Białobrzeska nazwa ronda również budzi niezadowlenie

Radny Michał Kucharski, który zbierał podpisy w sprawie nazwy ronda zwrócił uwagę na to, że nie powinno nazywać się ta samą nazwą dwoch takich samych obiektów. Jego zdaniem, skoro mamy już w Tomaszowie ulice Białobrzeską, to rondo powinno posiadać inną nazwę. Radny uważa też, że jest to forma ośmieszania miasta. Z tego powodu zawnioskował o zdjęcie uchwały z porządku obrad. Wniosek nie znalazł jednak akceptacji. 

- Projekt uchwały o nazwę ronda im. ppor. Mariana Szymańskiego złożyłem po długich dyskusjach z mieszkańcami naszej dzielnicy. Nie będę już przypominał, jakie miał zasługi. Złożyłem wraz z nią ponad 500 podpisów. (...) Mając za nic pamięć historyczną, lisim sposobem podłożono jego ankietę w szkole podstawowej w Białobrzegach, rodzicom podczas zebrań klasowych! Tak, i nawet nie wytłumaczono w niej kim był Marian Szymański. I to jest ta "wola wielu mieszkańców dzielnicy" na którą się powoływał. Całe 180. Do mnie zwrócili się rodzice zażenowani całą sytuacją. I tak mamy mieć m.in. rondo Białobrzeskie - chociaż mamy już taka nazwę - ulicę Białobrzeską 

- napisał Michał Kucharski 
 

Marian Szymański to ostatni właściciel majątku Białobrzegi.

Urodził się 7 września 1897 roku w Białobrzegach Opoczyńskich. Syn Juliana, powstańca styczniowego, który podczas rewolucji 1905 roku we wsiach ówczesnej gminy Unewel zakładał konspiracyjne kółka Macierzy Szkolnej. Marian jako chłopiec wraz z Konstantym Kałużyńskim, synem kowala z Bialobrzegów, często ochraniali zebrania tej organizacji pozostając na czatach. 

W 1907 roku Marian został posłany do siedmioklasowej Szkoły Handlowej w Tomaszowie, gdzie w 1913 roku wstąpił do konspiracyjnego skautingu oraz kółka młodzieży niepodległościowej. Po ukończeniu szkoły i śmierci ojca w 1914 roku objął zarząd nad majątkiem ziemskim w Białobrzegach. Podczas wojny organizował w Białobrzegach kółka samokształceniowe oraz przeprowadzał w okolicznych lasach ćwiczenia młodzieży wiejskiej. 

Od jesieni 1917 roku rozpoczął współpracę z działaczami Polskiej Organizacji Wojskowej z Tomaszowa i organizował oraz finansował tworzenie oddziałów POW na terenie gminy Unewel. Był zapalonym i wyśmienitym kawalerzystą. 3 listopada 1918 roku, jako dowódca konnej banderii złożonej z włościan ze wsi zapilicznych brał udział w uroczystym odsłonięciu pomnika Tadeusza Kościuszki w Tomaszowie i tego samego dnia, po powrocie z uroczystości, wieczorem jego konny oddział rozbroił całą załogę austriacką w gminie Unewel i pod eskortą odprowadził na pociąg na stację Jeleń. 

6 listopada Rada Gminy Unewel uchwałą powierzyła Szymańskiemu dowództwo i organizację Straży Zbrojnej w Białobrzegach, której głównym celem była ochrona mostów na Pilicy i pilnowanie porządku publicznego. W skład Straży oprócz komendanta weszli: Władysław Konarzewski, Jan Andryszkiewicz, Józef Składowski, Józef Plichta, Józef Głowa ze Smardzewic, Władysław Mrówczyński i Stanisław Malarczyk z Ludwikowa, Kazimierz Piechna i Wincenty Jończyk z Ciebłowic, Stanisław Musiał i Szymon Kotusiewicz z Unewla oraz Leon Gąsieniec z Brzustowa. 

Na wezwanie działaczy niepodległościowych z Tomaszowa, Stefana Gogolewskiego, Józefa Polaka i Franciszka Turskiego, oddział Szymańskiego złożony ze Straży Zbrojnej i ochotników, w sumie 24 osób, udał się 12 listopada do miasta, gdzie uczestniczył w rozbrajaniu garnizonu pruskiego stacjonującego w budynku dzisiejszej poczty oraz w rozbrajaniu pruskiego eszelonu wojskowego przybyłego na dworzec do Tomaszowa ze Spały.