To był tylko sparing, ktoś powie. Jasne. W czerwcu nikt jeszcze nie rozdaje medali, pucharów ani europejskich przepustek. Ale są takie mecze kontrolne, które mówią więcej niż sama rubryka z wynikiem. Nie dlatego, że rywal z Rzeszowa miał być miarą ligowych ambicji Widzewa, ale dlatego, że po urlopach, badaniach, testach i pierwszych treningach zespół pokazał coś, czego latem najbardziej szukają trenerzy: energię, głód i konkrety pod bramką.
W „Sercu Łodzi” Widzew pokonał Stal Rzeszów 4:0. Wynik otworzył w pierwszej połowie Andi Zeqiri, który pewnie wykorzystał rzut karny po faulu na Mariuszu Fornalczyku. Po przerwie show skradł Sebastian Bergier. Napastnik Widzewa zdobył trzy bramki – jedną po akcji z rzutu wolnego i dwie kolejne z jedenastu metrów. Hat-trick w meczu kontrolnym nie trafia może od razu do klubowych kronik złotymi zgłoskami, ale dla napastnika to zawsze paliwo. A napastnik bez pewności siebie jest jak gitarzysta bez wzmacniacza – niby gra, ale nikt tego nie czuje.
Bergier z hat-trickiem. Napastnik dał trenerowi argument
W futbolu przygotowawczym najważniejsze są minuty, schematy, reakcje po stracie, ustawienie, intensywność. Tyle mówi podręcznik trenerski. Ale piłka nożna, jak pisałby pewnie Eduardo Galeano, nie żyje tylko tabelkami. Żyje momentem. Bramką. Błyskiem. Tym krótkim ukłuciem emocji, po którym nawet sparing zaczyna smakować jak coś więcej niż trening w koszulkach meczowych.
Sebastian Bergier wszedł na boisko po przerwie i zrobił to, czego oczekuje się od napastnika: był tam, gdzie trzeba, uderzał, szukał bramki, wziął odpowiedzialność. Trzy gole, nawet jeśli dwa z rzutów karnych, budują pozycję w szatni. Zwłaszcza latem, kiedy trener układa hierarchię od nowa, sprawdza reakcje zawodników i patrzy, kto nie tylko dobrze wygląda na treningu, ale potrafi przekuć przewagę w konkretny wynik.
Widzew w drugiej połowie nie tylko podwyższył prowadzenie, ale też nie pozwolił Stali wrócić do meczu. To ważne, bo mecze kontrolne często rozmywają się po zmianach. Tempo siada, rytm pęka, gra przypomina próbę orkiestry, w której każdy zna inną partyturę. Tym razem łodzianie po zmianach nadal naciskali, a wynik rósł.
Fornalczyk aktywny, Zeqiri skuteczny, Bukari pod lupą
Pierwszy gol zaczął się od akcji Mariusza Fornalczyka, który został sfaulowany w polu karnym. To właśnie takie wejścia skrzydłowych są w letnich sparingach szczególnie cenne. Nie efektowne „pod publiczkę”, ale konkretne: drybling, złamanie linii obrony, wymuszony błąd przeciwnika.
Andi Zeqiri wykorzystał jedenastkę i otworzył wynik. To również drobiazg tylko pozornie. Napastnicy żyją z bramek, a pierwszy gol w okresie przygotowawczym potrafi zdjąć z pleców mały, ale uciążliwy plecak presji.
Najwięcej spojrzeń i tak kierowało się jednak na Osmana Bukariego. Reprezentant Ghany, najgłośniejsze nazwisko w kadrze Widzewa i piłkarz, którego transfer rozpalał wyobraźnię kibiców, zagrał ponad godzinę. Każde jego przyjęcie, każdy sprint i każda strata będą ważyć więcej niż u innych. Tak już jest z zawodnikami, za którymi idą wielkie pieniądze i wielkie oczekiwania. Bukari nie musi wygrywać sparingów w czerwcu. Musi jednak coraz wyraźniej pokazywać, że Widzew ma w rękach nie kosztowną ozdobę, ale realną broń.
Vuković testuje, Widzew łapie rytm
Aleksandar Vuković potraktował mecz zgodnie z logiką przygotowań. Były zmiany, testowanie ustawień, minuty dla kolejnych zawodników i sprawdzanie różnych wariantów. Spotkanie rozegrano w formule 2 x 40 minut, bez udziału publiczności, więc bardziej przypominało zamknięty poligon niż widowisko dla trybun.
Tyle że nawet na poligonie można zobaczyć, czy broń strzela prosto.
Widzew wyglądał na zespół, który chce szybko wejść na właściwe obroty. Po trudach poprzedniego sezonu przygotowania do nowych rozgrywek rozpoczęły się 22 czerwca, a łodzianie mają w planie kolejne mecze kontrolne oraz zagraniczne zgrupowanie w austriackim Bad Erlach. To tam przyjdzie dopracowywać szczegóły, których w starciu ze Stalą nie da się jeszcze uczciwie ocenić: pressing, wyjście spod presji, zachowanie po stracie, automatyzmy w ataku pozycyjnym.
Na razie jednak pierwszy komunikat poszedł w świat: Widzew wygrał 4:0 i zrobił to bez większej nerwowości.
Wynik cieszy, ale liga zapyta o więcej
Nie ma sensu budować pomnika po jednym sparingu. Historia piłki zna letnich mistrzów przygotowań, którzy jesienią błądzili po boisku jak bohaterowie Kafki po urzędowym korytarzu. Zna też drużyny, które w czerwcu wyglądały przeciętnie, a potem w lidze grały jak dobrze nastrojony zespół jazzowy.
Dlatego wynik ze Stalą trzeba czytać rozsądnie. To dobry początek, a nie deklaracja potęgi. Widzew pokazał skuteczność, wymuszał błędy, potrafił wykorzystać rzuty karne i zachował czyste konto. Bergier dostał solidny zastrzyk pewności siebie. Zeqiri otworzył strzelanie. Fornalczyk dał sygnał aktywności. Bukari złapał kolejne minuty, choć wokół niego oczekiwania będą rosły z każdym tygodniem.
A kibice? Kibice Widzewa są jak publiczność na koncercie rockowym – nie przyszli słuchać strojenia instrumentów. Chcą mocnego wejścia, rytmu i refrenu, który zostaje w głowie. Na razie dostali pierwszy akord. Głośny, czysty i obiecujący.
Widzew Łódź – Stal Rzeszów 4:0 (1:0)
Bramki: Andi Zeqiri 28’ k., Sebastian Bergier 74’, 77’ k., 80+5’ k.
Widzew: Bartłomiej Drągowski, Jan Krzywański, Marcel Krajewski, Ángel Baena, Carlos Isaac, Daniel Tanżyna, Mateusz Żyro, Christopher Cheng, Jan Juśkiewicz, Tonio Teklić, Fran Álvarez, Lindon Selahi, Kamil Cybulski, Emil Kornvig, Kuba Nawrocki, Osman Bukari, Andi Zeqiri, Sebastian Bergier, Mariusz Fornalczyk, Antoni Klukowski.
Napisz komentarz
Komentarze