Tomaszowski szpital Waszymi oczyma - jaki jest?

Adrian Sęk: Mnóstwo negatywnych komentarzy i wszechobecna wiedza wśród mieszkańców Tomaszowa i okolicznych miast, o opłakanym stanie szpitala powinna dać do myślenia. Poniżej recepta na rozwiązanie problemu całej służby zdrowia w naszym nieszczęśliwym kraju. "Rzut oka przekonuje nas, że sposób przyjęty w socjalizmie jest najgorszy z możliwych. Po pierwsze dlatego, że płacimy nie tylko koszty samej usługi, które,nawiasem mówiąc, stanowią zaledwie część płaconej przez nas ceny, ale również wynagrodzenie pośredników, którzy pośrednictwo swoje narzucają nam pod przymusem. Schemat jest następujący: najpierw opłacamy ludzi, którzy w budżecie państwa ustalają ogólną wartość usług, dajmy na to medycznych, w danym roku. To są koszty ministerstwa oraz część kosztów Sejmu, Senatu i prezydenta. Następnie opłacamy koszty ściągnięcia od nas podatków, przeznaczonych na sfinansowanie tych usług, a więc koszty urzędów skarbowych. Z kolei pieniądze nasze przeznaczone są również na utrzymanie państwowej oraz samorządowej administracji, zarządzającej sektorem ochrony zdrowia, czy edukacji. Ci ludzie ani nikogo nie leczą, ani nikogo nie uczą i w warunkach dobrowolności nigdy byśmy ich nie opłacali. Opłacamy ich, bo musimy,co dowodzi, że prawa narzucające nam taki przymus uchwalone są w interesie tych ludzi, a nie w naszym interesie. Wreszcie,po opłaceniu tych wszystkich pośredników, płacimy również za rzeczywiste usług, to znaczy porady lekarskie, zabiegi, operacje, POBYT W SZPITALU, a także opłacamy wynagrodzenia personelu medycznego, wliczając w to ich podatki dochodowe, składki na ubezpieczenie społeczne i wynagrodzenia, że tak powiem, czyste. Nie trudno zauważyć, że ludzie rzeczywiście wykonujący dla nas usługi medyczne, czy edukacyjne, znajdują się na samym końcu łańcucha pośredników, zatem nie jest dziwne, że dociera do nich tylko ta część pieniędzy, która pozostanie po przejściu przez wcześniejsze ogniwa tego łańcucha. PRYWATYZACJA edukacji,czy ochrony zdrowia oznacza więc, tak naprawdę pozbycie się pośredników. W miejsce dotychczasowego, socjalistycznego schematu opłacania tych usług poprzez łańcuch pośredników, pojawiłby się schemat wolnorynkowy (kapitalistyczny): za usługę płaci ten, kto z niej korzysta i płaci bezpośrednio temu, od kogo ją kupuje. Jest oczywiste, że schemat wolnorynkowy jest tańszy od socjalistycznego, ponieważ odpadają koszty przymusowego pośrednictwa, które z reguły są bardzo wysokie. Wynika z tego, że propaganda strasząca ludzi, że w razie prywatyzacji ochrony zdrowia, umieraliby - koniecznie dlaczegoś - "pod płotami",jest pozbawiona jakichkolwiek racjonalnych podstaw. Jeśli dzisiaj są w stanie opłacić rzeczywiste koszty usług medycznych oraz wynagrodzenia pośredników, to dlaczego nie byliby w stanie opłacić samych tylko kosztów usług medycznych? Przy finansowaniu ochrony zdrowia warto zwrócić uwagę, że w schemacie socjalistycznym jednakowo obciążony jest zarówno ten, który rzeczywiście z usług medycznych korzysta, jak i ten, który nie korzysta z nich niekiedy przez całe lata. Nazywa się to sprawiedliwością społeczną albo społeczną solidarnością, ale tak naprawdę jest to zwyczajne zmuszanie jednych ludzi do wzięcia na swoje utrzymanie innych ludzi. Z żadną sprawiedliwością nie ma to oczywiście nic spólnego." Stanisław Michalkiewicz - Dobry "Zły" Liberalizm

