Do konkursu przystąpiło 23 uczestników. W wyznaczonym terminie wpłynęło 10 prac konkursowych. Prace musiały dotyczyć szczegółowego opracowania „Koncepcji urbanistyczno–architektonicznej przebudowy Parku Bulwary wraz z budową kładek pieszo–rowerowych nad rzeką Wolbórką”.
– Chodzi tutaj dokładnie o odcinek między mostem na ul. Legionów a mostem na ul. Warszawskiej. Jest to miejsce, które łączy tereny przeznaczone pod budowę Galerii Mazovia z terenami należącymi do miasta, uwzględnionymi w projekcie rewitalizacji – tłumaczy Grzegorz Haraśny, wiceprezydent Tomaszowa.
W składzie jury konkursowego znaleźli się: Przewodniczący – Przemysław Szymański, adiunkt w Instytucie Architektury i Urbanistyki Politechniki Łódzkiej, gdzie pracuje od uzyskania dyplomu w 1994 roku, od 1996 roku prowadzi autorską pracownię architektoniczną; Sędzia Referent – Maria Bielicka, architekt krajobrazu; Członkowie: Anna Fultz – Architekt Miasta, Jacek Ferdzyn – prezes łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich, Roman Wieszczek – przewodniczący Łódzkiej Okręgowej Izby Architektów, Grzegorz Haraśny – wiceprezydent Tomaszowa, Grzegorz Sławiński – Pełnomocnik Prezydenta ds. Rewitalizacji; Sekretarz: Bartłomiej Matysiak – przedstawiciel Biura Pełnomocnika Prezydenta ds. Rewitalizacji.
Jury postanowiło przyznać następujące miejsca:
I miejsce – nagroda 20.000 zł – Grupa Projektowa TM_Architekci Mariusz Chachoń (Tomaszów Maz.)
II miejsce – nagroda 12.000 zł – IUVO Marcin Radgowski (Nowa Ruda)
III miejsce – nagroda 8.000 zł – EM4 Pracownia Architektury Brataniec (Kraków)
Wyróżnienia oraz nagrody pieniężne w wysokości 5.000 zł otrzymali:
LARIX – Twój ogród Katarzyna Słodkowska-Zamorska (Iwiny), Pleneria Sp. z o.o. Spółka Komandytowa (Wołomin), Konsorcjum projektowe: Jarosław Domagało, Małgorzata Domagało, Jacek Wnuk (Łódź).
Poniżej przedstawiamy opis do koncepcji projektowej autorstwa Grupy Projektowej TM_Architekci Mariusz Chachoń, w tym przyjętych koncepcji architektonicznych, konstrukcyjnych, materiałowych oraz instalacyjnych. W galerii poniżej znajdują się również grafiki.
MIEJSCE
Park Bulwary położony jest w sercu Tomaszowa Mazowieckiego. Park stanowi tylko niewielką część rozbudowanego ekosystemu będącego zielonym klinem przewietrzającym miasto na osi wschód–zachód. Niewątpliwym urokiem parku jest przepływająca równolegle do podłużnej osi parku rzeka Wolbórka.
W granicy opracowania park sąsiaduje od strony północnej z przemysłowymi terenami byłej Mazovii, od południa z historycznymi kwartałami miejskimi znajdującymi się wzdłuż ulicy Farbiarskiej. Krótsze boki Parku ograniczone są mostami. Od zachodu jest to most na ulicy Legionów, od wschodu most na ulicy Warszawskiej, będący znakomitym punktem widokowym, z którego można podziwiać otwarcie krajobrazowe na park i rzekę, stanowiącą naturalną podłogę urbanistyczną.
ZAŁOŻENIA URBANISTYCZNE
Dokonując analizy urbanistycznej w najbliższym kontekście, zauważyć można ukształtowane nieopodal place: tj. Plac Kościuszki, jak również Plac Narutowicza o zupełnie innym charakterze. Plan miejscowy przewiduje utworzenie kolejnego placu w przestrzeni należącej do terenów byłej Mazovii. W związku z powyższym oparliśmy nasze założenia projektowe o ideę połączenia tych placów poprzez stworzenie kompozycji urbanistycznej opartej na konstrukcji powiązań widokowych i przestrzennych poprzez elementy kompozycyjne: dominanty, akcenty przestrzenne, linie i płaszczyzny prowadzące wzrok do wnętrz parkowych. W związku z tym utworzono kręgosłup urbanistyczny, który stanowi poprzecznie ukształtowany ciąg pieszo–rowerowy przebiegający od strefy wejścia do parku – od ulicy Zgorzelickiej – poprzez Plac Centralny, w dalszej części biegnący przez Plac Sztuki do kładki i dalej do projektowanej przestrzeni publicznej tuż przy samej galerii.
Wzdłuż tej struktury aranżowane są różnego rodzaju przestrzenie służące animacji kultury. Równolegle do linii brzegowej rzeki wyprowadzone zostały alejki spacerowe oraz ścieżki rowerowe. Aby pokazać walor krajobrazowy doliny, bezpośrednio tuż przy linii brzegowej zaaranżowano platformę widokową z widokiem na most w ulicy Warszawskiej oraz na projektowaną kładkę i linię brzegową.
Alternatywną formą spędzania czasu wzdłuż nabrzeża są trapy drewniane usytuowane poniżej skarpy. Aby wzmocnić doznania widokowe z mostu przy ulicy Warszawskiej, postuluje się uregulowanie linii brzegowej w postaci umocnienia naturalnego kiszką faszynową. Program funkcjonalny parku zakłada, iż powinien on stanowić atrakcję dla każdej grupy wiekowej.
Park funkcjonalnie jest podzielony na strefę rozrywki, aktywizacji fizycznej oraz wyciszenia.
