Mój pierwszy bal...

Iść czy nie iść - oto jest pytanie!

Studniówkowy szał już trwa. Gorączka przedmaturalnej nocy zaczyna się już na przełomie września i października. Wstępne listy, poszukiwanie partnera i cała masa koniecznych do przygotowania rzeczy, które w jednym momencie spadają na głowę. Ale zanim to wszystko sięgnie zenitu u niektórych pojawia się dylemat – iść czy nie?

A argumentów jest bez mała tyle ile pytanych osób. I tyleż samo, a może nawet więcej, zdań i opinii. Co innego mówią rodzice, co innego rodzeństwo, a jeszcze inaczej na Studniówkę zapatrują się znajomi.

Dla rodziców Studniówka to nadal ten sam bal sprzed ponad 20 lat. Białe bluzki, granatowe spódnice i całe przygotowania na głowie rodziców, czyli naszych dziadków. Studniówka w ich wspomnieniach to coś zupełnie odmiennego. Ale w tym przypadku nie ma to żadnego znaczenia. Bo których ze „staruszków” zniechęcałby swoją własną wychuchaną pociechę do wzięcia udziału w takim wydarzeniu? Synowie w garniturach, ukochane córeczki w pięknych sukniach – wszak taki widok to istny balsam dla serc znerwicowanych nadciągającą maturą mam i ojców.

Co innego rodzeństwo. Oni na Studniówkę mają wyrobiony już nieco inny pogląd. Sami przeżywali to nie tak dawno, często w tych samych szkołach, i dobrze wiedzą czym i jak takie imprezy się kończą. Ale nawet jeśli zapytani nieco pomarudzą i ponarzekają na to co nie grało a co ewentualnie można uznać za godne wspomnień, to wszystkie ich wypowiedzi sprowadzają się do jednego: Jaka klasa, taka studniówka, z rzadkim dodatkiem: Idź – warto.

Ostatnią deską ratunku pozostają więc znajomi. I tu dopiero zaczynają się schody. Ilu ludzi tyle opinii. Jedni za, inni przeciw. Jedni entuzjastycznie nastawieni, inni wręcz przeciwnie. Urodzeni pesymiści od początku zakładają, że właśnie ich Studniówka zakończy się fiaskiem na całej linii. Niepoprawni optymiści są przekonani, że będą się świetnie bawić, choćby się waliło i paliło. A realiści do całej sprawy podchodzą z charakterystycznym sobie dystansem i umiarem. I bądź tu człowieku mądry, chciałoby się rzec.

Dla tych, którzy jeszcze nie podjęli decyzji małe przypomnienie – czas goni i Studniówki tuż, tuż. Nie warto ślepo gnać za ogółem, nie warto też pochopnie rezygnować.
Stare góralskie przysłowie mówi: Jak się nie przewrócisz to się nie nauczysz. Tak samo jest ze Studniówką: Jeśli nie pójdziesz, nigdy nie dowiesz się jak mogło być. Poziom ryzyka jest przecież niewielki, a odrobina adrenaliny nawet najnudniejszemu zadaniu dodaje smaczku i pikanterii.