Nie ma szans na rozwój

- W ciągu tygodnia mam po kilka telefonów dziennie w sprawie pracy - mówi Agata Moraczewska Wolska, prezes spółki Las Vegas Power Energy Drinki, jednego z największych pracodawców w Tomaszowie Mazowiecki. - Dzwonią ludzi całkiem obcy, „rodzina rodziny”, „znajomy znajomego”, pani pielęgniarka z przychodni, przypadkowo poznany motocyklista. Skala problemu jest ogromna. Podania przychodzą pocztą, ludzie przynoszą je osobiście gdzie się da. Ostatnio pewien pan czekał na mnie wieczorem pod domem, aż wrócę z pracy.  Co prawda z Polski  też mamy sygnały, że jest krucho na rynku pracy. Na nasze ogłoszenie o zatrudnieniu kierownika regionalnego po godzinie otrzymaliśmy 2000 maili, a skończyło się na siedmiu tysiącach. Póki co pracuje u nas około 400 osób, do tego dajemy zatrudnienie ludziom w dziesiątkach firm współpracujących.
 

 Takich właśnie rodzimych firm nie tylko w Polsce ale w całym kraju potrzeba. Tymczasem kolejne polskie rządy na przestrzeni minionych 20 lat skutecznie niszczyło rynek handlu wewnętrznego i polski przemysł we wszystkich jego gałęziach.

- Kiedyś przyjeżdżali do nas przedstawiciele różnych firm, podobnych do tomaszowskiego producenta napojów energetycznych - mówi właściciel jednego z marketów. - Kupowaliśmy ich produkty po cenach, które były jednakowe dla wszystkich. Mogłem uzyskać rabat, korzystne warunki płatności, ale w sumie każdy miał taką samą możliwość i równe szanse. Dzisiaj trudno kupić cokolwiek, bo towar w hurtowniach jest droższy niż w sieciach detalicznych, które dodatkowo mordują producenta promocjami, opłatami za wystawki. Trudno się dziwić, że nie ma w kraju pracy. Nie na darmo mówi się, że jedno miejsce pracy w supermarkecie zabiera 10 miejsc pracy w tradycyjnym handlu. Ale to przecież nie koniec. Jeszcze 10 lat temu, kiedy budowano pierwszego blaszaka, było w samym Tomaszowie kilkanaście hurtowni spożywczych. Kilka zajmowało się przemysłówką. Właściciele hurtowni Egro co roku organizowali targi spożywcze. Dzisiaj większości hurtowni już nie ma a te które są ledwie zipią, bo nikt od nich nie kupuje. Do tego dochodzi cała obsługa. Jednym słowem wewnętrzny obrót pieniądza.

Polscy handlowcy podkreślają, że pieniądze są transferowane a Polska centralna i ta lokalna nic z tego nie ma. Najlepszym przykładem jest firma Jeronimo Martens, właściciel Biedronek. Niedawno korzyści jakie miastu daje lokalizacja kolejnych supermarketów zagranicznych sieci pytała na jednej z sesji Rady Miejskiej pytała radna Wacława Bąk. Sensownej odpowiedzi nikt nie był w stanie udzielić.

Tak jest w każdej branży. Jeśli ktoś pamięta początek lat 90tych, to wie, że na przykład  w co drugim domu w Koluszkach mieściła się szwalnia albo ktoś w szwalni pracował. Towar szedł jak woda do Niemiec i do Rosji. Komuś się to widocznie nie spodobało  i zamknął granicę dla tysięcy Rosjan robiących hurtowe zakupy w podłódzkim Tuszynie. Firmy zaczęły padać jak kaczki. Otworzyliśmy się za to na Azję. Pojawił się gotowy produkt w cenie niższej niż u nas kupuje się surowiec. Co z tego, że gorszej jakości?

- Zamknąłem dziewiarnię, którą prowadziłem jeszcze 10 lat temu - mówi tomaszowski przedsiębiorca, obecnie pracownik firmy ochroniarskiej. - Nie byłem w stanie sprostać konkurencji. Z jednej strony miliony ton odzieży ze wschodu, z drugiej podobne ilości używanych łachów zza zachodniej granicy.  Nie ma szans na jakikolwiek rozwój, nie mówiąc o utrzymaniu pracowników.

Premier Wlk. Brytanii niedawno stwierdził, że Unia Europejska interesuje go jedynie jako rynek zbytu. To mądry sposób myślenia. Niemcy myślą podobnie, tylko nie mówią tego tak na wprost ale są głównym beneficjentem UE.