czasowej organizacji ruchu.
Wątpliwości budzi przede wszystkim brak widocznych na fotografiach znaków A-14 „roboty na drodze”, ostrzegającego o prowadzonych pracach, oraz A-12c „zwężenie jezdni – lewostronne”. Pojawia się również pytanie o znak B-33 „ograniczenie prędkości”, jeżeli jego zastosowanie przewidziano w zatwierdzonej organizacji ruchu.
Rzecz jasna, nie chodzi o ustawianie znaków dla samych znaków. Ich zadaniem jest odpowiednio wczesne ostrzeganie kierowców, umożliwienie im dostosowania prędkości i przygotowanie do zmieniających się warunków jazdy. Szczególnie tam, gdzie obok poruszających się samochodów pracują ciężkie maszyny budowlane.
Same zapory drogowe nie zastępują prawidłowo zaprojektowanego i wykonanego oznakowania robót. Kierowca nie powinien dowiadywać się o zagrożeniu dopiero w chwili, gdy znajdzie się niemal przed łyżką koparki.
Kto odpowiada za bezpieczeństwo na Farbiarskiej?
W tym miejscu pojawia się zasadnicze pytanie o zakres odpowiedzialności poszczególnych instytucji.
Zgodnie z przepisami Prawa o ruchu drogowym organem zarządzającym ruchem na drogach powiatowych jest starosta. Do jego kompetencji należy między innymi zatwierdzanie projektów organizacji ruchu. Z kolei zarządcą drogi powiatowej jest zarząd powiatu, który odpowiada za zadania wynikające z ustawy o drogach publicznych.
Istotną rolę odgrywa również Policja. Właściwy organ Policji opiniuje projekty organizacji ruchu w przypadkach przewidzianych przepisami, a do ustawowych zadań funkcjonariuszy należy kontrola ruchu drogowego i reagowanie na zagrożenia bezpieczeństwa.
Nie można także pomijać odpowiedzialności wykonawcy robót, który powinien realizować powierzone mu obowiązki zgodnie z przepisami, dokumentacją oraz zatwierdzoną organizacją ruchu.
Czy projekt czasowej organizacji ruchu dla ulicy Farbiarskiej został prawidłowo zatwierdzony? Czy uzyskał wymagane opinie? Czy oznakowanie ustawione w terenie odpowiada temu, które przedstawiono w dokumentacji?
I wreszcie – kto sprawdził, czy przyjęte rozwiązania rzeczywiście zapewniają bezpieczeństwo uczestnikom ruchu?
Bo przecież między zatwierdzeniem projektu a jego prawidłowym wdrożeniem istnieje zasadnicza różnica. Dokument może być bez zarzutu, a rzeczywistość na drodze – zupełnie inna.
Posesja numer 18. Sześć godzin bez dostępu do własnego domu?
To jednak nie koniec wątpliwości związanych z organizacją ruchu w tym rejonie Tomaszowa Mazowieckiego.
Jeszcze poważniejsze zastrzeżenia budzi sytuacja mieszkańców posesji numer 18.
Przy ulicy Zachodniej znajduje się parking, na którym ustawiono znaki B-1 „zakaz ruchu w obu kierunkach” wraz z tabliczkami informującymi, że ograniczenie obowiązuje od godziny 23.00 do 5.00. Dodatkowo w tym czasie zamykane są szlabany.
Z przekazanych informacji wynika, że w konsekwencji zastosowanych rozwiązań mieszkańcy posesji numer 18 zostają w godzinach nocnych pozbawieni możliwości wjazdu i wyjazdu samochodem. Nie zapewniono im alternatywnej drogi dojazdowej. Co więcej, według tych samych informacji nie mają również możliwości swobodnego dotarcia do nieruchomości pieszo.
Jeżeli tak wygląda sytuacja w rzeczywistości, oznacza to, że przez sześć godzin każdej nocy mieszkańcy mogą być całkowicie odcięci od swoich domów.
Trudno uznać taki stan rzeczy za prawidłowo zorganizowaną komunikację. Trudno również zrozumieć, w jaki sposób przygotowywano rozwiązania drogowe, skoro – jak wynika z przedstawionej sytuacji – nie uwzględniono jednej z najbardziej podstawowych potrzeb mieszkańców: możliwości dotarcia do własnej nieruchomości.
Nie chodzi przecież wyłącznie o wygodę. Co stanie się w przypadku nagłego zachorowania, konieczności wezwania pogotowia ratunkowego, interwencji straży pożarnej albo potrzeby pilnego opuszczenia domu? Czy służby ratunkowe mają zapewniony dostęp do posesji? Czy istnieje procedura awaryjnego otwierania szlabanów?
Droga do domu nie może zamieniać się nocą w drogę donikąd.
Kto przewidział takie rozwiązanie? A kto sprawdził jego konsekwencje?
Ograniczenia ruchu w czasie remontów są nieuniknione. Mieszkańcy doskonale to rozumieją. Potrafią zaakceptować utrudnienia, hałas, objazdy i czasową zmianę codziennych przyzwyczajeń. Nie oznacza to jednak, że można pomijać ich podstawowe potrzeby.
