Jeszcze niedawno w Arenie Lodowej w Tomaszowie Mazowieckim rozbrzmiewał charakterystyczny szum łyżew przecinających lodową taflę. Podczas październikowych mistrzostw Polski zawodnicy walczyli nie tylko o krajowe medale, lecz także o miejsca w reprezentacji na najważniejsze międzynarodowe zawody. Teraz rywalizacja przenosi się do Pekinu, na obiekt pamiętający zimowe igrzyska olimpijskie w 2022 roku. To właśnie tam rozpocznie się kolejna odsłona zmagań najlepszych panczenistów świata.
Dla kibiców z Tomaszowa Mazowieckiego ten sezon będzie miał szczególne znaczenie. Władimir Semirunnij, Damian Żurek, Karolina Bosiek i Szymon Kwapisz, reprezentujący KS Pilica Tomaszów Mazowiecki, znaleźli się w składzie polskiej ekipy na inauguracyjne zawody. Każdy z nich ma własne cele, doświadczenia i sportowe ambicje. Łączy ich jednak miejsce, które na łyżwiarskiej mapie Polski odgrywa coraz ważniejszą rolę — tomaszowska Arena Lodowa.
Po igrzyskach życie zaczyna się od nowa
Zbigniew Bródka doskonale wie, jak smakuje olimpijski sukces. W Soczi w 2014 roku dokonał czegoś, co wcześniej wydawało się niemal nieosiągalne. Zdobył złoty medal na dystansie 1500 metrów, zapisując jedną z najpiękniejszych kart w historii polskich sportów zimowych. Dziś, jako członek zarządu Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego, przygląda się swoim następcom i przekonuje, że pierwszy sezon po igrzyskach to szczególny moment w karierze każdego zawodnika.
– Doskonale pamiętam sezon tuż po igrzyskach olimpijskich w Soczi. To właśnie wtedy postawiłem sobie za cel szukania alternatyw, aby jak najlepiej przygotować się do kolejnej wielkiej imprezy – powiedział Bródka w rozmowie z Polską Agencją Prasową.
Jego słowa nie są wyłącznie wspomnieniem dawnych sukcesów. To również przypomnienie, że sportowy rozwój nie przebiega po linii prostej. Po wielkich triumfach przychodzą okresy poszukiwań, po rozczarowaniach konieczność odbudowania pewności siebie. A czasami trzeba zmienić sposób trenowania, by ponownie odnaleźć właściwy rytm.
Sezon 2026/2027 będzie dla polskiej reprezentacji pierwszym pełnym sezonem po igrzyskach w Mediolanie i Cortinie d'Ampezzo. To czas sprawdzania nowych rozwiązań, budowania formy i przygotowań do kolejnego olimpijskiego cyklu, którego finałem będą igrzyska w 2030 roku.
Tomaszowska Pilica ma swoich bohaterów
Jednym z najważniejszych nazwisk pozostaje Władimir Semirunnij, zawodnik KS Pilica Tomaszów Mazowiecki, który podczas tegorocznych igrzysk olimpijskich zdobył srebrny medal na dystansie 10 000 metrów. W marcu dołożył do tego brązowy medal wielobojowych mistrzostw świata w Heerenveen. Jego sportowa droga jest dowodem, jak wiele może zmienić determinacja, konsekwencja i odpowiednio wykorzystany talent.
Podczas październikowych mistrzostw Polski w Tomaszowie Mazowieckim Semirunnij pokazał, że nie zamierza spoczywać na laurach. Zwyciężył na 5000 metrów, ustanawiając rekord toru, a następnie sięgał po kolejne krajowe tytuły. W Pekinie będzie jednym z zawodników, na których polscy kibice zwrócą szczególną uwagę.
Inną historię pisze Damian Żurek. Sprinter tomaszowskiej Pilicy podczas igrzysk olimpijskich dwukrotnie znalazł się tuż za podium, zajmując czwarte miejsca na 500 i 1000 metrów. Dla sportowca, który przyjeżdża na najważniejszą imprezę czterolecia z medalowymi ambicjami, taki rezultat potrafi boleć bardziej niż odległa lokata. Ale właśnie z podobnych doświadczeń rodzi się czasem największa motywacja.
W gronie czołowych sprinterów pozostaje również Marek Kania, mający za sobą udane starty w zawodach Pucharu Świata i sukcesy mistrzowskie. Na polskich torach pokazał już, że potrafi wygrywać z wymagającymi rywalami. Teraz musi ponownie potwierdzić swoją klasę na arenie międzynarodowej.