Leżałam 4 razy na ginekologii. Na tym oddziale opieka była okej. Jednak, gdy Leżałam po porodzie bardzo się zawiodłam. Przy porodzie dr Kocemba zwlakal z cesarką do ostatniej chwili i gdyby nie dr Horyń i jego naleganie na operację to dziecka bym nie miała... Położne na oddziale noworodkowym miały wywalone na wszystko. Jak dziecko płakało to darły się na świeżo po porodzie matkę, że pewnie coś zjadła nie tak i teraz Muszą poświęcić temu dziecku więcej uwagi. Zdarzało się tak, że na sali nikogo przy dzieciach nie było. Moja córka leżała w inkubatorku. Gdy zrobiła kupę w Pampersa powiedziałam o tym położnej, a dostałam solidne kazanie. Dziecko leżało 3 h w brudnym Pampersie bo położna "nie będzie przebierać dziecka bo niedawno jadło". Jedzenie wiadomo... Okropne... Mąż leżał na początku roku na zakaźnym. Dostał gorączki. Wcisnal guziczek żeby przyszła pielęgniarka. Przyszła wkurzona. Kazała mu czekać. Po dwóch godzinach przyszłam ja i od razu poszłam po pielęgniarke, która rozmawiała sobie z koleżankami i powiedziała, że Zaraz do niego przyjdzie... Przyszła po ok 20 minutach i zdziwiona że mąż ma 40 stopni gorączki! Zwlekały tak długo przez co gorączka nie chciała spaść, a mój mąż męczył się całą noc z wysoką temperaturą. Na Sorze czeka się godzinami. A na wizycie u chirurga usłyszałam, że nie wykona mi zabiegu usunięcia wrastajacego paznokcia bo jestem za mloda i będzie brzydko odrastał! Gdy poszłam do innego lekarza i wykonał on zabieg stwierdził, że dawno nie widział tak wrastającego pazura i żadne klamry tu by nie pomogły... Jedyne co w tym szpitalu jest dobre to położne z ginekologii i położnictwa, które bardzo się zatroszczyly i podczas porodu i pobytu w szpitalu.

Ortopedia powala! Trzy tygodnie chodziłem za ordynatorem żeby ktoś wykonał zabieg wyjęcia drutów po wcześniejszej operacji sprzed roku. Dodam, że miałem skierowanie z por.ortopedycznej a tamtą operacje na tym samym oddziale. Odsyłano mnie z izby przyjęć do ordynatora, od ordynatora do sekretariatu na oddziale ( okropna kobieta tamże). Tłumaczono, że mają planowe operacje i nagłe przypadki z wypadków. Co nie do końca było prawdą, bo w salach były puste łóżka, a nawet całe puste sale. Udało się dzięki uprzejmości pielęgniarek i jednego lekarza, ale nie ma nic bardziej upokarzającego niż chodzenie od Annasza do Kajfasza i tłumaczenie wszystkiego od początku a w dodatku każdy mówił mi co innego mówiąc jak sprawę załatwić ( "musi pan iść na izbę przyjęć",'właśnie stamtąd przychodzę", powiedzieli mi, że z tym skierowaniem to na oddział", "kto powiedział", "pani w rejestracji", "To niech pan idzie do sekretariatu, ale najpierw zapyta ordynatora" ..... Koszmar. Dodam, że zdjęciem szwów było podobnie.

Warunki na oddziale dziecięcym fatalne. Gorąco(brak zaworow przy grzejnikach)- nie wiem jak w temperaturze 26 stopni mają wytrzymać dzieci z zapaleniem płuc... zaduch okropny. Matki korzystają z jednej toalety, o uklejonej czarnej podłodze w salach nie wspomnę, okna były myte 20 lat temu, a raczkujące czy już chodzące dziecko ciężko utrzymać tylko w łóżku. Moją 15 miesięczną córkę (która ma problem z żyłami, szybko jej pękają) nie przyjęto na oddział z jelitówką, bo jak twierdziła Pani doktor nie ma miejsca (co było kłamstwem, bo pięlęgniarka wyszła, żeby mi powiedzieć o tym, że są wolne łóżka i żebym prosiła o przyjęcie( dzień wcześniej zostałyśmy wypisane z oddziału, bo panowała jelitówka, z zapaleniem ucha i migdałów właśnie dlatego że doktor prowadząca bała się żebyśmy tej jelitówki nie złapały, ponieważ wszykie żyły pękły i nie było gdzie założyć wenflonu)), niestety Pani doktor, która miała dyżur była nieugięta( a znała naszą sytuację). Dostałyśmy przeciwymiotne i kroplówkę i kazano nam wrocic do domu. Niestety po kilku godzinach stan troszkę się pogorszył, musilismy wrocić na SOR, córka skończyła z wenflonem w głowce(dla mnie to był straszny widok, kiedy golono jej główkę i już resztkami sił się wyrywała), po czym już inna Pani doktor która była na dyżurze rownież stwierdziła że nie ma dla nas miejsca( były dwa wolne łóżka)... jak to stwierdziła przy mnie i pielęgniarkach(ktore po przejsciach z moja córką, chyba prawie się popłakały z emocji)w pokoju zabiegowym, że nie będzie miała miejsca dla pacjentow(a moja corka to kim byla?) I że w sumie nie jest z nią tak źle. Na szczęście Panie pielęgniarki stanęly po naszej stronie i wybłagały doktor o przyjęcie, posypały się niecenzuralne słowa (bały się po prostu żeby małej na większy stres nie narazać(bo w ciągu kilku dni byla kłuta z 30 razy)i żeby się nie odwodniła).. zgodziła się z wielką obrazą... Jeszcze wiele starsznych sytuacji z tego pobyty moglabym wypisać, ale już sobie daruje. Naprawdę nie życzę żadnej Matce by przeżyła to co ja...

