Nowe władze Platformy Obywatelskiej

Przewodnicząca Rady Miejskiej o fakcie swojego wystąpienia poinformowała dzisiaj, w czasie obrad Rady Miejskiej. To już trzecia radna, jaka odeszła z szeregów Koalicji Obywatelskiej. Wcześniej z klubem i partią pożegnały się Agnieszka Walasik i Lidia Staroń. KO straciła też radną w samorządzie powiatowym. Co takiego dzieje się w partii, której w powiecie przewodniczy Adrian Witczak? Wszystko wskazuje na to, że to właśnie z liderem coraz mniej osób chce współpracować. Podkreślają cynizm, sekciarstwo, autorytaryzm i agresję posła, który interesy wyborców odstawia na plan dalszy, a najważniejsze okazują się być te jego własne. Radni odchodzący z Klubu są przez mocno "sekciarskie" środowisko zaszczuwani w internecie - to już nie ma nic wspólnego z Platformą Obywatelską. Mamy dosyć nienawiści - słyszymy w kuluarach. To jednak nie koniec. Kolejne kilkadziesiąt osób postanowiło na znak protestu odejść. Dlaczego? W swoich rezygnacjach zaznaczają między innymi współprace PiS i PO w Radzie Miasta i Powiatu, realizująącej tylko cele polityczne Mariusza Węgrzynowskiego i Adriana Witczaka.

W ubiegłym tygodniu zakończył się proces w trybie wyborczym, który Arkadiuszowi Gajewskiemu, radnemu sejmiku wojewódzkiego oraz jednemu z liderów Platformy Obywatelskiej wytoczył jego były partyjny kolega, Piotr Kucharski, aktualny kandydat do sejmu z listy PSL/Polska 2050. Kucharski proces przegrał z kretesem a Sąd nie pozostawił żadnej wątpliwości co do tego, kto w tym sporze ma rację. Kucharski twierdzi, że sprawa (mimo, że się zakończyła) jest wciąż rozwojowa i jest ofiarą spisku. Gajewski uważa, że wytoczony mu proces miał na celu zakneblowanie ust osobom, które chciałyby opisywać i komentować działania jego adwersarza. O co dokładnie chodzi? O zawiadomienie do Prokuratury, jakie złożyła młoda ukraińska para w sprawie rzekomego oszustwa, jakiego na jej szkodę miał dopuścić się Kucharski.

Czy można wykluczyć z partii kogoś, kto zrezygnował z tej partii i nie chce w niej być? Czy można bez jego wiedzy dać wyciek do mediów, sugerując niecne działania? Okazuje się, że można. Pokazuje to przykład Arkadiusza Gajewskiego, do niedawna lidera tomaszowskiej Platformy Obywatelskiej i radnego sejmiku województwa łódzkiego.

Czy ktoś jeszcze pamięta Andrzeja Olechowskiego oraz to, że brał on udział w wyborach prezydenckich, a nawet osiągnął całkiem niezły wynik? To właśnie wówczas powstał ruch Obywatele Dla Rzeczypospolitej, który stał się zalążkiem Platformy Obywatelskiej. Do Olechowskiego dołączył Donald Tusk "wycięty" w wyborach władz ówczesnej Unii Wolności. Trzecim tzw. tenorem był Maciej Płażyński. Dopiero później pojawił się Jan Maria Rokita. Dzisiaj pozostał już tylko Tusk. Niewiele osób pojechało na zjazd "założycielski" do hali gdańskiej "Oliwii". Do nielicznych należał Jacek Kowalewski i jeśli już kogoś można byłoby nazywać "ikoną tomaszowskiej Platformy" to chyba właśnie jego a nie posła, który spędził w niej zaledwie chwilę.

Wszystko wskazuje na to, że Adrianowi Witczakowi uda się w krótkim czasie odzyskać dwóch radnych w Radzie Miejskiej. Nie jest tu mowa oczywiście o paniach, które złożyły rezygnację z członkostwa w klubie i partii, nie godząc się z zachowaniami posła Platformy Obywatelskiej. Do radnych KO dołączą najprawdopodobniej dwaj radni Kucharscy, którzy już obecnie uczestniczą w partyjnych zebraniach Platformy. Obaj Panowie dostali się do Rady z listy Polski 2050 Szymona Hołowni, wcześniej mandaty uzyskali kandydując z list PO. Teraz wykonają kolejny kangurzy skok. Co na to Polska 2050? Członkowie partii od swoich radnych się odcinają. Nawet świąteczne życzenia w Tomaszowskim Informatorze Tygodniowym składali osobno. Twierdzą, że panowie w partii nie są i od ich działań się dystansują

Pamiętacie, jak obecny poseł Adrian Witczak okradał z postów internetowych, Łukasza Litewkę? Jeśli nie, to link do naszego tekstu znajdziecie poniżej. Złodziejstwo było tym bardziej żenujące, że dotyczyło nie tyle treści, tylko uczuć innej osoby. Teraz szef tomaszowskiej Platformy Obywatelskiej próbuje podkradać cudze sukcesy. Używając nieco bardziej młodzieżowego języka, wchodzimy na kolejny level obciachu. Jak widać, cudze sukcesy przypominają gorycz własnej nieudolności.