Reforma POZ skupia się na pięciu zmianach: realizacji programów profilaktycznych, poszerzeniu zakresu badań diagnostycznych, zmianie opieki nad chorymi przewlekle, wdrożeniu opieki koordynowanej POZ oraz na wprowadzeniu rozliczania jednostkowego wybranych porad pielęgniarskich.
Wprowadzenie modelu opieki koordynowanej zakłada, że w POZ odbywa się koordynacja całego procesu leczenia, w ramach opieki koordynowanej będzie można wykonać badania z zakresu kardiologii, diabetologii, endokrynologii czy pulmonologii.
"Opieka koordynowana to taki model opieki nad pacjentem, który zakłada, że w POZ odbywa się koordynacja całego procesu leczenia: diagnostyki, pierwszych, wstępnych diagnoz, diagnoz specjalistycznych, które mają doprowadzić pacjenta do poprawy stanu zdrowia. Elementem zarządzania ścieżką pacjenta będzie właśnie POZ" – mówił w czerwcu na konferencji prasowej minister zdrowia Adam Niedzielski.
Opieka koordynowana to szerszy wachlarz możliwości diagnostycznych i leczenia najczęstszych chorób przewlekłych już u swojego lekarza rodzinnego. Lekarz POZ będzie mógł zlecić pacjentom badania (w sytuacjach medycznie uzasadnionych), które do tej pory były zarezerwowane dla lekarza specjalisty.
Leczenie będzie oparte na indywidualnym planie leczenia (Indywidualnym Planie Opieki Medycznej) i ma uwzględniać nie tylko wykonywanie badań, ale także konsultacje między lekarzem POZ a lekarzem specjalistą i dodatkowe konsultacje np. z dietetykiem.
Koordynacja opieki nad pacjentem dotyczy schorzeń z zakresu kardiologii, diabetologii, chorób płuc, endokrynologii, na które najczęściej chorują Polacy. Wprowadzenie opieki koordynowanej w POZ wiąże się z poszerzeniem listy badań diagnostycznych, które może zlecić lekarz rodzinny. Chodzi m.in. o pakiet badań tarczycowych: antyTPO, antyTSHR, antyTG, EKG wysiłkowe, Holter EKG (24, 48, 72 godz.), USG Doppler naczyń kończyn dolnych, ECHO serca. Do tej pory na te badania kierował lekarz specjalista.
Ponadto lekarz POZ będzie mógł zlecić pacjentowi (w sytuacji medycznie uzasadnionej) konsultacje z dietetykiem (przy rozpoznaniu np. cukrzycy) oraz konsultacje z lekarzem specjalistą z zakresu diabetologii, endokrynologii, kardiologii, pulmonologii lub alergologii.
Nowością jest też możliwość konsultowania stanu zdrowia pacjenta przez lekarza POZ z lekarzem specjalistą. Konsultacje lekarskie będzie można prowadzić również zdalnie.
Wprowadzenie opieki koordynowanej wzmacnia rolę koordynatora, który zadba m.in. o lepszą komunikację na linii lekarz – pacjent, szczegółowo poinformuje pacjenta o kolejnych etapach leczenia, będzie współpracował z osobami, które udzielają świadczeń medycznych w ramach opieki koordynowanej.
Koordynator opieki w POZ po raz pierwszy pojawił się w 2021 r. Od 1 października 2021 roku poradnie Podstawowej Opieki Zdrowotnej powinny wyznaczyć koordynatora, który wesprze pacjentów POZ w procesie leczenia. Docelowo koordynator będzie dbał o lepszą komunikację na linii lekarz – pacjent, informował szczegółowo o kolejnych etapach leczenia, nie tylko w ramach POZ, oraz wspomagał organizację leczenia, w szczególności pacjentów z chorobami przewlekłymi.
Przepisy nie wymagają, aby była to osoba nowo zatrudniona. Zadania koordynatora może realizować personel, który już pracuje w poradni (w tym lekarz, pielęgniarka, rejestratorka).
Korzyści dla pacjentów to dostęp do koordynatora, który planuje i monitoruje przebieg diagnostyki oraz terapii oraz przypomina o nadchodzących wizytach; zapewnienie planu leczenia, czyli kontynuacji leczenia także poza POZ; sprawniejszy przepływ informacji m.in. o stanie pacjenta i wynikach jego badań między lekarzem rodzinnym a lekarzami innych specjalności.
Wprowadzenie opieki koordynowanej w konkretnej przychodni jest dobrowolne. Przychodnie, które już są gotowe do włączenia koordynacji, od 1 października 2022 r. mogą występować do oddziałów wojewódzkich NFZ z wnioskiem o rozszerzenie umowy o usługi związane z opieką koordynowaną.(PAP)
Napisz komentarz
Komentarze