Nie można zapominać o Karolinie Bosiek, która w październiku triumfowała w Tomaszowie Mazowieckim na dystansie 1500 metrów, ani o młodym Szymonie Kwapiszu. Dla tego ostatniego udział w rywalizacji z najlepszymi panczenistami świata może być kolejnym ważnym etapem sportowego dojrzewania.
Młodość nie zamierza czekać na swoją kolej
Bródka zwraca uwagę, że polska kadra przechodzi zmianę pokoleniową. Zawodnicy, którzy jeszcze niedawno odnosili sukcesy w kategoriach juniorskich, otrzymują możliwość regularnego ścigania się z seniorami. A to zupełnie inny świat — większe prędkości, większa presja i rywale, dla których setne części sekundy decydują o medalach.
Jedną z najbardziej interesujących postaci jest 20-letnia Wiktoria Dąbrowska. Reprezentantka Korony Wilanów podczas niedawnych mistrzostw Polski w Tomaszowie Mazowieckim zdobyła trzy medale: złote na 500 i 1000 metrów oraz srebrny na 1500 metrów. Wcześniej z powodzeniem rywalizowała w juniorskim Pucharze Świata.
Jej wyniki pokazują, że zmiana pokoleniowa nie musi oznaczać wyłącznie okresu cierpliwego zbierania doświadczeń. Młodość potrafi przecież zaskakiwać. Nie zna jeszcze wszystkich ograniczeń, które doświadczenie czasem podpowiada starszym zawodnikom. Bywa niecierpliwa, odważna i gotowa ryzykować.
Bródka widzi w Dąbrowskiej zawodniczkę zdolną do sprawienia niespodzianki. Jej występy w Pekinie będą jednym z ciekawszych sprawdzianów dla odmłodzonej reprezentacji.
Pekin otworzy i zamknie najważniejszy rozdział sezonu
Inauguracja Pucharu Świata odbędzie się 13–15 listopada 2026 roku w Pekinie. Następnie panczeniści przeniosą się do japońskiego Obihiro, a w grudniu będą rywalizować w holenderskim Heerenveen i norweskim Stavanger. Po nowym roku zaplanowano kolejne zawody w amerykańskim Salt Lake City i kanadyjskim Calgary.
Najważniejsza impreza sezonu odbędzie się jednak ponownie w stolicy Chin. Mistrzostwa świata w łyżwiarstwie szybkim zaplanowano na 25–28 lutego 2027 roku.
Dlatego listopadowe zawody będą czymś więcej niż walką o pierwsze punkty Pucharu Świata. Polacy otrzymają okazję, by poznać warunki panujące na obiekcie, na którym kilka miesięcy później rozstrzygnie się rywalizacja o tytuły mistrzowskie.
– To właśnie ze względu na mistrzostwa świata nasi reprezentanci w Chinach, oprócz walki o jak najlepsze lokaty w PŚ, powinni również zebrać cenne doświadczenie, które może zaowocować w najważniejszej imprezie sezonu – podkreślił Bródka.
Z Tomaszowa na podium świata?
Łyżwiarstwo szybkie jest dyscypliną bezlitosną. Nie wybacza chwili dekoncentracji, błędu na wirażu ani źle rozłożonych sił. Czasami o zwycięstwie decydują ułamki sekund, których nie sposób dostrzec gołym okiem. Sportowa historia Zbigniewa Bródki przypomina jednak, że właśnie w takiej rywalizacji rodzą się najbardziej niezwykłe triumfy.
Dla Tomaszowa Mazowieckiego rozpoczynający się sezon ma jeszcze jeden wymiar. Sukcesy zawodników Pilicy pokazują, że miejscowe łyżwiarstwo nie jest jedynie elementem sportowej tradycji miasta, ale żywą częścią międzynarodowej rywalizacji. Arena Lodowa staje się miejscem, z którego prowadzi droga na najważniejsze tory świata.
W Pekinie nie wszyscy Polacy będą walczyć o medale. Dla jednych celem jest podium, dla innych awans do silniejszej grupy lub poprawienie rekordu życiowego. Ale każdy z tych startów może mieć znaczenie w perspektywie kolejnych miesięcy i lat.
Bo wielkie sportowe historie rzadko zaczynają się od fanfar. Częściej od codziennych treningów, zmęczenia, upadków i kolejnych prób. Od pierwszego odepchnięcia łyżwą, pierwszego wirażu i pierwszej mety przekroczonej o ułamek sekundy szybciej niż poprzednio.
A potem przychodzi dzień, w którym świat zaczyna zapamiętywać nazwiska.
Opracowanie: NaszTomaszow.pl na podstawie informacji PAP oraz danych o sezonie łyżwiarskim 2026/2027
Napisz komentarz
Komentarze