Powstaje więc pytanie, czy zarządca drogi, projektant czasowej organizacji ruchu oraz podmioty odpowiedzialne za funkcjonowanie parkingu przy ulicy Zachodniej przewidziały rozwiązania umożliwiające mieszkańcom posesji numer 18 całodobowy dostęp do nieruchomości.
Czy wcześniej poinformowano ich o ograniczeniach? Czy przeanalizowano możliwość wyznaczenia alternatywnego dojścia lub dojazdu? Czy zapewniono dostęp służbom ratunkowym? A może przyjęto, że od godziny 23.00 do 5.00 mieszkańcy po prostu nie będą potrzebowali wychodzić z domu ani do niego wracać?
Organizacja ruchu powinna służyć ludziom. Nie może sprowadzać się do ustawienia znaków, zamknięcia szlabanów i pozostawienia mieszkańców samych z problemem.
Szczególnie że ograniczenia w dostępie do nieruchomości mogą mieć konsekwencje znacznie poważniejsze niż zwykłe niedogodności komunikacyjne.
Bezpieczeństwo nie może istnieć wyłącznie na papierze
Nikt rozsądny nie kwestionuje potrzeby remontowania dróg. Przeciwnie – poprawa infrastruktury jest konieczna, a mieszkańcy Tomaszowa Mazowieckiego od lat oczekują modernizacji wielu ulic. Jednak każda inwestycja powinna być realizowana z poszanowaniem bezpieczeństwa uczestników ruchu i praw mieszkańców.
Odpowiednie oznakowanie prowadzonych robót, zabezpieczenie miejsca pracy ciężkiego sprzętu, czytelne ostrzeganie o zwężeniach jezdni oraz zapewnienie bezpiecznego przejazdu i przejścia to nie przejaw szczególnej troski. To standard, którego należy wymagać od podmiotów odpowiedzialnych za organizację ruchu.
Podobnie powinno być z dostępem do nieruchomości. Nawet jeżeli czasowe ograniczenia są konieczne ze względów technicznych lub bezpieczeństwa, trzeba odpowiednio wcześnie przewidzieć ich konsekwencje i – w granicach istniejących możliwości – zapewnić mieszkańcom rozwiązania alternatywne.
Mieszkańcy mają prawo oczekiwać, że zarządca drogi będzie dbał nie tylko o terminowe wykonanie inwestycji, ale również o bezpieczeństwo i warunki życia w trakcie jej realizacji.
Nie wystarczy odebrać robót po zakończeniu remontu. Trzeba jeszcze zadbać o to, co dzieje się podczas ich prowadzenia.
Siedem pytań, na które mieszkańcy powinni otrzymać odpowiedź
W związku z sytuacją na ulicach Farbiarskiej i Zachodniej zasadne jest skierowanie do Starostwa Powiatowego w Tomaszowie Mazowieckim, zarządcy drogi oraz właściwych jednostek Policji następujących pytań:
- Kiedy i przez jaki organ zatwierdzono projekt czasowej organizacji ruchu obowiązujący podczas remontu ulicy Farbiarskiej?
- Czy projekt uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie, w tym opinię właściwego organu Policji, jeżeli była ona wymagana?
- Czy oznakowanie i zabezpieczenie miejsca robót odpowiadają zatwierdzonemu projektowi czasowej organizacji ruchu?
- Dlaczego na fotografiach wykonanych 11 listopada nie widać odpowiedniego oznakowania ostrzegawczego? Czy znaki informujące o robotach drogowych, zwężeniu jezdni i ewentualnym ograniczeniu prędkości ustawiono w wymaganych miejscach?
- Czy przeprowadzono kontrolę prawidłowości oznakowania i zabezpieczenia robót? Jeśli tak, kiedy, przez kogo i z jakim wynikiem?
- Na jakiej podstawie wprowadzono rozwiązania, które – według przekazanych informacji – uniemożliwiają mieszkańcom posesji numer 18 dostęp do nieruchomości w godzinach od 23.00 do 5.00?
- Czy przewidziano rozwiązanie zapewniające mieszkańcom całodobowy dostęp do posesji, w tym możliwość interwencji służb ratunkowych?
Na te pytania powinny paść konkretne odpowiedzi. Najlepiej poparte dokumentami, wynikami kontroli oraz wskazaniem osób i instytucji odpowiedzialnych za przyjęte rozwiązania.
Nie chodzi o szukanie winnych za wszelką cenę. Chodzi o ustalenie, czy wszystko zostało przygotowane i wykonane zgodnie z prawem, zasadami bezpieczeństwa oraz elementarnym rozsądkiem.
Bo bezpieczeństwo na drogach nie powinno być jedynie zapisem w dokumentacji, pieczątką pod projektem czy podpisem pod decyzją. Powinno być widoczne w rzeczywistości – szczególnie tam, gdzie pracują koparki, poruszają się samochody i mieszkają ludzie.
A jeśli pomiędzy urzędowym projektem a codziennym życiem mieszkańców powstała przepaść, ktoś powinien wreszcie odpowiedzieć na pytanie, kto ją stworzył i kto zamierza ją zasypać.
Napisz komentarz
Komentarze