Poszłam ostatnio z bólem w nadgarstku, a Pani doktor stwierdziła że to pewnie od palenia papierosów, hahahhaha śmiech na sali. Na dobrze czeka się po 4-5 godzin. Chłopak z uciętym palcem czekał 2,5h przy nas. Nic tylko się śmiać i płakać. Mam nadzieje nigdy mieć tej przyjemności tam leżeć. Tydzień przed 18 urodzinami miałam wstrząs mózgu to stwierdzili, że nie jestem dorosła, nie mogą mnie położyć, i odesłali do MP, oczywiście bez żadnych wstępnych badań, tylko z podejrzeniem. O wyglądzie szpitala można by było dramaty pisać. Ściany dawno nie widziały nowej farby, a człowiek patrząc na takie otoczenie czuje się jeszcze gorzej.

Moj tata spedzil ostatnio prawie miesiac na oddziale chirurgii. Tak naprawde wszedzie mozna sie do czegos przyczepic, ale wielki uklon w strone przemilych i pracowitych pielegniarek i dla dr Amsulika, po ktorym widac ze jest lekarzem z powolania, ma bardzo ludzkie podejscie i naprawde interesuje sie pacjentem. Gdyby nie on, podejrzewam ze nie mielibysmy nawet kogo zapytac o stan zdrowia taty. Wyposazenie po remoncie i sam wyglad tez na plus.

Ten szpital to porażka. Miałam wątpliwą przyjemność przebywać codziennie na chirurgii, w związku z chorobą członka rodziny. Pies z kulawą nogą nie interesuje się pacjentem, a szanowny personel poobrażany na wszystko i wszystkich. Nikt nic nie wie i nie ma możliwości aby się dowiedzieć cokolwiek. Z racji choroby osoba ta przebywała w kilku różnych szpitalach w Polsce ale ten jest baaaaardzo specyficzny, by nie powiedzieć gorzej. Masakra.

Dostałam pilne skierowanie do Neurologa 25 wrzesień

Kiedyś był bardzo dobry lekarz na internie. Ale ktoś chciał w szpitalu lansera - motocyklistę z Łodzi wraz z koleżkami.... Teraz Piotrków się cieszy z tego dobrego lekarza. A nam pzostały tylko spaliny po motocykliście ... no i zadłużenie jak stąd do Toronto? :-))

W listopadzie złamałam nogę i musiałam skorzystać z SOR-u. Spędziłam w szpitalu ok. 4 godzin. Byłam w szpitalu przed godziną 20, w okienku siedziała pani rejestrująca przybyłych pacjentów. Po 20 wyszła, nie pojawił się nikt inny, a pacjentów zaczęło przybywać - matka z małym dzieckiem z rozbitą głową, druga z dzieckiem ze złamaną ręką, kobieta z intensywnie krwawiącym palcem i jeszcze kilku innych nieszczęśników. Nikt się nie pojawił, żeby w ogóle zobaczyć co się tam dzieje, nie było kogo spytać kiedy przyjdzie jakiś lekarz, żeby zobaczyć jakiej pomocy potrzebują pacjenci. Po ok. 2 godzin przyszedł chirurg i zaczął przyjmować "połamańców". Obok mnie siedziała ok. 10-letnia dziewczynka, która czekała na założenie gipsu od godz 16 do 21. Następne doświadczenie z opieki nocnej - w czasie wyjazdu, który mi się przedłużył, skończyły mi się lekarstwa regulujące ciśnienie. Po powrocie okazało się, że mam ciśnienie 160/110. W szpitalu podano mi leki na obniżenie ciśnienia ale lekarka kategorycznie odmówiła mi wypisania recepty na brakujący lek. Był piątkowy wieczór, więc zostałam bez lekarstw na cały weekend..... Kto ma problemy z ciśnieniem wie jak się można wtedy czuć....praktycznie nie można normalnie funkcjonować.....

Miałem w naszym szpitalu dwie operacje i wszystko poszło jak należy.Lekarze ok a pielęgniarki na chirurgii to ANIOŁKI.Pozdrawiam i całuje rączki.

Opowiem krótką historię o sobie. Do Tomaszowa przeprowadziłem się kilka lat temu z dużego miasta. Moim najwiekszym dylematem przeprowadzki do Tomaszowa byli własnie lekarze specjaliści. "A co tam, ludzie tu mieszkają i jakoś żyją", do czasu. Urodziła mi się córka która wymagała własnie ortopedy. Takźe pierwsze pół roku spędziłem na wycieczkach do Łodzi, tu na miejscu nie było możliwości leczenia. Pracuję w zawodzie gdzie czasami przydała by się interwencja okulisty i z tym też problem, jedynie w Piotrkowie. Co prawda raz potrzebowałem kilku szwów na nodze i w naszym szpitalu spędziłem max. 20min. Także z tego jestem zadowolony.

brakuje jednej odpowiedzi: "Szpital w Tomaszowie w Twojej opinii jest: -Umieralnią" Jak myślicie?

Sondy wracają! Super!