Strefa rozrywki znajduje się od strony południowo–wschodniej parku, przy wejściu od ulicy Warszawskiej. W tej strefie znajduje się ogródek sezonowy wraz z przynależną strefą toalet publicznych oraz małą sceną. Tworząc formę pawilonu o charakterze usługowym, zamyka on osie widokowe biegnące z wnętrza parku, zasłaniając w ten sposób zapleczową strefę istniejących pawilonów handlowych.
Drugą część strefy rozrywki stanowi Plac Centralny z przynależnymi do niego Placem Sztuki oraz Dziedzińcem Sztuki. Ta część parku przewidziana jest pod organizowane imprezy masowe i wystawy plenerowe. Przestrzeń ta została wykreowana poprzez zaprojektowanie specjalnej wielofunkcyjnej formy przestrzennej z siatek stalowych, która byłaby jednocześnie stelażem pod winobluszcz pnący, a całość stanowiłaby parawan wizualny rozdzielający optycznie Plac Centralny na mniejsze, kameralne przestrzenie przeznaczone pod ekspozycje sztuki.
Brzeg południowy i północny spinają dwie kładki pieszo–rowerowe o identycznym schemacie konstrukcyjnym, różniące się jedynie detalem w postaci balustrady. Kładka znajdująca się pomiędzy ulicą Zgorzelicką a Warszawską posiada bardziej urozmaicony detal architektoniczny w postaci zwięńczenia belką stalową w pasie górnym kratownicy. Ponieważ kładka posiada powiązania widokowe z mostu na ulicy Warszawskiej, jej elewacja jest dodatkowo zdobiona linami łączącymi pas górny i dolny ramy stalowej. W przestrzeń ramy stalowej została zaprojektowana cegła ceramiczna, nawiązująca walorem do otaczającej postindustrialnej architektury. Kolorystyka belek również została dobrana tak, aby nawiązywać do klimatu przemysłowego otaczającej zabudowy.
ZIELEŃ
Park miejski w Tomaszowie Mazowieckim pełni ważną rolę w zagospodarowaniu miasta. Jest rozległym terenem zielonym, bogatym pod względem przyrodniczym.
Park otacza gęsta tkanka miejska, spełniająca funkcje: mieszkaniowe, komunikacyjne, usługowe. Miasto potrzebuje wykorzystać potencjał parku, aby poprzez przywrócenie prawidłowych funkcji temu miejscu przyczynić się do rewitalizacji miasta.
Głównym celem koncepcji zieleni jest wykreowanie miejskiego wnętrza o charakterze parkowym, które będzie pełniło szeroką paletę funkcji wpisanych w krajobrazowy charakter parku i w szerszy kontekst urbanistyczny.
Wielkim potencjałem parku jest stary i wartościowy drzewostan. Niezwykle cenne gatunki drzew stanowią unikalny charakter parku, który powinno się zachować.
Założenia koncepcji zakładają wykorzystanie potencjału istniejących drzew, które stałyby się tłem dla bogatego runa parkowego, jakie zaproponowano. Projektowane nowe nasadzenia mają wzbogacić park wizualnie. Naturalnie uzyskane formy nowych nasadzeń mają nadać przestrzeni indywidualny charakter współczesnego parku miejskiego. Poza uzupełnieniem szpaleru Tilia tomentosa przy głównym wejściu nie planuje się nowych nasadzeń zieleni wysokiej. Stan zdrowotny drzew w parku jest bardzo zły, wiele drzew wymaga cięć pielęgnacyjnych.
Istniejący drzewostan należy dokładnie zinwentaryzować, aby wyeliminować okazy do usunięcia lub leczenia.
Pod drzewami zaprojektowano pasy krzewów okrywowych w formie nieregularnych plam. Zaproponowane rośliny to przede wszystkim zimozielone niskie krzewinki lub półzimozielone: Trzmielina Fortune’a – Euonymus fortunei odmiany ‘Coloratus’ i ‘Emerald Gaiety’. Zimozielone rośliny okrywowe takie jak: Pachysandra terminalis – runianka japońska, Hedera helix 'Thorndale' – bluszcz pospolity, Vinca minor – barwinek pospolity. W licznych miejscach proponuje się nasadzenia kolorowych bylin wieloletnich, które rozjaśnią i rozweselą park.
Ponadto, aby urozmaicić smutny krajobraz parku podczas zimy, proponuje się nasadzenia Hedera helix przy drzewach oraz poprowadzenie na sąsiadujące z parkiem ogrodzenia pnączy wspinających się po murze.
Na obrzeżach parku zaprojektowano zwarte nasadzenia krzewów, mające na celu utworzenie buforu oddzielającego park od ruchliwej ulicy. Nasadzenia buforowe przy wiaduktach zaproponowano obsadzić zimozielonym, ciernistym krzewem Pyracantha coccinea 'Orange Glow' – ognik szkarłatny 'Orange Glow' oraz śnieguliczką Chenaulta 'Hancock'.
Otoczenie rzeki Wolbórki wraz z ciekawymi terenami spacerowymi stanowić będzie naturalny krajobraz. Jego liczne cenne ekosystemy występujące w tej części parku wymagają zachowania i szczególnej pielęgnacji.
Liczne wolne przestrzenie ze starannie wypielęgnowanym trawnikiem dawać będą możliwość swobodnego wypoczynku.
Dwie pergole przy placu zabaw obsadzone kolorowymi pnączami z gatunku winobluszcz pięciolistkowy – Parthenocissus quinquefolia. Silne pnącze, pięknie przebarwiające się podczas jesieni, stworzy przyjemne miejsce dla wypoczynku rodziców i dzieci.
SZACUNKOWY KOSZT REALIZACJI INWESTYCJI: 9,5 miliona PLN
Komentarze