Nasi do Sejmiku

Minęło pół roku od wyborów parlamentarnych i prawie półtora od wyborów samorządowych. Wszyscy kandydaci na prezydentów i posłów epatowali nas swoimi stronami internetowymi, na których mogliśmy przeczytać jak bardzo są wspaniali i jakich wielkich czynów już dokonali? Pretendenci do różnych funkcji i stanowisk oraz o strategicznych dokonają jeszcze ku chwale małej i dużej ojczyzny. Co dzisiaj zostało po różnej jakości produkcjach „www”? Postanowiliśmy dokonać krótkiego przeglądu sieciowych wizytówek kandydatów na radnych prezydentów i posłów.

Sąd Okręgowy w Świdnicy unieważnił ostatnio II turę wyborów prezydenckich w Wałbrzychu. Wygaszono mandat prezydenta tego miasta Piotra Kruczkowskiego oraz radnych z jednego z okręgów wyborczych. Tym samym wybory muszą zostać powtórzone. Także w Tomaszowie mówi się od wielu lat, że niektórzy spośród kandydatów na radnych kupują głosy płacąc alkoholem lub drobnymi kwotami pieniężnymi. Przy okazji każdych wyborów wokół lokali wyborczych można w pewnych godzinach zaobserwować grupki snujących się niczym cienie osobników , czekających na… no właśnie nikt nigdy nikogo ponoć na niczym nie przyłapał. Jedyny taki przypadek miał miejsce przy okazji ostatnich wyborów samorządowych, kiedy to jedna z pracownic Urzędu Miasta a jednocześnie członkini Obwodowej Komisji Wyborczej zauważyła, że pewien wyborca usiłuje wynieść z siedziby komisji karty do głosowania. Wywiązała się szamotanina, wezwano policję. Zatrzymany tłumaczył się, że karty skupowane są w jednym z okolicznych sklepów.

Po raz pierwszy na temat finansowania samorządowej kampanii wyborczej zamierzałem napisać blisko rok temu. Chciałem w ten sposób zwrócić uwagę na problem wydatkowania dziesiątek a nawet setek tysięcy złotych, często przez komitety i kandydatów, którzy w swoich deklaracjach majątkowych nie deklarują żadnych oszczędności ani też zaciąganych kredytów bankowych. Po raz pierwszy też wtedy zderzyłem się z urzędniczym murem instytucji nazywanej Państwową Komisją Wyborczą, kiedy na moją prośbę udostępnienia sprawozdań finansowych usłyszałem, że miałem taką możliwość przez rok po wyborach a teraz są one zarchiwizowane. Na nic zdało się moje tłumaczenia, że przecież są to dokumenty jawne i powinny być one ogólnie dostępne w Internecie. Naprawdę byłem zaskoczony, bo przecież tyle się w Polsce mówi o transparentności. Obiecałem sobie, że do tematu powrócę, po skończonych i rozliczonych wyborach samorządowych. Tak też zrobiłem, gdy tylko minął 7 marca a więc ostateczny termin dokonania rozliczenia. I po raz kolejny stwierdziłem, że w Polsce istnieje szczególna odmiana jawności… ale może po kolei.

Skończyła się pierwsza dekada XXI wieku. Internet stał się podstawowym źródłem nie tylko wiedzy ale i komunikacji społecznej. Już nie „wszechwiedzące” gazety z przemądrzałymi i często całkowicie pozbawionymi etyki zawodowej dziennikarzami czy telewizja, w której zaczyna dominować show a prezenter udaje hinduskiego guru próbującego wskazywać tę jedyną, właściwą drogę ale globalna sieć tworzy prawdziwie opiniotwórcze środowisko. Tu informacja rozprzestrzenia się najszybciej. Jednak najważniejsze jest to, że w krótkim czasie łatwo ją zweryfikować. Wciskanie „ciemnoty” działa tu na krótką metę a wnikliwi internauci szybko wyczują fałsz i sprowadzą kłamcę do odpowiedniego poziomu. Rosnącą siłę Internetu próbują wykorzystywać specjaliści o Public Relations oraz kandydujący w wyborach różnego szczebla politycy. Jednak czy próba wykorzystania jest równoznaczna ze zrozumieniem. Przeglądając strony tomaszowskich kandydatów na prezydenta miasta, czy komitetów wyborczych można w to szczerze zwątpić. Prawie wszystkie wyglądają na tworzone ad hoc, jedynie na potrzeby kampanii wyborczej. Poza jednym wyjątkiem nie służą komunikacji a są jedynie kolejną ulotką wyborczą. Tego typu „produkcje” internetowe nie przysparzają głosów a wręcz je odbierają, bo internauta swoje wie i widzi. By strona spełniała swoją rolę musi być nie tylko stale aktualizowana ale również ma dawać możliwość interakcji czytelnikowi.

Na przełomie ostatnich tygodni wiele działo się na naszej ojczystej tomaszowskiej ziemi. Doszło przede wszystkim do drugiej tury wyborów prezydenckich, które wyłoniły głowę naszego miasta. Jednak zanim to się wydarzyło, mogliśmy obserwować zażartą walkę pomiędzy oboma kandydatami. Nauczony błędami przeszłości prezydent Zagozdon nie starał się rzucać oszczerstwami zwłaszcza na finiszu. Pewny swego kandydat Prawa i Sprawiedliwości, radny Marcin Witko, zamieścił na łamach lokalnych gazet i portalu artykuł, w którym mogliśmy przeczytać o sześciu grzechach głównych obecnych władz lokalnych.

Za chwilę dobiegnie końca wyborcza kampania samorządowa. Dziękuję Wam za wszelkie słowa otuchy, za życzliwość, wyrozumiałość i serdeczność okazywaną podczas niezliczonej liczby spotkań i rozmów. Wsłuchiwałem się także z wielką uwagą w głosy krytyczne, bowiem wskazywały mi one te obszary funkcjonowania miasta, które muszą być poprawione. Wy