W niedzielny wieczór, 7 września 2025 r., kościół pw. św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie Mazowieckim stał się sceną, na której muzyka i poezja spotkały się z lokalną pamięcią. Po mszy świętej wierni nie wychodzili z ławek – czekali na koncert „Patriotyzm wyrażony w słowach i dźwiękach”. Przyszli całymi rodzinami, z dziećmi i dziadkami, by wysłuchać utworów, które od lat towarzyszą ważnym chwilom w historii miasta i kraju.
Publiczność przywitała ks. Jana Cholewę, proboszcza parafii, oraz Mariusza Węgrzynowskiego, Starostę Powiatu Tomaszowskiego. Samorząd wsparł przedsięwzięcie ze środków przeznaczonych na kulturę, sztukę oraz ochronę dziedzictwa. To wsparcie miało w niedzielę bardzo konkretny kształt: kilkudziesięciu wykonawców, starannie przygotowany program i kościół wypełniony do ostatniego miejsca.
Za organizacją stało Stowarzyszenie „Nadzieja”, które zaprosiło do współpracy seniorów. Ten międzypokoleniowy pomysł okazał się kluczem do wyjątkowej atmosfery. Obok uczniów z gitarami, skrzypcami i wiolonczelą stanęli doświadczone głosy pamiętające jeszcze domowe śpiewanie powstańczych melodii. Stroje artystów – czerń przełamana biało-czerwonymi opaskami – przypominały, że to nie tylko koncert, lecz także gest wdzięczności wobec tych, którzy walczyli o wolność.
Program łączył poezję i pieśni związane z czasem II wojny światowej. Obok współczesnych opracowań zabrzmiały utwory, które na stałe weszły do polskiej kultury: „Warszawo ma”, „Deszcz, jesienny deszcz”, pieśni, które zwykle pojawiają się na powstańczych uroczystościach i rocznicach. Wers po wersie odżywały historie – nie z podręczników, ale z głosów ludzi stojących kilka kroków od słuchaczy. Muzycy często sami akompaniowali sobie na instrumentach, a skromne aranżacje wydobywały z tekstów to, co najważniejsze: prawdę o tęsknocie, strachu, odwadze i nadziei.
Po ostatnim akordzie Zuzanna Ignasiak ze Stowarzyszenia „Nadzieja” podziękowała wszystkim, którzy dołożyli cegiełkę do przedsięwzięcia: Staroście Mariuszowi Węgrzynowskiemu, księżom z parafii, młodzieży, rodzicom i seniorom. – To był wspólny wysiłek i wspólne przeżycie – podkreśliła, dziękując zarówno za pracę na scenie, jak i tę niewidoczną – przy próbach, dekoracjach, sprzęcie.
Głos zabrał także starosta. W krótkim wystąpieniu nazwał wydarzenie piękną lekcją historii i pamięci o ofiarach II wojny światowej, przypominając, że troska o wartości i wzajemny szacunek to zadanie na dziś i na jutro. Wskazał na siłę spotkania młodzieży z seniorami – na scenie i na widowni – oraz na rolę kultury w kształtowaniu postaw. Nawiązał przy tym do obchodzonej kilka dni wcześniej rocznicy wybuchu wojny i licznego udziału młodych w uroczystościach na Cmentarzu Wojennym. Tę ciągłość doświadczenia – od rocznic po niedzielny koncert – dało się wyczuć w reakcjach publiczności.
Koncert miał wymiar artystyczny, ale równie mocno – społeczny. Pokazał, jak w lokalnej wspólnocie można mówić o sprawach najtrudniejszych bez patosu i bez dystansu, językiem muzyki i wiersza. W kościelnej nawie słychać było nie tylko refreny znanych pieśni, lecz także oddech miasta, które wciąż na nowo uczy się pamiętać. Kiedy młodzi podejmowali tematy okupacji czy powstańczych zrywów, seniorzy dodawali im odwagi, a słuchacze – poprzez obecność – potwierdzali, że te historie nadal są ważne.
„Patriotyzm wyrażony w słowach i dźwiękach” okazał się precyzyjnie dobranym tytułem. Słowa niosły obrazy, muzyka budowała mosty, a wspólnota dopowiadała resztę – ciszą między utworami, oklaskami po każdym wykonaniu, rozmowami na placu przed kościołem. Jeśli patriotyzm to troska o pamięć i o drugiego człowieka, to w niedzielę w Tomaszowie miał postać brzmień skrzypiec, ciepłych głosów i biało-czerwonych opasek. A także przekonania, że najważniejsze wartości najlepiej przekazuje się razem: młodzi, starsi, rodziny, instytucje. Właśnie dlatego tak łatwo uwierzyć, że to wydarzenie doczeka się kolejnych odsłon – bo w mieście jest na nie żywe zapotrzebowanie, a w sercach mieszkańców wciąż grają melodie, które łączą.
Napisz komentarz
Komentarze