Święto Pracy bez Ludzi Pracy

znasz je jedynie z last minute więc o czym tu z Tobą rozmawiać. Taka Hiszpania wprowadza dochód gwarantowany. Tak dobrze.

Jako, że historie przerabiałeś grubo po 40-tce to zrozumiałe, że możesz mieć braki, bo na własną rękę czytałeś po prostu to co Cię interesowało. Mówiąc krótko: nie masz jej ustystematyzowanej, znasz ją wyrywkowo. Takie rekalmowe - perswazyjne flesze masz w głowie. Co tam sobie chciałeś potwierdzić to wyszukiwałeś źródeł na ten temat. To i tak dobrze, bo większość tego nie robi, ale jednak wiedza szkolna to jest zatwierdzony przez kogoś w przypadku historii ciąg zdarzeń. Jeśli coś się działo, to próbuje się zawsze przedstawić przyczny. Przed każdy wydarzeniem jest geneza zjawiska. Gdybyś chodził do lepszej podstawówki i czegoś lepszego po niej, wiedziałbyś, że dotykasz teraz przemian dużo starszych. Tak a nie inaczej rozwiajała się Europa przed rewolucjami przemysłowymi i powstaniem społeczeństwa masowego po drugiej z tych rewolucji. Dla nas na tych ziemiach to były kapitalistyczne latyfudnia – obozy pracy, które niczym innym od tych wojennych się nie różniły poza tym, że formalnie byłeś wolny i 20 km piechotą mogłeś wrócić z fabryki do wsi, by 4 godziny się „przespać” w barłogu przy palenisku. Kilka rodzin ufundowało sobie szkółkę dla swoich dzieci, by przed studiami nie wozić ich do Piotrkowa. To wszystko. Zero szpitali, zero transportu zbiorowego, zero zkwaterowania dla mięsa robotniczego z okolicznych wsi. Monetę ekonom rozdawał przed bramą reszta ich nie interesowała. We wszystkich krajach, które wymieniałeś – bo Szwajacaria to jest wygłup, co tu porówywać pasterski kraik, skarbiec lewego majątku Europy, który niczego na większą skalę nie musi organizować – we wszystkich pozostałych krajach były juz duże miasta wybudowane często z grabieży poza Europą. A przede wszytkim z silnym państwem i rozbudowaną jego administracją – co dawalo szansę na powstanie elit. Światlejszych, oczytanych, zstanwiających się, a nie jedynie wegetujących z dnia na dzień. We wszystkich tych krajach w XIX wieku wybuchały rewolucje które wywoływali ich dzieci – młoda inteligencja. Rewolucjie, które zawsze po sobie coś pozostawiały – powstawał system opieki socjalnej. Wschód Europy był jedynie rezerwuarm surowców. Bo tak też traktowano tutejszych ludzi. Możesz się zapierać ile chcesz, ale bez napisania prozy XIX–wiecznej na nowo, wiele nie wskórasz. A z tym miałbyś potężny problem, patrząc jakimi kalakami operujesz w opisywaniu dzisiejszej codzienności: ja, moje brzucho i horyzonty kończące się na własnym nosie.

Symboliczne ofiary. Większość zyskała. Polska prywatnych latyfundiów jakie przed wojną istniały była zwyczajnie dla większości niesprawiedliwa, ale i dysfunkcjonalna. Reform społecznych zaniechano (bo i przed wojną były), co by było gdyby nie wojna, tego się nie dowiemy. Fakty są takie, że PRL ten kraj zreformował w większości przypadków sprawiedliwie.